مهابهاراتا · أدهيايا 3.229
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.229.1
ततः प्रकल्प्य पुत्रत्वे स्कन्दं मातृगणोऽगमत् ।
काकी च हलिमा चैव माता चाथ हली तथा।
आर्या बाला च धात्री च सप्तैता शिशुमातरः ॥ ३.२२९.१ ॥
ثم اتخذت جماعة الأمهات سكاندا ابنًا لها ومضت. كاكي وهاليما وماتا وهالي، وكذلك آريا وبالا ودهاتري، فهؤلاء السبع أمهات الرضع.
3.229.2
एतासां वीर्यसंपन्नः शिशुर्नामातिदारुणः ।
स्कन्दप्रसादजः पुत्रो लोहिताक्षो भयंकरः ॥ ३.२२९.२ ॥
طفل مفعم بقوة هؤلاء، رهيب الاسم — الابن المولود من نعمة سكاندا، أحمر العينين، مرعب.
3.229.3
एष वीरोऽष्टमः प्रोक्तः स्कन्दो मातृगणोद्भवः ।
छागवक्रेण सहितो नवमः परिकीर्त्यते ॥ ३.२२९.३ ॥
يُعلَن هذا البطل الثامن — سكاندا المولود من جماعة الأمهات. ومع ذي الوجه الماعزي يُذكر تاسعًا.
3.229.4
षष्ठं छागमयं वक्रं स्कन्दस्यैवेति विद्धि तम् ।
षट्शिरोभ्यन्तरं राजन्नित्यं मातृगणार्चितम् ॥ ३.२२९.४ ॥
الوجه السادس من ماعز — فاعلم أنه لسكاندا نفسه أيها الملك، متميز عن الرؤوس الستة، يُعبد دائمًا من جماعة الأمهات.
3.229.5
षण्णां तु प्रवरं तस्य शीर्षाणामिह शब्द्यते ।
शक्तिं येनासृजद्दिव्यां भद्रशाख इति स्म ह ॥ ३.२२९.५ ॥
من بين رؤوسه الستة يُذكر هنا الأعظم — به أبدع القوة الإلهية (الرمح)؛ وهو معروف باسم بهدراشاخا.
3.229.6
इत्येतद्द्विविधाकारं वृत्तं शुक्लस्य पञ्चमीम् ।
तत्र युद्धं महाघोरं वृत्तं षष्ठ्यां जनाधिप ॥ ३.२२९.६ ॥
هذه الرواية ذات الشكلين تخص اليوم الخامس من النصف المضيء؛ وقعت هناك معركة مرعبة للغاية — وقع هذا الحدث في السادس، أيها سيد الناس.
3.229.7
उपविष्टं तु तं स्कन्दमामुक्तकवचस्रजम् ।
हिरण्यचूडमुकुटं हिरण्यांक्षं महाप्रभम् ॥ ३.२२९.७ ॥
جالسًا وقد خلع درعه وإكليله، سكندا ذا الذؤابة والتاج الذهبيين، ذا العينين الذهبيتين، العظيم البهاء.
3.229.8
लोहिताम्बरसंवीतं तीक्ष्णदंष्ट्रं मनोरमम् ।
सर्वलक्षणसंपन्नं त्रैलोक्यस्यापि सुप्रियम् ॥ ३.२२९.८ ॥
مرتديًا ثيابًا حمراء، حاد الأنياب، ساحرًا، جامعًا لكل العلامات المباركة، محبوبًا جدًا حتى عند العوالم الثلاثة.
3.229.9
ततस्तं वरदं शूरं युवानं मृष्टकुण्डलम् ।
अभजत्पद्मरूपा श्रीः स्वयमेव शरीरिणी ॥ ३.२२९.९ ॥
ثم لجأت إليه شري ذات هيئة اللوتس، متجسدةً بنفسها، المانح للنعم، البطل، الشاب ذا الأقراط المصقولة.
