மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.228

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.228.1

तस्मिञ्जाते महासत्त्वे महासेने महाबले ।
समुत्तस्थुर्महोत्पाता घोररूपाः पृथग्विधाः ॥ ३.२२८.१ ॥

அவர் பிறந்தபோது, மகா சத்துவரும் மகா சேனையும் மகா பலமும் கொண்ட அவரிடமிருந்து பல்வேறு வகையான பயங்கரமான பெரும் அபசகுனங்கள் எழுந்தன.

3.228.2

स्त्रीपुंसोर्विपरीतं च तथा द्वन्द्वानि यानि च ।
ग्रहा दीप्ता दिशः खं च ररास च मही भृशम् ॥ ३.२२८.२ ॥

ஆண்-பெண் தலைகீழ் நிலையும், இரட்டைகளின் குழப்பமும், கிரகங்கள் ஒளிர்ந்தன; திசைகளும் வானமும் ஒளிர்ந்தன; பூமி பெரிதும் அதிர்ந்து முழங்கியது.

3.228.3

ऋषयश्च महाघोरान्दृष्ट्वोत्पातान्समन्ततः ।
अकुर्वञ्शान्तिमुद्विग्ना लोकानां लोकभावनाः ॥ ३.२२८.३ ॥

உலகங்களைக் காக்கும் முனிவர்கள் எங்கும் மகா பயங்கர அபசகுனங்களைக் கண்டு கலங்கி சாந்தி கர்மம் செய்தனர்.

3.228.4

निवसन्ति वने ये तु तस्मिंश्चैत्ररथे जनाः ।
तेऽब्रुवन्नेष नोऽनर्थः पावकेनाहृतो महान्।
संगम्य षड्भिः पत्नीभिः सप्तर्षीणामिति स्म ह ॥ ३.२२८.४ ॥

சைத்ரரத வனத்தில் வசித்த மக்கள் சொன்னார்கள்: 'நமக்கு இந்த பெரிய தீங்கை பாவகன் (அக்னி) கொண்டு வந்தான்; அவன் ஏழு ரிஷிகளின் ஆறு மனைவியருடன் கூடினான்' என்று.

3.228.5

अपरे गरुडीमाहुस्तयाऽनर्थोऽयमाहृतः ।
यैर्दृष्टा सा तदा देवी तस्या रूपेण गच्छती ॥ ३.२२८.५ ॥

வேறு சிலர் சொன்னார்கள்: கருடி இந்தத் தீங்கைக் கொண்டு வந்தாள்; அந்த நேரத்தில் அந்தத் தேவியை அவளது உருவில் செல்வதைக் கண்டவர்கள் அவ்வாறு கண்டனர்.

3.228.6

न तु तत्स्वाहया कर्म कृतंजानाति वै जनः ॥ ३.२२८.६ ॥

ஆனால் அந்தச் செயல் ஸ்வாஹாவால் செய்யப்பட்டது என்பதை மக்கள் உண்மையில் அறியவில்லை.

3.228.7

सुपर्णी तु वचः श्रुत्वा ममायं तनयस्त्विति ।
उपगम्य शनैः स्कन्दमाहाहं जननी तव ॥ ३.२२८.७ ॥

சுபர்ணி இச்சொல்லைக் கேட்டு, 'இவன் என் மகன்' என்று கூறி, மெல்ல ஸ்கந்தனை அணுகி, 'நான் உன் தாய்' என்றாள்.

3.228.8

अथ सप्तर्षयः श्रुत्वा जातं पुत्रं महौजसम् ।
तत्यजुः षट् तदा पत्नीर्विना देवीमरुन्धतीम्।
षड्भिरेव तदा जातमाहुस्तद्वनवासिनः ॥ ३.२२८.८ ॥

பின்னர் ஏழு முனிவர்களும், மகாதேஜஸ்வியான மகன் பிறந்ததைக் கேட்டு, தேவி அருந்ததியைத் தவிர ஆறு மனைவியரையும் விட்டனர். அப்போது வனவாசிகள், அவன் ஆறு பேரால் பிறந்தான் என்றனர்.

