மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.229
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.229.1
ततः प्रकल्प्य पुत्रत्वे स्कन्दं मातृगणोऽगमत् ।
काकी च हलिमा चैव माता चाथ हली तथा।
आर्या बाला च धात्री च सप्तैता शिशुमातरः ॥ ३.२२९.१ ॥
பின்னர் ஸ்கந்தனைத் தங்கள் மகனாக ஏற்றுக்கொண்டு மாதிருகணம் சென்றது. காகி, ஹலிமா, மாதா, ஹலீ, அதுபோலவே ஆர்யா, பாலா, தாத்ரீ — இந்த ஏழும் குழந்தைகளின் தாய்மார்கள்.
3.229.2
एतासां वीर्यसंपन्नः शिशुर्नामातिदारुणः ।
स्कन्दप्रसादजः पुत्रो लोहिताक्षो भयंकरः ॥ ३.२२९.२ ॥
இவர்களின் வலிமையால் நிறைந்த ஒரு குழந்தை, பெயரால் மிகவும் கொடியவன் — ஸ்கந்தனின் அருளால் பிறந்த மகன், சிவந்த கண்களை உடைய, பயங்கரன்.
3.229.3
एष वीरोऽष्टमः प्रोक्तः स्कन्दो मातृगणोद्भवः ।
छागवक्रेण सहितो नवमः परिकीर्त्यते ॥ ३.२२९.३ ॥
இந்த வீரன் எட்டாவதாகக் கூறப்படுகிறான் — மாதிருகணங்களில் தோன்றிய ஸ்கந்தன். வெள்ளாட்டு முகம் கொண்டவனுடன் சேர்த்து ஒன்பதாவதாகக் குறிக்கப்படுகிறான்.
3.229.4
षष्ठं छागमयं वक्रं स्कन्दस्यैवेति विद्धि तम् ।
षट्शिरोभ्यन्तरं राजन्नित्यं मातृगणार्चितम् ॥ ३.२२९.४ ॥
ஆறாவது முகம் வெள்ளாட்டினால் ஆனது — அதை ஸ்கந்தனுடையதென்றே அறிவாய், அரசே; ஆறு தலைகளிலிருந்து வேறானது, எப்போதும் மாதிருகணங்களால் வழிபடப்படுவது.
3.229.5
षण्णां तु प्रवरं तस्य शीर्षाणामिह शब्द्यते ।
शक्तिं येनासृजद्दिव्यां भद्रशाख इति स्म ह ॥ ३.२२९.५ ॥
ஆறு தலைகளில் அவனது சிறந்த தலை இங்கே குறிப்பிடப்படுகிறது — அதனால் அவன் தெய்வீக சக்தியை (ஈட்டியை) உருவாக்கினான்; அவன் 'பத்ரஶாகன்' என்று அறியப்படுகிறான்.
3.229.6
इत्येतद्द्विविधाकारं वृत्तं शुक्लस्य पञ्चमीम् ।
तत्र युद्धं महाघोरं वृत्तं षष्ठ्यां जनाधिप ॥ ३.२२९.६ ॥
இரு வடிவங்களைக் கொண்ட இந்தச் சம்பவம் சுக்ல பக்ஷத்தின் பஞ்சமி (நாளில்) நிகழ்ந்தது. அங்கே மிகக் கொடிய போர் — இந்நிகழ்ச்சி ஷஷ்டியில் நடந்தது, மக்களின் தலைவனே.
3.229.7
उपविष्टं तु तं स्कन्दमामुक्तकवचस्रजम् ।
हिरण्यचूडमुकुटं हिरण्यांक्षं महाप्रभम् ॥ ३.२२९.७ ॥
கவசமும் மாலையும் கழற்றி அமர்ந்திருந்த அந்த ஸ்கந்தனை, பொன் சூடாமணியும் மகுடமும் கொண்டவனை, பொன்னிறக் கண்களை உடையவனை, பெரும் ஒளி பொருந்தியவனை.
3.229.8
लोहिताम्बरसंवीतं तीक्ष्णदंष्ट्रं मनोरमम् ।
सर्वलक्षणसंपन्नं त्रैलोक्यस्यापि सुप्रियम् ॥ ३.२२९.८ ॥
சிவப்பு ஆடை அணிந்தவன், கூரிய பற்களை உடையவன், மனம் கவர்பவன், எல்லா நற்குறிகளும் நிறைந்தவன், மூன்று உலகங்களுக்கும் மிகவும் பிரியமானவன்.
