മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.230.1
श्रिया जुष्टं महासेनं देवसेनापतीकृतम् ।
सप्तर्षिपत्नयः षड् देव्यस्तत्सकाशमथागमन् ॥ ३.२३०.१ ॥
ശ്രീയാൽ ശോഭിതനും ദേവസേനയുടെ സേനാപതിയായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവനുമായ ആ മഹാസേനന്റെ അരികിലേക്ക് അപ്പോൾ സപ്തര്‍ഷികളുടെ ആറു പത്നിമാരായ ദേവിമാർ വന്നു.
3.230.2
ऋषिभिः संपरित्यक्ता धर्मयुक्ता महाव्रताः ।
द्रुतमागम्य चोचुस्ता देवसेनापतिं प्रभुम् ॥ ३.२३०.२ ॥
ഋഷിമാരാൽ പൂർണമായി ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട, ധർമ്മനിഷ്ഠരായ, മഹാവ്രതധാരികളായ അവർ വേഗത്തിൽ വന്ന് ദേവസേനാപതിയായ പ്രഭുവിനോട് പറഞ്ഞു.
3.230.3
वयं पुत्र परित्यक्तां भर्तृभिर्देवसंमितैः ।
अकारणाद्रुषा तैस्तु पुण्यस्थानात्परिच्युताः ॥ ३.२३०.३ ॥
മകനേ, ദേവതുല്യരായ ഭർത്താക്കന്മാരാൽ ഞങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; കാരണമില്ലാതെ കോപത്താൽ അവർ ഞങ്ങളെ പുണ്യസ്ഥാനത്തുനിന്ന് വീഴ്ത്തി.
3.230.4
अस्माभिः किल जातस्त्वमिति केनाप्युदाहृतम् ।
तत्सत्यमेतत्संश्रुत्य तस्मान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ ३.२३०.४ ॥
നീ ഞങ്ങളിൽനിന്നാണ് ജനിച്ചതെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; ഇത് സത്യമെന്ന് കേട്ട്, നീ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നത് ഉചിതമാണ്.
3.230.5
अक्षयश्च भवेत्स्वर्गस्त्वत्प्रसादाद्धि नः प्रभो ।
त्वां पुत्रं चाप्यभीप्सामः कृत्वैतदनृणो भव ॥ ३.२३०.५ ॥
പ്രഭോ, നിന്റെ പ്രസാദത്താൽ ഞങ്ങളുടെ സ്വർഗ്ഗം അക്ഷയമാകട്ടെ; നിന്നെ പുത്രനായി ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇത് ചെയ്ത് കടം വീട്ടുക.
3.230.6
मातरो हि भवत्यो मे सुतो वोऽहमनिन्दिताः ।
यद्वापीच्छत तत्सर्वं संभविष्यति वस्तथा ॥ ३.२३०.६ ॥
നിങ്ങൾ എന്റെ മാതാക്കളാണ്, കളങ്കമില്ലാത്തവരേ; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ. നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം അങ്ങനെതന്നെ നിങ്ങൾക്ക് സംഭവിക്കും.
3.230.7
विवक्षन्तं ततः शक्रं किं कार्यमिति सोऽब्रवीत् ।
उक्तः स्कन्देन ब्रूहिति सोऽब्रवीद्वासवस्ततः ॥ ३.२३०.७ ॥
സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ശക്രൻ 'എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്ന് ചോദിച്ചു. സ്കന്ദൻ 'പറയൂ' എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ വാസവൻ സംസാരിച്ചു.
