Mahābhārata · Adhyāya 3.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.231.1
यदा स्कन्देन मातृणामेवमेतत्प्रियं कृतम् ।
अथनैमब्रवीत्स्वाहा मम पुत्रस्त्वमौरसः ॥ ३.२३१.१ ॥
Quando Skanda fez esse ato agradável às Mães, disse a Svāhā: 'Tu és minha filha legítima.'
3.231.2
इच्छाम्यहं त्वया दत्तां प्रीतिं परमदुर्लभाम् ।
तामब्रवीत्ततः स्कन्दः प्रीतिमिच्छसि कीदृशीम् ॥ ३.२३१.२ ॥
Desejo o favor que me concedeste, muito difícil de obter.' Então Skanda lhe disse: 'Que tipo de favor desejas?'
3.231.3
दक्षस्याहं प्रिया कन्या स्वाहा नाम महाभुज ।
बाल्यात्प्रभृति नित्यं च जातकामा हुताशने ॥ ३.२३१.३ ॥
Ó tu de braços poderosos, sou a filha amada de Dakṣa, chamada Svāhā. Desde a infância sempre desejei o fogo.
3.231.4
न स मां कामिनीं पुत्र सम्यग्जनाति पावकः ।
इच्छामि शाश्वतं वासं वस्तु पुत्र सहाग्निना ॥ ३.२३१.४ ॥
Ó filho, Pāvaka não me conhece bem como aquela que o deseja. Desejo morar eternamente junto de Agni.
3.231.5
हव्यं कव्यंच यत्किंचिद्द्विजा मन्त्रसुसंस्तुतम् ।
होष्यन्त्यग्नौ सदा देवि स्वाहेत्युक्त्वासमुद्धृतम् ॥ ३.२३१.५ ॥
Ó deusa, qualquer oblação (havya) ou oferenda aos ancestrais (kavya) que os dvijas, bem louvados com mantras, sempre ofereçam ao fogo, erguida com a palavra 'svāhā'.
3.231.6
अद्यप्रभृति दास्यन्ति सुवृत्ताः सत्पथे स्थिताः ।
एवमग्निसत्वया सार्धं सदा वत्स्यति शोभने ॥ ३.२३१.६ ॥
A partir de hoje, pessoas de boa conduta, firmes no caminho correto, oferecerão. Assim, ó radiante, Agni habitará contigo para sempre.
3.231.7
एवमुक्ता ततः स्वाहा तुष्टास्कन्देन पूजिता ।
पावकेन समायुक्ता भर्त्रा स्कन्दमपूजयत् ॥ ३.२३१.७ ॥
Assim interpelada, Svāhā, satisfeita e honrada por Skanda, unida a Pāvaka, honrou Skanda junto com seu esposo.
3.231.8
ततो ब्रह्मा महासेनं प्रजापतिरथाब्रवीत् ।
अभिगच्छ महादेवं पितरं त्रिपुरार्दनम् ॥ ३.२३१.८ ॥
Então Brahmā, senhor das criaturas, disse a Mahāsena: vai a Mahādeva, teu pai, o destruidor das três cidades.
3.231.9
रुद्रेणाग्निं समाविश्य स्वाहामाविश्य चोमया ।
हितर्थं सर्वलोकानां जातस्त्वमपराजितः ॥ ३.२३१.९ ॥
Tendo entrado em Agni por meio de Rudra, e em Svāhā junto com Umā, nasceste invencível para o bem de todos os mundos.
3.231.10
उमायोन्यां च रुद्रेण शुक्रं सिक्तं महात्मना ।
अस्मिन्गिरौ निपतितं मिञ्जिकमिञ्जिकं यतः ॥ ३.२३१.१० ॥
No ventre de Umā, a semente foi derramada pelo grande Rudra; caiu sobre esta montanha, donde surgiu o lugar chamado Miñjika-Miñjika.
3.231.11
मिथुनं वै महाभाग तत्र तद्रुद्रसंभवम् ।
संभूतं लोहितोदे तु शुक्रशेषमवापतत् ॥ ३.२३१.११ ॥
Ó tu de grande fortuna, ali surgiu aquele par nascido de Rudra; e o restante da semente que surgira no Lohitoda caiu.
3.231.12
सूर्यरश्मिषु चाप्यनयदन्यच्चैवापतद्भुवि ।
आसक्तमन्यद्वृक्षेषु तदेवं प्चधाऽपतत् ॥ ३.२३१.१२ ॥
Uma parte foi levada nos raios do sol, e outra caiu na terra; outra aderiu às árvores; assim caiu de cinco maneiras.
3.231.13
तत्र ते विविधाकारा गणा ज्ञेया मनीषिभिः ।
तव पारिषदा घोरा य एते पिशिताशिनः ॥ ३.२३१.१३ ॥
Ali, as hostes de formas diversas devem ser conhecidas pelos sábios; estes terríveis devoradores de carne são teus acompanhantes.
3.231.14
एवमस्त्विति चाप्युक्त्वा महासेनो महेश्वरम् ।
अपूजयदमेयात्मा पितरं पितृवत्सलः ॥ ३.२३१.१४ ॥
Dizendo «Assim seja», Mahāsena, de alma imensurável e afeto pelo pai, honrou Maheśvara.
