மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.230.1
श्रिया जुष्टं महासेनं देवसेनापतीकृतम् ।
सप्तर्षिपत्नयः षड् देव्यस्तत्सकाशमथागमन् ॥ ३.२३०.१ ॥
செல்வத்தால் சிறப்புற்ற, தேவசேனையின் தளபதியாக்கப்பட்ட அந்த மஹாசேனனிடம் அப்போது சப்தரிஷிகளின் ஆறு மனைவிகளான தேவியர் வந்தனர்.
3.230.2
ऋषिभिः संपरित्यक्ता धर्मयुक्ता महाव्रताः ।
द्रुतमागम्य चोचुस्ता देवसेनापतिं प्रभुम् ॥ ३.२३०.२ ॥
ரிஷிகளால் முழுதும் கைவிடப்பட்ட, தர்மத்தில் நிலைத்த, மகாவிரதம் கொண்ட அவர்கள் விரைந்து வந்து தேவசேனைத் தலைவனாகிய பிரபுவிடம் கூறினர்.
3.230.3
वयं पुत्र परित्यक्तां भर्तृभिर्देवसंमितैः ।
अकारणाद्रुषा तैस्तु पुण्यस्थानात्परिच्युताः ॥ ३.२३०.३ ॥
மகனே, தேவர்களுக்கு ஒப்பான எங்கள் கணவர்களால் கைவிடப்பட்டோம்; காரணமின்றி கோபத்தால் அவர்கள் எங்களை புண்ணிய இடத்திலிருந்து வீழ்த்தினர்.
3.230.4
अस्माभिः किल जातस्त्वमिति केनाप्युदाहृतम् ।
तत्सत्यमेतत्संश्रुत्य तस्मान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ ३.२३०.४ ॥
நீ எங்களிடமிருந்தே பிறந்தாய் என்று ஒருவர் கூறியிருக்கிறார்; இது உண்மையென்று கேட்டு, நீ எங்களைக் காக்கத் தகுந்தவன்.
3.230.5
अक्षयश्च भवेत्स्वर्गस्त्वत्प्रसादाद्धि नः प्रभो ।
त्वां पुत्रं चाप्यभीप्सामः कृत्वैतदनृणो भव ॥ ३.२३०.५ ॥
பிரபுவே, உன் அருளால் எங்கள் சுவர்க்கம் அழியாததாகட்டும்; உன்னை மகனாகவும் நாங்கள் விரும்புகிறோம். இதைச் செய்து கடனிலிருந்து விடுபடு.
3.230.6
मातरो हि भवत्यो मे सुतो वोऽहमनिन्दिताः ।
यद्वापीच्छत तत्सर्वं संभविष्यति वस्तथा ॥ ३.२३०.६ ॥
நீங்கள் என் தாய்மார்கள்; குற்றமற்றவர்களே, நான் உங்கள் மகன். நீங்கள் விரும்புவதெல்லாம் அவ்வாறே உங்களுக்கு நிறைவேறும்.
3.230.7
विवक्षन्तं ततः शक्रं किं कार्यमिति सोऽब्रवीत् ।
उक्तः स्कन्देन ब्रूहिति सोऽब्रवीद्वासवस्ततः ॥ ३.२३०.७ ॥
பேச விரும்பிய சக்ரன், 'என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டான். ஸ்கந்தனால் 'சொல்' என்று கூறப்பட்டபோது, வாசவன் பேசினான்.
3.230.8
अभिजित्स्पर्धमाना तु रोहिण्या कन्यसी स्वसा ।
इच्छन्ती ज्येष्ठतां देवी तपस्तप्तुं वनं गता ॥ ३.२३०.८ ॥
ரோகிணியுடன் போட்டியிட்ட அபிஜித், இளைய சகோதரியாக இருந்தும் முதன்மையை விரும்பி, தவம் செய்ய காட்டிற்குச் சென்றாள்.
3.230.9
तत्र मूढोस्मि भद्रं ते नक्षत्रं गगनाच्च्युतम् ।
कालं त्विमं परं स्कन्द ब्रह्मणा सह चिन्तय ॥ ३.२३०.९ ॥
அங்கு நான் குழம்பியிருக்கிறேன். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். நட்சத்திரம் வானிலிருந்து விழுந்துவிட்டது. ஸ்கந்தா, பிரம்மனுடன் சேர்ந்து இந்த உயர்ந்த காலத்தைப் பற்றி சிந்தி.
