Mahābhārata · Adhyāya 3.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.23.1
तस्मिन्दशार्हाधिपतौ प्रयाते ।
युधिष्ठिरो भीमसेनार्जुनौ च।
यमौ च कृष्ण च पुरोहितश्च ।
रथान्महार्हान्परमाश्वयुक्तान् ॥ ३.२३.१ ॥
Cuando el señor de los Daśārhas se hubo marchado, Yudhiṣṭhira, Bhīmasena y Arjuna, los gemelos, Kṛṣṇā y el sacerdote doméstico subieron a carros de gran valor uncidos a excelentes caballos.
3.23.2
अस्थाय वीराः सहिता वनाय ।
प्रतस्थिरे भूतपतिप्रकाशाः।
हिरण्यनिष्कान्वसनानि गाश्च ।
गदाय शिक्षाक्षरमन्त्रविद्भ्यः ॥ ३.२३.२ ॥
Los héroes, juntos, subieron a sus carros y partieron hacia el bosque, resplandecientes como el señor de los seres. Dieron monedas de oro, vestidos y vacas a los brahmanes versados en la enseñanza, las sílabas y los mantras.
3.23.3
प्रेष्याः पुरो विंशतिरात्तशस्त्रा ।
धनूंषि शस्त्राणि शरांश्च दीप्तान्।
मौर्वीश्च यन्त्राणि च सायकांश्च ।
सर्वे समादाय जघन्यमीयुः ॥ ३.२३.३ ॥
Veinte sirvientes, armados, iban delante; llevando todos los arcos, armas, flechas ardientes, cuerdas, máquinas y proyectiles, marcharon a la retaguardia.
3.23.4
तत्सतु वासांसि च राजपुत्र्या ।
धात्र्यश्च दास्यश्च विभूषणं च।
तदिन्द्रसेनस्त्वरितः प्रगृह्य ।
जघन्यमेवोपययौ रथेन ॥ ३.२३.४ ॥
Indrasena tomó con prisa las vestiduras de la princesa, sus nodrizas, sirvientas y adornos, y se dirigió en su carro a la retaguardia.
3.23.5
ततः कुरुश्रेष्ठमुपेत्य पौराः ।
प्रदक्षिणं चक्रुरदीनसत्वाः।
तं ब्राह्मणाश्चाभ्यवदन्प्रसन्ना ।
मुख्याश्च सर्वे कुरुजाङ्गलानाम् ॥ ३.२३.५ ॥
Entonces los ciudadanos, de espíritu firme, se acercaron al mejor de los Kurus y le hicieron la circunvalación; y los brahmanes, complacidos, junto con todos los notables de los países de Kuru y Jāṅgala, le dirigieron la palabra.
3.23.6
स चापि तानभ्यवदत्प्रसन्नः ।
सहैव तैर्भ्रातृभिर्धर्मराजः।
तस्थौ च तत्राधिपतिर्महात्मा ।
दृष्ट्वा जनौघं कुरुजाङ्गलानाम् ॥ ३.२३.६ ॥
Complacido, también les habló. El rey del dharma se quedó allí junto con sus hermanos, y el magnánimo señor, al ver la gran multitud de los Kurus y Jāṅgalas, permaneció allí.
3.23.7
पितेव पुत्रेषु स तेषु भावं ।
चक्रे कुरूणामृषभो महात्मा।
ते चापि तस्मिन्भरतप्रबर्हे ।
तथा बभूवुः पितरीव पुत्राः ॥ ३.२३.७ ॥
Como un padre hacia sus hijos, aquel magnánimo toro de los Kurus les mostró afecto; y ellos también se volvieron hacia aquel mejor de los Bharatas como los hijos hacia su padre.
3.23.8
ततस्तमासाद्य महाजनौघाः ।
कुरुप्रवीरं परिवार्य तस्थुः।
हानाथ हाधर्म इति ब्रुवाणा ।
हीताश्च सर्वेऽऽश्रुमुखा बभूवुः ॥ ३.२३.८ ॥
Entonces las grandes multitudes, acercándose a aquel héroe principal de los Kurus, lo rodearon y se quedaron allí, diciendo: '¡Ay, esto es verdaderamente adharma!', y todos se afligieron, con los rostros bañados en lágrimas.