3.229.9
ततस्तं वरदं शूरं युवानं मृष्टकुण्डलम् ।
अभजत्पद्मरूपा श्रीः स्वयमेव शरीरिणी ॥ ३.२२९.९ ॥
பின்னர் தாமரை வடிவான ஸ்ரீ தேவி தானே உடலுடன் வந்து, வரம் அளிப்பவனும் வீரனும் இளைஞனும் ஒளிரும் குண்டலம் அணிந்தவனுமான அவனை அடைந்தாள்.
3.229.10
श्रिया जुष्टः पृथुयशाः स कुमारो वरस्तदा ।
निषण्णो दृश्यते भूतैः पौर्णमास्यां यथा शशी ॥ ३.२२९.१० ॥
ஸ்ரீ தேவியால் சேவிக்கப்பட்ட, பரந்த புகழுடைய அந்தச் சிறந்த குமாரன் அப்போது அமர்ந்திருக்கக் காணப்பட்டான்; பௌர்ணமி இரவில் உயிரினங்களிடையே சந்திரன் தோன்றுவது போல.
3.229.11
अपूजयन्महात्मानो ब्राह्मणास्तं महाबलम् ॥ ३.२२९.११ ॥
மகாத்மாவான அந்தணர்கள் அந்த மகாபலவானை வணங்கினர்.
3.229.12
इदमाहुस्तदा चैव स्कन्दं तत्र महर्षयः ॥ ३.२२९.१२ ॥
அப்போது அங்கிருந்த மகரிஷிகள் ஸ்கந்தனைப் பற்றி இவ்வாறு கூறினர்.
3.229.13
हिरण्यवर्ण भद्रं ते लोकानां शंकरो भव ।
त्वया षड्रात्रजातेन सर्वे लोका वशीकृताः ॥ ३.२२९.१३ ॥
பொன்னிற வண்ணனே! உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். உலகங்களுக்கு சங்கரனாக (நல்வாழ்வு அளிப்பவனாக) ஆகு. ஆறு இரவுகளில் பிறந்த நீ அனைத்து உலகங்களையும் வசப்படுத்தினாய்.
3.229.14
अभयंच पुनर्दत्तं त्वयैवैषां सुरोत्तम ।
तस्मादिन्द्रो भवानस्तु त्रैलोक्यस्याभयंकरः ॥ ३.२२९.१४ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவனே! இவர்களுக்கு நீயே மீண்டும் அபயத்தையும் அளித்தாய். ஆகையால் நீ இந்திரனாகு; மூவுலகங்களுக்கும் அச்சத்தைப் போக்குபவனாக இரு.
3.229.15
किमिन्द्रः सर्वलोकानां करोतीह तपोधनाः ।
कथं देवगणांश्चैव पाति नित्यं सुरेश्वरः ॥ ३.२२९.१५ ॥
தவச்செல்வர்களே! இங்கு இந்திரன் அனைத்து உலகங்களுக்கும் என்ன செய்கிறான்? தேவர் கூட்டங்களை தேவர்களின் தலைவன் எவ்வாறு எப்போதும் காக்கிறான்?
3.229.16
इन्द्रो दधाति भूतानां बलं तेजः प्रजाः सुखम् ।
तुष्टः प्रयच्छति तथा सर्वान्कामान्सुरेश्वरः ॥ ३.२२९.१६ ॥
இந்திரன் உயிரினங்களுக்கு பலம், ஒளி, குழந்தைகள், இன்பம் ஆகியவற்றை அளிக்கிறான். மகிழ்ந்த தேவர்களின் தலைவன் அவ்வாறே அனைத்து விருப்பங்களையும் அருளுகிறான்.
3.229.17
दुर्वृत्तानां संहरति व्रतस्थानां प्रयच्छति ।
अनुशास्ति च भूतानि कार्येषु बलसूदनः ॥ ३.२२९.१७ ॥
தீயொழுக்கமுடையோரை அழிக்கிறான்; விரதம் காப்போருக்கு அருள்கிறான். பலனை அழித்தவன் செயல்களில் உயிரினங்களை ஆளுகிறான்.