3.230.10
धनिष्ठादिस्तदा कालो ब्रह्मणा परिकल्पितः ।
रोहिणी ह्यभवत्पूर्वमेवं सङ्ख्या समाभवत् ॥ ३.२३०.१० ॥
அப்போது பிரம்மனால் தனிஷ்டை முதலாகக் கொண்ட காலம் நிர்ணயிக்கப்பட்டது. முன்பு ரோகிணியே முதலாக இருந்தது; இவ்வாறு எண்ணிக்கை அமைந்தது.
3.230.11
एवमुक्ते तु शक्रेण त्रिदिवं कृत्तिका गताः ।
नक्षत्रं शकटाकारं भाति तद्वह्निदैवतम् ॥ ३.२३०.११ ॥
சக்ரன் இவ்வாறு கூறியதும் கிருத்திகைகள் சொர்க்கத்திற்குச் சென்றனர். அக்கினி தெய்வமுடைய அந்த நட்சத்திரம் வண்டி வடிவில் ஒளிர்கிறது.
3.230.12
विनता चाब्रवीत्स्कन्दं मम त्वं पिण्डदः सुतः ।
इच्छामि नित्यमेवाहं त्वया पुत्र सहासितुम् ॥ ३.२३०.१२ ॥
வினதா ஸ்கந்தனிடம் கூறினாள்: 'நீ எனக்கு பிண்டம் அளிக்கும் மகன். மகனே, நான் எப்போதும் உன்னுடன் வாழ விரும்புகிறேன்.'
3.230.13
एवमस्तु नमस्तेऽस्तु पुत्रस्नेहात्प्रशाधि माम् ।
स्नुषया पूज्यमाना वै देवि वत्स्यसि नित्यदा ॥ ३.२३०.१३ ॥
ஸ்கந்தன் கூறினான்: அவ்வாறே ஆகட்டும், உனக்கு வணக்கம். மகன்மீதுள்ள பாசத்தால் என்னை ஆளுவாயாக. தேவி, மருமகள்களால் மதிக்கப்பட்டு நீ எப்போதும் வாழ்வாய்.
3.230.14
अथ मातृगणः सर्वः स्कन्दं वचनमब्रवीत् ।
वयं सर्वस्य लोकस्य मातरः कविभिः स्तुताः।
इच्छामो मातरस्तुभ्यं भवितुं पूजयस्व नः ॥ ३.२३०.१४ ॥
பின்னர் எல்லா மாத்ரு கணங்களும் ஸ்கந்தனிடம் இவ்வாறு கூறின: நாங்கள் உலகம் அனைத்திற்கும் தாய்மார்; கவிஞர்களால் புகழப்பட்டவர்கள். நாங்கள் உனக்குத் தாய்களாக இருக்க விரும்புகிறோம்; எங்களை வழிபடு.
3.230.15
तासां तु वचनं श्रुत्वास्कन्दो वचनमब्रवीत् ।
मातरो हि भवत्यो मे भवतीनामहं सुतः।
उच्यतां यन्मया कार्यं भवतीनामथेप्सितम् ॥ ३.२३०.१५ ॥
அவர்களின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு ஸ்கந்தன் இவ்வாறு கூறினான்: நீங்கள் எனக்குத் தாய்மார்; நான் உங்கள் மகன். உங்களுக்கு விரும்பியது என்ன, நான் செய்ய வேண்டியது என்ன என்று சொல்லுங்கள்.
3.230.16
यास्तु ता मातरः पूर्वं लोकस्यास्य प्रकल्पिताः ।
अस्माकं तु भवेत्स्थानं तासां चैव न तद्भवेत् ॥ ३.२३०.१६ ॥
இந்த உலகுக்கு முன்பே நியமிக்கப்பட்ட அந்த மாத்ருக்கள் உண்டு; அந்த இடம் எங்களுக்கே இருக்கட்டும், அவர்களுக்கு அது இருக்கக் கூடாது.
