Mahābhārata · Adhyāya 3.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.231.1
यदा स्कन्देन मातृणामेवमेतत्प्रियं कृतम् ।
अथनैमब्रवीत्स्वाहा मम पुत्रस्त्वमौरसः ॥ ३.२३१.१ ॥
Cuando Skanda hizo esta grata acción por las Madres, dijo a Svāhā: 'Tú eres mi hija legítima.'
3.231.2
इच्छाम्यहं त्वया दत्तां प्रीतिं परमदुर्लभाम् ।
तामब्रवीत्ततः स्कन्दः प्रीतिमिच्छसि कीदृशीम् ॥ ३.२३१.२ ॥
Deseo el favor que me concediste, extremadamente difícil de obtener.' Entonces Skanda le dijo: '¿Qué clase de favor deseas?'
3.231.3
दक्षस्याहं प्रिया कन्या स्वाहा नाम महाभुज ।
बाल्यात्प्रभृति नित्यं च जातकामा हुताशने ॥ ३.२३१.३ ॥
Oh tú de brazos poderosos, soy la amada hija de Dakṣa, llamada Svāhā. Desde la infancia siempre he deseado el fuego.
3.231.4
न स मां कामिनीं पुत्र सम्यग्जनाति पावकः ।
इच्छामि शाश्वतं वासं वस्तु पुत्र सहाग्निना ॥ ३.२३१.४ ॥
Hijo mío, Pāvaka no me conoce bien como a quien lo desea. Deseo morar para siempre junto a Agni.
3.231.5
हव्यं कव्यंच यत्किंचिद्द्विजा मन्त्रसुसंस्तुतम् ।
होष्यन्त्यग्नौ सदा देवि स्वाहेत्युक्त्वासमुद्धृतम् ॥ ३.२३१.५ ॥
Oh diosa, cualquier ofrenda (havya) o libación ancestral (kavya) que los dvija, bien alabados con mantras, ofrezcan siempre al fuego, alzada con la palabra 'svāhā'.
3.231.6
अद्यप्रभृति दास्यन्ति सुवृत्ताः सत्पथे स्थिताः ।
एवमग्निसत्वया सार्धं सदा वत्स्यति शोभने ॥ ३.२३१.६ ॥
A partir de hoy, personas de buena conducta firmes en el sendero recto ofrecerán. Así, oh radiante, Agni morará contigo para siempre.
3.231.7
एवमुक्ता ततः स्वाहा तुष्टास्कन्देन पूजिता ।
पावकेन समायुक्ता भर्त्रा स्कन्दमपूजयत् ॥ ३.२३१.७ ॥
Así interpelada, Svāhā, complacida y honrada por Skanda, unida a Pāvaka, honró a Skanda junto con su esposo.
3.231.8
ततो ब्रह्मा महासेनं प्रजापतिरथाब्रवीत् ।
अभिगच्छ महादेवं पितरं त्रिपुरार्दनम् ॥ ३.२३१.८ ॥
Entonces Brahmā, señor de las criaturas, habló a Mahāsena: ve a Mahādeva, tu padre, el destructor de las tres ciudades.
3.231.9
रुद्रेणाग्निं समाविश्य स्वाहामाविश्य चोमया ।
हितर्थं सर्वलोकानां जातस्त्वमपराजितः ॥ ३.२३१.९ ॥
Habiendo entrado en Agni por medio de Rudra, y en Svāhā junto con Umā, naciste invencible para el bien de todos los mundos.
3.231.10
उमायोन्यां च रुद्रेण शुक्रं सिक्तं महात्मना ।
अस्मिन्गिरौ निपतितं मिञ्जिकमिञ्जिकं यतः ॥ ३.२३१.१० ॥
En el vientre de Umā, el gran Rudra derramó la semilla; cayó sobre esta montaña, de donde surgió el lugar llamado Miñjika-Miñjika.
3.231.11
मिथुनं वै महाभाग तत्र तद्रुद्रसंभवम् ।
संभूतं लोहितोदे तु शुक्रशेषमवापतत् ॥ ३.२३१.११ ॥
Oh tú de gran fortuna, allí surgió aquella pareja nacida de Rudra; y el resto de la semilla que había surgido en el Lohitoda cayó.
3.231.12
सूर्यरश्मिषु चाप्यनयदन्यच्चैवापतद्भुवि ।
आसक्तमन्यद्वृक्षेषु तदेवं प्चधाऽपतत् ॥ ३.२३१.१२ ॥
Una parte fue llevada en los rayos del sol, y otra cayó a la tierra; otra se adhirió a los árboles; así cayó de cinco maneras.
3.231.13
तत्र ते विविधाकारा गणा ज्ञेया मनीषिभिः ।
तव पारिषदा घोरा य एते पिशिताशिनः ॥ ३.२३१.१३ ॥
Allí, las huestes de muchas formas deben ser conocidas por los sabios; estos terribles devoradores de carne son tus compañeros de corte.
3.231.14
एवमस्त्विति चाप्युक्त्वा महासेनो महेश्वरम् ।
अपूजयदमेयात्मा पितरं पितृवत्सलः ॥ ३.२३१.१४ ॥
Diciendo «Así sea», Mahāsena, de alma inconmensurable y afecto filial, honró a Maheśvara.
