Mahābhārata · Adhyāya 3.229
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.229.1
ततः प्रकल्प्य पुत्रत्वे स्कन्दं मातृगणोऽगमत् ।
काकी च हलिमा चैव माता चाथ हली तथा।
आर्या बाला च धात्री च सप्तैता शिशुमातरः ॥ ३.२२९.१ ॥
Dann machte die Schar der Mütter Skanda zu ihrem Sohn und ging fort. Kākī, Halimā, Mātā, Halī, ebenso Āryā, Bālā und Dhātrī — diese sieben sind die Mütter der Kinder.
3.229.2
एतासां वीर्यसंपन्नः शिशुर्नामातिदारुणः ।
स्कन्दप्रसादजः पुत्रो लोहिताक्षो भयंकरः ॥ ३.२२९.२ ॥
Ein Kind, mit der Kraft dieser ausgestattet, furchtbar dem Namen nach — der aus Skandas Gnade geborene Sohn, rotäugig, schrecklich.
3.229.3
एष वीरोऽष्टमः प्रोक्तः स्कन्दो मातृगणोद्भवः ।
छागवक्रेण सहितो नवमः परिकीर्त्यते ॥ ३.२२९.३ ॥
Dieser Held wird als der achte verkündet — Skanda, geboren aus der Schar der Mütter. Zusammen mit dem Ziegengesichtigen wird er als der neunte genannt.
3.229.4
षष्ठं छागमयं वक्रं स्कन्दस्यैवेति विद्धि तम् ।
षट्शिरोभ्यन्तरं राजन्नित्यं मातृगणार्चितम् ॥ ३.२२९.४ ॥
Das sechste Antlitz, aus einer Ziege gebildet — erkenne es als Skandas eigenes, o König, verschieden von den sechs Häuptern, stets von der Schar der Mütter verehrt.
3.229.5
षण्णां तु प्रवरं तस्य शीर्षाणामिह शब्द्यते ।
शक्तिं येनासृजद्दिव्यां भद्रशाख इति स्म ह ॥ ३.२२९.५ ॥
Unter seinen sechs Häuptern wird hier das vorzüglichste genannt — mit ihm schuf er die göttliche Śakti (den Speer); er ist bekannt als Bhadraśākha.
3.229.6
इत्येतद्द्विविधाकारं वृत्तं शुक्लस्य पञ्चमीम् ।
तत्र युद्धं महाघोरं वृत्तं षष्ठ्यां जनाधिप ॥ ३.२२९.६ ॥
Diese Erzählung in zwei Gestalten gehört zum fünften Tag der hellen Monatshälfte; dort gab es einen sehr schrecklichen Kampf — dieses Ereignis geschah am sechsten, o Herr der Menschen.
3.229.7
उपविष्टं तु तं स्कन्दमामुक्तकवचस्रजम् ।
हिरण्यचूडमुकुटं हिरण्यांक्षं महाप्रभम् ॥ ३.२२९.७ ॥
Sitzend, mit abgelegtem Panzer und Kranz, Skanda, dessen Haarschopf und Krone golden waren, mit goldenen Augen, von großem Glanz.
3.229.8
लोहिताम्बरसंवीतं तीक्ष्णदंष्ट्रं मनोरमम् ।
सर्वलक्षणसंपन्नं त्रैलोक्यस्यापि सुप्रियम् ॥ ३.२२९.८ ॥
In rotes Gewand gehüllt, scharfzähnig, entzückend, mit allen glückverheißenden Zeichen versehen, den drei Welten sehr lieb.
3.229.9
ततस्तं वरदं शूरं युवानं मृष्टकुण्डलम् ।
अभजत्पद्मरूपा श्रीः स्वयमेव शरीरिणी ॥ ३.२२९.९ ॥
Da gesellte sich Śrī, lotusgestaltig, selbst leibhaftig geworden, zu ihm, dem Gewährer von Gaben, dem Helden, dem Jüngling mit glänzenden Ohrringen.
