ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.230.1
श्रिया जुष्टं महासेनं देवसेनापतीकृतम् ।
सप्तर्षिपत्नयः षड् देव्यस्तत्सकाशमथागमन् ॥ ३.२३०.१ ॥
ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ, ଦେବସେନାର ସେନାପତି ରୂପେ ନିଯୁକ୍ତ ସେହି ମହାସେନଙ୍କ ନିକଟକୁ ତବେ ସପ୍ତର୍ଷିଙ୍କ ଛଅ ପତ୍ନୀ ଦେବୀମାନେ ଆସିଲେ।
3.230.2
ऋषिभिः संपरित्यक्ता धर्मयुक्ता महाव्रताः ।
द्रुतमागम्य चोचुस्ता देवसेनापतिं प्रभुम् ॥ ३.२३०.२ ॥
ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିତ୍ୟକ୍ତା, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା, ମହାବ୍ରତଧାରିଣୀ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଆସି ଦେବସେନାପତି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.230.3
वयं पुत्र परित्यक्तां भर्तृभिर्देवसंमितैः ।
अकारणाद्रुषा तैस्तु पुण्यस्थानात्परिच्युताः ॥ ३.२३०.३ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ଦେବତୁଲ୍ୟ ଆମ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପରିତ୍ୟକ୍ତା; ବିନା କାରଣରେ କ୍ରୋଧରେ ସେମାନେ ଆମକୁ ପୁଣ୍ୟସ୍ଥାନରୁ ପତିତ କଲେ।
3.230.4
अस्माभिः किल जातस्त्वमिति केनाप्युदाहृतम् ।
तत्सत्यमेतत्संश्रुत्य तस्मान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ ३.२३०.४ ॥
ତୁମେ ଆମଠାରୁ ଜନ୍ମିତ ବୋଲି କେହି କହିଛନ୍ତି; ଏହା ସତ୍ୟ ଶୁଣି ତୁମେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
3.230.5
अक्षयश्च भवेत्स्वर्गस्त्वत्प्रसादाद्धि नः प्रभो ।
त्वां पुत्रं चाप्यभीप्सामः कृत्वैतदनृणो भव ॥ ३.२३०.५ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆମ ସ୍ୱର୍ଗ ଅକ୍ଷୟ ହେଉ; ତୁମକୁ ପୁତ୍ର ରୂପେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ଇଚ୍ଛା କରୁ। ଏହା କରି ଋଣମୁକ୍ତ ହୁଅ।
3.230.6
मातरो हि भवत्यो मे सुतो वोऽहमनिन्दिताः ।
यद्वापीच्छत तत्सर्वं संभविष्यति वस्तथा ॥ ३.२३०.६ ॥
ତୁମେମାନେ ମୋର ମାତା, ହେ ନିର୍ଦୋଷା ଦେବୀଗଣ; ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କର ପୁତ୍ର। ତୁମେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର, ସବୁ ସେହିପରି ତୁମ ପାଇଁ ହେବ।
3.230.7
विवक्षन्तं ततः शक्रं किं कार्यमिति सोऽब्रवीत् ।
उक्तः स्कन्देन ब्रूहिति सोऽब्रवीद्वासवस्ततः ॥ ३.२३०.७ ॥
କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଶକ୍ର ପଚାରିଲେ, 'କଣ କରିବାକୁ ହେବ?' ସ୍କନ୍ଦ 'କୁହ' କହିଲେ, ତା'ପରେ ବାସବ କହିଲେ।
3.230.8
अभिजित्स्पर्धमाना तु रोहिण्या कन्यसी स्वसा ।
इच्छन्ती ज्येष्ठतां देवी तपस्तप्तुं वनं गता ॥ ३.२३०.८ ॥
ରୋହିଣୀ ସହ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରୁଥିବା ଅଭିଜିତ, ସାନ ଭଉଣୀ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଜ୍ୟେଷ୍ଠତା ଇଚ୍ଛାରେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ବନକୁ ଗଲେ।
3.230.9
तत्र मूढोस्मि भद्रं ते नक्षत्रं गगनाच्च्युतम् ।
कालं त्विमं परं स्कन्द ब्रह्मणा सह चिन्तय ॥ ३.२३०.९ ॥
