ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.232.1
यदाऽभिषिक्तो भगवान्सैनापत्ये तु पावकिः ।
तदा संप्रस्थितः श्रीमान्हृष्टो भद्रवटं हरः ॥ ३.२३२.१ ॥
ଭଗବାନ ପାବକି ସେନାପତି ପଦରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ଶ୍ରୀମାନ ହର ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଭଦ୍ରବଟ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
3.232.2
रथेनादित्यवर्णेन पार्वत्या सहितः प्रभुः ।
अनुयातः सुरैः सर्वैः सहस्राक्षपुरोगमैः ॥ ३.२३२.२ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରଭୁ ଚାଲିଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସମସ୍ତ ଦେବତା ସେହି ପଛେ ଗଲେ।
3.232.3
सहस्रं तस्य सिंहानां तस्मिन्युक्तं रथोत्तमे ।
उत्पपात दिवं शुभ्रं कालेनाभिप्रचोदितम् ॥ ३.२३२.३ ॥
ସେହି ଉତ୍ତମ ରଥରେ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ହଜାର ସିଂହ କାଳ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ଉଡ଼ିଲେ।
3.232.4
तेपिबन्त इवाकाशं त्रासयन्तक्षराचरान् ।
सिंहा नभस्यगच्छन्त नदन्तश्चारुकेसराः ॥ ३.२३२.४ ॥
ଆକାଶକୁ ଯେମିତି ପିଉଥିଲେ, ଚର-ଅଚର ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି, ସୁନ୍ଦର କେଶରଯୁକ୍ତ ସିଂହମାନେ ଗର୍ଜନ କରି ଆକାଶରେ ଗଲେ।
3.232.5
तस्मिन्रथे पशुपतिः स्थितो भात्युमया सह ।
विद्युता सहितः सूर्यः सेन्द्रचापे घने यथा ॥ ३.२३२.५ ॥
ସେହି ରଥରେ ଉମାଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିବା ପଶୁପତି ଶୋଭା ପାଇଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଥିବା ଘନ ମେଘରେ ବିଜୁଳି ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଶୋଭେ।
3.232.6
अग्रतस्तस्य भगवान्धनेशो गुह्यकैः सह ।
आस्थाय रुचिरं याति पुष्पकं नरवाहनः ॥ ३.२३२.६ ॥
ତାଙ୍କ ଆଗରେ ଭଗବାନ ଧନେଶ (କୁବେର) ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ସହିତ ସୁନ୍ଦର ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି ଯାଉଛନ୍ତି; ତାହା ମନୁଷ୍ୟ ବହନ କରୁଥିବା ବାହନ।
3.232.7
ऐरावतं समास्थाय शक्रश्चापि सुरैः सह ।
पृष्ठतोऽनुययौ यान्तं वरदं वृषभध्वजम् ॥ ३.२३२.७ ॥
ଐରାବତରେ ଆରୋହଣ କରି ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ, ବରଦାତା ବୃଷଭଧ୍ବଜଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବା ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି।
3.232.8
जृम्भकैर्यक्षरक्षोभिः स्रग्विभिः समलंकृतः ।
यात्यमोघो महायक्षो दक्षिणं पक्षमास्थितः ॥ ३.२३२.८ ॥
ଜୃମ୍ଭକ, ଯକ୍ଷ-ରାକ୍ଷସ ଓ ମାଳାଧାରୀ ଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବେ ସଜ୍ଜିତ ଅମୋଘ ମହାଯକ୍ଷ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ଆଶ୍ରୟ କରି ଯାଉଛନ୍ତି।
3.232.9
तस्य दक्षिणतो देवा बहवश्चित्रयोधिनः ।
गच्छन्ति वसुभिः सार्धं रुद्रैश्च सह संगताः ॥ ३.२३२.९ ॥
ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସୁ ଓ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଯୋଦ୍ଧା ଦେବତା ଯାଉଛନ୍ତି।
3.232.10
यमश्च मृत्युना सार्धं सर्वतः परिवारितः ।
घोरैर्व्याधिशतैर्याति घोररूपवपुस्तथा ॥ ३.२३२.१० ॥
ଯମ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ, ସବୁ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଘେରି ହୋଇ, ଶହ ଶହ ଭୟଙ୍କର ବ୍ୟାଧି ସହ, ଘୋର ରୂପ ଓ ଦେହ ନେଇ ଯାଉଛନ୍ତି।
3.232.11
यमस्य पृष्ठतश्चैव रघोरस्त्रिशिखरः शितः ।
विजयो नाम रुद्रस्य याति शूलः स्वलंकृतः ॥ ३.२३२.११ ॥
ଯମଙ୍କ ପଛେ ଭୟଙ୍କର, ତିନି ଶିଖରବିଶିଷ୍ଟ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ବିଜୟ ନାମକ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଭଲ ଭାବେ ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ ଯାଉଛି।
3.232.12
तमुग्रपाशो वरुणो भगवान्सलिलेश्वरः ।
परिवार्य शनैर्याति यादोभिर्विविधैर्वृतः ॥ ३.२३२.१२ ॥
