Mahābhārata · Adhyāya 3.228
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.228.1
तस्मिञ्जाते महासत्त्वे महासेने महाबले ।
समुत्तस्थुर्महोत्पाता घोररूपाः पृथग्विधाः ॥ ३.२२८.१ ॥
Als er geboren war, der große Geist, das große Heer, die große Kraft, erhoben sich große Vorzeichen von schrecklicher Gestalt und mannigfacher Art.
3.228.2
स्त्रीपुंसोर्विपरीतं च तथा द्वन्द्वानि यानि च ।
ग्रहा दीप्ता दिशः खं च ररास च मही भृशम् ॥ ३.२२८.२ ॥
Die Umkehrung von Frau und Mann und alle Gegensatzpaare; die Planeten brannten, die Himmelsrichtungen und der Himmel brannten, und die Erde dröhnte gewaltig.
3.228.3
ऋषयश्च महाघोरान्दृष्ट्वोत्पातान्समन्ततः ।
अकुर्वञ्शान्तिमुद्विग्ना लोकानां लोकभावनाः ॥ ३.२२८.३ ॥
Als die sehr schrecklichen Vorzeichen überall gesehen wurden, vollzogen die Weisen, die die Welten erhalten, erregt eine Besänftigungshandlung.
3.228.4
निवसन्ति वने ये तु तस्मिंश्चैत्ररथे जनाः ।
तेऽब्रुवन्नेष नोऽनर्थः पावकेनाहृतो महान्।
संगम्य षड्भिः पत्नीभिः सप्तर्षीणामिति स्म ह ॥ ३.२२८.४ ॥
Die Menschen, die in jenem Caitraratha-Wald wohnten, sprachen: »Dieses große Unheil hat uns das Feuer (Pāvaka) gebracht, das sich mit den sechs Gattinnen der sieben Weisen vereinigte.«
3.228.5
अपरे गरुडीमाहुस्तयाऽनर्थोऽयमाहृतः ।
यैर्दृष्टा सा तदा देवी तस्या रूपेण गच्छती ॥ ३.२२८.५ ॥
Andere sagten, Garuḍī habe dieses Unheil gebracht; die jene Göttin damals in ihrer Gestalt gehen sahen.
3.228.6
न तु तत्स्वाहया कर्म कृतंजानाति वै जनः ॥ ३.२२८.६ ॥
Doch die Menschen wissen wirklich nicht, dass jene Tat von Svāhā vollbracht wurde.
3.228.7
सुपर्णी तु वचः श्रुत्वा ममायं तनयस्त्विति ।
उपगम्य शनैः स्कन्दमाहाहं जननी तव ॥ ३.२२८.७ ॥
Suparṇī, der diese Worte hörte und sagte: »Dieser ist mein Sohn«, trat langsam zu Skanda und sprach: »Ich bin deine Mutter.«
3.228.8
अथ सप्तर्षयः श्रुत्वा जातं पुत्रं महौजसम् ।
तत्यजुः षट् तदा पत्नीर्विना देवीमरुन्धतीम्।
षड्भिरेव तदा जातमाहुस्तद्वनवासिनः ॥ ३.२२८.८ ॥
Da verstießen die sieben Weisen, als sie von der Geburt des überaus strahlenden Sohnes hörten, ihre sechs Gattinnen, außer der Göttin Arundhatī. Da sagten die Waldbewohner, er sei von sechsen geboren.
3.228.9
सप्तर्षीनाह च स्वाहा मम पुत्रोऽयमित्युत ।
अहं हेतुर्नैतदेवमिति राजन्पुनः पुनः ॥ ३.२२८.९ ॥
Svāhā sprach zu den sieben Weisen: »Dieser ist mein Sohn.« Und, o König, immer wieder sagte sie: »Ich bin die Ursache; es ist nicht so.«
3.228.10
विश्वामित्रस्तु कृत्वेष्टिं सप्तर्षीणां महामुनिः ।
पावकं कामसंतप्तमदृष्टः पृष्ठतोऽन्वगात्।
तत्तेन निखिलं सर्वमवबुध्य यथातथम् ॥ ३.२२८.१० ॥
Doch der große Weise Viśvāmitra, der das Opfer der sieben Weisen vollzogen hatte, folgte dem vom Verlangen gequälten Feuer von hinten, ungesehen, und erkannte alles genau so, wie es war.
