Mahābhārata · Adhyāya 3.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.232.1
यदाऽभिषिक्तो भगवान्सैनापत्ये तु पावकिः ।
तदा संप्रस्थितः श्रीमान्हृष्टो भद्रवटं हरः ॥ ३.२३२.१ ॥
Quando o bem-aventurado Pāvaki foi ungido comandante do exército, então o glorioso Hara, alegre, partiu para Bhadravaṭa.
3.232.2
रथेनादित्यवर्णेन पार्वत्या सहितः प्रभुः ।
अनुयातः सुरैः सर्वैः सहस्राक्षपुरोगमैः ॥ ३.२३२.२ ॥
Numa carruagem da cor do sol, o senhor partiu com Pārvatī, seguido por todos os deuses, liderados por Sahasrākṣa (Indra).
3.232.3
सहस्रं तस्य सिंहानां तस्मिन्युक्तं रथोत्तमे ।
उत्पपात दिवं शुभ्रं कालेनाभिप्रचोदितम् ॥ ३.२३२.३ ॥
Mil leões atrelados àquele excelente carro, impelidos pelo tempo, ergueram-se ao céu brilhante.
3.232.4
तेपिबन्त इवाकाशं त्रासयन्तक्षराचरान् ।
सिंहा नभस्यगच्छन्त नदन्तश्चारुकेसराः ॥ ३.२३२.४ ॥
Como se bebessem o céu, aterrorizando os seres móveis e imóveis, os leões de belas crinas avançaram pelo céu rugindo.
3.232.5
तस्मिन्रथे पशुपतिः स्थितो भात्युमया सह ।
विद्युता सहितः सूर्यः सेन्द्रचापे घने यथा ॥ ३.२३२.५ ॥
Naquela carruagem, Paśupati, sentado com Umā, brilhava como o sol com o relâmpago numa nuvem densa com arco-íris.
3.232.6
अग्रतस्तस्य भगवान्धनेशो गुह्यकैः सह ।
आस्थाय रुचिरं याति पुष्पकं नरवाहनः ॥ ३.२३२.६ ॥
Diante dele segue o bem-aventurado senhor da riqueza, Dhaneśa (Kubera), com os Guhyaka, montado no esplêndido Puṣpaka, a carruagem carregada por homens.
3.232.7
ऐरावतं समास्थाय शक्रश्चापि सुरैः सह ।
पृष्ठतोऽनुययौ यान्तं वरदं वृषभध्वजम् ॥ ३.२३२.७ ॥
Montado em Airāvata, também Indra, junto com os deuses, seguia por trás enquanto ele partia, o doador de bênçãos, o de estandarte com touro.
3.232.8
जृम्भकैर्यक्षरक्षोभिः स्रग्विभिः समलंकृतः ।
यात्यमोघो महायक्षो दक्षिणं पक्षमास्थितः ॥ ३.२३२.८ ॥
Adornado pelos Jṛmbhakas, yakṣas e rākṣasas, e por hostes portadoras de guirlandas, o infalível grande yakṣa avança tomando o lado direito.
3.232.9
तस्य दक्षिणतो देवा बहवश्चित्रयोधिनः ।
गच्छन्ति वसुभिः सार्धं रुद्रैश्च सह संगताः ॥ ३.२३२.९ ॥
À sua direita vão muitos deuses, guerreiros maravilhosos, unidos aos Vasus e aos Rudras.
3.232.10
यमश्च मृत्युना सार्धं सर्वतः परिवारितः ।
घोरैर्व्याधिशतैर्याति घोररूपवपुस्तथा ॥ ३.२३२.१० ॥
Yama também vai, junto com a Morte, cercado por todos os lados por centenas de doenças terríveis, de forma e corpo horrendos.
3.232.11
यमस्य पृष्ठतश्चैव रघोरस्त्रिशिखरः शितः ।
विजयो नाम रुद्रस्य याति शूलः स्वलंकृतः ॥ ३.२३२.११ ॥
Atrás de Yama vai o tridente de Rudra chamado Vijaya, temível, de três pontas e afiado, bem adornado.
