مهابهاراتا · أدهيايا 3.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.230.1
श्रिया जुष्टं महासेनं देवसेनापतीकृतम् ।
सप्तर्षिपत्नयः षड् देव्यस्तत्सकाशमथागमन् ॥ ३.२३०.१ ॥
المزيّن بالجلال، المُعيَّن قائدًا لجيش الآلهة، القائد العظيم (سكندا) — عندئذٍ جئن إلى حضرته الآلهات الست، زوجات السبعة الحكماء.
3.230.2
ऋषिभिः संपरित्यक्ता धर्मयुक्ता महाव्रताः ।
द्रुतमागम्य चोचुस्ता देवसेनापतिं प्रभुम् ॥ ३.२३०.२ ॥
المتروكات تمامًا من قِبَل الحكماء، المتمسكات بالدارما، أصحاب النذور العظيمة، جئن مسرعات وخاطبن الرب قائد جيش الآلهة.
3.230.3
वयं पुत्र परित्यक्तां भर्तृभिर्देवसंमितैः ।
अकारणाद्रुषा तैस्तु पुण्यस्थानात्परिच्युताः ॥ ३.२३०.३ ॥
يا بني، لقد تخلّى عنّا أزواجنا المماثلون للآلهة؛ بلا سبب، في غضب، أسقطونا من المكان المقدّس.
3.230.4
अस्माभिः किल जातस्त्वमिति केनाप्युदाहृतम् ।
तत्सत्यमेतत्संश्रुत्य तस्मान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ ३.२३०.४ ॥
قال أحدهم إنك وُلدتَ منّا؛ فإذا سمعتَ أن هذا حق، فحريٌّ بك أن تحمينا.
3.230.5
अक्षयश्च भवेत्स्वर्गस्त्वत्प्रसादाद्धि नः प्रभो ।
त्वां पुत्रं चाप्यभीप्सामः कृत्वैतदनृणो भव ॥ ३.२३०.५ ॥
يا رب، بفضلك ليكن سماؤنا أبديًا؛ ونحن نريدك أيضًا ابنًا لنا. فإذا فعلتَ ذلك، تحرّرتَ من الدَّين.
3.230.6
मातरो हि भवत्यो मे सुतो वोऽहमनिन्दिताः ।
यद्वापीच्छत तत्सर्वं संभविष्यति वस्तथा ॥ ३.२३०.६ ॥
أنتنّ جميعًا أمهاتي، أيتها الطاهرات؛ وأنا ابنكنّ. وكل ما تتمنينه، سيتحقق لكنّ هكذا.
3.230.7
विवक्षन्तं ततः शक्रं किं कार्यमिति सोऽब्रवीत् ।
उक्तः स्कन्देन ब्रूहिति सोऽब्रवीद्वासवस्ततः ॥ ३.२३०.७ ॥
فأراد شكرا أن يتكلم، فسأل: «ما الذي ينبغي عمله؟» فلما قال له سكندا: «تكلم»، تكلم فاسافا حينئذ.
3.230.8
अभिजित्स्पर्धमाना तु रोहिण्या कन्यसी स्वसा ।
इच्छन्ती ज्येष्ठतां देवी तपस्तप्तुं वनं गता ॥ ३.२३०.८ ॥
أبهيجيت، إذ تنافس روهيني وهي الأخت الصغرى، راغبةً في الأقدمية، ذهبت إلى الغابة لتمارس التقشف.
3.230.9
तत्र मूढोस्मि भद्रं ते नक्षत्रं गगनाच्च्युतम् ।
कालं त्विमं परं स्कन्द ब्रह्मणा सह चिन्तय ॥ ३.२३०.९ ॥
هناك أنا في حيرة. فليكن لك الخير. لقد سقط المنزل القمري من السماء. يا سكندا، تأمّل مع براهما في هذا الزمن الأعلى.
3.230.10
धनिष्ठादिस्तदा कालो ब्रह्मणा परिकल्पितः ।
रोहिणी ह्यभवत्पूर्वमेवं सङ्ख्या समाभवत् ॥ ३.२३०.१० ॥
ثم حدّد براهما الزمن الذي يبدأ بدهانيشتا. وكانت روهيني أولاً من قبل، فنشأ هكذا الحساب.
