Mahābhārata · Adhyāya 3.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.232.1
यदाऽभिषिक्तो भगवान्सैनापत्ये तु पावकिः ।
तदा संप्रस्थितः श्रीमान्हृष्टो भद्रवटं हरः ॥ ३.२३२.१ ॥
Cuando el bienaventurado Pāvaki fue ungido como comandante del ejército, el glorioso Hara, complacido, partió hacia Bhadravaṭa.
3.232.2
रथेनादित्यवर्णेन पार्वत्या सहितः प्रभुः ।
अनुयातः सुरैः सर्वैः सहस्राक्षपुरोगमैः ॥ ३.२३२.२ ॥
En un carro del color del sol, el señor marchó con Pārvatī, seguido por todos los dioses, encabezados por Sahasrākṣa (Indra).
3.232.3
सहस्रं तस्य सिंहानां तस्मिन्युक्तं रथोत्तमे ।
उत्पपात दिवं शुभ्रं कालेनाभिप्रचोदितम् ॥ ३.२३२.३ ॥
Mil leones uncidos a aquel excelente carro, impulsados por el tiempo, se alzaron hacia el cielo brillante.
3.232.4
तेपिबन्त इवाकाशं त्रासयन्तक्षराचरान् ।
सिंहा नभस्यगच्छन्त नदन्तश्चारुकेसराः ॥ ३.२३२.४ ॥
Como si bebieran el cielo, aterrorizando a los seres móviles e inmóviles, los leones de hermosas melenas avanzaron por el cielo rugiendo.
3.232.5
तस्मिन्रथे पशुपतिः स्थितो भात्युमया सह ।
विद्युता सहितः सूर्यः सेन्द्रचापे घने यथा ॥ ३.२३२.५ ॥
En aquel carro, Paśupati, sentado junto a Umā, resplandecía como el sol con el relámpago en una nube densa con arcoíris.
3.232.6
अग्रतस्तस्य भगवान्धनेशो गुह्यकैः सह ।
आस्थाय रुचिरं याति पुष्पकं नरवाहनः ॥ ३.२३२.६ ॥
Delante de él avanza el bienaventurado señor de la riqueza, Dhaneśa (Kubera), con los Guhyaka, montado en el espléndido Puṣpaka, el carro llevado por hombres.
3.232.7
ऐरावतं समास्थाय शक्रश्चापि सुरैः सह ।
पृष्ठतोऽनुययौ यान्तं वरदं वृषभध्वजम् ॥ ३.२३२.७ ॥
Montado en Airāvata, también Indra, junto con los dioses, lo seguía por detrás mientras él avanzaba, el otorgador de dones, el de la bandera del toro.
3.232.8
जृम्भकैर्यक्षरक्षोभिः स्रग्विभिः समलंकृतः ।
यात्यमोघो महायक्षो दक्षिणं पक्षमास्थितः ॥ ३.२३२.८ ॥
Adornado por los Jṛmbhakas, yakṣas y rākṣasas, y por huestes portadoras de guirnaldas, el infalible gran yakṣa avanza tomando el lado derecho.
3.232.9
तस्य दक्षिणतो देवा बहवश्चित्रयोधिनः ।
गच्छन्ति वसुभिः सार्धं रुद्रैश्च सह संगताः ॥ ३.२३२.९ ॥
A su derecha van muchos dioses, guerreros maravillosos, unidos con los Vasus y con los Rudras.
3.232.10
यमश्च मृत्युना सार्धं सर्वतः परिवारितः ।
घोरैर्व्याधिशतैर्याति घोररूपवपुस्तथा ॥ ३.२३२.१० ॥
Yama también va, junto con la Muerte, rodeado por todos lados por cientos de enfermedades terribles, de forma y cuerpo horrendos.
3.232.11
यमस्य पृष्ठतश्चैव रघोरस्त्रिशिखरः शितः ।
विजयो नाम रुद्रस्य याति शूलः स्वलंकृतः ॥ ३.२३२.११ ॥
Detrás de Yama va el tridente de Rudra llamado Vijaya, temible, de tres puntas y afilado, bien adornado.
