مهابهاراتا · أدهيايا 3.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.232.1
यदाऽभिषिक्तो भगवान्सैनापत्ये तु पावकिः ।
तदा संप्रस्थितः श्रीमान्हृष्टो भद्रवटं हरः ॥ ३.२३२.१ ॥
لما مُسح الإله المبارك بَافَكي قائدًا للجيش، انطلق الجليل هَرَا فرحًا نحو بهادرافاتا.
3.232.2
रथेनादित्यवर्णेन पार्वत्या सहितः प्रभुः ।
अनुयातः सुरैः सर्वैः सहस्राक्षपुरोगमैः ॥ ३.२३२.२ ॥
في مركبة بلون الشمس سار الرب مع بارفاتي، يتبعه جميع الآلهة يتقدمهم ساهسراكشا (إندرا).
3.232.3
सहस्रं तस्य सिंहानां तस्मिन्युक्तं रथोत्तमे ।
उत्पपात दिवं शुभ्रं कालेनाभिप्रचोदितम् ॥ ३.२३२.३ ॥
ألف أسد مربوطة بتلك المركبة الفاخرة، دفعها الزمن، قفزت نحو السماء المشرقة.
3.232.4
तेपिबन्त इवाकाशं त्रासयन्तक्षराचरान् ।
सिंहा नभस्यगच्छन्त नदन्तश्चारुकेसराः ॥ ३.२३२.४ ॥
كأنها تشرب السماء، مُرعبةً الكائنات المتحركة والساكنة، مضت الأسود ذات الأعراف الجميلة في السماء زائرة.
3.232.5
तस्मिन्रथे पशुपतिः स्थितो भात्युमया सह ।
विद्युता सहितः सूर्यः सेन्द्रचापे घने यथा ॥ ३.२३२.५ ॥
على تلك المركبة جلس باشوباتي مع أوما، يتألق كالشمس مع البرق في سحابة كثيفة ذات قوس قزح.
3.232.6
अग्रतस्तस्य भगवान्धनेशो गुह्यकैः सह ।
आस्थाय रुचिरं याति पुष्पकं नरवाहनः ॥ ३.२३२.६ ॥
أمامه يمضي الرب المبارك لثروات دهانيشا (كوبيرا) مع الغوهياكا، صاعدًا إلى البوشباكا البهية، المركبة التي يحملها البشر.
3.232.7
ऐरावतं समास्थाय शक्रश्चापि सुरैः सह ।
पृष्ठतोऽनुययौ यान्तं वरदं वृषभध्वजम् ॥ ३.२३२.७ ॥
وأيضًا شكرا، راكبًا أيراڤاتا، تبعه من خلفه مع الآلهة، وهو يمضي، واهب الأمنيات ذو راية الثور.
3.232.8
जृम्भकैर्यक्षरक्षोभिः स्रग्विभिः समलंकृतः ।
यात्यमोघो महायक्षो दक्षिणं पक्षमास्थितः ॥ ३.२३२.८ ॥
مزيَّنًا بالجرمبهكا واليكشا والراكشاسا وبجموعٍ لابسة الأكاليل، يمضي الياكشا العظيم الذي لا يخيب، آخذًا الجانب الأيمن.
3.232.9
तस्य दक्षिणतो देवा बहवश्चित्रयोधिनः ।
गच्छन्ति वसुभिः सार्धं रुद्रैश्च सह संगताः ॥ ३.२३२.९ ॥
على يمينه تمضي آلهة كثيرة، محاربون عجيبون، متحدون مع الفاسو والرودرا.
3.232.10
यमश्च मृत्युना सार्धं सर्वतः परिवारितः ।
घोरैर्व्याधिशतैर्याति घोररूपवपुस्तथा ॥ ३.२३२.१० ॥
ويمضي يما أيضًا مع الموت، محاطًا من كل جانب بمئات الأمراض المرعبة، ذا هيئة وجسد مروّعين.
3.232.11
यमस्य पृष्ठतश्चैव रघोरस्त्रिशिखरः शितः ।
विजयो नाम रुद्रस्य याति शूलः स्वलंकृतः ॥ ३.२३२.११ ॥
وخلف يما يمضي رمح رودرا المسمى فيجايا، رهيب ذو ثلاث شُعَب حادّ، مزيّن حسنًا.
