مهابهاراتا · أدهيايا 3.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.23.1
तस्मिन्दशार्हाधिपतौ प्रयाते ।
युधिष्ठिरो भीमसेनार्जुनौ च।
यमौ च कृष्ण च पुरोहितश्च ।
रथान्महार्हान्परमाश्वयुक्तान् ॥ ३.२३.१ ॥
ولما انطلق سيّد الدَشارهات، ركب يُدهيشثيرا وبهيمسينا وأرجونا والتوأمان وكريشنا (دراوبدي) والكاهن الخاص عرباتٍ ثمينةً تجرّها خيولٌ فائقة.
3.23.2
अस्थाय वीराः सहिता वनाय ।
प्रतस्थिरे भूतपतिप्रकाशाः।
हिरण्यनिष्कान्वसनानि गाश्च ।
गदाय शिक्षाक्षरमन्त्रविद्भ्यः ॥ ३.२३.२ ॥
اعتلى الأبطال معًا عرباتهم وانطلقوا نحو الغابة، متألقين كسيّد الكائنات. ووهبوا البراهمة العارفين بالتعاليم والمقاطع والمانترات قطعًا ذهبية وثيابًا وأبقارًا.
3.23.3
प्रेष्याः पुरो विंशतिरात्तशस्त्रा ।
धनूंषि शस्त्राणि शरांश्च दीप्तान्।
मौर्वीश्च यन्त्राणि च सायकांश्च ।
सर्वे समादाय जघन्यमीयुः ॥ ३.२३.३ ॥
تقدّم عشرون خادمًا مسلّحين؛ حاملين جميع القسي والأسلحة والسهام المتّقدة والأوتار والآلات والسهام، ومضوا إلى المؤخرة.
3.23.4
तत्सतु वासांसि च राजपुत्र्या ।
धात्र्यश्च दास्यश्च विभूषणं च।
तदिन्द्रसेनस्त्वरितः प्रगृह्य ।
जघन्यमेवोपययौ रथेन ॥ ३.२३.४ ॥
أسرع إندراسينا فأخذ ثياب الأميرة وحاضناتها وخادماتها وحليّها، ومضى بعربته إلى المؤخرة.
3.23.5
ततः कुरुश्रेष्ठमुपेत्य पौराः ।
प्रदक्षिणं चक्रुरदीनसत्वाः।
तं ब्राह्मणाश्चाभ्यवदन्प्रसन्ना ।
मुख्याश्च सर्वे कुरुजाङ्गलानाम् ॥ ३.२३.५ ॥
ثم دنا أهل المدينة ذوو النفوس الصابرة من خير الكورو فطافوا به يمينًا؛ وخاطبه البراهمة المسرورون وجميع وجوه بلاد الكورو والجانغالا.
3.23.6
स चापि तानभ्यवदत्प्रसन्नः ।
सहैव तैर्भ्रातृभिर्धर्मराजः।
तस्थौ च तत्राधिपतिर्महात्मा ।
दृष्ट्वा जनौघं कुरुजाङ्गलानाम् ॥ ३.२३.६ ॥
وتكلم معهم هو أيضًا مسرورًا. وقف ملك الدّارما مع إخوته هناك، ورأى السيد عظيم النفس الحشد الكبير من الكورو والجانغالا، فبقي هناك.
3.23.7
पितेव पुत्रेषु स तेषु भावं ।
चक्रे कुरूणामृषभो महात्मा।
ते चापि तस्मिन्भरतप्रबर्हे ।
तथा बभूवुः पितरीव पुत्राः ॥ ३.२३.७ ॥
كما يحنو الأب على أبنائه، أظهر ذلك الثور العظيم النفس من الكورو المودّة لهم؛ وصاروا هم أيضًا نحو أفضل البهاراتا كالأبناء نحو أبيهم.
3.23.8
ततस्तमासाद्य महाजनौघाः ।
कुरुप्रवीरं परिवार्य तस्थुः।
हानाथ हाधर्म इति ब्रुवाणा ।
हीताश्च सर्वेऽऽश्रुमुखा बभूवुः ॥ ३.२३.८ ॥
ثم اقتربت تلك الجماهير الغفيرة من بطل الكورو الأول، فأحاطت به ووقفت، قائلةً: «واأسفاه! إن هذا لأدهارما!»، وحزن الجميع، ووجوههم مغرورقة بالدموع.
