Mahābhārata · Adhyāya 3.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.230.1
श्रिया जुष्टं महासेनं देवसेनापतीकृतम् ।
सप्तर्षिपत्नयः षड् देव्यस्तत्सकाशमथागमन् ॥ ३.२३०.१ ॥
Adornado de esplendor, feito comandante do exército dos deuses, o grande general (Skanda) — então vieram à sua presença as seis deusas, esposas dos sete sábios.
3.230.2
ऋषिभिः संपरित्यक्ता धर्मयुक्ता महाव्रताः ।
द्रुतमागम्य चोचुस्ता देवसेनापतिं प्रभुम् ॥ ३.२३०.२ ॥
Totalmente abandonadas pelos sábios, devotas do dharma, de grandes votos, vieram depressa e falaram ao senhor, comandante do exército dos deuses.
3.230.3
वयं पुत्र परित्यक्तां भर्तृभिर्देवसंमितैः ।
अकारणाद्रुषा तैस्तु पुण्यस्थानात्परिच्युताः ॥ ३.२३०.३ ॥
Ó filho, fomos abandonadas pelos nossos maridos, semelhantes aos deuses; sem causa, em ira, nos derrubaram do lugar sagrado.
3.230.4
अस्माभिः किल जातस्त्वमिति केनाप्युदाहृतम् ।
तत्सत्यमेतत्संश्रुत्य तस्मान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ ३.२३०.४ ॥
Alguém declarou que tu nasceste de nós; ao ouvir que isto é verdade, deves proteger-nos.
3.230.5
अक्षयश्च भवेत्स्वर्गस्त्वत्प्रसादाद्धि नः प्रभो ।
त्वां पुत्रं चाप्यभीप्सामः कृत्वैतदनृणो भव ॥ ३.२३०.५ ॥
Ó senhor, pela tua graça que o nosso céu seja imperecível; e também te desejamos como filho. Feito isto, fica livre da dívida.
3.230.6
मातरो हि भवत्यो मे सुतो वोऽहमनिन्दिताः ।
यद्वापीच्छत तत्सर्वं संभविष्यति वस्तथा ॥ ३.२३०.६ ॥
Todas vós sois minhas mães, ó irrepreensíveis; eu sou vosso filho. Tudo o que desejais, tudo isso virá a ser para vós, assim.
3.230.7
विवक्षन्तं ततः शक्रं किं कार्यमिति सोऽब्रवीत् ।
उक्तः स्कन्देन ब्रूहिति सोऽब्रवीद्वासवस्ततः ॥ ३.२३०.७ ॥
Então Śakra, desejando falar, perguntou: "O que deve ser feito?" Quando Skanda disse: "Fala", Vāsava então falou.
3.230.8
अभिजित्स्पर्धमाना तु रोहिण्या कन्यसी स्वसा ।
इच्छन्ती ज्येष्ठतां देवी तपस्तप्तुं वनं गता ॥ ३.२३०.८ ॥
Abhijit, competindo com Rohiṇī, sendo a irmã mais nova, desejando a primazia, foi à floresta praticar austeridades.
3.230.9
तत्र मूढोस्मि भद्रं ते नक्षत्रं गगनाच्च्युतम् ।
कालं त्विमं परं स्कन्द ब्रह्मणा सह चिन्तय ॥ ३.२३०.९ ॥
Ali estou confuso. Que o bem lhe aconteça. O asterismo caiu do céu. Ó Skanda, considere este tempo supremo junto com Brahmā.
3.230.10
धनिष्ठादिस्तदा कालो ब्रह्मणा परिकल्पितः ।
रोहिणी ह्यभवत्पूर्वमेवं सङ्ख्या समाभवत् ॥ ३.२३०.१० ॥
Então Brahmā fixou o tempo começando por Dhaniṣṭhā. Antes, Rohiṇī era a primeira; assim surgiu a contagem.
3.230.11
एवमुक्ते तु शक्रेण त्रिदिवं कृत्तिका गताः ।
नक्षत्रं शकटाकारं भाति तद्वह्निदैवतम् ॥ ३.२३०.११ ॥
Quando Śakra assim falou, as Kṛttikās foram para o céu. Esse asterismo, cuja divindade é o Fogo, brilha em forma de carro.
3.230.12
विनता चाब्रवीत्स्कन्दं मम त्वं पिण्डदः सुतः ।
इच्छामि नित्यमेवाहं त्वया पुत्र सहासितुम् ॥ ३.२३०.१२ ॥
Vinatā disse a Skanda: "Tu és meu filho, aquele que oferece as oferendas fúnebres. Ó filho, desejo sempre habitar contigo."