3.229.10
श्रिया जुष्टः पृथुयशाः स कुमारो वरस्तदा ।
निषण्णो दृश्यते भूतैः पौर्णमास्यां यथा शशी ॥ ३.२२९.१० ॥
Von Śrī umsorgt, erschien jener erhabene Jüngling von weitem Ruhm sitzend, wie der Mond unter den Wesen in der Vollmondnacht.
3.229.11
अपूजयन्महात्मानो ब्राह्मणास्तं महाबलम् ॥ ३.२२९.११ ॥
Die großherzigen Brahmanen verehrten jenen Gewaltigen.
3.229.12
इदमाहुस्तदा चैव स्कन्दं तत्र महर्षयः ॥ ३.२२९.१२ ॥
Da sprachen die großen Weisen dort dies über Skanda.
3.229.13
हिरण्यवर्ण भद्रं ते लोकानां शंकरो भव ।
त्वया षड्रात्रजातेन सर्वे लोका वशीकृताः ॥ ३.२२९.१३ ॥
O du Goldfarbener, Segen sei mit dir. Werde Śaṅkara, der Bringer des Heils, für die Welten. In sechs Nächten geboren, hast du alle Welten unter deine Herrschaft gebracht.
3.229.14
अभयंच पुनर्दत्तं त्वयैवैषां सुरोत्तम ।
तस्मादिन्द्रो भवानस्तु त्रैलोक्यस्याभयंकरः ॥ ३.२२९.१४ ॥
O Bester der Götter, du warst es, der ihnen wieder Furchtlosigkeit gab. Darum sollst du Indra sein, der Vertreiber der Furcht für die drei Welten.
3.229.15
किमिन्द्रः सर्वलोकानां करोतीह तपोधनाः ।
कथं देवगणांश्चैव पाति नित्यं सुरेश्वरः ॥ ३.२२९.१५ ॥
O ihr an Askese Reichen, was tut Indra hier für alle Welten? Und wie beschützt der Herr der Götter stets die Scharen der Götter?
3.229.16
इन्द्रो दधाति भूतानां बलं तेजः प्रजाः सुखम् ।
तुष्टः प्रयच्छति तथा सर्वान्कामान्सुरेश्वरः ॥ ३.२२९.१६ ॥
Indra schenkt den Wesen Kraft, Glanz, Nachkommen und Glück. Erfreut gewährt der Herr der Götter ebenso alle Wünsche.
3.229.17
दुर्वृत्तानां संहरति व्रतस्थानां प्रयच्छति ।
अनुशास्ति च भूतानि कार्येषु बलसूदनः ॥ ३.२२९.१७ ॥
Er vernichtet die Bösen und beschenkt jene, die in ihren Gelübden standhaft sind. Der Bezwinger des Bala lenkt die Wesen in ihren Angelegenheiten.
3.229.18
असूर्ये च भवेत्सूर्यस्तथाऽचनद्रे च चन्द्रमाः ।
भवत्यग्निश्च वायुश्च पृथिव्यापश्च स्वं तथा ॥ ३.२२९.१८ ॥
Wo keine Sonne ist, wird er zur Sonne; wo kein Mond ist, wird er zum Mond. Er wird Feuer, Wind, Erde und Wasser, und ebenso seine eigene Natur.
3.229.19
एतदिन्द्रेण कर्तव्यमिन्द्रे हि विपुलं बलम् ।
त्वं च वीर बली श्रेष्ठस्तस्मादिन्द्रो भवस्व न ॥ ३.२२९.१९ ॥
Dies soll von Indra getan werden, denn Indra besitzt gewaltige Kraft. Und du, Held, bist stark und der Beste; daher werde Indra, weigere dich nicht.
3.229.20
भवस्वेन्द्रो महाबाहो सर्वेषां नः सुखावहः ।
अभिषिच्यस्व चैवाद्य प्राप्तरूपोऽसि सत्तम ॥ ३.२२९.२० ॥
Werde Indra, o Starkarmiger, der uns allen Glück bringt. Werde noch heute gesalbt, denn du hast die passende Gestalt erlangt, Bester der Guten.
