ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.230.1
श्रिया जुष्टं महासेनं देवसेनापतीकृतम् ।
सप्तर्षिपत्नयः षड् देव्यस्तत्सकाशमथागमन् ॥ ३.२३०.१ ॥
ಶ್ರೀಯಿಂದ ಶೋಭಿತನಾದ, ದೇವಸೇನೆಯ ಸೇನಾಪತಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾಸೇನನ ಬಳಿಗೆ ಆಗ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ ಆರು ಪತ್ನಿ-ದೇವತೆಗಳು ಬಂದರು.
3.230.2
ऋषिभिः संपरित्यक्ता धर्मयुक्ता महाव्रताः ।
द्रुतमागम्य चोचुस्ता देवसेनापतिं प्रभुम् ॥ ३.२३०.२ ॥
ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಧರ್ಮಯುಕ್ತರಾದ, ಮಹಾವ್ರತರಾದ ಅವರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದು ದೇವಸೇನಾಪತಿಯಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
3.230.3
वयं पुत्र परित्यक्तां भर्तृभिर्देवसंमितैः ।
अकारणाद्रुषा तैस्तु पुण्यस्थानात्परिच्युताः ॥ ३.२३०.३ ॥
ಮಗನೇ, ದೇವತುಲ್ಯರಾದ ನಮ್ಮ ಪತಿಗಳಿಂದ ನಾವು ಪರಿತ್ಯಕ್ತರಾದೆವು; ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಕೋಪದಿಂದ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದರು.
3.230.4
अस्माभिः किल जातस्त्वमिति केनाप्युदाहृतम् ।
तत्सत्यमेतत्संश्रुत्य तस्मान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ ३.२३०.४ ॥
ನೀನು ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಜನಿಸಿದೆ ಎಂದು ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಇದು ಸತ್ಯವೆಂದು ಕೇಳಿ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
3.230.5
अक्षयश्च भवेत्स्वर्गस्त्वत्प्रसादाद्धि नः प्रभो ।
त्वां पुत्रं चाप्यभीप्सामः कृत्वैतदनृणो भव ॥ ३.२३०.५ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಗ ಅಕ್ಷಯವಾಗಲಿ; ನಿನ್ನನ್ನು ಮಗನಾಗಿ ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಇದನ್ನು ಮಾಡಿ ಋಣಮುಕ್ತನಾಗು.
3.230.6
मातरो हि भवत्यो मे सुतो वोऽहमनिन्दिताः ।
यद्वापीच्छत तत्सर्वं संभविष्यति वस्तथा ॥ ३.२३०.६ ॥
ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ತಾಯಂದಿರು, ಓ ನಿರ್ದೋಷರೇ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಗ. ನೀವು ಬಯಸಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮಗೆ ಆಗುವುದು.
3.230.7
विवक्षन्तं ततः शक्रं किं कार्यमिति सोऽब्रवीत् ।
उक्तः स्कन्देन ब्रूहिति सोऽब्रवीद्वासवस्ततः ॥ ३.२३०.७ ॥
ಆಗ ಮಾತನಾಡಲು ಬಯಸಿದ ಶಕ್ರನು 'ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಸ್ಕಂದನು 'ಹೇಳು' ಎಂದಾಗ ವಾಸವನು ಮಾತನಾಡಿದನು.
3.230.8
अभिजित्स्पर्धमाना तु रोहिण्या कन्यसी स्वसा ।
इच्छन्ती ज्येष्ठतां देवी तपस्तप्तुं वनं गता ॥ ३.२३०.८ ॥
ರೋಹಿಣಿಯೊಡನೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ ಅಭಿಜಿತ್, ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಜ್ಯೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಳು.
3.230.9
तत्र मूढोस्मि भद्रं ते नक्षत्रं गगनाच्च्युतम् ।
कालं त्विमं परं स्कन्द ब्रह्मणा सह चिन्तय ॥ ३.२३०.९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನಕ್ಷತ್ರವು ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಸ್ಕಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ಈ ಉನ್ನತ ಕಾಲವನ್ನು ಚಿಂತಿಸು.
