மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.231.1
यदा स्कन्देन मातृणामेवमेतत्प्रियं कृतम् ।
अथनैमब्रवीत्स्वाहा मम पुत्रस्त्वमौरसः ॥ ३.२३१.१ ॥
ஸ்கந்தன் மாதர்களுக்கு இவ்வாறு நன்மை செய்தபோது, அவர் ஸ்வாஹாவிடம் கூறினார்: 'நீ என் சொந்த மகள்.'
3.231.2
इच्छाम्यहं त्वया दत्तां प्रीतिं परमदुर्लभाम् ।
तामब्रवीत्ततः स्कन्दः प्रीतिमिच्छसि कीदृशीम् ॥ ३.२३१.२ ॥
நீ அளித்த, மிகவும் அரிதான அந்த அருளை நான் விரும்புகிறேன்.' அப்போது ஸ்கந்தன் அவரிடம் கூறினார்: 'எத்தகைய அருளை நீ விரும்புகிறாய்?'
3.231.3
दक्षस्याहं प्रिया कन्या स्वाहा नाम महाभुज ।
बाल्यात्प्रभृति नित्यं च जातकामा हुताशने ॥ ३.२३१.३ ॥
ஓ மகாபாகுவே! நான் தக்ஷனின் அன்புக் மகள், பெயர் ஸ்வாஹா. சிறுவயது முதலே நான் எப்போதும் அக்னியின் மீது ஆசை கொண்டிருக்கிறேன்.
3.231.4
न स मां कामिनीं पुत्र सम्यग्जनाति पावकः ।
इच्छामि शाश्वतं वासं वस्तु पुत्र सहाग्निना ॥ ३.२३१.४ ॥
மகனே! பாவகன் என்னை, ஆசை கொண்டிருக்கும் என்னை, சரியாக அறியவில்லை. நான் அக்னியுடன் நிலையாக வாழ விரும்புகிறேன்.
3.231.5
हव्यं कव्यंच यत्किंचिद्द्विजा मन्त्रसुसंस्तुतम् ।
होष्यन्त्यग्नौ सदा देवि स्वाहेत्युक्त्वासमुद्धृतम् ॥ ३.२३१.५ ॥
தேவியே! இருபிறப்பாளர்கள் மந்திரங்களால் நன்கு போற்றப்பட்ட ஹவ்யத்தையும் கவ்யத்தையும், எதுவாயினும், எப்போதும் அக்னியில் ஹோமம் செய்வார்கள்; 'ஸ்வாஹா' என்று சொல்லி எடுக்கப்பட்ட அதை.
3.231.6
अद्यप्रभृति दास्यन्ति सुवृत्ताः सत्पथे स्थिताः ।
एवमग्निसत्वया सार्धं सदा वत्स्यति शोभने ॥ ३.२३१.६ ॥
இன்று முதல் நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களும் நல்வழியில் நிலைத்தவர்களும் அளிப்பார்கள். இவ்வாறு, அழகியே, அக்னி உன்னுடன் எப்போதும் வசிப்பான்.
3.231.7
एवमुक्ता ततः स्वाहा तुष्टास्कन्देन पूजिता ।
पावकेन समायुक्ता भर्त्रा स्कन्दमपूजयत् ॥ ३.२३१.७ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்ட பிறகு, மகிழ்ந்த ஸ்வாஹா, ஸ்கந்தனால் கௌரவிக்கப்பட்டு, பாவகனுடன் (அக்னியுடன்) இணைந்து, தன் கணவனுடன் சேர்ந்து ஸ்கந்தனை வழிபட்டாள்.
3.231.8
ततो ब्रह्मा महासेनं प्रजापतिरथाब्रवीत् ।
अभिगच्छ महादेवं पितरं त्रिपुरार्दनम् ॥ ३.२३१.८ ॥
பிறகு பிரஜாபதி பிரம்மா மகாசேனனிடம் (ஸ்கந்தனிடம்) கூறினார்: மகாதேவனிடம் செல், திரிபுரங்களை அழித்தவரான உன் தந்தையிடம்.
3.231.9
रुद्रेणाग्निं समाविश्य स्वाहामाविश्य चोमया ।
हितर्थं सर्वलोकानां जातस्त्वमपराजितः ॥ ३.२३१.९ ॥
ருத்திரனால் அக்னியில் புகுந்து, உமையுடன் ஸ்வாஹாவிலும் புகுந்து, அனைத்து உலகங்களின் நன்மைக்காக நீ வெல்லப்படாதவனாகப் பிறந்தாய்.