3.228.9

सप्तर्षीनाह च स्वाहा मम पुत्रोऽयमित्युत ।
अहं हेतुर्नैतदेवमिति राजन्पुनः पुनः ॥ ३.२२८.९ ॥

ஸ்வாஹா ஏழு முனிவர்களிடம், 'இவன் என் மகன்' என்றாள். மேலும், 'நானே காரணம், இது அவ்வாறல்ல' என்று, அரசே, மீண்டும் மீண்டும் கூறினாள்.

3.228.10

विश्वामित्रस्तु कृत्वेष्टिं सप्तर्षीणां महामुनिः ।
पावकं कामसंतप्तमदृष्टः पृष्ठतोऽन्वगात्।
तत्तेन निखिलं सर्वमवबुध्य यथातथम् ॥ ३.२२८.१० ॥

ஆனால் மகாமுனி விசுவாமித்திரர், ஏழு முனிவர்களின் யாகத்தைச் செய்து, காமத்தால் தவித்த அக்னியை மறைவாகப் பின்தொடர்ந்து, அனைத்தையும் உள்ளபடி அறிந்தார்.

3.228.11

विश्वामित्रस्तु प्रथमं कुमारं शरणं गतः ।
स्तवं दिव्यं संप्रचक्रे महासेनस् चापि सः ॥ ३.२२८.११ ॥

விசுவாமித்திரர் முதலில் குமாரனிடம் சரணடைந்து, தெய்வீகமான துதியை இயற்றினார். மகாசேனனும் அவ்வாறே செய்தார்.

3.228.12

मङ्गलानि च सर्वाणि कौमाराणि त्रयोदश ।
जातकर्मादिकास्तस् क्रियाश्चक्रे महामुनिः ॥ ३.२२८.१२ ॥

குமாரனுக்குரிய பதின்மூன்று மங்கல சடங்குகள் அனைத்தையும், ஜாதகர்மம் முதலாக, அந்த மகாமுனிவர் செய்தார்.

3.228.13

पड्वक्रस्य तु मांहात्म्यं कुक्कुटस्य तु साधनम् ।
शक्त्या देव्याः साधनं च तथा पारिषदामषि ॥ ३.२२८.१३ ॥

ஆறுமுகனின் மகிமையும், சேவலின் சாதனையும், தேவியின் சக்தியால் செய்யும் சாதனமும், அதுபோல் பாரிஷதர்களின் சாதனமும்.

3.228.14

विश्वामित्रश्चकारैतत्कर्म लोकहिताय वै ।
तस्मादृषिः कुमारस् विश्वामित्रोऽभवत्प्रियः ॥ ३.२२८.१४ ॥

விசுவாமித்திரர் உலக நன்மைக்காகவே இந்தச் செயலைச் செய்தார். ஆகவே குமாரன் விசுவாமித்திரருக்குப் பிரியமானவர் ஆனார்.

3.228.15

अन्वजानाच्च स्वाहाया रूपान्यत्वं महामुनिः ।
अब्रवीच्च मुनीन्सर्वाननापराध्यन्ति वै स्त्रियः।
श्रुत्वा तु तत्वतस्तस्मात्ते पत्नीः सर्वतोत्यजन् ॥ ३.२२८.१५ ॥

மகாமுனிவர் சுவாஹாவின் உருமாற்றத்தை அனுமதித்தார்; எல்லா முனிவர்களிடமும், பெண்கள் உண்மையில் குற்றவாளிகள் அல்ல என்று கூறினார். அதை உண்மையாகக் கேட்டு, அவர்கள் தங்கள் மனைவியரை முழுவதும் விட்டுவிட்டனர்.

3.228.16

स्कन्दं श्रुत्वा तदा देवा वासवं सहिताऽब्रुवन् ।
अविषह्यं वलं स्कन्दं जहि शक्राशु माचिर् ॥ ३.२२८.१६ ॥

அப்போது ஸ்கந்தனைப் பற்றிக் கேட்ட தேவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து வாசவனிடம் சொன்னார்கள்: "சக்கரனே, தாங்க இயலாத பலமுடைய ஸ்கந்தனை விரைவில் கொல்; தாமதிக்காதே."