3.229.21
शाधि त्वमेव त्रैलोक्यमव्याग्रे निजये रतः ।
अहं ते किंकरः शक्र न ममेन्द्रत्वमीप्सितम् ॥ ३.२२९.२१ ॥
Herrsche du selbst über die drei Welten, unbeirrt in der Eroberung erfreut. O Śakra, ich bin dein Diener; die Würde Indras ist nicht, was ich begehre.
3.229.22
बलंतवाद्भुतं वीर त्वं देवानामरीञ्जहि ।
अवज्ञास्यन्ति मां लोका वीर्यण तव विस्मिताः ॥ ३.२२९.२२ ॥
Deine Stärke ist wunderbar, o Held. Erschlage die Feinde der Götter. Die Welten, von deiner Tapferkeit verwundert, werden mich verachten.
3.229.23
इन्द्रत्वे तु स्थितं वीर बलहीनं पराजितम् ।
त्वत्तेजसाऽवमंस्यन्ति लोका मां सुरसत्तम ॥ ३.२२९.२३ ॥
Obwohl ich in Indras Würde eingesetzt bin, o Held, bin ich schwach an Kraft und besiegt. Durch deine Glanzkraft werden die Welten auf mich herabsehen, o Bester der Götter.
3.229.24
आवयोश्च मिथो भेदे प्रयतिष्यन्त्यतन्द्रिताः ।
भेदिते च त्वयि विभो लोको द्वैधमुपेष्यति ॥ ३.२२९.२४ ॥
Entsteht zwischen uns beiden Zwietracht, so werden die Menschen unermüdlich streben. O Mächtiger, wirst du gespalten, so wird die Welt in Zwiespalt verfallen.
3.229.25
द्विधाभूतेषु लोकेषु निश्चितेष्वावयोस्तथा ।
विग्रहः संप्रवर्तेत भूतभेदान्महाबल ॥ ३.२२९.२५ ॥
Wenn die Welten in zwei geteilt und es zwischen uns beschlossen ist, würde ein Krieg ausbrechen, o Mächtiger, durch die Spaltung der Wesen.
3.229.26
तत्र त्वं मां रणे तात यथाश्रद्धं विजेष्यसि ।
तस्मादिन्द्रो भवानेव भविता मा विचारय ॥ ३.२२९.२६ ॥
Dort im Kampf wirst du mich, mein Lieber, nach deinem Willen besiegen. Darum wirst du selbst Indra werden; zögere nicht.
3.229.27
त्वमेव राजा भद्रं ते त्रैलोक्यस्य ममैव च ।
करोमि किं च तेशक्र शासनात्तद्ब्रवीहि मे ॥ ३.२२९.२७ ॥
Du selbst bist König, dir sei Glück, der drei Welten und auch meiner. O Śakra, was soll ich auf deinen Befehl tun? Sag es mir.
3.229.28
अहमिन्द्रो भविष्यामि तव वाक्यान्महाबल ।
यदि सत्यमिदं वाक्यं निश्चयाद्भाषितं त्वया ॥ ३.२२९.२८ ॥
Ich werde durch dein Wort Indra werden, o Mächtiger, wenn dieses Wort, das du mit Entschlossenheit gesprochen hast, wahr ist.
3.229.29
यदि वा शासनं स्कन्द कर्तुमिच्छसि मे शृणु ।
अभिषिच्यस्व देवानां सैनापत्ये महाबल ॥ ३.२२९.२९ ॥
Oder, o Skanda, wenn du meinen Befehl ausführen willst, höre: o Mächtiger, sei zum Heerführer der Götter gesalbt.
3.229.30
दानवानां विनाशाय देवानामर्थसिद्धये ।
गोब्राह्मणहितार्थाय सैनापत्येऽभिषिञ्च माम् ॥ ३.२२९.३० ॥
Zur Vernichtung der Dānavas, zur Erfüllung der Ziele der Götter und zum Wohl der Kühe und Brahmanen, salbe mich zum Heerführer.
