Mahābhārata · Adhyāya 3.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.230.1
श्रिया जुष्टं महासेनं देवसेनापतीकृतम् ।
सप्तर्षिपत्नयः षड् देव्यस्तत्सकाशमथागमन् ॥ ३.२३०.१ ॥
Adornado de esplendor, nombrado comandante del ejército de los dioses, el gran general (Skanda) — entonces llegaron a su presencia las seis diosas, esposas de los siete sabios.
3.230.2
ऋषिभिः संपरित्यक्ता धर्मयुक्ता महाव्रताः ।
द्रुतमागम्य चोचुस्ता देवसेनापतिं प्रभुम् ॥ ३.२३०.२ ॥
Totalmente abandonadas por los sabios, consagradas al dharma, de grandes votos, vinieron presurosas y hablaron al señor, comandante del ejército de los dioses.
3.230.3
वयं पुत्र परित्यक्तां भर्तृभिर्देवसंमितैः ।
अकारणाद्रुषा तैस्तु पुण्यस्थानात्परिच्युताः ॥ ३.२३०.३ ॥
Oh hijo, hemos sido abandonadas por nuestros esposos, semejantes a dioses; sin causa, con ira, nos derribaron del lugar sagrado.
3.230.4
अस्माभिः किल जातस्त्वमिति केनाप्युदाहृतम् ।
तत्सत्यमेतत्संश्रुत्य तस्मान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ ३.२३०.४ ॥
Alguien ha declarado que tú naciste de nosotras; al oír que esto es verdad, debes protegernos.
3.230.5
अक्षयश्च भवेत्स्वर्गस्त्वत्प्रसादाद्धि नः प्रभो ।
त्वां पुत्रं चाप्यभीप्सामः कृत्वैतदनृणो भव ॥ ३.२३०.५ ॥
Oh señor, por tu gracia que nuestro cielo sea imperecedero; y también te deseamos como hijo. Hecho esto, queda libre de deuda.
3.230.6
मातरो हि भवत्यो मे सुतो वोऽहमनिन्दिताः ।
यद्वापीच्छत तत्सर्वं संभविष्यति वस्तथा ॥ ३.२३०.६ ॥
Todas vosotras sois mis madres, oh intachables; yo soy vuestro hijo. Todo lo que deseéis, eso se cumplirá para vosotras.
3.230.7
विवक्षन्तं ततः शक्रं किं कार्यमिति सोऽब्रवीत् ।
उक्तः स्कन्देन ब्रूहिति सोऽब्रवीद्वासवस्ततः ॥ ३.२३०.७ ॥
Entonces Śakra, deseando hablar, preguntó: «¿Qué se debe hacer?». Cuando Skanda dijo: «Habla», Vāsava habló.
3.230.8
अभिजित्स्पर्धमाना तु रोहिण्या कन्यसी स्वसा ।
इच्छन्ती ज्येष्ठतां देवी तपस्तप्तुं वनं गता ॥ ३.२३०.८ ॥
Abhijit, rivalizando con Rohiṇī, siendo la hermana menor, deseando la primogenitura, fue al bosque a practicar austeridades.
3.230.9
तत्र मूढोस्मि भद्रं ते नक्षत्रं गगनाच्च्युतम् ।
कालं त्विमं परं स्कन्द ब्रह्मणा सह चिन्तय ॥ ३.२३०.९ ॥
Allí estoy confundido. Que te vaya bien. El asterismo ha caído del cielo. Oh Skanda, reflexiona sobre este tiempo supremo junto con Brahmā.
3.230.10
धनिष्ठादिस्तदा कालो ब्रह्मणा परिकल्पितः ।
रोहिणी ह्यभवत्पूर्वमेवं सङ्ख्या समाभवत् ॥ ३.२३०.१० ॥
Entonces Brahmā fijó el tiempo que comienza con Dhaniṣṭhā. Antes Rohiṇī había sido la primera; así se estableció el cómputo.
3.230.11
एवमुक्ते तु शक्रेण त्रिदिवं कृत्तिका गताः ।
नक्षत्रं शकटाकारं भाति तद्वह्निदैवतम् ॥ ३.२३०.११ ॥
Cuando Śakra habló así, las Kṛttikā fueron al cielo. Ese asterismo, cuya deidad es el Fuego, brilla con forma de carro.
3.230.12
विनता चाब्रवीत्स्कन्दं मम त्वं पिण्डदः सुतः ।
इच्छामि नित्यमेवाहं त्वया पुत्र सहासितुम् ॥ ३.२३०.१२ ॥
Vinatā dijo a Skanda: «Tú eres mi hijo, el que ofrece las libaciones funerarias. Oh hijo, siempre deseo habitar contigo».
