మహాభారతం · అధ్యాయం 3.227
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.227.1
शिवा भार्या त्वङ्गिरसः शीलरूपगुणान्विता ।
तस्याः सा प्रथमं रूपं कृत्वादेवी जनाधिप ॥ ३.२२७.१ ॥
అంగిరసుని భార్య శివ; ఆమె శీలం, రూపం, గుణాలతో కూడినది. ఓ జనాధిపా, ఆ దేవి మొదట ఆమె రూపాన్ని ధరించింది.
3.227.2
जगाम पावकाभ्याशं तं चोवाच वराङ्गना ।
मामग्ने कामसंतप्तां त्वं कामयितुमर्हसि ॥ ३.२२७.२ ॥
ఆ శ్రేష్ఠ స్త్రీ అగ్ని సమీపానికి వెళ్లి అతనితో ఇలా అన్నది: 'ఓ అగ్నీ, కామ బాధితురాలైన నన్ను నీవు కోరాలి.'
3.227.3
करिष्यसि न चेदेवं मृतां मामुपधारय ।
तवाप्यधर्मः सुमहान्भविता वै हुताशन ॥ ३.२२७.३ ॥
నీవు ఇలా చేయకపోతే, నన్ను మరణించినదిగా భావించు. ఓ హుతాశనా, అప్పుడు నీకూ గొప్ప అధర్మం కలుగుతుంది.
3.227.4
अहमङ्गिरसो भार्या शिवा नाम हुताशन ।
सखीभिः सहिता प्राप्ता मन्त्रयित्वा विनिश्चयम् ॥ ३.२२७.४ ॥
నేను అంగిరసుని భార్య, శివ అనే పేరుగలదాన్ని, ఓ హుతాశనా. స్నేహితురాళ్లతో కలిసి ఆలోచించి నిశ్చయించుకుని ఇక్కడికి వచ్చాను.
3.227.5
कथं मां त्वं विजानीषे कामार्तमितराः कथम् ।
यास्त्वया कीर्तिताः सर्वाः सप्तर्षीणां प्रियाः स्त्रियः ॥ ३.२२७.५ ॥
నీవు నన్ను కామబాధితునిగా ఎలా తెలుసుకున్నావు? నీవు చెప్పిన సప్తర్షుల ప్రియ స్త్రీలైన ఇతరులు ఎలా తెలుసుకోబడతారు?
3.227.6
अस्माकं त्वं प्रियो नित्यं बिभीमस्तु वयं तव ।
त्वच्चित्तमिङ्गितैर्ज्ञात्वा प्रेषिताऽस्मि तवान्तिकम् ॥ ३.२२७.६ ॥
నీవు మాకు ఎల్లప్పుడూ ప్రియుడవు; మేము నీకు భయపడుతున్నాము. నీ మనసును నీ సంకేతాలతో తెలుసుకుని నిన్ను సమీపించడానికి నేను పంపబడ్డాను.
3.227.7
मैथुनायेह संप्राप्ता कामाच्चैव द्रुतं च माम् ।
उपयन्तुं महावीर्य पूर्वमेव त्वमर्हसि।
जामयो मां प्रतीक्षन्ते गमिष्यामि हुताशन ॥ ३.२२७.७ ॥
సంయోగం కోసం నేను ఇక్కడికి వచ్చాను, కామంతో త్వరగా కూడా. ఓ మహావీర్యుడా, నన్ను వివాహమాడటం నీకు ముందే తగినది. స్త్రీలు నాకోసం ఎదురుచూస్తున్నారు; ఓ హుతాశనా, నేను వెళ్తాను.
3.227.8
ततोऽग्निरुपयेमे तां शिवां प्रीतिमुदायुतः ।
प्रीत्या देवी समायुक्ता शुक्रं जग्राह पाणिना ॥ ३.२२७.८ ॥
అప్పుడు అగ్ని ఆనందంతో ఆ శివను వివాహమాడాడు. ప్రీతితో కూడిన దేవి చేతితో శుక్రాన్ని స్వీకరించింది.
