ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.231.1
यदा स्कन्देन मातृणामेवमेतत्प्रियं कृतम् ।
अथनैमब्रवीत्स्वाहा मम पुत्रस्त्वमौरसः ॥ ३.२३१.१ ॥
ସ୍କନ୍ଦ ମାତୃମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏପରି ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲାବେଳେ, ସେ ସ୍ୱାହାକୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ମୋ ଔରସ କନ୍ୟା।'
3.231.2
इच्छाम्यहं त्वया दत्तां प्रीतिं परमदुर्लभाम् ।
तामब्रवीत्ततः स्कन्दः प्रीतिमिच्छसि कीदृशीम् ॥ ३.२३१.२ ॥
ତୁମେ ଦେଇଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ସେହି ପ୍ରୀତି ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।' ତେବେ ସ୍କନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ କେଉଁ ପ୍ରକାରର ପ୍ରୀତି ଚାହୁଁଛ?'
3.231.3
दक्षस्याहं प्रिया कन्या स्वाहा नाम महाभुज ।
बाल्यात्प्रभृति नित्यं च जातकामा हुताशने ॥ ३.२३१.३ ॥
ହେ ମହାବାହୁ! ମୁଁ ଦକ୍ଷଙ୍କ ପ୍ରିୟ କନ୍ୟା, ମୋ ନାମ ସ୍ୱାହା। ବାଲ୍ୟାବସ୍ଥାରୁ ମୁଁ ସର୍ବଦା ଅଗ୍ନି ପ୍ରତି କାମନା ରଖି ଆସିଛି।
3.231.4
न स मां कामिनीं पुत्र सम्यग्जनाति पावकः ।
इच्छामि शाश्वतं वासं वस्तु पुत्र सहाग्निना ॥ ३.२३१.४ ॥
ହେ ପୁତ୍ର! ପାବକ ମୋତେ, କାମନାଯୁକ୍ତ ମୋତେ, ଠିକ୍ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ମୁଁ ଅଗ୍ନି ସହିତ ଶାଶ୍ୱତ ବାସ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.231.5
हव्यं कव्यंच यत्किंचिद्द्विजा मन्त्रसुसंस्तुतम् ।
होष्यन्त्यग्नौ सदा देवि स्वाहेत्युक्त्वासमुद्धृतम् ॥ ३.२३१.५ ॥
ହେ ଦେବୀ! ଦ୍ୱିଜମାନେ ମନ୍ତ୍ରରେ ଭଲଭାବେ ସ୍ତୁତ ହବ୍ୟ ଓ କବ୍ୟ, ଯାହା କିଛି ହେଉ, ସର୍ବଦା ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରିବେ; 'ସ୍ୱାହା' କହି ଉଠାଯାଇଥିବା ତାହା।
3.231.6
अद्यप्रभृति दास्यन्ति सुवृत्ताः सत्पथे स्थिताः ।
एवमग्निसत्वया सार्धं सदा वत्स्यति शोभने ॥ ३.२३१.६ ॥
ଆଜିଠାରୁ ସୁଚରିତ୍ର ଓ ସତ୍ପଥରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅର୍ପଣ କରିବେ। ଏହିପରି, ହେ ଶୋଭନେ, ଅଗ୍ନି ତୁମ ସହିତ ସର୍ବଦା ବାସ କରିବେ।
3.231.7
एवमुक्ता ततः स्वाहा तुष्टास्कन्देन पूजिता ।
पावकेन समायुक्ता भर्त्रा स्कन्दमपूजयत् ॥ ३.२३१.७ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟା ସ୍ୱାହା, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତା ହୋଇ, ପାବକ (ଅଗ୍ନି) ସହ ମିଳିତା ହୋଇ, ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ସହ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
3.231.8
ततो ब्रह्मा महासेनं प्रजापतिरथाब्रवीत् ।
अभिगच्छ महादेवं पितरं त्रिपुरार्दनम् ॥ ३.२३१.८ ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରହ୍ମା ମହାସେନ (ସ୍କନ୍ଦ)ଙ୍କୁ କହିଲେ: ମହାଦେବଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ, ତ୍ରିପୁର ସଂହାରକ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ।
3.231.9
रुद्रेणाग्निं समाविश्य स्वाहामाविश्य चोमया ।
हितर्थं सर्वलोकानां जातस्त्वमपराजितः ॥ ३.२३१.९ ॥
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଉମା ସହ ସ୍ୱାହାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ତୁମେ ଅପରାଜିତ ରୂପେ ଜନ୍ମିଲ।
3.231.10
उमायोन्यां च रुद्रेण शुक्रं सिक्तं महात्मना ।
अस्मिन्गिरौ निपतितं मिञ्जिकमिञ्जिकं यतः ॥ ३.२३१.१० ॥
