มหาภารตะ · อัธยายะ 3.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.231.1
यदा स्कन्देन मातृणामेवमेतत्प्रियं कृतम् ।
अथनैमब्रवीत्स्वाहा मम पुत्रस्त्वमौरसः ॥ ३.२३१.१ ॥
เมื่อสกันทะทำการอันเป็นที่พอใจแก่มาตฤทั้งหลายเช่นนี้แล้ว จึงตรัสแก่สวาหาว่า เจ้าคือบุตรีแท้ๆ ของเรา
3.231.2
इच्छाम्यहं त्वया दत्तां प्रीतिं परमदुर्लभाम् ।
तामब्रवीत्ततः स्कन्दः प्रीतिमिच्छसि कीदृशीम् ॥ ३.२३१.२ ॥
ข้าพเจ้าปรารถนาความโปรดปรานที่ท่านพระราชทานให้ ซึ่งหาได้ยากยิ่ง นางจึงกล่าวแก่สกันทะว่า ท่านต้องการความโปรดปรานเช่นไรเล่า
3.231.3
दक्षस्याहं प्रिया कन्या स्वाहा नाम महाभुज ।
बाल्यात्प्रभृति नित्यं च जातकामा हुताशने ॥ ३.२३१.३ ॥
ข้าแต่ผู้มีแขนอันทรงพลัง ข้าพเจ้าคือสวาหา ธิดาอันเป็นที่รักของทักษะ ตั้งแต่เยาว์วัยมา ข้าพเจ้าเป็นผู้ใคร่ต่อไฟอยู่เสมอ
3.231.4
न स मां कामिनीं पुत्र सम्यग्जनाति पावकः ।
इच्छामि शाश्वतं वासं वस्तु पुत्र सहाग्निना ॥ ३.२३१.४ ॥
ข้าแต่บุตร พาวกะ (อัคนี) ไม่รู้จักข้าพเจ้าอย่างแท้จริงว่าเป็นผู้ปรารถนาตน ข้าพเจ้าปรารถนาจะอยู่ร่วมกับอัคนีตลอดกาลนาน
3.231.5
हव्यं कव्यंच यत्किंचिद्द्विजा मन्त्रसुसंस्तुतम् ।
होष्यन्त्यग्नौ सदा देवि स्वाहेत्युक्त्वासमुद्धृतम् ॥ ३.२३१.५ ॥
ข้าแต่เทวี สิ่งใดก็ตามที่เป็นหวยยะ (เครื่องบูชาแก่เทพ) หรือกวยยะ (เครื่องบูชาแก่บรรพชน) ซึ่งพราหมณ์ผู้เกิดสองครั้งสรรเสริญด้วยมนตร์ บูชาลงในไฟอยู่เสมอ โดยเปล่งคำว่า สวาหา ยกขึ้นถวาย
3.231.6
अद्यप्रभृति दास्यन्ति सुवृत्ताः सत्पथे स्थिताः ।
एवमग्निसत्वया सार्धं सदा वत्स्यति शोभने ॥ ३.२३१.६ ॥
นับแต่วันนี้เป็นต้นไป ผู้มีความประพฤติดีที่ตั้งมั่นอยู่บนทางอันชอบ จะถวายบูชา ข้าแต่ผู้งดงาม ดังนี้แล้ว อัคนีจะอยู่ร่วมกับท่านตลอดไป
3.231.7
एवमुक्ता ततः स्वाहा तुष्टास्कन्देन पूजिता ।
पावकेन समायुक्ता भर्त्रा स्कन्दमपूजयत् ॥ ३.२३१.७ ॥
เมื่อได้รับคำตรัสเช่นนั้น สวาหาก็ยินดี ได้รับการบูชาจากสกันทะ จึงรวมอยู่กับพาวกะ แล้วบูชาสกันทะร่วมกับสามีของตน
3.231.8
ततो ब्रह्मा महासेनं प्रजापतिरथाब्रवीत् ।
अभिगच्छ महादेवं पितरं त्रिपुरार्दनम् ॥ ३.२३१.८ ॥
ลำดับนั้น พระพรหม เจ้าแห่งสรรพสัตว์ ได้ตรัสแก่มหาเสนาว่า จงไปหามหาเทพ บิดาของเจ้า ผู้ทำลายปุระทั้งสาม
3.231.9
रुद्रेणाग्निं समाविश्य स्वाहामाविश्य चोमया ।
हितर्थं सर्वलोकानां जातस्त्वमपराजितः ॥ ३.२३१.९ ॥