3.232.12
तमुग्रपाशो वरुणो भगवान्सलिलेश्वरः ।
परिवार्य शनैर्याति यादोभिर्विविधैर्वृतः ॥ ३.२३२.१२ ॥
Y Varuṇa, el bienaventurado señor de las aguas, con su terrible lazo, lo rodea y avanza lentamente, acompañado de diversas criaturas acuáticas.
3.232.13
पृष्ठतोविजयस्यापि याति रुद्रस्य पट्टसः ।
गदामुसलशक्त्याद्यैर्वृतः प्रहरणोत्तमैः ॥ ३.२३२.१३ ॥
Detrás de Vijaya también avanza el paṭṭasa de Rudra, rodeado de mazas, mazos, lanzas y otras excelentes armas.
3.232.14
पट्टसं त्वन्वगाद्राजंश्छत्रं रौद्रं महाप्रभम् ।
कमण्डलुश्चाप्यनु तं महर्षिगणसेवितः ॥ ३.२३२.१४ ॥
Oh rey, tras el paṭṭasa avanza el feroz parasol de gran resplandor, y tras él el cuenco de agua, servido por multitudes de grandes sabios.
3.232.15
तस्य दक्षिणतो भाति दण्डो गच्छञ्श्रिया वृतः ।
भृग्वङ्गिरोभिः सहितो दैधतैश्चानुपूजितः ॥ ३.२३२.१५ ॥
A su derecha brilla el bastón, avanzando, rodeado de esplendor, junto con Bhṛgu y los Aṅgiras, debidamente honrado por los Daidhatas.
3.232.16
एषां तु पृष्ठतो रुद्रो विमले स्यन्दने स्थितः ।
याति संहर्षयन्सर्वांस्तेजसा त्रिदिवौकसः ॥ ३.२३२.१६ ॥
Tras todos ellos va Rudra, de pie sobre un carro resplandeciente, alegrando con su esplendor a todos los moradores del cielo.
3.232.17
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वा भुजगास्तथा ।
नद्यो ह्रदाःसमुद्राश्चतथैवाप्सरसां गणाः ॥ ३.२३२.१७ ॥
Sabios y dioses, gandharvas y serpientes; igualmente ríos, lagos y océanos, y también las multitudes de apsarases.
3.232.18
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैवदेवानां शिशवश्च ये ।
स्त्रियश्च विविधाकारा यान्ति रुद्रस्य पृष्ठतः ॥ ३.२३२.१८ ॥
Las constelaciones y los planetas, los hijos de los dioses y mujeres de formas diversas, todos siguen tras Rudra.
3.232.19
सृजन्त्यः पुष्पवर्षाणि चारुरूपा वराङ्गनाः ।
पर्जन्यश्चाप्यनुययौ नमस्कृत्य पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.१९ ॥
Hermosas y excelentes mujeres avanzaban esparciendo lluvias de flores, y también la nube, tras postrarse ante Pinākin, lo siguió.
3.232.20
छत्रं च पाण्डुरं सोमस्तस्य मूर्धन्यधारयत् ।
चामरे चापि वायुश्च गृहीत्वाऽग्निश्च धिष्ठितौ ॥ ३.२३२.२० ॥
La Luna sostuvo un parasol blanco sobre su cabeza, y el Viento y el Fuego se pusieron de pie sosteniendo abanicos de cola de yak.
3.232.21
शक्रश्च पृष्ठतस्तस्य याति राजञ्छ्रिया वृतः ।
सहराजर्षिभिः सर्वैः स्तुवानो वृषकेतनम् ॥ ३.२३२.२१ ॥
Oh rey, también Indra va tras él, rodeado de esplendor, alabando al de estandarte de toro junto con todos los reyes sabios.
3.232.22
गौरी विद्याऽथ गान्धारी केशिनी मित्रसाह्वया ।
सावित्र्या सह सर्वास्ताः पार्वत्या यान्ति पृष्ठतः ॥ ३.२३२.२२ ॥
Gaurī, Vidyā, Gāndhārī, Keśinī y la diosa llamada Mitra, todas junto con Sāvitrī, van detrás de Pārvatī.
3.232.23
तत्र विद्यागणाः सर्वेये केचित्कविभिः स्मृताः ।
तस्य कुर्वन्ति वचनं सेन्द्रा देवाश्चमूमुखे ॥ ३.२३२.२३ ॥
Allí todas las huestes de conocimiento, algunas de las cuales recuerdan los poetas, junto con los dioses con Indra, cumplen su orden al frente del ejército.
