マハーバーラタ · 章 3.227
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.227.1
शिवा भार्या त्वङ्गिरसः शीलरूपगुणान्विता ।
तस्याः सा प्रथमं रूपं कृत्वादेवी जनाधिप ॥ ३.२२७.१ ॥
アンギラスの妻シヴァーは、品行・容姿・徳を備えていた。人の主よ、女神はまず彼女の姿をとった。
3.227.2
जगाम पावकाभ्याशं तं चोवाच वराङ्गना ।
मामग्ने कामसंतप्तां त्वं कामयितुमर्हसि ॥ ३.२२७.२ ॥
その優れた女は火の神のもとへ行き、彼に言った。「アグニよ、欲に苦しむ私をあなたは求めるべきです。」
3.227.3
करिष्यसि न चेदेवं मृतां मामुपधारय ।
तवाप्यधर्मः सुमहान्भविता वै हुताशन ॥ ३.२२७.३ ॥
もしあなたがそうしないなら、私を死んだものと見なしなさい。フターシャナよ、そのときあなたにも大きな罪が及ぶでしょう。
3.227.4
अहमङ्गिरसो भार्या शिवा नाम हुताशन ।
सखीभिः सहिता प्राप्ता मन्त्रयित्वा विनिश्चयम् ॥ ३.२२७.४ ॥
私はアンギラスの妻でシヴァーと申します、フターシャナよ。女友達と相談して決心し、ここに参りました。
3.227.5
कथं मां त्वं विजानीषे कामार्तमितराः कथम् ।
यास्त्वया कीर्तिताः सर्वाः सप्तर्षीणां प्रियाः स्त्रियः ॥ ३.२२७.५ ॥
あなたは私が欲に苦しんでいることをどうして知っているのか。あなたが七仙の愛しい妻たちだと言った他の女たちは、どうなのか。
3.227.6
अस्माकं त्वं प्रियो नित्यं बिभीमस्तु वयं तव ।
त्वच्चित्तमिङ्गितैर्ज्ञात्वा प्रेषिताऽस्मि तवान्तिकम् ॥ ३.२२७.६ ॥
あなたは私たちにいつも愛しい方ですが、私たちはあなたを恐れています。あなたの様子からお心を知り、私はあなたのもとへ遣わされたのです。
3.227.7
मैथुनायेह संप्राप्ता कामाच्चैव द्रुतं च माम् ।
उपयन्तुं महावीर्य पूर्वमेव त्वमर्हसि।
जामयो मां प्रतीक्षन्ते गमिष्यामि हुताशन ॥ ३.२२७.७ ॥
結合のために私はここに来た、欲望により急いで。偉大な力の方よ、まず私を娶るべきです。妻たちが私を待っています。フターシャナよ、私は行きます。
3.227.8
ततोऽग्निरुपयेमे तां शिवां प्रीतिमुदायुतः ।
प्रीत्या देवी समायुक्ता शुक्रं जग्राह पाणिना ॥ ३.२२७.८ ॥
そこでアグニは喜びに満ちて、そのシヴァーを娶った。愛に結ばれた女神は手で精液を受け取った。
3.227.9
साऽचिन्तयन्ममेदं ये रूपं द्रक्ष्यन्ति कानने ।
ते ब्राह्मणीनामनृतं दोषं वक्ष्यन्ति पावके ॥ ३.२२७.९ ॥
彼女は思った、「森で私のこの姿を見る者たちは、バラモンの女たちに偽りの罪を語るでしょう、パーヴァカよ」と。
3.227.10
तस्मादेतद्रक्षमाणा गरुडी संभवाम्यहम् ।
वनान्निर्गमनं चैव सुखं मम भविष्यति ॥ ३.२२७.१० ॥
それゆえ、これを守りながら私は女のガルダとなりましょう。森を出ることこそ私の幸せとなるでしょう。
3.227.11
सुपर्णी सा तदा भूत्वा निर्जगाम महावनात् ।
अपश्यत्पर्वतं श्वेतं शरस्तम्बैः सुसंवृतम् ॥ ३.२२७.११ ॥
その時、彼女は雌のガルダとなって大森林から出て、葦の群れに囲まれた白い山を見た。
3.227.12
दृष्टीविषैः सप्तशीर्षैर्गुप्तं भोगिभिरद्भुतैः ।
रक्षोभिश्च पिशाचैश्च रौद्रैर्भूतगणैस्तथा ॥ ३.२२७.१२ ॥
その山は、眼に毒を持つ七つの頭の不思議な蛇たち、羅刹、ピシャーチャ、そして恐ろしい精霊の群れに守られていた。
3.227.13
राक्षसीभिश्च संपूर्णमनेकैश्च मृगद्विजैः ।
नदीप्रस्रवणोपेतं नानातरुलताचितम् ॥ ३.२२७.१३ ॥
そこは羅刹女に満ち、多くの鹿や鳥がおり、川や泉を備え、種々の木々や蔓草に密に覆われていた。
