Mahābhārata · Adhyāya 3.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.232.1
यदाऽभिषिक्तो भगवान्सैनापत्ये तु पावकिः ।
तदा संप्रस्थितः श्रीमान्हृष्टो भद्रवटं हरः ॥ ३.२३२.१ ॥
Als der erhabene Pāvaki zum Heerführer gesalbt wurde, brach der glorreiche Hara, erfreut, nach Bhadravaṭa auf.
3.232.2
रथेनादित्यवर्णेन पार्वत्या सहितः प्रभुः ।
अनुयातः सुरैः सर्वैः सहस्राक्षपुरोगमैः ॥ ३.२३२.२ ॥
Auf einem Wagen von der Farbe der Sonne zog der Herr mit Pārvatī, gefolgt von allen Göttern, angeführt von Sahasrākṣa (Indra).
3.232.3
सहस्रं तस्य सिंहानां तस्मिन्युक्तं रथोत्तमे ।
उत्पपात दिवं शुभ्रं कालेनाभिप्रचोदितम् ॥ ३.२३२.३ ॥
Tausend Löwen, an jenen vortrefflichen Wagen gespannt, vom Zeitgeist angetrieben, sprangen empor in den leuchtenden Himmel.
3.232.4
तेपिबन्त इवाकाशं त्रासयन्तक्षराचरान् ।
सिंहा नभस्यगच्छन्त नदन्तश्चारुकेसराः ॥ ३.२३२.४ ॥
Als tränken sie den Himmel, die bewegten und unbewegten Wesen in Schrecken versetzend, zogen die Löwen mit schönen Mähnen brüllend durch den Himmel.
3.232.5
तस्मिन्रथे पशुपतिः स्थितो भात्युमया सह ।
विद्युता सहितः सूर्यः सेन्द्रचापे घने यथा ॥ ३.२३२.५ ॥
Auf jenem Wagen strahlte Paśupati, mit Umā sitzend, wie die Sonne mit dem Blitz in einer dichten Wolke mit Regenbogen.
3.232.6
अग्रतस्तस्य भगवान्धनेशो गुह्यकैः सह ।
आस्थाय रुचिरं याति पुष्पकं नरवाहनः ॥ ३.२३२.६ ॥
Vor ihm zieht der erhabene Herr des Reichtums, Dhaneśa (Kubera), mit den Guhyaka, auf dem prächtigen Puṣpaka, dem von Menschen getragenen Wagen.
3.232.7
ऐरावतं समास्थाय शक्रश्चापि सुरैः सह ।
पृष्ठतोऽनुययौ यान्तं वरदं वृषभध्वजम् ॥ ३.२३२.७ ॥
Auf Airāvata reitend folgte auch Indra mit den Göttern von hinten nach, als jener ging, der Gewährer der Gnaden, der Stierbannerträger.
3.232.8
जृम्भकैर्यक्षरक्षोभिः स्रग्विभिः समलंकृतः ।
यात्यमोघो महायक्षो दक्षिणं पक्षमास्थितः ॥ ३.२३२.८ ॥
Von den Jṛmbhakas, Yakṣas und Rākṣasas und von girlandentragenden Scharen geschmückt, zieht der unfehlbare große Yakṣa, die rechte Seite einnehmend.
3.232.9
तस्य दक्षिणतो देवा बहवश्चित्रयोधिनः ।
गच्छन्ति वसुभिः सार्धं रुद्रैश्च सह संगताः ॥ ३.२३२.९ ॥
Zu seiner Rechten ziehen viele Götter, wunderbare Krieger, vereint mit den Vasus und den Rudras.
3.232.10
यमश्च मृत्युना सार्धं सर्वतः परिवारितः ।
घोरैर्व्याधिशतैर्याति घोररूपवपुस्तथा ॥ ३.२३२.१० ॥
Auch Yama zieht mit dem Tod, von allen Seiten umgeben von hunderten schrecklichen Krankheiten, von schrecklicher Gestalt und Leib.
3.232.11
यमस्य पृष्ठतश्चैव रघोरस्त्रिशिखरः शितः ।
विजयो नाम रुद्रस्य याति शूलः स्वलंकृतः ॥ ३.२३२.११ ॥
Hinter Yama zieht der Dreizack Rudras namens Vijaya, furchterregend, dreispitzig und scharf, wohlgeschmückt.