3.228.17

यदि वा न निहंस्येनमद्येन्द्रोऽयं भविष्यति ।
त्रैलोक्यं सन्निगृह्यास्मांस्त्वां च शक्र महाबला ॥ ३.२२८.१७ ॥

இன்று நீ இவனைக் கொல்லவில்லை என்றால், இவன் இந்திரனாவான்; மூவுலகங்களையும், எங்களையும், உன்னையும் கூட கைப்பற்றிவிடுவான் — ஓ மகாபலனான சக்கரனே.

3.228.18

स तानुवाच व्यथितो वालोऽयं सुमहाबलः ।
स्रष्टारमपि लोकानां युधि विक्रम्य नाशयेत्।
न बालमुत्सहे हन्तुमिति शक्रः प्रभाषते ॥ ३.२२८.१८ ॥

அவர் வருத்தத்துடன் அவர்களிடம் கூறினார்: இந்தக் குழந்தை மிகுந்த வலிமை கொண்டவன்; போரில் வீரத்தால் உலகங்களைப் படைத்தவனையும் அழிக்க வல்லவன். இந்தக் குழந்தையைக் கொல்ல நான் துணியமாட்டேன் என்று இந்திரன் கூறுகிறான்.

3.228.19

तेऽब्रुवन्नास्ति ते वीर्यं यत एवं प्रभासे ।
सर्वास्त्वद्याभिगच्छन्तु स्कन्दं लोकस्य मातरः ॥ ३.२२८.१९ ॥

அவர்கள் கூறினார்கள்: பிரபாசத்தில் உனக்கு அத்தகைய வீரம் இல்லை; ஆகையால் உலகின் தாய்மார் அனைவரும் இன்றே ஸ்கந்தனிடம் செல்லட்டும்.

3.228.20

कामवीर्या घ्नन्तु चैनं तथेत्युक्त्वा च ता ययुः ।
तमप्रतिबलं दृष्ट्वा विषण्णवदनास्तु ताः ॥ ३.२२८.२० ॥

'ஆசைவலிமை கொண்டவர்களே, இவனைக் கொல்லுங்கள்' என்று கூறி அவர்கள் சென்றனர்; ஆனால் ஒப்பற்ற வலிமையுடைய அவனைக் கண்டதும் அவர்களின் முகங்கள் வாடின.

3.228.21

अशक्योऽयंविचिन्त्यैवं तमेव शरणं ययुः ।
ऊचुश्चैनं त्वमस्माकं पुत्रोऽस्माभिर्धृतंजगत् ॥ ३.२२८.२१ ॥

'இவனை வெல்ல இயலாது' என்று எண்ணி அவர்கள் அவனையே அடைக்கலமாக நாடினர்; அவனிடம் கூறினர்: நீ எங்கள் மகன்; நாங்களே இந்த உலகைத் தாங்குகிறோம்.

3.228.22

अभिनन्द्य ततः सर्वाः प्रस्नुताः स्नेहविक्लबाः ।
तासां तद्वचनं श्रुत्वा पातुकामः स्तनान्प्रभुः ॥ ३.२२८.२२ ॥

பின்னர் அவர்கள் அனைவரையும் வாழ்த்தி, பாசத்தால் கலங்கி, பால் ஒழுக நின்றவர்களின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, அந்தப் பிரபு அவர்களின் முலைகளைப் பருக விரும்பினான்.

3.228.23

ताः संपूज्य महासेनःकामांश्चासां प्रदाय सः ।
अपश्यदग्निमायान्तं पितरं बलिनां बली ॥ ३.२२८.२३ ॥

அவர்களை வணங்கி, அவர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றிய பின், மகாசேனன் வலிமையுள்ளவர்களில் வலிமையுள்ள தன் தந்தை அக்னி வருவதைக் கண்டான்.