3.227.14
सा तत्र सहसा गत्वा शैलपृष्ठं सुदुर्गमम् ।
प्राक्षिपत्काञ्चने कुण्डे शुक्रं सा त्वरिता शुभा ॥ ३.२२७.१४ ॥
その吉祥なる女神は、たちまちその極めて険しい山頂に赴き、急いで黄金の池に精液を投じた。
3.227.15
शिष्टानामपि सा देवी सप्तर्षीणां महात्मनाम् ।
पत्नीसरूपतां कृत्वा रमयामास पावकम् ॥ ३.२२७.१५ ॥
その女神は、大いなる七仙人の妻の姿をとり、徳ある聖者たちがいてさえも、火神パーヴァカを楽しませた。
3.227.16
दिव्यरूपमरुन्धत्याः कर्तुं न शकितं तया ।
तस्यास्तपःप्रभावेण भर्तृशुश्रूषणेन च ॥ ३.२२७.१६ ॥
彼女はアルンダティーの神々しい姿を取ることができなかった。その苦行の力と夫への奉仕によるものである。
3.227.17
षट्कृत्वस्तत्तु निक्षिप्तमग्ने रेतः कुरुत्तम ।
तस्मन्कुण्डे प्रतिपदि कामिन्या स्वाहया तदा ॥ ३.२२७.१७ ॥
クル族の最上の者よ、その時、月の一日に、情欲のスヴァーハーは火神のその精液をその池に六度投じた。
3.227.18
तत्स्कन्नं तेजसा तत्रसंवृतंजनयत्सुतम् ।
ऋषिभिः पूजितं स्कन्नमनयन्स्कन्दतां ततः ॥ ३.२२७.१८ ॥
その零れた精液は、そこで自らの光輝に包まれ、一人の息子を生んだ。聖仙たちは彼を礼拝し、それから零れたものをスカンダとした。
3.227.19
षट्शिरा द्विगुणश्रोत्रो द्वादशाक्षिभूजक्रमः ।
एकग्रीवस्त्वेककायः कुमारः समपद्यत ॥ ३.२२७.१९ ॥
六つの頭、二倍の耳、十二の目と順に並んだ腕を持ち、一つの首と一つの身体をもつその童子が現れた。
3.227.20
द्वितीयायामभिव्यक्तस्तृतीयायां शिशुर्बभौ ।
अङ्गप्रत्यङ्गसंभूतश्चतुर्थ्यामभवद्गुहः ॥ ३.२२७.२० ॥
二日目に彼は現れ、三日目に幼子は輝き、四日目には手足と細部が形づくられ、グハとなった。
3.227.21
लोहिताभ्रेण महता संवृतः सह विद्युता ।
लोहिताभ्रे सुमहति भाति सूर्य इवोदितः ॥ ३.२२७.२१ ॥
大きな赤い雲に包まれ、稲妻とともに、その巨大な赤い雲の中で昇る太陽のように輝いた。
3.227.22
गृहीतं तु धनुस्तेन विपुलं रोमहर्षणम् ।
न्यस्तं यत्रिपुरघ्नेन सुरारिविनिकृन्तनम् ॥ ३.२२७.२२ ॥
彼は、三都を滅ぼした者が置いた、広大で身の毛がよだつ弓を手に取った。それは神々の敵を断ち切るものであった。
3.227.23
तद्गृहीत्वा धनुःश्रेष्ठं ननाद बलवांस्तदा ।
संमोहयन्निमाँल्लोकान्गुहस्त्रीन्सचराचरान् ॥ ३.२२७.२३ ॥
その最上の弓を取り、力強いグハはそのとき吼えた。動くものと動かぬものを含むこの三界を惑わせながら。
3.227.24
तस् तं निनदं श्रुत्वा महामेघौघनिःस्वनम् ।
उत्पेततुर्महानागौ चित्रश्चैरावतश्च ह ॥ ३.२२७.२४ ॥
大雲の轟きのようなその咆哮を聞いて、二頭の大象、チトラとアイラーヴァタが跳び上がった。
3.227.25
तावापतन्तौ संप्रेक्ष्यस बालोऽर्कसमद्युतिः ।
द्वाभ्यां गृहीत्वा पाणिभ्यां शक्तिं चान्येन पाणिना ॥ ३.२२७.२५ ॥
二つのものが襲いかかってくるのを見て、太陽のような輝きをもつその少年は、両手で二つのものをつかみ、もう一方の手で槍をつかんだ。
3.227.26
अपरेणाग्निदायादस्ताम्रचूडं भुजेन सः ।
महाकायमुपश्लिष्टं कुक्कुटं बलिनां वरम्।
गृहीत्वा व्यनदद्भीमं चिक्रीड च महाभुजः ॥ ३.२२७.२६ ॥
アグニの子は、もう一方の腕で、赤い鶏冠をもち巨大な体をした、力強き者の中の最良の雄鶏を抱え込んだ。その大腕の者はそれを握って恐ろしく吠え、戯れた。
3.227.27
द्वाभ्यां भुजाभ्यां बलवान्गृहीत्वा शङ्खमुत्तमम् ।