3.228.11
विश्वामित्रस्तु प्रथमं कुमारं शरणं गतः ।
स्तवं दिव्यं संप्रचक्रे महासेनस् चापि सः ॥ ३.२२८.११ ॥
Viśvāmitra suchte zuerst beim Jüngling Zuflucht und verfasste einen göttlichen Lobgesang; auch Mahāsena tat dasselbe.
3.228.12
मङ्गलानि च सर्वाणि कौमाराणि त्रयोदश ।
जातकर्मादिकास्तस् क्रियाश्चक्रे महामुनिः ॥ ३.२२८.१२ ॥
Alle dreizehn glückbringenden Riten des Jünglings, beginnend mit dem Geburtsritus, vollzog der große Weise.
3.228.13
पड्वक्रस्य तु मांहात्म्यं कुक्कुटस्य तु साधनम् ।
शक्त्या देव्याः साधनं च तथा पारिषदामषि ॥ ३.२२८.१३ ॥
Die Größe des Sechsgesichtigen, das Mittel des Hahns, das Mittel durch die Kraft der Göttin, und ebenso das der Gefolgsleute.
3.228.14
विश्वामित्रश्चकारैतत्कर्म लोकहिताय वै ।
तस्मादृषिः कुमारस् विश्वामित्रोऽभवत्प्रियः ॥ ३.२२८.१४ ॥
Viśvāmitra vollzog dieses Ritual wahrlich zum Wohl der Welt; deshalb wurde der Jüngling dem Weisen Viśvāmitra lieb.
3.228.15
अन्वजानाच्च स्वाहाया रूपान्यत्वं महामुनिः ।
अब्रवीच्च मुनीन्सर्वाननापराध्यन्ति वै स्त्रियः।
श्रुत्वा तु तत्वतस्तस्मात्ते पत्नीः सर्वतोत्यजन् ॥ ३.२२८.१५ ॥
Der große Weise gestattete Svāhās Gestaltwechsel und sagte allen Weisen, dass Frauen wahrlich nicht schuldig seien; als sie dies der Wahrheit gemäß gehört hatten, verließen sie ihre Frauen gänzlich.
3.228.16
स्कन्दं श्रुत्वा तदा देवा वासवं सहिताऽब्रुवन् ।
अविषह्यं वलं स्कन्दं जहि शक्राशु माचिर् ॥ ३.२२८.१६ ॥
Da sprachen die Götter, als sie von Skanda hörten, gemeinsam zu Vāsava: »O Śakra, erschlage schnell Skanda, dessen Kraft unerträglich ist; zögere nicht.«
3.228.17
यदि वा न निहंस्येनमद्येन्द्रोऽयं भविष्यति ।
त्रैलोक्यं सन्निगृह्यास्मांस्त्वां च शक्र महाबला ॥ ३.२२८.१७ ॥
Wenn du ihn heute nicht erschlägst, wird dieser Indra werden; er wird die drei Welten, uns und sogar dich unterwerfen, o mächtiger Śakra.
3.228.18
स तानुवाच व्यथितो वालोऽयं सुमहाबलः ।
स्रष्टारमपि लोकानां युधि विक्रम्य नाशयेत्।
न बालमुत्सहे हन्तुमिति शक्रः प्रभाषते ॥ ३.२२८.१८ ॥
Betrübt sprach er zu ihnen: Dieses Kind ist von sehr großer Kraft; im Kampf könnte es durch seine Tapferkeit sogar den Schöpfer der Welten vernichten. Ich wage nicht, dieses Kind zu töten, spricht Indra.