3.232.12
तमुग्रपाशो वरुणो भगवान्सलिलेश्वरः ।
परिवार्य शनैर्याति यादोभिर्विविधैर्वृतः ॥ ३.२३२.१२ ॥
Und Varuṇa, der gesegnete Herr der Wasser, mit seiner furchtbaren Schlinge, umgibt ihn und zieht langsam, von vielerlei Wassertieren begleitet.
3.232.13
पृष्ठतोविजयस्यापि याति रुद्रस्य पट्टसः ।
गदामुसलशक्त्याद्यैर्वृतः प्रहरणोत्तमैः ॥ ३.२३२.१३ ॥
Hinter Vijaya zieht ebenfalls Rudras Paṭṭasa einher, umgeben von Keulen, Stößeln, Speeren und anderen vortrefflichen Waffen.
3.232.14
पट्टसं त्वन्वगाद्राजंश्छत्रं रौद्रं महाप्रभम् ।
कमण्डलुश्चाप्यनु तं महर्षिगणसेवितः ॥ ३.२३२.१४ ॥
O König, dem Paṭṭasa folgt der furchterregende Sonnenschirm von großem Glanz, und nach ihm der Wasserkrug, von Scharen großer Weiser umsorgt.
3.232.15
तस्य दक्षिणतो भाति दण्डो गच्छञ्श्रिया वृतः ।
भृग्वङ्गिरोभिः सहितो दैधतैश्चानुपूजितः ॥ ३.२३२.१५ ॥
Zu seiner Rechten leuchtet der Stab, dahinschreitend, von Glanz umgeben, zusammen mit Bhṛgu und den Aṅgirasen, von den Daidhatas gebührend verehrt.
3.232.16
एषां तु पृष्ठतो रुद्रो विमले स्यन्दने स्थितः ।
याति संहर्षयन्सर्वांस्तेजसा त्रिदिवौकसः ॥ ३.२३२.१६ ॥
Hinter all diesen geht Rudra, auf einem reinen Wagen stehend, und erfreut mit seiner Strahlkraft alle Bewohner des Himmels.
3.232.17
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वा भुजगास्तथा ।
नद्यो ह्रदाःसमुद्राश्चतथैवाप्सरसां गणाः ॥ ३.२३२.१७ ॥
Weise und Götter, Gandharven und Schlangen; ebenso Flüsse, Seen und Meere und auch die Scharen der Apsarasen.
3.232.18
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैवदेवानां शिशवश्च ये ।
स्त्रियश्च विविधाकारा यान्ति रुद्रस्य पृष्ठतः ॥ ३.२३२.१८ ॥
Die Sternbilder und Planeten, die Kinder der Götter und Frauen vielerlei Gestalt gehen alle hinter Rudra einher.
3.232.19
सृजन्त्यः पुष्पवर्षाणि चारुरूपा वराङ्गनाः ।
पर्जन्यश्चाप्यनुययौ नमस्कृत्य पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.१९ ॥
Schöne, vortreffliche Frauen zogen dahin und streuten Blütenregen; auch die Wolke verneigte sich vor Pinākin und folgte ihm.
3.232.20
छत्रं च पाण्डुरं सोमस्तस्य मूर्धन्यधारयत् ।
चामरे चापि वायुश्च गृहीत्वाऽग्निश्च धिष्ठितौ ॥ ३.२३२.२० ॥
Der Mond hielt einen weißen Schirm über sein Haupt, und Wind und Feuer standen da und hielten Yak-Schweif-Fächer.
3.232.21
शक्रश्च पृष्ठतस्तस्य याति राजञ्छ्रिया वृतः ।
सहराजर्षिभिः सर्वैः स्तुवानो वृषकेतनम् ॥ ३.२३२.२१ ॥
O König, auch Indra geht hinter ihm, von Glanz umgeben, und preist den Stierbanner zusammen mit allen königlichen Weisen.
3.232.22
गौरी विद्याऽथ गान्धारी केशिनी मित्रसाह्वया ।
सावित्र्या सह सर्वास्ताः पार्वत्या यान्ति पृष्ठतः ॥ ३.२३२.२२ ॥
Gaurī, Vidyā, Gāndhārī, Keśinī und die Göttin namens Mitra, alle zusammen mit Sāvitrī, gehen hinter Pārvatī.
3.232.23
तत्र विद्यागणाः सर्वेये केचित्कविभिः स्मृताः ।
तस्य कुर्वन्ति वचनं सेन्द्रा देवाश्चमूमुखे ॥ ३.२३२.२३ ॥
Dort vollziehen alle Scharen des Wissens, von denen einige von den Dichtern erinnert werden, zusammen mit den Göttern unter Indra, an der Spitze des Heeres seinen Befehl.