3.230.10
धनिष्ठादिस्तदा कालो ब्रह्मणा परिकल्पितः ।
रोहिणी ह्यभवत्पूर्वमेवं सङ्ख्या समाभवत् ॥ ३.२३०.१० ॥
ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಧನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಕಾಲವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಮೊದಲು ರೋಹಿಣಿಯೇ ಇದ್ದಳು; ಹೀಗೆ ಎಣಿಕೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
3.230.11
एवमुक्ते तु शक्रेण त्रिदिवं कृत्तिका गताः ।
नक्षत्रं शकटाकारं भाति तद्वह्निदैवतम् ॥ ३.२३०.११ ॥
ಶಕ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಕೃತ್ತಿಕೆಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅಗ್ನಿ ದೇವತೆಯುಳ್ಳ ಆ ನಕ್ಷತ್ರವು ಗಾಡಿಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.
3.230.12
विनता चाब्रवीत्स्कन्दं मम त्वं पिण्डदः सुतः ।
इच्छामि नित्यमेवाहं त्वया पुत्र सहासितुम् ॥ ३.२३०.१२ ॥
ವಿನತೆ ಸ್ಕಂದನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನೀನು ನನಗೆ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುವ ಮಗ. ಮಗನೇ, ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.'
3.230.13
एवमस्तु नमस्तेऽस्तु पुत्रस्नेहात्प्रशाधि माम् ।
स्नुषया पूज्यमाना वै देवि वत्स्यसि नित्यदा ॥ ३.२३०.१३ ॥
ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು: ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮಗನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆಳು. ದೇವಿ, ಸೊಸೆಯರಿಂದ ಪೂಜಿತಳಾಗಿ ನೀನು ಸದಾ ವಾಸಿಸುವೆ.
3.230.14
अथ मातृगणः सर्वः स्कन्दं वचनमब्रवीत् ।
वयं सर्वस्य लोकस्य मातरः कविभिः स्तुताः।
इच्छामो मातरस्तुभ्यं भवितुं पूजयस्व नः ॥ ३.२३०.१४ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತೃಗಣಗಳು ಸ್ಕಂದನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದವು: ನಾವು ಜಗತ್ತೆಲ್ಲದರ ತಾಯಂದಿರು, ಕವಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತರು. ನಿನಗೆ ತಾಯಂದಿರಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ನಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸು.
3.230.15
तासां तु वचनं श्रुत्वास्कन्दो वचनमब्रवीत् ।
मातरो हि भवत्यो मे भवतीनामहं सुतः।
उच्यतां यन्मया कार्यं भवतीनामथेप्सितम् ॥ ३.२३०.१५ ॥
ಅವರ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸ್ಕಂದನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನೀವು ನನಗೆ ತಾಯಂದಿರು, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಗ. ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟವಾದುದು ಏನೆಂದು ಹೇಳಿ, ನಾನು ಮಾಡಬೇಕಾದುದು ಏನು?
3.230.16
यास्तु ता मातरः पूर्वं लोकस्यास्य प्रकल्पिताः ।
अस्माकं तु भवेत्स्थानं तासां चैव न तद्भवेत् ॥ ३.२३०.१६ ॥
ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮೊದಲೇ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ತಾಯಂದಿರು ಇದ್ದಾರೆ; ಆ ಸ್ಥಾನ ನಮಗೇ ಇರಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಆಗದಿರಲಿ.
3.230.17
भवेम पूज्या लोकस्य न ताः पूज्याः सुरर्षभ ।
प्रजाऽस्माकं हृतास्ताभिस्त्वत्कृते ताः प्रयच्छ नः ॥ ३.२३०.१७ ॥
ನಾವು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯರಾಗಬೇಕು, ಅವರು ಪೂಜ್ಯರಾಗಬಾರದು. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವರು ನಮ್ಮ ಸಂತಾನವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ; ನಿನ್ನ ನಿಮಿತ್ತ ಅವರನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡು.
3.230.18
वृत्ताः प्रजा न ताः प्रक्या भवतीभिर्निषेवितुम् ।
अन्प्रां वः कां प्रयच्छामि प्रजां यां मनसेच्छथा ॥ ३.२३०.१८ ॥
ಸ್ಕಂದ ಹೇಳಿದನು: 'ಆ ಸಂತಾನವು ಮೊದಲೇ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ; ನೀವು ಅನುಭವಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಅನ್ನ ತಿನ್ನುವ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕೊಡಲಿ? ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸುವ ಸಂತಾನವನ್ನು ಹೇಳಿ.'