ସେଠାରେ ମୁଁ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ଅଛି। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ନକ୍ଷତ୍ର ଆକାଶରୁ ଖସି ପଡ଼ିଛି। ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହ ଏହି ପରମ କାଳ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କର।
3.230.10
धनिष्ठादिस्तदा कालो ब्रह्मणा परिकल्पितः ।
रोहिणी ह्यभवत्पूर्वमेवं सङ्ख्या समाभवत् ॥ ३.२३०.१० ॥
ସେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା ଧନିଷ୍ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା କାଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ। ପୂର୍ବରୁ ରୋହିଣୀ ହିଁ ପ୍ରଥମ ଥିଲେ; ଏହିପରି ଗଣନା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା।
3.230.11
एवमुक्ते तु शक्रेण त्रिदिवं कृत्तिका गताः ।
नक्षत्रं शकटाकारं भाति तद्वह्निदैवतम् ॥ ३.२३०.११ ॥
ଶକ୍ର ଏପରି କହିବାରୁ କୃତ୍ତିକା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ଅଗ୍ନି ଦେବତା ଥିବା ସେହି ନକ୍ଷତ୍ର ଶକଟ ଆକାରରେ ଝଲସେ।
3.230.12
विनता चाब्रवीत्स्कन्दं मम त्वं पिण्डदः सुतः ।
इच्छामि नित्यमेवाहं त्वया पुत्र सहासितुम् ॥ ३.२३०.१२ ॥
ବିନତା ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ମୋର ପିଣ୍ଡଦାତା ପୁତ୍ର। ପୁତ୍ର, ମୁଁ ସର୍ବଦା ତୁମ ସହ ରହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।'
3.230.13
एवमस्तु नमस्तेऽस्तु पुत्रस्नेहात्प्रशाधि माम् ।
स्नुषया पूज्यमाना वै देवि वत्स्यसि नित्यदा ॥ ३.२३०.१३ ॥
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: ଏହିପରି ହେଉ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ପୁତ୍ରସ୍ନେହରେ ମୋତେ ଶାସନ କର। ହେ ଦେବୀ, ବୋହୂମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ ତୁମେ ସର୍ବଦା ରହିବ।
3.230.14
अथ मातृगणः सर्वः स्कन्दं वचनमब्रवीत् ।
वयं सर्वस्य लोकस्य मातरः कविभिः स्तुताः।
इच्छामो मातरस्तुभ्यं भवितुं पूजयस्व नः ॥ ३.२३०.१४ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ମାତୃଗଣ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ: ଆମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାତା, କବିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ। ଆମେ ତୁମର ମାତା ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁ; ଆମକୁ ପୂଜା କର।
3.230.15
तासां तु वचनं श्रुत्वास्कन्दो वचनमब्रवीत् ।
मातरो हि भवत्यो मे भवतीनामहं सुतः।
उच्यतां यन्मया कार्यं भवतीनामथेप्सितम् ॥ ३.२३०.१५ ॥
ସେମାନଙ୍କର ସେ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମୋ ମାତା, ମୁଁ ତୁମର ପୁତ୍ର। ତୁମର ଇଚ୍ଛିତ ଯାହା, ମୋର କରଣୀୟ ଯାହା କୁହ।
3.230.16
यास्तु ता मातरः पूर्वं लोकस्यास्य प्रकल्पिताः ।
अस्माकं तु भवेत्स्थानं तासां चैव न तद्भवेत् ॥ ३.२३०.१६ ॥
ଏହି ଜଗତ ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ନିଯୁକ୍ତ ସେହି ମାତାମାନେ ଅଛନ୍ତି; ସେହି ସ୍ଥାନ ଆମର ହେଉ, ସେମାନଙ୍କର ନ ହେଉ।
3.230.17
भवेम पूज्या लोकस्य न ताः पूज्याः सुरर्षभ ।
प्रजाऽस्माकं हृतास्ताभिस्त्वत्कृते ताः प्रयच्छ नः ॥ ३.२३०.१७ ॥