3.232.24
गृहीत्वा तु पताकां वै यात्यग्रे राक्षसो ग्रहः ।
व्यापृतस्तु श्मशाने यो नित्यं रुद्रस् वै सखा।
पिङ्गलो नाम यक्षेन्द्रो लोकस्यानन्ददायकः ॥ ३.२३२.२४ ॥
Llevando un estandarte, el planeta rākṣasa va al frente; es Piṅgala, señor de los yakṣas, siempre ocupado en el crematorio, amigo de Rudra, dador de alegría al mundo.
3.232.25
एबिश्च सहितो देवस्तत्रयाति यथासुखम् ।
अग्रतः पृष्ठतस्चैवं न हि तस्य गतिर्ध्रुवा ॥ ३.२३२.२५ ॥
Acompañado por estos, el dios va allí a su gusto; delante y detrás, su marcha no es fija.
3.232.26
रुद्रं सत्कर्मभिर्मर्त्याः पूजयन्तीह दैवतम् ।
शिवमित्येव यं प्राहुरीशं रुद्रं पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.२६ ॥
Aquí los mortales adoran al dios Rudra con buenas obras, a quien llaman Śiva, el señor Rudra, portador del arco Pināka.
3.232.27
एवं सर्वे सुरगणास्तदा वै प्रीतमानसाः ।
भावैस्तु विविधाकारैः पूजयन्ति महेश्वरम् ॥ ३.२३२.२७ ॥
Así, entonces, todas las huestes de dioses, con ánimo alegre, adoran al gran Señor con diversas disposiciones.
3.232.28
कदेवसेनापतिस्त्वं देवसेनाभिरावृतः ।
अनुदच्छति देवेशं ब्रह्मण्यः कृत्तिकासुतः ॥ ३.२३२.२८ ॥
Oh comandante del ejército de los dioses, rodeado de huestes divinas, sigues al señor de los dioses, devoto de los brahmanes, hijo de las Kṛttikās.
3.232.29
अथाब्रवीन्महासेनं महादेवो बृहद्वचः ।
सप्तमं मारुतस्कन्धं रक्ष नित्यमतन्द्रितः ॥ ३.२३२.२९ ॥
Entonces Mahādeva dijo palabras graves a Mahāsena: 'Protege siempre, sin cansancio, la séptima tropa de los Maruts.'
3.232.30
सप्तमं मारुतस्कन्धं पालयिष्याम्यहं प्रभो ।
यदन्यदपि मे कार्यं देव तद्वद माचिरम् ॥ ३.२३२.३० ॥
Oh señor, protegeré la séptima tropa de los Maruts. Oh dios, dime sin demora cualquier otra tarea que me corresponda.
3.232.31
कार्येष्वहं त्वया पुत्र संद्रष्टव्यः सदैव हि ।
दर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि ॥ ३.२३२.३१ ॥
Hijo, en tus empresas siempre debes buscar verme. Por verme y por devoción, alcanzarás el supremo bien.
3.232.32
इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्यज्य महेश्वरः ।
स्कन्दं सहोमया प्रीतो ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ३.२३२.३२ ॥
Habiendo dicho esto, el gran Señor lo abrazó y lo despidió; complacido junto con Umā, despidió a Skanda, que resplandecía como ardiendo de esplendor.
3.232.33
विसर्जिते ततः स्कन्दे बभूवौत्पातिकं महत् ।
सहसैव महाराजदेवान्सर्वान्प्रमोहयत् ॥ ३.२३२.३३ ॥
Cuando Skanda fue despedido, entonces surgió un gran presagio, oh gran rey, que de repente confundió a todos los dioses.
3.232.34
जज्वाल स्वं सनक्षत्रं प्रमूढं भुवनं भृशम् ।
चचाल व्यनदच्चोर्वी तमोभूतं जगत्प्रभो ॥ ३.२३२.३४ ॥
El mundo, junto con sus estrellas, quedó profundamente desconcertado y ardió; la tierra tembló y rugió, y el universo, oh señor, se volvió oscuridad.