3.227.9
साऽचिन्तयन्ममेदं ये रूपं द्रक्ष्यन्ति कानने ।
ते ब्राह्मणीनामनृतं दोषं वक्ष्यन्ति पावके ॥ ३.२२७.९ ॥
ఆమె ఆలోచించింది: "అడవిలో నా ఈ రూపాన్ని చూసేవారు, బ్రాహ్మణ స్త్రీలపై అబద్ధపు దోషాన్ని ఆరోపిస్తారు, ఓ పావకా."
3.227.10
तस्मादेतद्रक्षमाणा गरुडी संभवाम्यहम् ।
वनान्निर्गमनं चैव सुखं मम भविष्यति ॥ ३.२२७.१० ॥
అందువల్ల దీన్ని రక్షిస్తూ నేను గరుడి రూపంలో మారుతాను. అడవి నుండి బయలుదేరడమే నాకు సుఖమవుతుంది.
3.227.11
सुपर्णी सा तदा भूत्वा निर्जगाम महावनात् ।
अपश्यत्पर्वतं श्वेतं शरस्तम्बैः सुसंवृतम् ॥ ३.२२७.११ ॥
అప్పుడు ఆమె సుపర్ణిగా మారి మహావనం నుండి బయలుదేరింది. శరస్తంబాలతో బాగా కప్పబడిన తెల్లని పర్వతాన్ని చూసింది.
3.227.12
दृष्टीविषैः सप्तशीर्षैर्गुप्तं भोगिभिरद्भुतैः ।
रक्षोभिश्च पिशाचैश्च रौद्रैर्भूतगणैस्तथा ॥ ३.२२७.१२ ॥
అది దృష్టివిషాలు, ఏడు తలల అద్భుత సర్పాలు, రాక్షసులు, పిశాచులు, భయంకర భూతగణాలచే రక్షించబడి ఉంది.
3.227.13
राक्षसीभिश्च संपूर्णमनेकैश्च मृगद्विजैः ।
नदीप्रस्रवणोपेतं नानातरुलताचितम् ॥ ३.२२७.१३ ॥
అది రాక్షసీలతో నిండి ఉండెను; అనేక మృగాలూ పక్షులూ కలిగి ఉండెను; నదులూ జలపాతాలూ కలిగి ఉండెను; నానా విధాల వృక్షాలతోనూ లతలతోనూ దట్టంగా కప్పబడి ఉండెను.
3.227.14
सा तत्र सहसा गत्वा शैलपृष्ठं सुदुर्गमम् ।
प्राक्षिपत्काञ्चने कुण्डे शुक्रं सा त्वरिता शुभा ॥ ३.२२७.१४ ॥
ఆ శుభురాలైన దేవి వెంటనే ఆ అత్యంత దుర్గమమైన పర్వత శిఖరానికి వెళ్ళి, త్వరగా బంగారు కొలనులో శుక్రాన్ని పడవేసింది.
3.227.15
शिष्टानामपि सा देवी सप्तर्षीणां महात्मनाम् ।
पत्नीसरूपतां कृत्वा रमयामास पावकम् ॥ ३.२२७.१५ ॥
ఆ దేవి మహాత్ముడైన సప్తర్షుల భార్యల రూపం ధరించి, శిష్టులైన ఋషులు ఉన్నప్పటికీ, అగ్నిని రమింపజేసింది.
3.227.16
दिव्यरूपमरुन्धत्याः कर्तुं न शकितं तया ।
तस्यास्तपःप्रभावेण भर्तृशुश्रूषणेन च ॥ ३.२२७.१६ ॥
అరుంధతి దివ్యరూపాన్ని ఆమె ధరించలేకపోయింది; ఆమె తపశ్శక్తి వల్లనూ భర్తకు సేవ చేయడం వల్లనూ అది సాధ్యం కాలేదు.