3.230.13
एवमस्तु नमस्तेऽस्तु पुत्रस्नेहात्प्रशाधि माम् ।
स्नुषया पूज्यमाना वै देवि वत्स्यसि नित्यदा ॥ ३.२३०.१३ ॥
Skanda dijo: Así sea, homenaje a ti. Por afecto de hijo, gobiérnami. Oh diosa, honrada por tus nueras, siempre morarás.
3.230.14
अथ मातृगणः सर्वः स्कन्दं वचनमब्रवीत् ।
वयं सर्वस्य लोकस्य मातरः कविभिः स्तुताः।
इच्छामो मातरस्तुभ्यं भवितुं पूजयस्व नः ॥ ३.२३०.१४ ॥
Entonces toda la hueste de las Madres habló a Skanda: Somos las madres de todo el mundo, alabadas por los sabios. Deseamos ser tus madres; adóranos.
3.230.15
तासां तु वचनं श्रुत्वास्कन्दो वचनमब्रवीत् ।
मातरो हि भवत्यो मे भवतीनामहं सुतः।
उच्यतां यन्मया कार्यं भवतीनामथेप्सितम् ॥ ३.२३०.१५ ॥
Habiendo oído sus palabras, Skanda dijo: En verdad vosotras sois mis madres, y yo soy vuestro hijo. Decid qué debo hacer por vosotras, lo que deseáis.
3.230.16
यास्तु ता मातरः पूर्वं लोकस्यास्य प्रकल्पिताः ।
अस्माकं तु भवेत्स्थानं तासां चैव न तद्भवेत् ॥ ३.२३०.१६ ॥
Aquellas madres que fueron nombradas antes para este mundo: que el lugar sea nuestro, y que no sea de ellas.
3.230.17
भवेम पूज्या लोकस्य न ताः पूज्याः सुरर्षभ ।
प्रजाऽस्माकं हृतास्ताभिस्त्वत्कृते ताः प्रयच्छ नः ॥ ३.२३०.१७ ॥
Que nosotras seamos dignas de culto en el mundo, y que ellas no sean adoradas. Oh mejor de los dioses, ellas se han llevado a nuestros hijos; por tu causa, entrégalas a nosotras.
3.230.18
वृत्ताः प्रजा न ताः प्रक्या भवतीभिर्निषेवितुम् ।
अन्प्रां वः कां प्रयच्छामि प्रजां यां मनसेच्छथा ॥ ३.२३०.१८ ॥
Skanda dijo: 'Esos descendientes ya están determinados y no son aptos para que vosotras, madres, los disfrutéis. ¿Qué descendiente os daré a vosotras, que coméis alimento? Decid el que deseáis en vuestra mente.'
3.230.19
इच्चाम तासां मातॄणां प्रजा भोक्तुं प्रयच्छ नः ।
त्वया सह पृथग्भूता ये च तासामथेश्वराः ॥ ३.२३०.१९ ॥
Las madres dijeron: 'Deseamos disfrutar la descendencia de aquellas madres; dánosla. Y dános también los señores de los que están separados de ti.'
3.230.20
प्रजा वो दद्मि कष्टं तु भवतीभिरुदाहृतम् ।
परिरक्षत भद्रं वः प्रजा साधुनमस्कृताः ॥ ३.२३०.२० ॥
Skanda: 'Os doy descendencia, pero aceptad también la dura palabra que habéis dicho. Que os vaya bien; proteged a la descendencia debidamente honrada.'
3.230.21
परिरक्षाम भद्रं ते प्रजाः स्कन्द यथेच्छसि ।
त्वया नो रोचते स्कन्द सहवासश्चिरंप्रभो ॥ ३.२३०.२१ ॥
Las madres: 'Que te vaya bien, Skanda; protegeremos a la descendencia como tú quieras. Skanda, señor, nos complace vivir contigo por mucho tiempo.'
3.230.22
यावत्षोडश वर्षाणि भवन्ति तरुणाः प्रजाः ।
प्रबाधत मनुष्याणां तावद्रूपैः पृथग्विधैः ॥ ३.२३०.२२ ॥
Skanda: 'Mientras la descendencia sea joven, de dieciséis años, aflige a los hombres con diversas formas.'