3.232.35
ततस्तद्दारुणं दृष्ट्वा क्षुभितः शंकरस्तदा ।
उमा चैवमहाभाग देवाश्च समहर्षयः ॥ ३.२३२.३५ ॥
Entonces, al ver aquel espantoso espectáculo, Śaṅkara se turbó en aquel momento; y, oh afortunado, también Umā, y los dioses junto con los grandes sabios.
3.232.36
ततस्तेषु प्रमूढेषु पर्वताम्बुदसन्निभम् ।
नानाप्रहरणं घोरमदृश्यत महद्बलम् ॥ ३.२३२.३६ ॥
Entonces, mientras todos estaban desconcertados, apareció un gran ejército semejante a montañas y nubes, portando numerosas armas terribles.
3.232.37
तद्वै घोरमसङ्ख्येयं गर्जच्च विविधा गिरः ।
अभ्यद्रवद्रणए देवान्भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.२३२.३७ ॥
Aquella hueste terrible, innumerable, rugiendo con voces diversas, se lanzó en la batalla contra los dioses y contra el venerable Śaṅkara.
3.232.38
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु बाणजालान्यनेकशः ।
पर्वताश्च शतघ्न्यश्च प्रासासिपरिघा गदाः ॥ ३.२३२.३८ ॥
Ellos lanzaron una y otra vez contra las filas redes de flechas, montañas, śataghnīs, lanzas, espadas, mazas de hierro y mazos.
3.232.39
निपतद्भिश्च तैर्घोरैर्देवानीकं महायुधैः ।
क्षणेन व्यद्रवत्सर्वं विमुखं चाप्यदृश्यत ॥ ३.२३२.३९ ॥
Al caer sobre ellos aquellas terribles armas gigantescas, todo el ejército de los dioses fue puesto en fuga en un instante, y se le vio huyendo con el rostro vuelto.
3.232.40
निकृत्तयोधनागाश्वं कृत्तायुधमहारथम् ।
दानवैरर्दितं सैन्यं देवानां विमुखं बभौ ॥ ३.२३२.४० ॥
Con guerreros, elefantes y caballos abatidos, armas rotas y grandes aurigas derribados, el ejército de los dioses, afligido por los dānavas, aparecía vuelto de espaldas.
3.232.41
असुरैर्वध्यमानं तत्पावकैरिव काननम् ।
अपतद्दग्धभूयिष्ठं महाद्रुमवनं तथा ॥ ३.२३२.४१ ॥
Abatido por los asuras, aquel ejército cayó como un bosque quemado por el fuego, una arboleda de grandes árboles en su mayor parte consumida.
3.232.42
ते विभिन्नशिरोदेहाः प्राद्रवन्तो दिवौकसः ।
न नाथमधिगच्छन्ति वध्यमाना महारणे ॥ ३.२३२.४२ ॥
Con cabezas y cuerpos desgarrados, los moradores del cielo huían, abatidos en la gran batalla, y no encontraban protector alguno.
3.232.43
अथ तद्विद्रुतं सैन्यं दृष्ट्वा देवः पुरंदरः ।
आश्वासयन्नुवाचेदं बलभिद्दानवार्दितम् ॥ ३.२३२.४३ ॥
Entonces Purandara, el dios, al ver aquel ejército en fuga, tranquilizándolos, afligidos por los Dānavas, les habló así.
3.232.44
भयं त्यजत भद्रं व शूराः शस्त्राणि गृह्णत ।
कुरुध्वंविक्रमे बुद्धिं मा वः काचिद्व्यथा भवेत् ॥ ३.२३२.४४ ॥
¡Oh valientes, abandonad el miedo, que os vaya bien; empuñad las armas. Poned vuestra mente en el valor; que no os aflija ninguna pena.
3.232.45
जयतैनाम्सुदुर्वृत्तान्दानवान्घोरदर्शनान् ।
अभिद्रवत भद्रं वो मया सह महासुरान् ॥ ३.२३२.४५ ॥
Vencedlos a estos Dānavas muy malvados, de aspecto terrible; atacad a estos grandes asuras junto conmigo. Que os vaya bien.
3.232.46
शक्रस् वचनं श्रुत्वा समाश्वस्ता दिवौकसः ।
दानवान्प्रत्ययुध्यन्त शक्रं कृत्वा व्यपाश्रयम् ॥ ३.२३२.४६ ॥
Al oír las palabras de Śakra, los moradores del cielo se tranquilizaron, y tomando a Śakra como refugio, combatieron contra los Dānavas.