3.229.10
श्रिया जुष्टः पृथुयशाः स कुमारो वरस्तदा ।
निषण्णो दृश्यते भूतैः पौर्णमास्यां यथा शशी ॥ ३.२२९.१० ॥
كان ذلك الفتى الفاضل واسع الشهرة، محفوفًا برعاية شري، يُرى جالسًا كما يُرى القمر بين الكائنات في ليلة البدر.
3.229.11
अपूजयन्महात्मानो ब्राह्मणास्तं महाबलम् ॥ ३.२२९.११ ॥
وعبد البراهمة ذوو النفوس العظيمة ذلك القوي الجبار.
3.229.12
इदमाहुस्तदा चैव स्कन्दं तत्र महर्षयः ॥ ३.२२९.१२ ॥
فقال كبار الحكماء هناك هذا عن سكندا.
3.229.13
हिरण्यवर्ण भद्रं ते लोकानां शंकरो भव ।
त्वया षड्रात्रजातेन सर्वे लोका वशीकृताः ॥ ३.२२९.१३ ॥
يا ذا اللون الذهبي، لك البركة. كن شانكارا، جالب الخير، للعوالم. لقد ولدت في ستّ ليالٍ، فأخضعت العوالم كلها لسلطانك.
3.229.14
अभयंच पुनर्दत्तं त्वयैवैषां सुरोत्तम ।
तस्मादिन्द्रो भवानस्तु त्रैलोक्यस्याभयंकरः ॥ ३.२२९.१४ ॥
يا خير الآلهة، إنك أنت من وهب لهم الأمان من جديد. فلتكن أنت إندرا، مزيل الخوف عن العوالم الثلاثة.
3.229.15
किमिन्द्रः सर्वलोकानां करोतीह तपोधनाः ।
कथं देवगणांश्चैव पाति नित्यं सुरेश्वरः ॥ ३.२२९.१५ ॥
يا أصحاب التقشف الغني، ماذا يصنع إندرا هنا لجميع العوالم؟ وكيف يحمي رب الآلهة جماعات الآلهة دائماً؟
3.229.16
इन्द्रो दधाति भूतानां बलं तेजः प्रजाः सुखम् ।
तुष्टः प्रयच्छति तथा सर्वान्कामान्सुरेश्वरः ॥ ३.२२९.१६ ॥
يمنح إندرا الكائنات القوة والبهاء والذرية والسعادة. وإذا رضي، يمنح رب الآلهة كذلك جميع الأماني.
3.229.17
दुर्वृत्तानां संहरति व्रतस्थानां प्रयच्छति ।
अनुशास्ति च भूतानि कार्येषु बलसूदनः ॥ ३.२२९.१७ ॥
يهلك الأشرار ويمنح الثابتين على نذورهم. وقاهر بالا يدبّر الكائنات في شؤونها.
3.229.18
असूर्ये च भवेत्सूर्यस्तथाऽचनद्रे च चन्द्रमाः ।
भवत्यग्निश्च वायुश्च पृथिव्यापश्च स्वं तथा ॥ ३.२२९.१८ ॥
حيث لا شمس يصير هو الشمس، وحيث لا قمر يصير هو القمر. يصير نارًا وريحًا وأرضًا وماءً، وكذلك يصير ذاته.
3.229.19
एतदिन्द्रेण कर्तव्यमिन्द्रे हि विपुलं बलम् ।
त्वं च वीर बली श्रेष्ठस्तस्मादिन्द्रो भवस्व न ॥ ३.२२९.१९ ॥
ينبغي أن يقوم بهذا إندرا، فإن في إندرا قوة عظيمة. وأنت أيها البطل قوي وأفضل؛ فكن إندرا، ولا ترفض.
3.229.20
भवस्वेन्द्रो महाबाहो सर्वेषां नः सुखावहः ।
अभिषिच्यस्व चैवाद्य प्राप्तरूपोऽसि सत्तम ॥ ३.२२९.२० ॥
كن إندرا، أيها ذو الذراعين القويتين، جالبًا السعادة لنا جميعًا. وليُنصَّب اليوم نفسه، فقد بلغت الهيئة اللائقة، يا خير الأخيار.