3.232.12
तमुग्रपाशो वरुणो भगवान्सलिलेश्वरः ।
परिवार्य शनैर्याति यादोभिर्विविधैर्वृतः ॥ ३.२३२.१२ ॥
وفارونا، السيد المبارك للمياه، بحبله الرهيب، يحيط به ويمضي ببطء، مصحوبًا بكائنات مائية شتى.
3.232.13
पृष्ठतोविजयस्यापि याति रुद्रस्य पट्टसः ।
गदामुसलशक्त्याद्यैर्वृतः प्रहरणोत्तमैः ॥ ३.२३२.१३ ॥
وخلف فيجايا يسير أيضاً باتّاسا رودرا، محاطاً بالهراوات والمداقّ والرماح وسائر الأسلحة الممتازة.
3.232.14
पट्टसं त्वन्वगाद्राजंश्छत्रं रौद्रं महाप्रभम् ।
कमण्डलुश्चाप्यनु तं महर्षिगणसेवितः ॥ ३.२३२.१४ ॥
أيها الملك، يتبع الباتّاسا المظلةُ المرعبة ذات البهاء العظيم، ويتبعها كمندالو الذي يخدمه جمعٌ من كبار الحكماء.
3.232.15
तस्य दक्षिणतो भाति दण्डो गच्छञ्श्रिया वृतः ।
भृग्वङ्गिरोभिः सहितो दैधतैश्चानुपूजितः ॥ ३.२३२.१५ ॥
عن يمينه يلمع العصا سائرةً، محاطةً بالجلال، مع بهريغو والأنغيراس، مكرَّمةً حقَّ التكريم من الدَّيدهاتا.
3.232.16
एषां तु पृष्ठतो रुद्रो विमले स्यन्दने स्थितः ।
याति संहर्षयन्सर्वांस्तेजसा त्रिदिवौकसः ॥ ३.२३२.१६ ॥
وخلف هؤلاء جميعاً يمضي رودرا واقفاً على مركبة نقية، يُفرِح بتألُّقه جميع سكان السماء.
3.232.17
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वा भुजगास्तथा ।
नद्यो ह्रदाःसमुद्राश्चतथैवाप्सरसां गणाः ॥ ३.२३२.१७ ॥
الحكماء والآلهة، والغاندهاربا والثعابين؛ وكذلك الأنهار والبحيرات والمحيطات، وجموع الأبساراس أيضاً.
3.232.18
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैवदेवानां शिशवश्च ये ।
स्त्रियश्च विविधाकारा यान्ति रुद्रस्य पृष्ठतः ॥ ३.२३२.१८ ॥
والنجوم والكواكب، وأبناء الآلهة، والنساء ذوات الأشكال المختلفة، جميعهم يمضون خلف رودرا.
3.232.19
सृजन्त्यः पुष्पवर्षाणि चारुरूपा वराङ्गनाः ।
पर्जन्यश्चाप्यनुययौ नमस्कृत्य पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.१९ ॥
كانت نساء فائقات الجمال يسرن ينثرن أمطارا من الزهور، وتبعه السحاب بعد أن سجد لبيناكين.
3.232.20
छत्रं च पाण्डुरं सोमस्तस्य मूर्धन्यधारयत् ।
चामरे चापि वायुश्च गृहीत्वाऽग्निश्च धिष्ठितौ ॥ ३.२३२.२० ॥
حمل القمر مظلة بيضاء فوق رأسه، ووقف الريح والنار حاملين مراوح من ذيل الياك.
3.232.21
शक्रश्च पृष्ठतस्तस्य याति राजञ्छ्रिया वृतः ।
सहराजर्षिभिः सर्वैः स्तुवानो वृषकेतनम् ॥ ३.२३२.२१ ॥
يا ملك، وإندرا أيضا يسير خلفه محاطا بالجلال، يمدح صاحب راية الثور مع جميع الحكماء الملوك.
3.232.22
गौरी विद्याऽथ गान्धारी केशिनी मित्रसाह्वया ।
सावित्र्या सह सर्वास्ताः पार्वत्या यान्ति पृष्ठतः ॥ ३.२३२.२२ ॥
غوري وفيديا وغاندهاري وكيشيني والإلهة المسماة ميتراً، جميعهن مع سافيتري، يسرن خلف باروفاتي.
3.232.23
तत्र विद्यागणाः सर्वेये केचित्कविभिः स्मृताः ।
तस्य कुर्वन्ति वचनं सेन्द्रा देवाश्चमूमुखे ॥ ३.२३२.२३ ॥
هناك تنفذ جميع زمر المعرفة، التي يذكرها بعض الشعراء، مع الآلهة ومعهم إندرا، أمره في مقدمة الجيش.