ଆମେ ଜଗତରେ ପୂଜ୍ୟ ହେଉ, ସେମାନେ ପୂଜ୍ୟ ନ ହେଉ। ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ଆମ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ହରଣ କରିଛନ୍ତି; ତୁମ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଆମକୁ ଦିଅ।
3.230.18
वृत्ताः प्रजा न ताः प्रक्या भवतीभिर्निषेवितुम् ।
अन्प्रां वः कां प्रयच्छामि प्रजां यां मनसेच्छथा ॥ ३.२३०.१८ ॥
ସ୍କନ୍ଦ କହିଲେ: 'ସେହି ସନ୍ତାନମାନେ ପୂର୍ବରୁ ନିଶ୍ଚିତ; ତୁମମାନଙ୍କ ଭୋଗ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ଅନ୍ନଭୋଜୀ ତୁମମାନଙ୍କୁ କେଉଁ ସନ୍ତାନ ଦେବି? ମନରେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର କହ।'
3.230.19
इच्चाम तासां मातॄणां प्रजा भोक्तुं प्रयच्छ नः ।
त्वया सह पृथग्भूता ये च तासामथेश्वराः ॥ ३.२३०.१९ ॥
ମାତୃମାନେ କହିଲେ: 'ସେହି ମାତାମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଭୋଗିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁ; ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମଠାରୁ ପୃଥକ ହୋଇଥିବା ସେମାନଙ୍କ ଅଧିପତିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦିଅ।'
3.230.20
प्रजा वो दद्मि कष्टं तु भवतीभिरुदाहृतम् ।
परिरक्षत भद्रं वः प्रजा साधुनमस्कृताः ॥ ३.२३०.२० ॥
ସ୍କନ୍ଦ: 'ତୁମମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଦେଉଛି; କିନ୍ତୁ ତୁମେ କହିଥିବା କଠିନ ବଚନକୁ ମଧ୍ୟ (ମାନ)। ତୁମମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ଭଲଭାବେ ନମସ୍କୃତ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।'
3.230.21
परिरक्षाम भद्रं ते प्रजाः स्कन्द यथेच्छसि ।
त्वया नो रोचते स्कन्द सहवासश्चिरंप्रभो ॥ ३.२३०.२१ ॥
ମାତୃମାନେ: 'ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କଲାଭଳି ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବୁ। ହେ ସ୍କନ୍ଦ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ସହିତ ଦୀର୍ଘକାଳ ରହିବା ଆମକୁ ଭଲ ଲାଗେ।'
3.230.22
यावत्षोडश वर्षाणि भवन्ति तरुणाः प्रजाः ।
प्रबाधत मनुष्याणां तावद्रूपैः पृथग्विधैः ॥ ३.२३०.२२ ॥
ସ୍କନ୍ଦ: 'ସନ୍ତାନମାନେ ଷୋଳ ବର୍ଷର ଯୁବକ ଥିବା ଯାଏ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦିଅ।'
3.230.23
अहं च वः प्रदास्यामि रौद्रमात्मानमव्ययम् ।
परमं तेन सहिताः सुखं वत्स्यथ पूजिताः ॥ ३.२३०.२३ ॥
ସ୍କନ୍ଦ: 'ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ମୋର ଭୟଙ୍କର, ଅବ୍ୟୟ ରୂପ ଦେବି; ତାହା ସହିତ ମିଶି, ପୂଜିତ ହୋଇ ତୁମେମାନେ ସୁଖରେ ରହିବ।'
3.230.24
ततः शरीरात्स्कन्दस्य परुषः पावकप्रभः ।
भोक्तुं प्रजाः स मर्त्यानां निष्पपात महाबलः ॥ ३.२३०.२४ ॥
ତା'ପରେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଅଗ୍ନିପ୍ରଭାର ଭୟଙ୍କର, ମହାବଳୀ ଏକ ପ୍ରାଣୀ ବାହାରି ଆସିଲା, ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରିବାକୁ।
3.230.25
अपतत्सहसा भूमौ विसंज्ञोऽथ क्षुधार्दितः ।
स्कन्देन सोऽभ्यनुज्ञातो रौद्ररूपोऽभवद्ग्रहः ॥ ३.२३०.२५ ॥