3.232.12
तमुग्रपाशो वरुणो भगवान्सलिलेश्वरः ।
परिवार्य शनैर्याति यादोभिर्विविधैर्वृतः ॥ ३.२३२.१२ ॥
E Varuṇa, o bem-aventurado senhor das águas, com seu terrível laço, o cerca e avança lentamente, acompanhado de diversas criaturas aquáticas.
3.232.13
पृष्ठतोविजयस्यापि याति रुद्रस्य पट्टसः ।
गदामुसलशक्त्याद्यैर्वृतः प्रहरणोत्तमैः ॥ ३.२३२.१३ ॥
Atrás de Vijaya também segue o paṭṭasa de Rudra, cercado de clavas, malhos, lanças e outras excelentes armas.
3.232.14
पट्टसं त्वन्वगाद्राजंश्छत्रं रौद्रं महाप्रभम् ।
कमण्डलुश्चाप्यनु तं महर्षिगणसेवितः ॥ ३.२३२.१४ ॥
Ó rei, seguindo o paṭṭasa vai o feroz guarda-sol de grande esplendor, e depois dele o cântaro de água, servido por multidões de grandes sábios.
3.232.15
तस्य दक्षिणतो भाति दण्डो गच्छञ्श्रिया वृतः ।
भृग्वङ्गिरोभिः सहितो दैधतैश्चानुपूजितः ॥ ३.२३२.१५ ॥
À sua direita brilha o bastão, avançando, cercado de esplendor, junto com Bhṛgu e os Aṅgiras, devidamente honrado pelos Daidhatas.
3.232.16
एषां तु पृष्ठतो रुद्रो विमले स्यन्दने स्थितः ।
याति संहर्षयन्सर्वांस्तेजसा त्रिदिवौकसः ॥ ३.२३२.१६ ॥
Atrás de todos eles vai Rudra, de pé sobre um carro puro, alegrando com seu esplendor todos os moradores do céu.
3.232.17
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वा भुजगास्तथा ।
नद्यो ह्रदाःसमुद्राश्चतथैवाप्सरसां गणाः ॥ ३.२३२.१७ ॥
Sábios e deuses, gandharvas e serpentes; igualmente rios, lagos e oceanos, e também as multidões de apsarases.
3.232.18
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैवदेवानां शिशवश्च ये ।
स्त्रियश्च विविधाकारा यान्ति रुद्रस्य पृष्ठतः ॥ ३.२३२.१८ ॥
As constelações e os planetas, os filhos dos deuses e mulheres de formas diversas seguem atrás de Rudra.
3.232.19
सृजन्त्यः पुष्पवर्षाणि चारुरूपा वराङ्गनाः ।
पर्जन्यश्चाप्यनुययौ नमस्कृत्य पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.१९ ॥
Mulheres belas e excelentes avançavam espalhando chuvas de flores, e a nuvem também, após prostrar-se diante de Pinākin, o seguiu.
3.232.20
छत्रं च पाण्डुरं सोमस्तस्य मूर्धन्यधारयत् ।
चामरे चापि वायुश्च गृहीत्वाऽग्निश्च धिष्ठितौ ॥ ३.२३२.२० ॥
A Lua segurou um guarda-sol branco sobre sua cabeça, e o Vento e o Fogo permaneceram de pé segurando leques de cauda de iaque.
3.232.21
शक्रश्च पृष्ठतस्तस्य याति राजञ्छ्रिया वृतः ।
सहराजर्षिभिः सर्वैः स्तुवानो वृषकेतनम् ॥ ३.२३२.२१ ॥
Ó rei, também Indra segue atrás dele, cercado de esplendor, louvando o de estandarte de touro junto com todos os reis-sábios.
3.232.22
गौरी विद्याऽथ गान्धारी केशिनी मित्रसाह्वया ।
सावित्र्या सह सर्वास्ताः पार्वत्या यान्ति पृष्ठतः ॥ ३.२३२.२२ ॥
Gaurī, Vidyā, Gāndhārī, Keśinī e a deusa chamada Mitra, todas juntas com Sāvitrī, seguem atrás de Pārvatī.
3.232.23
तत्र विद्यागणाः सर्वेये केचित्कविभिः स्मृताः ।
तस्य कुर्वन्ति वचनं सेन्द्रा देवाश्चमूमुखे ॥ ३.२३२.२३ ॥
Ali, todas as hostes do saber, algumas das quais os poetas recordam, junto com os deuses liderados por Indra, cumprem sua ordem à frente do exército.
