Mahābhārata · Adhyāya 3.220
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.220.1
श्रुत्वेमां धर्मसंयुक्तां धर्मराजः कथां शुभाम् ।
पुनः पप्रच्छ तमृषिं मार्कण्डेयमिदं तदा ॥ ३.२२०.१ ॥
Habiendo oído esta auspiciosa historia unida al dharma, el rey del dharma volvió a preguntar entonces al sabio Mārkaṇḍeya:
3.220.2
कथमग्निर्वनं यातः कथं चाप्यङ्गिराः पुरा ।
नष्टेऽग्नौ हव्यमहवदग्निर्भूत्वा महाद्युतिः ॥ ३.२२०.२ ॥
¿Cómo fue Agni al bosque, y cómo fue Aṅgiras en tiempos antiguos? Cuando el fuego se perdió, Agni de gran resplandor se convirtió él mismo en fuego y ofreció la oblación.
3.220.3
अग्निर्यदा चैक एव बहुत्वं चास्य कर्मसु ।
दृश्यते भगवन्सर्वमेतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ३.२२०.३ ॥
Oh venerable, aunque Agni es uno, su multiplicidad se ve en los ritos; deseo conocer todo esto.
3.220.4
कुमारश्च यथोत्पन्नो यथा चाग्नेः सुतोऽभवत् ।
यथा रुद्राच्च संभूतो गङ्गायां कृत्तिकासु च ॥ ३.२२०.४ ॥
¿Cómo nació Kumāra y cómo llegó a ser hijo de Agni? ¿Cómo fue engendrado por Rudra, en el Gaṅgā y entre las Kṛttikās?
3.220.5
एतदिच्छाम्यहं त्वत्तः श्रोतुं भार्गवसत्तम ।
कौतूहलसमाविष्टो याथातथ्यं महामुने ॥ ३.२२०.५ ॥
Deseo oírlo de ti, mejor de los Bhṛgus; lleno de curiosidad ardiente, gran sabio, quiero conocer la verdad de ello.
3.220.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यथा क्रुद्धो हुतवहस्तपस्तप्तुं वनं गतः ॥ ३.२२०.६ ॥
Aquí también cuentan esta antigua tradición: cómo Agni, portador de ofrendas, enojado, fue al bosque a practicar austeridad.
3.220.7
यथा च भगवानग्निः स्वयमेवाङ्गेराऽभवत् ।
संतापयंश्च प्रभया नाशयंस्तिमिरावलिम् ॥ ३.२२०.७ ॥
Y como el bendito Agni mismo se convirtió en Āṅgiras, calentando con su resplandor y destruyendo las filas de oscuridad.
3.220.8
पुराङ्गिरा महाबाहो चचार तप उत्तमम् ।
आश्रमस्थो महाभागो हव्यवाहं विशेषयन्।
यथाग्निर्भूत्वा तु तदा जगत्सर्वं व्यकाशयत् ॥ ३.२२०.८ ॥
Oh tú de brazos poderosos, en otro tiempo Āṅgiras practicó la austeridad suprema. Morando en su ermita, el muy afortunado, distinguiendo al portador de las ofrendas, se volvió fuego y entonces iluminó todo el mundo.
3.220.9
तपश्चरंस्तु हुतभुक्संतप्तस्तस्य तेजसा ।
भृशं ग्लानश्चतेजस्वी न च किंचित्प्रजज्ञिवान् ॥ ३.२२०.९ ॥
Pero el fuego, practicando austeridad, fue muy abrasado por su resplandor y se debilitó mucho; aunque brillante, no percibió nada en absoluto.
3.220.10
अथ संचिन्तयामास भगवान्हव्यवाहनः ।
अन्योऽग्निरिव लोकानां ब्रह्मणा संप्रकल्पितः ॥ ३.२२०.१० ॥
Entonces el bendito Havyavāhana reflexionó: es como otro fuego, creado para los mundos por Brahmā.