ଉମାଙ୍କ ଯୋନିରେ ମହାତ୍ମା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୁକ୍ର ସିକ୍ତ ହେଲା; ତାହା ଏହି ପର୍ବତରେ ପଡ଼ିଲା, ଯାହାଠାରୁ ମିଞ୍ଜିକ-ମିଞ୍ଜିକ (ନାମକ ସ୍ଥାନ) ହେଲା।
3.231.11
मिथुनं वै महाभाग तत्र तद्रुद्रसंभवम् ।
संभूतं लोहितोदे तु शुक्रशेषमवापतत् ॥ ३.२३१.११ ॥
ହେ ମହାଭାଗ, ସେଠାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଠାରୁ ଜନ୍ମିତ ସେହି ଯୁଗଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ଏବଂ ଲୋହିତୋଦରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶୁକ୍ରର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ପଡ଼ିଲା।
3.231.12
सूर्यरश्मिषु चाप्यनयदन्यच्चैवापतद्भुवि ।
आसक्तमन्यद्वृक्षेषु तदेवं प्चधाऽपतत् ॥ ३.२३१.१२ ॥
ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଶ୍ମିରେ ବହନ କରାଗଲା, ଆଉ ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲା; ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ଗଛରେ ଲାଗିଲା; ଏହିପରି ତାହା ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରରେ ପଡ଼ିଲା।
3.231.13
तत्र ते विविधाकारा गणा ज्ञेया मनीषिभिः ।
तव पारिषदा घोरा य एते पिशिताशिनः ॥ ३.२३१.१३ ॥
ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ବିବିଧ ଆକାରର ଗଣମାନେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜାଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ; ଏହି ମାଂସଭୋଜୀ ଭୟଙ୍କର ପିଶାଚମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପାରିଷଦ।
3.231.14
एवमस्त्विति चाप्युक्त्वा महासेनो महेश्वरम् ।
अपूजयदमेयात्मा पितरं पितृवत्सलः ॥ ३.२३१.१४ ॥
'ଏପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି ଅମେୟ ଆତ୍ମା, ପିତୃବତ୍ସଳ ମହାସେନ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
3.231.15
अर्कपुष्पैस्तु ते पञ् गणाः पूज्या धनार्थिभिः ।
व्यादिप्रशमनार्थं चतेषां पूजां समाचरेत् ॥ ३.२३१.१५ ॥
ଅର୍କ ଫୁଲରେ ସେହି ପାଞ୍ଚ ଗଣଙ୍କୁ ଧନ ଇଚ୍ଛୁକମାନେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ରୋଗ ପ୍ରଶମନ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
3.231.16
मिञ्जिकामिञ्जिकं चैव मिथुनं रुद्रसंभवम् ।
नमस्कार्यं सदैवेह बालानां हितमिच्छता ॥ ३.२३१.१६ ॥
ମିଞ୍ଜିକା ଓ ମିଞ୍ଜିକ ନାମକ ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଜାତ ଯୁଗଳ; ଶିଶୁମାନଙ୍କ ହିତ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକେ ଏମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ଏଠାରେ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
3.231.17
स्त्रियो मानुषमांसादा वृक्षका नाम नामतः ।
वृक्षेषु जातास्ता देव्यो नमस्कार्याः प्रजार्थिभिः ॥ ३.२३१.१७ ॥
ମନୁଷ୍ୟ ମାଂସଭୋଜୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ନାମରେ ବୃକ୍ଷକ, ବୃକ୍ଷରେ ଜାତ; ସନ୍ତାନ ଇଚ୍ଛୁକମାନେ ସେହି ଦେବୀମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
3.231.18
एषामेव पिशाचानामसङ्ख्येयगणाः स्मृताः ।
घण्टायाः सपताकायाः शृणु मे संभवं नृप ॥ ३.२३१.१८ ॥
ଏହି ପିଶାଚମାନଙ୍କର ଅସଂଖ୍ୟ ଗଣ ସ୍ମୃତ ଅଛନ୍ତି; ହେ ନୃପ, ପତାକା ସହିତ ଘଣ୍ଟାର ଉତ୍ପତ୍ତି ମୋଠାରୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
3.231.19
ऐरावतस्य घण्टे द्वे वैजयन्त्याविति श्रुते ।