3.230.17
भवेम पूज्या लोकस्य न ताः पूज्याः सुरर्षभ ।
प्रजाऽस्माकं हृतास्ताभिस्त्वत्कृते ताः प्रयच्छ नः ॥ ३.२३०.१७ ॥
நாங்கள் உலகில் வழிபடத்தக்கவர்களாக இருக்க வேண்டும், அவர்கள் வழிபடத்தக்கவர்களாக இருக்கக் கூடாது. தேவர்களில் சிறந்தவனே, அவர்கள் எங்கள் குழந்தைகளைக் கவர்ந்து கொண்டனர்; உன் பொருட்டு அவர்களை எங்களுக்குத் தா.
3.230.18
वृत्ताः प्रजा न ताः प्रक्या भवतीभिर्निषेवितुम् ।
अन्प्रां वः कां प्रयच्छामि प्रजां यां मनसेच्छथा ॥ ३.२३०.१८ ॥
skanda கூறினார்: 'முன்பே நிர்ணயிக்கப்பட்ட அந்தக் குழந்தைகள் உங்களால் அனுபவிக்கத்தக்கவை அல்ல. உணவு உண்ணும் உங்களுக்கு எந்தக் குழந்தையைத் தரட்டும்? மனதால் விரும்பும் குழந்தையைச் சொல்லுங்கள்.'
3.230.19
इच्चाम तासां मातॄणां प्रजा भोक्तुं प्रयच्छ नः ।
त्वया सह पृथग्भूता ये च तासामथेश्वराः ॥ ३.२३०.१९ ॥
தாய்கள் கூறினர்: 'அந்தத் தாய்களின் குழந்தைகளை அனுபவிக்க விரும்புகிறோம்; எங்களுக்குத் தா. உன்னுடன் பிரிந்திருக்கும் அவர்களின் தலைவர்களையும் கொடு.'
3.230.20
प्रजा वो दद्मि कष्टं तु भवतीभिरुदाहृतम् ।
परिरक्षत भद्रं वः प्रजा साधुनमस्कृताः ॥ ३.२३०.२० ॥
skanda: 'உங்களுக்குக் குழந்தைகளைத் தருகிறேன்; ஆனால் நீங்கள் கூறிய கடினமான சொல்லையும் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; நன்கு வணங்கப்பட்ட குழந்தைகளைக் காத்திடுங்கள்.'
3.230.21
परिरक्षाम भद्रं ते प्रजाः स्कन्द यथेच्छसि ।
त्वया नो रोचते स्कन्द सहवासश्चिरंप्रभो ॥ ३.२३०.२१ ॥
தாய்கள்: 'ஸ்கந்தா, உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; நீ விரும்பியபடியே குழந்தைகளைக் காப்போம். ஸ்கந்தா, பிரபுவே, உன்னுடன் நீண்ட காலம் வாழ்வது எங்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.'
3.230.22
यावत्षोडश वर्षाणि भवन्ति तरुणाः प्रजाः ।
प्रबाधत मनुष्याणां तावद्रूपैः पृथग्विधैः ॥ ३.२३०.२२ ॥
skanda: 'குழந்தைகள் பதினாறு வயது இளைஞர்களாக இருக்கும் வரை, பல வடிவங்களில் மனிதர்களைத் துன்புறுத்துங்கள்.'
3.230.23
अहं च वः प्रदास्यामि रौद्रमात्मानमव्ययम् ।
परमं तेन सहिताः सुखं वत्स्यथ पूजिताः ॥ ३.२३०.२३ ॥
skanda: 'நான் உங்களுக்கு என் கொடிய, அழிவற்ற வடிவத்தைத் தருவேன்; அதனுடன் கூடி, மதிக்கப்பட்டவர்களாய் நீங்கள் இன்பமாக வாழ்வீர்கள்.'
3.230.24
ततः शरीरात्स्कन्दस्य परुषः पावकप्रभः ।
भोक्तुं प्रजाः स मर्त्यानां निष्पपात महाबलः ॥ ३.२३०.२४ ॥
அப்போது ஸ்கந்தனின் உடலிலிருந்து நெருப்பின் ஒளியுடைய, கொடிய, மகாபலமுள்ள ஒருவன் தோன்றி, மனிதர்களாகிய உயிர்களை விழுங்குவதற்காக வெளியேறினான்.