3.232.24
गृहीत्वा तु पताकां वै यात्यग्रे राक्षसो ग्रहः ।
व्यापृतस्तु श्मशाने यो नित्यं रुद्रस् वै सखा।
पिङ्गलो नाम यक्षेन्द्रो लोकस्यानन्ददायकः ॥ ३.२३२.२४ ॥
حاملا رايةً، يمضي كوكب الراكشاسا في المقدمة؛ وهو بينغالا، سيد اليakshas، المنشغل دائما في محرقة الموتى، صديق رودرا، واهب الفرح للعالم.
3.232.25
एबिश्च सहितो देवस्तत्रयाति यथासुखम् ।
अग्रतः पृष्ठतस्चैवं न हि तस्य गतिर्ध्रुवा ॥ ३.२३२.२५ ॥
يمضي الإله هناك في طمأنينة برفقة هؤلاء؛ أمامًا وخلفًا، ليس مسيره ثابتًا.
3.232.26
रुद्रं सत्कर्मभिर्मर्त्याः पूजयन्तीह दैवतम् ।
शिवमित्येव यं प्राहुरीशं रुद्रं पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.२६ ॥
هنا يعبد الفانون الإله رودرا بالأعمال الصالحة، ذاك الذي يدعونه شيفا، الرب رودرا، حامل قوس بيناكا.
3.232.27
एवं सर्वे सुरगणास्तदा वै प्रीतमानसाः ।
भावैस्तु विविधाकारैः पूजयन्ति महेश्वरम् ॥ ३.२३२.२७ ॥
وهكذا تعبد جميع جماعات الآلهة، بقلوب مسرورة، الرب العظيم بأحوال شتى.
3.232.28
कदेवसेनापतिस्त्वं देवसेनाभिरावृतः ।
अनुदच्छति देवेशं ब्रह्मण्यः कृत्तिकासुतः ॥ ३.२३२.२८ ॥
أيها القائد لجيش الآلهة، محاطًا بجنود السماء، تتبع رب الآلهة، المخلص للبراهمة، ابن الكريتيكا.
3.232.29
अथाब्रवीन्महासेनं महादेवो बृहद्वचः ।
सप्तमं मारुतस्कन्धं रक्ष नित्यमतन्द्रितः ॥ ३.२३२.२९ ॥
ثم قال مهادیفا لمهاسينا كلامًا جليلًا: 'احفظ دائمًا، دون كلل، الفرقة السابعة من المروت.'
3.232.30
सप्तमं मारुतस्कन्धं पालयिष्याम्यहं प्रभो ।
यदन्यदपि मे कार्यं देव तद्वद माचिरम् ॥ ३.२३२.३० ॥
أيها الرب، سأحفظ الفرقة السابعة من المروت. أيها الإله، قل لي دون تأخير ما بقي من عمل عليّ.
3.232.31
कार्येष्वहं त्वया पुत्र संद्रष्टव्यः सदैव हि ।
दर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि ॥ ३.२३२.३१ ॥
يا بني، في أعمالك ينبغي لك أن تطلب رؤيتي دائمًا. بالنظر إليّ وبالتفاني ستنال الخير الأعظم.
3.232.32
इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्यज्य महेश्वरः ।
स्कन्दं सहोमया प्रीतो ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ३.२३२.३२ ॥
قال ذلك ثم عانقه الرب العظيم وصرفه؛ مسرورًا مع أُما صرف سكندا الذي كان يتوهج كأنه مشتعل بالبهاء.
3.232.33
विसर्जिते ततः स्कन्दे बभूवौत्पातिकं महत् ।
सहसैव महाराजदेवान्सर्वान्प्रमोहयत् ॥ ३.२३२.३३ ॥
لما صُرف سكندا، ظهرت حينئذ نذيرة عظيمة، يا أيها الملك العظيم، فحيّرت فجأة جميع الآلهة.
3.232.34
जज्वाल स्वं सनक्षत्रं प्रमूढं भुवनं भृशम् ।
चचाल व्यनदच्चोर्वी तमोभूतं जगत्प्रभो ॥ ३.२३२.३४ ॥
اضطرب العالم مع نجومه اضطرابًا شديدًا واشتعل، وارتجفت الأرض وزمجرت، وصار الكون ظلامًا، يا رب.
