Mahābhārata · Adhyāya 3.228
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.228.1
तस्मिञ्जाते महासत्त्वे महासेने महाबले ।
समुत्तस्थुर्महोत्पाता घोररूपाः पृथग्विधाः ॥ ३.२२८.१ ॥
Quando ele nasceu, o de grande espírito, de grande exército, de grande força, surgiram grandes presságios de formas terríveis e de variados tipos.
3.228.2
स्त्रीपुंसोर्विपरीतं च तथा द्वन्द्वानि यानि च ।
ग्रहा दीप्ता दिशः खं च ररास च मही भृशम् ॥ ३.२२८.२ ॥
A inversão de mulher e homem, e todos os pares de opostos; os planetas arderam, as direções e o céu arderam, e a terra rugiu muito.
3.228.3
ऋषयश्च महाघोरान्दृष्ट्वोत्पातान्समन्ततः ।
अकुर्वञ्शान्तिमुद्विग्ना लोकानां लोकभावनाः ॥ ३.२२८.३ ॥
Vendo os grandíssimos presságios por toda parte, os sábios que sustentam os mundos, inquietos, realizaram um rito de apaziguamento.
3.228.4
निवसन्ति वने ये तु तस्मिंश्चैत्ररथे जनाः ।
तेऽब्रुवन्नेष नोऽनर्थः पावकेनाहृतो महान्।
संगम्य षड्भिः पत्नीभिः सप्तर्षीणामिति स्म ह ॥ ३.२२८.४ ॥
As pessoas que habitavam aquela floresta de Caitraratha disseram: 'Esta grande desgraça nos foi trazida pelo Fogo (Pāvaka), que se uniu às seis esposas dos sete sábios.'
3.228.5
अपरे गरुडीमाहुस्तयाऽनर्थोऽयमाहृतः ।
यैर्दृष्टा सा तदा देवी तस्या रूपेण गच्छती ॥ ३.२२८.५ ॥
Outros disseram que Garuḍī trouxe esta desgraça; os que então viram aquela deusa caminhando em sua forma.
3.228.6
न तु तत्स्वाहया कर्म कृतंजानाति वै जनः ॥ ३.२२८.६ ॥
No entanto, as pessoas não sabem realmente que aquele ato foi feito por Svāhā.
3.228.7
सुपर्णी तु वचः श्रुत्वा ममायं तनयस्त्विति ।
उपगम्य शनैः स्कन्दमाहाहं जननी तव ॥ ३.२२८.७ ॥
Suparṇī, ao ouvir estas palavras e dizendo: «Este é meu filho», aproximou-se lentamente de Skanda e disse: «Eu sou a tua mãe.»
3.228.8
अथ सप्तर्षयः श्रुत्वा जातं पुत्रं महौजसम् ।
तत्यजुः षट् तदा पत्नीर्विना देवीमरुन्धतीम्।
षड्भिरेव तदा जातमाहुस्तद्वनवासिनः ॥ ३.२२८.८ ॥
Então os sete sábios, ao ouvir o nascimento do filho de grande esplendor, abandonaram suas seis esposas, exceto a deusa Arundhatī. Então os habitantes da floresta disseram que ele nascera de seis.
3.228.9
सप्तर्षीनाह च स्वाहा मम पुत्रोऽयमित्युत ।
अहं हेतुर्नैतदेवमिति राजन्पुनः पुनः ॥ ३.२२८.९ ॥
Svāhā disse aos sete sábios: «Este é meu filho». E, ó rei, repetia vez após vez: «Eu sou a causa; não é assim».
3.228.10
विश्वामित्रस्तु कृत्वेष्टिं सप्तर्षीणां महामुनिः ।
पावकं कामसंतप्तमदृष्टः पृष्ठतोऽन्वगात्।
तत्तेन निखिलं सर्वमवबुध्य यथातथम् ॥ ३.२२८.१० ॥
Mas o grande sábio Viśvāmitra, tendo realizado o sacrifício dos sete sábios, seguiu por trás, invisível, o fogo atormentado pelo desejo, e compreendeu tudo exatamente como era.
3.228.11
विश्वामित्रस्तु प्रथमं कुमारं शरणं गतः ।
स्तवं दिव्यं संप्रचक्रे महासेनस् चापि सः ॥ ३.२२८.११ ॥
Viśvāmitra primeiro buscou refúgio no jovem e compôs um hino divino de louvor; também Mahāsena o fez.