3.232.24
गृहीत्वा तु पताकां वै यात्यग्रे राक्षसो ग्रहः ।
व्यापृतस्तु श्मशाने यो नित्यं रुद्रस् वै सखा।
पिङ्गलो नाम यक्षेन्द्रो लोकस्यानन्ददायकः ॥ ३.२३२.२४ ॥
Ein Banner haltend geht der Rākṣasa-Planet voran; es ist Piṅgala, Herr der Yakṣas, stets beschäftigt auf dem Leichenplatz, Freund Rudras, Spender der Freude für die Welt.
3.232.25
एबिश्च सहितो देवस्तत्रयाति यथासुखम् ।
अग्रतः पृष्ठतस्चैवं न हि तस्य गतिर्ध्रुवा ॥ ३.२३२.२५ ॥
Begleitet von diesen geht der Gott dort hin, wie es ihm beliebt; vorn und hinten ist sein Gang nicht festgelegt.
3.232.26
रुद्रं सत्कर्मभिर्मर्त्याः पूजयन्तीह दैवतम् ।
शिवमित्येव यं प्राहुरीशं रुद्रं पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.२६ ॥
Hier verehren die Sterblichen den Gott Rudra durch gute Taten, den sie Śiva nennen, den Herrn Rudra, den Träger des Pināka-Bogens.
3.232.27
एवं सर्वे सुरगणास्तदा वै प्रीतमानसाः ।
भावैस्तु विविधाकारैः पूजयन्ति महेश्वरम् ॥ ३.२३२.२७ ॥
So verehren damals alle Scharen der Götter, mit erfreuten Herzen, den großen Herrn mit vielfältigen Gesinnungen.
3.232.28
कदेवसेनापतिस्त्वं देवसेनाभिरावृतः ।
अनुदच्छति देवेशं ब्रह्मण्यः कृत्तिकासुतः ॥ ३.२३२.२८ ॥
O Feldherr des Götterheeres, umgeben von göttlichen Scharen, folgst du dem Herrn der Götter, den Brahmanen ergeben, Sohn der Kṛttikās.
3.232.29
अथाब्रवीन्महासेनं महादेवो बृहद्वचः ।
सप्तमं मारुतस्कन्धं रक्ष नित्यमतन्द्रितः ॥ ३.२३२.२९ ॥
Da sprach Mahādeva gewichtige Worte zu Mahāsena: 'Beschütze stets, unermüdet, die siebte Schar der Maruts.'
3.232.30
सप्तमं मारुतस्कन्धं पालयिष्याम्यहं प्रभो ।
यदन्यदपि मे कार्यं देव तद्वद माचिरम् ॥ ३.२३२.३० ॥
O Herr, ich werde die siebte Schar der Maruts beschützen. O Gott, sag mir ohne Verzug, welche andere Aufgabe mir obliegt.
3.232.31
कार्येष्वहं त्वया पुत्र संद्रष्टव्यः सदैव हि ।
दर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि ॥ ३.२३२.३१ ॥
Sohn, in deinen Unternehmungen sollst du mich stets aufsuchen. Durch das Schauen meiner und durch Hingabe wirst du das höchste Wohl erlangen.
3.232.32
इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्यज्य महेश्वरः ।
स्कन्दं सहोमया प्रीतो ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ३.२३२.३२ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, umarmte ihn der große Herr und entließ ihn; erfreut zusammen mit Umā entließ er Skanda, der gleichsam von Glanz loderte.
3.232.33
विसर्जिते ततः स्कन्दे बभूवौत्पातिकं महत् ।
सहसैव महाराजदेवान्सर्वान्प्रमोहयत् ॥ ३.२३२.३३ ॥
Als Skanda entlassen war, entstand damals ein großes Vorzeichen, o großer König, das alle Götter plötzlich verwirrte.
3.232.34
जज्वाल स्वं सनक्षत्रं प्रमूढं भुवनं भृशम् ।
चचाल व्यनदच्चोर्वी तमोभूतं जगत्प्रभो ॥ ३.२३२.३४ ॥
Die Welt mit ihren Sternen wurde sehr verwirrt und loderte auf; die Erde bebte und donnerte, und das Weltall, o Herr, wurde zur Finsternis.