ସେ ହଠାତ୍ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା, କ୍ଷୁଧାରେ ପୀଡ଼ିତ ଓ ଅଚେତନ ହୋଇ। ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ସେ ଭୟଙ୍କର ରୂପର ଗ୍ରହ ହେଲା।
3.230.26
स्कन्दापस्मार इत्याहुर्गृहं तं द्विजसत्तमाः ।
विनता तु महारौद्रा कथ्यते शकुनिग्रहः ॥ ३.२३०.२६ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ସେହି ଗ୍ରହକୁ ସ୍କନ୍ଦାପସ୍ମାର କୁହାଯାଏ। ଆଉ ଅତି ଭୟଙ୍କରୀ ବିନତା ଶକୁନି-ଗ୍ରହ ବୋଲି କଥିତ।
3.230.27
मातॄणां राक्षसंप्राहुस्तं विद्यात्पूतनाग्रहम् ।
कष्टा दारुणरूपेण घोररूपा निशाचरी ॥ ३.२३०.२७ ॥
ମାତୃକାଙ୍କ ରାକ୍ଷସ ବୋଲି ତାକୁ କୁହାଯାଏ; ତାକୁ ପୂତନା-ଗ୍ରହ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ। ଦାରୁଣ ରୂପବତୀ, କଷ୍ଟଦାୟିନୀ, ଘୋର ରୂପା ନିଶାଚରୀ।
3.230.28
पशाची रदारुणाकारा कथ्यते शीतपूतना ।
गर्भान्सा मानुषीणां तु हरते घोरदर्शना ॥ ३.२३०.२८ ॥
ଦାନ୍ତରେ ଭୟଙ୍କର ଆକାରର ପିଶାଚୀକୁ ଶୀତ-ପୂତନା କୁହାଯାଏ। ଘୋରଦର୍ଶନା ସେ ମାନବୀ ନାରୀମାନଙ୍କ ଗର୍ଭ ହରଣ କରେ।
3.230.29
अदितिं रेवतीं प्राहुर्ग्रहस्तस्यास्तु रैवतः ।
सोऽपि बालान्महागोरो बाधते वै महाग्रहः ॥ ३.२३०.२९ ॥
ଅଦିତିଙ୍କୁ ରେବତୀ କୁହାଯାଏ; ତାଙ୍କର ଗ୍ରହ ରୈବତ। ସେ ମହାଗୌର ଗ୍ରହ ମଧ୍ୟ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦିଏ।
3.230.30
दैत्यानां या दितिर्माता तामाहुर्मुखमण्डिकाम् ।
अत्यर्थं शिशुमांसेन संप्रहृष्टा दुरासदा ॥ ३.२३०.३० ॥
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ମାତା ଦିତିଙ୍କୁ ମୁଖମଣ୍ଡିକା କୁହାଯାଏ। ଶିଶୁମାଂସରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେ ଦୁର୍ଧର୍ଷ ହୁଏ।
3.230.31
कुमाराश्च कुमार्यश् ये प्रोक्ताः स्कन्दसंभवाः ।
तेऽपि गर्भभुजः सर्वे कौरव्यसुमहाग्रहाः ॥ ३.२३०.३१ ॥
ସ୍କନ୍ଦରୁ ଜାତ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିବା କୁମାର ଓ କୁମାରୀମାନେ ଗର୍ଭଭକ୍ଷୀ; ହେ କୌରବ୍ୟ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମହାଗ୍ରହ।
3.230.32
तासामेव तु पत्नीनां पतयस्ते प्रकीर्तिताः ।
आजायमानान्गृह्णन्ति बालकान्रौद्रकर्मणः ॥ ३.२३०.३२ ॥
ସେମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କର ସେମାନେ ପତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଜାତ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ସେ ରୌଦ୍ରକର୍ମୀମାନେ ଧରନ୍ତି।
3.230.33
गवां माता तु या प्राज्ञैः कथ्यते सुरभिर्नृप ।
शकुनिस्तामथारुह्यसह भुङ्क्ते शिशून्भुवि ॥ ३.२३०.३३ ॥
ହେ ନୃପ, ଗାଈମାନଙ୍କ ମାତା ଯାହାକୁ ବିଜ୍ଞମାନେ ସୁରଭି କୁହନ୍ତି, ତାହା ଉପରେ ଆରୋହଣ କରି ଶକୁନି ପୃଥିବୀରେ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଖାଏ।
3.230.34
सरमा नाम या माता शुनां देवी जनाधिप ।
साऽपिगर्भान्समादत्ते मानुषीणां सदैव हि ॥ ३.२३०.३४ ॥
ହେ ଜନାଧିପ, କୁକୁରମାନଙ୍କ ଦେବୀ ମାତା ସରମା ନାମରେ ଯିଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ମାନବୀମାନଙ୍କ ଗର୍ଭ ସର୍ବଦା ନିଏ।
3.230.35
पादपानां च या माता करञ्जनिलया हि सा ।
वरदा सा हि सौम्या च नित्यं भूतानुकम्पिनी ॥ ३.२३०.३५ ॥