3.230.8
अभिजित्स्पर्धमाना तु रोहिण्या कन्यसी स्वसा ।
इच्छन्ती ज्येष्ठतां देवी तपस्तप्तुं वनं गता ॥ ३.२३०.८ ॥
രോഹിണിയോട് മത്സരിച്ച അഭിജിത്, ഇളയ സഹോദരിയായിരുന്നിട്ടും ജ്യേഷ്ഠത ആഗ്രഹിച്ച് തപസ്സ് ചെയ്യാൻ കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
3.230.9
तत्र मूढोस्मि भद्रं ते नक्षत्रं गगनाच्च्युतम् ।
कालं त्विमं परं स्कन्द ब्रह्मणा सह चिन्तय ॥ ३.२३०.९ ॥
അവിടെ ഞാൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. നിനക്ക് മംഗളം ഉണ്ടാകട്ടെ. നക്ഷത്രം ആകാശത്തുനിന്ന് വീണു. സ്കന്ദാ, ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം ഈ പരമകാലത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കൂ.
3.230.10
धनिष्ठादिस्तदा कालो ब्रह्मणा परिकल्पितः ।
रोहिणी ह्यभवत्पूर्वमेवं सङ्ख्या समाभवत् ॥ ३.२३०.१० ॥
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് ധനിഷ്ഠ മുതലുള്ള കാലം നിശ്ചയിച്ചു. മുമ്പ് രോഹിണിയായിരുന്നു ആദ്യം; ഇങ്ങനെ എണ്ണം നിലവിൽ വന്നു.
3.230.11
एवमुक्ते तु शक्रेण त्रिदिवं कृत्तिका गताः ।
नक्षत्रं शकटाकारं भाति तद्वह्निदैवतम् ॥ ३.२३०.११ ॥
ശക്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ കൃത്തികമാർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി. അഗ്നിദേവതയുള്ള ആ നക്ഷത്രം വണ്ടിയുടെ രൂപത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
3.230.12
विनता चाब्रवीत्स्कन्दं मम त्वं पिण्डदः सुतः ।
इच्छामि नित्यमेवाहं त्वया पुत्र सहासितुम् ॥ ३.२३०.१२ ॥
വിനത സ്കന്ദനോട് പറഞ്ഞു: 'നീ എനിക്ക് പിണ്ഡം നൽകുന്ന മകനാണ്. മകനേ, ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്നോടൊപ്പം വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
3.230.13
एवमस्तु नमस्तेऽस्तु पुत्रस्नेहात्प्रशाधि माम् ।
स्नुषया पूज्यमाना वै देवि वत्स्यसि नित्यदा ॥ ३.२३०.१३ ॥
സ്കന്ദൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെയാകട്ടെ, നിനക്ക് നമസ്കാരം. പുത്രസ്നേഹത്താൽ എന്നെ ഭരിക്കുക. ദേവീ, മരുമക്കളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് നീ എന്നും വസിക്കും.
3.230.14
अथ मातृगणः सर्वः स्कन्दं वचनमब्रवीत् ।
वयं सर्वस्य लोकस्य मातरः कविभिः स्तुताः।
इच्छामो मातरस्तुभ्यं भवितुं पूजयस्व नः ॥ ३.२३०.१४ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ മാതൃഗണങ്ങളും സ്കന്ദനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ മാതാക്കളാണ്, കവികളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവർ. നിനക്ക് മാതാക്കളാകാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞങ്ങളെ പൂജിക്കുക.
3.230.15
तासां तु वचनं श्रुत्वास्कन्दो वचनमब्रवीत् ।
मातरो हि भवत्यो मे भवतीनामहं सुतः।
उच्यतां यन्मया कार्यं भवतीनामथेप्सितम् ॥ ३.२३०.१५ ॥
അവരുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് സ്കന്ദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ എനിക്ക് മാതാക്കളാണ്, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ. നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് എന്തെന്ന് പറയൂ, ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് എന്തെന്ന്.
3.230.16
यास्तु ता मातरः पूर्वं लोकस्यास्य प्रकल्पिताः ।
अस्माकं तु भवेत्स्थानं तासां चैव न तद्भवेत् ॥ ३.२३०.१६ ॥
ഈ ലോകത്തിന് മുമ്പേ നിയമിക്കപ്പെട്ടവരായ ആ മാതാക്കളുണ്ട്; ആ സ്ഥാനം ഞങ്ങൾക്കായിരിക്കണം, അവർക്കാകരുത്.
