Mahābhārata · Adhyāya 3.231
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.231.1
यदा स्कन्देन मातृणामेवमेतत्प्रियं कृतम् ।
अथनैमब्रवीत्स्वाहा मम पुत्रस्त्वमौरसः ॥ ३.२३१.१ ॥
Als Skanda den Müttern diese Gunst erwiesen hatte, sprach er zu Svāhā: „Du bist meine leibliche Tochter.“
3.231.2
इच्छाम्यहं त्वया दत्तां प्रीतिं परमदुर्लभाम् ।
तामब्रवीत्ततः स्कन्दः प्रीतिमिच्छसि कीदृशीम् ॥ ३.२३१.२ ॥
Ich wünsche mir die Gunst, die du gewährt hast und die so schwer zu erlangen ist.“ Da sprach Skanda zu ihr: „Welche Art von Gunst wünschst du dir?“
3.231.3
दक्षस्याहं प्रिया कन्या स्वाहा नाम महाभुज ।
बाल्यात्प्रभृति नित्यं च जातकामा हुताशने ॥ ३.२३१.३ ॥
O Starkarmiger, ich bin die geliebte Tochter Dakṣas, mit Namen Svāhā. Seit meiner Kindheit habe ich immer das Feuer begehrt.
3.231.4
न स मां कामिनीं पुत्र सम्यग्जनाति पावकः ।
इच्छामि शाश्वतं वासं वस्तु पुत्र सहाग्निना ॥ ३.२३१.४ ॥
O Sohn, Pāvaka erkennt mich nicht richtig als die, die ihn begehrt. Ich wünsche, für immer mit Agni zu wohnen.
3.231.5
हव्यं कव्यंच यत्किंचिद्द्विजा मन्त्रसुसंस्तुतम् ।
होष्यन्त्यग्नौ सदा देवि स्वाहेत्युक्त्वासमुद्धृतम् ॥ ३.२३१.५ ॥
O Göttin, welche Opfergabe (havya) oder Ahnenspende (kavya) auch immer die zweimal Geborenen, mit Mantras wohl gepriesen, stets ins Feuer darbringen, emporgehoben mit dem Wort „svāhā“.
3.231.6
अद्यप्रभृति दास्यन्ति सुवृत्ताः सत्पथे स्थिताः ।
एवमग्निसत्वया सार्धं सदा वत्स्यति शोभने ॥ ३.२३१.६ ॥
Von heute an werden Menschen von gutem Wandel, fest auf dem rechten Pfad, opfern. So wird Agni, o Strahlende, für immer bei dir wohnen.
3.231.7
एवमुक्ता ततः स्वाहा तुष्टास्कन्देन पूजिता ।
पावकेन समायुक्ता भर्त्रा स्कन्दमपूजयत् ॥ ३.२३१.७ ॥
So angesprochen, ehrte Svāhā, erfreut und von Skanda geehrt, mit Pāvaka (Agni) vereint, zusammen mit ihrem Gemahl Skanda.
3.231.8
ततो ब्रह्मा महासेनं प्रजापतिरथाब्रवीत् ।
अभिगच्छ महादेवं पितरं त्रिपुरार्दनम् ॥ ३.२३१.८ ॥
Dann sprach Brahmā, der Herr der Geschöpfe, zu Mahāsena: Geh zu Mahādeva, deinem Vater, dem Zerstörer der drei Städte.
3.231.9
रुद्रेणाग्निं समाविश्य स्वाहामाविश्य चोमया ।
हितर्थं सर्वलोकानां जातस्त्वमपराजितः ॥ ३.२३१.९ ॥
Nachdem Rudra in Agni eingegangen war und er zusammen mit Umā in Svāhā eingegangen war, wurdest du unbesiegbar zum Wohl aller Welten geboren.
3.231.10
उमायोन्यां च रुद्रेण शुक्रं सिक्तं महात्मना ।
अस्मिन्गिरौ निपतितं मिञ्जिकमिञ्जिकं यतः ॥ ३.२३१.१० ॥
Im Schoß Umās wurde der Same vom großen Rudra ergossen; er fiel auf diesen Berg, woher der Ort namens Miñjika-Miñjika entstand.
3.231.11
मिथुनं वै महाभाग तत्र तद्रुद्रसंभवम् ।
संभूतं लोहितोदे तु शुक्रशेषमवापतत् ॥ ३.२३१.११ ॥
O du Hochbegnadeter, dort entstand jenes Paar, aus Rudra geboren; und der Rest des Samens, der im Lohitoda entstanden war, fiel nieder.
3.231.12
सूर्यरश्मिषु चाप्यनयदन्यच्चैवापतद्भुवि ।
आसक्तमन्यद्वृक्षेषु तदेवं प्चधाऽपतत् ॥ ३.२३१.१२ ॥
Ein Teil wurde in den Strahlen der Sonne fortgetragen, ein anderer fiel auf die Erde; ein anderer haftete an den Bäumen; so fiel er auf fünferlei Weise nieder.
3.231.13
तत्र ते विविधाकारा गणा ज्ञेया मनीषिभिः ।
तव पारिषदा घोरा य एते पिशिताशिनः ॥ ३.२३१.१३ ॥
Dort sind die Scharen vielfältiger Gestalt von den Weisen zu erkennen; diese schrecklichen Fleischfresser sind deine Gefährten.
3.231.14
एवमस्त्विति चाप्युक्त्वा महासेनो महेश्वरम् ।
अपूजयदमेयात्मा पितरं पितृवत्सलः ॥ ३.२३१.१४ ॥
Mit den Worten »So sei es« verehrte Mahāsena, von unermesslichem Geist und seinem Vater zugetan, den Maheśvara.