3.227.17
षट्कृत्वस्तत्तु निक्षिप्तमग्ने रेतः कुरुत्तम ।
तस्मन्कुण्डे प्रतिपदि कामिन्या स्वाहया तदा ॥ ३.२२७.१७ ॥
కురువంశోత్తమా, అప్పుడు ప్రతిపద తిథినాడు, కామిని అయిన స్వాహా ఆ కొలనులో అగ్ని యొక్క ఆ శుక్రాన్ని ఆరు సార్లు వేసింది.
3.227.18
तत्स्कन्नं तेजसा तत्रसंवृतंजनयत्सुतम् ।
ऋषिभिः पूजितं स्कन्नमनयन्स्कन्दतां ततः ॥ ३.२२७.१८ ॥
ఆ చిందిన శుక్రం తన తేజస్సుతో అక్కడే చుట్టుముట్టబడి ఒక కుమారుడిని కన్నది. ఋషులు దానిని పూజించారు; తరువాత చిందిన దానిని వారు స్కందునిగా మార్చారు.
3.227.19
षट्शिरा द्विगुणश्रोत्रो द्वादशाक्षिभूजक्रमः ।
एकग्रीवस्त्वेककायः कुमारः समपद्यत ॥ ३.२२७.१९ ॥
ఆరు తలలు, రెట్టింపు చెవులు, పన్నెండు కళ్లు మరియు చేతులు క్రమంగా కలిగి, ఒకే మెడ, ఒకే శరీరం గల ఆ కుమారుడు ఉద్భవించాడు.
3.227.20
द्वितीयायामभिव्यक्तस्तृतीयायां शिशुर्बभौ ।
अङ्गप्रत्यङ्गसंभूतश्चतुर्थ्यामभवद्गुहः ॥ ३.२२७.२० ॥
రెండవ రోజున అతడు వ్యక్తమయ్యాడు; మూడవ రోజున ఆ శిశువు ప్రకాశించాడు; నాలుగవ రోజున అవయవాలు, ఉపాంగాలు పూర్తిగా కలిగిన గుహుడు అయ్యాడు.
3.227.21
लोहिताभ्रेण महता संवृतः सह विद्युता ।
लोहिताभ्रे सुमहति भाति सूर्य इवोदितः ॥ ३.२२७.२१ ॥
పెద్ద ఎర్రని మేఘంతో కప్పబడినవాడు, మెరుపుతో కూడినవాడు; ఆ అతి పెద్ద ఎర్రని మేఘంలో అతడు ఉదయించిన సూర్యుడిలా ప్రకాశించాడు.
3.227.22
गृहीतं तु धनुस्तेन विपुलं रोमहर्षणम् ।
न्यस्तं यत्रिपुरघ्नेन सुरारिविनिकृन्तनम् ॥ ३.२२७.२२ ॥
అతడు ఆ విశాలమైన, రోమాంచం కలిగించే ధనుస్సును పట్టుకున్నాడు; త్రిపురాలను సంహరించినవాడు ఉంచినది, దేవశత్రువులను ఛేదించేది అది.
3.227.23
तद्गृहीत्वा धनुःश्रेष्ठं ननाद बलवांस्तदा ।
संमोहयन्निमाँल्लोकान्गुहस्त्रीन्सचराचरान् ॥ ३.२२७.२३ ॥
ఆ శ్రేష్ఠమైన ధనుస్సును పట్టుకుని, బలవంతుడైన గుహుడు అప్పుడు గర్జించాడు; చరాచరాలతో కూడిన ఈ మూడు లోకాలను మోహింపజేస్తూ.
3.227.24
तस् तं निनदं श्रुत्वा महामेघौघनिःस्वनम् ।
उत्पेततुर्महानागौ चित्रश्चैरावतश्च ह ॥ ३.२२७.२४ ॥
ఆ గర్జనను, మహామేఘ సమూహ ధ్వనిలా ఉన్న దానిని, విని రెండు మహా గజాలు — చిత్రుడు, ఐరావతం — ఎగిరి లేచాయి.