ଭଗବାନ ସଲିଳେଶ୍ୱର ବରୁଣ ଉଗ୍ର ପାଶ ଧରି, ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଧୀରେ ଧୀରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ବିବିଧ ଜଳଚର ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇ।
3.232.13
पृष्ठतोविजयस्यापि याति रुद्रस्य पट्टसः ।
गदामुसलशक्त्याद्यैर्वृतः प्रहरणोत्तमैः ॥ ३.२३२.१३ ॥
ବିଜୟଙ୍କ ପଛରେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ପଟ୍ଟସ ଯାଏ; ଗଦା, ମୁଷଳ, ଶକ୍ତି ଆଦି ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଘେରି ହୋଇ।
3.232.14
पट्टसं त्वन्वगाद्राजंश्छत्रं रौद्रं महाप्रभम् ।
कमण्डलुश्चाप्यनु तं महर्षिगणसेवितः ॥ ३.२३२.१४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପଟ୍ଟସକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଭୟଙ୍କର ଓ ମହାପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ ଛତ୍ର ଯାଏ; ତାହା ପଛରେ ମହର୍ଷିଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ କମଣ୍ଡଳୁ ମଧ୍ୟ।
3.232.15
तस्य दक्षिणतो भाति दण्डो गच्छञ्श्रिया वृतः ।
भृग्वङ्गिरोभिः सहितो दैधतैश्चानुपूजितः ॥ ३.२३२.१५ ॥
ତାହାର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦଣ୍ଡ ଶ୍ରୀରେ ଘେରି ହୋଇ ଗମନ କରି ଶୋଭା ପାଏ; ଭୃଗୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କ ସହିତ, ଦୈଧତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ୟକ୍ ପୂଜିତ।
3.232.16
एषां तु पृष्ठतो रुद्रो विमले स्यन्दने स्थितः ।
याति संहर्षयन्सर्वांस्तेजसा त्रिदिवौकसः ॥ ३.२३२.१६ ॥
ଏମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ପଛରେ ନିର୍ମଳ ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇ ରୁଦ୍ର ଯାଆନ୍ତି; ନିଜ ତେଜରେ ତ୍ରିଦିବବାସୀଙ୍କୁ ହର୍ଷିତ କରି।
3.232.17
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वा भुजगास्तथा ।
नद्यो ह्रदाःसमुद्राश्चतथैवाप्सरसां गणाः ॥ ३.२३२.१७ ॥
ଋଷି ଓ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଭୁଜଗ; ସେହିପରି ନଦୀ, ହ୍ରଦ, ସମୁଦ୍ର ଏବଂ ଅପ୍ସରାଗଣର ସମୂହ ମଧ୍ୟ।
3.232.18
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैवदेवानां शिशवश्च ये ।
स्त्रियश्च विविधाकारा यान्ति रुद्रस्य पृष्ठतः ॥ ३.२३२.१८ ॥
ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଗ୍ରହମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ଶିଶୁମାନେ ଏବଂ ବିବିଧ ଆକାରର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପଛରେ ଯାଆନ୍ତି।
3.232.19
सृजन्त्यः पुष्पवर्षाणि चारुरूपा वराङ्गनाः ।
पर्जन्यश्चाप्यनुययौ नमस्कृत्य पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.१९ ॥
ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀମାନେ ପୁଷ୍ପବର୍ଷା କରି ଚାଲିଲେ; ମେଘ ମଧ୍ୟ ପିନାକୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ତାଙ୍କ ପଛେ ଗଲା।
3.232.20
छत्रं च पाण्डुरं सोमस्तस्य मूर्धन्यधारयत् ।
चामरे चापि वायुश्च गृहीत्वाऽग्निश्च धिष्ठितौ ॥ ३.२३२.२० ॥
ଚନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ମସ୍ତକ ଉପରେ ଧଳା ଛତ୍ର ଧରିଲେ; ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି ଚାମର ଧରି ଠିଆ ହେଲେ।
3.232.21
शक्रश्च पृष्ठतस्तस्य याति राजञ्छ्रिया वृतः ।
सहराजर्षिभिः सर्वैः स्तुवानो वृषकेतनम् ॥ ३.२३२.२१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ତାଙ୍କ ପଛେ ଗଲେ; ସମସ୍ତ ରାଜର୍ଷିଙ୍କ ସହିତ ବୃଷକେତନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି।
3.232.22
गौरी विद्याऽथ गान्धारी केशिनी मित्रसाह्वया ।
सावित्र्या सह सर्वास्ताः पार्वत्या यान्ति पृष्ठतः ॥ ३.२३२.२२ ॥
ଗୌରୀ, ବିଦ୍ୟା, ଗାନ୍ଧାରୀ, କେଶିନୀ ଓ ମିତ୍ର ନାମକ ଦେବୀମାନେ ସମସ୍ତେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପଛେ ଯାଉଛନ୍ତି।
3.232.23
तत्र विद्यागणाः सर्वेये केचित्कविभिः स्मृताः ।
तस्य कुर्वन्ति वचनं सेन्द्रा देवाश्चमूमुखे ॥ ३.२३२.२३ ॥
କବିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ମୃତ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାଗଣ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତା ସେନାର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି।
3.232.24
गृहीत्वा तु पताकां वै यात्यग्रे राक्षसो ग्रहः ।
व्यापृतस्तु श्मशाने यो नित्यं रुद्रस् वै सखा।
पिङ्गलो नाम यक्षेन्द्रो लोकस्यानन्ददायकः ॥ ३.२३२.२४ ॥
ପତାକା ଧରି ରାକ୍ଷସ ଗ୍ରହ ଆଗରେ ଗଲା; ଶ୍ମଶାନରେ ସର୍ବଦା ନିୟୋଜିତ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସଖା, ଜଗତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ପିଙ୍ଗଳ ନାମକ ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ର।
3.232.25
एबिश्च सहितो देवस्तत्रयाति यथासुखम् ।
अग्रतः पृष्ठतस्चैवं न हि तस्य गतिर्ध्रुवा ॥ ३.२३२.२५ ॥
ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ସେ ଦେବତା ସେଠାକୁ ସୁଖରେ ଯାଆନ୍ତି; ଆଗରେ ଓ ପଛରେ, ତାଙ୍କର ଗତି ସ୍ଥିର ନୁହେଁ।
3.232.26
रुद्रं सत्कर्मभिर्मर्त्याः पूजयन्तीह दैवतम् ।
शिवमित्येव यं प्राहुरीशं रुद्रं पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.२६ ॥
ଏଠାରେ ମର୍ତ୍ୟମାନେ ସତ୍କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଦେବତା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଶିବ, ଈଶ, ରୁଦ୍ର, ପିନାକୀ କୁହାଯାଏ।
3.232.27
एवं सर्वे सुरगणास्तदा वै प्रीतमानसाः ।
भावैस्तु विविधाकारैः पूजयन्ति महेश्वरम् ॥ ३.२३२.२७ ॥
ଏହିପରି ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ, ବିବିଧ ଭାବରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
3.232.28
कदेवसेनापतिस्त्वं देवसेनाभिरावृतः ।
अनुदच्छति देवेशं ब्रह्मण्यः कृत्तिकासुतः ॥ ३.२३२.२८ ॥
ହେ ଦେବସେନାପତି, ଦେବସେନାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ତୁମେ ଦେବେଶଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କର — ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ, କୃତ୍ତିକାଙ୍କ ପୁତ୍ର।
3.232.29
अथाब्रवीन्महासेनं महादेवो बृहद्वचः ।
सप्तमं मारुतस्कन्धं रक्ष नित्यमतन्द्रितः ॥ ३.२३२.२९ ॥
ତାପରେ ମହାଦେବ ମହାସେନଙ୍କୁ ଗମ୍ଭୀର ବାକ୍ୟ କହିଲେ — 'ମରୁତ୍ଙ୍କ ସପ୍ତମ ଗଣକୁ ସର୍ବଦା ଅତନ୍ଦ୍ରିତ ହୋଇ ରକ୍ଷା କର।'
3.232.30
सप्तमं मारुतस्कन्धं पालयिष्याम्यहं प्रभो ।
यदन्यदपि मे कार्यं देव तद्वद माचिरम् ॥ ३.२३२.३० ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ମରୁତ୍ଙ୍କ ସପ୍ତମ ଗଣକୁ ରକ୍ଷା କରିବି। ହେ ଦେବ, ମୋର ଯାହା ଅନ୍ୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅଛି, ତାହା ଶୀଘ୍ର କୁହନ୍ତୁ।
3.232.31
कार्येष्वहं त्वया पुत्र संद्रष्टव्यः सदैव हि ।
दर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि ॥ ३.२३२.३१ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, କାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବଦା ମୋତେ ଦର୍ଶନ କରିବ। ମୋ ଦର୍ଶନ ଓ ଭକ୍ତିରେ ତୁମେ ପରମ କଲ୍ୟାଣ ଲାଭ କରିବ।
3.232.32
इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्यज्य महेश्वरः ।
स्कन्दं सहोमया प्रीतो ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ३.२३२.३२ ॥
ଏହା କହି ମହେଶ୍ୱର ତାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ବିଦାୟ ଦେଲେ। ଉମା ସହ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେ ତେଜରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ।
3.232.33
विसर्जिते ततः स्कन्दे बभूवौत्पातिकं महत् ।
सहसैव महाराजदेवान्सर्वान्प्रमोहयत् ॥ ३.२३२.३३ ॥
ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବା ପରେ ସେତେବେଳେ ଏକ ବଡ଼ ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଉପୁଜିଲା। ହେ ମହାରାଜ, ତାହା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ମୋହିତ କଲା।
3.232.34