3.229.18
असूर्ये च भवेत्सूर्यस्तथाऽचनद्रे च चन्द्रमाः ।
भवत्यग्निश्च वायुश्च पृथिव्यापश्च स्वं तथा ॥ ३.२२९.१८ ॥
சூரியன் இல்லாத இடத்தில் அவனே சூரியனாகிறான்; சந்திரன் இல்லாத இடத்தில் அவனே சந்திரனாகிறான். அவன் அக்கினியும் வாயுவும் பூமியும் நீரும் ஆகிறான்; அவ்வாறே தன் சொரூபமும் ஆகிறான்.
3.229.19
एतदिन्द्रेण कर्तव्यमिन्द्रे हि विपुलं बलम् ।
त्वं च वीर बली श्रेष्ठस्तस्मादिन्द्रो भवस्व न ॥ ३.२२९.१९ ॥
இதை இந்திரனால் செய்ய வேண்டும்; இந்திரனிடம் பெரும் வலிமை உண்டு. வீரனே, நீயும் வலிமையும் சிறப்பும் கொண்டவன்; ஆகவே இந்திரனாக ஆவாயாக, மறுக்காதே.
3.229.20
भवस्वेन्द्रो महाबाहो सर्वेषां नः सुखावहः ।
अभिषिच्यस्व चैवाद्य प्राप्तरूपोऽसि सत्तम ॥ ३.२२९.२० ॥
மகாபாகுவே, எங்கள் அனைவருக்கும் இன்பம் தருபவனாக இந்திரனாகு. இன்றே அபிஷேகம் பெறுவாயாக; நீ தகுதியுடையவன், சத்தமனே.
3.229.21
शाधि त्वमेव त्रैलोक्यमव्याग्रे निजये रतः ।
अहं ते किंकरः शक्र न ममेन्द्रत्वमीप्सितम् ॥ ३.२२९.२१ ॥
நீயே மூன்று உலகங்களையும் ஆள்வாயாக; கவலையின்றி வெற்றியில் மகிழ்ந்திருப்பாயாக. சக்ரனே, நான் உன் பணியாள்; எனக்கு இந்திரத்துவம் விருப்பமில்லை.
3.229.22
बलंतवाद्भुतं वीर त्वं देवानामरीञ्जहि ।
अवज्ञास्यन्ति मां लोका वीर्यण तव विस्मिताः ॥ ३.२२९.२२ ॥
உன் வலிமை அற்புதமானது, வீரனே. தேவர்களின் எதிரிகளை நீ அழிப்பாயாக. உன் வீரியத்தால் வியப்புற்ற உலகங்கள் என்னை இகழும்.
3.229.23
इन्द्रत्वे तु स्थितं वीर बलहीनं पराजितम् ।
त्वत्तेजसाऽवमंस्यन्ति लोका मां सुरसत्तम ॥ ३.२२९.२३ ॥
இந்திரத்துவத்தில் நிலைத்திருந்தாலும், வீரனே, நான் வலிமையற்றவனும் தோல்வியுற்றவனுமாவேன். உன் தேஜஸால் உலகங்கள் என்னை இகழும், தேவசிரேஷ்டனே.
3.229.24
आवयोश्च मिथो भेदे प्रयतिष्यन्त्यतन्द्रिताः ।
भेदिते च त्वयि विभो लोको द्वैधमुपेष्यति ॥ ३.२२९.२४ ॥
நமக்குள் பிளவு ஏற்பட்டால், மக்கள் சோர்வின்றி முயல்வார்கள். வ்ரபுவே, நீ பிளவுபட்டால் உலகம் இருமையை அடையும்.
3.229.25
द्विधाभूतेषु लोकेषु निश्चितेष्वावयोस्तथा ।
विग्रहः संप्रवर्तेत भूतभेदान्महाबल ॥ ३.२२९.२५ ॥
உலகங்கள் இரண்டாகப் பிரிந்து நம் இருவருக்கிடையே நிச்சயமாகப் போர் மூளும்; உயிர்களின் பிளவினால், ஓ மகாபலனே.