3.23.9
वरः कुरूणामधिपः प्रजानां ।
पितेव पुत्रानपहाय चास्मान्।
पौरानिमाञ्जानपदांश्च सर्वान् ।
हित्वा प्रयातः क्वनु धर्मराजः ॥ ३.२३.९ ॥
أفضل سيد للكورو والرعية، كالأب يترك أبناءه، تاركًا إيانا وهؤلاء أهل المدينة وجميع أهل الأرياف، فأين ذهب ملك الدّارما يا ترى؟
3.23.10
धिग्धार्तराष्ट्रं सुनृशंसबुद्धिं ।
धिक्सौबलं पापमतिं च कर्णम्।
अनर्थमिच्छन्ति नरेन्द्र पापा ।
ये धर्मनित्यस्य सतस्तवोग्राः ॥ ३.२३.१० ॥
العار لابن دهريتراشترا، ذي الفكر الأشد قسوة! والعار لابن سوبالا ولكارنا ذي الفكر الآثم! أيها سيد البشر، إن الأشرار الذين يريدون لك الخراب، وأنت الثابت أبدًا في الدارما، لشرسون حقًا.
3.23.11
स्वयं निवेश्याप्रतिमं महात्मा ।
पुरं महादेवपुरप्रकाशम्।
शतक्रतुप्रस्थममोघकर्मा ।
हित्वा प्रयातः क्वनु धर्मराजः ॥ ३.२३.११ ॥
لقد بنى الرجل عظيم النفس بنفسه مدينة لا مثيل لها، تتلألأ كمدينة الإله العظيم، كمقعد إندرا. فإلى أين مضى ملك الدهرما، تاركًا إياها، ذو الأفعال التي لا تخيب؟
3.23.12
चकार यामप्रतिमां महात्मा ।
सभां मयो देवसभाप्रकाशाम्।
तां देवगुप्तामिव देवमायां ।
हित्वाप्रयातः क्वनु धर्मराजः ॥ ३.२३.१२ ॥
القاعة التي بناها مايا عظيم النفس، لا مثيل لها، تتلألأ كقاعة الآلهة، كأنها وهم إلهي تحرسه الآلهة؛ فبعد أن تركها، إلى أين مضى ملك الدهرما؟
3.23.13
तान्धर्मकामार्थविदुत्तमौजा ।
बीभत्सुरुच्चैः सहितानुवाच।
आदास्यते वासमिमं निरुष्य ।
रवनेषु राजा द्विषतां यशांसि ॥ ३.२३.१३ ॥
قال بيبهاتسو (أرجونا)، ذو القوة العليا، العارف بالدهرما والرغبة والثروة، بصوت عالٍ لهم وهم مجتمعون: «بعد أن يقيم الملك في هذا المسكن، سيأخذ شهرة أعدائه في المعارك.»
3.23.14
द्विजातिमुख्याः सहिताः पृथक्व ।
भवद्भिरासाद्य तपस्विनश्च।
प्रसाद्य धर्मार्थविदश्च वाच्या ।
यथार्थसिद्धिः परमा भवेन्नः ॥ ३.२३.१४ ॥
«يا أفضل المولودين مرتين، اقصدوا الزهّاد مجتمعين أو متفرقين، وأرضوا العارفين بالدهرما والثروة، وقولوا لهم إن لنا النجاح الحقيقي الأسمى.»
3.23.15
इत्येवमुक्ते वचनेऽऽर्जुनेन ।
ते ब्राह्मणाः सर्ववर्णाश्च राजन्।
मुदाऽभ्यनन्दन्सहिताश्च चक्रुः ।
प्रदक्षिणं धर्मभृतांवरिष्ठम् ॥ ३.२३.१५ ॥
ولما قال أرجونا هذه الكلمات، أيها الملك، أثنى عليها البراهمة وجميع الطبقات بفرح، واجتمعوا فطافوا بأفضل حملة الدهرما تحية وإجلالًا.
3.23.16
आमन्त्र्य पार्थं च वृकोदरं च ।
धनंजयं याज्ञसेनीं यमौ च।
प्रतस्थिरे राष्ट्रमरपेतहार्षा ।
युधिष्ठिरेणानुमता यथास्वम् ॥ ३.२३.१६ ॥
بعد أن ودّعوا بارثا وفريكودارا وذانانجايا وياجنيسيني والتوأمين، وبإذن يودهيشتهيرا، انطلقوا كلٌّ في طريقه دون أن تنقص فرحتهم.