3.230.19
इच्चाम तासां मातॄणां प्रजा भोक्तुं प्रयच्छ नः ।
त्वया सह पृथग्भूता ये च तासामथेश्वराः ॥ ३.२३०.१९ ॥
ತಾಯಂದಿರು ಹೇಳಿದರು: 'ಆ ತಾಯಂದಿರ ಸಂತಾನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ನಮಗೆ ಕೊಡು. ನಿನ್ನಿಂದ ಬೇರಾದ ಅವರ ಒಡೆಯರನ್ನೂ ಕೊಡು.'
3.230.20
प्रजा वो दद्मि कष्टं तु भवतीभिरुदाहृतम् ।
परिरक्षत भद्रं वः प्रजा साधुनमस्कृताः ॥ ३.२३०.२० ॥
ಸ್ಕಂದ: 'ನಿಮಗೆ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ನೀವು ಹೇಳಿದ ಕಠಿಣ ಮಾತನ್ನೂ (ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ). ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂತಾನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ.'
3.230.21
परिरक्षाम भद्रं ते प्रजाः स्कन्द यथेच्छसि ।
त्वया नो रोचते स्कन्द सहवासश्चिरंप्रभो ॥ ३.२३०.२१ ॥
ತಾಯಂದಿರು: 'ಸ್ಕಂದಾ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ನೀನು ಬಯಸಿದಂತೆ ಸಂತಾನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸ್ಕಂದಾ, ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನೊಡನೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಾಸಿಸುವುದು ನಮಗೆ ಇಷ್ಟ.'
3.230.22
यावत्षोडश वर्षाणि भवन्ति तरुणाः प्रजाः ।
प्रबाधत मनुष्याणां तावद्रूपैः पृथग्विधैः ॥ ३.२३०.२२ ॥
ಸ್ಕಂದ: 'ಸಂತಾನವು ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ಯುವಕರಾಗಿರುವವರೆಗೆ, ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಪೀಡಿಸಿ.'
3.230.23
अहं च वः प्रदास्यामि रौद्रमात्मानमव्ययम् ।
परमं तेन सहिताः सुखं वत्स्यथ पूजिताः ॥ ३.२३०.२३ ॥
ಸ್ಕಂದ: 'ನಾನು ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಭಯಂಕರ, ಅಳಿವಿಲ್ಲದ ರೂಪವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಅದರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ, ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ ನೀವು ಸುಖದಿಂದ ಇರುವಿರಿ.'
3.230.24
ततः शरीरात्स्कन्दस्य परुषः पावकप्रभः ।
भोक्तुं प्रजाः स मर्त्यानां निष्पपात महाबलः ॥ ३.२३०.२४ ॥
ಆಗ ಸ್ಕಂದನ ದೇಹದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯ ಪ್ರಭೆಯ ಕ್ರೂರ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಒಬ್ಬನು ಹೊರಬಂದು, ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಲು ಹೊರಟನು.
3.230.25
अपतत्सहसा भूमौ विसंज्ञोऽथ क्षुधार्दितः ।
स्कन्देन सोऽभ्यनुज्ञातो रौद्ररूपोऽभवद्ग्रहः ॥ ३.२३०.२५ ॥
ಅವನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು; ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದನು. ಸ್ಕಂದನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಅವನು ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಗ್ರಹನಾದನು.
3.230.26
स्कन्दापस्मार इत्याहुर्गृहं तं द्विजसत्तमाः ।
विनता तु महारौद्रा कथ्यते शकुनिग्रहः ॥ ३.२३०.२६ ॥
ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಆ ಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ಕಂದಾಪಸ್ಮಾರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರಳಾದ ವಿನತೆಯನ್ನು ಶಕುನಿ-ಗ್ರಹ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
3.230.27
मातॄणां राक्षसंप्राहुस्तं विद्यात्पूतनाग्रहम् ।
कष्टा दारुणरूपेण घोररूपा निशाचरी ॥ ३.२३०.२७ ॥
ಮಾತೃಗಳ ರಾಕ್ಷಸ ಎಂದು ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನು ಪೂತನಾ-ಗ್ರಹ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ದಾರುಣ ರೂಪದ, ಕಷ್ಟ ಕೊಡುವ, ಘೋರರೂಪದ ರಾತ್ರಿಚರಿ.