เมื่อรุทรเข้าไปในอัคนี และสวาหาเข้าไปร่วมกับอุมา เจ้าจึงบังเกิดเป็นผู้ไม่มีผู้ใดชนะได้ เพื่อประโยชน์สุขแก่โลกทั้งปวง
3.231.10
उमायोन्यां च रुद्रेण शुक्रं सिक्तं महात्मना ।
अस्मिन्गिरौ निपतितं मिञ्जिकमिञ्जिकं यतः ॥ ३.२३१.१० ॥
ในครรภ์ของอุมา รุทรผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ได้หลั่งน้ำอสุจิไว้ ตกลงบนภูเขาลูกนี้ จึงเป็นที่มาของสถานที่ชื่อ มิญชิกามิญชิก
3.231.11
मिथुनं वै महाभाग तत्र तद्रुद्रसंभवम् ।
संभूतं लोहितोदे तु शुक्रशेषमवापतत् ॥ ३.२३१.११ ॥
ข้าแต่ผู้มีบุญยิ่ง ที่นั่นคู่หนึ่งซึ่งบังเกิดจากรุทรได้ปรากฏขึ้น และส่วนที่เหลือของน้ำอสุจิซึ่งเกิดขึ้นในโลหิโตทกะได้ตกลงมา
3.231.12
सूर्यरश्मिषु चाप्यनयदन्यच्चैवापतद्भुवि ।
आसक्तमन्यद्वृक्षेषु तदेवं प्चधाऽपतत् ॥ ३.२३१.१२ ॥
ส่วนหนึ่งถูกพัดพาไปในรัศมีของพระอาทิตย์ อีกส่วนหนึ่งตกลงสู่พื้นดิน อีกส่วนหนึ่งเกาะติดอยู่กับต้นไม้ ดังนี้จึงตกลงมาเป็นห้าทาง
3.231.13
तत्र ते विविधाकारा गणा ज्ञेया मनीषिभिः ।
तव पारिषदा घोरा य एते पिशिताशिनः ॥ ३.२३१.१३ ॥
ที่นั่น ฝูงคณะที่มีรูปร่างหลากหลายนั้นนักปราชญ์พึงรู้จัก ฝูงปิศาจกินเนื้อที่น่ากลัวเหล่านี้คือบริวารของท่าน
3.231.14
एवमस्त्विति चाप्युक्त्वा महासेनो महेश्वरम् ।
अपूजयदमेयात्मा पितरं पितृवत्सलः ॥ ३.२३१.१४ ॥
มหาเสนะผู้มีตนหาประมาณมิได้และรักบิดา กล่าวว่า ขอให้เป็นเช่นนั้นเถิด แล้วบูชามเหศวร
3.231.15
अर्कपुष्पैस्तु ते पञ् गणाः पूज्या धनार्थिभिः ।
व्यादिप्रशमनार्थं चतेषां पूजां समाचरेत् ॥ ३.२३१.१५ ॥
ฝูงคณะทั้งห้านั้นควรได้รับการบูชาด้วยดอกอรกะ โดยผู้ปรารถนาทรัพย์ และเพื่อบรรเทาโรคภัย พึงกระทำการบูชาแก่ฝูงคณะเหล่านั้น
3.231.16
मिञ्जिकामिञ्जिकं चैव मिथुनं रुद्रसंभवम् ।
नमस्कार्यं सदैवेह बालानां हितमिच्छता ॥ ३.२३१.१६ ॥
มิญชิกาและมิญชิกัม คู่ที่บังเกิดจากรุทรนี้ ผู้ปรารถนาความสุขแก่เด็กๆ พึงกราบไหว้อยู่เสมอในที่นี้
3.231.17
स्त्रियो मानुषमांसादा वृक्षका नाम नामतः ।
वृक्षेषु जातास्ता देव्यो नमस्कार्याः प्रजार्थिभिः ॥ ३.२३१.१७ ॥
เหล่าสตรีผู้กินเนื้อมนุษย์ มีนามว่า วฤกษกา ซึ่งเกิดในต้นไม้ เทวีเหล่านี้ผู้ปรารถนาบุตรพึงกราบไหว้
3.231.18
एषामेव पिशाचानामसङ्ख्येयगणाः स्मृताः ।
घण्टायाः सपताकायाः शृणु मे संभवं नृप ॥ ३.२३१.१८ ॥
ฝูงปิศาจเหล่านี้มีจำนวนนับไม่ถ้วนดังที่กล่าวไว้ ข้าแต่พระราชา จงฟังจากข้าพเจ้าถึงกำเนิดของระฆังพร้อมธง
3.231.19
ऐरावतस्य घण्टे द्वे वैजयन्त्याविति श्रुते ।
