ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.227
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.227.1
शिवा भार्या त्वङ्गिरसः शीलरूपगुणान्विता ।
तस्याः सा प्रथमं रूपं कृत्वादेवी जनाधिप ॥ ३.२२७.१ ॥
ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਿਵਾ ਸੀਲ, ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਹੇ ਜਨਾਧਿਪ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।
3.227.2
जगाम पावकाभ्याशं तं चोवाच वराङ्गना ।
मामग्ने कामसंतप्तां त्वं कामयितुमर्हसि ॥ ३.२२७.२ ॥
ਉਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਇਸਤਰੀ ਅਗਨੀ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਅਗਨੀ, ਕਾਮ ਨਾਲ ਤਪਦੀ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਚਾਹੁਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
3.227.3
करिष्यसि न चेदेवं मृतां मामुपधारय ।
तवाप्यधर्मः सुमहान्भविता वै हुताशन ॥ ३.२२७.३ ॥
ਜੇ ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਰੀ ਹੋਈ ਸਮਝ ਲੈ। ਹੇ ਹੁਤਾਸ਼ਨ, ਤਦ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਵੱਡਾ ਅਧਰਮ ਲੱਗੇਗਾ।
3.227.4
अहमङ्गिरसो भार्या शिवा नाम हुताशन ।
सखीभिः सहिता प्राप्ता मन्त्रयित्वा विनिश्चयम् ॥ ३.२२७.४ ॥
ਮੈਂ ਅੰਗਿਰਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸ਼ਿਵਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਹੁਤਾਸ਼ਨ। ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਈ ਹਾਂ।
3.227.5
कथं मां त्वं विजानीषे कामार्तमितराः कथम् ।
यास्त्वया कीर्तिताः सर्वाः सप्तर्षीणां प्रियाः स्त्रियः ॥ ३.२२७.५ ॥
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਾਮ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਪਤਰਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ?
3.227.6
अस्माकं त्वं प्रियो नित्यं बिभीमस्तु वयं तव ।
त्वच्चित्तमिङ्गितैर्ज्ञात्वा प्रेषिताऽस्मि तवान्तिकम् ॥ ३.२२७.६ ॥
ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਤੈਥੋਂ ਡਰਦੀਆਂ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਜਾਣ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜੀ ਗਈ ਹਾਂ।
3.227.7
मैथुनायेह संप्राप्ता कामाच्चैव द्रुतं च माम् ।
उपयन्तुं महावीर्य पूर्वमेव त्वमर्हसि।
जामयो मां प्रतीक्षन्ते गमिष्यामि हुताशन ॥ ३.२२७.७ ॥
ਮੇਲ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹਾਂ, ਕਾਮ ਕਰਕੇ ਜਲਦੀ ਵੀ। ਹੇ ਮਹਾਵੀਰਯ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਆਹੁਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਸਤਰੀਆਂ ਮੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਹੁਤਾਸ਼ਨ, ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗੀ।
3.227.8
ततोऽग्निरुपयेमे तां शिवां प्रीतिमुदायुतः ।
प्रीत्या देवी समायुक्ता शुक्रं जग्राह पाणिना ॥ ३.२२७.८ ॥
ਫਿਰ ਅਗਨੀ ਨੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਉਸ ਸ਼ਿਵਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਲਿਆ।
3.227.9
साऽचिन्तयन्ममेदं ये रूपं द्रक्ष्यन्ति कानने ।
ते ब्राह्मणीनामनृतं दोषं वक्ष्यन्ति पावके ॥ ३.२२७.९ ॥
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ: "ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਇਹ ਰੂਪ ਜਿਹੜੇ ਵੇਖਣਗੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣਗੇ, ਹੇ ਪਾਵਕ।"
3.227.10
तस्मादेतद्रक्षमाणा गरुडी संभवाम्यहम् ।
वनान्निर्गमनं चैव सुखं मम भविष्यति ॥ ३.२२७.१० ॥
ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਂ ਗਰੁੜੀ ਬਣਾਂਗੀ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖ ਹੋਵੇਗਾ।
3.227.11
सुपर्णी सा तदा भूत्वा निर्जगाम महावनात् ।