3.230.25
अपतत्सहसा भूमौ विसंज्ञोऽथ क्षुधार्दितः ।
स्कन्देन सोऽभ्यनुज्ञातो रौद्ररूपोऽभवद्ग्रहः ॥ ३.२३०.२५ ॥
அவன் திடீரென்று பூமியில் விழுந்தான்; பசியால் வருந்தி மயக்கமுற்றான். ஸ்கந்தனின் அனுமதி பெற்று அவன் கொடிய வடிவமுள்ள கிரகமாக ஆனான்.
3.230.26
स्कन्दापस्मार इत्याहुर्गृहं तं द्विजसत्तमाः ।
विनता तु महारौद्रा कथ्यते शकुनिग्रहः ॥ ३.२३०.२६ ॥
இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்களே, அந்த கிரகத்தை ஸ்கந்தனின் அபஸ்மாரம் என்கின்றனர். மிகக் கொடிய வினதை என்பவள் பறவைகளைப் பற்றும் கிரகம் என்று சொல்லப்படுகிறாள்.
3.230.27
मातॄणां राक्षसंप्राहुस्तं विद्यात्पूतनाग्रहम् ।
कष्टा दारुणरूपेण घोररूपा निशाचरी ॥ ३.२३०.२७ ॥
மாதர்களின் ராக்ஷஸன் என்று அதைச் சொல்கின்றனர்; அதை பூதனை-கிரகம் என அறிய வேண்டும். கொடிய வடிவமுள்ள, துன்புறுத்தும், பயங்கர வடிவமுடைய இரவுலாவி அவள்.
3.230.28
पशाची रदारुणाकारा कथ्यते शीतपूतना ।
गर्भान्सा मानुषीणां तु हरते घोरदर्शना ॥ ३.२३०.२८ ॥
பற்களால் பயங்கர வடிவுடைய பிசாசி சீத-பூதனை என்று சொல்லப்படுகிறாள். அந்த பயங்கர தோற்றமுடையவள் மனுஷப் பெண்களின் கருக்களை அபகரிக்கிறாள்.
3.230.29
अदितिं रेवतीं प्राहुर्ग्रहस्तस्यास्तु रैवतः ।
सोऽपि बालान्महागोरो बाधते वै महाग्रहः ॥ ३.२३०.२९ ॥
அதிதியை ரேவதி என்கின்றனர்; அவளுடைய கிரகம் ரைவதன். அந்த மகாகௌரனான கிரகமும் குழந்தைகளைத் துன்புறுத்துகிறது.
3.230.30
दैत्यानां या दितिर्माता तामाहुर्मुखमण्डिकाम् ।
अत्यर्थं शिशुमांसेन संप्रहृष्टा दुरासदा ॥ ३.२३०.३० ॥
தைத்தியர்களுக்குத் தாயான திதியை முகமண்டிகை என்று அழைக்கிறார்கள். குழந்தைகளின் மாமிசத்தால் மிகவும் மகிழ்ந்து அவள் அணுக முடியாதவளாகிறாள்.
3.230.31
कुमाराश्च कुमार्यश् ये प्रोक्ताः स्कन्दसंभवाः ।
तेऽपि गर्भभुजः सर्वे कौरव्यसुमहाग्रहाः ॥ ३.२३०.३१ ॥
ஸ்கந்தனிடமிருந்து பிறந்தவர்களென்று சொல்லப்படும் குமாரர்களும் குமாரிகளும் கருவை உண்பவர்கள்; ஓ கௌரவ்யா, அவர்கள் அனைவரும் பெரிய கிரகங்கள்.
3.230.32
तासामेव तु पत्नीनां पतयस्ते प्रकीर्तिताः ।
आजायमानान्गृह्णन्ति बालकान्रौद्रकर्मणः ॥ ३.२३०.३२ ॥
அவர்களின் மனைவியருக்கு இவர்களே கணவர்கள் எனச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. பிறந்த குழந்தைகளைக் கொடுஞ்செயல் புரிபவர்கள் பற்றிக் கொள்கிறார்கள்.
3.230.33
गवां माता तु या प्राज्ञैः कथ्यते सुरभिर्नृप ।
शकुनिस्तामथारुह्यसह भुङ्क्ते शिशून्भुवि ॥ ३.२३०.३३ ॥
ஓ அரசே, பசுக்களின் தாயான சுரபி என்று ஞானிகளால் சொல்லப்படுபவளின் மீது ஏறிக்கொண்டு ஷகுனி பூமியில் குழந்தைகளை உண்கிறான்.