3.232.35
ततस्तद्दारुणं दृष्ट्वा क्षुभितः शंकरस्तदा ।
उमा चैवमहाभाग देवाश्च समहर्षयः ॥ ३.२३२.३५ ॥
فلما رأى ذلك المشهد المروّع اضطرب شانكارا حينئذ، وأيها المبارك، واضطربت أوما كذلك، والآلهة مع كبار الحكماء.
3.232.36
ततस्तेषु प्रमूढेषु पर्वताम्बुदसन्निभम् ।
नानाप्रहरणं घोरमदृश्यत महद्बलम् ॥ ३.२३२.३६ ॥
ثم، وهم جميعًا في حيرة، ظهر جيش عظيم يشبه الجبال والغيوم، يحمل أسلحة كثيرة مرعبة.
3.232.37
तद्वै घोरमसङ्ख्येयं गर्जच्च विविधा गिरः ।
अभ्यद्रवद्रणए देवान्भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.२३२.३७ ॥
فاندفع ذلك الجيش الرهيب الذي لا يُحصى، يزمجر بأصوات شتى، في المعركة نحو الآلهة ونحو المبارك شانكارا.
3.232.38
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु बाणजालान्यनेकशः ।
पर्वताश्च शतघ्न्यश्च प्रासासिपरिघा गदाः ॥ ३.२३२.३८ ॥
وأُلقيت عليهم مراراً إلى الصفوف شباك من السهام وجبال وشتاغنيات ورماح وسيوف وعمد حديدية وهراوات.
3.232.39
निपतद्भिश्च तैर्घोरैर्देवानीकं महायुधैः ।
क्षणेन व्यद्रवत्सर्वं विमुखं चाप्यदृश्यत ॥ ३.२३२.३९ ॥
ولما سقطت عليهم تلك الأسلحة العظيمة المرعبة، تفرق جيش الآلهة كله في لحظة، وبدا مولياً الوجوه هارباً.
3.232.40
निकृत्तयोधनागाश्वं कृत्तायुधमहारथम् ।
दानवैरर्दितं सैन्यं देवानां विमुखं बभौ ॥ ३.२३२.४० ॥
وقد قُطع المحاربون والفيلة والخيل، وانكسرت الأسلحة، وسقط كبار الفرسان على العربات، فبدا جيش الآلهة المنهك من الدانافا مولياً الوجوه.
3.232.41
असुरैर्वध्यमानं तत्पावकैरिव काननम् ।
अपतद्दग्धभूयिष्ठं महाद्रुमवनं तथा ॥ ३.२३२.४१ ॥
وكان ذلك الجيش يُقتل على يد الأسورا، فسقط كغابة أحرقتها النيران، وكأن بستان الأشجار الكبيرة قد احترق في أغلبه.
3.232.42
ते विभिन्नशिरोदेहाः प्राद्रवन्तो दिवौकसः ।
न नाथमधिगच्छन्ति वध्यमाना महारणे ॥ ३.२३२.४२ ॥
فكان سكان السماء، وقد تفرقت رؤوسهم وأجسادهم، يفرّون ويُقتلون في الحرب العظيمة، ولا يجدون لهم من يحميهم.
3.232.43
अथ तद्विद्रुतं सैन्यं दृष्ट्वा देवः पुरंदरः ।
आश्वासयन्नुवाचेदं बलभिद्दानवार्दितम् ॥ ३.२३२.४३ ॥
فلما رأى الإله بورندرا ذلك الجيش الفارّ، طمأنهم، وهم المعذَّبون من الدانافا، فقال هذه الكلمات.
3.232.44
भयं त्यजत भद्रं व शूराः शस्त्राणि गृह्णत ।
कुरुध्वंविक्रमे बुद्धिं मा वः काचिद्व्यथा भवेत् ॥ ३.२३२.४४ ॥
أيها الأبطال، اطرحوا الخوف، ولكم الخير؛ خذوا السلاح. اجعلوا عزمكم على البسالة، ولا يصبكم أي ألم.
3.232.45
जयतैनाम्सुदुर्वृत्तान्दानवान्घोरदर्शनान् ।
अभिद्रवत भद्रं वो मया सह महासुरान् ॥ ३.२३२.४५ ॥
اغلبوا هؤلاء الدانافا الأشرار جداً، المخيفي المنظر؛ هاجموا هؤلاء الأسورا العظماء معي. ولكم الخير.