3.231.15
अर्कपुष्पैस्तु ते पञ् गणाः पूज्या धनार्थिभिः ।
व्यादिप्रशमनार्थं चतेषां पूजां समाचरेत् ॥ ३.२३१.१५ ॥
Con flores de arka, quienes busquen riqueza deben venerar a aquellos cinco grupos; y para aplacar las enfermedades, debe ofrecérseles culto.
3.231.16
मिञ्जिकामिञ्जिकं चैव मिथुनं रुद्रसंभवम् ।
नमस्कार्यं सदैवेह बालानां हितमिच्छता ॥ ३.२३१.१६ ॥
Miñjikā y Miñjikam, la pareja nacida de Rudra, deben ser siempre reverenciados aquí por quien desea el bienestar de los niños.
3.231.17
स्त्रियो मानुषमांसादा वृक्षका नाम नामतः ।
वृक्षेषु जातास्ता देव्यो नमस्कार्याः प्रजार्थिभिः ॥ ३.२३१.१७ ॥
Las mujeres que comen carne humana, llamadas por nombre Vṛkṣakas, nacidas en los árboles; estas diosas deben ser reverenciadas por quienes desean descendencia.
3.231.18
एषामेव पिशाचानामसङ्ख्येयगणाः स्मृताः ।
घण्टायाः सपताकायाः शृणु मे संभवं नृप ॥ ३.२३१.१८ ॥
Se recuerdan innumerables huestes de estos mismos pisāchas; escucha de mí, oh rey, el origen de la campana junto con su estandarte.
3.231.19
ऐरावतस्य घण्टे द्वे वैजयन्त्याविति श्रुते ।
गुहस्य ते स्वयं दत्ते क्रमेणानाय्य धीमता ॥ ३.२३१.१९ ॥
Se dice que las dos campanas de Airāvata y los dos estandartes Vaijayantī fueron traídos en orden por el sabio mismo y entregados a Guha (Skanda).
3.231.20
एका तत्रविशाखस्य घण्टा स्कन्दस्य चापरा ।
पताका कार्तिकेयस् विशाखस्य च लोहिता ॥ ३.२३१.२० ॥
Una campana era de Viśākha y la otra de Skanda; el estandarte era de Kārtikeya, y el estandarte rojo de Viśākha.
3.231.21
यानि क्रीडनकान्यस्य देवैर्दत्तानि वै तदा ।
तैरेव रमते देवो महासेनो महाबलः ॥ ३.२३१.२१ ॥
Con los juguetes que entonces le dieron los dioses, el dios Mahāsena, de gran fuerza, se deleita.
3.231.22
स संवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा ।
शुशुभे काञ्चने शैले दीप्यमानः श्रिया वृत्तः ॥ ३.२३१.२२ ॥
Rodeado por las huestes de los Piśācas y también por las huestes de los dioses, brilló en la montaña dorada, resplandeciente, dotado de esplendor.
3.231.23
तेन वीरेण शुशुभे स शैलः शुभकाननः ।
आदित्येनेवांशुमता मन्दरश्चारुकन्दरः ॥ ३.२३१.२३ ॥
Por aquel héroe brilló aquella montaña con sus bellos bosques, como el Mandara brilla con sus hermosas cuevas por el sol de rayos.
3.231.24
संतानकवनैः फुल्लैः करवीरवनैरपि ।
पारिजातवनैश्चैव जपाशोकवनैस्तथा ॥ ३.२३१.२४ ॥
La montaña también estaba adornada con bosques florecidos de Santānaka, adelfas, Pārijāta, japā y aśoka.
3.231.25
कदम्बतरुषण्डैश्च दिव्यैर्मृगगणैरपि ।
दिव्यैः पक्षिगणैश्चैव शुशुभे श्वेतपर्वतः ॥ ३.२३१.२५ ॥
Con grupos de árboles kadamba, con manadas divinas de ciervos y con bandadas divinas de aves también, la montaña blanca resplandecía.
3.231.26
तत्रदेवगणाः सर्वेसर्वे देवर्षयस्तथा ।
मेघतूर्यरवाश्चैव क्षुब्धोदधिसमस्वनाः ॥ ३.२३१.२६ ॥
Allí estaban todas las huestes de dioses y también los sabios divinos, y resonaban los tambores como nubes y un estruendo semejante al océano agitado.
3.231.27
तत्रदेवाश्च गन्धर्वा नृत्यन्तेऽप्सरसस्तथा ।
हृष्टानां तत्रभूतानां श्रूयते निनदो महान् ॥ ३.२३१.२७ ॥
Allí danzaban dioses y gandharvas, y las apsaras también danzaban; se oía un gran clamor de los seres allí presentes, llenos de alegría.
3.231.28
एवं सेन्द्रं जगत्सर्वं श्वेतपर्वतसंस्थितम् ।
प्रहृष्टं प्रेक्षते स्कन्दं न च ग्लायति दर्शनात् ॥ ३.२३१.२८ ॥
Así, todo el mundo junto con Indra, de pie sobre la montaña blanca, contempla a Skanda lleno de alegría, y no se cansa de verlo.