Mahābhārata · Adhyāya 3.220
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.220.1
श्रुत्वेमां धर्मसंयुक्तां धर्मराजः कथां शुभाम् ।
पुनः पप्रच्छ तमृषिं मार्कण्डेयमिदं तदा ॥ ३.२२०.१ ॥
Nachdem er diese heilvolle, mit dem Dharma verbundene Erzählung gehört hatte, fragte der König des Dharma damals den Weisen Mārkaṇḍeya erneut:
3.220.2
कथमग्निर्वनं यातः कथं चाप्यङ्गिराः पुरा ।
नष्टेऽग्नौ हव्यमहवदग्निर्भूत्वा महाद्युतिः ॥ ३.२२०.२ ॥
Wie ging Agni in den Wald, und wie ging Aṅgiras einst? Als das Feuer verloren war, wurde Agni von großem Glanz selbst zum Feuer und brachte die Opfergabe dar.
3.220.3
अग्निर्यदा चैक एव बहुत्वं चास्य कर्मसु ।
दृश्यते भगवन्सर्वमेतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ३.२२०.३ ॥
O Ehrwürdiger, obwohl Agni einer ist, zeigt sich seine Vielfalt in den Riten; all dies möchte ich wissen.
3.220.4
कुमारश्च यथोत्पन्नो यथा चाग्नेः सुतोऽभवत् ।
यथा रुद्राच्च संभूतो गङ्गायां कृत्तिकासु च ॥ ३.२२०.४ ॥
Wie wurde Kumāra geboren, und wie wurde er der Sohn Agnis? Wie entstand er aus Rudra, im Gaṅgā und unter den Kṛttikās?
3.220.5
एतदिच्छाम्यहं त्वत्तः श्रोतुं भार्गवसत्तम ।
कौतूहलसमाविष्टो याथातथ्यं महामुने ॥ ३.२२०.५ ॥
Ich möchte dies von dir hören, Bester der Bhṛgus; von brennender Neugier erfüllt, großer Weiser, möchte ich die Wahrheit davon wissen.
3.220.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यथा क्रुद्धो हुतवहस्तपस्तप्तुं वनं गतः ॥ ३.२२०.६ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Überlieferung: wie Agni, der Träger der Opfergaben, zornig in den Wald ging, um Askese zu üben.
3.220.7
यथा च भगवानग्निः स्वयमेवाङ्गेराऽभवत् ।
संतापयंश्च प्रभया नाशयंस्तिमिरावलिम् ॥ ३.२२०.७ ॥
Und wie der erhabene Agni selbst zu Āṅgiras wurde, erhitzend mit seinem Glanz und die Reihen der Finsternis vernichtend.
3.220.8
पुराङ्गिरा महाबाहो चचार तप उत्तमम् ।
आश्रमस्थो महाभागो हव्यवाहं विशेषयन्।
यथाग्निर्भूत्वा तु तदा जगत्सर्वं व्यकाशयत् ॥ ३.२२०.८ ॥
O du Starkarmiger, einst übte Āṅgiras höchste Askese. Im Einsiedlerhaus wohnend, der hochgesegnete, den Opferträger auszeichnend, wurde er zum Feuer und erleuchtete damals die ganze Welt.
3.220.9
तपश्चरंस्तु हुतभुक्संतप्तस्तस्य तेजसा ।
भृशं ग्लानश्चतेजस्वी न च किंचित्प्रजज्ञिवान् ॥ ३.२२०.९ ॥
Das Feuer aber, Askese übend, wurde von seinem Glanz stark versengt und wurde sehr schwach; obwohl leuchtend, nahm er überhaupt nichts wahr.
3.220.10
अथ संचिन्तयामास भगवान्हव्यवाहनः ।
अन्योऽग्निरिव लोकानां ब्रह्मणा संप्रकल्पितः ॥ ३.२२०.१० ॥
Da überlegte der erhabene Havyavāhana: Er ist wie ein anderes Feuer, von Brahmā für die Welten geschaffen.