3.230.23
अहं च वः प्रदास्यामि रौद्रमात्मानमव्ययम् ।
परमं तेन सहिताः सुखं वत्स्यथ पूजिताः ॥ ३.२३०.२३ ॥
Skanda: 'Yo os daré mi forma feroz e imperecedera; unidas a ella, honradas, viviréis en felicidad.'
3.230.24
ततः शरीरात्स्कन्दस्य परुषः पावकप्रभः ।
भोक्तुं प्रजाः स मर्त्यानां निष्पपात महाबलः ॥ ३.२३०.२४ ॥
Entonces del cuerpo de Skanda surgió un ser feroz, resplandeciente como el fuego y de gran fuerza, que salió para devorar a las criaturas de los mortales.
3.230.25
अपतत्सहसा भूमौ विसंज्ञोऽथ क्षुधार्दितः ।
स्कन्देन सोऽभ्यनुज्ञातो रौद्ररूपोऽभवद्ग्रहः ॥ ३.२३०.२५ ॥
Cayó de repente al suelo, inconsciente y atormentado por el hambre; y, permitido por Skanda, se convirtió en un espíritu aprehensor de forma terrible.
3.230.26
स्कन्दापस्मार इत्याहुर्गृहं तं द्विजसत्तमाः ।
विनता तु महारौद्रा कथ्यते शकुनिग्रहः ॥ ३.२३०.२६ ॥
Oh mejores de los nacidos dos veces, a aquel espíritu aprehensor lo llaman el apasmar de Skanda; pero la muy terrible Vinatā es llamada el espíritu que atrapa aves.
3.230.27
मातॄणां राक्षसंप्राहुस्तं विद्यात्पूतनाग्रहम् ।
कष्टा दारुणरूपेण घोररूपा निशाचरी ॥ ३.२३०.२७ ॥
A eso lo llaman el demonio de las Madres; debe saberse que es el espíritu aprehensor Pūtanā: la cruel vagabunda nocturna de forma espantosa y terrible.
3.230.28
पशाची रदारुणाकारा कथ्यते शीतपूतना ।
गर्भान्सा मानुषीणां तु हरते घोरदर्शना ॥ ३.२३०.२८ ॥
Una demonia de colmillos terribles y forma espantosa se llama Pūtanā Fría; ella, de aspecto espantoso, arrebata los embriones de las mujeres humanas.
3.230.29
अदितिं रेवतीं प्राहुर्ग्रहस्तस्यास्तु रैवतः ।
सोऽपि बालान्महागोरो बाधते वै महाग्रहः ॥ ३.२३०.२९ ॥
A Aditi la llaman Revatī, y su espíritu es Raivata; aquel gran espíritu de tez muy clara también aflige a los niños.
3.230.30
दैत्यानां या दितिर्माता तामाहुर्मुखमण्डिकाम् ।
अत्यर्थं शिशुमांसेन संप्रहृष्टा दुरासदा ॥ ३.२३०.३० ॥
La madre de los Daityas, Diti, es llamada Mukhamaṇḍikā; sumamente complacida con la carne de los niños, se vuelve inaccesible.
3.230.31
कुमाराश्च कुमार्यश् ये प्रोक्ताः स्कन्दसंभवाः ।
तेऽपि गर्भभुजः सर्वे कौरव्यसुमहाग्रहाः ॥ ३.२३०.३१ ॥
Los niños y niñas que se dice nacieron de Skanda son todos devoradores de embriones, oh Kaurava; todos son grandes grahas.
3.230.32
तासामेव तु पत्नीनां पतयस्ते प्रकीर्तिताः ।
आजायमानान्गृह्णन्ति बालकान्रौद्रकर्मणः ॥ ३.२३०.३२ ॥
Estos son declarados los esposos de esas mismas esposas; los de obras crueles toman a los niños al nacer.
3.230.33
गवां माता तु या प्राज्ञैः कथ्यते सुरभिर्नृप ।
शकुनिस्तामथारुह्यसह भुङ्क्ते शिशून्भुवि ॥ ३.२३०.३३ ॥
Oh rey, Surabhi, a quien los sabios llaman madre de las vacas, es aquella sobre la que Śakuni monta y devora a los infantes en la tierra.
3.230.34
सरमा नाम या माता शुनां देवी जनाधिप ।
साऽपिगर्भान्समादत्ते मानुषीणां सदैव हि ॥ ३.२३०.३४ ॥
Oh señor de los hombres, la diosa Saramā, madre de los perros, también siempre se apodera de los embriones de las mujeres humanas.