3.228.19
तेऽब्रुवन्नास्ति ते वीर्यं यत एवं प्रभासे ।
सर्वास्त्वद्याभिगच्छन्तु स्कन्दं लोकस्य मातरः ॥ ३.२२८.१९ ॥
Sie sprachen: Deine Tapferkeit in Prabhāsa ist nicht von solcher Art; darum sollen heute alle Mütter der Welt gegen Skanda ziehen.
3.228.20
कामवीर्या घ्नन्तु चैनं तथेत्युक्त्वा च ता ययुः ।
तमप्रतिबलं दृष्ट्वा विषण्णवदनास्तु ताः ॥ ३.२२८.२० ॥
Mit den Worten: Mögen die Mächtigen des Begehrens ihn töten, gingen sie fort; doch als sie seine unvergleichliche Kraft sahen, wurden ihre Gesichter traurig.
3.228.21
अशक्योऽयंविचिन्त्यैवं तमेव शरणं ययुः ।
ऊचुश्चैनं त्वमस्माकं पुत्रोऽस्माभिर्धृतंजगत् ॥ ३.२२८.२१ ॥
Da sie dachten: Er ist unbezwingbar, suchten sie bei ihm allein Zuflucht und sprachen zu ihm: Du bist unser Sohn; durch uns wurde die Welt getragen.
3.228.22
अभिनन्द्य ततः सर्वाः प्रस्नुताः स्नेहविक्लबाः ।
तासां तद्वचनं श्रुत्वा पातुकामः स्तनान्प्रभुः ॥ ३.२२८.२२ ॥
Dann, alle begrüßend, von Zärtlichkeit überwältigt und mit fließender Milch, hörte er ihre Worte, und der Herr wünschte, von ihren Brüsten zu trinken.
3.228.23
ताः संपूज्य महासेनःकामांश्चासां प्रदाय सः ।
अपश्यदग्निमायान्तं पितरं बलिनां बली ॥ ३.२२८.२३ ॥
Nachdem er sie geehrt und ihre Wünsche erfüllt hatte, sah Mahāsena seinen Vater Agni nahen, den Mächtigsten der Mächtigen.
3.228.24
स तु संपूजितस्तेन सह मातृगणेन ह ।
परिवार्य महासेनं रक्षमाणः स्थितः शिवः ॥ ३.२२८.२४ ॥
Von ihm geehrt, stand Śiva zusammen mit der Schar der Mütter da, Mahāsena umringend und beschützend.
3.228.25
सर्वासां या तु मातॄणां नारी क्रोधसमुद्भवा ।
धात्री स्वपुत्रवत्स्कन्दं शूलहस्ताऽभ्यरक्षत ॥ ३.२२८.२५ ॥
Unter allen Müttern beschützte die aus dem Zorn geborene Frau als Amme Skanda wie ihren eigenen Sohn, den Dreizack in der Hand.
3.228.26
लोहितस्योदधेः कन्या क्रूरा लोहितभोजना ।
परिष्वज्य महासेनं पुत्रवत्पर्यरक्षत ॥ ३.२२८.२६ ॥
Die grausame Tochter des Blutmeeres, die sich von Blut nährt, umarmte Mahāsena und beschützte ihn wie einen Sohn.
3.228.27
अग्निर्भूत्वा नैगमेयश्छागवक्रो बहुप्रजः ।
रमयामास शैलस्तं बालं क्रीडनकैरिव ॥ ३.२२८.२७ ॥
Als Feuer wurde Naigameya mit dem Ziegengesicht, der Vielnachkommige, jenes Kind wie mit Spielzeug erfreut.