3.230.13
एवमस्तु नमस्तेऽस्तु पुत्रस्नेहात्प्रशाधि माम् ।
स्नुषया पूज्यमाना वै देवि वत्स्यसि नित्यदा ॥ ३.२३०.१३ ॥
Skanda disse: Assim seja, homenagem a ti. Por afeto de filho, governa-me. Ó deusa, honrada pelas tuas noras, sempre habitarás.
3.230.14
अथ मातृगणः सर्वः स्कन्दं वचनमब्रवीत् ।
वयं सर्वस्य लोकस्य मातरः कविभिः स्तुताः।
इच्छामो मातरस्तुभ्यं भवितुं पूजयस्व नः ॥ ३.२३०.१४ ॥
Então toda a multidão das Mães falou a Skanda: Somos as mães de todo o mundo, louvadas pelos sábios. Desejamos ser tuas mães; adora-nos.
3.230.15
तासां तु वचनं श्रुत्वास्कन्दो वचनमब्रवीत् ।
मातरो हि भवत्यो मे भवतीनामहं सुतः।
उच्यतां यन्मया कार्यं भवतीनामथेप्सितम् ॥ ३.२३०.१५ ॥
Tendo ouvido as palavras delas, Skanda disse: Vós sois de facto minhas mães, e eu sou vosso filho. Dizei o que devo fazer, o que desejais.
3.230.16
यास्तु ता मातरः पूर्वं लोकस्यास्य प्रकल्पिताः ।
अस्माकं तु भवेत्स्थानं तासां चैव न तद्भवेत् ॥ ३.२३०.१६ ॥
Aquelas mães que outrora foram designadas para este mundo: que o lugar seja nosso, e não delas.
3.230.17
भवेम पूज्या लोकस्य न ताः पूज्याः सुरर्षभ ।
प्रजाऽस्माकं हृतास्ताभिस्त्वत्कृते ताः प्रयच्छ नः ॥ ३.२३०.१७ ॥
Que sejamos dignas de culto no mundo, e que elas não sejam adoradas. Ó melhor dos deuses, elas levaram os nossos filhos; por tua causa, entrega-as a nós.
3.230.18
वृत्ताः प्रजा न ताः प्रक्या भवतीभिर्निषेवितुम् ।
अन्प्रां वः कां प्रयच्छामि प्रजां यां मनसेच्छथा ॥ ३.२३०.१८ ॥
Skanda disse: 'Aqueles descendentes já estão determinados e não são aptos para que vós, mães, os desfruteis. Que descendente darei a vós, que comeis alimento? Dizei o que desejais no coração.'
3.230.19
इच्चाम तासां मातॄणां प्रजा भोक्तुं प्रयच्छ नः ।
त्वया सह पृथग्भूता ये च तासामथेश्वराः ॥ ३.२३०.१९ ॥
As mães disseram: 'Desejamos desfrutar a descendência daquelas mães; dá-nos. E dá-nos também os senhores dos que estão separados de ti.'
3.230.20
प्रजा वो दद्मि कष्टं तु भवतीभिरुदाहृतम् ।
परिरक्षत भद्रं वः प्रजा साधुनमस्कृताः ॥ ३.२३०.२० ॥
Skanda: 'Dou-vos descendência, mas aceitai também a palavra dura que proferistes. Que vos vá bem; protegei a descendência devidamente honrada.'
3.230.21
परिरक्षाम भद्रं ते प्रजाः स्कन्द यथेच्छसि ।
त्वया नो रोचते स्कन्द सहवासश्चिरंप्रभो ॥ ३.२३०.२१ ॥
As mães: 'Que te vá bem, Skanda; protegeremos a descendência como desejas. Skanda, senhor, agrada-nos viver contigo por muito tempo.'
3.230.22
यावत्षोडश वर्षाणि भवन्ति तरुणाः प्रजाः ।
प्रबाधत मनुष्याणां तावद्रूपैः पृथग्विधैः ॥ ३.२३०.२२ ॥
Skanda: 'Enquanto a descendência for jovem, de dezesseis anos, aflige os homens sob formas diversas.'
3.230.23
अहं च वः प्रदास्यामि रौद्रमात्मानमव्ययम् ।
परमं तेन सहिताः सुखं वत्स्यथ पूजिताः ॥ ३.२३०.२३ ॥
Skanda: 'Eu vos darei o meu eu feroz e imperecível; unidas a ele, honradas, habitareis em felicidade.'