अपश्यत्पर्वतं श्वेतं शरस्तम्बैः सुसंवृतम् ॥ ३.२२७.११ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਸੁਪਰਣੀ ਬਣ ਕੇ ਮਹਾਂ ਬਨ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਸਰਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕਿਆ ਚਿੱਟਾ ਪਰਬਤ ਵੇਖਿਆ।
3.227.12
दृष्टीविषैः सप्तशीर्षैर्गुप्तं भोगिभिरद्भुतैः ।
रक्षोभिश्च पिशाचैश्च रौद्रैर्भूतगणैस्तथा ॥ ३.२२७.१२ ॥
ਉਹ ਪਰਬਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਵਿਸ਼ ਵਾਲੇ, ਸੱਤ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਅਦਭੁਤ ਸੱਪਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
3.227.13
राक्षसीभिश्च संपूर्णमनेकैश्च मृगद्विजैः ।
नदीप्रस्रवणोपेतं नानातरुलताचितम् ॥ ३.२२७.१३ ॥
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਨੇਕ ਮਿਰਗਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਝਰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਵੇਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਘਣਾ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
3.227.14
सा तत्र सहसा गत्वा शैलपृष्ठं सुदुर्गमम् ।
प्राक्षिपत्काञ्चने कुण्डे शुक्रं सा त्वरिता शुभा ॥ ३.२२७.१४ ॥
ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਦੇਵੀ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਅਤਿ ਦੁਰਗਮ ਪਰਬਤ-ਸ਼ਿਖਰ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਝੱਟਪੱਟ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰ ਪਾ ਆਈ।
3.227.15
शिष्टानामपि सा देवी सप्तर्षीणां महात्मनाम् ।
पत्नीसरूपतां कृत्वा रमयामास पावकम् ॥ ३.२२७.१५ ॥
ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਹਾਤਮਾ ਸਪਤਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਿਸ਼ਟ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਰਮਾਇਆ।
3.227.16
दिव्यरूपमरुन्धत्याः कर्तुं न शकितं तया ।
तस्यास्तपःप्रभावेण भर्तृशुश्रूषणेन च ॥ ३.२२७.१६ ॥
ਅਰੁੰਧਤੀ ਦਾ ਦਿਵ ਰੂਪ ਉਹ ਧਾਰਨ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ; ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
3.227.17
षट्कृत्वस्तत्तु निक्षिप्तमग्ने रेतः कुरुत्तम ।
तस्मन्कुण्डे प्रतिपदि कामिन्या स्वाहया तदा ॥ ३.२२७.१७ ॥
ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ, ਤਦ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਕਾਮਨੀ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨੇ ਉਸ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਦਾ ਉਹ ਸ਼ੁਕਰ ਛੇ ਵਾਰ ਪਾਇਆ।
3.227.18
तत्स्कन्नं तेजसा तत्रसंवृतंजनयत्सुतम् ।
ऋषिभिः पूजितं स्कन्नमनयन्स्कन्दतां ततः ॥ ३.२२७.१८ ॥
ਉਹ ਛਲਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ੁਕਰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਹੀ ਘਿਰ ਕੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਛਲਕੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਕੰਦ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
3.227.19
षट्शिरा द्विगुणश्रोत्रो द्वादशाक्षिभूजक्रमः ।
एकग्रीवस्त्वेककायः कुमारः समपद्यत ॥ ३.२२७.१९ ॥
ਛੇ ਸਿਰ, ਦੁੱਗਣੇ ਕੰਨ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਉਹ ਕੁਮਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
3.227.20
द्वितीयायामभिव्यक्तस्तृतीयायां शिशुर्बभौ ।
अङ्गप्रत्यङ्गसंभूतश्चतुर्थ्यामभवद्गुहः ॥ ३.२२७.२० ॥
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਉਹ ਬਾਲਕ ਚਮਕਿਆ, ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਅੰਗ-ਪ੍ਰਤਿਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਗੁਹ ਹੋ ਗਿਆ।
3.227.21
लोहिताभ्रेण महता संवृतः सह विद्युता ।