3.228.12
मङ्गलानि च सर्वाणि कौमाराणि त्रयोदश ।
जातकर्मादिकास्तस् क्रियाश्चक्रे महामुनिः ॥ ३.२२८.१२ ॥
Todos os treze ritos auspiciosos próprios do jovem, começando pelo rito do nascimento, foram realizados pelo grande sábio.
3.228.13
पड्वक्रस्य तु मांहात्म्यं कुक्कुटस्य तु साधनम् ।
शक्त्या देव्याः साधनं च तथा पारिषदामषि ॥ ३.२२८.१३ ॥
A grandeza do de seis faces, o rito do galo, o rito pelo poder da deusa, e igualmente o rito dos pāriṣadas.
3.228.14
विश्वामित्रश्चकारैतत्कर्म लोकहिताय वै ।
तस्मादृषिः कुमारस् विश्वामित्रोऽभवत्प्रियः ॥ ३.२२८.१४ ॥
Viśvāmitra realizou este rito certamente para o bem do mundo; por isso o jovem tornou-se querido do sábio Viśvāmitra.
3.228.15
अन्वजानाच्च स्वाहाया रूपान्यत्वं महामुनिः ।
अब्रवीच्च मुनीन्सर्वाननापराध्यन्ति वै स्त्रियः।
श्रुत्वा तु तत्वतस्तस्मात्ते पत्नीः सर्वतोत्यजन् ॥ ३.२२८.१५ ॥
O grande sábio permitiu a mudança de forma de Svāhā e disse a todos os sábios que as mulheres de fato não têm culpa; ao ouvirem isto em verdade, abandonaram inteiramente as suas esposas.
3.228.16
स्कन्दं श्रुत्वा तदा देवा वासवं सहिताऽब्रुवन् ।
अविषह्यं वलं स्कन्दं जहि शक्राशु माचिर् ॥ ३.२२८.१६ ॥
Então, ouvindo falar de Skanda, os deuses disseram juntos a Vāsava: "Ó Śakra, mata depressa Skanda, de força insuportável; não te demores."
3.228.17
यदि वा न निहंस्येनमद्येन्द्रोऽयं भविष्यति ।
त्रैलोक्यं सन्निगृह्यास्मांस्त्वां च शक्र महाबला ॥ ३.२२८.१७ ॥
Se hoje não o matares, este se tornará Indra; dominará os três mundos, a nós e mesmo a ti, ó poderoso Śakra.
3.228.18
स तानुवाच व्यथितो वालोऽयं सुमहाबलः ।
स्रष्टारमपि लोकानां युधि विक्रम्य नाशयेत्।
न बालमुत्सहे हन्तुमिति शक्रः प्रभाषते ॥ ३.२२८.१८ ॥
Aflito, disse-lhes: Esta criança é de força muito grande; na batalha, por sua valentia, poderia destruir até o criador dos mundos. Não ouso matar esta criança, diz Indra.
3.228.19
तेऽब्रुवन्नास्ति ते वीर्यं यत एवं प्रभासे ।
सर्वास्त्वद्याभिगच्छन्तु स्कन्दं लोकस्य मातरः ॥ ३.२२८.१९ ॥
Elas disseram: Em Prabhāsa não tens tal valentia; que todas as mães do mundo vão hoje contra Skanda.
3.228.20
कामवीर्या घ्नन्तु चैनं तथेत्युक्त्वा च ता ययुः ।
तमप्रतिबलं दृष्ट्वा विषण्णवदनास्तु ताः ॥ ३.२२८.२० ॥
Dizendo: Que as poderosas do desejo o matem, partiram; mas ao vê-lo de força incomparável, seus rostos se entristeceram.
3.228.21
अशक्योऽयंविचिन्त्यैवं तमेव शरणं ययुः ।
ऊचुश्चैनं त्वमस्माकं पुत्रोऽस्माभिर्धृतंजगत् ॥ ३.२२८.२१ ॥
Pensando: Ele é invencível, buscaram refúgio nele e disseram: Tu és nosso filho; por nós o mundo foi sustentado.
3.228.22
अभिनन्द्य ततः सर्वाः प्रस्नुताः स्नेहविक्लबाः ।
तासां तद्वचनं श्रुत्वा पातुकामः स्तनान्प्रभुः ॥ ३.२२८.२२ ॥
Então, saudando todas elas, transbordantes de ternura e com o leite a fluir, ouvindo as palavras delas, o senhor desejou beber de seus seios.
