Mahābhārata · Adhyāya 3.228
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.228.1
तस्मिञ्जाते महासत्त्वे महासेने महाबले ।
समुत्तस्थुर्महोत्पाता घोररूपाः पृथग्विधाः ॥ ३.२२८.१ ॥
Cuando él nació, el de gran espíritu, de gran ejército, de gran fuerza, surgieron grandes presagios de formas terribles y de diversas clases.
3.228.2
स्त्रीपुंसोर्विपरीतं च तथा द्वन्द्वानि यानि च ।
ग्रहा दीप्ता दिशः खं च ररास च मही भृशम् ॥ ३.२२८.२ ॥
La inversión de mujer y hombre, y todas las parejas de opuestos; los planetas ardieron, las direcciones y el cielo ardieron, y la tierra rugió con fuerza.
3.228.3
ऋषयश्च महाघोरान्दृष्ट्वोत्पातान्समन्ततः ।
अकुर्वञ्शान्तिमुद्विग्ना लोकानां लोकभावनाः ॥ ३.२२८.३ ॥
Viendo los grandísimos presagios por todas partes, los sabios que sostienen los mundos, inquietos, realizaron un rito de apaciguamiento.
3.228.4
निवसन्ति वने ये तु तस्मिंश्चैत्ररथे जनाः ।
तेऽब्रुवन्नेष नोऽनर्थः पावकेनाहृतो महान्।
संगम्य षड्भिः पत्नीभिः सप्तर्षीणामिति स्म ह ॥ ३.२२८.४ ॥
Los que habitaban en aquel bosque de Caitraratha dijeron: 'Esta gran desgracia nos la ha traído el Fuego (Pāvaka), que se unió con las seis esposas de los siete sabios.'
3.228.5
अपरे गरुडीमाहुस्तयाऽनर्थोऽयमाहृतः ।
यैर्दृष्टा सा तदा देवी तस्या रूपेण गच्छती ॥ ३.२२८.५ ॥
Otros decían que Garuḍī trajo esta desgracia; quienes entonces vieron a aquella diosa yendo en su forma.
3.228.6
न तु तत्स्वाहया कर्म कृतंजानाति वै जनः ॥ ३.२२८.६ ॥
Pero la gente no sabe realmente que aquel acto lo realizó Svāhā.
3.228.7
सुपर्णी तु वचः श्रुत्वा ममायं तनयस्त्विति ।
उपगम्य शनैः स्कन्दमाहाहं जननी तव ॥ ३.२२८.७ ॥
Suparṇī, al oír estas palabras y diciendo: «Este es mi hijo», se acercó lentamente a Skanda y dijo: «Yo soy tu madre».
3.228.8
अथ सप्तर्षयः श्रुत्वा जातं पुत्रं महौजसम् ।
तत्यजुः षट् तदा पत्नीर्विना देवीमरुन्धतीम्।
षड्भिरेव तदा जातमाहुस्तद्वनवासिनः ॥ ३.२२८.८ ॥
Entonces los siete sabios, al oír del nacimiento del hijo de gran esplendor, abandonaron a sus seis esposas, excepto a la diosa Arundhatī. Entonces los habitantes del bosque dijeron que había nacido de seis.
3.228.9
सप्तर्षीनाह च स्वाहा मम पुत्रोऽयमित्युत ।
अहं हेतुर्नैतदेवमिति राजन्पुनः पुनः ॥ ३.२२८.९ ॥
Svāhā dijo a los siete sabios: «Este es mi hijo». Y, oh rey, una y otra vez decía: «Yo soy la causa; no es así».
3.228.10
विश्वामित्रस्तु कृत्वेष्टिं सप्तर्षीणां महामुनिः ।
पावकं कामसंतप्तमदृष्टः पृष्ठतोऽन्वगात्।
तत्तेन निखिलं सर्वमवबुध्य यथातथम् ॥ ३.२२८.१० ॥
Pero el gran sabio Viśvāmitra, tras realizar el sacrificio de los siete sabios, siguió al fuego atormentado por el deseo, sin ser visto por detrás, y comprendió todo tal como era.
3.228.11
विश्वामित्रस्तु प्रथमं कुमारं शरणं गतः ।
स्तवं दिव्यं संप्रचक्रे महासेनस् चापि सः ॥ ३.२२८.११ ॥
Viśvāmitra primero buscó refugio en el joven y compuso un himno divino de alabanza; también Mahāsena lo hizo.