3.232.46
शक्रस् वचनं श्रुत्वा समाश्वस्ता दिवौकसः ।
दानवान्प्रत्ययुध्यन्त शक्रं कृत्वा व्यपाश्रयम् ॥ ३.२३२.४६ ॥
فلما سمع أهل السماء كلام شَكْرا اطمأنوا، واتخذوا شَكْرا ملجأً، فقاتلوا الدانافا.
3.232.47
ततस्ते त्रिदशाः सर्वेमरुतश्च महाबलाः ।
प्रत्युद्ययुर्महाभागाः साध्याश्च वसुभिः सह ॥ ३.२३२.४७ ॥
فتقدمت حينئذ جميع تلك الآلهة الثلاثين، والمارُوتا الأقوياء، والسادهيا ذوو الحظ العظيم، مع الفاسو، لملاقاتهم.
3.232.48
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु क्रुद्धैः शस्त्राणि संयुगे ।
शराश्च दैत्यकायेषु पिबन्ति रुधिरं बहु ॥ ३.२३२.४८ ॥
فأخذت الأسلحة والسهام التي أطلقها الآلهة الغاضبون على الصفوف في القتال تشرب دماءً كثيرة من أجساد الدايتيا.
3.232.49
तेषां देहान्विनिर्भिद्य शरास्ते निशितास्तदा ।
निपतन्तोऽभ्यदृश्यन्त नगेभ्य इव पन्नगाः ॥ ३.२३२.४९ ॥
وقد اخترقت أجسادهم، بدت السهام الحادة تتساقط كالثعابين من أفيال الجبال.
3.232.50
तानि दैत्यशरीराणि निर्भिन्नानिस्म सायकैः ।
अपतन्भूतलेराजंश्छिन्नाभ्राणीव सर्वशः ॥ ३.२३२.५० ॥
سقطت تلك أجساد الدايتيا، المخترقة بالسهام، إلى الأرض بالكامل، أيها الملك، كالغيوم المقطوعة.
3.232.51
ततस्तद्दानवं सैन्यं सर्वैर्देवगणैर्युधि ।
त्रासितं विविधैर्बाणैः कृतंचैव पराङ्युखम् ॥ ३.२३२.५१ ॥
ثم إن جيش الدانافا ذاك، وقد أرعبته سهام شتى من جميع جماعات الآلهة في المعركة، ولّى ظهره وفرّ.
3.232.52
अथोत्क्रुष्टं तदा हृष्टैः सर्वैर्देवैरुदायुधैः ।
संहतानि च तूर्याणि प्रावाद्यन्त ह्यनेकशः ॥ ३.२३२.५२ ॥
ثم صرخ الآلهة كلهم فرحين، رافعين أسلحتهم صرخة عظيمة، وعزفت آلات كثيرة معاً.
3.232.53
एवमन्योन्रसंयुक्तं युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
देवानां दानवानां च मांसशोणितकर्दमम् ॥ ३.२३२.५३ ॥
وهكذا صار القتال بين الآلهة والدانافا، المتشابكين بعضهم ببعض، شديد الهول، مستنقعاً من اللحم والدم.
3.232.54
अनयो देवलोकस्य सहसैवाभ्यदृश्यत ।
तथहि दानवा घोरा विनिघ्नन्ति दिवौकसः ॥ ३.२३२.५४ ॥
بسبب هذين ظهر عالم الآلهة فجأة، إذ كان الدانافا المرعبون يقتلون سكان السماء.
3.232.55
ततस्तूर्यप्रणादाश्च भेरीणां च महास्वनाः ।
बभूवुर्दानवेन्द्राणां सिंहनादाश्च दारुणाः ॥ ३.२३२.५५ ॥
ثم ارتفع صوت الأبواق وهدير الطبول العظيم وزئير الأسود المرعب من أمراء الدانافا.
3.232.56
अथ दैत्यबलाद्घोरान्निष्पपात महाबलः ।
दानवो महिषो नाम प्रगृह्य विपुलं गिरिम् ॥ ३.२३२.५६ ॥
ثم خرج من جيش الدايتيا المرعب الدانافا القوي المدعو ماهيشا، رافعًا جبلًا عظيمًا.
3.232.57
ते तं धनैरिवादित्यं दृष्ट्वासंपरिवारितम् ।
तमुद्यतगिरिं राजन्व्यद्रवन्त दिवौकसः ॥ ३.२३२.५७ ॥
أيها الملك، لما رأوه واقفًا رافعًا الجبل كالشمس محاطة بالغيوم، فرّ سكان السماء.