3.232.47
ततस्ते त्रिदशाः सर्वेमरुतश्च महाबलाः ।
प्रत्युद्ययुर्महाभागाः साध्याश्च वसुभिः सह ॥ ३.२३२.४७ ॥
Entonces todos aquellos treinta dioses, y los poderosos Marutas, y los Sādhyas de gran fortuna, junto con los Vasus, avanzaron a su encuentro.
3.232.48
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु क्रुद्धैः शस्त्राणि संयुगे ।
शराश्च दैत्यकायेषु पिबन्ति रुधिरं बहु ॥ ३.२३२.४८ ॥
Las armas y flechas que aquellos dioses airados lanzaron contra las filas en la batalla bebieron mucha sangre de los cuerpos de los Daityas.
3.232.49
तेषां देहान्विनिर्भिद्य शरास्ते निशितास्तदा ।
निपतन्तोऽभ्यदृश्यन्त नगेभ्य इव पन्नगाः ॥ ३.२३२.४९ ॥
Atravesando sus cuerpos, las agudas flechas se vieron caer entonces como serpientes desde elefantes de montaña.
3.232.50
तानि दैत्यशरीराणि निर्भिन्नानिस्म सायकैः ।
अपतन्भूतलेराजंश्छिन्नाभ्राणीव सर्वशः ॥ ३.२३२.५० ॥
Aquellos cuerpos de demonios, atravesados por las flechas, cayeron al suelo por completo, oh rey, como nubes desgarradas.
3.232.51
ततस्तद्दानवं सैन्यं सर्वैर्देवगणैर्युधि ।
त्रासितं विविधैर्बाणैः कृतंचैव पराङ्युखम् ॥ ३.२३२.५१ ॥
Entonces aquel ejército de Dānavas, aterrorizado por flechas de todo tipo de todas las huestes de dioses en la batalla, volvió la espalda y huyó.
3.232.52
अथोत्क्रुष्टं तदा हृष्टैः सर्वैर्देवैरुदायुधैः ।
संहतानि च तूर्याणि प्रावाद्यन्त ह्यनेकशः ॥ ३.२३२.५२ ॥
Entonces todos los dioses, alegres, alzando sus armas, lanzaron un gran grito, y muchos instrumentos resonaron a la vez.
3.232.53
एवमन्योन्रसंयुक्तं युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
देवानां दानवानां च मांसशोणितकर्दमम् ॥ ३.२३२.५३ ॥
Así la batalla entre dioses y Dānavas, trabados unos con otros, se volvió sumamente terrible, un lodazal de carne y sangre.
3.232.54
अनयो देवलोकस्य सहसैवाभ्यदृश्यत ।
तथहि दानवा घोरा विनिघ्नन्ति दिवौकसः ॥ ३.२३२.५४ ॥
A causa de estos dos, el mundo de los dioses apareció de repente; pues los terribles Dānavas estaban abatiendo a los habitantes del cielo.
3.232.55
ततस्तूर्यप्रणादाश्च भेरीणां च महास्वनाः ।
बभूवुर्दानवेन्द्राणां सिंहनादाश्च दारुणाः ॥ ३.२३२.५५ ॥
Entonces surgieron el clamor de las trompetas, el gran estruendo de los tambores de guerra y los terribles rugidos de león de los señores de los Dānavas.
3.232.56
अथ दैत्यबलाद्घोरान्निष्पपात महाबलः ।
दानवो महिषो नाम प्रगृह्य विपुलं गिरिम् ॥ ३.२३२.५६ ॥
Entonces, desde el ejército terrible de los Daityas, salió el poderoso Dānava llamado Mahiṣa, sosteniendo en alto una vasta montaña.
3.232.57
ते तं धनैरिवादित्यं दृष्ट्वासंपरिवारितम् ।
तमुद्यतगिरिं राजन्व्यद्रवन्त दिवौकसः ॥ ३.२३२.५७ ॥
Oh rey, al verle de pie con la montaña en alto, como el sol rodeado de nubes, los habitantes del cielo huyeron.