3.228.12
मङ्गलानि च सर्वाणि कौमाराणि त्रयोदश ।
जातकर्मादिकास्तस् क्रियाश्चक्रे महामुनिः ॥ ३.२२८.१२ ॥
Todos los trece ritos auspiciosos propios del joven, comenzando por el rito del nacimiento, los realizó el gran sabio.
3.228.13
पड्वक्रस्य तु मांहात्म्यं कुक्कुटस्य तु साधनम् ।
शक्त्या देव्याः साधनं च तथा पारिषदामषि ॥ ३.२२८.१३ ॥
La grandeza del de seis rostros, el rito del gallo, el rito por el poder de la diosa, y asimismo el rito de los pāriṣadas.
3.228.14
विश्वामित्रश्चकारैतत्कर्म लोकहिताय वै ।
तस्मादृषिः कुमारस् विश्वामित्रोऽभवत्प्रियः ॥ ३.२२८.१४ ॥
Viśvāmitra realizó este rito en verdad para el bien del mundo; por eso el joven se volvió querido para el sabio Viśvāmitra.
3.228.15
अन्वजानाच्च स्वाहाया रूपान्यत्वं महामुनिः ।
अब्रवीच्च मुनीन्सर्वाननापराध्यन्ति वै स्त्रियः।
श्रुत्वा तु तत्वतस्तस्मात्ते पत्नीः सर्वतोत्यजन् ॥ ३.२२८.१५ ॥
El gran sabio permitió el cambio de forma de Svāhā y dijo a todos los sabios que las mujeres en verdad no tienen la culpa; habiéndolo oído según la verdad, abandonaron por completo a sus esposas.
3.228.16
स्कन्दं श्रुत्वा तदा देवा वासवं सहिताऽब्रुवन् ।
अविषह्यं वलं स्कन्दं जहि शक्राशु माचिर् ॥ ३.२२८.१६ ॥
Entonces, al oír hablar de Skanda, los dioses juntos dijeron a Vāsava: "¡Oh Śakra, mata pronto a Skanda, de fuerza insoportable; no tardes!"
3.228.17
यदि वा न निहंस्येनमद्येन्द्रोऽयं भविष्यति ।
त्रैलोक्यं सन्निगृह्यास्मांस्त्वां च शक्र महाबला ॥ ३.२२८.१७ ॥
Si hoy no lo matas, este se convertirá en Indra; dominará los tres mundos, a nosotros e incluso a ti, ¡oh poderoso Śakra!
3.228.18
स तानुवाच व्यथितो वालोऽयं सुमहाबलः ।
स्रष्टारमपि लोकानां युधि विक्रम्य नाशयेत्।
न बालमुत्सहे हन्तुमिति शक्रः प्रभाषते ॥ ३.२२८.१८ ॥
Afligido, les dijo: Este niño es de fuerza muy grande; en la batalla, con su valor, podría destruir incluso al creador de los mundos. No me atrevo a matar a este niño, dice Indra.
3.228.19
तेऽब्रुवन्नास्ति ते वीर्यं यत एवं प्रभासे ।
सर्वास्त्वद्याभिगच्छन्तु स्कन्दं लोकस्य मातरः ॥ ३.२२८.१९ ॥
Ellas dijeron: En Prabhāsa no tienes tal valor; por eso, que todas las madres del mundo vayan hoy contra Skanda.
3.228.20
कामवीर्या घ्नन्तु चैनं तथेत्युक्त्वा च ता ययुः ।
तमप्रतिबलं दृष्ट्वा विषण्णवदनास्तु ताः ॥ ३.२२८.२० ॥
Diciendo: Que las de poder deseado lo maten, se fueron; pero al ver su fuerza sin igual, sus rostros se entristecieron.
3.228.21
अशक्योऽयंविचिन्त्यैवं तमेव शरणं ययुः ।
ऊचुश्चैनं त्वमस्माकं पुत्रोऽस्माभिर्धृतंजगत् ॥ ३.२२८.२१ ॥
Pensando: Es invencible, buscaron refugio en él, y le dijeron: Tú eres nuestro hijo; por nosotras el mundo ha sido sostenido.