3.230.11
एवमुक्ते तु शक्रेण त्रिदिवं कृत्तिका गताः ।
नक्षत्रं शकटाकारं भाति तद्वह्निदैवतम् ॥ ३.२३०.११ ॥
ولما قال شكرا ذلك، ذهبت الكريتيكا إلى السماء. ويلمع ذلك المنزل القمري، الذي إلهه النار، على هيئة عربة.
3.230.12
विनता चाब्रवीत्स्कन्दं मम त्वं पिण्डदः सुतः ।
इच्छामि नित्यमेवाहं त्वया पुत्र सहासितुम् ॥ ३.२३०.१२ ॥
قالت فيناتا لسكندا: «أنت ابني الذي يقدّم لي القرابين الجنائزية. يا بني، أريد دائماً أن أسكن معك».
3.230.13
एवमस्तु नमस्तेऽस्तु पुत्रस्नेहात्प्रशाधि माम् ।
स्नुषया पूज्यमाना वै देवि वत्स्यसि नित्यदा ॥ ३.२३०.१३ ॥
قال سكاندا: ليكن ذلك، لك التحية. من محبة الابن فلتُرشدني. أيتها الإلهة، مُكرَّمةً من كنَّاتك ستقيمين أبدًا.
3.230.14
अथ मातृगणः सर्वः स्कन्दं वचनमब्रवीत् ।
वयं सर्वस्य लोकस्य मातरः कविभिः स्तुताः।
इच्छामो मातरस्तुभ्यं भवितुं पूजयस्व नः ॥ ३.२३०.१४ ॥
ثم قالت جماعة الأمهات كلها لسكاندا: نحن أمهات العالم كله، يمدحنا الحكماء. نريد أن نكون أمهاتك؛ فاعبدنا.
3.230.15
तासां तु वचनं श्रुत्वास्कन्दो वचनमब्रवीत् ।
मातरो हि भवत्यो मे भवतीनामहं सुतः।
उच्यतां यन्मया कार्यं भवतीनामथेप्सितम् ॥ ३.२३०.१५ ॥
فلما سمع سكاندا كلامهن قال: أنتنّ حقًا أمهاتي، وأنا ابنكنّ. قُلْنَ ما يجب عليّ فعله، وما تبتغينه.
3.230.16
यास्तु ता मातरः पूर्वं लोकस्यास्य प्रकल्पिताः ।
अस्माकं तु भवेत्स्थानं तासां चैव न तद्भवेत् ॥ ३.२३०.१६ ॥
أولئك الأمهات اللواتي عُيّنّ قديمًا لهذا العالم — فليكن المكان لنا، ولا يكون لهنّ.
3.230.17
भवेम पूज्या लोकस्य न ताः पूज्याः सुरर्षभ ।
प्रजाऽस्माकं हृतास्ताभिस्त्वत्कृते ताः प्रयच्छ नः ॥ ३.२३०.१७ ॥
فلنكن نحن المستحقات للعبادة في العالم، ولا يُعبدن هنّ. يا خيرة الآلهة، لقد سلبنَ ذريتنا؛ فمن أجلك أعطنا إياهنّ.
3.230.18
वृत्ताः प्रजा न ताः प्रक्या भवतीभिर्निषेवितुम् ।
अन्प्रां वः कां प्रयच्छामि प्रजां यां मनसेच्छथा ॥ ३.२३०.१८ ॥
قال سكاندا: «إن أولئك الذرية قد قُدِّرت من قبل، ولستنَّ بأهلٍ لأن تتمتعنَ بها أيتها الأمهات. أيَّ ذريةٍ أُعطيكنَّ، أنتنَّ آكلاتُ الطعام؟ قلنَ ما تشتهينَه في أنفسكنَّ.»
3.230.19
इच्चाम तासां मातॄणां प्रजा भोक्तुं प्रयच्छ नः ।
त्वया सह पृथग्भूता ये च तासामथेश्वराः ॥ ३.२३०.१९ ॥
قالت الأمهات: «نريد أن نتمتع بذرية أولئك الأمهات؛ فأعطِنا. وأعطِنا أيضًا أربابهم الذين انفصلوا عنك.»