3.229.21
शाधि त्वमेव त्रैलोक्यमव्याग्रे निजये रतः ।
अहं ते किंकरः शक्र न ममेन्द्रत्वमीप्सितम् ॥ ३.२२९.२१ ॥
احكم أنت الدنيا الثلاث بنفسك، مبتهجًا بالنصر دون تشتت. يا شكرا، أنا خادمك؛ ومنصب إندرا ليس ما أتمناه.
3.229.22
बलंतवाद्भुतं वीर त्वं देवानामरीञ्जहि ।
अवज्ञास्यन्ति मां लोका वीर्यण तव विस्मिताः ॥ ३.२२९.२२ ॥
قوتك عجيبة أيها البطل. فاقتل أعداء الآلهة. والعوالم المندهشة من بسالتك ستحتقرني.
3.229.23
इन्द्रत्वे तु स्थितं वीर बलहीनं पराजितम् ।
त्वत्तेजसाऽवमंस्यन्ति लोका मां सुरसत्तम ॥ ३.२२९.२३ ॥
وإن كنت مستقرًا في منزلة إندرا، أيها البطل، فأنا ضعيف القوة ومهزوم. وبسطوتك ستحتقرني العوالم، يا خير الآلهة.
3.229.24
आवयोश्च मिथो भेदे प्रयतिष्यन्त्यतन्द्रिताः ।
भेदिते च त्वयि विभो लोको द्वैधमुपेष्यति ॥ ३.२२९.२४ ॥
إن وقع بيننا الخلاف، فسيسعى الناس بلا كلل. وأيها العظيم، إن انقسمت أنت، فسيقع العالم في الازدواج.
3.229.25
द्विधाभूतेषु लोकेषु निश्चितेष्वावयोस्तथा ।
विग्रहः संप्रवर्तेत भूतभेदान्महाबल ॥ ३.२२९.२५ ॥
وحين تنقسم العوالم إلى اثنين ويُقضى بذلك بيننا، فستندلع الحرب، أيها القوي، بسبب انقسام الكائنات.
3.229.26
तत्र त्वं मां रणे तात यथाश्रद्धं विजेष्यसि ।
तस्मादिन्द्रो भवानेव भविता मा विचारय ॥ ३.२२९.२६ ॥
هناك في المعركة، يا بني، ستغلبني كما تشاء. ولذلك ستصير أنت إندرا بنفسك؛ فلا تتردد.
3.229.27
त्वमेव राजा भद्रं ते त्रैलोक्यस्य ममैव च ।
करोमि किं च तेशक्र शासनात्तद्ब्रवीहि मे ॥ ३.२२९.२७ ॥
أنت نفسك الملك، فليكن لك الخير، ملك العوالم الثلاثة وملكي أيضاً. أيها الشكرا، ماذا أفعل بأمرك؟ أخبرني بذلك.
3.229.28
अहमिन्द्रो भविष्यामि तव वाक्यान्महाबल ।
यदि सत्यमिदं वाक्यं निश्चयाद्भाषितं त्वया ॥ ३.२२९.२८ ॥
سأصير إندرا بكلمتك، أيها القوي، إن كانت هذه الكلمة التي قلتها عن عزم صادقة.
3.229.29
यदि वा शासनं स्कन्द कर्तुमिच्छसि मे शृणु ।
अभिषिच्यस्व देवानां सैनापत्ये महाबल ॥ ३.२२९.२९ ॥
أو، يا سكندا، إن كنت تريد تنفيذ أمري فاسمع: أيها القوي، اُمسح قائداً لجيش الآلهة.
3.229.30
दानवानां विनाशाय देवानामर्थसिद्धये ।
गोब्राह्मणहितार्थाय सैनापत्येऽभिषिञ्च माम् ॥ ३.२२९.३० ॥
لإهلاك الدانافا، ولتحقيق مقاصد الآلهة، ولخير الأبقار والبراهمة، فاجعلني قائداً للجيش بالمسح.
