ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.228
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.228.1
तस्मिञ्जाते महासत्त्वे महासेने महाबले ।
समुत्तस्थुर्महोत्पाता घोररूपाः पृथग्विधाः ॥ ३.२२८.१ ॥
ସେ ଜନ୍ମ ହେବା ପରେ, ମହାସତ୍ତ୍ୱ, ମହାସେନ, ମହାବଳ (ସ୍କନ୍ଦ) ଙ୍କଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ରୂପର ବିବିଧ ମହୋତ୍ପାତ ଉଠିଲା।
3.228.2
स्त्रीपुंसोर्विपरीतं च तथा द्वन्द्वानि यानि च ।
ग्रहा दीप्ता दिशः खं च ररास च मही भृशम् ॥ ३.२२८.२ ॥
ସ୍ତ୍ରୀ-ପୁରୁଷଙ୍କ ବିପରୀତ ଆଚରଣ ଓ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଥିଲା, ଗ୍ରହମାନେ ଜ୍ୱଳିଲେ, ଦିଗ ଓ ଆକାଶ ଜ୍ୱଳିଲା, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଅତ୍ୟଧିକ ଗର୍ଜନ କଲା।
3.228.3
ऋषयश्च महाघोरान्दृष्ट्वोत्पातान्समन्ततः ।
अकुर्वञ्शान्तिमुद्विग्ना लोकानां लोकभावनाः ॥ ३.२२८.३ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଋଷିମାନେ ଚାରିଆଡ଼େ ମହାଭୟଙ୍କର ଉତ୍ପାତ ଦେଖି ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୋଇ ଶାନ୍ତିକର୍ମ କଲେ।
3.228.4
निवसन्ति वने ये तु तस्मिंश्चैत्ररथे जनाः ।
तेऽब्रुवन्नेष नोऽनर्थः पावकेनाहृतो महान्।
संगम्य षड्भिः पत्नीभिः सप्तर्षीणामिति स्म ह ॥ ३.२२८.४ ॥
ସେହି ଚୈତ୍ରରଥ ବନରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକେ କହିଲେ: 'ଆମ ପ୍ରତି ଏହି ମହାନ ଅନର୍ଥ ପାବକ (ଅଗ୍ନି) ଆଣିଛନ୍ତି; ସେ ସପ୍ତର୍ଷିଙ୍କ ଛଅ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହ ସଙ୍ଗମ କରିଛନ୍ତି।'
3.228.5
अपरे गरुडीमाहुस्तयाऽनर्थोऽयमाहृतः ।
यैर्दृष्टा सा तदा देवी तस्या रूपेण गच्छती ॥ ३.२२८.५ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ କହିଲେ: 'ଗରୁଡ଼ୀ ଏହି ଅନର୍ଥ ଆଣିଛନ୍ତି'; ଯେଉଁମାନେ ସେହି ସମୟରେ ସେହି ଦେବୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ରୂପରେ ଯାଉଥିବାର ଦେଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ଏପରି କହିଲେ।
3.228.6
न तु तत्स्वाहया कर्म कृतंजानाति वै जनः ॥ ३.२२८.६ ॥
କିନ୍ତୁ ସେହି କର୍ମ ସ୍ୱାହା କରିଥିଲେ, ଏହା ଲୋକେ ପ୍ରକୃତରେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
3.228.7
सुपर्णी तु वचः श्रुत्वा ममायं तनयस्त्विति ।
उपगम्य शनैः स्कन्दमाहाहं जननी तव ॥ ३.२२८.७ ॥
ସୁପର୍ଣୀ ସେ ବଚନ ଶୁଣି, 'ଏ ମୋ ପୁଅ' ବୋଲି ଧୀରେ ଧୀରେ ସ୍କନ୍ଦ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମ ମାତା।'
3.228.8
अथ सप्तर्षयः श्रुत्वा जातं पुत्रं महौजसम् ।
तत्यजुः षट् तदा पत्नीर्विना देवीमरुन्धतीम्।
षड्भिरेव तदा जातमाहुस्तद्वनवासिनः ॥ ३.२२८.८ ॥
