ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.220
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.220.1
श्रुत्वेमां धर्मसंयुक्तां धर्मराजः कथां शुभाम् ।
पुनः पप्रच्छ तमृषिं मार्कण्डेयमिदं तदा ॥ ३.२२०.१ ॥
ଧର୍ମସଂଯୁକ୍ତ ଏହି ଶୁଭ କଥା ଶୁଣି ଧର୍ମରାଜ ତା ପରେ ସେହି ଋଷି ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କୁ ପୁଣି ଏହା ପଚାରିଲେ।
3.220.2
कथमग्निर्वनं यातः कथं चाप्यङ्गिराः पुरा ।
नष्टेऽग्नौ हव्यमहवदग्निर्भूत्वा महाद्युतिः ॥ ३.२२०.२ ॥
ଅଗ୍ନି କିପରି ବନକୁ ଗଲେ? ପୂର୍ବରେ ଅଙ୍ଗିରା କିପରି ଗଲେ? ଅଗ୍ନି ଲୁପ୍ତ ହେଲେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଅଗ୍ନି ନିଜେ ଅଗ୍ନି ହୋଇ ହବ୍ୟ ଅର୍ପଣ କଲେ।
3.220.3
अग्निर्यदा चैक एव बहुत्वं चास्य कर्मसु ।
दृश्यते भगवन्सर्वमेतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ३.२२०.३ ॥
ହେ ଭଗବନ୍! ଅଗ୍ନି ଏକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କର୍ମରେ ତାଙ୍କର ବହୁତ୍ୱ ଦେଖାଯାଏ; ଏ ସବୁ ଜାଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.220.4
कुमारश्च यथोत्पन्नो यथा चाग्नेः सुतोऽभवत् ।
यथा रुद्राच्च संभूतो गङ्गायां कृत्तिकासु च ॥ ३.२२०.४ ॥
କୁମାର କିପରି ଜନ୍ମିଲେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ର କିପରି ହେଲେ? ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ କିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଗଙ୍ଗାରେ ଓ କୃତ୍ତିକାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିପରି?
3.220.5
एतदिच्छाम्यहं त्वत्तः श्रोतुं भार्गवसत्तम ।
कौतूहलसमाविष्टो याथातथ्यं महामुने ॥ ३.२२०.५ ॥
ହେ ଭାର୍ଗବଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଏହା ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ; କୌତୂହଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ହେ ମହାମୁନି, ଯଥାର୍ଥ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.220.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
यथा क्रुद्धो हुतवहस्तपस्तप्तुं वनं गतः ॥ ३.२२०.६ ॥
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ଏହି ପୁରାତନ ଇତିହାସ କହନ୍ତି: କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୁତବହ (ଅଗ୍ନି) ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ବନକୁ କିପରି ଗଲେ।
3.220.7
यथा च भगवानग्निः स्वयमेवाङ्गेराऽभवत् ।
संतापयंश्च प्रभया नाशयंस्तिमिरावलिम् ॥ ३.२२०.७ ॥
ଭଗବାନ ଅଗ୍ନି ନିଜେ ଯେପରି ଅଙ୍ଗିରା ହୋଇଥିଲେ, ନିଜ ପ୍ରଭାରେ ତପାଉ ଓ ଅନ୍ଧକାରର ଧାରା ନାଶ କରୁ।
3.220.8
पुराङ्गिरा महाबाहो चचार तप उत्तमम् ।
आश्रमस्थो महाभागो हव्यवाहं विशेषयन्।
यथाग्निर्भूत्वा तु तदा जगत्सर्वं व्यकाशयत् ॥ ३.२२०.८ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ପୂର୍ବେ ଅଙ୍ଗିରା ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଆଶ୍ରମରେ ସ୍ଥିତ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ସେ ହବ୍ୟବାହନ ଅଗ୍ନିକୁ ବିଶେଷ କରି, ସେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ହୋଇ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କଲେ।
3.220.9
तपश्चरंस्तु हुतभुक्संतप्तस्तस्य तेजसा ।
भृशं ग्लानश्चतेजस्वी न च किंचित्प्रजज्ञिवान् ॥ ३.२२०.९ ॥
ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କ ତେଜରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତପ୍ତ ହୋଇ ବହୁତ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ; ତେଜସ୍ବୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ।
3.220.10
अथ संचिन्तयामास भगवान्हव्यवाहनः ।
अन्योऽग्निरिव लोकानां ब्रह्मणा संप्रकल्पितः ॥ ३.२२०.१० ॥
ତେବେ ଭଗବାନ ହବ୍ୟବାହନ ଚିନ୍ତା କଲେ — ଯେପରି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଗ୍ନି ହୋଇଥିବେ।
3.220.11
अग्नित्वं विप्रनष्टं हि तप्यमानस् मे तपः ।
कथमग्निः पुनरहं भवेयमिति चिन्त्य सः ॥ ३.२२०.११ ॥
ମୋ ଅଗ୍ନିତ୍ୱ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ମୋ ତପସ୍ୟା ମୋତେ ତପାଉଛି। ମୁଁ ପୁଣି କିପରି ଅଗ୍ନି ହେବି ଏହା ଚିନ୍ତା କରି ସେ।
3.220.12
अपश्यदग्निवल्लोकांस्तापयन्तं महामुनिम् ।
सोपासर्पच्छनैर्भीतस्तमुवाच तदाङ्गिराः ॥ ३.२२०.१२ ॥
ଅଗ୍ନି ପରି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତପାଉଥିବା ମହାମୁନିଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ। ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଧୀରେ ଧୀରେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ସେତେବେଳେ ଅଙ୍ଗିରା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.220.13
शीघ्रमेव भवस्वाग्निस्त्वं पुनर्लोकभावनः ।
विज्ञातश्चासि लोकेषु त्रिषु संस्थानचारिषु ॥ ३.२२०.१३ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ପୁନର୍ବାର ଲୋକମାନଙ୍କର ପାଳକ ହୁଅ। ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ତ୍ରିଲୋକରେ ତୁମେ ପୁନର୍ବାର ପରିଚିତ ହେବ।
3.220.14
त्वमग्ने प्रथमः सृष्टो ब्र्हमणा तिमिरापर्हः ।
स्वस्थानं प्रतिपद्यस्व शीघ्रमेव तमो नुद ॥ ३.२२०.१४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ବ୍ରହ୍ମା ତୁମକୁ ପ୍ରଥମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ; ତୁମେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା। ଶୀଘ୍ର ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚି ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କର।
3.220.15
नष्टकीर्तिरहं लोके भवाञ्जातो हुताशनः ।
भवन्तमेव ज्ञास्यन्ति पावकं न तु मां जनाः ॥ ३.२२०.१५ ॥
ଜଗତରେ ମୋର କୀର୍ତ୍ତି ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି; ତୁମେ ହୁତାଶନ ରୂପେ ଜନ୍ମିଛ। ଲୋକେ ତୁମକୁ ହିଁ ପାବକ ବୋଲି ଜାଣିବେ, ମୋତେ ନୁହେଁ।
3.220.16
निक्षिपम्यहमग्नित्वं त्वमग्निः प्रथमो भव ।
भविष्यामि द्वितीयोऽहं प्राजापत्यक एव च ॥ ३.२२०.१६ ॥
ମୁଁ ଅଗ୍ନିତ୍ୱ ତ୍ୟାଗ କରୁଛି; ତୁମେ ପ୍ରଥମ ଅଗ୍ନି ହୁଅ। ମୁଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ହେବି ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମଧ୍ୟ।
3.220.17
कुरु पुण्यं प्रजास्वर्ग्यं भवाग्निस्तिमिरापहः ।
मां च देव कुरुष्वाग्ने प्रथमं पुत्रमञ्जसा ॥ ३.२२०.१७ ॥
ପୁଣ୍ୟ କର, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଉଥିବା ହୁଅ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା ହୁଅ। ହେ ଦେବ, ହେ ଅଗ୍ନି, ମୋତେ ସହଜରେ ତୁମର ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର କର।
3.220.18
तच्छ्रुत्वाङ्गिरसो वाक्यं जातवेदास्तथाऽकरोत् ।
राजन्वृहस्पतिर्नाम तस्याप्यङ्गिरसः सुतः ॥ ३.२२०.१८ ॥
ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଜାତବେଦା ଅଗ୍ନି ସେହିପରି କଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୃହସ୍ପତି ନାମକ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ହେଲେ।
3.220.19
ज्ञात्वा प्रथमजं तं तु वह्नेरङ्गिरसं सुतम् ।
उपेत्य देवाः पप्रच्छुः कारणं तत्र भारत ॥ ३.२२०.१९ ॥
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରଥମଜାତ ଅଙ୍ଗିରସ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜାଣି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ହେ ଭାରତ, ସେଠାରେ ଥିବା କାରଣ ପଚାରିଲେ।
3.220.20
स तु पृष्टस्तदा देवैस्तत कारणमब्रवीत् ।
प्रत्यगृह्णन्त देवाश्च तद्वचोऽङ्गिरसस्तदा ॥ ३.२२०.२० ॥
ଦେବତାମାନେ ପଚାରିବାରୁ ସେ ସେହି କାରଣ କହିଲେ; ତେବେ ଦେବତାମାନେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.220.21
तत्रनानाविधानग्नीन्प्रवक्ष्यामि महाप्रभान् ।
कर्मभिर्वहुभिः ख्याताननानार्थान्ब्राह्मणेष्विह ॥ ३.२२०.२१ ॥
ଏଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ପ୍ରକାରର, ମହାପ୍ରଭାବିତ, ବହୁ କର୍ମରେ ଖ୍ୟାତ, ନାନା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କୁ ମୁଁ କହିବି।