3.228.23
ताः संपूज्य महासेनःकामांश्चासां प्रदाय सः ।
अपश्यदग्निमायान्तं पितरं बलिनां बली ॥ ३.२२८.२३ ॥
Tendo-as honrado e concedido seus desejos, Mahāsena viu seu pai Agni aproximar-se, o mais poderoso dos poderosos.
3.228.24
स तु संपूजितस्तेन सह मातृगणेन ह ।
परिवार्य महासेनं रक्षमाणः स्थितः शिवः ॥ ३.२२८.२४ ॥
Honrado por ele, Śiva permaneceu de pé junto com a hoste das mães, cercando Mahāsena e protegendo-o.
3.228.25
सर्वासां या तु मातॄणां नारी क्रोधसमुद्भवा ।
धात्री स्वपुत्रवत्स्कन्दं शूलहस्ताऽभ्यरक्षत ॥ ३.२२८.२५ ॥
Entre todas as mães, a mulher nascida da ira, como ama, protegia Skanda como a seu próprio filho, com o tridente na mão.
3.228.26
लोहितस्योदधेः कन्या क्रूरा लोहितभोजना ।
परिष्वज्य महासेनं पुत्रवत्पर्यरक्षत ॥ ३.२२८.२६ ॥
A cruel filha do oceano de sangue, que se alimenta de sangue, abraçou Mahāsena e o protegeu como a um filho.
3.228.27
अग्निर्भूत्वा नैगमेयश्छागवक्रो बहुप्रजः ।
रमयामास शैलस्तं बालं क्रीडनकैरिव ॥ ३.२२८.२७ ॥
Tornando-se Fogo, Naigameya de rosto de cabra, de muitos descendentes, deleitou aquela criança como com brinquedos.
3.228.28
ब्रहाः सोपग्रहाश्चैव ऋषयो मातरस्तथा ।
हुताशनमुखाश्चैव दृप्ताः पारिषदां गणाः ॥ ३.२२८.२८ ॥
As hostes de Brahmā com seus espíritos auxiliares, os sábios e as mães, assim como os de rosto de fogo e as orgulhosas hostes de acompanhantes.
3.228.29
एते चान्ये च बहवो घोरास्त्रिदिववासिनः ।
परिवार्य महासेनं स्थिता मातृगणैः सह ॥ ३.२२८.२९ ॥
Estes e muitos outros terríveis habitantes do céu permaneciam de pé, cercando Mahāsena junto com a hoste das mães.
3.228.30
संदिग्धं विजयं दृष्ट्वा विजयेप्सुः सुरेश्वरः ।
आरुह्यैरावतस्कन्धं प्रययौ दैवतैः सह ॥ ३.२२८.३० ॥
Vendo a vitória incerta, o senhor dos deuses, desejoso de vencer, subiu aos ombros de Airāvata e partiu com os deuses.
3.228.31
आदाय वज्रं बवान्सर्वैर्देवगणैर्वृतः ।
विजिघांसुर्महासेनमिन्द्रस्तूर्णतरं ययौ ॥ ३.२२८.३१ ॥
Tomando o raio e cercado por todas as hostes dos deuses, Indra, desejoso de matar o grande general, avançou mais rapidamente.
3.228.32
इन्द्रस्तस्य महावेगं दृष्ट्वाऽद्भुतपराक्रमम् ।
विस्मितश्चाभवद्राजन्देवानीकमचोदयत् ॥ ३.२२८.३२ ॥
Ao ver sua grande velocidade e seu valor admirável, Indra ficou espantado, ó rei, e incitou a hoste dos deuses a avançar.
3.228.33
उग्रं तं च महानादं देवानीकं महाप्रभम् ।
विचित्रध्वजसन्नाहं नानावाहनकार्मुकम् ॥ ३.२२८.३३ ॥
Aquela hoste feroz dos deuses, rugindo com força e de grande esplendor, estava disposta com estandartes e armaduras variados, e provida de muitos tipos de veículos e arcos.
3.228.34
प्रवराम्बरसंवीतं श्रिया जुष्टमलंकृतम् ।
विजिघांसुं तमायान्तं कुमारः शक्रमन्वयात् ॥ ३.२२८.३४ ॥
Vestido com roupas finas, dotado de esplendor e adornado, Kumāra perseguiu Śakra que se aproximava, desejoso de matá-lo.