3.228.28
ब्रहाः सोपग्रहाश्चैव ऋषयो मातरस्तथा ।
हुताशनमुखाश्चैव दृप्ताः पारिषदां गणाः ॥ ३.२२८.२८ ॥
Die Scharen Brahmās mit ihren Gehilfengeistern, die Weisen und die Mütter, ebenso die feuergesichtigen und die stolzen Scharen der Gefolgsleute.
3.228.29
एते चान्ये च बहवो घोरास्त्रिदिववासिनः ।
परिवार्य महासेनं स्थिता मातृगणैः सह ॥ ३.२२८.२९ ॥
Diese und viele andere furchtbare Himmelsbewohner standen da, Mahāsena umringend zusammen mit der Schar der Mütter.
3.228.30
संदिग्धं विजयं दृष्ट्वा विजयेप्सुः सुरेश्वरः ।
आरुह्यैरावतस्कन्धं प्रययौ दैवतैः सह ॥ ३.२२८.३० ॥
Als er den Sieg ungewiss sah, bestieg der Herr der Götter, nach Sieg verlangend, die Schulter Airāvatas und zog mit den Göttern aus.
3.228.31
आदाय वज्रं बवान्सर्वैर्देवगणैर्वृतः ।
विजिघांसुर्महासेनमिन्द्रस्तूर्णतरं ययौ ॥ ३.२२८.३१ ॥
Den Donnerkeil ergreifend und von allen Scharen der Götter umgeben, eilte Indra, den großen Heerführer zu töten begehrend, noch schneller.
3.228.32
इन्द्रस्तस्य महावेगं दृष्ट्वाऽद्भुतपराक्रमम् ।
विस्मितश्चाभवद्राजन्देवानीकमचोदयत् ॥ ३.२२८.३२ ॥
Als Indra seine gewaltige Schnelligkeit und sein wundersames Heldentum sah, geriet er in Staunen, o König, und trieb das Heer der Götter an.
3.228.33
उग्रं तं च महानादं देवानीकं महाप्रभम् ।
विचित्रध्वजसन्नाहं नानावाहनकार्मुकम् ॥ ३.२२८.३३ ॥
Jenes grimmige Heer der Götter, das gewaltig dröhnte und von großem Glanz war, war mit bunten Bannern und Rüstungen geschmückt und mit vielerlei Gefährten und Bogen ausgestattet.
3.228.34
प्रवराम्बरसंवीतं श्रिया जुष्टमलंकृतम् ।
विजिघांसुं तमायान्तं कुमारः शक्रमन्वयात् ॥ ३.२२८.३४ ॥
In prächtige Gewänder gehüllt, mit Glanz begabt und geschmückt, folgte Kumāra dem Śakra, der heranstürmte, ihn zu töten begehrend.
3.228.35
वियत्पतिः स शक्रस्तु द्रुतमायान्महाबलः ।
संहर्पयन्देवसेनां जिघांसुः पावकात्मजम् ॥ ३.२२८.३५ ॥
Śakra, der Herr des Himmels und mächtig, kam eilends und erfreute das Heer der Götter, den Sohn des Agni zu töten begehrend.
3.228.36
संपूज्यमानस्त्रिदशैस्तथैव परमर्षिभिः ।
समीपमथ संप्राप्तो वह्निपुत्रस्य वासवः ॥ ३.२२८.३६ ॥
Ebenso von den Göttern und den großen Weisen geehrt, gelangte Vāsava nahe zum Sohn des Feuers.
3.228.37
सिंहनादं ततश्चक्रे देवेशः सहितैः सुरैः ।
गुहोऽपिशब्दं तं श्रुत्वा व्यनदात्सागरो यथा ॥ ३.२२८.३७ ॥
Da stieß der Herr der Götter zusammen mit den Göttern ein Löwengebrüll aus; und Guha, als er jenen Laut hörte, brüllte wie das Meer.
3.228.38
तस्य शब्देन महता समुद्धूतोदधिप्रभम् ।
वभ्राम तत्रतत्रैव दैवसैन्यमचेतनम् ॥ ३.२२८.३८ ॥
Durch jenen gewaltigen Laut taumelte das Heer der Götter, aufgewühlt wie das Meer, besinnungslos hin und her.