3.230.17
भवेम पूज्या लोकस्य न ताः पूज्याः सुरर्षभ ।
प्रजाऽस्माकं हृतास्ताभिस्त्वत्कृते ताः प्रयच्छ नः ॥ ३.२३०.१७ ॥
ഞങ്ങൾ ലോകത്തിൽ പൂജ്യരാകണം, അവർ പൂജ്യരാകരുത്. ദേവശ്രേഷ്ഠാ, അവർ ഞങ്ങളുടെ സന്തതികളെ കവർന്നെടുത്തു; നിനക്കുവേണ്ടി അവരെ ഞങ്ങൾക്ക് തരിക.
3.230.18
वृत्ताः प्रजा न ताः प्रक्या भवतीभिर्निषेवितुम् ।
अन्प्रां वः कां प्रयच्छामि प्रजां यां मनसेच्छथा ॥ ३.२३०.१८ ॥
സ്കന്ദൻ പറഞ്ഞു: 'ആ സന്താനങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടവയാണ്; നിങ്ങൾക്ക് അനുഭവിക്കാനുള്ളവയല്ല. അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്ന നിങ്ങൾക്ക് ഏത് സന്താനത്തെ തരണം? മനസ്സുകൊണ്ട് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പറയൂ.'
3.230.19
इच्चाम तासां मातॄणां प्रजा भोक्तुं प्रयच्छ नः ।
त्वया सह पृथग्भूता ये च तासामथेश्वराः ॥ ३.२३०.१९ ॥
അമ്മമാർ പറഞ്ഞു: 'ആ അമ്മമാരുടെ സന്താനങ്ങളെ അനുഭവിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾക്ക് തരൂ. നിന്നിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട അവരുടെ അധിപന്മാരെയും തരൂ.'
3.230.20
प्रजा वो दद्मि कष्टं तु भवतीभिरुदाहृतम् ।
परिरक्षत भद्रं वः प्रजा साधुनमस्कृताः ॥ ३.२३०.२० ॥
സ്കന്ദൻ: 'നിങ്ങൾക്ക് സന്താനങ്ങളെ ഞാൻ തരാം; നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ കടുത്ത വാക്കും (സ്വീകരിക്കുക). നിങ്ങൾക്ക് ശുഭം; നന്നായി നമസ്കരിക്കപ്പെട്ട സന്താനങ്ങളെ രക്ഷിക്കുക.'
3.230.21
परिरक्षाम भद्रं ते प्रजाः स्कन्द यथेच्छसि ।
त्वया नो रोचते स्कन्द सहवासश्चिरंप्रभो ॥ ३.२३०.२१ ॥
അമ്മമാർ: 'സ്കന്ദാ, നിനക്ക് ശുഭം; നീ ഇച്ഛിക്കുന്നതുപോലെ സന്താനങ്ങളെ ഞങ്ങൾ രക്ഷിക്കാം. സ്കന്ദാ, പ്രഭോ, നിന്നോടൊപ്പം ദീർഘകാലം വസിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.'
3.230.22
यावत्षोडश वर्षाणि भवन्ति तरुणाः प्रजाः ।
प्रबाधत मनुष्याणां तावद्रूपैः पृथग्विधैः ॥ ३.२३०.२२ ॥
സ്കന്ദൻ: 'സന്താനങ്ങൾ പതിനാറു വയസ്സുള്ള യുവാക്കളായിരിക്കുന്നത്ര കാലം, വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ മനുഷ്യരെ പീഡിപ്പിക്കുക.'