3.230.20
प्रजा वो दद्मि कष्टं तु भवतीभिरुदाहृतम् ।
परिरक्षत भद्रं वः प्रजा साधुनमस्कृताः ॥ ३.२३०.२० ॥
قال سكاندا: «إني أعطيكنَّ الذرية، فاقبلنَ أيضًا الكلمة القاسية التي نطقتنَّ بها. عليكنَّ السلام والخير؛ واحفظنَ الذرية التي أُكرمت حقَّ الإكرام.»
3.230.21
परिरक्षाम भद्रं ते प्रजाः स्कन्द यथेच्छसि ।
त्वया नो रोचते स्कन्द सहवासश्चिरंप्रभो ॥ ३.२३०.२१ ॥
قالت الأمهات: «أيها سكاندا، عليك السلام والخير؛ سنحفظ الذرية كما تشاء. أيها سكاندا، أيها الرب، يسرّنا أن نسكن معك زمنًا طويلًا.»
3.230.22
यावत्षोडश वर्षाणि भवन्ति तरुणाः प्रजाः ।
प्रबाधत मनुष्याणां तावद्रूपैः पृथग्विधैः ॥ ३.२३०.२२ ॥
قال سكاندا: «ما دامت الذرية الفتيّة في السادسة عشرة من عمرها، فأيقِعنَ الأذى بالناس في صور شتى.»
3.230.23
अहं च वः प्रदास्यामि रौद्रमात्मानमव्ययम् ।
परमं तेन सहिताः सुखं वत्स्यथ पूजिताः ॥ ३.२३०.२३ ॥
قال سكاندا: «وسأعطيكنَّ ذاتي الهائلة الخالدة؛ فتتحدْنَ بها، ومكرَّماتٍ، تسكنَّ في سعادة.»
3.230.24
ततः शरीरात्स्कन्दस्य परुषः पावकप्रभः ।
भोक्तुं प्रजाः स मर्त्यानां निष्पपात महाबलः ॥ ३.२३०.२४ ॥
ثم خرج من جسد سكندا كائن قاسٍ، يتلألأ كالنار، عظيم القوة، ليلتهم خلائق الفانين من البشر.
3.230.25
अपतत्सहसा भूमौ विसंज्ञोऽथ क्षुधार्दितः ।
स्कन्देन सोऽभ्यनुज्ञातो रौद्ररूपोऽभवद्ग्रहः ॥ ३.२३०.२५ ॥
سقط فجأة على الأرض، فاقد الوعي يعذبه الجوع؛ ولما أذن له سكندا صار روحًا خاطفًا ذا هيئة مروعة.
3.230.26
स्कन्दापस्मार इत्याहुर्गृहं तं द्विजसत्तमाः ।
विनता तु महारौद्रा कथ्यते शकुनिग्रहः ॥ ३.२३०.२६ ॥
يا خيرة المولودين مرتين، يسمون ذلك الروح الخاطف صرع سكندا؛ أما فينتا الشديدة الرعب فيقال لها روح صيد الطيور.
3.230.27
मातॄणां राक्षसंप्राहुस्तं विद्यात्पूतनाग्रहम् ।
कष्टा दारुणरूपेण घोररूपा निशाचरी ॥ ३.२३०.२७ ॥
يسمونه شيطان الأمهات؛ ينبغي أن يُعرف بأنه روح بوتانا الخاطف: الجوّالة الليلية القاسية ذات الهيئة المروعة الرهيبة.
3.230.28
पशाची रदारुणाकारा कथ्यते शीतपूतना ।
गर्भान्सा मानुषीणां तु हरते घोरदर्शना ॥ ३.२३०.२८ ॥
يُسمّى الشيطانة ذات الأنياب الرهيبة والهيئة المروعة بوتانا الباردة؛ إنها ذات المنظر المرعب تختطف أجنة النساء البشريات.