3.232.35
ततस्तद्दारुणं दृष्ट्वा क्षुभितः शंकरस्तदा ।
उमा चैवमहाभाग देवाश्च समहर्षयः ॥ ३.२३२.३५ ॥
Als er jenen furchtbaren Anblick sah, wurde Śaṅkara damals erschüttert; und, o Glücklicher, auch Umā, die Götter und die großen Weisen.
3.232.36
ततस्तेषु प्रमूढेषु पर्वताम्बुदसन्निभम् ।
नानाप्रहरणं घोरमदृश्यत महद्बलम् ॥ ३.२३२.३६ ॥
Da, während sie alle verwirrt waren, erschien ein großes Heer, Bergen und Wolken gleich, mit vielerlei schrecklichen Waffen.
3.232.37
तद्वै घोरमसङ्ख्येयं गर्जच्च विविधा गिरः ।
अभ्यद्रवद्रणए देवान्भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.२३२.३७ ॥
Jene schreckliche, zahllose Schar, mit vielfach brüllenden Stimmen, stürzte im Kampf auf die Götter und auf den ehrwürdigen Śaṅkara los.
3.232.38
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु बाणजालान्यनेकशः ।
पर्वताश्च शतघ्न्यश्च प्रासासिपरिघा गदाः ॥ ३.२३२.३८ ॥
Von ihnen wurden immer wieder in die Reihen geschleudert: Netze von Pfeilen, Berge, Śataghnīs, Speere, Schwerter, Eisenkeulen und Keulen.
3.232.39
निपतद्भिश्च तैर्घोरैर्देवानीकं महायुधैः ।
क्षणेन व्यद्रवत्सर्वं विमुखं चाप्यदृश्यत ॥ ३.२३२.३९ ॥
Als jene schrecklichen großen Waffen auf sie niederfielen, wurde das ganze Heer der Götter im Nu in die Flucht geschlagen und war abgewandt zu sehen.
3.232.40
निकृत्तयोधनागाश्वं कृत्तायुधमहारथम् ।
दानवैरर्दितं सैन्यं देवानां विमुखं बभौ ॥ ३.२३२.४० ॥
Mit zerhauenen Kriegern, Elefanten und Pferden, zerbrochenen Waffen und gefallenen großen Wagenkämpfern erschien das von den Dānavas bedrängte Heer der Götter abgewandt.
3.232.41
असुरैर्वध्यमानं तत्पावकैरिव काननम् ।
अपतद्दग्धभूयिष्ठं महाद्रुमवनं तथा ॥ ३.२३२.४१ ॥
Von den Asuras niedergeschlagen, fiel jenes Heer wie ein von Feuern verbrannter Wald, ein Hain großer Bäume, größtenteils verzehrt.
3.232.42
ते विभिन्नशिरोदेहाः प्राद्रवन्तो दिवौकसः ।
न नाथमधिगच्छन्ति वध्यमाना महारणे ॥ ३.२३२.४२ ॥
Mit zerrissenen Häuptern und Leibern flohen die Himmelsbewohner, im großen Kampf erschlagen, und fanden keinen Beschützer.
3.232.43
अथ तद्विद्रुतं सैन्यं दृष्ट्वा देवः पुरंदरः ।
आश्वासयन्नुवाचेदं बलभिद्दानवार्दितम् ॥ ३.२३२.४३ ॥
Da sprach der Gott Purandara, als er das flüchtende Heer sah, sie beruhigend, von den Dānavas bedrängt, diese Worte.
3.232.44
भयं त्यजत भद्रं व शूराः शस्त्राणि गृह्णत ।
कुरुध्वंविक्रमे बुद्धिं मा वः काचिद्व्यथा भवेत् ॥ ३.२३२.४४ ॥
Ihr Tapferen, legt die Furcht ab, Heil sei euch; ergreift die Waffen. Richtet euren Sinn auf Tapferkeit; möge euch kein Kummer treffen.
3.232.45
जयतैनाम्सुदुर्वृत्तान्दानवान्घोरदर्शनान् ।
अभिद्रवत भद्रं वो मया सह महासुरान् ॥ ३.२३२.४५ ॥
Besiegt diese höchst bösartigen Dānavas von schrecklichem Anblick; stürmt mit mir gegen diese großen Asuras. Heil sei euch.
3.232.46
शक्रस् वचनं श्रुत्वा समाश्वस्ता दिवौकसः ।
दानवान्प्रत्ययुध्यन्त शक्रं कृत्वा व्यपाश्रयम् ॥ ३.२३२.४६ ॥
Als die Himmelsbewohner Śakras Worte gehört hatten, fassten sie wieder Mut; Śakra zur Zuflucht nehmend, kämpften sie gegen die Dānavas.