3.228.24

स तु संपूजितस्तेन सह मातृगणेन ह ।
परिवार्य महासेनं रक्षमाणः स्थितः शिवः ॥ ३.२२८.२४ ॥

அவரால் கௌரவிக்கப்பட்டு, மாதர் கணத்துடன் சேர்ந்து மகாசேனனைச் சுற்றி காத்தவராக சிவன் நின்றார்.

3.228.25

सर्वासां या तु मातॄणां नारी क्रोधसमुद्भवा ।
धात्री स्वपुत्रवत्स्कन्दं शूलहस्ताऽभ्यरक्षत ॥ ३.२२८.२५ ॥

அனைத்து மாதர்களிலும் கோபத்திலிருந்து தோன்றிய ஒரு பெண், செவிலித்தாயாக, தன் சொந்த மகனைப் போல கையில் சூலத்துடன் ஸ்கந்தனைக் காத்தாள்.

3.228.26

लोहितस्योदधेः कन्या क्रूरा लोहितभोजना ।
परिष्वज्य महासेनं पुत्रवत्पर्यरक्षत ॥ ३.२२८.२६ ॥

இரத்தக் கடலின் மகள், கொடியவள், இரத்தம் உண்பவள், மகாசேனனைத் தழுவி மகனைப் போல் காத்தாள்.

3.228.27

अग्निर्भूत्वा नैगमेयश्छागवक्रो बहुप्रजः ।
रमयामास शैलस्तं बालं क्रीडनकैरिव ॥ ३.२२८.२७ ॥

அக்னியாகி, ஆட்டுமுகம் கொண்ட நைகமேயன், பல சந்ததியுடையவன், மலையான அவன் அந்தக் குழந்தையை விளையாட்டுப் பொருட்களால் மகிழ்வித்தான்.

3.228.28

ब्रहाः सोपग्रहाश्चैव ऋषयो मातरस्तथा ।
हुताशनमुखाश्चैव दृप्ताः पारिषदां गणाः ॥ ३.२२८.२८ ॥

பிரம்மனின் கணங்கள், உபக்கிரகங்களுடன், ரிஷிகள், மாதர்கள், அதேபோல் அக்னிமுகர்கள், செருக்கான பாரிஷதர் கணங்களும்.

3.228.29

एते चान्ये च बहवो घोरास्त्रिदिववासिनः ।
परिवार्य महासेनं स्थिता मातृगणैः सह ॥ ३.२२८.२९ ॥

இவர்களும் வேறு பல கொடிய விண்ணுலகவாசிகளும், மாதர் கணங்களுடன் மகாசேனனைச் சுற்றி நின்றனர்.

3.228.30

संदिग्धं विजयं दृष्ट्वा विजयेप्सुः सुरेश्वरः ।
आरुह्यैरावतस्कन्धं प्रययौ दैवतैः सह ॥ ३.२२८.३० ॥

வெற்றி ஐயத்திற்குரியதாக இருப்பதைக் கண்ட, வெற்றியை விரும்பிய தேவர்களின் தலைவன், ஐராவதத்தின் தோளில் ஏறி தேவர்களுடன் புறப்பட்டான்.

3.228.31

आदाय वज्रं बवान्सर्वैर्देवगणैर्वृतः ।
विजिघांसुर्महासेनमिन्द्रस्तूर्णतरं ययौ ॥ ३.२२८.३१ ॥

வஜ்ராயுதத்தை எடுத்து, எல்லா தேவர் கூட்டங்களாலும் சூழப்பட்ட இந்திரன், மகாசேனனை கொல்ல விரும்பி மிக விரைவாகச் சென்றான்.

3.228.32

इन्द्रस्तस्य महावेगं दृष्ट्वाऽद्भुतपराक्रमम् ।
विस्मितश्चाभवद्राजन्देवानीकमचोदयत् ॥ ३.२२८.३२ ॥

அரசே, அவனுடைய பெரும் வேகத்தையும் அற்புதமான வீரத்தையும் கண்டு இந்திரன் வியப்புற்று தேவசேனையை முன்னேறத் தூண்டினான்.