3.231.10
उमायोन्यां च रुद्रेण शुक्रं सिक्तं महात्मना ।
अस्मिन्गिरौ निपतितं मिञ्जिकमिञ्जिकं यतः ॥ ३.२३१.१० ॥
உமையின் கருப்பையில் மகாத்மாவான ருத்திரனால் விந்து செலுத்தப்பட்டது; அது இந்த மலையில் விழுந்தது, அதனால் மிஞ்சிகமிஞ்சிகம் (என்ற இடம்) ஏற்பட்டது.
3.231.11
मिथुनं वै महाभाग तत्र तद्रुद्रसंभवम् ।
संभूतं लोहितोदे तु शुक्रशेषमवापतत् ॥ ३.२३१.११ ॥
ஓ மகாபாகனே, அங்கே ருத்திரனிடமிருந்து பிறந்த அந்த இணை தோன்றியது; லோஹிதோதத்தில் தோன்றிய விந்துவின் எஞ்சிய பகுதி விழுந்தது.
3.231.12
सूर्यरश्मिषु चाप्यनयदन्यच्चैवापतद्भुवि ।
आसक्तमन्यद्वृक्षेषु तदेवं प्चधाऽपतत् ॥ ३.२३१.१२ ॥
ஒரு பகுதி சூரியனின் கதிர்களில் கொண்டு செல்லப்பட்டது, மற்றொரு பகுதி பூமியில் விழுந்தது; மற்றொரு பகுதி மரங்களில் ஒட்டிக்கொண்டது; இவ்வாறு அது ஐந்து வகையாக விழுந்தது.
3.231.13
तत्र ते विविधाकारा गणा ज्ञेया मनीषिभिः ।
तव पारिषदा घोरा य एते पिशिताशिनः ॥ ३.२३१.१३ ॥
அங்கே அவர்களின் பல வடிவ கணங்கள் அறிவுடையோரால் அறியத்தக்கவை; இந்த இறைச்சி உண்ணும் கொடிய பிசாசுகள் உமது பாரிஷதர்கள்.
3.231.14
एवमस्त्विति चाप्युक्त्वा महासेनो महेश्वरम् ।
अपूजयदमेयात्मा पितरं पितृवत्सलः ॥ ३.२३१.१४ ॥
'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று கூறி, அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட, தந்தையிடம் அன்புடைய மகாசேனன் மகேசுவரரை வணங்கினார்.
3.231.15
अर्कपुष्पैस्तु ते पञ् गणाः पूज्या धनार्थिभिः ।
व्यादिप्रशमनार्थं चतेषां पूजां समाचरेत् ॥ ३.२३१.१५ ॥
அர்க்க மலர்களால் அந்த ஐந்து கணங்களையும் செல்வம் விரும்புவோர் வணங்க வேண்டும்; நோய் தணிவதற்காக அவர்களுக்கு வழிபாடு செய்ய வேண்டும்.
3.231.16
मिञ्जिकामिञ्जिकं चैव मिथुनं रुद्रसंभवम् ।
नमस्कार्यं सदैवेह बालानां हितमिच्छता ॥ ३.२३१.१६ ॥
மிஞ்சிகா மற்றும் மிஞ்சிகம் என்ற ருத்திரனிலிருந்து தோன்றிய இணை; குழந்தைகளின் நலனை விரும்புவோர் இவர்களை எப்போதும் இங்கே வணங்க வேண்டும்.
3.231.17
स्त्रियो मानुषमांसादा वृक्षका नाम नामतः ।
वृक्षेषु जातास्ता देव्यो नमस्कार्याः प्रजार्थिभिः ॥ ३.२३१.१७ ॥
மனித இறைச்சி உண்ணும் பெண்கள், பெயரால் வ்ருக்ஷகர்கள், மரங்களில் தோன்றியவர்கள்; சந்ததி விரும்புவோர் அந்த தேவியரை வணங்க வேண்டும்.
3.231.18
एषामेव पिशाचानामसङ्ख्येयगणाः स्मृताः ।
घण्टायाः सपताकायाः शृणु मे संभवं नृप ॥ ३.२३१.१८ ॥
இந்த பிசாசுகளுக்கு எண்ணற்ற கணங்கள் உள்ளதாக நினைவுகூரப்படுகிறது; அரசே, கொடியுடன் கூடிய மணியின் தோற்றத்தை என்னிடமிருந்து கேளுங்கள்.