3.220.11
अग्नित्वं विप्रनष्टं हि तप्यमानस् मे तपः ।
कथमग्निः पुनरहं भवेयमिति चिन्त्य सः ॥ ३.२२०.११ ॥
Mein Feuerwesen ist völlig zerstört, und meine Askese versengt mich. Wie könnte ich wieder Feuer werden? So überlegend, er
3.220.12
अपश्यदग्निवल्लोकांस्तापयन्तं महामुनिम् ।
सोपासर्पच्छनैर्भीतस्तमुवाच तदाङ्गिराः ॥ ३.२२०.१२ ॥
Er sah den großen Weisen, der die Welten wie Feuer erhitzte. Verängstigt näherte er sich ihm langsam; da sprach Āṅgiras zu ihm.
3.220.13
शीघ्रमेव भवस्वाग्निस्त्वं पुनर्लोकभावनः ।
विज्ञातश्चासि लोकेषु त्रिषु संस्थानचारिषु ॥ ३.२२०.१३ ॥
Feuer, werde bald wieder der Erhalter der Welten. Du wirst in den drei Welten wieder bekannt sein, unter jenen, die in ihren Sphären wandeln.
3.220.14
त्वमग्ने प्रथमः सृष्टो ब्र्हमणा तिमिरापर्हः ।
स्वस्थानं प्रतिपद्यस्व शीघ्रमेव तमो नुद ॥ ३.२२०.१४ ॥
Feuer, du wurdest als Erster von Brahmā geschaffen, du Vertreiber der Finsternis. Begib dich schnell an deinen Ort und vertreibe die Dunkelheit.
3.220.15
नष्टकीर्तिरहं लोके भवाञ्जातो हुताशनः ।
भवन्तमेव ज्ञास्यन्ति पावकं न तु मां जनाः ॥ ३.२२०.१५ ॥
Mein Ruhm ist in der Welt verloren gegangen; du bist als Opferfeuer geboren. Die Menschen werden dich als den Reiniger kennen, nicht mich.
3.220.16
निक्षिपम्यहमग्नित्वं त्वमग्निः प्रथमो भव ।
भविष्यामि द्वितीयोऽहं प्राजापत्यक एव च ॥ ३.२२०.१६ ॥
Ich lege den Zustand des Feuers ab; werde du das erste Feuer. Ich werde der zweite sein, auch Prajāpati zugehörig.
3.220.17
कुरु पुण्यं प्रजास्वर्ग्यं भवाग्निस्तिमिरापहः ।
मां च देव कुरुष्वाग्ने प्रथमं पुत्रमञ्जसा ॥ ३.२२०.१७ ॥
Vollbringe Verdienst, werde der Spender des Himmels für die Geschöpfe; Feuer, werde der Vertreiber der Finsternis. O Gott, o Feuer, mach mich mühelos zu deinem ersten Sohn.
3.220.18
तच्छ्रुत्वाङ्गिरसो वाक्यं जातवेदास्तथाऽकरोत् ।
राजन्वृहस्पतिर्नाम तस्याप्यङ्गिरसः सुतः ॥ ३.२२०.१८ ॥
Nachdem Jātavedas die Worte Aṅgiras' gehört hatte, tat er so. O König, auch ihm wurde ein Sohn namens Bṛhaspati geboren, ein Sohn Aṅgiras'.
3.220.19
ज्ञात्वा प्रथमजं तं तु वह्नेरङ्गिरसं सुतम् ।
उपेत्य देवाः पप्रच्छुः कारणं तत्र भारत ॥ ३.२२०.१९ ॥
Als die Götter erkannten, dass Aṅgiras, der erstgeborene Sohn des Feuers, dort war, traten sie zu ihm und fragten nach dem Grund, o Bhārata.
3.220.20
स तु पृष्टस्तदा देवैस्तत कारणमब्रवीत् ।
प्रत्यगृह्णन्त देवाश्च तद्वचोऽङ्गिरसस्तदा ॥ ३.२२०.२० ॥
Als die Götter ihn fragten, nannte er ihnen den Grund; da nahmen die Götter die Worte des Aṅgiras an.
3.220.21
तत्रनानाविधानग्नीन्प्रवक्ष्यामि महाप्रभान् ।
कर्मभिर्वहुभिः ख्याताननानार्थान्ब्राह्मणेष्विह ॥ ३.२२०.२१ ॥
Hier will ich unter den Brahmanen die vielerlei, hochstrahlenden Feuer darlegen, die durch viele Riten berühmt sind und vielfältige Zwecke haben.