जज्वाल स्वं सनक्षत्रं प्रमूढं भुवनं भृशम् ।
चचाल व्यनदच्चोर्वी तमोभूतं जगत्प्रभो ॥ ३.२३२.३४ ॥
ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ଜଗତ ଅତ୍ୟଧିକ ମୋହିତ ହୋଇ ଜ୍ୱଳି ଉଠିଲା। ପୃଥିବୀ କମ୍ପି ଗର୍ଜନ କଲା; ହେ ପ୍ରଭୁ, ଜଗତ ଅନ୍ଧକାରମୟ ହୋଇଗଲା।
3.232.35
ततस्तद्दारुणं दृष्ट्वा क्षुभितः शंकरस्तदा ।
उमा चैवमहाभाग देवाश्च समहर्षयः ॥ ३.२३२.३५ ॥
ତେବେ ସେହି ଭୟଙ୍କର ଦେଖି ଶଙ୍କର ସେତେବେଳେ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ; ହେ ମହାଭାଗ, ଉମା ମଧ୍ୟ ଏବଂ ଦେବତା ଓ ମହର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ।
3.232.36
ततस्तेषु प्रमूढेषु पर्वताम्बुदसन्निभम् ।
नानाप्रहरणं घोरमदृश्यत महद्बलम् ॥ ३.२३२.३६ ॥
ତେବେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋହିତ ଥିବା ବେଳେ ପର୍ବତ ଓ ମେଘ ସଦୃଶ, ନାନା ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏକ ମହାସେନା ଦେଖାଗଲା।
3.232.37
तद्वै घोरमसङ्ख्येयं गर्जच्च विविधा गिरः ।
अभ्यद्रवद्रणए देवान्भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.२३२.३७ ॥
ସେହି ଭୟଙ୍କର, ଅସଂଖ୍ୟ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବିବିଧ ସ୍ୱରର (ଦାନବମାନେ) ରଣରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଓ ଭଗବାନ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଉପରେ ଝାସ ଦେଲେ।
3.232.38
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु बाणजालान्यनेकशः ।
पर्वताश्च शतघ्न्यश्च प्रासासिपरिघा गदाः ॥ ३.२३२.३८ ॥
ସେମାନେ ସେନାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅନେକଥର ବାଣଜାଲ, ପର୍ବତ, ଶତଘ୍ନୀ, ବର୍ଚ୍ଛା, ଖଡ୍ଗ, ପରିଘ ଓ ଗଦା ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
3.232.39
निपतद्भिश्च तैर्घोरैर्देवानीकं महायुधैः ।
क्षणेन व्यद्रवत्सर्वं विमुखं चाप्यदृश्यत ॥ ३.२३२.३९ ॥
ସେହି ଭୟଙ୍କର ମହାଯୁଧ ପଡ଼ିବାରୁ ଦେବସେନା ଏକ କ୍ଷଣରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଳାଇଲା; ମୁହଁ ଫେରାଇ ପଳାଉଥିବା ଦିଶିଲା।
3.232.40
निकृत्तयोधनागाश्वं कृत्तायुधमहारथम् ।
दानवैरर्दितं सैन्यं देवानां विमुखं बभौ ॥ ३.२३२.४० ॥
ଯୋଦ୍ଧା, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା କଟିଗଲେ, ଆୟୁଧ ଭଙ୍ଗିଗଲା, ମହାରଥୀମାନେ ପଡ଼ିଲେ—ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ଦେବସେନା ମୁହଁ ଫେରାଇ ଶୋଭା ପାଇଲା।
3.232.41
असुरैर्वध्यमानं तत्पावकैरिव काननम् ।
अपतद्दग्धभूयिष्ठं महाद्रुमवनं तथा ॥ ३.२३२.४१ ॥
ଅସୁରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଉଥିବା ସେହି ସେନା, ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ବନ ପରି ପଡ଼ିଲା; ବଡ଼ ବୃକ୍ଷର ବନ ଅଧିକାଂଶ ଜଳିଗଲା ପରି।
3.232.42
ते विभिन्नशिरोदेहाः प्राद्रवन्तो दिवौकसः ।
न नाथमधिगच्छन्ति वध्यमाना महारणे ॥ ३.२३२.४२ ॥
ମୁଣ୍ଡ ଓ ଶରୀର ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସେହି ଦିବୌକସ ଦେବତାମାନେ ପଳାଇବା ସମୟରେ, ମହାରଣରେ ବଧ ହେଉଥିଲେ; କେହି ରକ୍ଷକ ପାଇଲେ ନାହିଁ।
3.232.43
अथ तद्विद्रुतं सैन्यं दृष्ट्वा देवः पुरंदरः ।
आश्वासयन्नुवाचेदं बलभिद्दानवार्दितम् ॥ ३.२३२.४३ ॥
ଏବେ ପଳାଉଥିବା ସେହି ସୈନ୍ୟକୁ ଦେଖି ଦେବରାଜ ପୁରନ୍ଦର, ଦାନବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରି ଏହା କହିଲେ।
3.232.44
भयं त्यजत भद्रं व शूराः शस्त्राणि गृह्णत ।
कुरुध्वंविक्रमे बुद्धिं मा वः काचिद्व्यथा भवेत् ॥ ३.२३२.४४ ॥
ହେ ବୀରଗଣ, ଭୟ ତ୍ୟାଗ କର, ତୁମମାନଙ୍କର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ; ଅସ୍ତ୍ର ଧର। ପରାକ୍ରମରେ ମନ ଦିଅ; ତୁମମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ବ୍ୟଥା ନ ହେଉ।
3.232.45
जयतैनाम्सुदुर्वृत्तान्दानवान्घोरदर्शनान् ।
अभिद्रवत भद्रं वो मया सह महासुरान् ॥ ३.२३२.४५ ॥