3.232.47
ततस्ते त्रिदशाः सर्वेमरुतश्च महाबलाः ।
प्रत्युद्ययुर्महाभागाः साध्याश्च वसुभिः सह ॥ ३.२३२.४७ ॥
Da zogen alle jene Dreiunddreißig, die mächtigen Maruts und die glückverheißenen Sādhyas zusammen mit den Vasus ihnen entgegen.
3.232.48
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु क्रुद्धैः शस्त्राणि संयुगे ।
शराश्च दैत्यकायेषु पिबन्ति रुधिरं बहु ॥ ३.२३२.४८ ॥
Die Waffen und Pfeile, die jene zornigen Götter im Kampf in die Reihen schleuderten, tranken viel Blut aus den Leibern der Daityas.
3.232.49
तेषां देहान्विनिर्भिद्य शरास्ते निशितास्तदा ।
निपतन्तोऽभ्यदृश्यन्त नगेभ्य इव पन्नगाः ॥ ३.२३२.४९ ॥
Ihre Körper durchbohrend, sah man die scharfen Pfeile da herabfallen wie Schlangen von Bergelefanten.
3.232.50
तानि दैत्यशरीराणि निर्भिन्नानिस्म सायकैः ।
अपतन्भूतलेराजंश्छिन्नाभ्राणीव सर्वशः ॥ ३.२३२.५० ॥
Jene Dämonenleiber, von den Pfeilen durchbohrt, fielen ganz zu Boden, o König, wie zerschnittene Wolken.
3.232.51
ततस्तद्दानवं सैन्यं सर्वैर्देवगणैर्युधि ।
त्रासितं विविधैर्बाणैः कृतंचैव पराङ्युखम् ॥ ३.२३२.५१ ॥
Da wandte jenes Heer der Dānavas, von Pfeilen mannigfacher Art aus allen Göttergruppen im Kampf in Schrecken versetzt, den Rücken und floh.
3.232.52
अथोत्क्रुष्टं तदा हृष्टैः सर्वैर्देवैरुदायुधैः ।
संहतानि च तूर्याणि प्रावाद्यन्त ह्यनेकशः ॥ ३.२३२.५२ ॥
Da ließen alle frohen Götter, ihre Waffen erhebend, ein großes Geschrei ertönen, und viele Instrumente erklangen zusammen.
3.232.53
एवमन्योन्रसंयुक्तं युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
देवानां दानवानां च मांसशोणितकर्दमम् ॥ ३.२३२.५३ ॥
So wurde der Kampf zwischen Göttern und Dānavas, ineinander verstrickt, äußerst furchtbar, ein Morast aus Fleisch und Blut.
3.232.54
अनयो देवलोकस्य सहसैवाभ्यदृश्यत ।
तथहि दानवा घोरा विनिघ्नन्ति दिवौकसः ॥ ३.२३२.५४ ॥
Wegen dieser beiden erschien die Welt der Götter plötzlich; denn die furchtbaren Dānavas erschlugen die Himmelsbewohner.
3.232.55
ततस्तूर्यप्रणादाश्च भेरीणां च महास्वनाः ।
बभूवुर्दानवेन्द्राणां सिंहनादाश्च दारुणाः ॥ ३.२३२.५५ ॥
Dann erhoben sich das Dröhnen der Trompeten, das gewaltige Getöse der Kesselpauken und die schrecklichen Löwengebrüll der Herren der Dānavas.
3.232.56
अथ दैत्यबलाद्घोरान्निष्पपात महाबलः ।
दानवो महिषो नाम प्रगृह्य विपुलं गिरिम् ॥ ३.२३२.५६ ॥
Da trat aus dem schrecklichen Heer der Daityas der gewaltige Dānava namens Mahiṣa hervor, einen ungeheuren Berg emporhaltend.
3.232.57
ते तं धनैरिवादित्यं दृष्ट्वासंपरिवारितम् ।
तमुद्यतगिरिं राजन्व्यद्रवन्त दिवौकसः ॥ ३.२३२.५७ ॥
O König, als sie ihn mit dem erhobenen Berg dastehen sahen, wie die von Wolken umhüllte Sonne, flohen die Himmelsbewohner.