3.232.58
अथाभिद्रुत्य महिषो देवांश्चिक्षेप तं गिरिम् ।
महाकायं महाराज सतोयमिव तोयदम् ॥ ३.२३२.५८ ॥
ثم اندفع ماهيشا نحو الآلهة، وقذف ذلك الجبل ضخم الجسم، أيها الملك العظيم، كسحابة مثقلة بالماء.
3.232.59
पतता तेन गिरिणा देवसैन्यस् पार्थिव ।
भीमरूपेण निहतमयुतं प्रापतद्भुवि ॥ ३.२३२.५९ ॥
أيها الملك، بذلك الجبل الساقط المرعب الهيئة قُتل عشرة آلاف من جيش الآلهة وسقطوا على الأرض.
3.232.60
अथ तैर्दानवैः सार्धं महिषस्त्रासयन्सुरान् ।
अभ्यद्रवद्रणे तूर्णं सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ३.२३२.६० ॥
ثم اندفع ماهيشا مع أولئك الدانافا مرعبًا الآلهة، فهجم عليهم بسرعة في المعركة، كما يهجم الأسد على الغزلان الصغيرة.
3.232.61
तमापतन्तं महिषं दृष्ट्वा सेन्द्रा दिवौकसः ।
व्यद्रवन्तरणे बीता विकीर्णायुधकेतनाः ॥ ३.२३२.६१ ॥
فلما رأوا الجاموس يندفع نحوهم، فرّ الخالدون مع إندرا مذعورين من ميدان المعركة، وتبعثرت أسلحتهم وأعلامهم.
3.232.62
ततःस महिषः क्रुद्धस्तूर्णं रुद्ररथं ययौ ।
अभिद्रुत्य च जग्राह रुद्रस् रथकूवरम् ॥ ३.२३२.६२ ॥
ثم مضى الجاموس الغاضب مسرعًا نحو عربة رودра، وانقضّ عليها وأمسك بعمود العربة.
3.232.63
यदा रुद्ररथं क्रुद्धो महिषः सहसा गतः ।
रेसतू रोदसी गाढं मुमुहुश् महर्षयः ॥ ३.२३२.६३ ॥
لما بلغ الجاموس الغاضب عربة رودра فجأة، دوّت السماء والأرض بشدة، واضطرب كبار الحكماء.
3.232.64
अनदंश्चमहाकाया दैत्या जलधरोपमाः ।
आसीच्चनिश्चितं तेषां जितमस्माभिरित्युत ॥ ३.२३२.६४ ॥
وزأر الدَّيْتيا عظيمو الأجسام كالغيوم الممطرة، وكانوا واثقين أنهم قد انتصروا علينا.
3.232.65
तथाभूते तु भगवानाहूय गुहमात्मजम् ।
दौरात्म्यं पश्य पुतर् त्वं दानवस्य दुरात्मनः।
जहि शीघ्रं दुराचारं द्रष्टुमिच्छामि ते बलम् ॥ ३.२३२.६५ ॥
وفي تلك الحال دعا الرب المبارك ابنه غُها وقال: «يا بني، انظر إلى شر هذا الدانافا الخبيث؛ اقتل هذا الفاعل للشر سريعًا، فأنا أريد أن أرى قوتك.»
3.232.66
इत्युक्ताव भगवान्स्कन्दं परिपूज्य महेश्वरः ।
अयोजयन्निग्रहार्थं महिषस् गतायुषः।
सस्मार च तदा स्कन्दं मृत्युं तस्य दुरात्मनः ॥ ३.२३२.६६ ॥
فلما قيل ذلك، أكرم الرب العظيم مَهِشفرا سكندا وأرسله لقمع الجاموس؛ إذ كانت حياة ذلك الخبيث تقترب من نهايتها، فتذكّر سكندا والموت المقدَّر له.
3.232.67
महिषोऽपि रथं दृष्ट्वा रौद्रं रुद्रस् चानदत् ।
देवान्संत्रासयंश्चापि दैत्यांस्चापिप्रहर्षयत् ॥ ३.२३२.६७ ॥
ولما رأى مهيشا المركبة الرهيبة زأر مثل رودرا، فأرهب الآلهة وأفرح الدايتيا.
3.232.68
ततस्तस्मिनभये घोरे देवानां समुपस्थिते ।
आजगाम महासेनः क्रोधात्सूर्य इव ज्वलन् ॥ ३.२३२.६८ ॥
ثم، حين نزل ذلك الخوف الرهيب بالآلهة، جاء ماهاسينا متقدًا بالغضب كالشمس.