3.220.11
अग्नित्वं विप्रनष्टं हि तप्यमानस् मे तपः ।
कथमग्निः पुनरहं भवेयमिति चिन्त्य सः ॥ ३.२२०.११ ॥
Mi naturaleza de fuego ha sido completamente destruida, y mi austeridad me abrasa. ¿Cómo podría volver a ser fuego? Reflexionando así, él
3.220.12
अपश्यदग्निवल्लोकांस्तापयन्तं महामुनिम् ।
सोपासर्पच्छनैर्भीतस्तमुवाच तदाङ्गिराः ॥ ३.२२०.१२ ॥
Vio al gran sabio calentando los mundos como el fuego. Atemorizado, se acercó lentamente a él; entonces Āṅgiras le habló.
3.220.13
शीघ्रमेव भवस्वाग्निस्त्वं पुनर्लोकभावनः ।
विज्ञातश्चासि लोकेषु त्रिषु संस्थानचारिषु ॥ ३.२२०.१३ ॥
Fuego, pronto vuelve a ser el sustentador de los mundos. Serás conocido de nuevo en los tres mundos, entre quienes se mueven en sus propias esferas.
3.220.14
त्वमग्ने प्रथमः सृष्टो ब्र्हमणा तिमिरापर्हः ।
स्वस्थानं प्रतिपद्यस्व शीघ्रमेव तमो नुद ॥ ३.२२०.१४ ॥
Fuego, fuiste el primero creado por Brahmā, disipador de las tinieblas. Ve pronto a tu propio lugar y aleja la oscuridad.
3.220.15
नष्टकीर्तिरहं लोके भवाञ्जातो हुताशनः ।
भवन्तमेव ज्ञास्यन्ति पावकं न तु मां जनाः ॥ ३.२२०.१५ ॥
Mi renombre se ha perdido en el mundo; tú has nacido como el fuego de la ofrenda. La gente te conocerá solo a ti como el purificador, no a mí.
3.220.16
निक्षिपम्यहमग्नित्वं त्वमग्निः प्रथमो भव ।
भविष्यामि द्वितीयोऽहं प्राजापत्यक एव च ॥ ३.२२०.१६ ॥
Renuncio a la condición de fuego; tú sé el primer fuego. Yo seré el segundo, y también perteneciente a Prajāpati.
3.220.17
कुरु पुण्यं प्रजास्वर्ग्यं भवाग्निस्तिमिरापहः ।
मां च देव कुरुष्वाग्ने प्रथमं पुत्रमञ्जसा ॥ ३.२२०.१७ ॥
Haz mérito, sé el dador del cielo para las criaturas; Fuego, sé el disipador de las tinieblas. Oh dios, oh Fuego, hazme fácilmente tu primer hijo.
3.220.18
तच्छ्रुत्वाङ्गिरसो वाक्यं जातवेदास्तथाऽकरोत् ।
राजन्वृहस्पतिर्नाम तस्याप्यङ्गिरसः सुतः ॥ ३.२२०.१८ ॥
Habiendo oído las palabras de Aṅgiras, Jātavedas lo hizo así. Oh rey, también le nació un hijo llamado Bṛhaspati, hijo de Aṅgiras.
3.220.19
ज्ञात्वा प्रथमजं तं तु वह्नेरङ्गिरसं सुतम् ।
उपेत्य देवाः पप्रच्छुः कारणं तत्र भारत ॥ ३.२२०.१९ ॥
Sabiendo que Aṅgiras, el primogénito hijo del Fuego, estaba allí, los dioses se acercaron a él y le preguntaron la causa, oh Bhārata.
3.220.20
स तु पृष्टस्तदा देवैस्तत कारणमब्रवीत् ।
प्रत्यगृह्णन्त देवाश्च तद्वचोऽङ्गिरसस्तदा ॥ ३.२२०.२० ॥
Cuando los dioses le preguntaron, él les contó la causa; y entonces los dioses aceptaron las palabras de Aṅgiras.
3.220.21
तत्रनानाविधानग्नीन्प्रवक्ष्यामि महाप्रभान् ।
कर्मभिर्वहुभिः ख्याताननानार्थान्ब्राह्मणेष्विह ॥ ३.२२०.२१ ॥
Aquí, entre los brahmanes, declararé los fuegos de muchas clases, de gran resplandor, famosos por sus numerosos ritos y de diversos propósitos.