3.230.24
ततः शरीरात्स्कन्दस्य परुषः पावकप्रभः ।
भोक्तुं प्रजाः स मर्त्यानां निष्पपात महाबलः ॥ ३.२३०.२४ ॥
Então do corpo de Skanda surgiu um ser áspero, brilhante como o fogo e de grande força, que saiu para devorar as criaturas dos mortais.
3.230.25
अपतत्सहसा भूमौ विसंज्ञोऽथ क्षुधार्दितः ।
स्कन्देन सोऽभ्यनुज्ञातो रौद्ररूपोऽभवद्ग्रहः ॥ ३.२३०.२५ ॥
Caiu de repente ao chão, inconsciente e atormentado pela fome; e, permitido por Skanda, tornou-se um espírito apreensor de forma terrível.
3.230.26
स्कन्दापस्मार इत्याहुर्गृहं तं द्विजसत्तमाः ।
विनता तु महारौद्रा कथ्यते शकुनिग्रहः ॥ ३.२३०.२६ ॥
Ó melhores dos duas vezes nascidos, a esse espírito apreensor chamam a epilepsia de Skanda; mas a muito terrível Vinatā é chamada o espírito que captura aves.
3.230.27
मातॄणां राक्षसंप्राहुस्तं विद्यात्पूतनाग्रहम् ।
कष्टा दारुणरूपेण घोररूपा निशाचरी ॥ ३.२३०.२७ ॥
Chamam-no o demônio das Mães; deve-se conhecê-lo como o espírito apreensor Pūtanā: a cruel andarilha noturna de forma terrível e assustadora.
3.230.28
पशाची रदारुणाकारा कथ्यते शीतपूतना ।
गर्भान्सा मानुषीणां तु हरते घोरदर्शना ॥ ३.२३०.२८ ॥
Uma demônia de presas terríveis e forma espantosa chama-se Pūtanā Fria; ela, de aspecto horrível, arrebata os embriões das mulheres humanas.
3.230.29
अदितिं रेवतीं प्राहुर्ग्रहस्तस्यास्तु रैवतः ।
सोऽपि बालान्महागोरो बाधते वै महाग्रहः ॥ ३.२३०.२९ ॥
Chamam Aditi de Revatī, e seu espírito é Raivata; aquele grande espírito de tez muito clara também aflige as crianças.
3.230.30
दैत्यानां या दितिर्माता तामाहुर्मुखमण्डिकाम् ।
अत्यर्थं शिशुमांसेन संप्रहृष्टा दुरासदा ॥ ३.२३०.३० ॥
A mãe dos Daityas, Diti, é chamada Mukhamaṇḍikā; extremamente satisfeita com a carne das crianças, torna-se inacessível.
3.230.31
कुमाराश्च कुमार्यश् ये प्रोक्ताः स्कन्दसंभवाः ।
तेऽपि गर्भभुजः सर्वे कौरव्यसुमहाग्रहाः ॥ ३.२३०.३१ ॥
Os meninos e meninas tidos como nascidos de Skanda são todos devoradores de embriões, ó Kaurava; são todos grandes grahas.
3.230.32
तासामेव तु पत्नीनां पतयस्ते प्रकीर्तिताः ।
आजायमानान्गृह्णन्ति बालकान्रौद्रकर्मणः ॥ ३.२३०.३२ ॥
Estes são declarados os maridos dessas mesmas esposas; os de ações cruéis apoderam-se das crianças ao nascerem.
3.230.33
गवां माता तु या प्राज्ञैः कथ्यते सुरभिर्नृप ।
शकुनिस्तामथारुह्यसह भुङ्क्ते शिशून्भुवि ॥ ३.२३०.३३ ॥
Ó rei, Surabhi, a quem os sábios chamam mãe das vacas, é aquela sobre a qual Śakuni monta e devora as crianças sobre a terra.
3.230.34
सरमा नाम या माता शुनां देवी जनाधिप ।
साऽपिगर्भान्समादत्ते मानुषीणां सदैव हि ॥ ३.२३०.३४ ॥
Ó senhor dos homens, a deusa Saramā, mãe dos cães, também sempre se apodera dos embriões das mulheres humanas.
3.230.35
पादपानां च या माता करञ्जनिलया हि सा ।
वरदा सा हि सौम्या च नित्यं भूतानुकम्पिनी ॥ ३.२३०.३५ ॥
Ela, que é a mãe das árvores, habitando na árvore karañja, concede dádivas; é gentil e sempre compassiva para com os seres.