3.229.26
तत्र त्वं मां रणे तात यथाश्रद्धं विजेष्यसि ।
तस्मादिन्द्रो भवानेव भविता मा विचारय ॥ ३.२२९.२६ ॥
அங்கே போரில் நீ விரும்பியபடி என்னை வெல்வாய், அன்பனே. ஆகவே நீயே இந்திரனாவாய்; தயங்காதே.
3.229.27
त्वमेव राजा भद्रं ते त्रैलोक्यस्य ममैव च ।
करोमि किं च तेशक्र शासनात्तद्ब्रवीहि मे ॥ ३.२२९.२७ ॥
நீயே அரசன்; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; மூன்று உலகங்களுக்கும், எனக்கும் நீயே அரசன். ஓ சக்ரா, உன் ஆணைப்படி நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? அதைச் சொல்.
3.229.28
अहमिन्द्रो भविष्यामि तव वाक्यान्महाबल ।
यदि सत्यमिदं वाक्यं निश्चयाद्भाषितं त्वया ॥ ३.२२९.२८ ॥
ஓ மகாபலனே, உன் வார்த்தையால் நான் இந்திரனாவேன்; நீ உறுதியாகச் சொன்ன இந்த வார்த்தை உண்மையானால்.
3.229.29
यदि वा शासनं स्कन्द कर्तुमिच्छसि मे शृणु ।
अभिषिच्यस्व देवानां सैनापत्ये महाबल ॥ ३.२२९.२९ ॥
அல்லது, ஓ ஸ்கந்தா, என் ஆணையைச் செய்ய நீ விரும்பினால் கேள்: ஓ மகாபலனே, தேவர்களின் படைத்தலைவனாக முடிசூட்டிக்கொள்.
3.229.30
दानवानां विनाशाय देवानामर्थसिद्धये ।
गोब्राह्मणहितार्थाय सैनापत्येऽभिषिञ्च माम् ॥ ३.२२९.३० ॥
தானவர்களை அழிக்கவும், தேவர்களின் நோக்கம் நிறைவேறவும், பசுக்களும் பிராமணர்களும் நலம் பெறவும், என்னை படைத்தலைவனாக முடிசூட்டு.
3.229.31
सोऽभिषिक्तो मघवता सर्वैर्देवगणैः सह ।
अतीव शुशुभे तत्र पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ३.२२९.३१ ॥
இந்திரனாலும் அனைத்து தேவர் கூட்டத்தாலும் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு, அங்கே மகரிஷிகளால் பூஜிக்கப்பட்டு அவர் மிகவும் ஒளிர்ந்தார்.
3.229.32
तत्र तत्काञ्चनं छत्रं ध्रियमाणं व्यरोचत ।
तथैव सुसमिद्धस्य पावकस्यात्ममण्डलम् ॥ ३.२२९.३२ ॥
அங்கே பிடித்துக் கொண்டிருந்த அந்த பொன்னிறக் குடை ஒளிர்ந்தது; நன்கு எரியும் அக்னியின் தனது வட்டம் போல.
3.229.33
विश्वकर्मकृता चास्य दिव्या माला हिरण्मयी ।
आबद्धा त्रिपुरघ्नेन स्वयमेव यशस्विना ॥ ३.२२९.३३ ॥
விஸ்வகர்மாவால் செய்யப்பட்ட அவரது தெய்வீகமான பொன் மாலையை, திரிபுரனை அழித்தவர் புகழுடன் தாமே அணிவித்தார்.
3.229.34
आगम्य मनुजव्याघ्र सह देव्या परंतप ।
अर्चयामास सुप्रीतो भगवान्गोवृषध्वजः ॥ ३.२२९.३४ ॥
மனிதர்களில் புலியே, பகைவரை வாட்டுபவனே! தேவியுடன் வந்து, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் பகவான் காளைக்கொடியோன் அவனை வணங்கினார்.
3.229.35
रुद्रमग्निं द्विजाः प्राहू रुद्रसूनुस्ततस्तु सः ।
कीर्त्यते सुमहातेजाः कुमारोऽद्भुतदर्शनः ॥ ३.२२९.३५ ॥
இருபிறப்பாளர்கள் ருத்ரனை அக்னி என்கின்றனர்; அதனால் அவர் ருத்திரனின் மகன் எனப்படுகிறார். பெரும் ஒளியும் அற்புதத் தோற்றமும் கொண்ட குமாரன் என்று அவர் போற்றப்படுகிறார்.