3.23.9
वरः कुरूणामधिपः प्रजानां ।
पितेव पुत्रानपहाय चास्मान्।
पौरानिमाञ्जानपदांश्च सर्वान् ।
हित्वा प्रयातः क्वनु धर्मराजः ॥ ३.२३.९ ॥
El mejor señor de los Kurus y de los pueblos, como un padre que abandona a sus hijos, dejándonos a nosotros, a estos habitantes de la ciudad y a todos los del campo, ¿adónde se ha ido el rey del dharma?
3.23.10
धिग्धार्तराष्ट्रं सुनृशंसबुद्धिं ।
धिक्सौबलं पापमतिं च कर्णम्।
अनर्थमिच्छन्ति नरेन्द्र पापा ।
ये धर्मनित्यस्य सतस्तवोग्राः ॥ ३.२३.१० ॥
¡Maldito sea el hijo de Dhṛtarāṣṭra, de mente muy cruel! ¡Maldito sea el hijo de Subala y Karṇa, de mente pecaminosa! Oh señor de los hombres, los malvados que desean la ruina para ti, que siempre estás firme en el dharma, son crueles.
3.23.11
स्वयं निवेश्याप्रतिमं महात्मा ।
पुरं महादेवपुरप्रकाशम्।
शतक्रतुप्रस्थममोघकर्मा ।
हित्वा प्रयातः क्वनु धर्मराजः ॥ ३.२३.११ ॥
El de alma grande había erigido él mismo una ciudad incomparable, que brillaba como la ciudad del gran dios, como la sede de Indra. ¿Adónde se ha ido, pues, el rey de la justicia, habiéndola abandonado, él de acciones infalibles?
3.23.12
चकार यामप्रतिमां महात्मा ।
सभां मयो देवसभाप्रकाशाम्।
तां देवगुप्तामिव देवमायां ।
हित्वाप्रयातः क्वनु धर्मराजः ॥ ३.२३.१२ ॥
La sala de asamblea que el magnánimo Maya construyó, incomparable, brillante como la asamblea de los dioses, como una ilusión divina guardada por los dioses; habiéndola abandonado, ¿adónde se ha ido el rey de la justicia?
3.23.13
तान्धर्मकामार्थविदुत्तमौजा ।
बीभत्सुरुच्चैः सहितानुवाच।
आदास्यते वासमिमं निरुष्य ।
रवनेषु राजा द्विषतां यशांसि ॥ ३.२३.१३ ॥
Arjuna (Bībhatsu), de fuerza suprema, conocedor del dharma, del deseo y de la riqueza, les habló en voz alta, reunidos: "Habiendo morado en esta morada, el rey arrebatará la gloria de sus enemigos en las batallas."
3.23.14
द्विजातिमुख्याः सहिताः पृथक्व ।
भवद्भिरासाद्य तपस्विनश्च।
प्रसाद्य धर्मार्थविदश्च वाच्या ।
यथार्थसिद्धिः परमा भवेन्नः ॥ ३.२३.१४ ॥
"Principales entre los dos veces nacidos, acercándose a los ascetas juntos o por separado, y tras propiciar a los conocedores del dharma y de la riqueza, dígales que nos llegue el supremo éxito verdadero."
3.23.15
इत्येवमुक्ते वचनेऽऽर्जुनेन ।
ते ब्राह्मणाः सर्ववर्णाश्च राजन्।
मुदाऽभ्यनन्दन्सहिताश्च चक्रुः ।
प्रदक्षिणं धर्मभृतांवरिष्ठम् ॥ ३.२३.१५ ॥
Cuando Arjuna pronunció estas palabras, oh rey, aquellos brahmanes y todas las castas las aplaudieron con alegría y, reunidos, circunvalaron al mejor de los sostenedores del dharma.
3.23.16
आमन्त्र्य पार्थं च वृकोदरं च ।
धनंजयं याज्ञसेनीं यमौ च।
प्रतस्थिरे राष्ट्रमरपेतहार्षा ।
युधिष्ठिरेणानुमता यथास्वम् ॥ ३.२३.१६ ॥
Tras despedirse de Pārtha, Vṛkodara, Dhanaṃjaya, Yājñasenī y los gemelos, y con el permiso de Yudhiṣṭhira, partieron cada uno por su camino, sin que su alegría disminuyera.