มหาภารตะ · อัธยายะ 3.227
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.227.1
शिवा भार्या त्वङ्गिरसः शीलरूपगुणान्विता ।
तस्याः सा प्रथमं रूपं कृत्वादेवी जनाधिप ॥ ३.२२७.१ ॥
ศิวา ภริยาของอังคิรัส ผู้ประกอบด้วยความประพฤติดี รูปงาม และคุณธรรม โอ เจ้าแห่งมนุษย์ เทวีได้แปลงรูปของนางเป็นรูปแรก
3.227.2
जगाम पावकाभ्याशं तं चोवाच वराङ्गना ।
मामग्ने कामसंतप्तां त्वं कामयितुमर्हसि ॥ ३.२२७.२ ॥
นางผู้ประเสริฐเข้าไปใกล้พระอัคนี และกล่าวแก่พระองค์ว่า ข้าแต่พระอัคนี ท่านควรปรารถนาข้า ผู้ถูกความใคร่เผาผลาญอยู่
3.227.3
करिष्यसि न चेदेवं मृतां मामुपधारय ।
तवाप्यधर्मः सुमहान्भविता वै हुताशन ॥ ३.२२७.३ ॥
หากท่านไม่ทำเช่นนั้น ก็จงถือว่าข้าตายแล้ว ข้าแต่หุตาศนะ บาปใหญ่หลวงจะตกแก่ท่านเช่นกันอย่างแน่นอน
3.227.4
अहमङ्गिरसो भार्या शिवा नाम हुताशन ।
सखीभिः सहिता प्राप्ता मन्त्रयित्वा विनिश्चयम् ॥ ३.२२७.४ ॥
ข้าคือภริยาของอังคิรัส มีนามว่าศิวา ข้าแต่หุตาศนะ ข้าปรึกษากับเพื่อนหญิงของข้าจนตกลงใจแล้ว จึงได้มาที่นี่
3.227.5
कथं मां त्वं विजानीषे कामार्तमितराः कथम् ।
यास्त्वया कीर्तिताः सर्वाः सप्तर्षीणां प्रियाः स्त्रियः ॥ ३.२२७.५ ॥
ท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าถูกความใคร่ครอบงำ และหญิงอื่นทั้งหลายที่ท่านกล่าวถึงว่าเป็นที่รักของพระฤๅษีทั้งเจ็ดนั้นเป็นเช่นไร
3.227.6
अस्माकं त्वं प्रियो नित्यं बिभीमस्तु वयं तव ।
त्वच्चित्तमिङ्गितैर्ज्ञात्वा प्रेषिताऽस्मि तवान्तिकम् ॥ ३.२२७.६ ॥
ท่านเป็นที่รักของพวกเราเสมอ และพวกเราก็ยำเกรงท่าน ข้ารู้ใจของท่านจากกิริยาท่าทางของท่าน จึงถูกส่งมาหาท่าน
3.227.7
मैथुनायेह संप्राप्ता कामाच्चैव द्रुतं च माम् ।
उपयन्तुं महावीर्य पूर्वमेव त्वमर्हसि।
जामयो मां प्रतीक्षन्ते गमिष्यामि हुताशन ॥ ३.२२७.७ ॥
ข้ามาที่นี่เพื่อการร่วมรัก และด้วยความใคร่โดยแท้ จงรีบเถิด โอ ผู้มีพลังยิ่งใหญ่ ท่านควรรับข้าเป็นภริยาก่อน ภริยาทั้งหลายกำลังรอข้าอยู่ ข้าจะไปแล้ว โอ หุตาศนะ
3.227.8
ततोऽग्निरुपयेमे तां शिवां प्रीतिमुदायुतः ।
प्रीत्या देवी समायुक्ता शुक्रं जग्राह पाणिना ॥ ३.२२७.८ ॥
ครั้นแล้ว พระอัคนีก็เกิดความยินดีอย่างยิ่งและอภิเษกสมรสกับศิวานั้น เทวีผู้ปรองดองด้วยความรักได้รับน้ำอสุจิไว้ในมือ