3.230.34
सरमा नाम या माता शुनां देवी जनाधिप ।
साऽपिगर्भान्समादत्ते मानुषीणां सदैव हि ॥ ३.२३०.३४ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவா, நாய்களின் தேவி தாயான சரமா என்பவள் மனித பெண்களின் கருக்களை எப்போதும் எடுத்துக்கொள்கிறாள்.
3.230.35
पादपानां च या माता करञ्जनिलया हि सा ।
वरदा सा हि सौम्या च नित्यं भूतानुकम्पिनी ॥ ३.२३०.३५ ॥
மரங்களின் தாயாகிய, கரஞ்ச மரத்தில் வசிப்பவளான அவள் வரமளிப்பவள்; அவள் சாந்தமானவள், எப்போதும் உயிரினங்கள் மீது கருணை கொண்டவள்.
3.230.36
करञ्जे तां नमस्यन्ति तस्मात्पुत्रार्थिनो नराः ।
इमे त्वष्टादशान्ये वै ग्रहा मांसमधुप्रियाः ॥ ३.२३०.३६ ॥
ஆகையால் புத்திரர்களை விரும்பும் மனிதர்கள் கரஞ்ச மரத்தில் அவளை வணங்குகிறார்கள். மாமிசமும் தேனும் விரும்பும் இந்த பதினெட்டு மற்ற கிரகங்களும் உள்ளன.
3.230.37
द्विपञ्चरात्रं तिष्ठन्ति सततं सूतिकागृहे ।
कद्रूः सूक्ष्मवपुर्भूत्वा गर्भिणीं प्रविशत्यथ ॥ ३.२३०.३७ ॥
பத்து நாட்கள் அவர்கள் பிரசவ அறையில் தொடர்ந்து தங்குகிறார்கள். கத்ரு நுண்ணிய உடல் கொண்டு கர்ப்பிணியுள் நுழைகிறாள்.
3.230.38
भुङ्क्ते सा तत्र तं गर्भं सा तु नागं प्रसूयते ।
गन्धर्वाणां तु या माता सा गर्भं गृह्य गच्छति ॥ ३.२३०.३८ ॥
அங்கே அவள் அந்தக் கருவை உண்கிறாள்; அவள் ஒரு நாகத்தைப் பெற்றெடுக்கிறாள். ஆனால் கந்தர்வர்களின் தாயான அவளோ கருவை எடுத்துக்கொண்டு செல்கிறாள்.
3.230.39
ततो विलीनगर्भा सा मानुषी भुवि दृश्यते ।
या जनित्री त्वप्सरसां गर्भमास्ते प्रगृह्य सा ॥ ३.२३०.३९ ॥
பின்னர் கருவை இழந்தவளாய் அவள் பூமியில் மனித வடிவில் தோன்றுகிறாள். அப்சரசுகளின் தாயோ கருவைப் பற்றிக்கொண்டு அங்கேயே இருக்கிறாள்.
3.230.40
उपविष्टं ततो गर्भं कथयनति मनीषिणः ।
लोहितस्योदधेः कन्या धात्री स्कन्दस्य सा स्मृता ॥ ३.२३०.४० ॥
பின்னர் கருவில் அமர்ந்ததாக ஞானிகள் கூறுகிறார்கள். அவள் இரத்தக் கடலின் கன்னி; ஸ்கந்தனின் செவிலித்தாயாக நினைவுகூரப்படுகிறாள்.
3.230.41
लोहितायनिरित्येवं कदम्बे सा हि पूज्यते ।
पुरुषे तु यथा रुद्रस्तथाऽऽर्या प्रमदास्वपि ॥ ३.२३०.४१ ॥
லோஹிதாயனி என்ற பெயரில் அவள் கடம்ப மரத்தில் வழிபடப்படுகிறாள். ஆண்களில் ருத்ரன் போல, பெண்களிலும் அந்த உயர்ந்தவளும் வழிபடத்தக்கவள்.