गुहस्य ते स्वयं दत्ते क्रमेणानाय्य धीमता ॥ ३.२३१.१९ ॥
ଐରାବତର ଦୁଇଟି ଘଣ୍ଟା ଏବଂ ଦୁଇଟି ବୈଜୟନ୍ତୀ ପତାକା ଶୁଣାଯାଏ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜଣକ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜେ ଆଣି କ୍ରମରେ ଗୁହ (ସ୍କନ୍ଦ)ଙ୍କୁ ଦେଲେ।
3.231.20
एका तत्रविशाखस्य घण्टा स्कन्दस्य चापरा ।
पताका कार्तिकेयस् विशाखस्य च लोहिता ॥ ३.२३१.२० ॥
ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବିଶାଖଙ୍କ ଘଣ୍ଟା, ଅନ୍ୟଟି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ; ପତାକା କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଏବଂ ବିଶାଖଙ୍କ ଲାଲ ପତାକା।
3.231.21
यानि क्रीडनकान्यस्य देवैर्दत्तानि वै तदा ।
तैरेव रमते देवो महासेनो महाबलः ॥ ३.२३१.२१ ॥
ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଖେଳନାରେ ହିଁ ମହାବଳୀ ଦେବ ମହାସେନ ରମନ୍ତି।
3.231.22
स संवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा ।
शुशुभे काञ्चने शैले दीप्यमानः श्रिया वृत्तः ॥ ३.२३१.२२ ॥
ପିଶାଚଗଣ ଓ ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତରେ ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଶ୍ରୀସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଶୋଭିଲେ।
3.231.23
तेन वीरेण शुशुभे स शैलः शुभकाननः ।
आदित्येनेवांशुमता मन्दरश्चारुकन्दरः ॥ ३.२३१.२३ ॥
ସେହି ବୀରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ପର୍ବତ ଶୁଭ ବନମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୋଭିଲା; ରଶ୍ମିମାନ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ଦର ସୁନ୍ଦର ଗୁମ୍ଫା ସହିତ ଝଲସେ ପରି।
3.231.24
संतानकवनैः फुल्लैः करवीरवनैरपि ।
पारिजातवनैश्चैव जपाशोकवनैस्तथा ॥ ३.२३१.२४ ॥
ଫୁଟିଥିବା ସନ୍ତାନକ ବନ, କରବୀର ବନ, ପାରିଜାତ ବନ ଓ ଜପା-ଅଶୋକ ବନ ସହିତ (ସେ ପର୍ବତ ଶୋଭିଲା)।
3.231.25
कदम्बतरुषण्डैश्च दिव्यैर्मृगगणैरपि ।
दिव्यैः पक्षिगणैश्चैव शुशुभे श्वेतपर्वतः ॥ ३.२३१.२५ ॥
କଦମ୍ବ ବୃକ୍ଷର ସମୂହ, ଦିବ୍ୟ ମୃଗଗଣ ଓ ଦିବ୍ୟ ପକ୍ଷୀଗଣ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
3.231.26
तत्रदेवगणाः सर्वेसर्वे देवर्षयस्तथा ।
मेघतूर्यरवाश्चैव क्षुब्धोदधिसमस्वनाः ॥ ३.२३१.२६ ॥
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଓ ଦେବର୍ଷିମାନେ ଥିଲେ; ମେଘ ପରି ତୂର୍ୟଧ୍ୱନି ଓ କ୍ଷୁବ୍ଧ ସମୁଦ୍ର ପରି ଘୋଷ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
3.231.27
तत्रदेवाश्च गन्धर्वा नृत्यन्तेऽप्सरसस्तथा ।
हृष्टानां तत्रभूतानां श्रूयते निनदो महान् ॥ ३.२३१.२७ ॥
ସେଠାରେ ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ନାଚୁଥିଲେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ନାଚୁଥିଲେ; ସେଠାକାର ହର୍ଷିତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ମହାନାଦ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
3.231.28
एवं सेन्द्रं जगत्सर्वं श्वेतपर्वतसंस्थितम् ।
प्रहृष्टं प्रेक्षते स्कन्दं न च ग्लायति दर्शनात् ॥ ३.२३१.२८ ॥
ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମଗ୍ର ଜଗତ, ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ, ହର୍ଷରେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖେ; ଦେଖିବାରୁ କ୍ଳାନ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।