3.227.9
साऽचिन्तयन्ममेदं ये रूपं द्रक्ष्यन्ति कानने ।
ते ब्राह्मणीनामनृतं दोषं वक्ष्यन्ति पावके ॥ ३.२२७.९ ॥
นางคิดว่า "ผู้ที่เห็นรูปของข้านี้ในป่า จะกล่าวโทษเท็จต่อบรรดาภริยาของพราหมณ์ โอ ปาวกะ"
3.227.10
तस्मादेतद्रक्षमाणा गरुडी संभवाम्यहम् ।
वनान्निर्गमनं चैव सुखं मम भविष्यति ॥ ३.२२७.१० ॥
เพราะฉะนั้น ข้าจะรักษาสิ่งนี้ไว้ โดยจะกลายเป็นนกครุฑตัวเมีย และการออกจากป่าก็จะเป็นความสุขของข้า
3.227.11
सुपर्णी सा तदा भूत्वा निर्जगाम महावनात् ।
अपश्यत्पर्वतं श्वेतं शरस्तम्बैः सुसंवृतम् ॥ ३.२२७.११ ॥
ครั้นแล้ว นางก็กลายเป็นนกครุฑตัวเมีย ออกจากป่าใหญ่ไป และได้เห็นภูเขาสีขาวที่ล้อมรอบด้วยกอต้นอ้อ
3.227.12
दृष्टीविषैः सप्तशीर्षैर्गुप्तं भोगिभिरद्भुतैः ।
रक्षोभिश्च पिशाचैश्च रौद्रैर्भूतगणैस्तथा ॥ ३.२२७.१२ ॥
ภูเขานั้นถูกคุ้มกันด้วยงูมีพิษในสายตา มีเจ็ดเศียร น่าอัศจรรย์ และด้วยรากษสกับปีศาจ และกองภูตผีที่น่ากลัวเช่นเดียวกัน
3.227.13
राक्षसीभिश्च संपूर्णमनेकैश्च मृगद्विजैः ।
नदीप्रस्रवणोपेतं नानातरुलताचितम् ॥ ३.२२७.१३ ॥
ภูเขานั้นเต็มไปด้วยนางรากษสี และนกกับกวางมากมาย มีแม่น้ำและลำธาร ปกคลุมด้วยต้นไม้และเถาวัลย์หลากชนิดอย่างหนาแน่น
3.227.14
सा तत्र सहसा गत्वा शैलपृष्ठं सुदुर्गमम् ।
प्राक्षिपत्काञ्चने कुण्डे शुक्रं सा त्वरिता शुभा ॥ ३.२२७.१४ ॥
นางผู้เป็นมงคลนั้นไปถึงยอดเขาอันยากจะย่างกรายโดยพลัน และรีบเทน้ำอสุจิลงในสระทองคำ
3.227.15
शिष्टानामपि सा देवी सप्तर्षीणां महात्मनाम् ।
पत्नीसरूपतां कृत्वा रमयामास पावकम् ॥ ३.२२७.१५ ॥
เทวีนั้นแปลงกายให้เหมือนภริยาของพระฤๅษีทั้งเจ็ดผู้ยิ่งใหญ่ แม้ต่อหน้าบรรดาผู้ทรงศีล นางก็ได้ทำให้พระปาวกะเพลิดเพลิน
3.227.16
दिव्यरूपमरुन्धत्याः कर्तुं न शकितं तया ।
तस्यास्तपःप्रभावेण भर्तृशुश्रूषणेन च ॥ ३.२२७.१६ ॥
นางไม่สามารถแปลงเป็นรูปทิพย์ของอรุนธตีได้ เพราะอำนาจแห่งตบะของอรุนธตี และการรับใช้สามีของนาง
3.227.17
षट्कृत्वस्तत्तु निक्षिप्तमग्ने रेतः कुरुत्तम ।
तस्मन्कुण्डे प्रतिपदि कामिन्या स्वाहया तदा ॥ ३.२२७.१७ ॥
โอ ผู้ประเสริฐแห่งกุรุ ครั้งนั้นในวันแรกของเดือนข้างขึ้น นางสวาหาผู้ใคร่ได้เทน้ำอสุจิของพระอัคนีลงในสระนั้นถึงหกครั้ง