3.228.22
अभिनन्द्य ततः सर्वाः प्रस्नुताः स्नेहविक्लबाः ।
तासां तद्वचनं श्रुत्वा पातुकामः स्तनान्प्रभुः ॥ ३.२२८.२२ ॥
Entonces, saludándolas a todas, ellas, desbordadas de ternura y con la leche fluyendo, oyó sus palabras, y el señor deseó beber de sus pechos.
3.228.23
ताः संपूज्य महासेनःकामांश्चासां प्रदाय सः ।
अपश्यदग्निमायान्तं पितरं बलिनां बली ॥ ३.२२८.२३ ॥
Habiéndolas honrado y concedido sus deseos, Mahāsena vio acercarse a su padre Agni, el más poderoso de los poderosos.
3.228.24
स तु संपूजितस्तेन सह मातृगणेन ह ।
परिवार्य महासेनं रक्षमाणः स्थितः शिवः ॥ ३.२२८.२४ ॥
Honrado por él, Śiva permaneció de pie junto a la hueste de madres, rodeando a Mahāsena y protegiéndolo.
3.228.25
सर्वासां या तु मातॄणां नारी क्रोधसमुद्भवा ।
धात्री स्वपुत्रवत्स्कन्दं शूलहस्ताऽभ्यरक्षत ॥ ३.२२८.२५ ॥
Entre todas las madres, la mujer nacida de la ira, como nodriza, protegía a Skanda como a su propio hijo, con el tridente en la mano.
3.228.26
लोहितस्योदधेः कन्या क्रूरा लोहितभोजना ।
परिष्वज्य महासेनं पुत्रवत्पर्यरक्षत ॥ ३.२२८.२६ ॥
La cruel hija del océano de sangre, que se alimenta de sangre, abrazó a Mahāsena y lo protegió como a un hijo.
3.228.27
अग्निर्भूत्वा नैगमेयश्छागवक्रो बहुप्रजः ।
रमयामास शैलस्तं बालं क्रीडनकैरिव ॥ ३.२२८.२७ ॥
Convertido en Fuego, Naigameya de rostro de cabra, de muchos descendientes, deleitó a aquel niño como con juguetes.
3.228.28
ब्रहाः सोपग्रहाश्चैव ऋषयो मातरस्तथा ।
हुताशनमुखाश्चैव दृप्ताः पारिषदां गणाः ॥ ३.२२८.२८ ॥
Las huestes de Brahmā con sus espíritus auxiliares, los sabios y las madres, asimismo los de rostro de fuego y las proudas huestes de sirvientes.
3.228.29
एते चान्ये च बहवो घोरास्त्रिदिववासिनः ।
परिवार्य महासेनं स्थिता मातृगणैः सह ॥ ३.२२८.२९ ॥
Estos y muchos otros terribles habitantes del cielo permanecían de pie rodeando a Mahāsena junto con la hueste de madres.
3.228.30
संदिग्धं विजयं दृष्ट्वा विजयेप्सुः सुरेश्वरः ।
आरुह्यैरावतस्कन्धं प्रययौ दैवतैः सह ॥ ३.२२८.३० ॥
Viendo la victoria incierta, el señor de los dioses, deseoso de victoria, subió al hombro de Airāvata y partió con los dioses.
3.228.31
आदाय वज्रं बवान्सर्वैर्देवगणैर्वृतः ।
विजिघांसुर्महासेनमिन्द्रस्तूर्णतरं ययौ ॥ ३.२२८.३१ ॥
Tomando el rayo y rodeado por todas las huestes de dioses, Indra, deseoso de matar al gran general, avanzó con mayor rapidez.
3.228.32
इन्द्रस्तस्य महावेगं दृष्ट्वाऽद्भुतपराक्रमम् ।
विस्मितश्चाभवद्राजन्देवानीकमचोदयत् ॥ ३.२२८.३२ ॥
Al ver su gran velocidad y su prodigioso valor, Indra quedó asombrado, oh rey, y animó a la hueste de los dioses a avanzar.
3.228.33
उग्रं तं च महानादं देवानीकं महाप्रभम् ।
विचित्रध्वजसन्नाहं नानावाहनकार्मुकम् ॥ ३.२२८.३३ ॥
Aquella feroz hueste de dioses, de gran estruendo y gran esplendor, estaba dispuesta con estandartes y armaduras variados, y provista de muchas clases de vehículos y arcos.
3.228.34
प्रवराम्बरसंवीतं श्रिया जुष्टमलंकृतम् ।
विजिघांसुं तमायान्तं कुमारः शक्रमन्वयात् ॥ ३.२२८.३४ ॥
Vestido con ropas finas, dotado de esplendor y adornado, Kumāra persiguió a Śakra mientras avanzaba, deseoso de matarlo.