3.232.24
गृहीत्वा तु पताकां वै यात्यग्रे राक्षसो ग्रहः ।
व्यापृतस्तु श्मशाने यो नित्यं रुद्रस् वै सखा।
पिङ्गलो नाम यक्षेन्द्रो लोकस्यानन्ददायकः ॥ ३.२३२.२४ ॥
Segurando um estandarte, o planeta rākṣasa vai à frente; é Piṅgala, senhor dos yakṣas, sempre ocupado no crematório, amigo de Rudra, doador de alegria ao mundo.
3.232.25
एबिश्च सहितो देवस्तत्रयाति यथासुखम् ।
अग्रतः पृष्ठतस्चैवं न हि तस्य गतिर्ध्रुवा ॥ ३.२३२.२५ ॥
Acompanhado por estes, o deus vai para lá à vontade; à frente e atrás, seu percurso não é fixo.
3.232.26
रुद्रं सत्कर्मभिर्मर्त्याः पूजयन्तीह दैवतम् ।
शिवमित्येव यं प्राहुरीशं रुद्रं पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.२६ ॥
Aqui os mortais adoram o deus Rudra com boas ações, aquele a quem chamam Śiva, o senhor Rudra, portador do arco Pināka.
3.232.27
एवं सर्वे सुरगणास्तदा वै प्रीतमानसाः ।
भावैस्तु विविधाकारैः पूजयन्ति महेश्वरम् ॥ ३.२३२.२७ ॥
Assim, então, todas as hostes de deuses, com o coração alegre, adoram o grande Senhor com diversas disposições.
3.232.28
कदेवसेनापतिस्त्वं देवसेनाभिरावृतः ।
अनुदच्छति देवेशं ब्रह्मण्यः कृत्तिकासुतः ॥ ३.२३२.२८ ॥
Ó comandante do exército dos deuses, cercado por hostes divinas, segues o senhor dos deuses, devoto dos brâmanes, filho das Kṛttikās.
3.232.29
अथाब्रवीन्महासेनं महादेवो बृहद्वचः ।
सप्तमं मारुतस्कन्धं रक्ष नित्यमतन्द्रितः ॥ ३.२३२.२९ ॥
Então Mahādeva disse palavras graves a Mahāsena: 'Protege sempre, sem cansaço, a sétima tropa dos Maruts.'
3.232.30
सप्तमं मारुतस्कन्धं पालयिष्याम्यहं प्रभो ।
यदन्यदपि मे कार्यं देव तद्वद माचिरम् ॥ ३.२३२.३० ॥
Ó senhor, protegerei a sétima tropa dos Maruts. Ó deus, dize-me sem demora qualquer outra tarefa que me caiba.
3.232.31
कार्येष्वहं त्वया पुत्र संद्रष्टव्यः सदैव हि ।
दर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि ॥ ३.२३२.३१ ॥
Filho, em tuas ações deves sempre procurar ver-me. Pela visão de mim e pela devoção, alcançarás o bem supremo.
3.232.32
इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्यज्य महेश्वरः ।
स्कन्दं सहोमया प्रीतो ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ३.२३२.३२ ॥
Tendo dito isto, o Grande Senhor abraçou-o e despediu-o; satisfeito com Umā, despediu Skanda, que ardia como que de esplendor.
3.232.33
विसर्जिते ततः स्कन्दे बभूवौत्पातिकं महत् ।
सहसैव महाराजदेवान्सर्वान्प्रमोहयत् ॥ ३.२३२.३३ ॥
Quando Skanda foi despedido, então surgiu um grande presságio, ó grande rei, que de repente confundiu todos os deuses.
3.232.34
जज्वाल स्वं सनक्षत्रं प्रमूढं भुवनं भृशम् ।
चचाल व्यनदच्चोर्वी तमोभूतं जगत्प्रभो ॥ ३.२३२.३४ ॥
O mundo, com as suas estrelas, ficou muito perturbado e ardeu; a terra tremeu e rugiu, e o universo, ó senhor, tornou-se trevas.