3.228.39
जिधांसूनुपसंप्राप्तान्देवान्दृष्ट्वा सपावकिः ।
विससर्ज मुखात्क्रुद्धः प्रवृद्धाः पावकार्चिषः ॥ ३.२२८.३९ ॥
Als er die Götter nahen sah, die ihn töten wollten, ließ der Sohn des Feuers zornig aus seinem Mund gewaltig angewachsene Feuerflammen los.
3.228.40
अदहद्देवसैन्यानि वेपमानानि भूतले ॥ ३.२२८.४० ॥
Er verbrannte die Heere der Götter, die auf dem Boden zitterten.
3.228.41
ते प्रदीप्तशिरोदेहाः प्रदीप्तायुधवाहनाः ।
प्रच्युताः सहसा भान्ति चित्रास्तारागणा इव ॥ ३.२२८.४१ ॥
Mit brennenden Köpfen und Leibern, Waffen und Fahrzeugen in Flammen, stürzten sie plötzlich herab und leuchteten wunderbar wie Sternenschwärme.
3.228.42
दह्यमानाः प्रपन्नास्ते शरणं पावकात्मजम् ।
देवा वज्रधरं त्यक्त्वाततः शानतिमुपागताः ॥ ३.२२८.४२ ॥
Die brennenden Götter verließen den Donnerkeilträger, suchten Zuflucht beim Sohn des Feuers und fanden dann Frieden.
3.228.43
त्यक्तो देवैस्ततः स्कन्दे वज्रं शक्रो न्यपातयत् ॥ ३.२२८.४३ ॥
Da warf Indra, von den Göttern verlassen, den Donnerkeil auf Skanda.
3.228.44
तद्विसृष्टं जघानाशु पर्श्वं स्कन्दस्य दक्षिणम् ।
विभेद च महाराज पार्श्वं तस्य महात्मनः ॥ ३.२२८.४४ ॥
Der geschleuderte Donnerkeil traf sogleich Skandas rechte Seite, und, großer König, er spaltete die Seite jenes Hochherzigen.
3.228.45
वज्रप्रहारात्स्कन्दस्य संजातः पुरुषोऽपरः ।
युवा काञ्चनसन्नाहः शक्तिधृग्दिव्यकुण्डलः ॥ ३.२२८.४५ ॥
Aus dem Schlag des Donnerkeils entstand aus Skanda ein anderer Mann, jung, in goldene Rüstung gekleidet, eine Lanze tragend, mit göttlichen Ohrringen.
3.228.46
यद्वज्रविशनाज्जातो विशाखस्तेन सोऽभवत् ॥ ३.२२८.४६ ॥
Weil er aus dem Durchbohren des Donnerkeils geboren wurde, wurde er Viśākha.
3.228.47
तं जातमपरं दृष्ट्वा कालानलसमद्युतिम् ।
भयादिनद्रस्तुत तं स्कन्दं प्राञ्जलिः शरणं गतः ॥ ३.२२८.४७ ॥
Als er jenen anderen geborenen Mann sah, glänzend wie das Feuer der Zeit, ging Indra aus Furcht mit gefalteten Händen zu Skanda, um Zuflucht zu suchen.
3.228.48
तस्याभयंददौ स्कन्दः सहसैन्यस् सत्तम ।
ततः प्रहृष्टास्त्रिदशा वादित्राण्यभ्यवादयन् ॥ ३.२२८.४८ ॥
Skanda gewährte ihm zusammen mit seinem Heer Schutz, o Bester der Guten. Da ließen die erfreuten Götter ihre Musikinstrumente erklingen.