3.227.18
तत्स्कन्नं तेजसा तत्रसंवृतंजनयत्सुतम् ।
ऋषिभिः पूजितं स्कन्नमनयन्स्कन्दतां ततः ॥ ३.२२७.१८ ॥
น้ำอสุจิที่หลั่งออกมานั้นถูกห่อหุ้มด้วยรัศมีของมันเอง ได้กำเนิดเป็นโอรส บรรดาฤๅษีบูชาทารกที่หลั่งออกมานั้น แล้วจึงตั้งชื่อให้ว่า สกันทะ เพราะเกิดจากการหลั่ง
3.227.19
षट्शिरा द्विगुणश्रोत्रो द्वादशाक्षिभूजक्रमः ।
एकग्रीवस्त्वेककायः कुमारः समपद्यत ॥ ३.२२७.१९ ॥
เด็กหนุ่มผู้มีหกเศียร มีหูเป็นสองเท่า มีสิบสองตาและแขนเรียงกัน มีคอเดียวและกายเดียว ได้ถือกำเนิดขึ้น
3.227.20
द्वितीयायामभिव्यक्तस्तृतीयायां शिशुर्बभौ ।
अङ्गप्रत्यङ्गसंभूतश्चतुर्थ्यामभवद्गुहः ॥ ३.२२७.२० ॥
ในวันที่สองทารกก็ปรากฏ ในวันที่สามทารกก็รุ่งโรจน์ และในวันที่สี่ เมื่อส่วนแขนขาและอวัยวะย่อยสมบูรณ์แล้ว ทารกผู้นั้นก็ได้เป็นพระคุหะ
3.227.21
लोहिताभ्रेण महता संवृतः सह विद्युता ।
लोहिताभ्रे सुमहति भाति सूर्य इवोदितः ॥ ३.२२७.२१ ॥
ท่านถูกหุ้มด้วยเมฆแดงอันยิ่งใหญ่พร้อมกับสายฟ้า ท่านส่องแสงอยู่ในเมฆแดงอันกว้างใหญ่นั้นดุจดวงอาทิตย์ที่ขึ้นแล้ว
3.227.22
गृहीतं तु धनुस्तेन विपुलं रोमहर्षणम् ।
न्यस्तं यत्रिपुरघ्नेन सुरारिविनिकृन्तनम् ॥ ३.२२७.२२ ॥
ท่านหยิบคันธนูอันยิ่งใหญ่ที่ทำให้ขนลุกชันนั้นขึ้นมา คันธนูที่ผู้สังหารตริปุระวางไว้ที่นั่น เป็นเครื่องตัดศัตรูของเหล่าเทพ
3.227.23
तद्गृहीत्वा धनुःश्रेष्ठं ननाद बलवांस्तदा ।
संमोहयन्निमाँल्लोकान्गुहस्त्रीन्सचराचरान् ॥ ३.२२७.२३ ॥
เมื่อหยิบคันธนูอันประเสริฐที่สุดนั้นขึ้นมาแล้ว พระกุหะผู้ทรงพลังก็คำรามขึ้นในตอนนั้น ทำให้สามโลกนี้พร้อมทั้งสิ่งที่เคลื่อนที่และไม่เคลื่อนที่ต้องตกอยู่ในความหลงงงงวย
3.227.24
तस् तं निनदं श्रुत्वा महामेघौघनिःस्वनम् ।
उत्पेततुर्महानागौ चित्रश्चैरावतश्च ह ॥ ३.२२७.२४ ॥
ได้ยินเสียงคำรามนั้น ดุจเสียงกระแสเมฆใหญ่ช่วงที่หลั่งไหล ช้างใหญ่สองเชือกคือจิตระและไอราวตะก็กระโจนขึ้น
3.227.25
तावापतन्तौ संप्रेक्ष्यस बालोऽर्कसमद्युतिः ।
द्वाभ्यां गृहीत्वा पाणिभ्यां शक्तिं चान्येन पाणिना ॥ ३.२२७.२५ ॥
เมื่อเห็นช้างทั้งสองพุ่งลงมา เด็กชายผู้มีรัศมีดุจดวงอาทิตย์ก็ใช้มือสองข้างคว้าช้างทั้งสองไว้ และใช้มืออีกข้างคว้าหอกไว้