3.232.35
ततस्तद्दारुणं दृष्ट्वा क्षुभितः शंकरस्तदा ।
उमा चैवमहाभाग देवाश्च समहर्षयः ॥ ३.२३२.३५ ॥
Então, ao ver aquela visão terrível, Śaṅkara ficou perturbado naquele momento; e, ó afortunado, também Umā, e os deuses junto com os grandes sábios.
3.232.36
ततस्तेषु प्रमूढेषु पर्वताम्बुदसन्निभम् ।
नानाप्रहरणं घोरमदृश्यत महद्बलम् ॥ ३.२३२.३६ ॥
Então, enquanto todos estavam desconcertados, apareceu um grande exército semelhante a montanhas e nuvens, portando muitas armas terríveis.
3.232.37
तद्वै घोरमसङ्ख्येयं गर्जच्च विविधा गिरः ।
अभ्यद्रवद्रणए देवान्भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.२३२.३७ ॥
Aquela hoste terrível e incontável, rugindo com vozes diversas, lançou-se na batalha contra os deuses e contra o venerável Śaṅkara.
3.232.38
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु बाणजालान्यनेकशः ।
पर्वताश्च शतघ्न्यश्च प्रासासिपरिघा गदाः ॥ ३.२३२.३८ ॥
Lançados por eles repetidas vezes contra as fileiras: redes de flechas, montanhas, śataghnīs, lanças, espadas, maças de ferro e clavas.
3.232.39
निपतद्भिश्च तैर्घोरैर्देवानीकं महायुधैः ।
क्षणेन व्यद्रवत्सर्वं विमुखं चाप्यदृश्यत ॥ ३.२३२.३९ ॥
Ao caírem sobre eles aquelas terríveis grandes armas, todo o exército dos deuses foi posto em debandada num instante, e foi visto fugindo de rosto virado.
3.232.40
निकृत्तयोधनागाश्वं कृत्तायुधमहारथम् ।
दानवैरर्दितं सैन्यं देवानां विमुखं बभौ ॥ ३.२३२.४० ॥
Com guerreiros, elefantes e cavalos abatidos, armas quebradas e grandes guerreiros de carro feridos, o exército dos deuses, afligido pelos dānavas, parecia voltado para trás.
3.232.41
असुरैर्वध्यमानं तत्पावकैरिव काननम् ।
अपतद्दग्धभूयिष्ठं महाद्रुमवनं तथा ॥ ३.२३२.४१ ॥
Abatido pelos asuras, aquele exército caiu como uma floresta queimada pelo fogo, um bosque de grandes árvores em sua maior parte consumido.
3.232.42
ते विभिन्नशिरोदेहाः प्राद्रवन्तो दिवौकसः ।
न नाथमधिगच्छन्ति वध्यमाना महारणे ॥ ३.२३२.४२ ॥
Com cabeças e corpos despedaçados, os habitantes do céu fugiam, abatidos na grande batalha, e não encontravam protetor algum.
3.232.43
अथ तद्विद्रुतं सैन्यं दृष्ट्वा देवः पुरंदरः ।
आश्वासयन्नुवाचेदं बलभिद्दानवार्दितम् ॥ ३.२३२.४३ ॥
Então o deus Purandara, vendo o exército em fuga, tranquilizando-os, atormentados pelos Dānavas, disse estas palavras.
3.232.44
भयं त्यजत भद्रं व शूराः शस्त्राणि गृह्णत ।
कुरुध्वंविक्रमे बुद्धिं मा वः काचिद्व्यथा भवेत् ॥ ३.२३२.४४ ॥
Ó valentes, abandonai o medo, que vos vá bem; tomai as armas. Dedicai a mente ao valor; que não vos atinja nenhuma aflição.
3.232.45
जयतैनाम्सुदुर्वृत्तान्दानवान्घोरदर्शनान् ।
अभिद्रवत भद्रं वो मया सह महासुरान् ॥ ३.२३२.४५ ॥
Vencei estes Dānavas muito perversos, de aspecto terrível; atacai estes grandes asuras comigo. Que vos vá bem.