ଗଛମାନଙ୍କ ଯେଉଁ ମାତା, କରଞ୍ଜ ଗଛରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେ ବରଦାୟିନୀ; ସେ ସୌମ୍ୟା ଏବଂ ସର୍ବଦା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ।
3.230.36
करञ्जे तां नमस्यन्ति तस्मात्पुत्रार्थिनो नराः ।
इमे त्वष्टादशान्ये वै ग्रहा मांसमधुप्रियाः ॥ ३.२३०.३६ ॥
ତେଣୁ ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କରଞ୍ଜ ବୃକ୍ଷରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି। ମାଂସ ଓ ମଧୁପ୍ରିୟ ଏହି ଅଠର ଅନ୍ୟ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
3.230.37
द्विपञ्चरात्रं तिष्ठन्ति सततं सूतिकागृहे ।
कद्रूः सूक्ष्मवपुर्भूत्वा गर्भिणीं प्रविशत्यथ ॥ ३.२३०.३७ ॥
ଦଶ ରାତ୍ରି ସେମାନେ ସର୍ବଦା ସୂତିକାଗୃହରେ ରୁହନ୍ତି। କଦ୍ରୂ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶରୀର ଧାରଣ କରି ଗର୍ଭିଣୀରେ ପ୍ରବେଶ କରେ।
3.230.38
भुङ्क्ते सा तत्र तं गर्भं सा तु नागं प्रसूयते ।
गन्धर्वाणां तु या माता सा गर्भं गृह्य गच्छति ॥ ३.२३०.३८ ॥
ସେଠାରେ ସେ ସେହି ଗର୍ଭକୁ ଭକ୍ଷଣ କରେ; ସେ ନାଗକୁ ପ୍ରସବ କରେ। କିନ୍ତୁ ଯେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମାତା, ସେ ଗର୍ଭ ନେଇ ଚାଲିଯାଏ।
3.230.39
ततो विलीनगर्भा सा मानुषी भुवि दृश्यते ।
या जनित्री त्वप्सरसां गर्भमास्ते प्रगृह्य सा ॥ ३.२३०.३९ ॥
ତା'ପରେ ଗର୍ଭ ବିଲୀନ ହେଲେ ସେ ପୃଥିବୀରେ ମାନବୀ ରୂପେ ଦେଖାଯାଏ। ଯେ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଜନନୀ, ସେ ଗର୍ଭ ଧରି ସେଠାରେ ରହେ।
3.230.40
उपविष्टं ततो गर्भं कथयनति मनीषिणः ।
लोहितस्योदधेः कन्या धात्री स्कन्दस्य सा स्मृता ॥ ३.२३०.४० ॥
ତା'ପରେ ଗର୍ଭରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇଥିବା କଥା ଜ୍ଞାନୀମାନେ କୁହନ୍ତି। ସେ ଲୋହିତ ସାଗରର କନ୍ୟା; ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଧାତ୍ରୀ ବୋଲି ସ୍ମୃତ।
3.230.41
लोहितायनिरित्येवं कदम्बे सा हि पूज्यते ।
पुरुषे तु यथा रुद्रस्तथाऽऽर्या प्रमदास्वपि ॥ ३.२३०.४१ ॥
ଲୋହିତାୟନି ନାମରେ ସେ କଦମ୍ବ ବୃକ୍ଷରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୁଦ୍ର ଯେପରି, ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠା ମଧ୍ୟ ପୂଜନୀୟା।
3.230.42
आर्या माता कुमारस्य पृथक्कामार्थमिज्यते ।
एवमेते कुमाराणां मया प्रोक्ता महाग्रहाः ॥ ३.२३०.४२ ॥
କୁମାରଙ୍କ ଆର୍ଯ୍ୟା ମାତା ପୃଥକ କାମନା ପାଇଁ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି କୁମାରମାନଙ୍କର ଏହି ମହାଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ମୁଁ କହିଲି।
3.230.43
यावत्षोडश वर्षाणि शिशूनां ह्यशिवास्ततः ।
ये च मातृगणाः प्रोक्ताः पुरुषाश्चैवये ग्रहाः ॥ ३.२३०.४३ ॥
ଷୋଳ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଅଶୁଭ ମାତୃଗଣ ଥାଆନ୍ତି; ଏବଂ ଯେଉଁ ପୁରୁଷଗ୍ରହ କୁହାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ।
3.230.44
सर्वे स्कन्दग्रहा नाम ज्ञेया नित्यं शरीरिभिः ।
तेषां प्रशमनं कार्यं स्नानं धूपमथाञ्जनम्।
बलिकार्गेपहाराश् स्कन्दस्येज्या विशेषतः ॥ ३.२३०.४४ ॥