3.228.35
वियत्पतिः स शक्रस्तु द्रुतमायान्महाबलः ।
संहर्पयन्देवसेनां जिघांसुः पावकात्मजम् ॥ ३.२२८.३५ ॥
Śakra, señor del cielo y poderoso, llegó rápidamente, alegrando a la hueste de los dioses, deseoso de matar al hijo de Agni.
3.228.36
संपूज्यमानस्त्रिदशैस्तथैव परमर्षिभिः ।
समीपमथ संप्राप्तो वह्निपुत्रस्य वासवः ॥ ३.२२८.३६ ॥
Honrado de igual modo por los dioses y los grandes sabios, Vāsava llegó junto al hijo del Fuego.
3.228.37
सिंहनादं ततश्चक्रे देवेशः सहितैः सुरैः ।
गुहोऽपिशब्दं तं श्रुत्वा व्यनदात्सागरो यथा ॥ ३.२२८.३७ ॥
Entonces el señor de los dioses, junto con los dioses, dio un rugido de león; y Guha, al oír aquel sonido, rugió como el océano.
3.228.38
तस्य शब्देन महता समुद्धूतोदधिप्रभम् ।
वभ्राम तत्रतत्रैव दैवसैन्यमचेतनम् ॥ ३.२२८.३८ ॥
Por aquel gran sonido, el ejército de los dioses, agitado como el océano, vagó sin sentido de un lado a otro.
3.228.39
जिधांसूनुपसंप्राप्तान्देवान्दृष्ट्वा सपावकिः ।
विससर्ज मुखात्क्रुद्धः प्रवृद्धाः पावकार्चिषः ॥ ३.२२८.३९ ॥
Al ver a los dioses acercarse con deseo de matar, el hijo del Fuego, enfurecido, arrojó por su boca llamas de fuego crecidas.
3.228.40
अदहद्देवसैन्यानि वेपमानानि भूतले ॥ ३.२२८.४० ॥
Quemó a los ejércitos de los dioses, que temblaban sobre la tierra.
3.228.41
ते प्रदीप्तशिरोदेहाः प्रदीप्तायुधवाहनाः ।
प्रच्युताः सहसा भान्ति चित्रास्तारागणा इव ॥ ३.२२८.४१ ॥
Con cabezas y cuerpos ardiendo, armas y vehículos en llamas, caían de golpe y brillaban prodigiosamente como racimos de estrellas.
3.228.42
दह्यमानाः प्रपन्नास्ते शरणं पावकात्मजम् ।
देवा वज्रधरं त्यक्त्वाततः शानतिमुपागताः ॥ ३.२२८.४२ ॥
Los dioses, ardiendo, abandonaron al portador del trueno, se refugiaron en el hijo del fuego y luego alcanzaron la paz.
3.228.43
त्यक्तो देवैस्ततः स्कन्दे वज्रं शक्रो न्यपातयत् ॥ ३.२२८.४३ ॥
Entonces, abandonado por los dioses, Indra arrojó el trueno contra Skanda.
3.228.44
तद्विसृष्टं जघानाशु पर्श्वं स्कन्दस्य दक्षिणम् ।
विभेद च महाराज पार्श्वं तस्य महात्मनः ॥ ३.२२८.४४ ॥
Aquel trueno lanzado golpeó de inmediato el costado derecho de Skanda, y, gran rey, hendió el costado de aquel de alma magnánima.
3.228.45
वज्रप्रहारात्स्कन्दस्य संजातः पुरुषोऽपरः ।
युवा काञ्चनसन्नाहः शक्तिधृग्दिव्यकुण्डलः ॥ ३.२२८.४५ ॥
Del golpe del trueno surgió de Skanda otro hombre, joven, vestido con armadura de oro, portando una lanza, con pendientes divinos.
3.228.46
यद्वज्रविशनाज्जातो विशाखस्तेन सोऽभवत् ॥ ३.२२८.४६ ॥
Porque nació del perforado del trueno, se llamó Viśākha.
3.228.47
तं जातमपरं दृष्ट्वा कालानलसमद्युतिम् ।
भयादिनद्रस्तुत तं स्कन्दं प्राञ्जलिः शरणं गतः ॥ ३.२२८.४७ ॥
Al ver a aquel otro hombre nacido, resplandeciente como el fuego del tiempo, Indra, por temor, con las manos juntas, fue a buscar refugio en Skanda.