3.227.26
अपरेणाग्निदायादस्ताम्रचूडं भुजेन सः ।
महाकायमुपश्लिष्टं कुक्कुटं बलिनां वरम्।
गृहीत्वा व्यनदद्भीमं चिक्रीड च महाभुजः ॥ ३.२२७.२६ ॥
ด้วยแขนอีกข้างบุตรแห่งอัคนีคว้านกไก่ที่มีหงอนสีแดงไว้ มันมีร่างใหญ่และเป็นเลิศในบรรดาผู้แข็งแกร่ง ท่านผู้มีแขนทรงพลังนั้นกอดมันไว้แนบตัว คำรามอย่างน่ากลัว และเล่นสนุกอยู่
3.227.27
द्वाभ्यां भुजाभ्यां बलवान्गृहीत्वा शङ्खमुत्तमम् ।
प्राध्मापयत् भूतानां त्रासनं बलिनामपि।
द्वाभ्यां भुजाभ्यामाकाशं बहुशो निजघान ॥ ३.२२७.२७ ॥
ท่านผู้แข็งแกร่งใช้แขนสองข้างหยิบสังข์ที่วิเศษเลิศไว้ แล้วเป่าให้ดังขึ้น เป็นเสียงที่ทำให้สรรพสัตว์และแม้แต่ผู้แข็งแกร่งต้องหวาดกลัว และด้วยแขนสองข้างนั้นท่านก็ตีท้องฟ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า
3.227.28
क्रीडन्भाति महासेनस्त्रींल्लोकान्वदनैः पिवन् ।
पर्वताग्रेऽप्रमेयात्मा रश्मिमानुदये यथा ॥ ३.२२७.२८ ॥
พระมหาเสนะผู้มีพระองค์หาประมาณมิได้ ทรงเล่นสนุกอยู่และส่องแสง ทรงดื่มสามโลกด้วยพระพักตร์ทั้งหลาย ดุจดวงอาทิตย์มีรัศมีในยามรุ่งอรุณบนยอดเขา
3.227.29
स तस् पर्वतस्याग्रे निषण्णोऽद्भुतविक्रमः ।
व्यलोकयदमेयात्मा मुखैर्नानाविधैर्दिशः ॥ ३.२२७.२९ ॥
ประทับนั่งอยู่บนยอดเขานั้น ท่านผู้มีวิกรมอันน่าอัศจรรย์ มีพระองค์หาประมาณมิได้ ทรงมองไปยังทิศทั้งหลายด้วยพระพักตร์นานาชนิด
3.227.30
स पश्यन्विविधान्भावांश्चकार निनदं पुनः ।
तस्य तं निनदं श्रुत्वा न्यपतन्बहुधा जनाः।
भीताश्चोद्विग्रमनसस्तमेव शरणं ययुः ॥ ३.२२७.३० ॥
ทรงเห็นสรรพสัตว์นานาชนิด จึงคำรามอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงคำรามนั้น ผู้คนต่างล้มลงไปในทางต่าง ๆ ด้วยความกลัวและจิตใจปั่นป่วน จึงพากันมาพึ่งพระองค์เพียงผู้เดียว
3.227.31
ये तुं संश्रिता देवं नानावर्णास्तदा जनाः ।
तानप्याहुः पारिषदान्ब्राह्मणाः सुमहाबलान् ॥ ३.२२७.३१ ॥
ส่วนผู้คนที่มีผิวพรรณต่าง ๆ กันซึ่งได้พึ่งพระเทพองค์นั้นในเวลานั้น พราหมณ์ทั้งหลายเรียกว่าบริวารของพระองค์ ผู้มีกำลังมหาศาล
3.227.32
स तूत्थाय महाबाहुरुपसान्त्व्य च ताञ्जनान् ।
धनुर्विकृष्य व्यसृजद्बाणाञ्श्वेते महागिरौ ॥ ३.२२७.३२ ॥