3.232.69
लोहिताम्बरसंवीतो लोहितस्रग्विभूषणः ।
लोहिताश्वो महाबाहुर्हिरण्यकवचः प्रभुः ॥ ३.२३२.६९ ॥
مرتدياً ثياباً حمراء، متزيناً بأكاليل حمراء، ذا خيول حمراء، عظيم الذراعين، يلبس درعاً من ذهب، السيد.
3.232.70
रथमादित्यसंकाशमास्थितः कनकप्रभम् ।
तं दृष्ट्वा दैत्यसेना सा व्यद्रवत्सहसा रणे ॥ ३.२३२.७० ॥
فلما رأوه راكباً مركبة كالشمس، ذات بريق ذهبي، فرّ جيش الدايتيا فجأة في المعركة.
3.232.71
स चापि तां प्रज्वलितां महिषस् विदारिणीम् ।
मुमोच शक्तिं राजेनद्र महासेनो महाबलः ॥ ३.२३२.७१ ॥
وأطلق ماهاسينا القوي ذلك الرمح المتوهج الذي يشطر الشيطان الجاموسي، يا ملك الملوك.
3.232.72
सा मुक्ताऽभ्यहरत्तस्य महिषस्य शिरो महत् ।
पपात भिन्ने शिरसि महिषस्त्यक्तजीवितः ॥ ३.२३२.७२ ॥
انطلق الرمح فضرب رأس ماهيشا الكبير؛ وحين انشق الرأس سقط ماهيشا، وقد فارقته الحياة.
3.232.73
पतता शिरसा तेन द्वारं षोडशयोजनम् ।
पर्वताभेन पिहितं तदाऽगम्यं ततोऽभवत्।
उत्तराः कुरवस्तेन गच्छन्त्यद्य यथासुम् ॥ ३.२३२.७३ ॥
بذلك الرأس الساقط أُغلق الباب الذي عرضه ستة عشر يوجانا كأنه جبل، وصار من ذلك الحين غير مُتاح. وعبر ذلك الطريق ما زال كورو الشمال يمضون بيسر اليوم.
3.232.74
क्षिप्ताक्षिप्ता तु सा शक्तिर्हत्वा शत्रून्सहस्रशः ।
स्कन्दहस्तमनुप्राप्ता दृश्यते देवदानवैः ॥ ३.२३२.७४ ॥
تلك الرمح، بعد أن قُذف وعاد، وبعد أن قتل الأعداء بالآلاف، وصل إلى يد سكندا، كما رأته الآلهة والداناڤا.
3.232.75
प्रायः शरैर्विनिहता महासेनेन धीमता ।
शेषा दैत्यगणा घोरा भीतास्त्रस्ता दुरासदैः।
स्कन्दपारिषदैर्हत्वा भक्षिताश्च सहस्रशः ॥ ३.२३२.७५ ॥
قُتل معظمهم بسهام الحكيم ماهاسينا؛ وأما بقية جيوش الدايتيا المرعبة، فقد أصابها الخوف والذعر، فقتلها أتباع سكندا الذين لا يُقهرون، وأكلوا منها بالآلاف.
3.232.76
दनवान्भक्षयन्तस्ते प्रपिबन्तश्च शोणितम् ।
क्षणान्निर्दानवं सर्वमकार्षुर्भृशहर्षिताः ॥ ३.२३२.७६ ॥
وهم يلتهمون الداناڤا ويشربون دماءهم، مسرورين جدًا، جعلوا كل شيء خاليًا من الداناڤا في لحظة.
3.232.77
तमांसीवयथा सूर्यो वृक्षानग्निर्घनान्खगः ।
तथास्कन्दोऽजयच्छत्रून्स्वेन वीर्येण कीर्तिमान् ॥ ३.२३२.७७ ॥
كما تغلب الشمس الظلمة، والنار الأشجار الكثيفة، والطائر (غارودا) الثعابين، هكذا غلب سكندا المشهور الأعداء بشجاعته الذاتية.
3.232.78
संपूज्यमानस्त्रिदशैरभिवाद्य महेश्वरम् ।
शुशुभे कृतिकापुत्रः प्रकीरणांशुरिवांशुमान् ॥ ३.२३२.७८ ॥
وهو يُكرَّم من الآلهة، ويُحيّي ماهيشفارا، أشرق ابن كريتيكا كالشمس وأشعتها منتشرة.