3.231.15
अर्कपुष्पैस्तु ते पञ् गणाः पूज्या धनार्थिभिः ।
व्यादिप्रशमनार्थं चतेषां पूजां समाचरेत् ॥ ३.२३१.१५ ॥
Com flores de arka, aqueles que buscam riqueza devem venerar esses cinco grupos; e, para aliviar as doenças, deve-se prestar-lhes culto.
3.231.16
मिञ्जिकामिञ्जिकं चैव मिथुनं रुद्रसंभवम् ।
नमस्कार्यं सदैवेह बालानां हितमिच्छता ॥ ३.२३१.१६ ॥
Miñjikā e Miñjikam, o par nascido de Rudra, devem sempre ser reverenciados aqui por quem deseja o bem-estar das crianças.
3.231.17
स्त्रियो मानुषमांसादा वृक्षका नाम नामतः ।
वृक्षेषु जातास्ता देव्यो नमस्कार्याः प्रजार्थिभिः ॥ ३.२३१.१७ ॥
As mulheres que comem carne humana, chamadas Vṛkṣakas, nascidas nas árvores — essas deusas devem ser reverenciadas por quem deseja descendência.
3.231.18
एषामेव पिशाचानामसङ्ख्येयगणाः स्मृताः ।
घण्टायाः सपताकायाः शृणु मे संभवं नृप ॥ ३.२३१.१८ ॥
São lembradas as hostes inumeráveis destes mesmos piśācas; ouve de mim, ó rei, a origem do sino com a sua bandeira.
3.231.19
ऐरावतस्य घण्टे द्वे वैजयन्त्याविति श्रुते ।
गुहस्य ते स्वयं दत्ते क्रमेणानाय्य धीमता ॥ ३.२३१.१९ ॥
Dizem que os dois sinos de Airāvata e os dois estandartes Vaijayantī foram trazidos pelo próprio sábio e entregues em ordem a Guha (Skanda).
3.231.20
एका तत्रविशाखस्य घण्टा स्कन्दस्य चापरा ।
पताका कार्तिकेयस् विशाखस्य च लोहिता ॥ ३.२३१.२० ॥
Um sino era de Viśākha e o outro de Skanda; o estandarte era de Kārtikeya, e o estandarte vermelho de Viśākha.
3.231.21
यानि क्रीडनकान्यस्य देवैर्दत्तानि वै तदा ।
तैरेव रमते देवो महासेनो महाबलः ॥ ३.२३१.२१ ॥
Com os brinquedos que os deuses lhe deram então, o deus Mahāsena, de grande força, deleita-se.
3.231.22
स संवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा ।
शुशुभे काञ्चने शैले दीप्यमानः श्रिया वृत्तः ॥ ३.२३१.२२ ॥
Cercado pelas hostes dos Piśācas e também pelas hostes dos deuses, brilhou na montanha dourada, resplandecente, dotado de esplendor.
3.231.23
तेन वीरेण शुशुभे स शैलः शुभकाननः ।
आदित्येनेवांशुमता मन्दरश्चारुकन्दरः ॥ ३.२३१.२३ ॥
Por aquele herói a montanha brilhou com suas belas florestas, como o Mandara brilha com suas belas cavernas sob o sol de raios.
3.231.24
संतानकवनैः फुल्लैः करवीरवनैरपि ।
पारिजातवनैश्चैव जपाशोकवनैस्तथा ॥ ३.२३१.२४ ॥
A montanha também estava adornada com bosques floridos de Santānaka, loendros, Pārijāta, japā e aśoka.
3.231.25
कदम्बतरुषण्डैश्च दिव्यैर्मृगगणैरपि ।
दिव्यैः पक्षिगणैश्चैव शुशुभे श्वेतपर्वतः ॥ ३.२३१.२५ ॥
Com bosques de árvores kadamba, com manadas divinas de veados e bandos divinos de aves, a montanha branca resplandecia.
3.231.26
तत्रदेवगणाः सर्वेसर्वे देवर्षयस्तथा ।
मेघतूर्यरवाश्चैव क्षुब्धोदधिसमस्वनाः ॥ ३.२३१.२६ ॥
Ali estavam todas as hostes dos deuses e também os sábios divinos, e soavam tambores como nuvens e um estrondo semelhante ao oceano agitado.
3.231.27
तत्रदेवाश्च गन्धर्वा नृत्यन्तेऽप्सरसस्तथा ।
हृष्टानां तत्रभूतानां श्रूयते निनदो महान् ॥ ३.२३१.२७ ॥
Ali dançavam deuses e gandharvas, e as apsaras também dançavam; ouvia-se um grande clamor dos seres alegres ali presentes.
3.231.28
एवं सेन्द्रं जगत्सर्वं श्वेतपर्वतसंस्थितम् ।
प्रहृष्टं प्रेक्षते स्कन्दं न च ग्लायति दर्शनात् ॥ ३.२३१.२८ ॥
Assim, todo o mundo, com Indra, de pé sobre a montanha branca, contempla Skanda cheio de alegria, e não se cansa de olhar.