3.231.15
अर्कपुष्पैस्तु ते पञ् गणाः पूज्या धनार्थिभिः ।
व्यादिप्रशमनार्थं चतेषां पूजां समाचरेत् ॥ ३.२३१.१५ ॥
Mit Arka-Blüten sollen jene fünf Scharen von denen verehrt werden, die nach Reichtum streben; und zur Linderung von Krankheit soll man ihnen Verehrung darbringen.
3.231.16
मिञ्जिकामिञ्जिकं चैव मिथुनं रुद्रसंभवम् ।
नमस्कार्यं सदैवेह बालानां हितमिच्छता ॥ ३.२३१.१६ ॥
Miñjikā und Miñjikam, das aus Rudra geborene Paar, soll stets hier von jedem gegrüßt werden, der das Wohl der Kinder wünscht.
3.231.17
स्त्रियो मानुषमांसादा वृक्षका नाम नामतः ।
वृक्षेषु जातास्ता देव्यो नमस्कार्याः प्रजार्थिभिः ॥ ३.२३१.१७ ॥
Die Frauen, die Menschenfleisch essen, mit Namen Vṛkṣakas, in Bäumen geboren — diese Göttinnen sollen von denen verehrt werden, die Nachkommen wünschen.
3.231.18
एषामेव पिशाचानामसङ्ख्येयगणाः स्मृताः ।
घण्टायाः सपताकायाः शृणु मे संभवं नृप ॥ ३.२३१.१८ ॥
Unzählige Scharen eben dieser Piśācas werden überliefert; höre von mir, o König, den Ursprung der Glocke samt ihrem Banner.
3.231.19
ऐरावतस्य घण्टे द्वे वैजयन्त्याविति श्रुते ।
गुहस्य ते स्वयं दत्ते क्रमेणानाय्य धीमता ॥ ३.२३१.१९ ॥
Die zwei Glocken Airāvatas und die zwei Vaijayantī-Banner, so hört man, wurden vom Weisen selbst herbeigebracht und der Reihe nach an Guha (Skanda) übergeben.
3.231.20
एका तत्रविशाखस्य घण्टा स्कन्दस्य चापरा ।
पताका कार्तिकेयस् विशाखस्य च लोहिता ॥ ३.२३१.२० ॥
Eine Glocke gehörte Viśākha, die andere Skanda; das Banner war Kārtikeyas, und das rote Banner Viśākhas.
3.231.21
यानि क्रीडनकान्यस्य देवैर्दत्तानि वै तदा ।
तैरेव रमते देवो महासेनो महाबलः ॥ ३.२३१.२१ ॥
Mit den Spielsachen, die ihm damals die Götter gaben, vergnügt sich der Gott Mahāsena, der gewaltig an Kraft ist.
3.231.22
स संवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा ।
शुशुभे काञ्चने शैले दीप्यमानः श्रिया वृत्तः ॥ ३.२३१.२२ ॥
Umgeben von den Scharen der Piśācas und ebenso von den Scharen der Götter, strahlte er auf dem goldenen Berg, glänzend und mit Pracht begabt.
3.231.23
तेन वीरेण शुशुभे स शैलः शुभकाननः ।
आदित्येनेवांशुमता मन्दरश्चारुकन्दरः ॥ ३.२३१.२३ ॥
Durch jenen Helden erstrahlte der Berg mit seinen schönen Wäldern, wie der Mandara mit seinen lieblichen Höhlen von der strahlenden Sonne erleuchtet wird.
3.231.24
संतानकवनैः फुल्लैः करवीरवनैरपि ।
पारिजातवनैश्चैव जपाशोकवनैस्तथा ॥ ३.२३१.२४ ॥
Der Berg war auch geschmückt mit blühenden Hainen von Santānaka, Oleander, Pārijāta sowie Japā- und Aśoka-Bäumen.
3.231.25
कदम्बतरुषण्डैश्च दिव्यैर्मृगगणैरपि ।
दिव्यैः पक्षिगणैश्चैव शुशुभे श्वेतपर्वतः ॥ ३.२३१.२५ ॥
Mit Gruppen von Kadamba-Bäumen, mit göttlichen Hirschherden und göttlichen Vogelschwärmen erstrahlte der weiße Berg.
3.231.26
तत्रदेवगणाः सर्वेसर्वे देवर्षयस्तथा ।
मेघतूर्यरवाश्चैव क्षुब्धोदधिसमस्वनाः ॥ ३.२३१.२६ ॥
Dort waren alle Scharen der Götter und ebenso die göttlichen Seher, und Trommeln wie Wolken erklangen, ein Getöse wie das aufgewühlte Meer.
3.231.27
तत्रदेवाश्च गन्धर्वा नृत्यन्तेऽप्सरसस्तथा ।
हृष्टानां तत्रभूतानां श्रूयते निनदो महान् ॥ ३.२३१.२७ ॥
Dort tanzten Götter und Gandharvas, und die Apsaras tanzten ebenso; ein gewaltiges Getöse der dort versammelten, erfreuten Wesen war zu hören.
3.231.28
एवं सेन्द्रं जगत्सर्वं श्वेतपर्वतसंस्थितम् ।
प्रहृष्टं प्रेक्षते स्कन्दं न च ग्लायति दर्शनात् ॥ ३.२३१.२८ ॥
So blickt die ganze Welt mit Indra, auf dem weißen Berg stehend, voll Freude auf Skanda und wird vom Anblick nicht müde.