3.232.79
नष्टशत्रुर्यदा स्कन्दः प्रयातस्तु महेश्वरम् ।
तदाऽब्रवीन्महासेनं परिष्वज्य पुरंदरः ॥ ३.२३२.७९ ॥
لما ذهب سكندا، بعد أن أُبيد أعداؤه، إلى ماهيشفارا، قال بورندارا (إندرا) وهو يعانق ماهاسينا:
3.232.80
ब्रह्मदत्तवरः स्कन्द त्वयाऽयं महिषो हतः ।
हजय्यो युधि देवानां दानवः स महाबलः ॥ ३.२३२.८० ॥
يا سكندا، لقد قتلتَ بك هذا الجاموس الشيطاني، الذي نال موهبة من براهما، ذلك الداناڤا العظيم الذي لم تقهره الآلهة في القتال.
3.232.81
देवास्तृणसमा यस्य वबूवुर्जयतांवर ।
सोऽयं त्वया महाबाहो शमितो देवकण्टकः ॥ ३.२३२.८१ ॥
من كانت الآلهة أمامه كأعواد الحشيش — يا أفضل المنتصرين، يا ذا الذراعين القويتين! لقد أُخمدت بك شوكة الآلهة هذه.
3.232.82
शतं महिषतुल्यानां दानवानां त्वय रणे ।
निहतंदेवशत्रूणां यैर्वयं पूर्वतापिताः ॥ ३.२३२.८२ ॥
لقد قتلتَ في القتال مئة داناڤا، كالجواميس، أعداء الآلهة الذين عذّبونا من قبل.
3.232.83
तावकैर्भक्षिताश्चान्ये दानवाः शतसङ्घशः ।
अजेयस्त्वं रणेऽरीणामुमापतिरिव प्रभुः ॥ ३.२३२.८३ ॥
وقد التهم أتباعك مئات أخرى من الداناڤا؛ وفي القتال أنت لا يُقهر للأعداء، كأوماباتي، الرب.
3.232.84
एतत्ते प्रथमं देव ख्यातं कर्म भविष्यति ।
त्रिषु लोकेषु कीर्तिश्च तवाक्षय्या भविष्यति।
वशगाश्च भविष्यनति सुरास्तव महाभुज ॥ ३.२३२.८४ ॥
أيها الإله، سيكون هذا أول عمل مشهور لك؛ في العوالم الثلاثة سيكون مجدك لا يفنى، ويا ذا الذراعين العظيمتين، ستخضع لك الآلهة.
3.232.85
महासेनमेवमुक्त्वा निवृत्तः सह दैवतैः ।
अनुज्ञातो भगवता त्र्यम्बकेण शचीपतिः ॥ ३.२३२.८५ ॥
وبعد أن قال هذا لماهاسينا عاد مع الآلهة؛ وبإذن الإله المبارك تريامبكا عاد سيد شاتشي.
3.232.86
गतो भद्रवटंरुद्रो निवृत्ताश्च दिवौकसः ।
उक्ताश्च देवा रुद्रेण स्कन्दं पश्यत मामिव ॥ ३.२३२.८६ ॥
ذهب رودرا إلى بهادراڤاتا، وعاد سكان السماء؛ وقال رودرا للآلهة: «انظروا إلى سكندا كأنكم تروني.»
3.232.87
स हत्वा दानवगणान्पूज्यमानो महर्षिभिः ।
एकाह्नैवाजयत्सर्वं त्रैलोक्यं वह्निनन्दनः ॥ ३.२३२.८७ ॥
بعد أن قتل جيوش الدانافا، وكرّمه كبار الحكماء، انتصر ابن النار على العوالم الثلاثة كلها في يوم واحد.
3.232.88
स्कन्दस् य इदं विप्रः पठेज्जन्म समाहितः ।
शृणुयाद्ब्राह्मणेभ्यो यः श्रावयेद्वाविचेतनम् ॥ ३.२३२.८८ ॥
البرهمي الذي يتلو بقلب مركّز قصة ميلاد سكندا هذه، ومن يسمعها من البراهمة، أو من يُسمعها لجاهل—
3.232.89
धनमायुर्यशो दीप्तिं पुत्राञ्शत्रुजयंतथा ।
सपुष्टिमिहसंप्राप्य स्कन्दसालोक्यमाप्नुयात् ॥ ३.२३२.८९ ॥
الثروة وطول العمر والمجد والإشراق والأبناء والنصر على الأعداء والازدهار—بعد أن ينال هذه هنا، يبلغ عالم سكندا.