ท่านผู้มีแขนทรงพลังนั้นลุกขึ้น ปลอบโยนผู้คนเหล่านั้น แล้วง้างคันธนูยิงลูกศรไปยังภูเขาขาวใหญ่
3.227.33
विभेद स शरैः शैलं क्रौञ्चं हिमवतः सुतम् ।
तेन हंसाश्च गृध्राश्च मेरुं गच्छन्ति पर्वतम् ॥ ३.२२७.३३ ॥
ท่านทำลายภูเขาเครากราวญจะ บุตรแห่งหิมาลัยด้วยลูกศรของท่าน เพราะเหตุนั้น หงส์และแร้งจึงบินไปยังภูเขาเมรุ
3.227.34
स विशीर्णोऽपतच्छैलो भृशमार्तस्वराव्रुवन् ॥ ३.२२७.३४ ॥
ภูเขานั้นแตกกระจายแล้วล้มลง ร้องด้วยเสียงอันทุกข์ทรมานอย่างยิ่ง
3.227.35
तस्मिन्निपतिते त्वन्ये नेदुः शैला भृशं भयात् ।
घोरमार्तस्वरं चक्रुर्दृष्ट्वा क्रौञ्चं विदारितम् ॥ ३.२२७.३५ ॥
เมื่อภูเขานั้นล้มลง ภูเขาลูกอื่นก็คำรามดังลั่นด้วยความกลัวอย่างยิ่ง เมื่อเห็นเครากราวญจะถูกผ่าออก ก็ส่งเสียงร้องคร่ำครวญอันน่าสะพรึงกลัว
3.227.36
सतं नादं भृशार्तानां श्रुत्वाऽपि बलिनांवरः ।
न प्राव्यधदमेयात्मा शक्तिमुद्यम्य चानदत् ॥ ३.२२७.३६ ॥
แม้ได้ยินเสียงร้องนับร้อยของผู้ที่ทุกข์ทรมานอย่างยิ่งนั้น ท่านผู้เป็นเลิศในบรรดาผู้แข็งแกร่ง มีพระองค์หาประมาณมิได้ ก็มิได้ขว้างหอกออกไป เพียงยกหอกขึ้นแล้วคำรามเท่านั้น
3.227.37
सा तदा विमला शक्तिः क्षिप्ता तेन महात्मना ।
बिभेद शिखरं घोरं श्वेतस् तरसा गिरेः ॥ ३.२२७.३७ ॥
ครั้นนั้น หอกอันปราศจากมลทินนั้นที่ท่านผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ขว้างออกไป ก็พุ่งทะลุยอดอันน่าสะพรึงของภูเขาขาวนั้นอย่างรวดเร็ว
3.227.38
स तेनाभिहतो दीर्णो गिरिः श्वेतोऽचलैः सह ।
पलायत महीं त्यक्त्वा भीतस्तस्मान्महात्मनः ॥ ३.२२७.३८ ॥
ภูเขาขาวถูกหอกนั้นกระแทกจนแตกแยก พร้อมทั้งก้อนหินบนภูเขา ได้หนีไปด้วยความกลัวจากท่านผู้ยิ่งใหญ่นั้น ทิ้งแผ่นดินไว้เบื้องหลัง
3.227.39
ततः प्रव्यथिता भूमिर्व्यशीर्यत समन्ततः ।
आर्ता स्कन्दं समासाद्य पुनर्बलवती बभौ ॥ ३.२२७.३९ ॥
ครั้นแล้วแผ่นดินที่เดือดร้อนอย่างยิ่งก็แตกแยกไปทุกด้าน แผ่นดินที่ทุกข์ระทมได้เข้าไปหาพระสกันทะ แล้วก็ส่องแสงขึ้นอีกครั้งอย่างมีพลังเข้มแข็ง
3.227.40
पर्वताश्च नमस्कृत्यतमेव पृथिवीं गताः ।
अथैनमभजल्लोकः स्कन्दं शुक्लस्य पञ्चमीम् ॥ ३.२२७.४० ॥
แม้ภูเขาทั้งหลายก็ถวายความนอบน้อมแล้วกลับคืนสู่แผ่นดินนั้นเอง ครั้นแล้วชาวโลกก็บูชาพระสกันทะในวันที่ห้าแห่งปักษ์ขึ้น