3.228.35
वियत्पतिः स शक्रस्तु द्रुतमायान्महाबलः ।
संहर्पयन्देवसेनां जिघांसुः पावकात्मजम् ॥ ३.२२८.३५ ॥
Śakra, senhor do céu e poderoso, chegou rapidamente, alegrando a hoste dos deuses, desejoso de matar o filho de Agni.
3.228.36
संपूज्यमानस्त्रिदशैस्तथैव परमर्षिभिः ।
समीपमथ संप्राप्तो वह्निपुत्रस्य वासवः ॥ ३.२२८.३६ ॥
Igualmente honrado pelos deuses e pelos grandes sábios, Vāsava chegou perto do filho do Fogo.
3.228.37
सिंहनादं ततश्चक्रे देवेशः सहितैः सुरैः ।
गुहोऽपिशब्दं तं श्रुत्वा व्यनदात्सागरो यथा ॥ ३.२२८.३७ ॥
Então o senhor dos deuses, junto com os deuses, soltou um rugido de leão; e Guha, ouvindo aquele som, rugiu como o oceano.
3.228.38
तस्य शब्देन महता समुद्धूतोदधिप्रभम् ।
वभ्राम तत्रतत्रैव दैवसैन्यमचेतनम् ॥ ३.२२८.३८ ॥
Pelo seu grande som, o exército dos deuses, agitado como o oceano, cambaleou sem sentido de um lado para outro.
3.228.39
जिधांसूनुपसंप्राप्तान्देवान्दृष्ट्वा सपावकिः ।
विससर्ज मुखात्क्रुद्धः प्रवृद्धाः पावकार्चिषः ॥ ३.२२८.३९ ॥
Vendo os deuses se aproximarem, desejosos de matar, o filho do Fogo, enfurecido, lançou da boca chamas de fogo crescidas.
3.228.40
अदहद्देवसैन्यानि वेपमानानि भूतले ॥ ३.२२८.४० ॥
Queimou os exércitos dos deuses, que tremiam sobre a terra.
3.228.41
ते प्रदीप्तशिरोदेहाः प्रदीप्तायुधवाहनाः ।
प्रच्युताः सहसा भान्ति चित्रास्तारागणा इव ॥ ३.२२८.४१ ॥
Com cabeças e corpos em chamas, armas e veículos ardendo, eles caíam de repente e brilhavam maravilhosamente como aglomerados de estrelas.
3.228.42
दह्यमानाः प्रपन्नास्ते शरणं पावकात्मजम् ।
देवा वज्रधरं त्यक्त्वाततः शानतिमुपागताः ॥ ३.२२८.४२ ॥
Os deuses, queimando, abandonaram o portador do trovão, buscaram refúgio no filho do fogo e então alcançaram a paz.
3.228.43
त्यक्तो देवैस्ततः स्कन्दे वज्रं शक्रो न्यपातयत् ॥ ३.२२८.४३ ॥
Então, abandonado pelos deuses, Indra arremessou o trovão contra Skanda.
3.228.44
तद्विसृष्टं जघानाशु पर्श्वं स्कन्दस्य दक्षिणम् ।
विभेद च महाराज पार्श्वं तस्य महात्मनः ॥ ३.२२८.४४ ॥
Aquele trovão arremessado atingiu de imediato o flanco direito de Skanda e, grande rei, fendeu o flanco daquele de alma elevada.
3.228.45
वज्रप्रहारात्स्कन्दस्य संजातः पुरुषोऽपरः ।
युवा काञ्चनसन्नाहः शक्तिधृग्दिव्यकुण्डलः ॥ ३.२२८.४५ ॥
Do golpe do trovão surgiu de Skanda outro homem, jovem, vestido com armadura de ouro, portando uma lança, com brincos divinos.
3.228.46
यद्वज्रविशनाज्जातो विशाखस्तेन सोऽभवत् ॥ ३.२२८.४६ ॥
Porque nasceu do perfurar do trovão, tornou-se Viśākha.
3.228.47
तं जातमपरं दृष्ट्वा कालानलसमद्युतिम् ।
भयादिनद्रस्तुत तं स्कन्दं प्राञ्जलिः शरणं गतः ॥ ३.२२८.४७ ॥
Ao ver aquele outro homem nascido, brilhante como o fogo do tempo, Indra, por medo, com as mãos postas, foi buscar refúgio em Skanda.