3.230.28
पशाची रदारुणाकारा कथ्यते शीतपूतना ।
गर्भान्सा मानुषीणां तु हरते घोरदर्शना ॥ ३.२३०.२८ ॥
ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರ ಆಕಾರದ ಪಿಶಾಚಿಯನ್ನು ಶೀತ-ಪೂತನಾ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆ ಭೀಕರ ದರ್ಶನದವಳು ಮಾನುಷ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗರ್ಭಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
3.230.29
अदितिं रेवतीं प्राहुर्ग्रहस्तस्यास्तु रैवतः ।
सोऽपि बालान्महागोरो बाधते वै महाग्रहः ॥ ३.२३०.२९ ॥
ಅದಿತಿಯನ್ನು ರೇವತಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವಳ ಗ್ರಹ ರೈವತ. ಆ ಮಹಾಗೌರ ಗ್ರಹವೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತದೆ.
3.230.30
दैत्यानां या दितिर्माता तामाहुर्मुखमण्डिकाम् ।
अत्यर्थं शिशुमांसेन संप्रहृष्टा दुरासदा ॥ ३.२३०.३० ॥
ದೈತ್ಯರ ತಾಯಿಯಾದ ದಿತಿಯನ್ನು ಮುಖಮಂಡಿಕಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಿಶುಗಳ ಮಾಂಸದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಿ ಆಕೆ ದುರ್ಲಭಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.
3.230.31
कुमाराश्च कुमार्यश् ये प्रोक्ताः स्कन्दसंभवाः ।
तेऽपि गर्भभुजः सर्वे कौरव्यसुमहाग्रहाः ॥ ३.२३०.३१ ॥
ಸ್ಕಂದನಿಂದ ಜನಿಸಿದರೆಂದು ಹೇಳಲಾದ ಕುಮಾರರು ಮತ್ತು ಕುಮಾರಿಯರು ಗರ್ಭವನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು; ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಮಹಾಗ್ರಹಗಳು.
3.230.32
तासामेव तु पत्नीनां पतयस्ते प्रकीर्तिताः ।
आजायमानान्गृह्णन्ति बालकान्रौद्रकर्मणः ॥ ३.२३०.३२ ॥
ಅವರ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಇವರೇ ಪತಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿಗಳು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
3.230.33
गवां माता तु या प्राज्ञैः कथ्यते सुरभिर्नृप ।
शकुनिस्तामथारुह्यसह भुङ्क्ते शिशून्भुवि ॥ ३.२३०.३३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಗೋವುಗಳ ತಾಯಿಯೆಂದು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಹೇಳುವ ಸುರಭಿಯನ್ನು ಏರಿ ಶಕುನಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಶುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ.
3.230.34
सरमा नाम या माता शुनां देवी जनाधिप ।
साऽपिगर्भान्समादत्ते मानुषीणां सदैव हि ॥ ३.२३०.३४ ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪ, ನಾಯಿಗಳ ದೇವಿಯ ತಾಯಿ ಸರಮಾ ಎಂಬವಳು ಮಾನವ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಗರ್ಭಗಳನ್ನು ಸದಾ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
3.230.35
पादपानां च या माता करञ्जनिलया हि सा ।
वरदा सा हि सौम्या च नित्यं भूतानुकम्पिनी ॥ ३.२३०.३५ ॥
ಮರಗಳ ತಾಯಿಯಾದ, ಕರಂಜ ಮರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆಕೆ ವರ ನೀಡುವವಳು; ಆಕೆ ಸೌಮ್ಯಳು, ಸದಾ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವಳು.
3.230.36
करञ्जे तां नमस्यन्ति तस्मात्पुत्रार्थिनो नराः ।
इमे त्वष्टादशान्ये वै ग्रहा मांसमधुप्रियाः ॥ ३.२३०.३६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಪುತ್ರರನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯರು ಕರಂಜ ವೃಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಆಕೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಈ ಹದಿನೆಂಟು ಇತರ ಗ್ರಹಗಳೂ ಇವೆ.
3.230.37
द्विपञ्चरात्रं तिष्ठन्ति सततं सूतिकागृहे ।
कद्रूः सूक्ष्मवपुर्भूत्वा गर्भिणीं प्रविशत्यथ ॥ ३.२३०.३७ ॥
ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅವರು ಬಾಣಂತಿ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಕದ್ರೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾಳೆ.