3.232.58
अथाभिद्रुत्य महिषो देवांश्चिक्षेप तं गिरिम् ।
महाकायं महाराज सतोयमिव तोयदम् ॥ ३.२३२.५८ ॥
Dann stürzte sich Mahiṣa auf die Götter und schleuderte jenen Berg von gewaltigem Körper, o großer König, gleich einer wasserschweren Regenwolke.
3.232.59
पतता तेन गिरिणा देवसैन्यस् पार्थिव ।
भीमरूपेण निहतमयुतं प्रापतद्भुवि ॥ ३.२३२.५९ ॥
O König, durch jenen fallenden Berg von schrecklicher Gestalt wurden zehntausend des Götterheeres erschlagen und fielen zur Erde.
3.232.60
अथ तैर्दानवैः सार्धं महिषस्त्रासयन्सुरान् ।
अभ्यद्रवद्रणे तूर्णं सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ३.२३२.६० ॥
Dann stürzte Mahiṣa zusammen mit jenen Dānavas, die Götter in Schrecken versetzend, schnell im Kampf auf sie zu, wie ein Löwe auf kleine Hirsche.
3.232.61
तमापतन्तं महिषं दृष्ट्वा सेन्द्रा दिवौकसः ।
व्यद्रवन्तरणे बीता विकीर्णायुधकेतनाः ॥ ३.२३२.६१ ॥
Als sie den heranstürmenden Büffel sahen, flohen die Himmlischen mit Indra voller Furcht aus der Schlacht; ihre Waffen und Banner lagen verstreut.
3.232.62
ततःस महिषः क्रुद्धस्तूर्णं रुद्ररथं ययौ ।
अभिद्रुत्य च जग्राह रुद्रस् रथकूवरम् ॥ ३.२३२.६२ ॥
Da eilte der zornige Büffel schnell zu Rudras Wagen, stürzte sich darauf und packte die Deichsel von Rudras Wagen.
3.232.63
यदा रुद्ररथं क्रुद्धो महिषः सहसा गतः ।
रेसतू रोदसी गाढं मुमुहुश् महर्षयः ॥ ३.२३२.६३ ॥
Als der zornige Büffel plötzlich zu Rudras Wagen gelangte, dröhnten Himmel und Erde gewaltig, und die großen Weisen wurden verwirrt.
3.232.64
अनदंश्चमहाकाया दैत्या जलधरोपमाः ।
आसीच्चनिश्चितं तेषां जितमस्माभिरित्युत ॥ ३.२३२.६४ ॥
Die Daityas mit gewaltigen Körpern brüllten wie Regenwolken, und sie waren gewiss, dass sie gesiegt hatten.
3.232.65
तथाभूते तु भगवानाहूय गुहमात्मजम् ।
दौरात्म्यं पश्य पुतर् त्वं दानवस्य दुरात्मनः।
जहि शीघ्रं दुराचारं द्रष्टुमिच्छामि ते बलम् ॥ ३.२३२.६५ ॥
In diesem Zustand rief der Gesegnete seinen Sohn Guha und sprach: »Sohn, sieh die Bosheit dieses bösen Dānava; erschlage schnell diesen Übeltäter. Ich möchte deine Stärke sehen.«
3.232.66
इत्युक्ताव भगवान्स्कन्दं परिपूज्य महेश्वरः ।
अयोजयन्निग्रहार्थं महिषस् गतायुषः।
सस्मार च तदा स्कन्दं मृत्युं तस्य दुरात्मनः ॥ ३.२३२.६६ ॥
So angesprochen ehrte der große Herr Maheśvara Skanda und setzte ihn ein, um den Büffel zu bezwingen; denn das Leben jenes bösen Wesens ging zu Ende, und da gedachte er Skandas und des Todes, der ihm bestimmt war.
3.232.67
महिषोऽपि रथं दृष्ट्वा रौद्रं रुद्रस् चानदत् ।
देवान्संत्रासयंश्चापि दैत्यांस्चापिप्रहर्षयत् ॥ ३.२३२.६७ ॥
Auch Mahiṣa brüllte beim Anblick des schrecklichen Wagens wie Rudra, die Götter in Schrecken versetzend und die Daityas erfreuend.
3.232.68
ततस्तस्मिनभये घोरे देवानां समुपस्थिते ।
आजगाम महासेनः क्रोधात्सूर्य इव ज्वलन् ॥ ३.२३२.६८ ॥
Als dann jene schreckliche Furcht über die Götter gekommen war, kam Mahāsena, im Zorn wie die Sonne lodernd.