3.232.46
शक्रस् वचनं श्रुत्वा समाश्वस्ता दिवौकसः ।
दानवान्प्रत्ययुध्यन्त शक्रं कृत्वा व्यपाश्रयम् ॥ ३.२३२.४६ ॥
Ao ouvir as palavras de Śakra, os habitantes do céu se tranquilizaram e, tomando Śakra como refúgio, combateram os Dānavas.
3.232.47
ततस्ते त्रिदशाः सर्वेमरुतश्च महाबलाः ।
प्रत्युद्ययुर्महाभागाः साध्याश्च वसुभिः सह ॥ ३.२३२.४७ ॥
Então todos aqueles trinta deuses, os poderosos Marutas e os Sādhyas de grande fortuna, junto com os Vasus, avançaram para o encontro.
3.232.48
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु क्रुद्धैः शस्त्राणि संयुगे ।
शराश्च दैत्यकायेषु पिबन्ति रुधिरं बहु ॥ ३.२३२.४८ ॥
As armas e flechas lançadas por aqueles deuses irados contra as fileiras na batalha beberam muito sangue dos corpos dos Daityas.
3.232.49
तेषां देहान्विनिर्भिद्य शरास्ते निशितास्तदा ।
निपतन्तोऽभ्यदृश्यन्त नगेभ्य इव पन्नगाः ॥ ३.२३२.४९ ॥
Perfurando seus corpos, as flechas afiadas foram então vistas caindo como serpentes de elefantes de montanha.
3.232.50
तानि दैत्यशरीराणि निर्भिन्नानिस्म सायकैः ।
अपतन्भूतलेराजंश्छिन्नाभ्राणीव सर्वशः ॥ ३.२३२.५० ॥
Aqueles corpos de demônios, perfurados pelas flechas, caíram totalmente ao chão, ó rei, como nuvens cortadas.
3.232.51
ततस्तद्दानवं सैन्यं सर्वैर्देवगणैर्युधि ।
त्रासितं विविधैर्बाणैः कृतंचैव पराङ्युखम् ॥ ३.२३२.५१ ॥
Então aquele exército dos Dānavas, aterrorizado por flechas de muitos tipos de todos os grupos de deuses na batalha, virou as costas e fugiu.
3.232.52
अथोत्क्रुष्टं तदा हृष्टैः सर्वैर्देवैरुदायुधैः ।
संहतानि च तूर्याणि प्रावाद्यन्त ह्यनेकशः ॥ ३.२३२.५२ ॥
Então todos os deuses alegres, erguendo suas armas, soltaram um grande grito, e muitos instrumentos soaram juntos.
3.232.53
एवमन्योन्रसंयुक्तं युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
देवानां दानवानां च मांसशोणितकर्दमम् ॥ ३.२३२.५३ ॥
Assim, a batalha entre deuses e Dānavas, entrelaçados uns aos outros, tornou-se extremamente terrível, um lamaçal de carne e sangue.
3.232.54
अनयो देवलोकस्य सहसैवाभ्यदृश्यत ।
तथहि दानवा घोरा विनिघ्नन्ति दिवौकसः ॥ ३.२३२.५४ ॥
Por causa destes dois, o mundo dos deuses apareceu de repente; pois os terríveis Dānavas estavam abatendo os habitantes do céu.
3.232.55
ततस्तूर्यप्रणादाश्च भेरीणां च महास्वनाः ।
बभूवुर्दानवेन्द्राणां सिंहनादाश्च दारुणाः ॥ ३.२३२.५५ ॥
Então ergueram-se o clangor das trombetas, o grande estrondo dos tambores e os terríveis rugidos de leão dos senhores dos Dānavas.
3.232.56
अथ दैत्यबलाद्घोरान्निष्पपात महाबलः ।
दानवो महिषो नाम प्रगृह्य विपुलं गिरिम् ॥ ३.२३२.५६ ॥
Então, do exército terrível dos Daityas, saiu o poderoso Dānava chamado Mahiṣa, erguendo uma vasta montanha.
3.232.57
ते तं धनैरिवादित्यं दृष्ट्वासंपरिवारितम् ।
तमुद्यतगिरिं राजन्व्यद्रवन्त दिवौकसः ॥ ३.२३२.५७ ॥
Ó rei, ao vê-lo de pé com a montanha erguida, como o sol cercado de nuvens, os habitantes do céu fugiram.