3.230.23
अहं च वः प्रदास्यामि रौद्रमात्मानमव्ययम् ।
परमं तेन सहिताः सुखं वत्स्यथ पूजिताः ॥ ३.२३०.२३ ॥
സ്കന്ദൻ: 'ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് എന്റെ ഭയങ്കരവും നാശമില്ലാത്തതുമായ രൂപം തരാം; അതിനോടു ചേർന്ന്, ആദരിക്കപ്പെട്ടവരായി നിങ്ങൾ സുഖമായി വസിക്കും.'
3.230.24
ततः शरीरात्स्कन्दस्य परुषः पावकप्रभः ।
भोक्तुं प्रजाः स मर्त्यानां निष्पपात महाबलः ॥ ३.२३०.२४ ॥
അപ്പോൾ സ്കന്ദന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നിപ്രഭയുള്ള, പരുഷനായ, മഹാബലവാനായ ഒരുവൻ പുറപ്പെട്ടു; മനുഷ്യപ്രജകളെ ഭക്ഷിക്കുവാനായി അവൻ പുറത്തേക്കു ചാടി.
3.230.25
अपतत्सहसा भूमौ विसंज्ञोऽथ क्षुधार्दितः ।
स्कन्देन सोऽभ्यनुज्ञातो रौद्ररूपोऽभवद्ग्रहः ॥ ३.२३०.२५ ॥
അവൻ പെട്ടെന്ന് നിലത്തുവീണു; വിശപ്പുകൊണ്ടു വേദനിച്ച് ബോധരഹിതനായി. സ്കന്ദന്റെ അനുവാദം ലഭിച്ച് അവൻ ഭയങ്കരരൂപമുള്ള ഗ്രഹമായി മാറി.
3.230.26
स्कन्दापस्मार इत्याहुर्गृहं तं द्विजसत्तमाः ।
विनता तु महारौद्रा कथ्यते शकुनिग्रहः ॥ ३.२३०.२६ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, ആ ഗ്രഹത്തെ സ്കന്ദാപസ്മാരം എന്നു പറയുന്നു. അതിഭയങ്കരിയായ വിനതയെ പക്ഷികളെ പിടിക്കുന്ന ശകുനിഗ്രഹം എന്നു പറയുന്നു.
3.230.27
मातॄणां राक्षसंप्राहुस्तं विद्यात्पूतनाग्रहम् ।
कष्टा दारुणरूपेण घोररूपा निशाचरी ॥ ३.२३०.२७ ॥
മാതൃകളുടെ രാക്ഷസൻ എന്ന് അതിനെ പറയുന്നു; അതിനെ പൂതനാഗ്രഹം എന്ന് അറിയണം. ദാരുണരൂപിണിയും കഷ്ടം നൽകുന്നവളും ഘോരരൂപവുമുള്ള രാത്രിസഞ്ചാരിണി.
3.230.28
पशाची रदारुणाकारा कथ्यते शीतपूतना ।
गर्भान्सा मानुषीणां तु हरते घोरदर्शना ॥ ३.२३०.२८ ॥
പല്ലുകൊണ്ട് ഭയങ്കരാകാരമുള്ള പിശാചിയെ ശീതപൂതന എന്ന് പറയുന്നു. ഘോരദർശനയായ അവൾ മാനുഷസ്ത്രീകളുടെ ഗർഭങ്ങൾ അപഹരിക്കുന്നു.
3.230.29
अदितिं रेवतीं प्राहुर्ग्रहस्तस्यास्तु रैवतः ।
सोऽपि बालान्महागोरो बाधते वै महाग्रहः ॥ ३.२३०.२९ ॥
അദിതിയെ രേവതി എന്ന് പറയുന്നു; അവളുടെ ഗ്രഹം രൈവതൻ. ആ മഹാഗൗരനായ ഗ്രഹവും കുട്ടികളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
3.230.30
दैत्यानां या दितिर्माता तामाहुर्मुखमण्डिकाम् ।
अत्यर्थं शिशुमांसेन संप्रहृष्टा दुरासदा ॥ ३.२३०.३० ॥
ദൈത്യന്മാരുടെ മാതാവായ ദിതിയെ മുഖമണ്ഡികാ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ശിശുമാംസം കൊണ്ട് അത്യന്തം സന്തുഷ്ടയായി അവൾ അടുക്കാനാകാത്തവളാകുന്നു.
3.230.31
कुमाराश्च कुमार्यश् ये प्रोक्ताः स्कन्दसंभवाः ।
तेऽपि गर्भभुजः सर्वे कौरव्यसुमहाग्रहाः ॥ ३.२३०.३१ ॥
സ്കന്ദനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന കുമാരന്മാരും കുമാരിമാരും ഗർഭഭക്ഷകരാണ്; ഹേ കൗരവ്യാ, അവരെല്ലാം മഹാഗ്രഹങ്ങളാണ്.
3.230.32
तासामेव तु पत्नीनां पतयस्ते प्रकीर्तिताः ।
आजायमानान्गृह्णन्ति बालकान्रौद्रकर्मणः ॥ ३.२३०.३२ ॥
അവരുടെ ഭാര്യമാർക്ക് ഇവരാണ് ഭർത്താക്കന്മാർ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ജനിക്കുന്ന ശിശുക്കളെ ക്രൂരകർമികൾ പിടികൂടുന്നു.
3.230.33
गवां माता तु या प्राज्ञैः कथ्यते सुरभिर्नृप ।
शकुनिस्तामथारुह्यसह भुङ्क्ते शिशून्भुवि ॥ ३.२३०.३३ ॥
ഹേ രാജാവേ, പശുക്കളുടെ മാതാവെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്ന സുരഭിയുടെ പുറത്ത് കയറി ശകുനി ഭൂമിയിൽ ശിശുക്കളെ ഭക്ഷിക്കുന്നു.
3.230.34
सरमा नाम या माता शुनां देवी जनाधिप ।
साऽपिगर्भान्समादत्ते मानुषीणां सदैव हि ॥ ३.२३०.३४ ॥
ഹേ ജനാധിപാ, നായ്ക്കളുടെ ദേവിയായ മാതാവ് സരമ എന്ന പേരുള്ളവൾ മനുഷ്യസ്ത്രീകളുടെ ഗർഭങ്ങളെ എപ്പോഴും പിടിച്ചെടുക്കുന്നു.
3.230.35
पादपानां च या माता करञ्जनिलया हि सा ।
वरदा सा हि सौम्या च नित्यं भूतानुकम्पिनी ॥ ३.२३०.३५ ॥
വൃക്ഷങ്ങളുടെ മാതാവായ, കരഞ്ജവൃക്ഷത്തിൽ വസിക്കുന്ന അവൾ വരദായിനിയാണ്; അവൾ സൗമ്യയും എപ്പോഴും ജീവികളോട് കരുണയുള്ളവളുമാണ്.
3.230.36
करञ्जे तां नमस्यन्ति तस्मात्पुत्रार्थिनो नराः ।
इमे त्वष्टादशान्ये वै ग्रहा मांसमधुप्रियाः ॥ ३.२३०.३६ ॥
അതുകൊണ്ട് പുത്രന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യർ കരഞ്ജവൃക്ഷത്തിൽ അവളെ നമസ്കരിക്കുന്നു. മാംസവും തേനും പ്രിയപ്പെടുന്ന ഈ പതിനെട്ട് മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളുമുണ്ട്.
3.230.37
द्विपञ्चरात्रं तिष्ठन्ति सततं सूतिकागृहे ।
कद्रूः सूक्ष्मवपुर्भूत्वा गर्भिणीं प्रविशत्यथ ॥ ३.२३०.३७ ॥
പത്ത് രാത്രി അവർ പ്രസവമുറിയിൽ നിരന്തരം തങ്ങുന്നു. കദ്രു സൂക്ഷ്മശരീരം ധരിച്ച് ഗർഭിണിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
3.230.38
भुङ्क्ते सा तत्र तं गर्भं सा तु नागं प्रसूयते ।
गन्धर्वाणां तु या माता सा गर्भं गृह्य गच्छति ॥ ३.२३०.३८ ॥
അവിടെ അവൾ ആ ഗർഭത്തെ ഭക്ഷിക്കുന്നു; അവൾ ഒരു നാഗത്തെ പ്രസവിക്കുന്നു. ഗന്ധർവന്മാരുടെ മാതാവായവളാകട്ടെ ഗർഭത്തെ എടുത്തു പോകുന്നു.
3.230.39
ततो विलीनगर्भा सा मानुषी भुवि दृश्यते ।
या जनित्री त्वप्सरसां गर्भमास्ते प्रगृह्य सा ॥ ३.२३०.३९ ॥
പിന്നീട് ഗർഭം അലിഞ്ഞുപോയ അവൾ ഭൂമിയിൽ മാനുഷിയായി കാണപ്പെടുന്നു. അപ്സരസ്സുകളുടെ മാതാവായവൾ ഗർഭത്തെ പിടിച്ച് അവിടെ തന്നെ തങ്ങുന്നു.
3.230.40
उपविष्टं ततो गर्भं कथयनति मनीषिणः ।
लोहितस्योदधेः कन्या धात्री स्कन्दस्य सा स्मृता ॥ ३.२३०.४० ॥
പിന്നെ ഗർഭത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതായി ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. അവൾ രക്തസമുദ്രത്തിലെ കന്യകയാണ്; സ്കന്ദന്റെ ധാത്രിയായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
3.230.41
लोहितायनिरित्येवं कदम्बे सा हि पूज्यते ।
पुरुषे तु यथा रुद्रस्तथाऽऽर्या प्रमदास्वपि ॥ ३.२३०.४१ ॥
ലോഹിതായനി എന്ന പേരിൽ അവൾ കദംബവൃക്ഷത്തിൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നു. പുരുഷന്മാരിൽ രുദ്രൻ എങ്ങനെയോ, സ്ത്രീകളിൽ ആ ശ്രേഷ്ഠയും അങ്ങനെ പൂജനീയയാണ്.
3.230.42
आर्या माता कुमारस्य पृथक्कामार्थमिज्यते ।
एवमेते कुमाराणां मया प्रोक्ता महाग्रहाः ॥ ३.२३०.४२ ॥
കുമാരന്റെ ആര്യാ മാതാവ് വ്യത്യസ്ത ആഗ്രഹങ്ങൾക്കായി പൂജിക്കപ്പെടുന്നു. ഇപ്രകാരം കുമാരന്മാരുടെ ഈ മഹാഗ്രഹങ്ങളെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
3.230.43
यावत्षोडश वर्षाणि शिशूनां ह्यशिवास्ततः ।
ये च मातृगणाः प्रोक्ताः पुरुषाश्चैवये ग्रहाः ॥ ३.२३०.४३ ॥
പതിനാറു വയസ്സുവരെ ശിശുക്കൾക്ക് ഈ അശുഭ മാതൃഗണങ്ങളുണ്ട്; പിന്നീട് പറഞ്ഞ പുരുഷഗ്രഹങ്ങളുമുണ്ട്.
3.230.44
सर्वे स्कन्दग्रहा नाम ज्ञेया नित्यं शरीरिभिः ।
तेषां प्रशमनं कार्यं स्नानं धूपमथाञ्जनम्।
बलिकार्गेपहाराश् स्कन्दस्येज्या विशेषतः ॥ ३.२३०.४४ ॥
ഇവയെല്ലാം സ്കന്ദഗ്രഹങ്ങളെന്ന് ദേഹികൾ എപ്പോഴും അറിയണം. അവയുടെ ശാന്തിക്കായി സ്നാനം, ധൂപം, അഞ്ജനം, ബലി, ഉപഹാരങ്ങൾ ചെയ്യണം; വിശേഷിച്ച് സ്കന്ദപൂജ.