3.232.69
लोहिताम्बरसंवीतो लोहितस्रग्विभूषणः ।
लोहिताश्वो महाबाहुर्हिरण्यकवचः प्रभुः ॥ ३.२३२.६९ ॥
In rote Gewänder gekleidet, mit roten Girlanden geschmückt, mit roten Rossen, starkarmig, in goldene Rüstung gehüllt, der Herr.
3.232.70
रथमादित्यसंकाशमास्थितः कनकप्रभम् ।
तं दृष्ट्वा दैत्यसेना सा व्यद्रवत्सहसा रणे ॥ ३.२३२.७० ॥
Als sie ihn auf einem der Sonne gleichenden, goldschimmernden Wagen stehen sahen, floh das Heer der Daityas plötzlich im Kampf.
3.232.71
स चापि तां प्रज्वलितां महिषस् विदारिणीम् ।
मुमोच शक्तिं राजेनद्र महासेनो महाबलः ॥ ३.२३२.७१ ॥
Und auch der mächtige Mahāsena schleuderte jenen flammenden Speer, der den Büffeldämon spaltet, o König der Könige.
3.232.72
सा मुक्ताऽभ्यहरत्तस्य महिषस्य शिरो महत् ।
पपात भिन्ने शिरसि महिषस्त्यक्तजीवितः ॥ ३.२३२.७२ ॥
Abgeschossen traf sie das große Haupt Mahiṣas; als der Kopf zersplitterte, fiel Mahiṣa, sein Leben verlierend.
3.232.73
पतता शिरसा तेन द्वारं षोडशयोजनम् ।
पर्वताभेन पिहितं तदाऽगम्यं ततोऽभवत्।
उत्तराः कुरवस्तेन गच्छन्त्यद्य यथासुम् ॥ ३.२३२.७३ ॥
Durch jenen fallenden Kopf wurde das sechzehn Yojana breite Tor wie ein Berg verschlossen und war von da an unzugänglich. Auf diesem Weg ziehen die nördlichen Kurus noch heute mühelos.
3.232.74
क्षिप्ताक्षिप्ता तु सा शक्तिर्हत्वा शत्रून्सहस्रशः ।
स्कन्दहस्तमनुप्राप्ता दृश्यते देवदानवैः ॥ ३.२३२.७४ ॥
Jener Speer, geschleudert und zurückgeschleudert, hatte Feinde zu Tausenden erschlagen und gelangte in Skandas Hand zurück; so sahen es Götter und Dämonen.
3.232.75
प्रायः शरैर्विनिहता महासेनेन धीमता ।
शेषा दैत्यगणा घोरा भीतास्त्रस्ता दुरासदैः।
स्कन्दपारिषदैर्हत्वा भक्षिताश्च सहस्रशः ॥ ३.२३२.७५ ॥
Die meisten wurden von den Pfeilen des weisen Mahāsena erschlagen; die übrigen furchtbaren Scharen der Daityas, verängstigt und verschreckt, wurden von Skandas unbezwingbaren Gefährten erschlagen und zu Tausenden verschlungen.
3.232.76
दनवान्भक्षयन्तस्ते प्रपिबन्तश्च शोणितम् ।
क्षणान्निर्दानवं सर्वमकार्षुर्भृशहर्षिताः ॥ ३.२३२.७६ ॥
Die Dānavas verschlingend und ihr Blut trinkend, hocherfreut, machten sie in einem Augenblick alles dānavafrei.
3.232.77
तमांसीवयथा सूर्यो वृक्षानग्निर्घनान्खगः ।
तथास्कन्दोऽजयच्छत्रून्स्वेन वीर्येण कीर्तिमान् ॥ ३.२३२.७७ ॥
Wie die Sonne die Finsternis, das Feuer die dichten Wälder und der Vogel (Garuḍa) die Schlangen besiegt, so besiegte der ruhmreiche Skanda die Feinde durch seine eigene Tapferkeit.
3.232.78
संपूज्यमानस्त्रिदशैरभिवाद्य महेश्वरम् ।
शुशुभे कृतिकापुत्रः प्रकीरणांशुरिवांशुमान् ॥ ३.२३२.७८ ॥
Von den Göttern verehrt, nachdem er Maheśvara gegrüßt hatte, strahlte der Sohn der Kṛttikā wie die Sonne mit ihren verstreuten Strahlen.