3.230.29
अदितिं रेवतीं प्राहुर्ग्रहस्तस्यास्तु रैवतः ।
सोऽपि बालान्महागोरो बाधते वै महाग्रहः ॥ ३.२३०.२९ ॥
يسمّون أديتي ريفاتي، وروحها ريفاتا؛ وذلك الروح العظيم شديد البياض يؤذي الأطفال أيضًا.
3.230.30
दैत्यानां या दितिर्माता तामाहुर्मुखमण्डिकाम् ।
अत्यर्थं शिशुमांसेन संप्रहृष्टा दुरासदा ॥ ३.२३०.३० ॥
تُدعى أم الدايتيا، ديتي، موخامانديكا؛ وهي شديدة السرور بلحم الأطفال، فتصبح يصعب الاقتراب منها.
3.230.31
कुमाराश्च कुमार्यश् ये प्रोक्ताः स्कन्दसंभवाः ।
तेऽपि गर्भभुजः सर्वे कौरव्यसुमहाग्रहाः ॥ ३.२३०.३१ ॥
والصبيان والبنات الذين يقال إنهم مولودون من سكندا جميعهم آكلو الأجنة، يا كورافيا؛ وهم جميعاً من الغرهات العظام.
3.230.32
तासामेव तु पत्नीनां पतयस्ते प्रकीर्तिताः ।
आजायमानान्गृह्णन्ति बालकान्रौद्रकर्मणः ॥ ३.२३०.३२ ॥
وقد عُرف هؤلاء بأنهم أزواج أولئك الزوجات؛ فيأخذ ذوو الأفعال المروعة الأطفال حين يولدون.
3.230.33
गवां माता तु या प्राज्ञैः कथ्यते सुरभिर्नृप ।
शकुनिस्तामथारुह्यसह भुङ्क्ते शिशून्भुवि ॥ ३.२३०.३३ ॥
أيها الملك، سورابهي التي يسميها الحكماء أم الأبقار، هي التي يركبها شاكوني ويلتهم الرضع على الأرض معاً.
3.230.34
सरमा नाम या माता शुनां देवी जनाधिप ।
साऽपिगर्भान्समादत्ते मानुषीणां सदैव हि ॥ ३.२३०.३४ ॥
يا سيد البشر، فإن الإلهة سارامة، أم الكلاب، تأخذ دائماً أجنة النساء البشريات أيضاً.
3.230.35
पादपानां च या माता करञ्जनिलया हि सा ।
वरदा सा हि सौम्या च नित्यं भूतानुकम्पिनी ॥ ३.२३०.३५ ॥
وهي أم الأشجار، التي تسكن شجرة الكرنجا، واهبة النعم؛ وهي رقيقة وتشفق دائماً على الكائنات.
3.230.36
करञ्जे तां नमस्यन्ति तस्मात्पुत्रार्थिनो नराः ।
इमे त्वष्टादशान्ये वै ग्रहा मांसमधुप्रियाः ॥ ३.२३०.३६ ॥
ولذلك يسجد الرجال الراغبون في الأبناء لها في شجرة كرانجا. وهناك أيضا هؤلاء الثمانية عشر من الغراها الأخرى، المولعون باللحم والعسل.
3.230.37
द्विपञ्चरात्रं तिष्ठन्ति सततं सूतिकागृहे ।
कद्रूः सूक्ष्मवपुर्भूत्वा गर्भिणीं प्रविशत्यथ ॥ ३.२३०.३७ ॥
يبقون عشر ليال متواصلة في غرفة الولادة. ثم تتخذ كدرو جسدا لطيفا وتدخل المرأة الحامل.
3.230.38
भुङ्क्ते सा तत्र तं गर्भं सा तु नागं प्रसूयते ।
गन्धर्वाणां तु या माता सा गर्भं गृह्य गच्छति ॥ ३.२३०.३८ ॥
هناك تلتهم ذلك الجنين، فتلد ثعبانا. أما أم الغاندهارفا فتأخذ الجنين وتمضي.
3.230.39
ततो विलीनगर्भा सा मानुषी भुवि दृश्यते ।
या जनित्री त्वप्सरसां गर्भमास्ते प्रगृह्य सा ॥ ३.२३०.३९ ॥
ثم، بعد أن يذوب الجنين، تظهر على الأرض في هيئة امرأة بشرية. أما أم الأبسارا فتمسك الجنين وتبقى هناك.