लोहिताभ्रे सुमहति भाति सूर्य इवोदितः ॥ ३.२२७.२१ ॥
ਵੱਡੇ ਲਾਲ ਬੱਦਲ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਿਜਲੀ ਸਮੇਤ; ਉਸ ਅਤਿ ਵੱਡੇ ਲਾਲ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੜ੍ਹੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
3.227.22
गृहीतं तु धनुस्तेन विपुलं रोमहर्षणम् ।
न्यस्तं यत्रिपुरघ्नेन सुरारिविनिकृन्तनम् ॥ ३.२२७.२२ ॥
ਉਸਨੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਰੋਮਾਂਚ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਧਨੁਸ਼।
3.227.23
तद्गृहीत्वा धनुःश्रेष्ठं ननाद बलवांस्तदा ।
संमोहयन्निमाँल्लोकान्गुहस्त्रीन्सचराचरान् ॥ ३.२२७.२३ ॥
ਉਸ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬਲਵਾਨ ਗੁਹ ਨੇ ਉਦੋਂ ਗਰਜ ਕੀਤੀ; ਚਰ-ਅਚਰ ਸਮੇਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦਿਆਂ।
3.227.24
तस् तं निनदं श्रुत्वा महामेघौघनिःस्वनम् ।
उत्पेततुर्महानागौ चित्रश्चैरावतश्च ह ॥ ३.२२७.२४ ॥
ਮਹਾਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਰਗੀ ਉਸ ਗਰਜ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਦੋ ਮਹਾਗਜ — ਚਿਤਰ ਅਤੇ ਐਰਾਵਤ — ਉਛਲ ਪਏ।
3.227.25
तावापतन्तौ संप्रेक्ष्यस बालोऽर्कसमद्युतिः ।
द्वाभ्यां गृहीत्वा पाणिभ्यां शक्तिं चान्येन पाणिना ॥ ३.२२७.२५ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਝਪਟਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਉਸ ਬਾਲਕ ਨੇ ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
3.227.26
अपरेणाग्निदायादस्ताम्रचूडं भुजेन सः ।
महाकायमुपश्लिष्टं कुक्कुटं बलिनां वरम्।
गृहीत्वा व्यनदद्भीमं चिक्रीड च महाभुजः ॥ ३.२२७.२६ ॥
ਅਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦੂਜੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਲਾਲ ਕਲਗੀ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ਰੇਸ਼ਠ ਕੁੱਕੜ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਉਸ ਮਹਾਬਾਹੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਗਰਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਖੇਡਣ ਲੱਗਾ।
3.227.27
द्वाभ्यां भुजाभ्यां बलवान्गृहीत्वा शङ्खमुत्तमम् ।
प्राध्मापयत् भूतानां त्रासनं बलिनामपि।
द्वाभ्यां भुजाभ्यामाकाशं बहुशो निजघान ॥ ३.२२७.२७ ॥
ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਸ਼ੰਖ ਲੈ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਜਾਇਆ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ।
3.227.28
क्रीडन्भाति महासेनस्त्रींल्लोकान्वदनैः पिवन् ।
पर्वताग्रेऽप्रमेयात्मा रश्मिमानुदये यथा ॥ ३.२२७.२८ ॥
ਖੇਡਦਾ ਮਹਾਸੇਨ, ਅਪ੍ਰਮੇਯ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸੋਭਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀਂਦਾ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ।
3.227.29
स तस् पर्वतस्याग्रे निषण्णोऽद्भुतविक्रमः ।
व्यलोकयदमेयात्मा मुखैर्नानाविधैर्दिशः ॥ ३.२२७.२९ ॥
ਉਸ ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਅਦਭੁਤ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ, ਅਪ੍ਰਮੇਯ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ।
3.227.30
स पश्यन्विविधान्भावांश्चकार निनदं पुनः ।
तस्य तं निनदं श्रुत्वा न्यपतन्बहुधा जनाः।
भीताश्चोद्विग्रमनसस्तमेव शरणं ययुः ॥ ३.२२७.३० ॥
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰ ਗਰਜਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਉਸ ਗਰਜ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਕ ਅਨੇਕ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਡਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵਿਆਕੁਲ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਸੇ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਗਏ।