3.229.36
रुद्रेण शुक्रमुत्सृष्टं तच्छ्वेतः पर्वतोऽभवत् ।
पावकस्येनद्रियं श्वेते कृत्तिकाभिः कृतं नगे ॥ ३.२२९.३६ ॥
ருத்ரனால் வெளியிடப்பட்ட அந்த வீர்யம் வெள்ளை மலையாயிற்று. அக்னியின் அந்த இந்திரனுக்குரிய பகுதி, கார்த்திகைப் பெண்களால் வெள்ளை மலையின் மேல் உருவாக்கப்பட்டது.
3.229.37
पूज्यमानं तु रुद्रेण दृष्ट्वा सर्वेदिवौकसः ।
रुद्रसूनुं ततः प्राहुर्गुहं गुणवतांवरम् ॥ ३.२२९.३७ ॥
ருத்திரனால் போற்றப்பட்ட அவனைக் கண்டு, வானுலகில் வாழும் அனைவரும் ருத்திரனின் மகனான, நற்குணவான்களில் சிறந்தவனான குஹனை அப்போது அழைத்தனர்.
3.229.38
अनुप्रविश्य रुद्रेण वह्निं जातो ह्ययं शिशुः ।
तत्र जातस्ततः स्कन्दो रुद्रसूनुस्ततोऽभवत् ॥ ३.२२९.३८ ॥
ருத்திரன் அக்னியில் புகுந்ததால் இந்தக் குழந்தை பிறந்தது. அங்கே பிறந்தவன் ஸ்கந்தனாகவும், பின்னர் ருத்திரனின் மகனாகவும் ஆனான்.
3.229.39
रुद्रस्य वह्नेः स्वाहायाः षण्णां स्त्रीणां च तेजसा ।
जातः स्कन्दः सुरश्रेष्ठो रुद्रसूनुस्ततोऽभवत् ॥ ३.२२९.३९ ॥
ருத்திரன், அக்னி, ஸ்வாஹா மற்றும் ஆறு பெண்களின் தேஜஸால் பிறந்த ஸ்கந்தன், தேவர்களில் சிறந்தவனாகி, பின்னர் ருத்திரனின் மகனானான்.
3.229.40
अरजे वाससी रक्ते वसानः पावकात्मजः ।
भाति दीप्तवपुः श्रमान्रक्ताभ्राभ्यामिवांशुमान् ॥ ३.२२९.४० ॥
அக்னியின் மகன், களங்கமற்ற சிவந்த ஆடைகளை அணிந்து, ஒளிரும் உடலுடன், சிவந்த மேகங்களால் சூழப்பட்ட சூரியனைப் போல் விளங்குகிறான்.
3.229.41
कुक्कुटश्चाग्निना दत्तस्तस् केतुरलंकृतः ।
रथे समुच्छितो भाति कालाग्निरव लोहितः ॥ ३.२२९.४१ ॥
அக்னியால் அளிக்கப்பட்ட சேவல் அவனது கொடியாக அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது; தேரில் உயர்த்தப்பட்ட அக்கொடி சிவந்த காலாக்னி போல் ஒளிர்கிறது.
3.229.42
या चेष्टा सर्वभूतानां प्रभा शक्तिर्बलं तथा ।
अग्रतस्तस्य सा शक्तिर्देवानां जयवर्धनी ॥ ३.२२९.४२ ॥
எல்லா உயிர்களின் செயல், ஒளி, சக்தி, பலம் எதுவோ, அது அவனுக்கு முன்னால் இருக்கிறது; அந்தச் சக்தியே தேவர்களின் வெற்றியை வளர்ப்பது.
3.229.43
विवेश कवचं चास्य शरीरं सहजं तथा ।
युध्यमानस्य देवस्य प्रादुर्भवति तत्सदा ॥ ३.२२९.४३ ॥
அவனது கவசத்திலும் அவனது இயல்பான உடலிலும் அது புகுந்தது; போர் புரியும் அந்தத் தெய்வத்திடம் அது எப்போதும் வெளிப்படுகிறது.