3.230.35
पादपानां च या माता करञ्जनिलया हि सा ।
वरदा सा हि सौम्या च नित्यं भूतानुकम्पिनी ॥ ३.२३०.३५ ॥
Ella, que es la madre de los árboles y reside en el árbol karañja, concede favores; es apacible y siempre compasiva con los seres.
3.230.36
करञ्जे तां नमस्यन्ति तस्मात्पुत्रार्थिनो नराः ।
इमे त्वष्टादशान्ये वै ग्रहा मांसमधुप्रियाः ॥ ३.२३०.३६ ॥
Por eso los hombres que desean hijos la veneran en el árbol karañja. Y existen también estos otros dieciocho grahas, aficionados a la carne y a la miel.
3.230.37
द्विपञ्चरात्रं तिष्ठन्ति सततं सूतिकागृहे ।
कद्रूः सूक्ष्मवपुर्भूत्वा गर्भिणीं प्रविशत्यथ ॥ ३.२३०.३७ ॥
Durante diez noches permanecen constantemente en la cámara del parto. Kadrū, tomando un cuerpo sutil, entonces entra en la mujer embarazada.
3.230.38
भुङ्क्ते सा तत्र तं गर्भं सा तु नागं प्रसूयते ।
गन्धर्वाणां तु या माता सा गर्भं गृह्य गच्छति ॥ ३.२३०.३८ ॥
Allí ella devora ese embrión y da a luz a una serpiente. Pero la madre de los gandharvas toma el embrión y se marcha.
3.230.39
ततो विलीनगर्भा सा मानुषी भुवि दृश्यते ।
या जनित्री त्वप्सरसां गर्भमास्ते प्रगृह्य सा ॥ ३.२३०.३९ ॥
Luego, habiéndose disuelto el embrión, ella aparece en la tierra como una mujer humana. Pero la madre de las apsarasas toma el embrión y permanece allí.
3.230.40
उपविष्टं ततो गर्भं कथयनति मनीषिणः ।
लोहितस्योदधेः कन्या धात्री स्कन्दस्य सा स्मृता ॥ ३.२३०.४० ॥
Entonces los sabios dicen que el embrión se ha asentado. Ella es la hija del Océano de Sangre, recordada como la nodriza de Skanda.
3.230.41
लोहितायनिरित्येवं कदम्बे सा हि पूज्यते ।
पुरुषे तु यथा रुद्रस्तथाऽऽर्या प्रमदास्वपि ॥ ३.२३०.४१ ॥
Con el nombre de Lohitāyanī es venerada en el árbol kadamba. Como Rudra entre los hombres, así también la noble es venerada entre las mujeres.
3.230.42
आर्या माता कुमारस्य पृथक्कामार्थमिज्यते ।
एवमेते कुमाराणां मया प्रोक्ता महाग्रहाः ॥ ३.२३०.४२ ॥
La noble madre del muchacho es venerada por deseos separados. Así he declarado estos grandes espíritus que atrapan a los niños.
3.230.43
यावत्षोडश वर्षाणि शिशूनां ह्यशिवास्ततः ।
ये च मातृगणाः प्रोक्ताः पुरुषाश्चैवये ग्रहाः ॥ ३.२३०.४३ ॥
Hasta los dieciséis años, para los infantes, están estas tropas inauspiciosas de madres, y también los espíritus varones que se han nombrado.
3.230.44
सर्वे स्कन्दग्रहा नाम ज्ञेया नित्यं शरीरिभिः ।
तेषां प्रशमनं कार्यं स्नानं धूपमथाञ्जनम्।
बलिकार्गेपहाराश् स्कन्दस्येज्या विशेषतः ॥ ३.२३०.४४ ॥
Todos estos son conocidos como espíritus de Skanda, que los seres encarnados deben siempre reconocer. Su apaciguamiento debe hacerse con baños, incienso, ungüento, ofrendas de comida y regalos, y sobre todo con la adoración de Skanda.
3.230.45
एवमभ्यर्चिताः सर्वे प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ।
आयुर्दीर्घं च राजेनद्रसम्यक्पूजानमस्कृताः ॥ ३.२३०.४५ ॥
Así, debidamente adorados y honrados, todos ellos conceden bendición y larga vida a los hombres, oh señor de reyes.
3.230.46
ऊर्ध्वं तु षोडशाद्वर्षाद्ये भवन्ति ग्रहा नृणाम् ।
तानहं संप्रवक्ष्यामि नमस्कृत्य महेश्वरम् ॥ ३.२३०.४६ ॥
Después de dieciséis años, los espíritus que se apoderan de los hombres los declararé completamente, tras inclinarme ante Maheśvara.