3.228.33

उग्रं तं च महानादं देवानीकं महाप्रभम् ।
विचित्रध्वजसन्नाहं नानावाहनकार्मुकम् ॥ ३.२२८.३३ ॥

அந்த உக்கிரமான, பெரும் முழக்கம் செய்யும், பேரொளி கொண்ட தேவசேனை, பலவண்ணக் கொடிகளும் கவசங்களும் உடையதாய், பல வாகனங்களும் வில்லுகளும் கொண்டிருந்தது.

3.228.34

प्रवराम्बरसंवीतं श्रिया जुष्टमलंकृतम् ।
विजिघांसुं तमायान्तं कुमारः शक्रमन्वयात् ॥ ३.२२८.३४ ॥

சிறந்த ஆடைகள் அணிந்து, பொலிவுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட, கொல்ல விரும்பி வந்த அந்த சக்ரனை குமாரன் பின்தொடர்ந்தான்.

3.228.35

वियत्पतिः स शक्रस्तु द्रुतमायान्महाबलः ।
संहर्पयन्देवसेनां जिघांसुः पावकात्मजम् ॥ ३.२२८.३५ ॥

ஆகாயத்தின் தலைவனான அந்த மகாபலசாலி சக்ரன், தேவசேனையை மகிழ்வித்தவாறு, அக்னியின் மகனைக் கொல்ல விரும்பி விரைவாக வந்தான்.

3.228.36

संपूज्यमानस्त्रिदशैस्तथैव परमर्षिभिः ।
समीपमथ संप्राप्तो वह्निपुत्रस्य वासवः ॥ ३.२२८.३६ ॥

தேவர்களாலும் பெரிய ரிஷிகளாலும் அதே போல் கௌரவிக்கப்பட்டவனாய், வாசவன் அப்போது அக்னியின் மகனின் அருகே வந்தடைந்தான்.

3.228.37

सिंहनादं ततश्चक्रे देवेशः सहितैः सुरैः ।
गुहोऽपिशब्दं तं श्रुत्वा व्यनदात्सागरो यथा ॥ ३.२२८.३७ ॥

அப்போது தேவர்களின் தலைவன் தேவர்களுடன் சேர்ந்து சிம்ம கர்ஜனை செய்தான்; குகனும் அந்த ஒலியைக் கேட்டு கடல் போல் முழங்கினான்.

3.228.38

तस्य शब्देन महता समुद्धूतोदधिप्रभम् ।
वभ्राम तत्रतत्रैव दैवसैन्यमचेतनम् ॥ ३.२२८.३८ ॥

அவனுடைய பெரும் ஒலியால், கடல் போல் கொந்தளித்த தேவசேனை உணர்வற்றுச் சுற்றிச் சுற்றித் தடுமாறியது.

3.228.39

जिधांसूनुपसंप्राप्तान्देवान्दृष्ट्वा सपावकिः ।
विससर्ज मुखात्क्रुद्धः प्रवृद्धाः पावकार्चिषः ॥ ३.२२८.३९ ॥

கொல்ல விரும்பி அருகில் வந்த தேவர்களைக் கண்ட அக்னிபுத்திரன் கோபமுற்று வாயிலிருந்து பெருகிய அக்னிச் சுடர்களை வெளியிட்டான்.

3.228.40

अदहद्देवसैन्यानि वेपमानानि भूतले ॥ ३.२२८.४० ॥

பூமியில் நடுங்கிக்கொண்டிருந்த தேவசேனைகளை அவன் எரித்தான்.

3.228.41

ते प्रदीप्तशिरोदेहाः प्रदीप्तायुधवाहनाः ।
प्रच्युताः सहसा भान्ति चित्रास्तारागणा इव ॥ ३.२२८.४१ ॥

தலைகளும் உடல்களும் எரியும்படியாகவும், ஆயுதங்களும் வாகனங்களும் ஒளிரும்படியாகவும் இருந்த அவர்கள், திடீரென்று உதிரும் நட்சத்திரக் கூட்டங்கள் போல விசித்திரமாக ஒளிர்ந்தனர்.