3.230.45
एवमभ्यर्चिताः सर्वे प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ।
आयुर्दीर्घं च राजेनद्रसम्यक्पूजानमस्कृताः ॥ ३.२३०.४५ ॥
ഇപ്രകാരം നന്നായി പൂജിക്കപ്പെടുകയും നമസ്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ അവയെല്ലാം മനുഷ്യർക്ക് ശുഭവും ദീർഘായുസ്സും നൽകുന്നു, രാജേന്ദ്രാ.
3.230.46
ऊर्ध्वं तु षोडशाद्वर्षाद्ये भवन्ति ग्रहा नृणाम् ।
तानहं संप्रवक्ष्यामि नमस्कृत्य महेश्वरम् ॥ ३.२३०.४६ ॥
പതിനാറു വയസ്സിനുശേഷം മനുഷ്യരെ പിടികൂടുന്ന ഗ്രഹങ്ങളെ മഹേശ്വരനെ നമസ്കരിച്ച് ഞാൻ പൂർണ്ണമായി പറയാം.
3.230.47
यः पश्यति नरो देवाञ्जाग्रद्वा शयितोपि वा ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं तं तु देवग्रहं विदुः ॥ ३.२३०.४७ ॥
ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴോ ഉറങ്ങുമ്പോഴോ ദേവന്മാരെ കാണുന്ന മനുഷ്യൻ വേഗം ഉന്മാദിയാകുന്നു; അതിനെ ദേവഗ്രഹമെന്ന് അവർ അറിയുന്നു.
3.230.48
आसीनश्च शयानश्च यः पश्यति नरः पितॄन् ।
उन्माद्यतिस तु क्षिप्रं स ज्ञेयस्तु पितृग्रहः ॥ ३.२३०.४८ ॥
ഇരുന്നാലും കിടന്നാലും പിതൃക്കളെ കാണുന്ന മനുഷ്യൻ വേഗത്തിൽ ഉന്മത്തനാകുന്നു; അവനെ പിതൃഗ്രഹം എന്നറിയണം.
3.230.49
अवमन्यति यः सिद्धान्क्रुद्धाश्चापि शपन्ति यम् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयः सिद्धग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.४९ ॥
സിദ്ധന്മാരെ അവഹേളിക്കുന്നവനും, കോപിച്ച അവരാൽ ശപിക്കപ്പെടുന്നവനും വേഗത്തിൽ ഉന്മത്തനാകുന്നു; അവനെ സിദ്ധഗ്രഹം എന്നറിയണം.
3.230.50
उपाघ्राति च यो गन्धान्रसांश्चापि पृथग्विधान् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं स ज्ञेयो राक्षसो ग्रहः ॥ ३.२३०.५० ॥
വിവിധതരം ഗന്ധങ്ങളും രസങ്ങളും മണക്കുന്നവൻ വേഗത്തിൽ ഉന്മത്തനാകുന്നു; അവനെ രാക്ഷസഗ്രഹം എന്നറിയണം.
3.230.51
गन्धर्वाश्चापि यं दिव्याः संविशन्ति नरं भुवि ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहो गान्धर्व एव सः ॥ ३.२३०.५१ ॥
ഭൂമിയിൽ ഏത് മനുഷ്യനിൽ ദിവ്യരായ ഗന്ധർവന്മാർ പ്രവേശിക്കുന്നുവോ അവൻ വേഗത്തിൽ ഉന്മത്തനാകുന്നു; അത് ഗാന്ധർവഗ്രഹം തന്നെ.