3.230.47
यः पश्यति नरो देवाञ्जाग्रद्वा शयितोपि वा ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं तं तु देवग्रहं विदुः ॥ ३.२३०.४७ ॥
El hombre que ve a los dioses, despierto o dormido, pronto se vuelve demente; a eso se le llama espíritu de los dioses que apresa.
3.230.48
आसीनश्च शयानश्च यः पश्यति नरः पितॄन् ।
उन्माद्यतिस तु क्षिप्रं स ज्ञेयस्तु पितृग्रहः ॥ ३.२३०.४८ ॥
Quien, sentado o acostado, ve a los antepasados enloquece pronto; debe conocerse como poseído por los pitṛs (pitṛ-graha).
3.230.49
अवमन्यति यः सिद्धान्क्रुद्धाश्चापि शपन्ति यम् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयः सिद्धग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.४९ ॥
Quien desprecia a los siddhas, y a quien los siddhas airados maldicen, enloquece pronto; debe conocerse como poseído por los siddhas (siddha-graha).
3.230.50
उपाघ्राति च यो गन्धान्रसांश्चापि पृथग्विधान् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं स ज्ञेयो राक्षसो ग्रहः ॥ ३.२३०.५० ॥
Quien huele diversas fragancias y prueba diversos sabores enloquece pronto; debe conocerse como poseído por un rākṣasa (rākṣasa-graha).
3.230.51
गन्धर्वाश्चापि यं दिव्याः संविशन्ति नरं भुवि ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहो गान्धर्व एव सः ॥ ३.२३०.५१ ॥
El hombre en quien entran los gandharvas divinos en la tierra enloquece pronto; eso es, en efecto, una posesión gandharva (gāndharva-graha).
3.230.52
अधिरोहन्ति यं नित्यं पिशाचाः पुरुषं प्रति ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहः पैशाच एव सः ॥ ३.२३०.५२ ॥
El hombre sobre quien los piśācas se montan constantemente enloquece pronto; eso es, en efecto, una posesión piśāca (paiśāca-graha).
3.230.53
आविशन्ति च यं यक्षाः पुरुषं कालपर्यये ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयो यक्षग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.५३ ॥
Aquel en quien entran los yakṣas en el cambio del tiempo enloquece pronto; debe conocerse como poseído por los yakṣas (yakṣa-graha).
3.230.54
यस् दोषैः प्रकुपितं चित्तं मुह्यति देहिनः ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं साधनं तस्य शास्त्रतः ॥ ३.२३०.५४ ॥
Cuando la mente de un ser encarnado, agitada por las faltas, se confunde, pronto enloquece; su remedio es según las escrituras.
3.230.55
वैक्लव्याच्च भयाच्चैव घोराणां चापि दर्शनात् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं सान्त्वं तस्य तु साधनम् ॥ ३.२३०.५५ ॥
Por angustia y por miedo, y también al ver cosas terribles, pronto enloquece; su remedio es el consuelo.
3.230.56
कश्चित्क्रीडितुकामो वै भोक्तुकामस्तथाऽपरः ।
अभिकामस्तथैवान्य इत्येष त्रिविधो ग्रहः ॥ ३.२३०.५६ ॥
Uno desea jugar, otro desea gozar y otro desea; así esta posesión es de tres clases.
3.230.57
यावत्सप्ततिवर्षाणि भवन्त्येते ग्रहा नृणाम् ।
अतः परं देहिनां तु ग्रहतुल्या भवेञ्जरा ॥ ३.२३०.५७ ॥
Hasta los setenta años estas posesiones permanecen sobre los hombres; después de eso, para los seres encarnados, la vejez se vuelve como una posesión.
3.230.58
अप्रकीर्णेन्द्रियं दान्तं शुचिं नित्यमतन्द्रितम् ।
आस्तिकं श्रद्दधानं च वर्जयन्ति तदा ग्रहाः ॥ ३.२३०.५८ ॥
A quienes tienen los sentidos no dispersos, son dominados, puros, siempre diligentes, creyentes y confiados, a esos las posesiones entonces evitan.
3.230.59
इत्येष ते ग्रहोद्देशो मानुषाणां प्रकीर्तितः ।
न स्पृशन्ति ग्रहा भक्तान्नरान्देवं महेश्वरम् ॥ ३.२३०.५९ ॥
Así se os ha declarado esta enseñanza sobre las posesiones de los hombres. Las posesiones no tocan a los hombres devotos del gran Señor, el dios Maheśvara.