3.228.48
तस्याभयंददौ स्कन्दः सहसैन्यस् सत्तम ।
ततः प्रहृष्टास्त्रिदशा वादित्राण्यभ्यवादयन् ॥ ३.२२८.४८ ॥
Skanda, junto com seu exército, concedeu-lhe segurança, ó melhor dos bons. Então os deuses, alegrados, fizeram soar seus instrumentos musicais.
3.228.49
स्कन्दपारिषदान्धोराञ्छृणुष्वाद्भुतदर्शनान् ।
वज्रप्हहारात्स्कन्दस्य जज्ञुस्तत्र कुमारकाः।
ये हरन्ति शिशूञ्जातान्गर्भस्थाश्चैव दारुणाः ॥ ३.२२८.४९ ॥
Ouve sobre os servidores de Skanda, terríveis e de aparência maravilhosa: do golpe do raio nasceram ali jovens para Skanda, seres cruéis que arrebatam os recém-nascidos e até os que ainda estão no ventre.
3.228.50
वज्रप्रहारात्कन्याश्च जज्ञिरेऽस् महाबलाः ॥ ३.२२८.५० ॥
Do golpe do raio nasceram também para ele donzelas poderosas.
3.228.51
कुमारान्स विशखं च पुत्रत्वे समकल्पयत् ।
स भूत्वा भगवान्सङ्ख्ये रक्षंश्छागमुखस्तदा ॥ ३.२२८.५१ ॥
Fez dos jovens e de Viśākha seus filhos; e o bem-aventurado, de rosto de cabra, então os protegia na batalha.
3.228.52
वृतः कन्यागणैः सर्वैरात्मीयैः सह पुत्रकैः ।
मातृणां प्रेषितानां च भद्रशाखश्चकोमलैः ॥ ३.२२८.५२ ॥
Estava cercado por todas as suas próprias hostes de donzelas junto com seus filhos; com os enviados pelas Mães, e com Bhadraśākha e os tenros.
3.228.53
ततः कुमारं संजातं स्कन्दमाहुर्जना भुवि ।
रुद्रमग्निमुखां स्वाहां प्रदेशेषु महाबलाः ॥ ३.२२८.५३ ॥
Então o jovem que havia nascido foi chamado Skanda pelas pessoas da terra; junto com Svāhā, cujas faces são Rudra e Agni, os poderosos nas diversas regiões.
3.228.54
यजन्ति पुत्रकामाश्च पुत्रिणश्च सदा जनाः ।
यास्तास्त्वजनयत्कन्यास्तपो नाम हुताशनः ॥ ३.२२८.५४ ॥
Pessoas que desejam filhos e as que já os têm sempre oferecem sacrifícios. Das donzelas que Hutāśana (o Fogo) gerou, uma se chamava Tapas.
3.228.55
किं करोमीति ताः स्कन्दं संप्राप्ताः समभाषयन् ॥ ३.२२८.५५ ॥
"O que devo fazer?" — dizendo isso, aproximaram-se de Skanda e falaram-lhe.
3.228.56
भवेम सर्वलोकस्य मातरो वयमुत्तमाः ।
प्रसादात्तव पूज्याश्च प्रियमेतत्कुरुष्व नः ॥ ३.२२८.५६ ॥
"Que nos tornemos as mães supremas de todos os mundos e dignas de honra por tua graça. Concede-nos este desejo tão caro."
3.228.57
सोऽब्रवीद्बाढमित्येवं भविष्यध्वं पृथिग्विधाः ।
शिवाश्चैवाशिवाश्चैव पुनःपुनःरुदारधीः ॥ ३.२२८.५७ ॥
Ele, de mente nobre, disse: "Muito bem, assim será. Sereis de vários tipos, tanto auspiciosas quanto inauspiciosas, repetidas vezes."
3.228.58
अग्निर्भूत्वा ततश्चैनं छागवक्रो बहुप्रजः ।
रमयामास शैलस्थं बलं क्रीडनकैरिव ॥ ३.२२८.५८ ॥
Então o Fogo, de rosto de cabra e rico em descendência, tornou-se seu companheiro e divertiu aquela criança poderosa que habitava a montanha, como com brinquedos.