3.232.58
अथाभिद्रुत्य महिषो देवांश्चिक्षेप तं गिरिम् ।
महाकायं महाराज सतोयमिव तोयदम् ॥ ३.२३२.५८ ॥
Entonces Mahiṣa se abalanzó sobre los dioses y arrojó aquella montaña de enorme cuerpo, oh gran rey, como una nube cargada de agua.
3.232.59
पतता तेन गिरिणा देवसैन्यस् पार्थिव ।
भीमरूपेण निहतमयुतं प्रापतद्भुवि ॥ ३.२३२.५९ ॥
Oh rey, por aquella montaña que caía de forma terrible, diez mil del ejército de los dioses fueron abatidos y cayeron a la tierra.
3.232.60
अथ तैर्दानवैः सार्धं महिषस्त्रासयन्सुरान् ।
अभ्यद्रवद्रणे तूर्णं सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ३.२३२.६० ॥
Entonces Mahiṣa, junto con aquellos Dānavas, aterrorizando a los dioses, se lanzó velozmente contra ellos en la batalla, como un león se lanza sobre los pequeños ciervos.
3.232.61
तमापतन्तं महिषं दृष्ट्वा सेन्द्रा दिवौकसः ।
व्यद्रवन्तरणे बीता विकीर्णायुधकेतनाः ॥ ३.२३२.६१ ॥
Al ver al búfalo que se abalanzaba sobre ellos, los dioses con Indra, aterrorizados, huyeron en la batalla, con sus armas y estandartes dispersos.
3.232.62
ततःस महिषः क्रुद्धस्तूर्णं रुद्ररथं ययौ ।
अभिद्रुत्य च जग्राह रुद्रस् रथकूवरम् ॥ ३.२३२.६२ ॥
Entonces el búfalo, enfurecido, se dirigió velozmente hacia el carro de Rudra, se abalanzó sobre él y agarró el timón del carro de Rudra.
3.232.63
यदा रुद्ररथं क्रुद्धो महिषः सहसा गतः ।
रेसतू रोदसी गाढं मुमुहुश् महर्षयः ॥ ३.२३२.६३ ॥
Cuando el búfalo enfurecido llegó de repente al carro de Rudra, el cielo y la tierra retumbaron con violencia, y los grandes sabios quedaron aturdidos.
3.232.64
अनदंश्चमहाकाया दैत्या जलधरोपमाः ।
आसीच्चनिश्चितं तेषां जितमस्माभिरित्युत ॥ ३.२३२.६४ ॥
Los daitya de cuerpos enormes rugieron como nubes de lluvia, y estaban seguros de que nos habían vencido.
3.232.65
तथाभूते तु भगवानाहूय गुहमात्मजम् ।
दौरात्म्यं पश्य पुतर् त्वं दानवस्य दुरात्मनः।
जहि शीघ्रं दुराचारं द्रष्टुमिच्छामि ते बलम् ॥ ३.२३२.६५ ॥
En tal estado, el Señor bendito llamó a su hijo Guha y dijo: 'Hijo, mira la maldad de este Dānava de mente perversa; mata pronto a este malvado. Deseo ver tu fuerza.'
3.232.66
इत्युक्ताव भगवान्स्कन्दं परिपूज्य महेश्वरः ।
अयोजयन्निग्रहार्थं महिषस् गतायुषः।
सस्मार च तदा स्कन्दं मृत्युं तस्य दुरात्मनः ॥ ३.२३२.६६ ॥
Así dicho, el gran Señor Maheśvara honró a Skanda y lo puso en marcha para subyugar al búfalo; pues la vida de aquel de mente perversa estaba llegando a su fin, y entonces recordó a Skanda y la muerte destinada a él.
3.232.67
महिषोऽपि रथं दृष्ट्वा रौद्रं रुद्रस् चानदत् ।
देवान्संत्रासयंश्चापि दैत्यांस्चापिप्रहर्षयत् ॥ ३.२३२.६७ ॥
Mahiṣa también, al ver el terrible carro, rugió como Rudra, aterrorizando a los dioses y alegrando a los Daityas.
3.232.68
ततस्तस्मिनभये घोरे देवानां समुपस्थिते ।
आजगाम महासेनः क्रोधात्सूर्य इव ज्वलन् ॥ ३.२३२.६८ ॥
Entonces, cuando aquel terrible temor se apoderó de los dioses, llegó Mahāsena, ardiendo de cólera como el sol.