3.227.25
तावापतन्तौ संप्रेक्ष्यस बालोऽर्कसमद्युतिः ।
द्वाभ्यां गृहीत्वा पाणिभ्यां शक्तिं चान्येन पाणिना ॥ ३.२२७.२५ ॥
వారిద్దరూ దూకుతుండటం చూసి, సూర్యుని తేజస్సుతో ఉన్న ఆ బాలుడు రెండు చేతులతో పట్టుకుని, మరో చేతితో శక్తిని పట్టుకున్నాడు.
3.227.26
अपरेणाग्निदायादस्ताम्रचूडं भुजेन सः ।
महाकायमुपश्लिष्टं कुक्कुटं बलिनां वरम्।
गृहीत्वा व्यनदद्भीमं चिक्रीड च महाभुजः ॥ ३.२२७.२६ ॥
అగ్నిపుత్రుడు మరో చేతితో, ఎర్రని తురాయి కలిగిన, పెద్ద శరీరమున్న, బలవంతులలో శ్రేష్ఠమైన కోడిని పట్టుకుని భయంకరంగా గర్జించి ఆడుకున్నాడు.
3.227.27
द्वाभ्यां भुजाभ्यां बलवान्गृहीत्वा शङ्खमुत्तमम् ।
प्राध्मापयत् भूतानां त्रासनं बलिनामपि।
द्वाभ्यां भुजाभ्यामाकाशं बहुशो निजघान ॥ ३.२२७.२७ ॥
బలవంతుడు రెండు చేతులతో ఉత్తమమైన శంఖాన్ని తీసుకుని, ప్రాణులకు, బలవంతులకూ కూడా భయం కలిగించేలా గట్టిగా ఊదించాడు; రెండు చేతులతో ఆకాశాన్ని పదేపదే కొట్టాడు.
3.227.28
क्रीडन्भाति महासेनस्त्रींल्लोकान्वदनैः पिवन् ।
पर्वताग्रेऽप्रमेयात्मा रश्मिमानुदये यथा ॥ ३.२२७.२८ ॥
ఆడుకుంటున్న మహాసేనుడు, అపరిమితాత్మ, పర్వత శిఖరంపై ఉదయకాలపు రశ్మిమంతుడైన సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తున్నాడు; తన ముఖాలతో మూడు లోకాలను త్రాగుతున్నట్లు.
3.227.29
स तस् पर्वतस्याग्रे निषण्णोऽद्भुतविक्रमः ।
व्यलोकयदमेयात्मा मुखैर्नानाविधैर्दिशः ॥ ३.२२७.२९ ॥
ఆ పర్వత శిఖరంపై కూర్చున్న అద్భుత పరాక్రమశాలి, అపరిమితాత్మ, అనేక రకాల ముఖాలతో దిక్కులను చూశాడు.
3.227.30
स पश्यन्विविधान्भावांश्चकार निनदं पुनः ।
तस्य तं निनदं श्रुत्वा न्यपतन्बहुधा जनाः।
भीताश्चोद्विग्रमनसस्तमेव शरणं ययुः ॥ ३.२२७.३० ॥
అతడు వివిధ భావాలను చూస్తూ మళ్లీ గర్జించాడు. అతని ఆ గర్జనను విని ప్రజలు రకరకాలుగా కూలిపోయారు; భయపడి కలత చెందిన మనసుతో వారు అతనినే శరణు పొందారు.
3.227.31
ये तुं संश्रिता देवं नानावर्णास्तदा जनाः ।
तानप्याहुः पारिषदान्ब्राह्मणाः सुमहाबलान् ॥ ३.२२७.३१ ॥
ఆ సమయంలో ఆ దేవుణ్ణి ఆశ్రయించిన వివిధ వర్ణాల ప్రజలను కూడా బ్రాహ్మణులు అత్యంత బలవంతులైన అతని పార్షదులు అని పిలిచారు.