3.230.40
उपविष्टं ततो गर्भं कथयनति मनीषिणः ।
लोहितस्योदधेः कन्या धात्री स्कन्दस्य सा स्मृता ॥ ३.२३०.४० ॥
ثم يقول الحكماء إن الجنين قد استقر. وهي ابنة محيط الدم، وتُذكر بوصفها مُرضعة سكندا.
3.230.41
लोहितायनिरित्येवं कदम्बे सा हि पूज्यते ।
पुरुषे तु यथा रुद्रस्तथाऽऽर्या प्रमदास्वपि ॥ ३.२३०.४१ ॥
وباسم لوهيتايني تُعبد في شجرة كدمبا. وكما أن رودرا بين الرجال، فكذلك تُعبد هذه النبيلة بين النساء أيضا.
3.230.42
आर्या माता कुमारस्य पृथक्कामार्थमिज्यते ।
एवमेते कुमाराणां मया प्रोक्ता महाग्रहाः ॥ ३.२३०.४२ ॥
تُعبد الأم النبيلة للغلام من أجل رغبات منفصلة. هكذا ذكرتُ هذه الأرواح الكبرى الممسكة بالصبيان.
3.230.43
यावत्षोडश वर्षाणि शिशूनां ह्यशिवास्ततः ।
ये च मातृगणाः प्रोक्ताः पुरुषाश्चैवये ग्रहाः ॥ ३.२३०.४३ ॥
حتى السادسة عشرة من العمر، يوجد للرضع هؤلاء الأمهات المشؤومات، وكذلك الأرواح الممسكة المسماة ذكورية.
3.230.44
सर्वे स्कन्दग्रहा नाम ज्ञेया नित्यं शरीरिभिः ।
तेषां प्रशमनं कार्यं स्नानं धूपमथाञ्जनम्।
बलिकार्गेपहाराश् स्कन्दस्येज्या विशेषतः ॥ ३.२३०.४४ ॥
هذه كلها تُعرف بأرواح سكندا الممسكة، ينبغي للكائنات المتجسدة أن تعرفها دائمًا. ويجب تهدئتها بالاغتسال والبخور والدهن، وبالقرابين من الطعام والهدايا، لا سيما بعبادة سكندا.
3.230.45
एवमभ्यर्चिताः सर्वे प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ।
आयुर्दीर्घं च राजेनद्रसम्यक्पूजानमस्कृताः ॥ ३.२३०.४५ ॥
هكذا إذا عُبدوا وأُكرموا حق التكريم، منحوا البشر جميعًا الخير وطول العمر، أيها سيد الملوك.
3.230.46
ऊर्ध्वं तु षोडशाद्वर्षाद्ये भवन्ति ग्रहा नृणाम् ।
तानहं संप्रवक्ष्यामि नमस्कृत्य महेश्वरम् ॥ ३.२३०.४६ ॥
أما الأرواح الممسكة التي تصيب الناس بعد السادسة عشرة من العمر، فسأبيّنها كاملةً بعد أن أنحني لماهيشفارا.
3.230.47
यः पश्यति नरो देवाञ्जाग्रद्वा शयितोपि वा ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं तं तु देवग्रहं विदुः ॥ ३.२३०.४७ ॥
الإنسان الذي يرى الآلهة، يقظًا كان أو نائمًا، يصاب سريعًا بالجنون؛ وهذا يُعرف بروح الآلهة الممسكة.
3.230.48
आसीनश्च शयानश्च यः पश्यति नरः पितॄन् ।
उन्माद्यतिस तु क्षिप्रं स ज्ञेयस्तु पितृग्रहः ॥ ३.२३०.४८ ॥
من يرى الأسلاف، جالسًا كان أو مضطجعًا، يجنّ سريعًا؛ وينبغي أن يُعرف بأنه مسكون بالأسلاف (pitṛ-graha).