3.230.38
भुङ्क्ते सा तत्र तं गर्भं सा तु नागं प्रसूयते ।
गन्धर्वाणां तु या माता सा गर्भं गृह्य गच्छति ॥ ३.२३०.३८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವಳು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳು ನಾಗವನ್ನು ಹೆರುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಗಂಧರ್ವರ ತಾಯಿಯಾದವಳು ಗರ್ಭವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
3.230.39
ततो विलीनगर्भा सा मानुषी भुवि दृश्यते ।
या जनित्री त्वप्सरसां गर्भमास्ते प्रगृह्य सा ॥ ३.२३०.३९ ॥
ನಂತರ ಗರ್ಭ ಕರಗಿದ ಅವಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನುಷಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅಪ್ಸರೆಯರ ತಾಯಿಯಾದವಳು ಗರ್ಭವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ.
3.230.40
उपविष्टं ततो गर्भं कथयनति मनीषिणः ।
लोहितस्योदधेः कन्या धात्री स्कन्दस्य सा स्मृता ॥ ३.२३०.४० ॥
ನಂತರ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವಳು ರಕ್ತಸಾಗರದ ಕನ್ಯೆ; ಸ್ಕಂದನ ಧಾತ್ರಿಯೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.
3.230.41
लोहितायनिरित्येवं कदम्बे सा हि पूज्यते ।
पुरुषे तु यथा रुद्रस्तथाऽऽर्या प्रमदास्वपि ॥ ३.२३०.४१ ॥
ಲೋಹಿತಾಯನಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅವಳು ಕದಂಬ ವೃಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ರುದ್ರನಂತೆ, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೂ ಪೂಜನೀಯಳು.
3.230.42
आर्या माता कुमारस्य पृथक्कामार्थमिज्यते ।
एवमेते कुमाराणां मया प्रोक्ता महाग्रहाः ॥ ३.२३०.४२ ॥
ಕುಮಾರನ ಆರ್ಯಾ ಮಾತೆಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಾಮನೆಗಳ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಕುಮಾರರ ಈ ಮಹಾಗ್ರಹಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
3.230.43
यावत्षोडश वर्षाणि शिशूनां ह्यशिवास्ततः ।
ये च मातृगणाः प्रोक्ताः पुरुषाश्चैवये ग्रहाः ॥ ३.२३०.४३ ॥
ಹದಿನಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಶಿಶುಗಳಿಗೆ ಈ ಅಶುಭ ಮಾತೃಗಣಗಳಿವೆ; ನಂತರ ಹೇಳಲಾದ ಪುರುಷ ಗ್ರಹಗಳೂ ಇವೆ.
3.230.44
सर्वे स्कन्दग्रहा नाम ज्ञेया नित्यं शरीरिभिः ।
तेषां प्रशमनं कार्यं स्नानं धूपमथाञ्जनम्।
बलिकार्गेपहाराश् स्कन्दस्येज्या विशेषतः ॥ ३.२३०.४४ ॥
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ಕಂದಗ್ರಹಗಳೆಂದು ದೇಹಧಾರಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅವುಗಳ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಸ್ನಾನ, ಧೂಪ, ಅಂಜನ, ಬಲಿ ಮತ್ತು ಉಪಹಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ಕಂದನ ಪೂಜೆ.
3.230.45
एवमभ्यर्चिताः सर्वे प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ।
आयुर्दीर्घं च राजेनद्रसम्यक्पूजानमस्कृताः ॥ ३.२३०.४५ ॥
ಹೀಗೆ ಸಮ್ಯಕ್ ಆಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಶುಭ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ.