3.228.42

दह्यमानाः प्रपन्नास्ते शरणं पावकात्मजम् ।
देवा वज्रधरं त्यक्त्वाततः शानतिमुपागताः ॥ ३.२२८.४२ ॥

எரிந்துகொண்டிருந்த அந்தத் தேவர்கள் வஜ்ரதாரியை விட்டுவிட்டு, அக்னியின் மகனின் அடைக்கலம் புகுந்து பின்னர் அமைதியை அடைந்தனர்।

3.228.43

त्यक्तो देवैस्ततः स्कन्दे वज्रं शक्रो न्यपातयत् ॥ ३.२२८.४३ ॥

தேவர்களால் கைவிடப்பட்ட பின், இந்திரன் ஸ்கந்தன் மீது வஜ்ரத்தை வீசினான்.

3.228.44

तद्विसृष्टं जघानाशु पर्श्वं स्कन्दस्य दक्षिणम् ।
विभेद च महाराज पार्श्वं तस्य महात्मनः ॥ ३.२२८.४४ ॥

எறியப்பட்ட அந்த வஜ்ரம் உடனே ஸ்கந்தனின் வலது விலாவைத் தாக்கியது; மகாராஜாவே, அந்த மகாத்மாவின் விலாவைத் துளைத்தது.

3.228.45

वज्रप्रहारात्स्कन्दस्य संजातः पुरुषोऽपरः ।
युवा काञ्चनसन्नाहः शक्तिधृग्दिव्यकुण्डलः ॥ ३.२२८.४५ ॥

வஜ்ரத்தின் அடியால் ஸ்கந்தனிலிருந்து வேறொரு புருஷன் தோன்றினான்; இளைஞன், பொன் கவசம் அணிந்தவன், சக்தி ஆயுதம் ஏந்தியவன், தெய்வீகக் குண்டலங்கள் அணிந்தவன்.

3.228.46

यद्वज्रविशनाज्जातो विशाखस्तेन सोऽभवत् ॥ ३.२२८.४६ ॥

வஜ்ரம் துளைத்ததால் பிறந்ததால், அவன் விசாகன் ஆனான்.

3.228.47

तं जातमपरं दृष्ट्वा कालानलसमद्युतिम् ।
भयादिनद्रस्तुत तं स्कन्दं प्राञ्जलिः शरणं गतः ॥ ३.२२८.४७ ॥

காலாக்னிக்கு ஒப்பான ஒளியுள்ள அந்த வேறொருவன் பிறந்ததைக் கண்டு, பயத்தால் இந்திரன் கைகூப்பி ஸ்கந்தனின் அடைக்கலம் புகுந்தான்.

3.228.48

तस्याभयंददौ स्कन्दः सहसैन्यस् सत्तम ।
ततः प्रहृष्टास्त्रिदशा वादित्राण्यभ्यवादयन् ॥ ३.२२८.४८ ॥

ஸ்கந்தன் தன் படையுடன் அவனுக்கு அபயம் அளித்தான், ஓ சத்தமா. பின்னர் மகிழ்ந்த தேவர்கள் வாத்தியங்களை முழங்கினர்.

3.228.49

स्कन्दपारिषदान्धोराञ्छृणुष्वाद्भुतदर्शनान् ।
वज्रप्हहारात्स्कन्दस्य जज्ञुस्तत्र कुमारकाः।
ये हरन्ति शिशूञ्जातान्गर्भस्थाश्चैव दारुणाः ॥ ३.२२८.४९ ॥

ஸ்கந்தனின் பார்ஷதர்களைப் பற்றிக் கேள், அவர்கள் கொடியவர்களும் அற்புதத் தோற்றமுடையவர்களுமாக இருந்தனர். வஜ்ரத்தின் அடியால் அங்கே ஸ்கந்தனின் இளம் குமாரர்கள் பிறந்தனர்; பிறந்த குழந்தைகளையும் கருவில் இருப்பவர்களையும் கொண்டு செல்லும் அந்தக் கொடியவர்கள் அவர்கள்.