ଏହି ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଓ ଅତି ଦୁରାଚାରୀ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଜୟ କର; ମୋ ସହିତ ଏହି ମହାସୁରମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କର, ତୁମମାନଙ୍କର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ।
3.232.46
शक्रस् वचनं श्रुत्वा समाश्वस्ता दिवौकसः ।
दानवान्प्रत्ययुध्यन्त शक्रं कृत्वा व्यपाश्रयम् ॥ ३.२३२.४६ ॥
ଶକ୍ରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଦାନବମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
3.232.47
ततस्ते त्रिदशाः सर्वेमरुतश्च महाबलाः ।
प्रत्युद्ययुर्महाभागाः साध्याश्च वसुभिः सह ॥ ३.२३२.४७ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ସମସ୍ତ ତ୍ରିଦଶ, ମହାବଳୀ ମରୁତ୍ଗଣ ଓ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ସାଧ୍ୟଗଣ ବସୁମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଗେଇ ଗଲେ।
3.232.48
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु क्रुद्धैः शस्त्राणि संयुगे ।
शराश्च दैत्यकायेषु पिबन्ति रुधिरं बहु ॥ ३.२३२.४८ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ସୈନ୍ୟ ଉପରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବାଣ ଦୈତ୍ୟଙ୍କ ଶରୀରରେ ବହୁତ ରକ୍ତ ପାନ କଲା।
3.232.49
तेषां देहान्विनिर्भिद्य शरास्ते निशितास्तदा ।
निपतन्तोऽभ्यदृश्यन्त नगेभ्य इव पन्नगाः ॥ ३.२३२.४९ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର ବିନ୍ଧି ସେହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣଗୁଡ଼ିକ ତେବେ ପର୍ବତୀୟ ହାତୀଙ୍କ ଠାରୁ ପଡ଼ୁଥିବା ସର୍ପଙ୍କ ପରି ପଡ଼ୁଥିବା ଦେଖାଗଲା।
3.232.50
तानि दैत्यशरीराणि निर्भिन्नानिस्म सायकैः ।
अपतन्भूतलेराजंश्छिन्नाभ्राणीव सर्वशः ॥ ३.२३२.५० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ସେହି ଦୈତ୍ୟଶରୀରଗୁଡ଼ିକ କଟା ମେଘ ପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା।
3.232.51
ततस्तद्दानवं सैन्यं सर्वैर्देवगणैर्युधि ।
त्रासितं विविधैर्बाणैः कृतंचैव पराङ्युखम् ॥ ३.२३२.५१ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ବାଣରେ ତ୍ରସ୍ତ ସେହି ଦାନବ ସେନା ପଛ ଫେରି ପଳାଇଲା।
3.232.52
अथोत्क्रुष्टं तदा हृष्टैः सर्वैर्देवैरुदायुधैः ।
संहतानि च तूर्याणि प्रावाद्यन्त ह्यनेकशः ॥ ३.२३२.५२ ॥
ତା'ପରେ ହର୍ଷିତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ଉଚ୍ଚ ଜୟଧ୍ୱନି କଲେ; ଅନେକ ବାଦ୍ୟ ଏକାସାଥେ ବାଜିଲା।
3.232.53
एवमन्योन्रसंयुक्तं युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
देवानां दानवानां च मांसशोणितकर्दमम् ॥ ३.२३२.५३ ॥
ଏହିପରି ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ପରସ୍ପର ମିଶ୍ରିତ ଯୁଦ୍ଧ ଅତି ଭୟଙ୍କର ହେଲା; ତାହା ମାଂସ ଓ ରକ୍ତର କାଦୁଅ ଥିଲା।
3.232.54
अनयो देवलोकस्य सहसैवाभ्यदृश्यत ।
तथहि दानवा घोरा विनिघ्नन्ति दिवौकसः ॥ ३.२३२.५४ ॥
ଏହି ଦୁହିଁଙ୍କ କାରଣରୁ ଦେବଲୋକ ହଠାତ୍ ଦେଖାଗଲା; କାରଣ ଭୟଙ୍କର ଦାନବମାନେ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନଙ୍କୁ ମାରୁଥିଲେ।
3.232.55
ततस्तूर्यप्रणादाश्च भेरीणां च महास्वनाः ।
बभूवुर्दानवेन्द्राणां सिंहनादाश्च दारुणाः ॥ ३.२३२.५५ ॥
ତା'ପରେ ଦାନବେନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କର ତୂର୍ଯ୍ୟ ନାଦ, ଭେରୀର ମହାଧ୍ୱନି ଓ ଭୟଙ୍କର ସିଂହନାଦ ଉଠିଲା।
3.232.56
अथ दैत्यबलाद्घोरान्निष्पपात महाबलः ।
दानवो महिषो नाम प्रगृह्य विपुलं गिरिम् ॥ ३.२३२.५६ ॥
ତା'ପରେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ସେନାରୁ ମହାବଳୀ ମହିଷ ନାମକ ଦାନବ ଏକ ବିଶାଳ ପର୍ବତ ଧରି ବାହାରିଲା।
3.232.57
ते तं धनैरिवादित्यं दृष्ट्वासंपरिवारितम् ।
तमुद्यतगिरिं राजन्व्यद्रवन्त दिवौकसः ॥ ३.२३२.५७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମେଘରେ ଘେରିଯାଇଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ପର୍ବତ ଉଠାଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ତାକୁ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ପଳାଇଲେ।