3.230.36
करञ्जे तां नमस्यन्ति तस्मात्पुत्रार्थिनो नराः ।
इमे त्वष्टादशान्ये वै ग्रहा मांसमधुप्रियाः ॥ ३.२३०.३६ ॥
Por isso os homens que desejam filhos a veneram na árvore karañja. E há também estes outros dezoito grahas, amantes de carne e mel.
3.230.37
द्विपञ्चरात्रं तिष्ठन्ति सततं सूतिकागृहे ।
कद्रूः सूक्ष्मवपुर्भूत्वा गर्भिणीं प्रविशत्यथ ॥ ३.२३०.३७ ॥
Por dez noites permanecem constantemente na câmara do parto. Kadrū, assumindo um corpo sutil, então entra na mulher grávida.
3.230.38
भुङ्क्ते सा तत्र तं गर्भं सा तु नागं प्रसूयते ।
गन्धर्वाणां तु या माता सा गर्भं गृह्य गच्छति ॥ ३.२३०.३८ ॥
Ali ela devora aquele embrião, e dá à luz uma serpente. Mas a mãe dos gandharvas leva o embrião e vai embora.
3.230.39
ततो विलीनगर्भा सा मानुषी भुवि दृश्यते ।
या जनित्री त्वप्सरसां गर्भमास्ते प्रगृह्य सा ॥ ३.२३०.३९ ॥
Então, dissolvido o embrião, ela aparece na terra como mulher humana. Mas a mãe das apsarases apodera-se do embrião e permanece ali.
3.230.40
उपविष्टं ततो गर्भं कथयनति मनीषिणः ।
लोहितस्योदधेः कन्या धात्री स्कन्दस्य सा स्मृता ॥ ३.२३०.४० ॥
Então os sábios dizem que o embrião se assentou. Ela é a filha do Oceano de Sangue, lembrada como ama de Skanda.
3.230.41
लोहितायनिरित्येवं कदम्बे सा हि पूज्यते ।
पुरुषे तु यथा रुद्रस्तथाऽऽर्या प्रमदास्वपि ॥ ३.२३०.४१ ॥
Sob o nome Lohitāyanī, ela é adorada na árvore kadamba. Assim como Rudra entre os homens, também a nobre é venerada entre as mulheres.
3.230.42
आर्या माता कुमारस्य पृथक्कामार्थमिज्यते ।
एवमेते कुमाराणां मया प्रोक्ता महाग्रहाः ॥ ३.२३०.४२ ॥
A nobre mãe do menino é venerada por desejos separados. Assim declarei estes grandes espíritos que apoderam-se dos meninos.
3.230.43
यावत्षोडश वर्षाणि शिशूनां ह्यशिवास्ततः ।
ये च मातृगणाः प्रोक्ताः पुरुषाश्चैवये ग्रहाः ॥ ३.२३०.४३ ॥
Até os dezesseis anos, para os bebês, existem estas tropas inauspiciosas de mães, e também os espíritos masculinos que apoderam-se.
3.230.44
सर्वे स्कन्दग्रहा नाम ज्ञेया नित्यं शरीरिभिः ।
तेषां प्रशमनं कार्यं स्नानं धूपमथाञ्जनम्।
बलिकार्गेपहाराश् स्कन्दस्येज्या विशेषतः ॥ ३.२३०.४४ ॥
Todos estes são conhecidos como espíritos de Skanda, que os seres encarnados devem sempre reconhecer. Seu apaziguamento deve ser feito com banhos, incenso e unguento, com oferendas de comida e presentes, sobretudo com a adoração de Skanda.
3.230.45
एवमभ्यर्चिताः सर्वे प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ।
आयुर्दीर्घं च राजेनद्रसम्यक्पूजानमस्कृताः ॥ ३.२३०.४५ ॥
Assim devidamente adorados e reverenciados, todos concedem auspício e longa vida aos homens, ó senhor dos reis.
3.230.46
ऊर्ध्वं तु षोडशाद्वर्षाद्ये भवन्ति ग्रहा नृणाम् ।
तानहं संप्रवक्ष्यामि नमस्कृत्य महेश्वरम् ॥ ३.२३०.४६ ॥
Após dezesseis anos, os espíritos que se apoderam dos homens, eu os declararei completamente, tendo me curvado diante de Maheśvara.