3.228.48
तस्याभयंददौ स्कन्दः सहसैन्यस् सत्तम ।
ततः प्रहृष्टास्त्रिदशा वादित्राण्यभ्यवादयन् ॥ ३.२२८.४८ ॥
Skanda, junto con su ejército, le concedió protección, oh mejor de los buenos. Entonces los dioses, llenos de alegría, hicieron sonar sus instrumentos musicales.
3.228.49
स्कन्दपारिषदान्धोराञ्छृणुष्वाद्भुतदर्शनान् ।
वज्रप्हहारात्स्कन्दस्य जज्ञुस्तत्र कुमारकाः।
ये हरन्ति शिशूञ्जातान्गर्भस्थाश्चैव दारुणाः ॥ ३.२२८.४९ ॥
Escucha acerca de los sirvientes de Skanda, terribles y de aspecto maravilloso: del golpe del rayo nacieron allí jóvenes para Skanda, seres crueles que arrebatan a los recién nacidos e incluso a los que aún están en el vientre.
3.228.50
वज्रप्रहारात्कन्याश्च जज्ञिरेऽस् महाबलाः ॥ ३.२२८.५० ॥
Del golpe del rayo nacieron también para él doncellas poderosas.
3.228.51
कुमारान्स विशखं च पुत्रत्वे समकल्पयत् ।
स भूत्वा भगवान्सङ्ख्ये रक्षंश्छागमुखस्तदा ॥ ३.२२८.५१ ॥
Hizo de los jóvenes y de Viśākha sus hijos; y el bienaventurado, con cara de cabra, entonces los protegía en la batalla.
3.228.52
वृतः कन्यागणैः सर्वैरात्मीयैः सह पुत्रकैः ।
मातृणां प्रेषितानां च भद्रशाखश्चकोमलैः ॥ ३.२२८.५२ ॥
Estaba rodeado por todas sus propias huestes de doncellas junto con sus hijos; con los enviados por las Madres, y con Bhadraśākha y los tiernos.
3.228.53
ततः कुमारं संजातं स्कन्दमाहुर्जना भुवि ।
रुद्रमग्निमुखां स्वाहां प्रदेशेषु महाबलाः ॥ ३.२२८.५३ ॥
Entonces el joven que había nacido fue llamado Skanda por la gente de la tierra; junto con Svāhā, cuyos rostros son Rudra y Agni, los poderosos en diversas regiones.
3.228.54
यजन्ति पुत्रकामाश्च पुत्रिणश्च सदा जनाः ।
यास्तास्त्वजनयत्कन्यास्तपो नाम हुताशनः ॥ ३.२२८.५४ ॥
Quienes desean hijos y quienes ya los tienen siempre realizan sacrificios. De las doncellas que Hutāśana (el Fuego) dio a luz, una se llamó Tapas.
3.228.55
किं करोमीति ताः स्कन्दं संप्राप्ताः समभाषयन् ॥ ३.२२८.५५ ॥
"¿Qué debo hacer?", dijeron, y acercándose a Skanda le hablaron.
3.228.56
भवेम सर्वलोकस्य मातरो वयमुत्तमाः ।
प्रसादात्तव पूज्याश्च प्रियमेतत्कुरुष्व नः ॥ ३.२२८.५६ ॥
"Que lleguemos a ser las madres supremas de todos los mundos, y dignas de honra por tu gracia. Concédenos este deseo tan querido."
3.228.57
सोऽब्रवीद्बाढमित्येवं भविष्यध्वं पृथिग्विधाः ।
शिवाश्चैवाशिवाश्चैव पुनःपुनःरुदारधीः ॥ ३.२२८.५७ ॥
Él, de noble mente, dijo: "Muy bien, así será. Seréis de diversas clases, tanto auspiciosas como inauspiciosas, una y otra vez."
3.228.58
अग्निर्भूत्वा ततश्चैनं छागवक्रो बहुप्रजः ।
रमयामास शैलस्थं बलं क्रीडनकैरिव ॥ ३.२२८.५८ ॥
Entonces el Fuego, de rostro de cabra y rico en descendencia, se convirtió en su compañero y entretuvo a aquel poderoso niño que habitaba en la montaña, como con juguetes.