3.232.58
अथाभिद्रुत्य महिषो देवांश्चिक्षेप तं गिरिम् ।
महाकायं महाराज सतोयमिव तोयदम् ॥ ३.२३२.५८ ॥
ତା'ପରେ ମହିଷ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ି, ହେ ମହାରାଜ, ଜଳଭରା ମେଘ ପରି ସେହି ବିଶାଳ ପର୍ବତ ଫୋପାଡ଼ିଲା।
3.232.59
पतता तेन गिरिणा देवसैन्यस् पार्थिव ।
भीमरूपेण निहतमयुतं प्रापतद्भुवि ॥ ३.२३२.५९ ॥
ହେ ପୃଥିବୀପତି, ପଡ଼ୁଥିବା ସେହି ଭୟଙ୍କର ରୂପ ପର୍ବତରେ ଦେବସେନାର ଦଶ ହଜାର ଯୋଦ୍ଧା ନିହତ ହୋଇ ଧରଣୀରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
3.232.60
अथ तैर्दानवैः सार्धं महिषस्त्रासयन्सुरान् ।
अभ्यद्रवद्रणे तूर्णं सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ३.२३२.६० ॥
ତା'ପରେ ମହିଷ ସେହି ଦାନବମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି ରଣରେ ଶୀଘ୍ର ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ିଲା, ଯେପରି ସିଂହ ସାନ ହରିଣଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼େ।
3.232.61
तमापतन्तं महिषं दृष्ट्वा सेन्द्रा दिवौकसः ।
व्यद्रवन्तरणे बीता विकीर्णायुधकेतनाः ॥ ३.२३२.६१ ॥
ସେହି ଧାଉଁଥିବା ମହିଷକୁ ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ରଣରୁ ପଳାଇଲେ; ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଧ୍ୱଜା ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେଲା।
3.232.62
ततःस महिषः क्रुद्धस्तूर्णं रुद्ररथं ययौ ।
अभिद्रुत्य च जग्राह रुद्रस् रथकूवरम् ॥ ३.२३२.६२ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୋଧିତ ସେ ମହିଷ ଶୀଘ୍ର ରୁଦ୍ରଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଗଲା, ତା ଉପରେ ଝାସ ଦେଇ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ରଥର କୂବର ଧରିଲା।
3.232.63
यदा रुद्ररथं क्रुद्धो महिषः सहसा गतः ।
रेसतू रोदसी गाढं मुमुहुश् महर्षयः ॥ ३.२३२.६३ ॥
କ୍ରୋଧିତ ମହିଷ ହଠାତ୍ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ରଥ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ପ୍ରବଳ ଭାବେ ଗର୍ଜି ଉଠିଲେ; ମହର୍ଷିମାନେ ମୋହିତ ହୋଇଗଲେ।
3.232.64
अनदंश्चमहाकाया दैत्या जलधरोपमाः ।
आसीच्चनिश्चितं तेषां जितमस्माभिरित्युत ॥ ३.२३२.६४ ॥
ବିଶାଳ ଶରୀରୀ ଦୈତ୍ୟମାନେ ମେଘ ପରି ଗର୍ଜିଲେ; 'ଆମେ ଜିଣିଛୁ' ବୋଲି ସେମାନଙ୍କର ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା।
3.232.65
तथाभूते तु भगवानाहूय गुहमात्मजम् ।
दौरात्म्यं पश्य पुतर् त्वं दानवस्य दुरात्मनः।
जहि शीघ्रं दुराचारं द्रष्टुमिच्छामि ते बलम् ॥ ३.२३२.६५ ॥
ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଭଗବାନ ନିଜ ପୁତ୍ର ଗୁହଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, 'ପୁତ୍ର, ଏ ଦୁରାତ୍ମା ଦାନବର ଦୁଷ୍ଟତା ଦେଖ; ଏ ଦୁରାଚାରୀକୁ ଶୀଘ୍ର ବଧ କର; ମୁଁ ତୋ ବଳ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।'
3.232.66
इत्युक्ताव भगवान्स्कन्दं परिपूज्य महेश्वरः ।
अयोजयन्निग्रहार्थं महिषस् गतायुषः।
सस्मार च तदा स्कन्दं मृत्युं तस्य दुरात्मनः ॥ ३.२३२.६६ ॥
ଏପରି କୁହାଗଲେ ମହେଶ୍ୱର ଭଗବାନ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ମହିଷକୁ ଦମନ କରିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ; ସେ ଦୁରାତ୍ମାର ଆୟୁ ଶେଷ ହେବାକୁ ଥିବାରୁ ସେତେବେଳେ ସେ ସ୍କନ୍ଦ ଓ ତାର ମୃତ୍ୟୁକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
3.232.67
महिषोऽपि रथं दृष्ट्वा रौद्रं रुद्रस् चानदत् ।
देवान्संत्रासयंश्चापि दैत्यांस्चापिप्रहर्षयत् ॥ ३.२३२.६७ ॥
ମହିଷ ମଧ୍ୟ ସେ ଭୟଙ୍କର ରଥ ଦେଖି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଗର୍ଜନ କଲା; ଦେବତାଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରି ଓ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ହର୍ଷିତ କରି।
3.232.68
ततस्तस्मिनभये घोरे देवानां समुपस्थिते ।
आजगाम महासेनः क्रोधात्सूर्य इव ज्वलन् ॥ ३.२३२.६८ ॥