3.232.58
अथाभिद्रुत्य महिषो देवांश्चिक्षेप तं गिरिम् ।
महाकायं महाराज सतोयमिव तोयदम् ॥ ३.२३२.५८ ॥
Então Mahiṣa precipitou-se sobre os deuses e arremessou aquela montanha de corpo imenso, ó grande rei, como uma nuvem carregada de água.
3.232.59
पतता तेन गिरिणा देवसैन्यस् पार्थिव ।
भीमरूपेण निहतमयुतं प्रापतद्भुवि ॥ ३.२३२.५९ ॥
Ó rei, pela montanha que caía, de forma terrível, dez mil do exército dos deuses foram abatidos e tombaram à terra.
3.232.60
अथ तैर्दानवैः सार्धं महिषस्त्रासयन्सुरान् ।
अभ्यद्रवद्रणे तूर्णं सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ३.२३२.६० ॥
Então Mahiṣa, com aqueles Dānavas, aterrorizando os deuses, lançou-se rapidamente contra eles na batalha, como um leão sobre pequenos veados.
3.232.61
तमापतन्तं महिषं दृष्ट्वा सेन्द्रा दिवौकसः ।
व्यद्रवन्तरणे बीता विकीर्णायुधकेतनाः ॥ ३.२३२.६१ ॥
Ao ver o búfalo avançando sobre eles, os deuses com Indra, aterrorizados, fugiram da batalha, com armas e estandartes espalhados.
3.232.62
ततःस महिषः क्रुद्धस्तूर्णं रुद्ररथं ययौ ।
अभिद्रुत्य च जग्राह रुद्रस् रथकूवरम् ॥ ३.२३२.६२ ॥
Então o búfalo, enfurecido, foi rapidamente até o carro de Rudra, lançou-se sobre ele e agarrou a lança do carro de Rudra.
3.232.63
यदा रुद्ररथं क्रुद्धो महिषः सहसा गतः ।
रेसतू रोदसी गाढं मुमुहुश् महर्षयः ॥ ३.२३२.६३ ॥
Quando o búfalo enfurecido chegou de repente ao carro de Rudra, o céu e a terra retumbaram violentamente, e os grandes sábios ficaram atordoados.
3.232.64
अनदंश्चमहाकाया दैत्या जलधरोपमाः ।
आसीच्चनिश्चितं तेषां जितमस्माभिरित्युत ॥ ३.२३२.६४ ॥
Os daityas de corpos enormes rugiram como nuvens de chuva, e tinham a certeza de que haviam vencido.
3.232.65
तथाभूते तु भगवानाहूय गुहमात्मजम् ।
दौरात्म्यं पश्य पुतर् त्वं दानवस्य दुरात्मनः।
जहि शीघ्रं दुराचारं द्रष्टुमिच्छामि ते बलम् ॥ ३.२३२.६५ ॥
Naquele estado, o Senhor bendito chamou seu filho Guha e disse: 'Filho, vê a maldade deste Dānava de mente perversa; mata depressa este malfeitor. Quero ver a tua força.'
3.232.66
इत्युक्ताव भगवान्स्कन्दं परिपूज्य महेश्वरः ।
अयोजयन्निग्रहार्थं महिषस् गतायुषः।
सस्मार च तदा स्कन्दं मृत्युं तस्य दुरात्मनः ॥ ३.२३२.६६ ॥
Assim falado, o grande Senhor Maheśvara honrou Skanda e o pôs a subjugar o búfalo; pois a vida daquele de mente perversa estava chegando ao fim, e então ele lembrou-se de Skanda e da morte destinada àquele.
3.232.67
महिषोऽपि रथं दृष्ट्वा रौद्रं रुद्रस् चानदत् ।
देवान्संत्रासयंश्चापि दैत्यांस्चापिप्रहर्षयत् ॥ ३.२३२.६७ ॥
Mahiṣa também, vendo o carro terrível, rugiu como Rudra, aterrorizando os deuses e alegrando os Daityas.
3.232.68
ततस्तस्मिनभये घोरे देवानां समुपस्थिते ।
आजगाम महासेनः क्रोधात्सूर्य इव ज्वलन् ॥ ३.२३२.६८ ॥
Então, quando aquele terrível temor se abateu sobre os deuses, Mahāsena chegou, ardendo de ira como o sol.