3.230.47
यः पश्यति नरो देवाञ्जाग्रद्वा शयितोपि वा ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं तं तु देवग्रहं विदुः ॥ ३.२३०.४७ ॥
O homem que vê os deuses, acordado ou dormindo, logo enlouquece; isso é conhecido como o espírito divino que apodera-se.
3.230.48
आसीनश्च शयानश्च यः पश्यति नरः पितॄन् ।
उन्माद्यतिस तु क्षिप्रं स ज्ञेयस्तु पितृग्रहः ॥ ३.२३०.४८ ॥
Quem vê os antepassados, sentado ou deitado, logo enlouquece; deve ser reconhecido como possuído pelos pitṛs (pitṛ-graha).
3.230.49
अवमन्यति यः सिद्धान्क्रुद्धाश्चापि शपन्ति यम् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयः सिद्धग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.४९ ॥
Quem despreza os siddhas, e a quem os siddhas irados amaldiçoam, logo enlouquece; deve ser reconhecido como possuído pelos siddhas (siddha-graha).
3.230.50
उपाघ्राति च यो गन्धान्रसांश्चापि पृथग्विधान् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं स ज्ञेयो राक्षसो ग्रहः ॥ ३.२३०.५० ॥
Quem cheira diversos perfumes e prova diversos sabores enlouquece logo; deve ser reconhecido como possuído por um rākṣasa (rākṣasa-graha).
3.230.51
गन्धर्वाश्चापि यं दिव्याः संविशन्ति नरं भुवि ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहो गान्धर्व एव सः ॥ ३.२३०.५१ ॥
O homem em quem os gandharvas divinos entram na terra logo enlouquece; isso é de fato uma posse gandharva (gāndharva-graha).
3.230.52
अधिरोहन्ति यं नित्यं पिशाचाः पुरुषं प्रति ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहः पैशाच एव सः ॥ ३.२३०.५२ ॥
O homem sobre quem os piśācas constantemente montam logo enlouquece; isso é de fato uma posse piśāca (paiśāca-graha).
3.230.53
आविशन्ति च यं यक्षाः पुरुषं कालपर्यये ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयो यक्षग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.५३ ॥
O homem em quem os yakṣas entram na virada do tempo logo enlouquece; deve ser reconhecido como possuído pelos yakṣas (yakṣa-graha).
3.230.54
यस् दोषैः प्रकुपितं चित्तं मुह्यति देहिनः ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं साधनं तस्य शास्त्रतः ॥ ३.२३०.५४ ॥
Quando a mente agitada de um ser encarnado se confunde por faltas, ele logo enlouquece; o remédio para ele é segundo as escrituras.
3.230.55
वैक्लव्याच्च भयाच्चैव घोराणां चापि दर्शनात् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं सान्त्वं तस्य तु साधनम् ॥ ३.२३०.५५ ॥
Pela angústia e pelo medo, e também ao ver coisas terríveis, ele logo enlouquece; seu remédio é o consolo.
3.230.56
कश्चित्क्रीडितुकामो वै भोक्तुकामस्तथाऽपरः ।
अभिकामस्तथैवान्य इत्येष त्रिविधो ग्रहः ॥ ३.२३०.५६ ॥
Um deseja brincar, outro deseja desfrutar e outro ainda deseja; assim esta possessão é de três tipos.
3.230.57
यावत्सप्ततिवर्षाणि भवन्त्येते ग्रहा नृणाम् ।
अतः परं देहिनां तु ग्रहतुल्या भवेञ्जरा ॥ ३.२३०.५७ ॥
Enquanto houver setenta anos, essas possessões permanecem sobre os homens; além disso, para os seres encarnados, a velhice torna-se como uma possessão.
3.230.58
अप्रकीर्णेन्द्रियं दान्तं शुचिं नित्यमतन्द्रितम् ।
आस्तिकं श्रद्दधानं च वर्जयन्ति तदा ग्रहाः ॥ ३.२३०.५८ ॥
Aqueles cujos sentidos não estão dispersos, que são controlados, puros, sempre incansáveis, fiéis e confiantes, as possessões então evitam.
3.230.59
इत्येष ते ग्रहोद्देशो मानुषाणां प्रकीर्तितः ।
न स्पृशन्ति ग्रहा भक्तान्नरान्देवं महेश्वरम् ॥ ३.२३०.५९ ॥
Assim foi proclamado este ensinamento sobre as possessões dos homens. As possessões não tocam os homens devotos ao grande Senhor, o deus Maheśvara.