3.232.69
लोहिताम्बरसंवीतो लोहितस्रग्विभूषणः ।
लोहिताश्वो महाबाहुर्हिरण्यकवचः प्रभुः ॥ ३.२३२.६९ ॥
Vestido con ropas rojas, adornado con guirnaldas rojas, con caballos rojos, de brazos poderosos, vistiendo armadura de oro, el señor.
3.232.70
रथमादित्यसंकाशमास्थितः कनकप्रभम् ।
तं दृष्ट्वा दैत्यसेना सा व्यद्रवत्सहसा रणे ॥ ३.२३२.७० ॥
Al verlo montado en un carro semejante al sol, de resplandor dorado, el ejército de los Daityas huyó de repente en la batalla.
3.232.71
स चापि तां प्रज्वलितां महिषस् विदारिणीम् ।
मुमोच शक्तिं राजेनद्र महासेनो महाबलः ॥ ३.२३२.७१ ॥
Y también el poderoso Mahāsena lanzó aquella lanza ardiente que desgarra al demonio búfalo, oh rey de reyes.
3.232.72
सा मुक्ताऽभ्यहरत्तस्य महिषस्य शिरो महत् ।
पपात भिन्ने शिरसि महिषस्त्यक्तजीवितः ॥ ३.२३२.७२ ॥
Lanzada, golpeó la gran cabeza de Mahiṣa; con la cabeza partida, Mahiṣa cayó, habiendo perdido la vida.
3.232.73
पतता शिरसा तेन द्वारं षोडशयोजनम् ।
पर्वताभेन पिहितं तदाऽगम्यं ततोऽभवत्।
उत्तराः कुरवस्तेन गच्छन्त्यद्य यथासुम् ॥ ३.२३२.७३ ॥
Con aquella cabeza que caía, la puerta de dieciséis yojanas quedó cerrada como una montaña y desde entonces se volvió inaccesible. Por ese camino los Kurus del norte aún van con facilidad hoy.
3.232.74
क्षिप्ताक्षिप्ता तु सा शक्तिर्हत्वा शत्रून्सहस्रशः ।
स्कन्दहस्तमनुप्राप्ता दृश्यते देवदानवैः ॥ ३.२३२.७४ ॥
Aquella lanza, arrojada y devuelta, habiendo matado a enemigos por millares, llegó a la mano de Skanda; así lo vieron dioses y demonios.
3.232.75
प्रायः शरैर्विनिहता महासेनेन धीमता ।
शेषा दैत्यगणा घोरा भीतास्त्रस्ता दुरासदैः।
स्कन्दपारिषदैर्हत्वा भक्षिताश्च सहस्रशः ॥ ३.२३२.७५ ॥
La mayoría fue abatida por las flechas del sabio Mahāsena; las huestes feroces de Daityas que quedaban, asustadas y aterrorizadas, fueron muertas por los inatacables sirvientes de Skanda y devoradas por millares.
3.232.76
दनवान्भक्षयन्तस्ते प्रपिबन्तश्च शोणितम् ।
क्षणान्निर्दानवं सर्वमकार्षुर्भृशहर्षिताः ॥ ३.२३२.७६ ॥
Devorando a los Dānavas y bebiendo su sangre, muy gozosos, en un instante dejaron todo libre de Dānavas.
3.232.77
तमांसीवयथा सूर्यो वृक्षानग्निर्घनान्खगः ।
तथास्कन्दोऽजयच्छत्रून्स्वेन वीर्येण कीर्तिमान् ॥ ३.२३२.७७ ॥
Como el sol vence a la oscuridad, el fuego a los bosques densos y el pájaro (Garuḍa) a las serpientes, así el renombrado Skanda venció a los enemigos con su propio valor.
3.232.78
संपूज्यमानस्त्रिदशैरभिवाद्य महेश्वरम् ।
शुशुभे कृतिकापुत्रः प्रकीरणांशुरिवांशुमान् ॥ ३.२३२.७८ ॥
Honrado por los dioses, habiendo saludado a Maheśvara, el hijo de Kṛttikā brilló como el sol con sus rayos esparcidos.