3.232.69
लोहिताम्बरसंवीतो लोहितस्रग्विभूषणः ।
लोहिताश्वो महाबाहुर्हिरण्यकवचः प्रभुः ॥ ३.२३२.६९ ॥
Vestido com roupas vermelhas, adornado com guirlandas vermelhas, com cavalos vermelhos, de braços poderosos, usando armadura de ouro, o senhor.
3.232.70
रथमादित्यसंकाशमास्थितः कनकप्रभम् ।
तं दृष्ट्वा दैत्यसेना सा व्यद्रवत्सहसा रणे ॥ ३.२३२.७० ॥
Ao vê-lo montado num carro semelhante ao sol, de brilho dourado, o exército dos Daityas fugiu de repente na batalha.
3.232.71
स चापि तां प्रज्वलितां महिषस् विदारिणीम् ।
मुमोच शक्तिं राजेनद्र महासेनो महाबलः ॥ ३.२३२.७१ ॥
E também o poderoso Mahāsena lançou aquela lança ardente que racha o demônio-búfalo, ó rei dos reis.
3.232.72
सा मुक्ताऽभ्यहरत्तस्य महिषस्य शिरो महत् ।
पपात भिन्ने शिरसि महिषस्त्यक्तजीवितः ॥ ३.२३२.७२ ॥
Lançada, atingiu a grande cabeça de Mahiṣa; com a cabeça fendida, Mahiṣa caiu, tendo perdido a vida.
3.232.73
पतता शिरसा तेन द्वारं षोडशयोजनम् ।
पर्वताभेन पिहितं तदाऽगम्यं ततोऽभवत्।
उत्तराः कुरवस्तेन गच्छन्त्यद्य यथासुम् ॥ ३.२३२.७३ ॥
Com aquela cabeça que caía, a porta de dezesseis yojanas foi fechada como uma montanha e tornou-se inacessível desde então. Por esse caminho, os Kurus do norte ainda seguem com facilidade hoje.
3.232.74
क्षिप्ताक्षिप्ता तु सा शक्तिर्हत्वा शत्रून्सहस्रशः ।
स्कन्दहस्तमनुप्राप्ता दृश्यते देवदानवैः ॥ ३.२३२.७४ ॥
Aquela lança, arremessada e devolvida, tendo matado inimigos aos milhares, chegou à mão de Skanda; assim a viram deuses e demônios.
3.232.75
प्रायः शरैर्विनिहता महासेनेन धीमता ।
शेषा दैत्यगणा घोरा भीतास्त्रस्ता दुरासदैः।
स्कन्दपारिषदैर्हत्वा भक्षिताश्च सहस्रशः ॥ ३.२३२.७५ ॥
A maioria foi abatida pelas flechas do sábio Mahāsena; as hostes ferozes de Daityas restantes, assustadas e aterrorizadas, foram mortas pelos inatingíveis servos de Skanda e devoradas aos milhares.
3.232.76
दनवान्भक्षयन्तस्ते प्रपिबन्तश्च शोणितम् ।
क्षणान्निर्दानवं सर्वमकार्षुर्भृशहर्षिताः ॥ ३.२३२.७६ ॥
Devorando os Dānavas e bebendo seu sangue, muito alegres, em um instante deixaram tudo livre de Dānavas.
3.232.77
तमांसीवयथा सूर्यो वृक्षानग्निर्घनान्खगः ।
तथास्कन्दोऽजयच्छत्रून्स्वेन वीर्येण कीर्तिमान् ॥ ३.२३२.७७ ॥
Como o sol vence as trevas, o fogo as florestas densas e a ave (Garuḍa) as serpentes, assim o renomado Skanda venceu os inimigos por seu próprio valor.
3.232.78
संपूज्यमानस्त्रिदशैरभिवाद्य महेश्वरम् ।
शुशुभे कृतिकापुत्रः प्रकीरणांशुरिवांशुमान् ॥ ३.२३२.७८ ॥
Honrado pelos deuses, tendo saudado Maheśvara, o filho de Kṛttikā brilhou como o sol com seus raios dispersos.