3.227.31
ये तुं संश्रिता देवं नानावर्णास्तदा जनाः ।
तानप्याहुः पारिषदान्ब्राह्मणाः सुमहाबलान् ॥ ३.२२७.३१ ॥
ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਅਨੇਕ ਵਰਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਅਤਿ ਬਲਵਾਨ ਉਸ ਦੇ ਪਾਰਸ਼ਦ ਕਿਹਾ।
3.227.32
स तूत्थाय महाबाहुरुपसान्त्व्य च ताञ्जनान् ।
धनुर्विकृष्य व्यसृजद्बाणाञ्श्वेते महागिरौ ॥ ३.२२७.३२ ॥
ਉਹ ਮਹਾਬਾਹੂ ਉੱਠਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ, ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚ ਕੇ ਚਿੱਟੇ ਮਹਾਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਬਾਣ ਛੱਡੇ।
3.227.33
विभेद स शरैः शैलं क्रौञ्चं हिमवतः सुतम् ।
तेन हंसाश्च गृध्राश्च मेरुं गच्छन्ति पर्वतम् ॥ ३.२२७.३३ ॥
ਉਸ ਨੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਹਿਮਵਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਕਾਰਨ ਹੰਸ ਅਤੇ ਗਿਰਝਾਂ ਵੀ ਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
3.227.34
स विशीर्णोऽपतच्छैलो भृशमार्तस्वराव्रुवन् ॥ ३.२२७.३४ ॥
ਉਹ ਪਰਬਤ ਟੁੱਟ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕਣ ਲੱਗਾ।
3.227.35
तस्मिन्निपतिते त्वन्ये नेदुः शैला भृशं भयात् ।
घोरमार्तस्वरं चक्रुर्दृष्ट्वा क्रौञ्चं विदारितम् ॥ ३.२२७.३५ ॥
ਉਸ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਤੇ ਹੋਰ ਪਰਬਤ ਡਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗਰਜੇ। ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰੌਂਚ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ।
3.227.36
सतं नादं भृशार्तानां श्रुत्वाऽपि बलिनांवरः ।
न प्राव्यधदमेयात्मा शक्तिमुद्यम्य चानदत् ॥ ३.२२७.३६ ॥
ਬੇਹੱਦ ਪੀੜਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜੇ ਚੀਖਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਮੇਯ-ਆਤਮਾ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਉਠਾਈ ਅਤੇ ਗਰਜੇ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਚਲਾਇਆ ਨਹੀਂ।
3.227.37
सा तदा विमला शक्तिः क्षिप्ता तेन महात्मना ।
बिभेद शिखरं घोरं श्वेतस् तरसा गिरेः ॥ ३.२२७.३७ ॥
ਤਦ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਸੁੱਟੀ ਗਈ ਉਹ ਨਿਰਮਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਗ ਨਾਲ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਵੇਤ ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਗਈ।
3.227.38
स तेनाभिहतो दीर्णो गिरिः श्वेतोऽचलैः सह ।
पलायत महीं त्यक्त्वा भीतस्तस्मान्महात्मनः ॥ ३.२२७.३८ ॥
ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਪਾਟਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਸ਼ਵੇਤ ਪਰਬਤ ਆਪਣੀਆਂ ਚੱਟਾਨਾਂ ਸਮੇਤ ਡਰ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਤੋਂ ਭੱਜਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ।
3.227.39
ततः प्रव्यथिता भूमिर्व्यशीर्यत समन्ततः ।
आर्ता स्कन्दं समासाद्य पुनर्बलवती बभौ ॥ ३.२२७.३९ ॥
ਤਦ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਧਰਤੀ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਪਾਟ ਗਈ; ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸਕੰਦ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਫਿਰ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਹੀ।
3.227.40
पर्वताश्च नमस्कृत्यतमेव पृथिवीं गताः ।
अथैनमभजल्लोकः स्कन्दं शुक्लस्य पञ्चमीम् ॥ ३.२२७.४० ॥
ਪਰਬਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਲੋਕ ਨੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਚਮੀ ਨੂੰ ਸਕੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।