3.230.49
अवमन्यति यः सिद्धान्क्रुद्धाश्चापि शपन्ति यम् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयः सिद्धग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.४९ ॥
من يحتقر السيدهات، ومن يلعنه السيدهات الغاضبون، يجنّ سريعًا؛ وينبغي أن يُعرف بأنه مسكون بالسيدهات (siddha-graha).
3.230.50
उपाघ्राति च यो गन्धान्रसांश्चापि पृथग्विधान् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं स ज्ञेयो राक्षसो ग्रहः ॥ ३.२३०.५० ॥
من يشمّ العطور المختلفة ويتذوق الأطعمة المختلفة يجنّ سريعًا؛ وينبغي أن يُعرف بأنه مسكون برakshasa (rākṣasa-graha).
3.230.51
गन्धर्वाश्चापि यं दिव्याः संविशन्ति नरं भुवि ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहो गान्धर्व एव सः ॥ ३.२३०.५१ ॥
الرجل الذي يدخله الغاندهارفا الإلهيون على الأرض يجنّ سريعًا؛ فذلك بعينه هو الغاندهارفا-غراها (gāndharva-graha).
3.230.52
अधिरोहन्ति यं नित्यं पिशाचाः पुरुषं प्रति ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहः पैशाच एव सः ॥ ३.२३०.५२ ॥
الرجل الذي يعلوه البيشاتشا باستمرار يجنّ سريعًا؛ فذلك بعينه هو البايشاتشا-غراها (paiśāca-graha).
3.230.53
आविशन्ति च यं यक्षाः पुरुषं कालपर्यये ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयो यक्षग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.५३ ॥
الرجل الذي يدخله اليakshas عند تحوّل الزمن يجنّ سريعًا؛ وينبغي أن يُعرف بأنه مسكون باليakshas (yakṣa-graha).
3.230.54
यस् दोषैः प्रकुपितं चित्तं मुह्यति देहिनः ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं साधनं तस्य शास्त्रतः ॥ ३.२३०.५४ ॥
إذا اضطرب عقل المتجسّد بسبب الذنوب فحار، جُنّ سريعًا؛ وعلاجه وفق الشاستر.
3.230.55
वैक्लव्याच्च भयाच्चैव घोराणां चापि दर्शनात् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं सान्त्वं तस्य तु साधनम् ॥ ३.२३०.५५ ॥
من الاضطراب والخوف، وكذلك برؤية الأهوال، يجنّ سريعًا؛ وعلاجه التسلية.
3.230.56
कश्चित्क्रीडितुकामो वै भोक्तुकामस्तथाऽपरः ।
अभिकामस्तथैवान्य इत्येष त्रिविधो ग्रहः ॥ ३.२३०.५६ ॥
يرغب أحدهم في اللعب، وآخر في التمتع، وآخر في الشهوة؛ وهكذا فإن هذا القبض ثلاثي الأنواع.
3.230.57
यावत्सप्ततिवर्षाणि भवन्त्येते ग्रहा नृणाम् ।
अतः परं देहिनां तु ग्रहतुल्या भवेञ्जरा ॥ ३.२३०.५७ ॥
ما دامت سبعين سنة، تبقى هذه القبضات على الناس؛ وبعد ذلك يصير الشيخوخة للمتجسّدين كالقبض.
3.230.58
अप्रकीर्णेन्द्रियं दान्तं शुचिं नित्यमतन्द्रितम् ।
आस्तिकं श्रद्दधानं च वर्जयन्ति तदा ग्रहाः ॥ ३.२३०.५८ ॥
الذي لا تتشتت حواسه، المضبوط، الطاهر، الدائم اليقظة غير الكسول، المؤمن الواثق — مثل هذا تتجنبه القبضات حينئذ.
3.230.59
इत्येष ते ग्रहोद्देशो मानुषाणां प्रकीर्तितः ।
न स्पृशन्ति ग्रहा भक्तान्नरान्देवं महेश्वरम् ॥ ३.२३०.५९ ॥
هكذا أُعلن لك هذا التعليم عن القبضات على البشر. لا تمسّ القبضات أولئك الناس المتعبدين للإله العظيم، الرب مهيشفارا.