3.227.32
स तूत्थाय महाबाहुरुपसान्त्व्य च ताञ्जनान् ।
धनुर्विकृष्य व्यसृजद्बाणाञ्श्वेते महागिरौ ॥ ३.२२७.३२ ॥
ఆ మహాబాహువు లేచి, ఆ ప్రజలను ఓదార్చి, విల్లు ఎక్కుపెట్టి తెల్లని మహాపర్వతంపై బాణాలు ప్రయోగించాడు.
3.227.33
विभेद स शरैः शैलं क्रौञ्चं हिमवतः सुतम् ।
तेन हंसाश्च गृध्राश्च मेरुं गच्छन्ति पर्वतम् ॥ ३.२२७.३३ ॥
అతడు బాణాలతో హిమవంతుని కుమారుడైన క్రౌంచ పర్వతాన్ని భేదించాడు. దాని కారణంగా హంసలు, గద్దలు కూడా మేరు పర్వతానికి వెళ్తాయి.
3.227.34
स विशीर्णोऽपतच्छैलो भृशमार्तस्वराव्रुवन् ॥ ३.२२७.३४ ॥
ఆ పర్వతం ముక్కలై పడిపోయింది; తీవ్రమైన బాధాకరమైన స్వరంతో అది అరిచింది.
3.227.35
तस्मिन्निपतिते त्वन्ये नेदुः शैला भृशं भयात् ।
घोरमार्तस्वरं चक्रुर्दृष्ट्वा क्रौञ्चं विदारितम् ॥ ३.२२७.३५ ॥
అది పడినప్పుడు ఇతర పర్వతాలు భయంతో గట్టిగా గర్జించాయి. చీలిపోయిన క్రౌంచాన్ని చూసి అవి భయంకరమైన ఆర్త స్వరం చేశాయి.
3.227.36
सतं नादं भृशार्तानां श्रुत्वाऽपि बलिनांवरः ।
न प्राव्यधदमेयात्मा शक्तिमुद्यम्य चानदत् ॥ ३.२२७.३६ ॥
బాధితుల వందలాది ఆర్తనాదాలు విన్నప్పటికీ, బలవంతులలో శ్రేష్ఠుడు, అపరిమిత ఆత్మ గలవాడు ఈటెను ఎత్తి గర్జించాడు, కానీ దానిని ప్రయోగించలేదు.
3.227.37
सा तदा विमला शक्तिः क्षिप्ता तेन महात्मना ।
बिभेद शिखरं घोरं श्वेतस् तरसा गिरेः ॥ ३.२२७.३७ ॥
అప్పుడు ఆ మహాత్ముడు విసిరిన ఆ నిర్మలమైన శక్తి వేగంగా ఆ భయంకరమైన శ్వేత పర్వత శిఖరాన్ని చీల్చింది.
3.227.38
स तेनाभिहतो दीर्णो गिरिः श्वेतोऽचलैः सह ।
पलायत महीं त्यक्त्वा भीतस्तस्मान्महात्मनः ॥ ३.२२७.३८ ॥
దానిచే తాకబడి బద్దలైన ఆ శ్వేత పర్వతం తన రాళ్లతో కలిసి భయపడి, ఆ మహాత్ముని నుండి పారిపోయి భూమిని విడిచి వెళ్లింది.
3.227.39
ततः प्रव्यथिता भूमिर्व्यशीर्यत समन्ततः ।
आर्ता स्कन्दं समासाद्य पुनर्बलवती बभौ ॥ ३.२२७.३९ ॥
అప్పుడు అత్యంత వ్యథ చెందిన భూమి నలుదిక్కులా చీలిపోయింది; బాధితురాలై స్కందుని చేరి మళ్లీ బలంగా ప్రకాశించింది.
3.227.40
पर्वताश्च नमस्कृत्यतमेव पृथिवीं गताः ।
अथैनमभजल्लोकः स्कन्दं शुक्लस्य पञ्चमीम् ॥ ३.२२७.४० ॥
పర్వతాలు కూడా ఆయనకు నమస్కరించి భూమిపైనే చేరాయి; అనంతరం లోకం శుక్లపక్ష పంచమినాడు స్కందుని పూజించింది.