ତା'ପରେ ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ଉପସ୍ଥିତ ସେ ଘୋର ଭୟରେ, ମହାସେନ କ୍ରୋଧରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ହୋଇ ଆସିଲେ।
3.232.69
लोहिताम्बरसंवीतो लोहितस्रग्विभूषणः ।
लोहिताश्वो महाबाहुर्हिरण्यकवचः प्रभुः ॥ ३.२३२.६९ ॥
ଲାଲ ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ, ଲାଲ ମାଳାରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ଲାଲ ଘୋଡ଼ାବିଶିଷ୍ଟ, ମହାବାହୁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚଧାରୀ ପ୍ରଭୁ।
3.232.70
रथमादित्यसंकाशमास्थितः कनकप्रभम् ।
तं दृष्ट्वा दैत्यसेना सा व्यद्रवत्सहसा रणे ॥ ३.२३२.७० ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭାର ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୈତ୍ୟସେନା ରଣରେ ହଠାତ୍ ପଳାଇଲା।
3.232.71
स चापि तां प्रज्वलितां महिषस् विदारिणीम् ।
मुमोच शक्तिं राजेनद्र महासेनो महाबलः ॥ ३.२३२.७१ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେ ମହାବଳ ମହାସେନ ମଧ୍ୟ ସେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ମହିଷବିଦାରିଣୀ ଶକ୍ତି ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
3.232.72
सा मुक्ताऽभ्यहरत्तस्य महिषस्य शिरो महत् ।
पपात भिन्ने शिरसि महिषस्त्यक्तजीवितः ॥ ३.२३२.७२ ॥
ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେ ଶକ୍ତି ମହିଷର ବିଶାଳ ମସ୍ତକରେ ଆଘାତ କଲା; ମସ୍ତକ ଫାଟିଲେ, ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ମହିଷ ପଡ଼ି ଗଲା।
3.232.73
पतता शिरसा तेन द्वारं षोडशयोजनम् ।
पर्वताभेन पिहितं तदाऽगम्यं ततोऽभवत्।
उत्तराः कुरवस्तेन गच्छन्त्यद्य यथासुम् ॥ ३.२३२.७३ ॥
ପଡ଼ିଥିବା ସେହି ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଷୋଳ ଯୋଜନ ବିସ୍ତାରର ସେହି ଦ୍ୱାର ପର୍ବତ ପରି ରୁଦ୍ଧ ହେଲା ଏବଂ ସେଦିନଠାରୁ ତାହା ଅଗମ୍ୟ ହେଲା। ସେହି ପଥରେ ଉତ୍ତର କୁରୁମାନେ ଆଜି ବି ସୁଖରେ ଯାଆନ୍ତି।
3.232.74
क्षिप्ताक्षिप्ता तु सा शक्तिर्हत्वा शत्रून्सहस्रशः ।
स्कन्दहस्तमनुप्राप्ता दृश्यते देवदानवैः ॥ ३.२३२.७४ ॥
ନିକ୍ଷେପ ଓ ପୁନରାଗତ ସେହି ଶକ୍ତି ହଜାର ହଜାର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବଧ କରି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ହାତରେ ଫେରିଆସିଲା, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଏହା ଦେଖିଲେ।
3.232.75
प्रायः शरैर्विनिहता महासेनेन धीमता ।
शेषा दैत्यगणा घोरा भीतास्त्रस्ता दुरासदैः।
स्कन्दपारिषदैर्हत्वा भक्षिताश्च सहस्रशः ॥ ३.२३२.७५ ॥
ଅଧିକାଂଶ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମହାସେନଙ୍କ ବାଣରେ ହତ ହେଲେ; ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୟଙ୍କର ଦୈତ୍ୟଗଣ ଭୀତ ଓ ତ୍ରସ୍ତ ହେଲେ; ଦୁର୍ଜୟ ସ୍କନ୍ଦ-ପାର୍ଷଦମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ହଜାର ହଜାର ଭକ୍ଷଣ କଲେ।
3.232.76
दनवान्भक्षयन्तस्ते प्रपिबन्तश्च शोणितम् ।
क्षणान्निर्दानवं सर्वमकार्षुर्भृशहर्षिताः ॥ ३.२३२.७६ ॥
ସେମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରି ରକ୍ତ ପାନ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହୋଇ କ୍ଷଣମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦାନବଶୂନ୍ୟ କଲେ।
3.232.77
तमांसीवयथा सूर्यो वृक्षानग्निर्घनान्खगः ।
तथास्कन्दोऽजयच्छत्रून्स्वेन वीर्येण कीर्तिमान् ॥ ३.२३२.७७ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରକୁ, ଅଗ୍ନି ଘନ ବୃକ୍ଷକୁ, ପକ୍ଷୀ (ଗରୁଡ଼) ସର୍ପକୁ ଜିଣିବା ପରି, କୀର୍ତ୍ତିମାନ ସ୍କନ୍ଦ ନିଜ ପରାକ୍ରମରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିଣିଲେ।
3.232.78
संपूज्यमानस्त्रिदशैरभिवाद्य महेश्वरम् ।
शुशुभे कृतिकापुत्रः प्रकीरणांशुरिवांशुमान् ॥ ३.२३२.७८ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କୃତ୍ତିକାପୁତ୍ର ବିକୀର୍ଣ୍ଣ କିରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଶୋଭିତ ହେଲେ।