प्राध्मापयत् भूतानां त्रासनं बलिनामपि।
द्वाभ्यां भुजाभ्यामाकाशं बहुशो निजघान ॥ ३.२२७.२७ ॥
力ある者は両腕で優れた法螺貝を取り、それを大きく吹き鳴らさせた。その音は生き物にも強者にも恐怖を与えるものだった。そして両腕で幾度も空を打った。
3.227.28
क्रीडन्भाति महासेनस्त्रींल्लोकान्वदनैः पिवन् ।
पर्वताग्रेऽप्रमेयात्मा रश्मिमानुदये यथा ॥ ३.२२७.२८ ॥
遊ぶマハーセーナは、量り知れない本性をもち、山頂で日の出の光輝ある太陽のように輝く。その顔々で三界を飲み干すかのように。
3.227.29
स तस् पर्वतस्याग्रे निषण्णोऽद्भुतविक्रमः ।
व्यलोकयदमेयात्मा मुखैर्नानाविधैर्दिशः ॥ ३.२२७.२९ ॥
その山の頂に座した、驚くべき勇武をもち、量り知れない本性の者は、種々の顔によって四方を見渡した。
3.227.30
स पश्यन्विविधान्भावांश्चकार निनदं पुनः ।
तस्य तं निनदं श्रुत्वा न्यपतन्बहुधा जनाः।
भीताश्चोद्विग्रमनसस्तमेव शरणं ययुः ॥ ३.२२७.३० ॥
彼は様々な有様を見ながら、再び咆哮した。その咆哮を聞いて人々はさまざまに倒れ伏し、恐れおののき心を乱して、ただ彼にこそ帰依した。
3.227.31
ये तुं संश्रिता देवं नानावर्णास्तदा जनाः ।
तानप्याहुः पारिषदान्ब्राह्मणाः सुमहाबलान् ॥ ३.२२७.३१ ॥
その時その神に帰依した様々な色の人々をも、バラモンたちは大力ある彼の従者と呼んだ。
3.227.32
स तूत्थाय महाबाहुरुपसान्त्व्य च ताञ्जनान् ।
धनुर्विकृष्य व्यसृजद्बाणाञ्श्वेते महागिरौ ॥ ३.२२७.३२ ॥
その大腕の者は立ち上がり、人々を慰め、弓を引き絞って白い大山に矢を放った。
3.227.33
विभेद स शरैः शैलं क्रौञ्चं हिमवतः सुतम् ।
तेन हंसाश्च गृध्राश्च मेरुं गच्छन्ति पर्वतम् ॥ ३.२२७.३३ ॥
彼は矢でヒマヴァットの子クラウンチャ山を射貫いた。そのため白鳥や禿鷲もメール山へ向かうのである。
3.227.34
स विशीर्णोऽपतच्छैलो भृशमार्तस्वराव्रुवन् ॥ ३.२२७.३४ ॥
その山は砕けて倒れ、ひどく苦しげな声で叫んだ。
3.227.35
तस्मिन्निपतिते त्वन्ये नेदुः शैला भृशं भयात् ।
घोरमार्तस्वरं चक्रुर्दृष्ट्वा क्रौञ्चं विदारितम् ॥ ३.२२७.३५ ॥
それが倒れると、ほかの山々も恐怖のあまり激しく轟いた。裂かれたクラウンチャを見て、彼らは恐ろしい苦悶の叫びをあげた。
3.227.36
सतं नादं भृशार्तानां श्रुत्वाऽपि बलिनांवरः ।
न प्राव्यधदमेयात्मा शक्तिमुद्यम्य चानदत् ॥ ३.२२७.३६ ॥
極度に苦しむ者たちの百の叫びを聞いても、強者の中の最高者、無量の魂の持ち主は槍を投げず、槍を掲げて咆哮した。
3.227.37
सा तदा विमला शक्तिः क्षिप्ता तेन महात्मना ।
बिभेद शिखरं घोरं श्वेतस् तरसा गिरेः ॥ ३.२२७.३७ ॥
そのとき、偉大な魂の者が投げた清浄な槍は、恐ろしい白い山の頂を勢いよく貫いた。
3.227.38
स तेनाभिहतो दीर्णो गिरिः श्वेतोऽचलैः सह ।
पलायत महीं त्यक्त्वा भीतस्तस्मान्महात्मनः ॥ ३.२२७.३८ ॥
それに打たれ裂けた白い山は、岩とともに恐れて偉大な魂の者から逃げ、大地を去った。
3.227.39
ततः प्रव्यथिता भूमिर्व्यशीर्यत समन्ततः ।
आर्ता स्कन्दं समासाद्य पुनर्बलवती बभौ ॥ ३.२२७.३९ ॥
そのとき深く動揺した大地は四方に裂けた。苦しむ大地はスカンダに近づき、再び力を得て輝いた。
3.227.40
पर्वताश्च नमस्कृत्यतमेव पृथिवीं गताः ।
अथैनमभजल्लोकः स्कन्दं शुक्लस्य पञ्चमीम् ॥ ३.२२७.४० ॥
山々もまた彼に礼拝して大地そのものへ戻った。その後、人々は白分の五日目にスカンダを崇めた。