गुहस्य ते स्वयं दत्ते क्रमेणानाय्य धीमता ॥ ३.२३१.१९ ॥
เป็นที่ทราบกันว่า มีระฆังสองใบของไอราวตะ และธงไวชยันตีสองผืน ปราชญ์ผู้นั้นได้นำมาเองแล้วถวายแก่คุหะ (สกันทะ) ตามลำดับ
3.231.20
एका तत्रविशाखस्य घण्टा स्कन्दस्य चापरा ।
पताका कार्तिकेयस् विशाखस्य च लोहिता ॥ ३.२३१.२० ॥
ระฆังใบหนึ่งเป็นของวิศาขะ อีกใบเป็นของสกันทะ ธงเป็นของการติเกยะ และธงสีแดงเป็นของวิศาขะ
3.231.21
यानि क्रीडनकान्यस्य देवैर्दत्तानि वै तदा ।
तैरेव रमते देवो महासेनो महाबलः ॥ ३.२३१.२१ ॥
ด้วยของเล่นที่เหล่าเทพประทานให้พระองค์ในครานั้น พระเจ้าสกันทะผู้มีกำลังมหาศาล ทรงรื่นรมย์อยู่ด้วยของเล่นเหล่านั้นเอง
3.231.22
स संवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा ।
शुशुभे काञ्चने शैले दीप्यमानः श्रिया वृत्तः ॥ ३.२३१.२२ ॥
พระองค์ถูกห้อมล้อมด้วยหมู่ปิศาจและหมู่เทพเช่นกัน ทรงรุ่งโรจน์อยู่บนภูเขาทองคำ เปล่งแสงสง่า เต็มเปี่ยมด้วยสิริ
3.231.23
तेन वीरेण शुशुभे स शैलः शुभकाननः ।
आदित्येनेवांशुमता मन्दरश्चारुकन्दरः ॥ ३.२३१.२३ ॥
ด้วยวีรบุรุษผู้นั้น ภูเขานั้นพร้อมด้วยป่างามก็รุ่งเรือง ดุจภูเขามันทารที่มีถ้ำงดงาม เมื่อดวงอาทิตย์ผู้มีรัศมีมาแตะต้อง
3.231.24
संतानकवनैः फुल्लैः करवीरवनैरपि ।
पारिजातवनैश्चैव जपाशोकवनैस्तथा ॥ ३.२३१.२४ ॥
ภูเขานั้นยังประดับด้วยป่าสันตานกะที่ผลิบาน ป่าชบาและป่าปาริชาต รวมทั้งป่าชบาแดงและป่าอโศก
3.231.25
कदम्बतरुषण्डैश्च दिव्यैर्मृगगणैरपि ।
दिव्यैः पक्षिगणैश्चैव शुशुभे श्वेतपर्वतः ॥ ३.२३१.२५ ॥
ภูเขาขาวนั้นรุ่งเรืองด้วยกลุ่มต้นกทัมพะ ด้วยฝูงกวางทิพย์ และด้วยฝูงนกทิพย์เช่นกัน
3.231.26
तत्रदेवगणाः सर्वेसर्वे देवर्षयस्तथा ।
मेघतूर्यरवाश्चैव क्षुब्धोदधिसमस्वनाः ॥ ३.२३१.२६ ॥
ที่นั่นมีหมู่เทพทั้งปวงและเหล่าเทวฤๅษีทั้งปวงเช่นกัน และมีเสียงกลองดุจเมฆดังขึ้น พร้อมเสียงดุจมหาสมุทรที่ปั่นป่วน
3.231.27
तत्रदेवाश्च गन्धर्वा नृत्यन्तेऽप्सरसस्तथा ।
हृष्टानां तत्रभूतानां श्रूयते निनदो महान् ॥ ३.२३१.२७ ॥
ที่นั่นเทพและคนธรรพ์ฟ้อนรำ และอัปสรก็ฟ้อนรำเช่นกัน และได้ยินเสียงโห่ร้องอันยิ่งใหญ่ของสรรพสัตว์ที่รื่นเริงอยู่ที่นั่น
3.231.28
एवं सेन्द्रं जगत्सर्वं श्वेतपर्वतसंस्थितम् ।
प्रहृष्टं प्रेक्षते स्कन्दं न च ग्लायति दर्शनात् ॥ ३.२३१.२८ ॥
โลกทั้งสิ้นพร้อมด้วยพระอินทร์ ตั้งอยู่บนภูเขาขาว ต่างเบิกบานจ้องมองพระสกันทะ และไม่รู้สึกเบื่อหน่ายต่อการได้เห็น