3.230.46
ऊर्ध्वं तु षोडशाद्वर्षाद्ये भवन्ति ग्रहा नृणाम् ।
तानहं संप्रवक्ष्यामि नमस्कृत्य महेश्वरम् ॥ ३.२३०.४६ ॥
ಹದಿನಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
3.230.47
यः पश्यति नरो देवाञ्जाग्रद्वा शयितोपि वा ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं तं तु देवग्रहं विदुः ॥ ३.२३०.४७ ॥
ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಾಗಲಿ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಮನುಷ್ಯ ಬೇಗನೆ ಹುಚ್ಚನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ದೇವಗ್ರಹ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
3.230.48
आसीनश्च शयानश्च यः पश्यति नरः पितॄन् ।
उन्माद्यतिस तु क्षिप्रं स ज्ञेयस्तु पितृग्रहः ॥ ३.२३०.४८ ॥
ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ ಮಲಗಿದ್ದರೂ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಕಾಣುವ ಮನುಷ್ಯನು ಶೀಘ್ರವೇ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಪಿತೃಗ್ರಹವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
3.230.49
अवमन्यति यः सिद्धान्क्रुद्धाश्चापि शपन्ति यम् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयः सिद्धग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.४९ ॥
ಸಿದ್ಧರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವರಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಶೀಘ್ರವೇ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಸಿದ್ಧಗ್ರಹವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
3.230.50
उपाघ्राति च यो गन्धान्रसांश्चापि पृथग्विधान् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं स ज्ञेयो राक्षसो ग्रहः ॥ ३.२३०.५० ॥
ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಸುಗಂಧಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ರಸಗಳನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸುವವನು ಶೀಘ್ರವೇ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ರಾಕ್ಷಸಗ್ರಹವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
3.230.51
गन्धर्वाश्चापि यं दिव्याः संविशन्ति नरं भुवि ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहो गान्धर्व एव सः ॥ ३.२३०.५१ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಗಂಧರ್ವರು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಗಾಂಧರ್ವಗ್ರಹವೇ.
3.230.52
अधिरोहन्ति यं नित्यं पिशाचाः पुरुषं प्रति ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहः पैशाच एव सः ॥ ३.२३०.५२ ॥
ಪಿಶಾಚಗಳು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಏರುತ್ತವೆಯೋ, ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಪೈಶಾಚಗ್ರಹವೇ.
3.230.53
आविशन्ति च यं यक्षाः पुरुषं कालपर्यये ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयो यक्षग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.५३ ॥
ಕಾಲದ ಬದಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷರು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಯಕ್ಷಗ್ರಹವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
3.230.54
यस् दोषैः प्रकुपितं चित्तं मुह्यति देहिनः ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं साधनं तस्य शास्त्रतः ॥ ३.२३०.५४ ॥
ದೋಷಗಳಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳ ದೇಹಿಯು ಮೋಹಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾಗಿದೆ.
3.230.55
वैक्लव्याच्च भयाच्चैव घोराणां चापि दर्शनात् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं सान्त्वं तस्य तु साधनम् ॥ ३.२३०.५५ ॥
ವೈಕ್ಲವ್ಯದಿಂದ, ಭಯದಿಂದ, ಭಯಂಕರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದಲೂ ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಉನ್ಮತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸಾಂತ್ವನ.
3.230.56
कश्चित्क्रीडितुकामो वै भोक्तुकामस्तथाऽपरः ।
अभिकामस्तथैवान्य इत्येष त्रिविधो ग्रहः ॥ ३.२३०.५६ ॥
ಕೆಲವರು ಆಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅನುಭವಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಕಾಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ ಇದು ಮೂರು ವಿಧದ ಗ್ರಹ.
3.230.57
यावत्सप्ततिवर्षाणि भवन्त्येते ग्रहा नृणाम् ।
अतः परं देहिनां तु ग्रहतुल्या भवेञ्जरा ॥ ३.२३०.५७ ॥
ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಈ ಗ್ರಹಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಇರುತ್ತವೆ; ಅದರ ನಂತರ ದೇಹಿಗಳಿಗೆ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಗ್ರಹದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.
3.230.58
अप्रकीर्णेन्द्रियं दान्तं शुचिं नित्यमतन्द्रितम् ।
आस्तिकं श्रद्दधानं च वर्जयन्ति तदा ग्रहाः ॥ ३.२३०.५८ ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಚದುರದವನು, ದಮನಶೀಲನು, ಶುಚಿಯು, ಸದಾ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದವನು, ಆಸ್ತಿಕನು, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನು — ಅಂಥವರನ್ನು ಆಗ ಗ್ರಹಗಳು ವರ್ಜಿಸುತ್ತವೆ.
3.230.59
इत्येष ते ग्रहोद्देशो मानुषाणां प्रकीर्तितः ।
न स्पृशन्ति ग्रहा भक्तान्नरान्देवं महेश्वरम् ॥ ३.२३०.५९ ॥
ಹೀಗೆ ಮನುಷ್ಯರ ಗ್ರಹಗಳ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮಹೇಶ್ವರ ದೇವನ ಭಕ್ತರಾದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಗ್ರಹಗಳು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.