3.229.31
सोऽभिषिक्तो मघवता सर्वैर्देवगणैः सह ।
अतीव शुशुभे तत्र पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ३.२२९.३१ ॥
Von Indra und der ganzen Schar der Götter gesalbt, strahlte er dort gewaltig, von den großen Weisen verehrt.
3.229.32
तत्र तत्काञ्चनं छत्रं ध्रियमाणं व्यरोचत ।
तथैव सुसमिद्धस्य पावकस्यात्ममण्डलम् ॥ ३.२२९.३२ ॥
Dort strahlte der goldene Schirm, der getragen wurde, so wie der eigene Kreis eines hell entzündeten Feuers strahlt.
3.229.33
विश्वकर्मकृता चास्य दिव्या माला हिरण्मयी ।
आबद्धा त्रिपुरघ्नेन स्वयमेव यशस्विना ॥ ३.२२९.३३ ॥
Die von Viśvakarman gefertigte göttliche goldene Girlande wurde ihm vom ruhmreichen Bezwinger Tripuras selbst umgebunden.
3.229.34
आगम्य मनुजव्याघ्र सह देव्या परंतप ।
अर्चयामास सुप्रीतो भगवान्गोवृषध्वजः ॥ ३.२२९.३४ ॥
O Tiger unter den Menschen, Versenger der Feinde! Der Herr mit dem Stierbanner kam mit der Göttin, hocherfreut, und verehrte ihn.
3.229.35
रुद्रमग्निं द्विजाः प्राहू रुद्रसूनुस्ततस्तु सः ।
कीर्त्यते सुमहातेजाः कुमारोऽद्भुतदर्शनः ॥ ३.२२९.३५ ॥
Die Zweimalgeborenen nennen Rudra Agni; so wird er als Sohn Rudras gepriesen, Kumāra von großem Glanz und wunderbarem Aussehen.
3.229.36
रुद्रेण शुक्रमुत्सृष्टं तच्छ्वेतः पर्वतोऽभवत् ।
पावकस्येनद्रियं श्वेते कृत्तिकाभिः कृतं नगे ॥ ३.२२९.३६ ॥
Der von Rudra ausgestoßene Same wurde zum weißen Berg; der Teil Agnis, der Indra zugehört, wurde von den Kṛttikās auf dem weißen Berg gebildet.
3.229.37
पूज्यमानं तु रुद्रेण दृष्ट्वा सर्वेदिवौकसः ।
रुद्रसूनुं ततः प्राहुर्गुहं गुणवतांवरम् ॥ ३.२२९.३७ ॥
Als alle Himmelsbewohner ihn von Rudra geehrt sahen, nannten sie da Guha, den Sohn Rudras, den Besten unter den Tugendhaften.
3.229.38
अनुप्रविश्य रुद्रेण वह्निं जातो ह्ययं शिशुः ।
तत्र जातस्ततः स्कन्दो रुद्रसूनुस्ततोऽभवत् ॥ ३.२२९.३८ ॥
Nachdem Rudra in das Feuer eingegangen war, wurde dieses Kind geboren; dort geboren, wurde er Skanda, danach der Sohn Rudras.
3.229.39
रुद्रस्य वह्नेः स्वाहायाः षण्णां स्त्रीणां च तेजसा ।
जातः स्कन्दः सुरश्रेष्ठो रुद्रसूनुस्ततोऽभवत् ॥ ३.२२९.३९ ॥
Aus dem Glanz Rudras, Agnis, Svāhās und der sechs Frauen geboren, wurde Skanda der Beste der Götter, danach der Sohn Rudras.
3.229.40
अरजे वाससी रक्ते वसानः पावकात्मजः ।
भाति दीप्तवपुः श्रमान्रक्ताभ्राभ्यामिवांशुमान् ॥ ३.२२९.४० ॥
Der Sohn des Feuers, in makellose rote Gewänder gekleidet, leuchtet mit strahlendem Leib wie die Sonne, umhüllt von roten Wolken.