3.232.79
नष्टशत्रुर्यदा स्कन्दः प्रयातस्तु महेश्वरम् ।
तदाऽब्रवीन्महासेनं परिष्वज्य पुरंदरः ॥ ३.२३२.७९ ॥
Quando Skanda, com os inimigos destruídos, foi até Maheśvara, então Purandara (Indra), abraçando Mahāsena, disse:
3.232.80
ब्रह्मदत्तवरः स्कन्द त्वयाऽयं महिषो हतः ।
हजय्यो युधि देवानां दानवः स महाबलः ॥ ३.२३२.८० ॥
Ó Skanda, por ti foi morto este demônio-búfalo, que recebera uma dádiva de Brahmā, o grande dānava invencível para os deuses na batalha.
3.232.81
देवास्तृणसमा यस्य वबूवुर्जयतांवर ।
सोऽयं त्वया महाबाहो शमितो देवकण्टकः ॥ ३.२३२.८१ ॥
Aquele diante de quem os deuses se tornaram como folhas de capim — ó melhor dos vencedores, ó de braços poderosos — este espinho dos deuses foi subjugado por ti.
3.232.82
शतं महिषतुल्यानां दानवानां त्वय रणे ।
निहतंदेवशत्रूणां यैर्वयं पूर्वतापिताः ॥ ३.२३२.८२ ॥
Cem dānavas, iguais a búfalos, foram abatidos por ti na batalha — os inimigos dos deuses, pelos quais outrora fomos atormentados.
3.232.83
तावकैर्भक्षिताश्चान्ये दानवाः शतसङ्घशः ।
अजेयस्त्वं रणेऽरीणामुमापतिरिव प्रभुः ॥ ३.२३२.८३ ॥
Outros dānavas, às centenas, foram devorados pelos teus seguidores; na batalha és invencível para os inimigos, como Umāpati, o senhor.
3.232.84
एतत्ते प्रथमं देव ख्यातं कर्म भविष्यति ।
त्रिषु लोकेषु कीर्तिश्च तवाक्षय्या भविष्यति।
वशगाश्च भविष्यनति सुरास्तव महाभुज ॥ ३.२३२.८४ ॥
Ó deus, esta será a tua primeira façanha famosa; nos três mundos a tua glória será imperecível, e, ó de braços poderosos, os deuses estarão sujeitos a ti.
3.232.85
महासेनमेवमुक्त्वा निवृत्तः सह दैवतैः ।
अनुज्ञातो भगवता त्र्यम्बकेण शचीपतिः ॥ ३.२३२.८५ ॥
Tendo dito isto a Mahāsena, retornou com os deuses; com a permissão do bem-aventurado Tryambaka, o senhor de Śacī regressou.
3.232.86
गतो भद्रवटंरुद्रो निवृत्ताश्च दिवौकसः ।
उक्ताश्च देवा रुद्रेण स्कन्दं पश्यत मामिव ॥ ३.२३२.८६ ॥
Rudra foi a Bhadravaṭa, e os habitantes do céu retornaram; Rudra disse aos deuses: 'Olhai Skanda como se me vísseis.'
3.232.87
स हत्वा दानवगणान्पूज्यमानो महर्षिभिः ।
एकाह्नैवाजयत्सर्वं त्रैलोक्यं वह्निनन्दनः ॥ ३.२३२.८७ ॥
Tendo matado as hostes dos Dānavas, honrado pelos grandes sábios, o filho do Fogo conquistou em um único dia os três mundos.
3.232.88
स्कन्दस् य इदं विप्रः पठेज्जन्म समाहितः ।
शृणुयाद्ब्राह्मणेभ्यो यः श्रावयेद्वाविचेतनम् ॥ ३.२३२.८८ ॥
O brâmane que recita com mente concentrada este relato do nascimento de Skanda, quem o ouve de brâmanes, ou quem o faz ouvir por um ignorante—
3.232.89
धनमायुर्यशो दीप्तिं पुत्राञ्शत्रुजयंतथा ।
सपुष्टिमिहसंप्राप्य स्कन्दसालोक्यमाप्नुयात् ॥ ३.२३२.८९ ॥
Riqueza, longa vida, fama, esplendor, filhos, vitória sobre os inimigos e prosperidade: tendo obtido isto aqui, alcança o mundo de Skanda.