3.229.44
शक्तिर्धर्मो बलं तेजः कान्तत्वं सत्यमुन्नतिः ।
ब्रह्मण्यत्वमसंमोहो भक्तानां परिरक्षणम् ॥ ३.२२९.४४ ॥
ஆற்றல், தர்மம், பலம், ஒளி, அழகு, சத்தியம், உயர்வு, பிராமணர்களிடம் பக்தி, மயக்கமின்மை, பக்தர்களின் காப்பு.
3.229.45
निकृन्तनं च शत्रूणां लोकानां चाभिरक्षणम् ।
स्कन्देन सह जातानि सर्वाण्येव जनाधिप ॥ ३.२२९.४५ ॥
எதிரிகளை அழித்தலும் உலகங்களைக் காத்தலும்; ஓ மக்கள் தலைவனே, இவை யாவும் ஸ்கந்தனுடன் பிறந்தவை.
3.229.46
एवं देवगणैः सर्वैः सोऽभिषिक्तः स्वलंकृतः ।
बभौ प्रतीतः सुमनाः परिपूर्णेन्दुदर्शनः ॥ ३.२२९.४६ ॥
இவ்வாறு எல்லா தேவர் கூட்டங்களாலும் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டு நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு, மகிழ்ந்த மனத்தவனாய், புகழ்பெற்றவனாய், முழுநிலவு போன்ற தோற்றத்துடன் அவன் ஒளிர்ந்தான்.
3.229.47
इष्टैः स्वाध्यायघोषैश्च देवतूर्यवरैरपि ।
देवगन्धर्वगीतैश्च सर्वैरप्सरसां गणैः ॥ ३.२२९.४७ ॥
இனிய வேதபாராயண ஒலிகளுடனும், சிறந்த தெய்வ இசைக்கருவிகளுடனும், தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் பாடிய பாடல்களுடனும், அப்சரஸ்களின் எல்லாக் கூட்டங்களுடனும்.
3.229.48
एतैश्चान्यैश्च बहुभिस्तुष्टैर्हृष्टैः स्वलंकृतः ।
सुसंवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा।
क्रीडन्भाति तदा देवैरभिषिक्तश्च पावकिः ॥ ३.२२९.४८ ॥
இவர்களாலும் வேறு பலராலும், மகிழ்ந்த மனத்தவர்களாலும், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு, பிசாசக் கூட்டங்களாலும் தேவர் கூட்டங்களாலும் நன்கு சூழப்பட்டு, விளையாடியபடி, தேவர்களால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட பாவகி அப்போது ஒளிர்ந்தான்.
3.229.49
अभिषिक्तं महासेनमपश्यन्त दिवौकसः ।
विनिहत्य तमः सूर्यं यथैवाभ्युदितं तथा ॥ ३.२२९.४९ ॥
தேவர்கள் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட மகாசேனனைக் கண்டனர்; இருளை அழித்து சூரியன் உதித்ததைப் போல.
3.229.50
अथैनमभ्ययुः सर्वा देवसेनाः सहस्रशः ।
अस्माकं त्वं पतिरिति ब्रुवाणाः सर्वतो दिशः ॥ ३.२२९.५० ॥
அப்போது எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் ஆயிரக்கணக்கான தேவசேனைகள் அவரிடம் வந்து, 'நீயே எங்கள் தலைவன்' என்றன.
3.229.51
ताः समासाद्य भगवान्सर्वभूतगणैर्वृतः ।
अर्चितस्तु स्तुतश्चैव सान्त्वयामास ता अपि ॥ ३.२२९.५१ ॥
அவர்களை அணுகி, எல்லா பூதக் கூட்டங்களாலும் சூழப்பட்ட பகவான், வணங்கப்பட்டு துதிக்கப்பட்டவராய், அவர்களையும் தேற்றினார்.
3.229.52
शतक्रतुश्चाभिषिच्य स्कन्दं सेनापतिं तदा ।
सस्मार तां देवसेनां या सा तेन विमोक्षिता ॥ ३.२२९.५२ ॥
அப்போது சதக்ரது (இந்திரன்) ஸ்கந்தனை படைத்தலைவனாக அபிஷேகம் செய்து, அவனால் விடுவிக்கப்பட்ட அந்த தேவசேனையை நினைத்தான்.