3.229.41
कुक्कुटश्चाग्निना दत्तस्तस् केतुरलंकृतः ।
रथे समुच्छितो भाति कालाग्निरव लोहितः ॥ ३.२२९.४१ ॥
Der von Agni gegebene Hahn schmückt sein Banner, das hoch auf dem Wagen erhoben leuchtet wie das rote Feuer der Zeit.
3.229.42
या चेष्टा सर्वभूतानां प्रभा शक्तिर्बलं तथा ।
अग्रतस्तस्य सा शक्तिर्देवानां जयवर्धनी ॥ ३.२२९.४२ ॥
Jede Tätigkeit, jeder Glanz, jede Kraft und Stärke aller Wesen – diese Macht steht vor ihm; diese Macht mehrt den Sieg der Götter.
3.229.43
विवेश कवचं चास्य शरीरं सहजं तथा ।
युध्यमानस्य देवस्य प्रादुर्भवति तत्सदा ॥ ३.२२९.४३ ॥
Sie drang in seine Rüstung und seinen angeborenen Leib ein; in jenem Gott, der kämpft, zeigt sie sich stets.
3.229.44
शक्तिर्धर्मो बलं तेजः कान्तत्वं सत्यमुन्नतिः ।
ब्रह्मण्यत्वमसंमोहो भक्तानां परिरक्षणम् ॥ ३.२२९.४४ ॥
Macht, Rechtschaffenheit, Stärke, Glanz, Anmut, Wahrheit, Erhabenheit, Hingabe an die Brahmanen, Freiheit von Verblendung und der Schutz der Verehrer.
3.229.45
निकृन्तनं च शत्रूणां लोकानां चाभिरक्षणम् ।
स्कन्देन सह जातानि सर्वाण्येव जनाधिप ॥ ३.२२९.४५ ॥
Die Vernichtung der Feinde und der Schutz der Welten; o Herr der Menschen, all dies wurde zugleich mit Skanda geboren.
3.229.46
एवं देवगणैः सर्वैः सोऽभिषिक्तः स्वलंकृतः ।
बभौ प्रतीतः सुमनाः परिपूर्णेन्दुदर्शनः ॥ ३.२२९.४६ ॥
So von allen Scharen der Götter gesalbt und prächtig geschmückt, erstrahlte er, frohen Herzens, berühmt, mit einem Antlitz wie der Vollmond.
3.229.47
इष्टैः स्वाध्यायघोषैश्च देवतूर्यवरैरपि ।
देवगन्धर्वगीतैश्च सर्वैरप्सरसां गणैः ॥ ३.२२९.४७ ॥
Mit den lieblichen Klängen der Rezitation, den besten göttlichen Instrumenten, den Gesängen der Götter und Gandharvas und allen Scharen der Apsarasen.
3.229.48
एतैश्चान्यैश्च बहुभिस्तुष्टैर्हृष्टैः स्वलंकृतः ।
सुसंवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा।
क्रीडन्भाति तदा देवैरभिषिक्तश्च पावकिः ॥ ३.२२९.४८ ॥
Von diesen und vielen anderen, zufrieden und erfreut, prächtig geschmückt, wohl umgeben von den Scharen der Piśācas und den Göttern, spielend, erstrahlte da der Sohn des Feuers, von den Göttern gesalbt.
3.229.49
अभिषिक्तं महासेनमपश्यन्त दिवौकसः ।
विनिहत्य तमः सूर्यं यथैवाभ्युदितं तथा ॥ ३.२२९.४९ ॥
Die Himmlischen sahen den gesalbten Mahāsena, wie die Sonne aufgeht, nachdem sie die Finsternis vertrieben hat.
3.229.50
अथैनमभ्ययुः सर्वा देवसेनाः सहस्रशः ।
अस्माकं त्वं पतिरिति ब्रुवाणाः सर्वतो दिशः ॥ ३.२२९.५० ॥
Da kamen Tausende göttlicher Heere von allen Seiten zu ihm und sprachen: »Du bist unser Herr.«
3.229.51
ताः समासाद्य भगवान्सर्वभूतगणैर्वृतः ।
अर्चितस्तु स्तुतश्चैव सान्त्वयामास ता अपि ॥ ३.२२९.५१ ॥
Er trat zu ihnen; der Erhabene, von allen Scharen der Wesen umgeben, geehrt und gepriesen, tröstete auch sie.