3.230.42
आर्या माता कुमारस्य पृथक्कामार्थमिज्यते ।
एवमेते कुमाराणां मया प्रोक्ता महाग्रहाः ॥ ३.२३०.४२ ॥
குமாரனின் ஆர்யா தாய் தனித்தனி விருப்பங்களுக்காக வழிபடப்படுகிறாள். இவ்வாறு குமாரர்களின் இந்த மகாக்கிரகங்களை நான் கூறினேன்.
3.230.43
यावत्षोडश वर्षाणि शिशूनां ह्यशिवास्ततः ।
ये च मातृगणाः प्रोक्ताः पुरुषाश्चैवये ग्रहाः ॥ ३.२३०.४३ ॥
பதினாறு வயது வரை சிசுக்களுக்கு இந்த அசுப மாதர்க்கணங்கள் உள்ளன; பின்னர் கூறப்பட்ட ஆண் கிரகங்களும் உள்ளன.
3.230.44
सर्वे स्कन्दग्रहा नाम ज्ञेया नित्यं शरीरिभिः ।
तेषां प्रशमनं कार्यं स्नानं धूपमथाञ्जनम्।
बलिकार्गेपहाराश् स्कन्दस्येज्या विशेषतः ॥ ३.२३०.४४ ॥
இவை அனைத்தும் ஸ்கந்தக்கிரகங்கள் எனப்படும்; உடலுடையோர் இவற்றை எப்போதும் அறிய வேண்டும். அவற்றின் சாந்திக்கு நீராட்டு, தூபம், மை, பலி, காணிக்கைகள் செய்ய வேண்டும்; குறிப்பாக ஸ்கந்தனின் வழிபாடு.
3.230.45
एवमभ्यर्चिताः सर्वे प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ।
आयुर्दीर्घं च राजेनद्रसम्यक्पूजानमस्कृताः ॥ ३.२३०.४५ ॥
இவ்வாறு நன்கு வழிபட்டு வணங்கப்பட்டால் அவை அனைத்தும் மனிதர்களுக்கு நன்மையும் நீண்ட ஆயுளும் அளிக்கின்றன, ஓ அரசர்களின் அரசே.
3.230.46
ऊर्ध्वं तु षोडशाद्वर्षाद्ये भवन्ति ग्रहा नृणाम् ।
तानहं संप्रवक्ष्यामि नमस्कृत्य महेश्वरम् ॥ ३.२३०.४६ ॥
பதினாறு வயதுக்குப் பின் மனிதர்களைப் பற்றும் கிரகங்களை மகேஸ்வரனை வணங்கி முழுமையாக நான் கூறுவேன்.
3.230.47
यः पश्यति नरो देवाञ्जाग्रद्वा शयितोपि वा ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं तं तु देवग्रहं विदुः ॥ ३.२३०.४७ ॥
விழித்திருக்கும்போதோ தூங்கும்போதோ தேவர்களைக் காணும் மனிதன் விரைவில் பித்துப்பிடித்தவனாகிறான்; அவனை தேவகிரகம் என அறிவர்.
3.230.48
आसीनश्च शयानश्च यः पश्यति नरः पितॄन् ।
उन्माद्यतिस तु क्षिप्रं स ज्ञेयस्तु पितृग्रहः ॥ ३.२३०.४८ ॥
அமர்ந்திருந்தாலும் படுத்திருந்தாலும் பிதுர்களைக் காணும் மனிதன் விரைவில் பித்தனாகிவிடுகிறான்; அவனைப் பிதிருக்கிரகம் என்று அறிய வேண்டும்.
3.230.49
अवमन्यति यः सिद्धान्क्रुद्धाश्चापि शपन्ति यम् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयः सिद्धग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.४९ ॥
சித்தர்களை அவமதிப்பவனும், கோபமுற்ற அவர்கள் சபிப்பவனும் விரைவில் பித்தனாகிவிடுகிறான்; அவனை சித்திகிரகம் என்று அறிய வேண்டும்.
3.230.50
उपाघ्राति च यो गन्धान्रसांश्चापि पृथग्विधान् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं स ज्ञेयो राक्षसो ग्रहः ॥ ३.२३०.५० ॥
பல வகையான நறுமணங்களையும் சுவைகளையும் நுகர்பவன் விரைவில் பித்தனாகிவிடுகிறான்; அவனை ராக்ஷஸ கிரகம் என்று அறிய வேண்டும்.