3.232.79
नष्टशत्रुर्यदा स्कन्दः प्रयातस्तु महेश्वरम् ।
तदाऽब्रवीन्महासेनं परिष्वज्य पुरंदरः ॥ ३.२३२.७९ ॥
Als Skanda, nachdem seine Feinde vernichtet waren, zu Maheśvara gegangen war, sprach Purandara (Indra), Mahāsena umarmend:
3.232.80
ब्रह्मदत्तवरः स्कन्द त्वयाऽयं महिषो हतः ।
हजय्यो युधि देवानां दानवः स महाबलः ॥ ३.२३२.८० ॥
O Skanda, von dir ist dieser Büffeldämon erschlagen worden, der von Brahmā eine Gabe erhalten hatte — der mächtige Dānava, den die Götter im Kampf nicht besiegen konnten.
3.232.81
देवास्तृणसमा यस्य वबूवुर्जयतांवर ।
सोऽयं त्वया महाबाहो शमितो देवकण्टकः ॥ ३.२३२.८१ ॥
Der, vor dem die Götter wie Grashalme wurden — o bester der Sieger, o Starkarmiger — dieser Dorn der Götter ist von dir gebändigt worden.
3.232.82
शतं महिषतुल्यानां दानवानां त्वय रणे ।
निहतंदेवशत्रूणां यैर्वयं पूर्वतापिताः ॥ ३.२३२.८२ ॥
Hundert Dānavas, den Büffeln gleich, hast du im Kampf erschlagen — die Feinde der Götter, durch die wir einst gequält wurden.
3.232.83
तावकैर्भक्षिताश्चान्ये दानवाः शतसङ्घशः ।
अजेयस्त्वं रणेऽरीणामुमापतिरिव प्रभुः ॥ ३.२३२.८३ ॥
Andere Dānavas, zu Hunderten, wurden von deinen Gefolgsleuten verschlungen; im Kampf bist du für die Feinde unbesiegbar, wie der Herr Umāpati.
3.232.84
एतत्ते प्रथमं देव ख्यातं कर्म भविष्यति ।
त्रिषु लोकेषु कीर्तिश्च तवाक्षय्या भविष्यति।
वशगाश्च भविष्यनति सुरास्तव महाभुज ॥ ३.२३२.८४ ॥
O Gott, dies wird deine erste berühmte Tat sein; in den drei Welten wird dein Ruhm unvergänglich sein, und, o Starkarmiger, die Götter werden dir untertan sein.
3.232.85
महासेनमेवमुक्त्वा निवृत्तः सह दैवतैः ।
अनुज्ञातो भगवता त्र्यम्बकेण शचीपतिः ॥ ३.२३२.८५ ॥
Nachdem er so zu Mahāsena gesprochen hatte, kehrte er mit den Göttern zurück; vom erhabenen Tryambaka dazu ermächtigt, kehrte der Herr der Śacī zurück.
3.232.86
गतो भद्रवटंरुद्रो निवृत्ताश्च दिवौकसः ।
उक्ताश्च देवा रुद्रेण स्कन्दं पश्यत मामिव ॥ ३.२३२.८६ ॥
Rudra ging nach Bhadravaṭa, und die Bewohner des Himmels kehrten um; Rudra sprach zu den Göttern: 'Seht Skanda, als sähet ihr mich.'
3.232.87
स हत्वा दानवगणान्पूज्यमानो महर्षिभिः ।
एकाह्नैवाजयत्सर्वं त्रैलोक्यं वह्निनन्दनः ॥ ३.२३२.८७ ॥
Nachdem er die Scharen der Dānavas erschlagen hatte, von den großen Weisen verehrt, eroberte der Sohn des Feuers an einem einzigen Tag alle drei Welten.
3.232.88
स्कन्दस् य इदं विप्रः पठेज्जन्म समाहितः ।
शृणुयाद्ब्राह्मणेभ्यो यः श्रावयेद्वाविचेतनम् ॥ ३.२३२.८८ ॥
Der Brahmane, der diese Geburtsgeschichte Skandas mit gesammeltem Geist rezitiert, wer sie von Brahmanen hört oder sie einem Unwissenden zu hören gibt—
3.232.89
धनमायुर्यशो दीप्तिं पुत्राञ्शत्रुजयंतथा ।
सपुष्टिमिहसंप्राप्य स्कन्दसालोक्यमाप्नुयात् ॥ ३.२३२.८९ ॥
Reichtum, langes Leben, Ruhm, Glanz, Söhne, Sieg über Feinde und Wohlstand—wenn er dies hier erlangt hat, gelangt er in Skandas Welt.