3.229.52
शतक्रतुश्चाभिषिच्य स्कन्दं सेनापतिं तदा ।
सस्मार तां देवसेनां या सा तेन विमोक्षिता ॥ ३.२२९.५२ ॥
Da erinnerte sich Śatakratu (Indra), nachdem er Skanda zum Heerführer gesalbt hatte, jenes göttlichen Heeres, das durch ihn befreit worden war.
3.229.53
अयं तस्याः पतिर्नूनं विहितो ब्रह्मणा स्वयम् ।
संचिन्त्य त्वानयामास देवसेनां ह्यलंकृताम् ॥ ३.२२९.५३ ॥
Er dachte: »Dieser ist gewiss ihr Gemahl, von Brahmā selbst bestimmt«, und führte das geschmückte göttliche Heer zu ihm.
3.229.54
स्कन्दं प्रोवाच बलभिदियं कन्या सुरोत्तम ।
अजाते त्वयि निर्दिष्टा तव पत्नी स्वयंभुवा ॥ ३.२२९.५४ ॥
Indra, der Bezwinger des Bala, sprach zu Skanda: »Bester der Götter, diese Jungfrau wurde dir als Gattin bestimmt vom Selbstgeborenen, noch bevor du geboren warst.«
3.229.55
तस्मात्त्वमस्या विधिवत्पाणिं मन्त्रपुरस्कृतम् ।
गृहाण दक्षिणं देव्याः पाणिना पद्मवर्चसा ॥ ३.२२९.५५ ॥
Darum nimm ihre Hand gemäß dem Ritus, begleitet von den Mantras; ergreife die rechte Hand der Göttin, strahlend wie ein Lotus.
3.229.56
एवमुक्तः स जग्राह तस्याः पाणिं यथाविधि ।
बृहस्पतिर्मन्त्रविद्धि जजाप च जुहाव च ॥ ३.२२९.५६ ॥
So angesprochen ergriff er ihre Hand gemäß dem Ritus. Bṛhaspati, Kenner der Mantras, murmelte die Gebete und brachte die Opfer dar.
3.229.57
एवं स्कन्दस्य महिषीं देवसेनां विदुर्जनाः ।
षष्ठीं यां ब्राह्मणाः प्राहुर्लक्ष्मीमासां सुखप्रदाम् ॥ ३.२२९.५७ ॥
So kennen die Menschen Skandas Hauptgemahlin als Devasenā; diejenige, die die Brahmanen Ṣaṣṭhī, Lakṣmī, Spenderin des Glücks, nennen, zählt zu diesen Göttinnen.
3.229.58
सिनीबालीं कुहूं चैव सद्वृत्तिमपराजिताम् ।
इत्येवमादिभिर्देवी नामभिः परिकीर्त्यते ॥ ३.२२९.५८ ॥
Sie wird auch als Sinīvālī, Kuhū, Sadvṛtti und Aparājitā gepriesen, und durch ähnliche andere Namen.
3.229.59
यदा स्कन्दः पतिर्लब्धः शाश्वतो देवसेनया ।
तदा तमाश्रयल्लक्ष्मीः स्वयं देवी शरीरिणी ॥ ३.२२९.५९ ॥
Als Devasenā Skanda als ewigen Gemahl erlangte, da suchte Lakṣmī, die Göttin selbst in leiblicher Gestalt, bei ihm Zuflucht.
3.229.60
श्रीजुष्टः पञ्चमीस्कन्दस्तस्माच्छ्रीः पञ्चमी स्मृता ।
षष्ठ्यां कृतार्थोऽभूद्यस्थात्तस्मात्षष्ठी महातिधिः ॥ ३.२२९.६० ॥
Skanda, geliebt von Śrī, ist mit dem fünften Tag verbunden, daher wird Śrī als Pañcamī erinnert. Am sechsten Tag wurde er erfüllt, daher ist Ṣaṣṭhī der große Gast.