3.232.79
नष्टशत्रुर्यदा स्कन्दः प्रयातस्तु महेश्वरम् ।
तदाऽब्रवीन्महासेनं परिष्वज्य पुरंदरः ॥ ३.२३२.७९ ॥
ଶତ୍ରୁ ନଷ୍ଟ ହେବା ପରେ ସ୍କନ୍ଦ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ତେବେ ପୁରନ୍ଦର (ଇନ୍ଦ୍ର) ମହାସେନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ।
3.232.80
ब्रह्मदत्तवरः स्कन्द त्वयाऽयं महिषो हतः ।
हजय्यो युधि देवानां दानवः स महाबलः ॥ ३.२३२.८० ॥
ହେ ସ୍କନ୍ଦ! ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବର ପାଇଥିବା ଏହି ମହିଷ ଦାନବକୁ ତୁମେ ବଧ କଲ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାଙ୍କ ଅଜେୟ ସେ ମହାବଳୀ ଥିଲା।
3.232.81
देवास्तृणसमा यस्य वबूवुर्जयतांवर ।
सोऽयं त्वया महाबाहो शमितो देवकण्टकः ॥ ३.२३२.८१ ॥
ଯାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ଦେବତା ତୃଣ ସଦୃଶ ହୋଇଥିଲେ, ହେ ବିଜୟୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ! ହେ ମହାବାହୁ! ଦେବତାଙ୍କ କଣ୍ଟକ ସେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ କରାଯାଇଛି।
3.232.82
शतं महिषतुल्यानां दानवानां त्वय रणे ।
निहतंदेवशत्रूणां यैर्वयं पूर्वतापिताः ॥ ३.२३२.८२ ॥
ମହିଷ ସଦୃଶ ଶହେ ଦାନବଙ୍କୁ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କଲ; ପୂର୍ବେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ତାପିତ କରିଥିଲେ, ସେହି ଦେବଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ।
3.232.83
तावकैर्भक्षिताश्चान्ये दानवाः शतसङ्घशः ।
अजेयस्त्वं रणेऽरीणामुमापतिरिव प्रभुः ॥ ३.२३२.८३ ॥
ତୁମ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶହ ଶହ ଅନ୍ୟ ଦାନବ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ଷିତ ହେଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଉମାପତିଙ୍କ ପରି ଅଜେୟ ପ୍ରଭୁ।
3.232.84
एतत्ते प्रथमं देव ख्यातं कर्म भविष्यति ।
त्रिषु लोकेषु कीर्तिश्च तवाक्षय्या भविष्यति।
वशगाश्च भविष्यनति सुरास्तव महाभुज ॥ ३.२३२.८४ ॥
ହେ ଦେବ! ଏହା ତୁମର ପ୍ରଥମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କର୍ମ ହେବ; ତିନି ଲୋକରେ ତୁମ କୀର୍ତ୍ତି ଅକ୍ଷୟ ହେବ; ହେ ମହାଭୁଜ! ଦେବତାମାନେ ତୁମ ବଶରେ ରହିବେ।
3.232.85
महासेनमेवमुक्त्वा निवृत्तः सह दैवतैः ।
अनुज्ञातो भगवता त्र्यम्बकेण शचीपतिः ॥ ३.२३२.८५ ॥
ମହାସେନଙ୍କୁ ଏହିପରି କହି ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ସେ ଫେରିଲେ। ଭଗବାନ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ (ଶିବ)ଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ଶଚୀପତି (ଇନ୍ଦ୍ର) ଫେରିଗଲେ।
3.232.86
गतो भद्रवटंरुद्रो निवृत्ताश्च दिवौकसः ।
उक्ताश्च देवा रुद्रेण स्कन्दं पश्यत मामिव ॥ ३.२३२.८६ ॥
ରୁଦ୍ର ଭଦ୍ରବଟକୁ ଗଲେ; ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ଫେରିଲେ। ରୁଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ମୋ ପରି ଦେଖ।'
3.232.87
स हत्वा दानवगणान्पूज्यमानो महर्षिभिः ।
एकाह्नैवाजयत्सर्वं त्रैलोक्यं वह्निनन्दनः ॥ ३.२३२.८७ ॥
ଦାନବଗଣଙ୍କୁ ବଧ କରି, ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର ଏକ ଦିନରେ ତ୍ରିଲୋକ ଜିଣିଲେ।
3.232.88
स्कन्दस् य इदं विप्रः पठेज्जन्म समाहितः ।
शृणुयाद्ब्राह्मणेभ्यो यः श्रावयेद्वाविचेतनम् ॥ ३.२३२.८८ ॥
ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଏହି ଜନ୍ମବୃତ୍ତାନ୍ତ ଯେଉଁ ବିପ୍ର ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ପାଠ କରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କଠାରୁ ଯେ ଶୁଣେ, କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀକୁ ଯେ ଶୁଣାଏ—
3.232.89
धनमायुर्यशो दीप्तिं पुत्राञ्शत्रुजयंतथा ।
सपुष्टिमिहसंप्राप्य स्कन्दसालोक्यमाप्नुयात् ॥ ३.२३२.८९ ॥
ଧନ, ଆୟୁ, ଯଶ, ତେଜ, ପୁତ୍ର, ଶତ୍ରୁଜୟ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି—ଏହି ଲୋକରେ ଏସବୁ ପାଇ ସେ ସ୍କନ୍ଦଲୋକ ପାଏ।