ଏସବୁ ସ୍କନ୍ଦଗ୍ରହ ନାମରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ; ଦେହଧାରୀମାନେ ସର୍ବଦା ଏହା ଜାଣିବା ଉଚିତ। ସେମାନଙ୍କ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ସ୍ନାନ, ଧୂପ, ଅଞ୍ଜନ, ବଳି ଓ ଉପହାର କରାଯିବା ଉଚିତ; ବିଶେଷ କରି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ପୂଜା।
3.230.45
एवमभ्यर्चिताः सर्वे प्रयच्छन्ति शुभं नृणाम् ।
आयुर्दीर्घं च राजेनद्रसम्यक्पूजानमस्कृताः ॥ ३.२३०.४५ ॥
ଏହିପରି ଭଲ ଭାବରେ ପୂଜିତ ଓ ପ୍ରଣାମିତ ହେଲେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶୁଭ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତି, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର।
3.230.46
ऊर्ध्वं तु षोडशाद्वर्षाद्ये भवन्ति ग्रहा नृणाम् ।
तानहं संप्रवक्ष्यामि नमस्कृत्य महेश्वरम् ॥ ३.२३०.४६ ॥
ଷୋଳ ବର୍ଷ ପରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଗ୍ରହମାନେ ହୁଅନ୍ତି, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିବି।
3.230.47
यः पश्यति नरो देवाञ्जाग्रद्वा शयितोपि वा ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं तं तु देवग्रहं विदुः ॥ ३.२३०.४७ ॥
ଜାଗ୍ରତ କିମ୍ବା ନିଦ୍ରିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଉନ୍ମାଦ ହୁଏ; ତାହାକୁ ଦେବଗ୍ରହ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
3.230.48
आसीनश्च शयानश्च यः पश्यति नरः पितॄन् ।
उन्माद्यतिस तु क्षिप्रं स ज्ञेयस्तु पितृग्रहः ॥ ३.२३०.४८ ॥
ବସିଥିଲେ ବା ଶୋଇଥିଲେ, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଦେଖେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଉନ୍ମତ୍ତ ହୁଏ; ତାକୁ ପିତୃଗ୍ରହ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
3.230.49
अवमन्यति यः सिद्धान्क्रुद्धाश्चापि शपन्ति यम् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयः सिद्धग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.४९ ॥
ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ, ଏବଂ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସେମାନେ ଯାହାକୁ ଅଭିଶାପ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଉନ୍ମତ୍ତ ହୁଏ; ତାକୁ ସିଦ୍ଧଗ୍ରହ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
3.230.50
उपाघ्राति च यो गन्धान्रसांश्चापि पृथग्विधान् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं स ज्ञेयो राक्षसो ग्रहः ॥ ३.२३०.५० ॥
ଯେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଗନ୍ଧ ଓ ରସ ଆଘ୍ରାଣ କରେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଉନ୍ମତ୍ତ ହୁଏ; ତାକୁ ରାକ୍ଷସଗ୍ରହ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
3.230.51
गन्धर्वाश्चापि यं दिव्याः संविशन्ति नरं भुवि ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहो गान्धर्व एव सः ॥ ३.२३०.५१ ॥
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଉନ୍ମତ୍ତ ହୁଏ; ତାହା ଗାନ୍ଧର୍ବଗ୍ରହ।
3.230.52