3.229.31
सोऽभिषिक्तो मघवता सर्वैर्देवगणैः सह ।
अतीव शुशुभे तत्र पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ३.२२९.३१ ॥
لقد مُسح بالزيت من إندرا ومن جميع جماعات الآلهة، فأشرق هناك إشراقاً عظيماً، مكرّماً من كبار الحكماء.
3.229.32
तत्र तत्काञ्चनं छत्रं ध्रियमाणं व्यरोचत ।
तथैव सुसमिद्धस्य पावकस्यात्ममण्डलम् ॥ ३.२२९.३२ ॥
هناك أشرقت المظلة الذهبية التي كانت تُحمل، كما يشرق المدار الخاص بنار متقدة جيداً.
3.229.33
विश्वकर्मकृता चास्य दिव्या माला हिरण्मयी ।
आबद्धा त्रिपुरघ्नेन स्वयमेव यशस्विना ॥ ३.२२९.३३ ॥
وضع عليه الإكليل الذهبي الإلهي الذي صنعه فيشفاكارمان، ربطه به بنفسه القدير المنتصر على تريبورا.
3.229.34
आगम्य मनुजव्याघ्र सह देव्या परंतप ।
अर्चयामास सुप्रीतो भगवान्गोवृषध्वजः ॥ ३.२२९.३४ ॥
يا نمر بين البشر، يا محرق الأعداء! جاء الرب ذو راية الثور مع الإلهة، فرحاً جداً، وعبده.
3.229.35
रुद्रमग्निं द्विजाः प्राहू रुद्रसूनुस्ततस्तु सः ।
कीर्त्यते सुमहातेजाः कुमारोऽद्भुतदर्शनः ॥ ३.२२९.३५ ॥
يسمي المولودون مرتين رودرا النار، ولذلك يُدعى ابن رودرا، كومارا ذا البهاء العظيم والمنظر العجيب.
3.229.36
रुद्रेण शुक्रमुत्सृष्टं तच्छ्वेतः पर्वतोऽभवत् ।
पावकस्येनद्रियं श्वेते कृत्तिकाभिः कृतं नगे ॥ ३.२२९.३६ ॥
صار النطفة التي قذفها رودرا جبلاً أبيض؛ وجزء النار المتعلق بإندرا صنعته الكريتيكات على الجبل الأبيض.
3.229.37
पूज्यमानं तु रुद्रेण दृष्ट्वा सर्वेदिवौकसः ।
रुद्रसूनुं ततः प्राहुर्गुहं गुणवतांवरम् ॥ ३.२२९.३७ ॥
ولما رأى جميع سكان السماء أنه يُكرَّم من رودرا، دعوا عندئذٍ غوها ابن رودرا، أفضل ذوي الفضائل.
3.229.38
अनुप्रविश्य रुद्रेण वह्निं जातो ह्ययं शिशुः ।
तत्र जातस्ततः स्कन्दो रुद्रसूनुस्ततोऽभवत् ॥ ३.२२९.३८ ॥
لقد دخل رودرا النار فوُلد هذا الطفل؛ ولدَ هناك فصار سكندا، ثم صار ابنَ رودرا.
3.229.39
रुद्रस्य वह्नेः स्वाहायाः षण्णां स्त्रीणां च तेजसा ।
जातः स्कन्दः सुरश्रेष्ठो रुद्रसूनुस्ततोऽभवत् ॥ ३.२२९.३९ ॥
وُلد سكندا من بهاء رودرا وأغني وسفاها والنساء الست، فصار أفضل الآلهة، ثم صار ابنَ رودرا.
3.229.40
अरजे वाससी रक्ते वसानः पावकात्मजः ।
भाति दीप्तवपुः श्रमान्रक्ताभ्राभ्यामिवांशुमान् ॥ ३.२२९.४० ॥
ابن النار، مرتدياً ثياباً حمراء نقية، يتألق بجسد مضيء كالشمس تلفها غيوم حمراء.
3.229.41
कुक्कुटश्चाग्निना दत्तस्तस् केतुरलंकृतः ।
रथे समुच्छितो भाति कालाग्निरव लोहितः ॥ ३.२२९.४१ ॥
الديك الذي أعطاه أغني يزيّن رايته، وهي مرفوعة عالياً على العربة، تلمع كنار الزمن الحمراء.
3.229.42
या चेष्टा सर्वभूतानां प्रभा शक्तिर्बलं तथा ।
अग्रतस्तस्य सा शक्तिर्देवानां जयवर्धनी ॥ ३.२२९.४२ ॥
كل فعل ونور وقوة وبأس لجميع الكائنات، فتلك القوة أمامه؛ وتلك القوة تزيد انتصار الآلهة.
3.229.43
विवेश कवचं चास्य शरीरं सहजं तथा ।
युध्यमानस्य देवस्य प्रादुर्भवति तत्सदा ॥ ३.२२९.४३ ॥
دخلت في درعه وفي جسده الفطري؛ وفي ذلك الإله المحارب تتجلى دائماً.
3.229.44
शक्तिर्धर्मो बलं तेजः कान्तत्वं सत्यमुन्नतिः ।
ब्रह्मण्यत्वमसंमोहो भक्तानां परिरक्षणम् ॥ ३.२२९.४४ ॥
القوة والبر والبأس والبهاء والجمال والصدق والرفعة وتوقير البراهمة وعدم الوقوع في الوهم وحماية المتعبدين.
3.229.45
निकृन्तनं च शत्रूणां लोकानां चाभिरक्षणम् ।
स्कन्देन सह जातानि सर्वाण्येव जनाधिप ॥ ३.२२९.४५ ॥
قطع الأعداء وحماية العوالم؛ يا سيد البشر، وُلدت هذه كلها مع سكندا.
3.229.46
एवं देवगणैः सर्वैः सोऽभिषिक्तः स्वलंकृतः ।
बभौ प्रतीतः सुमनाः परिपूर्णेन्दुदर्शनः ॥ ३.२२९.४६ ॥
وهكذا مُسح بالتتويج من جميع جموع الآلهة ومُزيّناً حسناً، أشرق مسروراً في قلبه، مشهوراً، وقد بدا كالقمر التام.
3.229.47
इष्टैः स्वाध्यायघोषैश्च देवतूर्यवरैरपि ।
देवगन्धर्वगीतैश्च सर्वैरप्सरसां गणैः ॥ ३.२२९.४७ ॥
بأصوات التلاوة المحببة، وأفضل الآلات الإلهية، وأغاني الآلهة والغاندهاروا، وجميع جماعات الأبساراس.
3.229.48
एतैश्चान्यैश्च बहुभिस्तुष्टैर्हृष्टैः स्वलंकृतः ।
सुसंवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा।
क्रीडन्भाति तदा देवैरभिषिक्तश्च पावकिः ॥ ३.२२९.४८ ॥
مزيّناً بهؤلاء وبكثيرين غيرهم، مسروراً فرحاً، محاطاً حسناً بجماعات البيشاتشا وجماعات الآلهة، يلعب، فأشرق ابن النار حينئذ، ممسوحاً بالتتويج من الآلهة.
3.229.49
अभिषिक्तं महासेनमपश्यन्त दिवौकसः ।
विनिहत्य तमः सूर्यं यथैवाभ्युदितं तथा ॥ ३.२२९.४९ ॥
رأى سكان السماء مهاسينا الممسوح، كما تشرق الشمس بعد أن تبدد الظلام.
3.229.50
अथैनमभ्ययुः सर्वा देवसेनाः सहस्रशः ।
अस्माकं त्वं पतिरिति ब्रुवाणाः सर्वतो दिशः ॥ ३.२२९.५० ॥
ثم جاءته آلاف الجيوش الإلهية من كل الجهات قائلة: «أنت سيدنا».
3.229.51
ताः समासाद्य भगवान्सर्वभूतगणैर्वृतः ।
अर्चितस्तु स्तुतश्चैव सान्त्वयामास ता अपि ॥ ३.२२९.५१ ॥
فلما دنا منهن، أحاط به المبارك جميع جماعات الكائنات، وكُرّم وحُمد، فواسى هو أيضا تلك الجيوش.
3.229.52
शतक्रतुश्चाभिषिच्य स्कन्दं सेनापतिं तदा ।
सस्मार तां देवसेनां या सा तेन विमोक्षिता ॥ ३.२२९.५२ ॥
ثم إن شتكراتو (إندرا)، بعد أن مسح سكندا قائدا للجيش، تذكّر ذلك الجيش الإلهي الذي كان قد أطلقه.
3.229.53
अयं तस्याः पतिर्नूनं विहितो ब्रह्मणा स्वयम् ।
संचिन्त्य त्वानयामास देवसेनां ह्यलंकृताम् ॥ ३.२२९.५३ ॥
فكّر قائلا: «هذا بلا ريب زوجها، قد قدّره براهما بنفسه»، فأحضر إليه جيش الآلهة المزيّن.
3.229.54
स्कन्दं प्रोवाच बलभिदियं कन्या सुरोत्तम ।
अजाते त्वयि निर्दिष्टा तव पत्नी स्वयंभुवा ॥ ३.२२९.५४ ॥
قال إندرا، قاتل بالا، لسكندا: «يا خير الآلهة، إن هذه الفتاة قد عيّنها لك الأزلي زوجةً قبل أن تُولد أنت.»
3.229.55
तस्मात्त्वमस्या विधिवत्पाणिं मन्त्रपुरस्कृतम् ।
गृहाण दक्षिणं देव्याः पाणिना पद्मवर्चसा ॥ ३.२२९.५५ ॥
فخذ يدها إذن وفق الشعيرة مع التعاويذ، وامسك يد الإلهة اليمنى المشرقة كاللوتس.
3.229.56
एवमुक्तः स जग्राह तस्याः पाणिं यथाविधि ।
बृहस्पतिर्मन्त्रविद्धि जजाप च जुहाव च ॥ ३.२२९.५६ ॥
وإذ قيل له ذلك، أمسك يدها وفق الشعيرة. وتلا برهاسبتي، العالم بالتعاويذ، الأدعية وقدّم القرابين.
3.229.57
एवं स्कन्दस्य महिषीं देवसेनां विदुर्जनाः ।
षष्ठीं यां ब्राह्मणाः प्राहुर्लक्ष्मीमासां सुखप्रदाम् ॥ ३.२२९.५७ ॥
هكذا يعرف الناس زوجة سكند الكبرى باسم ديفاسينا؛ والتي يسميها البراهمة شاشثي، لاكشمي، واهبة السعادة، هي من بين هؤلاء الإلهات.
3.229.58
सिनीबालीं कुहूं चैव सद्वृत्तिमपराजिताम् ।
इत्येवमादिभिर्देवी नामभिः परिकीर्त्यते ॥ ३.२२९.५८ ॥
وتُمجَّد أيضًا باسم سينيفالي وكوهو وسادفريتي وأباراجيتا، وبأسماء أخرى من هذا القبيل.
3.229.59
यदा स्कन्दः पतिर्लब्धः शाश्वतो देवसेनया ।
तदा तमाश्रयल्लक्ष्मीः स्वयं देवी शरीरिणी ॥ ३.२२९.५९ ॥
لما نالت ديفاسينا سكند زوجًا أبديًا، لجأت إليه لاكشمي، الإلهة نفسها في هيئة جسدية.
3.229.60
श्रीजुष्टः पञ्चमीस्कन्दस्तस्माच्छ्रीः पञ्चमी स्मृता ।
षष्ठ्यां कृतार्थोऽभूद्यस्थात्तस्मात्षष्ठी महातिधिः ॥ ३.२२९.६० ॥
ارتبط سكند، محبوب شري، باليوم الخامس، ولذلك تُذكر شري باسم بانشامي. وقد تمّ له الأمر في اليوم السادس، ولذلك فإن شاشثي هي الضيفة العظيمة.