ସେତେବେଳେ ସପ୍ତର୍ଷିମାନେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ପୁତ୍ରର ଜନ୍ମ ଶୁଣି, ଦେବୀ ଅରୁନ୍ଧତୀ ବ୍ୟତୀତ ଛଅ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ସେତେବେଳେ ବନବାସୀମାନେ କହିଲେ ଯେ ସେ ଛଅ ଜଣଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
3.228.9
सप्तर्षीनाह च स्वाहा मम पुत्रोऽयमित्युत ।
अहं हेतुर्नैतदेवमिति राजन्पुनः पुनः ॥ ३.२२८.९ ॥
ସ୍ୱାହା ସପ୍ତର୍ଷିମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏ ମୋ ପୁଅ।' ଏବଂ, ହେ ରାଜନ୍, 'ମୁଁ ହିଁ କାରଣ, ଏହା ସେମିତି ନୁହେଁ' ବୋଲି ବାରମ୍ବାର କହିଲେ।
3.228.10
विश्वामित्रस्तु कृत्वेष्टिं सप्तर्षीणां महामुनिः ।
पावकं कामसंतप्तमदृष्टः पृष्ठतोऽन्वगात्।
तत्तेन निखिलं सर्वमवबुध्य यथातथम् ॥ ३.२२८.१० ॥
କିନ୍ତୁ ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ସପ୍ତର୍ଷିମାନଙ୍କ ଇଷ୍ଟି କରି, କାମପୀଡ଼ିତ ଅଗ୍ନିର ପଛେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବେ ଯାଇ, ସବୁକିଛି ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ଜାଣିଲେ।
3.228.11
विश्वामित्रस्तु प्रथमं कुमारं शरणं गतः ।
स्तवं दिव्यं संप्रचक्रे महासेनस् चापि सः ॥ ३.२२८.११ ॥
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ପ୍ରଥମେ କୁମାରଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତି ରଚନା କଲେ। ମହାସେନ ମଧ୍ୟ ସେପରି କଲେ।
3.228.12
मङ्गलानि च सर्वाणि कौमाराणि त्रयोदश ।
जातकर्मादिकास्तस् क्रियाश्चक्रे महामुनिः ॥ ३.२२८.१२ ॥
କୁମାରଙ୍କର ତେର ମଙ୍ଗଳ କର୍ମ, ଜାତକର୍ମ ଆଦିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେହି ମହାମୁନି ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ।
3.228.13
पड्वक्रस्य तु मांहात्म्यं कुक्कुटस्य तु साधनम् ।
शक्त्या देव्याः साधनं च तथा पारिषदामषि ॥ ३.२२८.१३ ॥
ଷଡ୍ବକ୍ତ୍ର (ସ୍କନ୍ଦ)ଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଓ କୁକ୍କୁଟର ସାଧନ, ଦେବୀଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସାଧନ, ଏବଂ ପାରିଷଦମାନଙ୍କର ସାଧନ ମଧ୍ୟ।
3.228.14
विश्वामित्रश्चकारैतत्कर्म लोकहिताय वै ।
तस्मादृषिः कुमारस् विश्वामित्रोऽभवत्प्रियः ॥ ३.२२८.१४ ॥
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଲୋକହିତ ପାଇଁ ଏହି କର୍ମ କରିଥିଲେ। ତେଣୁ କୁମାର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଲେ।
3.228.15
अन्वजानाच्च स्वाहाया रूपान्यत्वं महामुनिः ।
अब्रवीच्च मुनीन्सर्वाननापराध्यन्ति वै स्त्रियः।
श्रुत्वा तु तत्वतस्तस्मात्ते पत्नीः सर्वतोत्यजन् ॥ ३.२२८.१५ ॥
ମହାମୁନି ସ୍ୱାହାଙ୍କ ରୂପାନ୍ତରକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଅପରାଧୀ ନୁହଁନ୍ତି। ଏହା ଯଥାର୍ଥରେ ଶୁଣି ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
3.228.16
स्कन्दं श्रुत्वा तदा देवा वासवं सहिताऽब्रुवन् ।
अविषह्यं वलं स्कन्दं जहि शक्राशु माचिर् ॥ ३.२२८.१६ ॥
ତେବେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ବାସବଙ୍କୁ କହିଲେ — "ହେ ଶକ୍ର, ଅସହ୍ୟ ବଳଶାଳୀ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ବଧ କର; ବିଳମ୍ବ କର ନାହିଁ।"
3.228.17
यदि वा न निहंस्येनमद्येन्द्रोऽयं भविष्यति ।
त्रैलोक्यं सन्निगृह्यास्मांस्त्वां च शक्र महाबला ॥ ३.२२८.१७ ॥
ଆଜି ଯଦି ତୁମେ ଏହାକୁ ନ ବଧ କର, ତେବେ ଏ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବ; ତିନି ଲୋକ, ଆମକୁ ଓ ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ବଶ କରିନେବ — ହେ ମହାବଳୀ ଶକ୍ର।
3.228.18
स तानुवाच व्यथितो वालोऽयं सुमहाबलः ।
स्रष्टारमपि लोकानां युधि विक्रम्य नाशयेत्।
न बालमुत्सहे हन्तुमिति शक्रः प्रभाषते ॥ ३.२२८.१८ ॥
ସେ ବ୍ୟଥିତ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: ଏହି ବାଳକ ଅତି ମହାବଳଶାଳୀ; ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମରେ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରିପାରେ। ଏହି ବାଳକକୁ ବଧ କରିବାକୁ ମୁଁ ସାହସ କରି ପାରିବି ନାହିଁ, ଏପରି ଇନ୍ଦ୍ର କହନ୍ତି।
3.228.19
तेऽब्रुवन्नास्ति ते वीर्यं यत एवं प्रभासे ।
सर्वास्त्वद्याभिगच्छन्तु स्कन्दं लोकस्य मातरः ॥ ३.२२८.१९ ॥
ସେମାନେ କହିଲେ: ପ୍ରଭାସରେ ତୁମର ସେପରି ବୀର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ; ତେଣୁ ଜଗତର ସମସ୍ତ ମାତୃକା ଆଜି ହିଁ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
3.228.20
कामवीर्या घ्नन्तु चैनं तथेत्युक्त्वा च ता ययुः ।
तमप्रतिबलं दृष्ट्वा विषण्णवदनास्तु ताः ॥ ३.२२८.२० ॥
'ହେ କାମବୀର୍ଯ୍ୟା, ଏହାକୁ ବଧ କର' ଏହା କହି ସେମାନେ ଗଲେ; କିନ୍ତୁ ଅପ୍ରତିମ ବଳଶାଳୀ ତାକୁ ଦେଖି ସେମାନଙ୍କ ମୁଖ ବିଷଣ୍ଣ ହେଲା।
3.228.21
अशक्योऽयंविचिन्त्यैवं तमेव शरणं ययुः ।
ऊचुश्चैनं त्वमस्माकं पुत्रोऽस्माभिर्धृतंजगत् ॥ ३.२२८.२१ ॥
'ଏହାକୁ ଜିତିବା ଅସମ୍ଭବ' ଏହା ଭାବି ସେମାନେ ତାଙ୍କରି ଶରଣ ନେଲେ; ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: ତୁମେ ଆମ ପୁତ୍ର; ଆମେ ହିଁ ଏହି ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିଛୁ।
3.228.22
अभिनन्द्य ततः सर्वाः प्रस्नुताः स्नेहविक्लबाः ।
तासां तद्वचनं श्रुत्वा पातुकामः स्तनान्प्रभुः ॥ ३.२२८.२२ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଇ, ସ୍ନେହରେ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ ଦୁଧ ବହାଉଥିବା ସେମାନଙ୍କର ସେ ବାଣୀ ଶୁଣି, ସେ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ତନ ପାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
3.228.23
ताः संपूज्य महासेनःकामांश्चासां प्रदाय सः ।
अपश्यदग्निमायान्तं पितरं बलिनां बली ॥ ३.२२८.२३ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ମହାସେନ ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳବାନ ନିଜ ପିତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ।
3.228.24
स तु संपूजितस्तेन सह मातृगणेन ह ।
परिवार्य महासेनं रक्षमाणः स्थितः शिवः ॥ ३.२२८.२४ ॥
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ମାତୃଗଣଙ୍କ ସହ ମହାସେନଙ୍କୁ ଘେରି ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଶିବ ଛିଡ଼ା ରହିଲେ।
3.228.25
सर्वासां या तु मातॄणां नारी क्रोधसमुद्भवा ।
धात्री स्वपुत्रवत्स्कन्दं शूलहस्ताऽभ्यरक्षत ॥ ३.२२८.२५ ॥
ସମସ୍ତ ମାତୃକାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରୋଧରୁ ଜାତା ଏକ ନାରୀ, ଧାତ୍ରୀ ରୂପେ ନିଜ ପୁତ୍ରପରି ହସ୍ତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
3.228.26
लोहितस्योदधेः कन्या क्रूरा लोहितभोजना ।
परिष्वज्य महासेनं पुत्रवत्पर्यरक्षत ॥ ३.२२८.२६ ॥
ରକ୍ତସମୁଦ୍ରର କନ୍ୟା, କ୍ରୂର ଓ ରକ୍ତଭୋଜୀ, ମହାସେନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ପୁତ୍ରପରି ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
3.228.27
अग्निर्भूत्वा नैगमेयश्छागवक्रो बहुप्रजः ।
रमयामास शैलस्तं बालं क्रीडनकैरिव ॥ ३.२२८.२७ ॥
ଅଗ୍ନି ହୋଇ, ଛେଳି ମୁଖର ନୈଗମେୟ, ବହୁପ୍ରଜ ଶୈଳ ସେହି ବାଳକକୁ ଖେଳନାରେ ରଞ୍ଜିତ କଲେ।
3.228.28
ब्रहाः सोपग्रहाश्चैव ऋषयो मातरस्तथा ।
हुताशनमुखाश्चैव दृप्ताः पारिषदां गणाः ॥ ३.२२८.२८ ॥
ବ୍ରହ୍ମଗଣ ଉପଗ୍ରହ ସହିତ, ଋଷିମାନେ, ମାତୃକାମାନେ, ଓ ଅଗ୍ନିମୁଖ, ଦର୍ପିତ ପାରିଷଦ ଗଣମାନେ।
3.228.29
एते चान्ये च बहवो घोरास्त्रिदिववासिनः ।
परिवार्य महासेनं स्थिता मातृगणैः सह ॥ ३.२२८.२९ ॥
ଏମାନେ ଏବଂ ଆହୁରି ବହୁ ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ମାତୃଗଣଙ୍କ ସହ ମହାସେନଙ୍କୁ ଘେରି ଛିଡ଼ା ଥିଲେ।
3.228.30
संदिग्धं विजयं दृष्ट्वा विजयेप्सुः सुरेश्वरः ।
आरुह्यैरावतस्कन्धं प्रययौ दैवतैः सह ॥ ३.२२८.३० ॥
ବିଜୟ ସନ୍ଦେହଜନକ ଦେଖି ବିଜୟେଚ୍ଛୁ ସୁରେଶ୍ୱର ଐରାବତର ସ୍କନ୍ଧରେ ଆରୋହଣ କରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଗଲେ।
3.228.31
आदाय वज्रं बवान्सर्वैर्देवगणैर्वृतः ।
विजिघांसुर्महासेनमिन्द्रस्तूर्णतरं ययौ ॥ ३.२२८.३१ ॥
ବଜ୍ର ଧରି, ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେଷ୍ଟିତ ଇନ୍ଦ୍ର ମହାସେନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଅଧିକ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ।
3.228.32
इन्द्रस्तस्य महावेगं दृष्ट्वाऽद्भुतपराक्रमम् ।
विस्मितश्चाभवद्राजन्देवानीकमचोदयत् ॥ ३.२२८.३२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତାଙ୍କର ମହାବେଗ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ର ବିସ୍ମିତ ହେଲେ ଓ ଦେବସେନାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ।
3.228.33
उग्रं तं च महानादं देवानीकं महाप्रभम् ।
विचित्रध्वजसन्नाहं नानावाहनकार्मुकम् ॥ ३.२२८.३३ ॥
ସେଇ ଭୟଙ୍କର, ମହାନାଦ କରୁଥିବା, ମହାପ୍ରଭାବିତ ଦେବସେନା ବିଚିତ୍ର ଧ୍ୱଜ ଓ କବଚରେ ସଜ୍ଜିତ, ନାନା ବାହନ ଓ ଧନୁରେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲା।
3.228.34
प्रवराम्बरसंवीतं श्रिया जुष्टमलंकृतम् ।
विजिघांसुं तमायान्तं कुमारः शक्रमन्वयात् ॥ ३.२२८.३४ ॥
ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ, ଶୋଭାରେ ଯୁକ୍ତ ଓ ଅଳଙ୍କୃତ, ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଆସୁଥିବା ଶକ୍ରଙ୍କ ପଛେ କୁମାର ଗଲେ।
3.228.35
वियत्पतिः स शक्रस्तु द्रुतमायान्महाबलः ।
संहर्पयन्देवसेनां जिघांसुः पावकात्मजम् ॥ ३.२२८.३५ ॥
ଆକାଶର ଅଧିପତି ସେ ମହାବଳ ଶକ୍ର ଦେବସେନାକୁ ହର୍ଷିତ କରି, ଅଗ୍ନିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଶୀଘ୍ର ଆସିଲେ।
3.228.36
संपूज्यमानस्त्रिदशैस्तथैव परमर्षिभिः ।
समीपमथ संप्राप्तो वह्निपुत्रस्य वासवः ॥ ३.२२८.३६ ॥
ଦେବତା ଓ ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହିପରି ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ବାସବ ଅଗ୍ନିପୁତ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
3.228.37
सिंहनादं ततश्चक्रे देवेशः सहितैः सुरैः ।
गुहोऽपिशब्दं तं श्रुत्वा व्यनदात्सागरो यथा ॥ ३.२२८.३७ ॥
ଏବେ ଦେବେଶ୍ୱର ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ସିଂହନାଦ କଲେ; ଗୁହ ମଧ୍ୟ ସେହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ସାଗର ପରି ଗର୍ଜନ କଲେ।
3.228.38
तस्य शब्देन महता समुद्धूतोदधिप्रभम् ।
वभ्राम तत्रतत्रैव दैवसैन्यमचेतनम् ॥ ३.२२८.३८ ॥
ତାଙ୍କ ସେହି ମହାଶବ୍ଦରେ ସମୁଦ୍ର ପରି ଉଛୁଳି ଉଠିଥିବା ଦେବସେନା ଚେତନାହୀନ ହୋଇ ଏଣେତେଣେ ଘୂରିବାକୁ ଲାଗିଲା।
3.228.39
जिधांसूनुपसंप्राप्तान्देवान्दृष्ट्वा सपावकिः ।
विससर्ज मुखात्क्रुद्धः प्रवृद्धाः पावकार्चिषः ॥ ३.२२८.३९ ॥
ବଧ କରିବାକୁ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର କ୍ରୋଧରେ ମୁଖରୁ ବଢ଼ିଥିବା ଅଗ୍ନିଶିଖା ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
3.228.40
अदहद्देवसैन्यानि वेपमानानि भूतले ॥ ३.२२८.४० ॥
ଭୂମିରେ କମ୍ପିତ ଦେବସେନାମାନଙ୍କୁ ସେ ଦଗ୍ଧ କଲେ।
3.228.41
ते प्रदीप्तशिरोदेहाः प्रदीप्तायुधवाहनाः ।
प्रच्युताः सहसा भान्ति चित्रास्तारागणा इव ॥ ३.२२८.४१ ॥
ଯାହାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଦେହ ଜଳୁଥିଲା, ଆୟୁଧ ଓ ବାହନ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଥିଲା, ସେମାନେ ହଠାତ୍ ଖସିପଡ଼ୁଥିବା ନକ୍ଷତ୍ରପୁଞ୍ଜ ପରି ବିଚିତ୍ରଭାବେ ଚମକିଲେ।
3.228.42
दह्यमानाः प्रपन्नास्ते शरणं पावकात्मजम् ।
देवा वज्रधरं त्यक्त्वाततः शानतिमुपागताः ॥ ३.२२८.४२ ॥
ଜଳୁଥିବା ସେହି ଦେବତାମାନେ ବଜ୍ରଧରଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଅଗ୍ନିପୁତ୍ରଙ୍କ ଶରଣରେ ଗଲେ ଏବଂ ପରେ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ।
3.228.43
त्यक्तो देवैस्ततः स्कन्दे वज्रं शक्रो न्यपातयत् ॥ ३.२२८.४३ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଉପରେ ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
3.228.44
तद्विसृष्टं जघानाशु पर्श्वं स्कन्दस्य दक्षिणम् ।
विभेद च महाराज पार्श्वं तस्य महात्मनः ॥ ३.२२८.४४ ॥
ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେହି ବଜ୍ର ଶୀଘ୍ର ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଆଘାତ କଲା; ହେ ମହାରାଜ, ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱ ବିଦାରିତ କଲା।
3.228.45
वज्रप्रहारात्स्कन्दस्य संजातः पुरुषोऽपरः ।
युवा काञ्चनसन्नाहः शक्तिधृग्दिव्यकुण्डलः ॥ ३.२२८.४५ ॥
ବଜ୍ରର ଆଘାତରୁ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କଠାରୁ ଆଉ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଜାତ ହେଲେ; ଯୁବକ, ସୁନାର କବଚଧାରୀ, ଶକ୍ତି ଧାରଣକାରୀ, ଦିବ୍ୟ କୁଣ୍ଡଳଧାରୀ।
3.228.46
यद्वज्रविशनाज्जातो विशाखस्तेन सोऽभवत् ॥ ३.२२८.४६ ॥
ବଜ୍ରର ଭେଦନରୁ ଜନ୍ମ ହେତୁ ସେ ବିଶାଖ ହେଲେ।
3.228.47
तं जातमपरं दृष्ट्वा कालानलसमद्युतिम् ।
भयादिनद्रस्तुत तं स्कन्दं प्राञ्जलिः शरणं गतः ॥ ३.२२८.४७ ॥
କାଳାଗ୍ନି ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ସେହି ଆଉ ଜଣେ ଜାତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ହାତ ଯୋଡ଼ି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ।
3.228.48
तस्याभयंददौ स्कन्दः सहसैन्यस् सत्तम ।
ततः प्रहृष्टास्त्रिदशा वादित्राण्यभ्यवादयन् ॥ ३.२२८.४८ ॥
ସ୍କନ୍ଦ ତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ସହିତ ତାକୁ ଅଭୟ ଦେଲେ, ହେ ସତ୍ତମ। ତା'ପରେ ଆନନ୍ଦିତ ଦେବତାମାନେ ବାଦ୍ୟ ବଜାଇଲେ।
3.228.49
स्कन्दपारिषदान्धोराञ्छृणुष्वाद्भुतदर्शनान् ।
वज्रप्हहारात्स्कन्दस्य जज्ञुस्तत्र कुमारकाः।
ये हरन्ति शिशूञ्जातान्गर्भस्थाश्चैव दारुणाः ॥ ३.२२८.४९ ॥
ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ପାର୍ଷଦ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପଧାରୀ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ବଜ୍ରର ପ୍ରହାରରେ ସେଠାରେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ କୁମାରମାନେ ଜନ୍ମିଲେ; ଯେଉଁମାନେ ଜାତ ଶିଶୁ ଓ ଗର୍ଭସ୍ଥମାନଙ୍କୁ ହରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୟ।
3.228.50
वज्रप्रहारात्कन्याश्च जज्ञिरेऽस् महाबलाः ॥ ३.२२८.५० ॥
ବଜ୍ରର ପ୍ରହାରରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମହାବଳୀ କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ।
3.228.51
कुमारान्स विशखं च पुत्रत्वे समकल्पयत् ।
स भूत्वा भगवान्सङ्ख्ये रक्षंश्छागमुखस्तदा ॥ ३.२२८.५१ ॥
ସେ ସେହି କୁମାରମାନଙ୍କୁ ଓ ବିଶାଖଙ୍କୁ ପୁତ୍ରରୂପେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେତେବେଳେ ସେହି ଭଗବାନ ଛାଗମୁଖ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
3.228.52
वृतः कन्यागणैः सर्वैरात्मीयैः सह पुत्रकैः ।
मातृणां प्रेषितानां च भद्रशाखश्चकोमलैः ॥ ३.२२८.५२ ॥
ସେ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ କନ୍ୟାଗଣ ଓ ନିଜ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଥିଲେ; ମାତୃକାମାନଙ୍କ ପଠାଯାଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ଭଦ୍ରଶାଖ ଓ କୋମଳମାନଙ୍କ ସହିତ।
3.228.53
ततः कुमारं संजातं स्कन्दमाहुर्जना भुवि ।
रुद्रमग्निमुखां स्वाहां प्रदेशेषु महाबलाः ॥ ३.२२८.५३ ॥
ତା'ପରେ ଜନ୍ମିତ ସେହି କୁମାରଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ଲୋକମାନେ ସ୍କନ୍ଦ ବୋଲି ଡାକିଲେ; ରୁଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଯାହାର ମୁଖ, ସେହି ସ୍ୱାହା ସହିତ, ମହାବଳୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଦେଶରେ।
3.228.54
यजन्ति पुत्रकामाश्च पुत्रिणश्च सदा जनाः ।
यास्तास्त्वजनयत्कन्यास्तपो नाम हुताशनः ॥ ३.२२८.५४ ॥
ପୁତ୍ରକାମୀ ଓ ପୁତ୍ରବାନ ଲୋକେ ସର୍ବଦା ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି। ହୁତାଶନ (ଅଗ୍ନି) ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣଙ୍କର ନାମ ତପସ୍।
3.228.55
किं करोमीति ताः स्कन्दं संप्राप्ताः समभाषयन् ॥ ३.२२८.५५ ॥
"ମୁଁ କଣ କରିବି?" ଏହା କହି ସେମାନେ ନିକଟକୁ ଆସି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.228.56
भवेम सर्वलोकस्य मातरो वयमुत्तमाः ।
प्रसादात्तव पूज्याश्च प्रियमेतत्कुरुष्व नः ॥ ३.२२८.५६ ॥
"ଆମେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଉତ୍ତମ ମାତା ହେବା; ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ପୂଜନୀୟା ହେବା। ଆମ ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କର।"
3.228.57
सोऽब्रवीद्बाढमित्येवं भविष्यध्वं पृथिग्विधाः ।
शिवाश्चैवाशिवाश्चैव पुनःपुनःरुदारधीः ॥ ३.२२८.५७ ॥
ଉଦାରବୁଦ୍ଧି ସେ କହିଲେ, "ଭଲ, ସେପରି ହେଉ। ତୁମେମାନେ ବିବିଧ ପ୍ରକାରର, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ହୋଇ ବାରମ୍ବାର ରହିବ।"
3.228.58
अग्निर्भूत्वा ततश्चैनं छागवक्रो बहुप्रजः ।
रमयामास शैलस्थं बलं क्रीडनकैरिव ॥ ३.२२८.५८ ॥
ତା'ପରେ ଛେଳିମୁହାଁ, ବହୁ ସନ୍ତାନବିଶିଷ୍ଟ ଅଗ୍ନି ପର୍ବତରେ ଥିବା ସେହି ବଳବାନ ବାଳକକୁ ଖେଳନା ଦେଇ ଯେପରି ରଞ୍ଜିତ କଲେ।