3.230.51
गन्धर्वाश्चापि यं दिव्याः संविशन्ति नरं भुवि ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहो गान्धर्व एव सः ॥ ३.२३०.५१ ॥
பூமியில் எந்த மனிதனுள் தெய்வீக கந்தர்வர்கள் நுழைகிறார்களோ, அவன் விரைவில் பித்தனாகிவிடுகிறான்; அது கந்தர்வ கிரகமே.
3.230.52
अधिरोहन्ति यं नित्यं पिशाचाः पुरुषं प्रति ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहः पैशाच एव सः ॥ ३.२३०.५२ ॥
பிசாசங்கள் எந்த மனிதன் மீது எப்போதும் ஏறுகின்றனவோ, அவன் விரைவில் பித்தனாகிவிடுகிறான்; அது பைசாச கிரகமே.
3.230.53
आविशन्ति च यं यक्षाः पुरुषं कालपर्यये ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयो यक्षग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.५३ ॥
காலத்தின் மாற்றத்தில் யக்ஷர்கள் எந்த மனிதனுள் நுழைகிறார்களோ, அவன் விரைவில் பித்தனாகிவிடுகிறான்; அவனை யக்ஷகிரகம் என்று அறிய வேண்டும்.
3.230.54
यस् दोषैः प्रकुपितं चित्तं मुह्यति देहिनः ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं साधनं तस्य शास्त्रतः ॥ ३.२३०.५४ ॥
தோஷங்களால் கோபமடைந்த மனம் கொண்ட உடலுடையவன் மயக்கமடைகிறான்; அவன் விரைவில் பித்தனாகிறான். அவனுக்கான பரிகாரம் சாஸ்திரப்படியானது.
3.230.55
वैक्लव्याच्च भयाच्चैव घोराणां चापि दर्शनात् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं सान्त्वं तस्य तु साधनम् ॥ ३.२३०.५५ ॥
துன்பத்தாலும் பயத்தாலும், பயங்கரமானவற்றைக் காண்பதாலும் அவன் விரைவில் பித்தனாகிறான்; அவனுக்கான பரிகாரம் ஆறுதல்.
3.230.56
कश्चित्क्रीडितुकामो वै भोक्तुकामस्तथाऽपरः ।
अभिकामस्तथैवान्य इत्येष त्रिविधो ग्रहः ॥ ३.२३०.५६ ॥
ஒருவன் விளையாட விரும்புகிறான், மற்றொருவன் அனுபவிக்க விரும்புகிறான், வேறொருவன் ஆசை கொண்டிருக்கிறான்; இவ்வாறு இது மூன்று வகைப் பிடிப்பு.
3.230.57
यावत्सप्ततिवर्षाणि भवन्त्येते ग्रहा नृणाम् ।
अतः परं देहिनां तु ग्रहतुल्या भवेञ्जरा ॥ ३.२३०.५७ ॥
எழுபது ஆண்டுகள் வரை இந்த பிடிப்புகள் மனிதர்களுக்கு இருக்கின்றன; அதன் பின் உடலுடையோருக்கு முதுமை பிடிப்பைப் போலாகும்.
3.230.58
अप्रकीर्णेन्द्रियं दान्तं शुचिं नित्यमतन्द्रितम् ।
आस्तिकं श्रद्दधानं च वर्जयन्ति तदा ग्रहाः ॥ ३.२३०.५८ ॥
புலன்கள் சிதறாதவனும், அடக்கமுள்ளவனும், தூயவனும், எப்போதும் சோம்பலற்றவனும், ஆஸ்திகனும், நம்பிக்கையுள்ளவனும் ஆனவனை அப்போது பிடிப்புகள் விலக்குகின்றன.
3.230.59
इत्येष ते ग्रहोद्देशो मानुषाणां प्रकीर्तितः ।
न स्पृशन्ति ग्रहा भक्तान्नरान्देवं महेश्वरम् ॥ ३.२३०.५९ ॥
இவ்வாறு மனிதர்களுக்கான பிடிப்புகள் பற்றிய இந்த உபதேசம் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. பிடிப்புகள் மகேஸ்வரனாகிய தேவனை வழிபடும் பக்தர்களான மனிதர்களைத் தொடுவதில்லை.