3.228.49
स्कन्दपारिषदान्धोराञ्छृणुष्वाद्भुतदर्शनान् ।
वज्रप्हहारात्स्कन्दस्य जज्ञुस्तत्र कुमारकाः।
ये हरन्ति शिशूञ्जातान्गर्भस्थाश्चैव दारुणाः ॥ ३.२२८.४९ ॥
Höre von Skandas Gefolge, furchtbar und von wunderbarer Gestalt: Aus dem Schlag des Donnerkeils wurden dort junge Knaben für Skanda geboren, grausame Wesen, die Neugeborene und sogar noch Ungeborene im Mutterleib entführen.
3.228.50
वज्रप्रहारात्कन्याश्च जज्ञिरेऽस् महाबलाः ॥ ३.२२८.५० ॥
Aus dem Schlag des Donnerkeils wurden auch für ihn mächtige Jungfrauen geboren.
3.228.51
कुमारान्स विशखं च पुत्रत्वे समकल्पयत् ।
स भूत्वा भगवान्सङ्ख्ये रक्षंश्छागमुखस्तदा ॥ ३.२२८.५१ ॥
Er machte die jungen Knaben und Viśākha zu seinen Söhnen; und der Erhabene, mit Ziegengesicht, beschützte sie damals in der Schlacht.
3.228.52
वृतः कन्यागणैः सर्वैरात्मीयैः सह पुत्रकैः ।
मातृणां प्रेषितानां च भद्रशाखश्चकोमलैः ॥ ३.२२८.५२ ॥
Er war umgeben von all seinen eigenen Scharen von Jungfrauen zusammen mit seinen Söhnen; mit den von den Müttern Gesandten und mit Bhadraśākha und den zarten.
3.228.53
ततः कुमारं संजातं स्कन्दमाहुर्जना भुवि ।
रुद्रमग्निमुखां स्वाहां प्रदेशेषु महाबलाः ॥ ३.२२८.५३ ॥
Da wurde der geborene Jüngling von den Menschen auf Erden Skanda genannt; zusammen mit Svāhā, deren Angesichter Rudra und Agni sind, die Mächtigen in verschiedenen Gegenden.
3.228.54
यजन्ति पुत्रकामाश्च पुत्रिणश्च सदा जनाः ।
यास्तास्त्वजनयत्कन्यास्तपो नाम हुताशनः ॥ ३.२२८.५४ ॥
Menschen, die Söhne wünschen, und jene, die Söhne haben, bringen stets Opfer dar. Unter den Mädchen, die Hutāśana (das Feuer) gebar, hieß eine Tapas.
3.228.55
किं करोमीति ताः स्कन्दं संप्राप्ताः समभाषयन् ॥ ३.२२८.५५ ॥
»Was soll ich tun?«, so sprachen sie, traten zu Skanda und redeten mit ihm.
3.228.56
भवेम सर्वलोकस्य मातरो वयमुत्तमाः ।
प्रसादात्तव पूज्याश्च प्रियमेतत्कुरुष्व नः ॥ ३.२२८.५६ ॥
»Mögen wir die höchsten Mütter aller Welten werden und durch deine Gnade verehrungswürdig sein. Erfülle uns diesen lieben Wunsch.«
3.228.57
सोऽब्रवीद्बाढमित्येवं भविष्यध्वं पृथिग्विधाः ।
शिवाश्चैवाशिवाश्चैव पुनःपुनःरुदारधीः ॥ ३.२२८.५७ ॥
Er, von edler Gesinnung, sprach: »Gut, so soll es sein. Ihr werdet mannigfaltig sein, glückbringend und unglückbringend, immer wieder.«
3.228.58
अग्निर्भूत्वा ततश्चैनं छागवक्रो बहुप्रजः ।
रमयामास शैलस्थं बलं क्रीडनकैरिव ॥ ३.२२८.५८ ॥
Dann wurde das Feuer, mit Ziegenantlitz und reich an Nachkommen, zu ihm und erfreute jenes mächtige, auf dem Berge weilende Kind gleichsam mit Spielzeug.