3.232.79
नष्टशत्रुर्यदा स्कन्दः प्रयातस्तु महेश्वरम् ।
तदाऽब्रवीन्महासेनं परिष्वज्य पुरंदरः ॥ ३.२३२.७९ ॥
Cuando Skanda, con sus enemigos destruidos, se había ido hacia Maheśvara, entonces Purandara (Indra), abrazando a Mahāsena, habló.
3.232.80
ब्रह्मदत्तवरः स्कन्द त्वयाऽयं महिषो हतः ।
हजय्यो युधि देवानां दानवः स महाबलः ॥ ३.२३२.८० ॥
¡Oh Skanda! Por ti ha sido abatido este demonio búfalo, que tenía un don de Brahmā, el gran dānava invencible para los dioses en la batalla.
3.232.81
देवास्तृणसमा यस्य वबूवुर्जयतांवर ।
सोऽयं त्वया महाबाहो शमितो देवकण्टकः ॥ ३.२३२.८१ ॥
Aquel ante quien los dioses se volvieron como hierba seca — ¡oh mejor de los vencedores, oh de brazos poderosos! — esta espina de los dioses ha sido sometida por ti.
3.232.82
शतं महिषतुल्यानां दानवानां त्वय रणे ।
निहतंदेवशत्रूणां यैर्वयं पूर्वतापिताः ॥ ३.२३२.८२ ॥
Cien dānavas, iguales a búfalos, han sido abatidos por ti en la batalla: los enemigos de los dioses por quienes antes fuimos atormentados.
3.232.83
तावकैर्भक्षिताश्चान्ये दानवाः शतसङ्घशः ।
अजेयस्त्वं रणेऽरीणामुमापतिरिव प्रभुः ॥ ३.२३२.८३ ॥
Otros dānavas, por centenares, fueron devorados por tus seguidores; en la batalla eres invencible para los enemigos, como Umāpati, el Señor.
3.232.84
एतत्ते प्रथमं देव ख्यातं कर्म भविष्यति ।
त्रिषु लोकेषु कीर्तिश्च तवाक्षय्या भविष्यति।
वशगाश्च भविष्यनति सुरास्तव महाभुज ॥ ३.२३२.८४ ॥
Oh dios, esta será tu primera hazaña famosa; en los tres mundos tu gloria será imperecedera, y, oh de poderosos brazos, los dioses estarán sometidos a ti.
3.232.85
महासेनमेवमुक्त्वा निवृत्तः सह दैवतैः ।
अनुज्ञातो भगवता त्र्यम्बकेण शचीपतिः ॥ ३.२३२.८५ ॥
Habiendo dicho esto a Mahāsena, regresó junto con los dioses; con el permiso del bienaventurado Tryambaka, el señor de Śacī regresó.
3.232.86
गतो भद्रवटंरुद्रो निवृत्ताश्च दिवौकसः ।
उक्ताश्च देवा रुद्रेण स्कन्दं पश्यत मामिव ॥ ३.२३२.८६ ॥
Rudra fue a Bhadravaṭa, y los moradores del cielo regresaron; Rudra habló a los dioses: 'Mirad a Skanda como si me vierais a mí.'
3.232.87
स हत्वा दानवगणान्पूज्यमानो महर्षिभिः ।
एकाह्नैवाजयत्सर्वं त्रैलोक्यं वह्निनन्दनः ॥ ३.२३२.८७ ॥
Tras haber matado a las huestes de los Dānavas, honrado por los grandes sabios, el hijo del Fuego conquistó en un solo día los tres mundos.
3.232.88
स्कन्दस् य इदं विप्रः पठेज्जन्म समाहितः ।
शृणुयाद्ब्राह्मणेभ्यो यः श्रावयेद्वाविचेतनम् ॥ ३.२३२.८८ ॥
El brahmán que recite con mente concentrada este relato del nacimiento de Skanda, quien lo escuche de brahmanes, o quien lo haga oír a un ignorante—
3.232.89
धनमायुर्यशो दीप्तिं पुत्राञ्शत्रुजयंतथा ।
सपुष्टिमिहसंप्राप्य स्कन्दसालोक्यमाप्नुयात् ॥ ३.२३२.८९ ॥
Riqueza, larga vida, fama, esplendor, hijos, victoria sobre los enemigos y prosperidad: habiendo obtenido estas cosas aquí, alcanza el mundo de Skanda.