3.231.19
ऐरावतस्य घण्टे द्वे वैजयन्त्याविति श्रुते ।
गुहस्य ते स्वयं दत्ते क्रमेणानाय्य धीमता ॥ ३.२३१.१९ ॥
ஐராவதத்தின் இரண்டு மணிகளும், இரண்டு வைஜயந்தி கொடிகளும் என்று கேட்கப்படுகின்றன. அறிவுள்ளவர் அவற்றைத் தாமே கொண்டுவந்து முறையாக குஹனுக்கு (ஸ்கந்தனுக்கு) அளித்தார்.
3.231.20
एका तत्रविशाखस्य घण्टा स्कन्दस्य चापरा ।
पताका कार्तिकेयस् विशाखस्य च लोहिता ॥ ३.२३१.२० ॥
அவற்றில் ஒன்று விசாகனின் மணி, மற்றொன்று ஸ்கந்தனின்; கொடி கார்த்திகேயனுடையது, விசாகனுடைய சிவப்புக் கொடியும் உண்டு.
3.231.21
यानि क्रीडनकान्यस्य देवैर्दत्तानि वै तदा ।
तैरेव रमते देवो महासेनो महाबलः ॥ ३.२३१.२१ ॥
அப்போது தேவர்கள் அவருக்கு அளித்த விளையாட்டுப் பொருட்களைக் கொண்டே பெரும்பலம் கொண்ட தேவன் மகாசேனன் மகிழ்ந்திருக்கிறான்.
3.231.22
स संवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा ।
शुशुभे काञ्चने शैले दीप्यमानः श्रिया वृत्तः ॥ ३.२३१.२२ ॥
பிசாசுக் கூட்டங்களாலும் தேவக் கூட்டங்களாலும் சூழப்பட்டு, ஒளிரும் செல்வத்துடன் அவர் பொன்மலையில் விளங்கினார்.
3.231.23
तेन वीरेण शुशुभे स शैलः शुभकाननः ।
आदित्येनेवांशुमता मन्दरश्चारुकन्दरः ॥ ३.२३१.२३ ॥
அந்த வீரனால் அந்த மலை அழகான காடுகளுடன் ஒளிர்ந்தது; கதிர்களுடைய சூரியனால் மந்தரம் அழகிய குகைகளுடன் விளங்குவது போல்.
3.231.24
संतानकवनैः फुल्लैः करवीरवनैरपि ।
पारिजातवनैश्चैव जपाशोकवनैस्तथा ॥ ३.२३१.२४ ॥
மலர்ந்த சந்தானக் காடுகளாலும், கரவீரக் காடுகளாலும், பாரிஜாதக் காடுகளாலும், ஜபா-அசோகக் காடுகளாலும் அது விளங்கியது.
3.231.25
कदम्बतरुषण्डैश्च दिव्यैर्मृगगणैरपि ।
दिव्यैः पक्षिगणैश्चैव शुशुभे श्वेतपर्वतः ॥ ३.२३१.२५ ॥
கடம்ப மரக்கூட்டங்களாலும், தெய்வீக மான் கூட்டங்களாலும், தெய்வீகப் பறவைக் கூட்டங்களாலும் வெண்மலை ஒளிர்ந்தது.
3.231.26
तत्रदेवगणाः सर्वेसर्वे देवर्षयस्तथा ।
मेघतूर्यरवाश्चैव क्षुब्धोदधिसमस्वनाः ॥ ३.२३१.२६ ॥
அங்கே தேவர்களின் கூட்டங்கள் அனைத்தும், தேவரிஷிகளும் இருந்தனர்; மேகம் போன்ற முரசுகளின் ஒலியும், கலங்கிய கடலின் முழக்கம் போன்ற ஓசையும் எழுந்தன.
3.231.27
तत्रदेवाश्च गन्धर्वा नृत्यन्तेऽप्सरसस्तथा ।
हृष्टानां तत्रभूतानां श्रूयते निनदो महान् ॥ ३.२३१.२७ ॥
அங்கே தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் ஆடினர்; அப்சரஸ்களும் நடனமாடினர். அங்கிருந்த மகிழ்ச்சியடைந்த உயிரினங்களின் பெரும் ஆரவாரம் கேட்டது.
3.231.28
एवं सेन्द्रं जगत्सर्वं श्वेतपर्वतसंस्थितम् ।
प्रहृष्टं प्रेक्षते स्कन्दं न च ग्लायति दर्शनात् ॥ ३.२३१.२८ ॥
இவ்வாறு இந்திரனுடன் கூடிய உலகம் முழுவதும், வெண்மலையில் நின்று, மகிழ்ச்சியுடன் ஸ்கந்தனைப் பார்க்கிறது; பார்ப்பதில் சோர்வடைவதில்லை.