3.229.53
अयं तस्याः पतिर्नूनं विहितो ब्रह्मणा स्वयम् ।
संचिन्त्य त्वानयामास देवसेनां ह्यलंकृताम् ॥ ३.२२९.५३ ॥
'இவனே அவளுக்குக் கணவனாக பிரம்மாவால் நிச்சயிக்கப்பட்டவன்' என்று எண்ணி, அலங்கரிக்கப்பட்ட தேவசேனையை அவனிடம் அழைத்து வந்தான்.
3.229.54
स्कन्दं प्रोवाच बलभिदियं कन्या सुरोत्तम ।
अजाते त्वयि निर्दिष्टा तव पत्नी स्वयंभुवा ॥ ३.२२९.५४ ॥
பலனை அழித்த இந்திரன் ஸ்கந்தனிடம் கூறினான்: 'தேவர்களில் சிறந்தவனே, இந்தக் கன்னி நீ பிறப்பதற்கு முன்பே சுயம்பு (பிரம்மா) உன் மனைவியாக நியமித்தவள்.'
3.229.55
तस्मात्त्वमस्या विधिवत्पाणिं मन्त्रपुरस्कृतम् ।
गृहाण दक्षिणं देव्याः पाणिना पद्मवर्चसा ॥ ३.२२९.५५ ॥
ஆகையால் மந்திரங்களுடன் முறைப்படி இவளுடைய கையைப் பற்றுக. தாமரை ஒளியுடைய தேவியின் வலது கரத்தைப் பிடிப்பாயாக.
3.229.56
एवमुक्तः स जग्राह तस्याः पाणिं यथाविधि ।
बृहस्पतिर्मन्त्रविद्धि जजाप च जुहाव च ॥ ३.२२९.५६ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் அவர் முறைப்படி அவளுடைய கையைப் பற்றினார். மந்திரம் அறிந்த பிருஹஸ்பதி ஜபம் செய்து ஹோமமும் செய்தார்.
3.229.57
एवं स्कन्दस्य महिषीं देवसेनां विदुर्जनाः ।
षष्ठीं यां ब्राह्मणाः प्राहुर्लक्ष्मीमासां सुखप्रदाम् ॥ ३.२२९.५७ ॥
இவ்வாறு ஸ்கந்தரின் மனைவியாகிய தேவசேனையை மக்கள் அறிவர். இவர்களில் சுகம் அளிக்கும் ஷஷ்டியை பிராமணர்கள் லக்ஷ்மி என்கின்றனர்.
3.229.58
सिनीबालीं कुहूं चैव सद्वृत्तिमपराजिताम् ।
इत्येवमादिभिर्देवी नामभिः परिकीर्त्यते ॥ ३.२२९.५८ ॥
சினீவாலீ, குஹூ, நற்செயல் உடையவளான அபராஜிதா ஆகியோர் எனவும், இத்தகைய பிற பெயர்களாலும் அந்த தேவி போற்றப்படுகிறாள்.
3.229.59
यदा स्कन्दः पतिर्लब्धः शाश्वतो देवसेनया ।
तदा तमाश्रयल्लक्ष्मीः स्वयं देवी शरीरिणी ॥ ३.२२९.५९ ॥
தேவசேனையால் ஸ்கந்தர் நிலையான கணவராகப் பெறப்பட்டபோது, உருவெடுத்த தேவி லக்ஷ்மி தானே அவரை அடைந்தாள்.
3.229.60
श्रीजुष्टः पञ्चमीस्कन्दस्तस्माच्छ्रीः पञ्चमी स्मृता ।
षष्ठ्यां कृतार्थोऽभूद्यस्थात्तस्मात्षष्ठी महातिधिः ॥ ३.२२९.६० ॥
ஸ்ரீயால் விரும்பப்பட்ட ஸ்கந்தர் பஞ்சமியுடன் தொடர்புடையவர்; ஆகையால் ஸ்ரீ பஞ்சமி எனப்படுகிறாள். ஷஷ்டியில் அவர் நிறைவடைந்தார்; ஆகையால் ஷஷ்டி பெரிய விருந்தினர் ஆவாள்.