3.230.52
अधिरोहन्ति यं नित्यं पिशाचाः पुरुषं प्रति ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहः पैशाच एव सः ॥ ३.२३०.५२ ॥
പിശാചുക്കൾ ഏത് മനുഷ്യന്റെ മേൽ എപ്പോഴും കയറുന്നുവോ അവൻ വേഗത്തിൽ ഉന്മത്തനാകുന്നു; അത് പൈശാചഗ്രഹം തന്നെ.
3.230.53
आविशन्ति च यं यक्षाः पुरुषं कालपर्यये ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयो यक्षग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.५३ ॥
കാലമാറ്റത്തിൽ യക്ഷന്മാർ ഏത് മനുഷ്യനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നുവോ അവൻ വേഗത്തിൽ ഉന്മത്തനാകുന്നു; അവനെ യക്ഷഗ്രഹം എന്നറിയണം.
3.230.54
यस् दोषैः प्रकुपितं चित्तं मुह्यति देहिनः ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं साधनं तस्य शास्त्रतः ॥ ३.२३०.५४ ॥
ദോഷങ്ങളാൽ കോപിച്ച ചിത്തമുള്ള ദേഹധാരി മോഹിക്കുന്നു; അവൻ വേഗം ഉന്മത്തനാകുന്നു. അതിനുള്ള പരിഹാരം ശാസ്ത്രപ്രകാരമാണ്.
3.230.55
वैक्लव्याच्च भयाच्चैव घोराणां चापि दर्शनात् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं सान्त्वं तस्य तु साधनम् ॥ ३.२३०.५५ ॥
വൈക്ലവ്യത്താലും ഭയത്താലും ഭയങ്കര കാഴ്ചകളാലും അവൻ വേഗം ഉന്മത്തനാകുന്നു; അവന് പരിഹാരം സാന്ത്വനമാണ്.
3.230.56
कश्चित्क्रीडितुकामो वै भोक्तुकामस्तथाऽपरः ।
अभिकामस्तथैवान्य इत्येष त्रिविधो ग्रहः ॥ ३.२३०.५६ ॥
ചിലർ കളിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മറ്റൊരാൾ ഭോഗിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, വേറൊരാൾ കാമിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ ഇത് മൂന്നുവിധമായ ഗ്രഹമാണ്.
3.230.57
यावत्सप्ततिवर्षाणि भवन्त्येते ग्रहा नृणाम् ।
अतः परं देहिनां तु ग्रहतुल्या भवेञ्जरा ॥ ३.२३०.५७ ॥
എഴുപത് വർഷംവരെ ഈ ഗ്രഹങ്ങൾ മനുഷ്യരിൽ ഉണ്ട്; അതിനുശേഷം ദേഹികൾക്ക് വാർധക്യം ഗ്രഹത്തിന് തുല്യമാകുന്നു.
3.230.58
अप्रकीर्णेन्द्रियं दान्तं शुचिं नित्यमतन्द्रितम् ।
आस्तिकं श्रद्दधानं च वर्जयन्ति तदा ग्रहाः ॥ ३.२३०.५८ ॥
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ചിതറാത്തവനും ദമമുള്ളവനും ശുചിയും എപ്പോഴും ആലസ്യമില്ലാത്തവനും ആസ്തികനും ശ്രദ്ധയുള്ളവനുമായവനെ അപ്പോൾ ഗ്രഹങ്ങൾ വർജിക്കുന്നു.
3.230.59
इत्येष ते ग्रहोद्देशो मानुषाणां प्रकीर्तितः ।
न स्पृशन्ति ग्रहा भक्तान्नरान्देवं महेश्वरम् ॥ ३.२३०.५९ ॥
ഇങ്ങനെ മനുഷ്യരുടെ ഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ഉപദേശം നിനക്കു പറയപ്പെട്ടു. മഹേശ്വരദേവനെ ഭജിക്കുന്ന ഭക്തരായ മനുഷ്യരെ ഗ്രഹങ്ങൾ സ്പർശിക്കുന്നില്ല.