अधिरोहन्ति यं नित्यं पिशाचाः पुरुषं प्रति ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं ग्रहः पैशाच एव सः ॥ ३.२३०.५२ ॥
ପିଶାଚମାନେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଉପରେ ସର୍ବଦା ଚଢ଼ନ୍ତି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଉନ୍ମତ୍ତ ହୁଏ; ତାହା ପୈଶାଚଗ୍ରହ।
3.230.53
आविशन्ति च यं यक्षाः पुरुषं कालपर्यये ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं ज्ञेयो यक्षग्रहस्तु सः ॥ ३.२३०.५३ ॥
କାଳର ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମୟରେ ଯକ୍ଷମାନେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଉନ୍ମତ୍ତ ହୁଏ; ତାକୁ ଯକ୍ଷଗ୍ରହ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
3.230.54
यस् दोषैः प्रकुपितं चित्तं मुह्यति देहिनः ।
उनमाद्यति स तु क्षिप्रं साधनं तस्य शास्त्रतः ॥ ३.२३०.५४ ॥
ଦୋଷରେ ପ୍ରକୁପିତ ଚିତ୍ତ ଥିବା ଦେହଧାରୀ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ହୁଏ; ସେ ଶୀଘ୍ର ଉନ୍ମତ୍ତ ହୁଏ। ତାହାର ଉପାୟ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ।
3.230.55
वैक्लव्याच्च भयाच्चैव घोराणां चापि दर्शनात् ।
उन्माद्यति स तु क्षिप्रं सान्त्वं तस्य तु साधनम् ॥ ३.२३०.५५ ॥
ବିକଳତା ଓ ଭୟରୁ, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ବସ୍ତୁ ଦେଖିବାରୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଶୀଘ୍ର ଉନ୍ମତ୍ତ ହୁଏ; ତାହାର ଉପାୟ ସାନ୍ତ୍ୱନା।
3.230.56
कश्चित्क्रीडितुकामो वै भोक्तुकामस्तथाऽपरः ।
अभिकामस्तथैवान्य इत्येष त्रिविधो ग्रहः ॥ ३.२३०.५६ ॥
କେହି ଖେଳିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ଅନ୍ୟ କେହି ଭୋଗିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ଏବଂ ଆଉ କେହି କାମନା କରେ; ଏହିପରି ଏହା ତ୍ରିବିଧ ଗ୍ରହ।
3.230.57
यावत्सप्ततिवर्षाणि भवन्त्येते ग्रहा नृणाम् ।
अतः परं देहिनां तु ग्रहतुल्या भवेञ्जरा ॥ ३.२३०.५७ ॥
ସତୁରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଗ୍ରହମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଥାଆନ୍ତି; ତହୁଁ ପରେ ଦେହଧାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜରା ଗ୍ରହ ସମାନ ହୁଏ।
3.230.58
अप्रकीर्णेन्द्रियं दान्तं शुचिं नित्यमतन्द्रितम् ।
आस्तिकं श्रद्दधानं च वर्जयन्ति तदा ग्रहाः ॥ ३.२३०.५८ ॥
ଯାହାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ନୁହେଁ, ଯେ ଦାନ୍ତ, ଶୁଚି, ସଦା ଅଳସ୍ୟହୀନ, ଆସ୍ତିକ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ — ତାହାକୁ ତେବେ ଗ୍ରହମାନେ ବର୍ଜନ କରନ୍ତି।
3.230.59
इत्येष ते ग्रहोद्देशो मानुषाणां प्रकीर्तितः ।
न स्पृशन्ति ग्रहा भक्तान्नरान्देवं महेश्वरम् ॥ ३.२३०.५९ ॥
ଏହିପରି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଗ୍ରହ ବିଷୟକ ଏହି ଉପଦେଶ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି। ମହେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ଭକ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହମାନେ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ।