Mahābhārata · Adhyāya 3.224
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.224.1
आपस्य मुदिता भार्या सा चास्य परमाप्रिया ।
भूपतिं भूतकर्तारं जनयामास पावकम् ॥ ३.२२४.१ ॥
Die erfreute Gattin Āpasyas, die ihm über alles lieb war, gebar Pāvaka, den Herrn und Schöpfer der Wesen.
3.224.2
भूतानां साऽपि सर्वेषां यं प्राहुः पावकं पतिम् ।
आत्मा भुवनकर्ता च सोऽध्वरेषु द्विजातिभिः ॥ ३.२२४.२ ॥
Den man Pāvaka, den Herrn aller Wesen, nennt, ist das Selbst und der Schöpfer der Welten; bei den Opfern verehren ihn die Zweimalgeborenen.
3.224.3
महतां चैव भूतानां सर्वेषामिह यः पतिः ।
भगवान्स महातेजा नित्यं चरति पावकः ॥ ३.२२४.३ ॥
Hier wandelt stets der Herr der großen Wesen und aller Wesen, der erhabene Pāvaka von großer Pracht.
3.224.4
अग्निर्गृहपतिर्नाम नित्यं यज्ञेषु पूज्यते ।
आज्यं वहतियो हव्यं सर्वलोकस् पावकः ॥ ३.२२४.४ ॥
Agni, Gṛhapati genannt, wird stets bei den Opfern verehrt; er, der das Schmalz und die Opfergaben trägt, ist für alle Welten der Pāvaka.
3.224.5
अपांगर्भो महाभागः सत्वभुग्यो महाद्भुतः ।
भूपतिर्भूतकर्ता च महतः पतिरुच्यते ॥ ३.२२४.५ ॥
Der Schoß der Wasser, hochgesegnet, Verzehrer der lebenden Wesen, überaus wunderbar, Herr der Erde und Schöpfer der Wesen, so wird er der Herr der Großen genannt.
3.224.6
मता वहन्तो हव्यानि तस्याग्नेरप्रजाऽभवन् ।
अग्निष्टोमस्तु नियतः क्रतुश्रेष्ठो भवत्युत ॥ ३.२२४.६ ॥
Jene, die als Träger der Opfergaben jenes Agni galten, wurden kinderlos; doch der Agniṣṭoma ist ein festes Opfer und gilt als das beste aller Opferriten.
3.224.7
स वह्निः प्रथमो नित्यं देवैरन्विष्यते प्रभुः ।
आयान्तं नियतं दृष्ट्वाप्रविवेशार्णवं भयात् ॥ ३.२२४.७ ॥
Dieser Feuergott, der erste und mächtige, wird von den Göttern stets gesucht. Als er ihn gebändigt kommen sah, drang er aus Furcht in den Ozean ein.
3.224.8
देवास्तं नाधिगच्छन्ति मार्गमाणा यथातथम् ।
दृष्ट्वा त्वग्निरथर्वाणं ततो वचनमब्रवीत् ॥ ३.२२४.८ ॥
Die Götter suchten ihn, konnten ihn aber nicht so finden, wie er wirklich war. Da sprach Agni, als er Atharvan sah, diese Worte.
3.224.9
देवानां वह हव्यं त्वमहं वीर सुदुर्बलः ।
अथ त्वं गच्छ मध्वक्षं प्रियमेतत्कुरुष्व मे ॥ ३.२२४.९ ॥
Held, trage du die Opfergaben der Götter; ich bin sehr schwach. So geh zu dem Honigäugigen und tu mir diese liebe Sache.
3.224.10
प्रेष्य चाग्निरथर्वाणमन्यं देशं ततोऽगमत् ।
मत्स्यास्तस्य समाचख्युः क्रुद्धस्तानग्निरब्रवीत्।
भक्ष्या वै विविधैर्भावैर्भविष्यथ शरीरिणाम् ॥ ३.२२४.१० ॥
Nachdem er Atharvan gesandt hatte, ging Agni in ein anderes Land. Da erzählten ihm die Fische alles. Zornig sprach Agni zu ihnen: 'Ihr werdet Nahrung für verschiedenartige Lebewesen sein.'
3.224.11
अथर्वाणं तथा चापि हव्यवाहोऽब्रवीद्वचः ॥ ३.२२४.११ ॥
Und so sprach auch Agni, der Träger der Opfergaben, diese Worte zu Atharvan.
3.224.12
अनुनीयमानो हि भृशं देववाक्यान्वितेन सः ।
नैच्छद्वोढुं हवि सर्वं शरीरं चापि सोऽत्यजत् ॥ ३.२२४.१२ ॥
Obwohl er durch die Worte der Götter sehr zugeredet wurde, wollte er nicht die ganze Opfergabe tragen, und er gab sogar seinen Leib auf.
3.224.13
स तच्छरीरं संत्यज्य प्रविवेश धरां तदा ।
भूमिं स्पृष्ट्वाऽसृजद्भ्रातून्पृथक्पृथगतीव हि ॥ ३.२२४.१३ ॥
Nachdem er jenen Leib abgelegt hatte, drang er damals in die Erde ein; den Boden berührend, ließ er seine Brüder einzeln und in großer Zahl hervorgehen.
3.224.14
आस्यात्सुगन्धं तेजश्च अस्थिभ्यो देवदारु च ।
श्लेष्मणः स्फाटिकं तस् पित्तान्मारकतं तथा ॥ ३.२२४.१४ ॥
Aus seinem Mund kamen Duft und Glanz; aus seinen Knochen der Devadāru-Baum; aus seinem Schleim Kristall; und aus seiner Galle Smaragd.
3.224.15
वातात्कृष्णायसं तस्य त्रिभिरेतैर्बहु प्रजाः ।
त्वचस्तस्याभ्रपटलं स्नायुजं चापि विद्रुमम् ॥ ३.२२४.१५ ॥
Aus dem Wind entstand sein schwarzes Eisen; durch diese drei entstanden viele Geschöpfe. Aus seiner Haut entstand eine Wolkenschicht, und aus seinen Sehnen ebenso Koralle.
3.224.16
शरीरास्थिविधाश्चान्ये धातवोऽस्याभवन्नृप ।
एवं कृत्वा शरीरं च परमे तपसि स्थितः ॥ ३.२२४.१६ ॥
Auch seine Körperteile, die Arten von Knochen und andere Bestandteile entstanden auf diese Weise, o König. Nachdem er so seinen Leib geformt hatte, verharrte er in höchster Askese.
3.224.17
भृग्वङ्गिरादिभिर्भूयस्तपसोत्थापितस्तदा ।
भृशं जज्वाल तेजस्वी तपसाऽऽप्याधितः शिखी ॥ ३.२२४.१७ ॥
Von Bhṛgu, Aṅgiras und den anderen Weisen durch Askese wieder erhoben, da loderte jenes strahlende Feuer gewaltig auf, entfacht durch die Askese.
3.224.18
दृष्ट्वा ऋषीनभयाच्चापि प्रविवेश महार्णवम् ।
तस्मिन्नष्टे जगद्भीतमथर्वाणमथाश्रितम्।
अर्चयामासुरेवैनमथर्वाणं सुरादयः ॥ ३.२२४.१८ ॥
Als er die Weisen sah, drang er aus Furcht in den großen Ozean ein. Als er verschwunden war, suchte die verängstigte Welt Zuflucht bei Atharvan; da verehrten die Götter und andere eben diesen Atharvan.
3.224.19
अथर्वाणं श्रिताँल्लोकानात्मन्यालोच्य पावकः ।
मिषतां सर्वभूतानामुन्ममज्ज महार्णवात् ॥ ३.२२४.१९ ॥
In sich die Welten bedenkend, die bei Atharvan Zuflucht gesucht hatten, stieg Pāvaka vor den Augen aller Wesen aus dem großen Ozean empor.
3.224.20
एवमग्निर्भगवता नष्टः पूर्वमथर्वणा ।
आहूतः सर्वूतानां हव्यं वहति सर्वदा ॥ ३.२२४.२० ॥
So wurde Agni, der zuvor von dem ehrwürdigen Atharvan verloren worden war, herbeigerufen; seitdem trägt er stets die Opfergaben aller Wesen.
3.224.21
एवं त्वजनयद्धिष्ण्यान्वेदोक्तान्विबुधान्बहून् ।
विचरन्विविधान्देशान्भ्रममाणस्तु तत्र वै ॥ ३.२२४.२१ ॥
So brachte er die Wohnstätten vieler im Veda genannten Götter hervor und irrte, durch verschiedene Länder wandernd, dort umher.
3.224.22
सिन्धुवर्ज्याः पञ्च नद्यो देविकाऽथ सरस्वती ।
गङ्गा च शतकुम्भा च सरयू गण्डसाह्वया ॥ ३.२२४.२२ ॥
Fünf Flüsse außer dem Sindhu: der Devikā und die Sarasvatī, der Gaṅgā, der Śatakumbhā und die Sarayū, auch Gaṇḍā genannt.
3.224.23
चर्मण्वती मही चैव मेध्या मेधासृतिस्तदा ।
इरावती वेत्रवती नद्यतिस्रोऽथ कौशिकी ॥ ३.२२४.२३ ॥
Die Carmaṇvatī, die Mahī, die Medhyā, die Medhāsṛti, die Irāvatī, die Vetravatī, drei Flüsse und die Kauśikī.
3.224.24
तमसा नर्मदा चैव नदी गोदावरी तथा ।
वेण्णा प्रवेणी भीमा च मरुदा चैव भारत ॥ ३.२२४.२४ ॥
Die Tamasā und der Fluss Narmadā, ebenso die Godāvarī, die Veṇṇā, die Praveṇī, die Bhīmā und auch die Marudā, o Bhārata.
3.224.25
भारती सुप्रयोगा च कावेरी मज्जुरा तथा ।
तुङ्गवेणा कृष्णवेणा कपिला शोण एव च ॥ ३.२२४.२५ ॥
Bhāratī, Suprayogā, Kāverī, Majjurā, Tuṅgaveṇā, Kṛṣṇaveṇā, Kapilā und auch der Śoṇa.
3.224.26
एता नद्यस्तु धिष्ण्यानां मातरो याः प्रकीर्तिताः ॥ ३.२२४.२६ ॥
Dies sind die Flüsse, die als Mütter der dhiṣṇyas gepriesen werden.
3.224.27
अद्भुतस्य प्रिया भार्या तस्याः पुत्रो विडूरथः ।
यावन्तः पावकाः प्रोक्ताः सोमास्तावन्त एव तु ॥ ३.२२४.२७ ॥
Adbhutas geliebte Gattin hatte einen Sohn, Viḍūratha. So viele Feuer genannt wurden, so viele Somas gibt es ebenso.
3.224.28
अत्रेश्चाप्यन्वये जाता ब्रह्मणो मानसाः प्रजाः ।
अग्निः पुत्रान्स्रष्टुकामस्तानेवात्मन्यधारयत् ॥ ३.२२४.२८ ॥
Auch im Geschlecht des Atri wurden die geistgeborenen Nachkommen Brahmās geboren. Agni, der Söhne erschaffen wollte, behielt sie in sich selbst.
3.224.29
तस्य तद्ब्रह्मणः कायान्निर्हरन्ति हुताशनाः ।
एवमेते महात्मानः कीर्तितास्तेऽग्नयो यथा ॥ ३.२२४.२९ ॥
Aus dem Körper jenes Brahmā bringen die Opferverzehrer sie hervor. So wurden diese großherzigen Feuer genannt.
3.224.30
अप्रमेया यथोत्पन्नाः श्रीमन्तस्तिमिरापहाः ।
अद्भुतस्त तु माहात्म्यं यथा वेदेषु कीर्तितम् ॥ ३.२२४.३० ॥
So wie sie entstanden, sind sie unermesslich, glanzvoll und zerstreuen die Finsternis. Und ihre Größe ist wunderbar, wie es in den Veden verkündet wird.
3.224.31
तादृशं विद्धि सर्वेषामेको ह्येषु हुताशनः ।
एक एवैष भगवान्विज्ञेयः प्रथमोऽङ्गिराः ॥ ३.२२४.३१ ॥
Erkenne ihn so. Unter all diesen ist das Opferfeuer eines. Dieser erhabene Aṅgiras, der Erste, ist allein als der Eine zu erkennen.
3.224.32
बहुधा निःसृतः कायाज्ज्योतिष्टोमः क्रतुर्वथा ।
इत्येष वंशः सुमहानग्नीनां कीर्तितो मया।
पावको विविधैर्मन्त्रैर्हव्यं वहति देहिनाम् ॥ ३.२२४.३२ ॥
Aus dem Körper gingen auf vielerlei Weise das Jyotiṣṭoma und andere Opfer hervor. So habe ich diese große Ahnenreihe der Feuer verkündet. Das reinigende Feuer trägt mit verschiedenen Mantras die Opfergabe der Verkörperten.