மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.232.1
यदाऽभिषिक्तो भगवान्सैनापत्ये तु पावकिः ।
तदा संप्रस्थितः श्रीमान्हृष्टो भद्रवटं हरः ॥ ३.२३२.१ ॥
பகவான் பாவகி சேனாபதி பதவியில் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டபோது, மகிமைமிக்க ஹரன் மகிழ்ச்சியுடன் பத்ரவடத்தை நோக்கிச் சென்றார்.
3.232.2
रथेनादित्यवर्णेन पार्वत्या सहितः प्रभुः ।
अनुयातः सुरैः सर्वैः सहस्राक्षपुरोगमैः ॥ ३.२३२.२ ॥
சூரியனின் நிறமுடைய தேரில் பார்வதியுடன் பிரபு சென்றார்; இந்திரனை முன்னிட்டு அனைத்து தேவர்களும் அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
3.232.3
सहस्रं तस्य सिंहानां तस्मिन्युक्तं रथोत्तमे ।
उत्पपात दिवं शुभ्रं कालेनाभिप्रचोदितम् ॥ ३.२३२.३ ॥
அந்த உயர்ந்த தேரில் பூட்டப்பட்ட ஆயிரம் சிங்கங்கள், காலத்தால் தூண்டப்பட்டு, பிரகாசமான வானத்தை நோக்கிப் பாய்ந்தன.
3.232.4
तेपिबन्त इवाकाशं त्रासयन्तक्षराचरान् ।
सिंहा नभस्यगच्छन्त नदन्तश्चारुकेसराः ॥ ३.२३२.४ ॥
வானத்தை விழுங்குவது போல், அசையும் அசையாத உயிர்களை அச்சுறுத்தியபடி, அழகிய பிடரி மயிருடைய சிங்கங்கள் கர்ஜித்துக்கொண்டு வானத்தில் சென்றன.
3.232.5
तस्मिन्रथे पशुपतिः स्थितो भात्युमया सह ।
विद्युता सहितः सूर्यः सेन्द्रचापे घने यथा ॥ ३.२३२.५ ॥
அந்தத் தேரில் பசுபதி உமையுடன் அமர்ந்து ஒளிர்ந்தார்; இந்திரவில்லுடன் கூடிய அடர்ந்த மேகத்தில் மின்னலுடன் சூரியன் ஒளிர்வது போல.
3.232.6
अग्रतस्तस्य भगवान्धनेशो गुह्यकैः सह ।
आस्थाय रुचिरं याति पुष्पकं नरवाहनः ॥ ३.२३२.६ ॥
அவருக்கு முன்னால் பகவான் தனேசன் (குபேரன்) குஹ்யகர்களுடன் அழகிய புஷ்பக விமானத்தில் ஏறி, மனிதர்களால் தாங்கப்படும் அது செல்கிறார்.
3.232.7
ऐरावतं समास्थाय शक्रश्चापि सुरैः सह ।
पृष्ठतोऽनुययौ यान्तं वरदं वृषभध्वजम् ॥ ३.२३२.७ ॥
ஐராவதத்தில் ஏறிய இந்திரனும் தேவர்களுடன் பின்தொடர்ந்து சென்றான், வரம் அளிப்பவனும் விருஷபக் கொடியுடையவனுமான அவனை நோக்கிச் செல்பவனை.
3.232.8
जृम्भकैर्यक्षरक्षोभिः स्रग्विभिः समलंकृतः ।
यात्यमोघो महायक्षो दक्षिणं पक्षमास्थितः ॥ ३.२३२.८ ॥
ஜ்ரும்பகர்களாலும், யக்ஷ-ராக்ஷஸர்களாலும், மாலையணிந்த கணங்களாலும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட, அசையாத மகாயக்ஷன் வலப்புறத்தில் நின்று செல்கிறான்.
3.232.9
तस्य दक्षिणतो देवा बहवश्चित्रयोधिनः ।
गच्छन्ति वसुभिः सार्धं रुद्रैश्च सह संगताः ॥ ३.२३२.९ ॥
அவனுடைய வலப்புறத்தில் பல அற்புத வீரர்களான தேவர்கள் வசுக்களுடனும் ருத்ரர்களுடனும் இணைந்து செல்கின்றனர்.
3.232.10
यमश्च मृत्युना सार्धं सर्वतः परिवारितः ।
घोरैर्व्याधिशतैर्याति घोररूपवपुस्तथा ॥ ३.२३२.१० ॥
யமனும் மரணத்துடன் கூட, எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழப்பட்டு, நூற்றுக்கணக்கான கொடிய நோய்களால், பயங்கர உருவும் உடலுமாக செல்கிறான்.
3.232.11
यमस्य पृष्ठतश्चैव रघोरस्त्रिशिखरः शितः ।
विजयो नाम रुद्रस्य याति शूलः स्वलंकृतः ॥ ३.२३२.११ ॥
யமனின் பின்புறத்தில், கொடியதும் மூன்று முனைகளுடையதும் கூர்மையானதுமான, விஜயம் என்ற பெயருடைய ருத்ரனின் சூலம் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு செல்கிறது.
3.232.12
तमुग्रपाशो वरुणो भगवान्सलिलेश्वरः ।
परिवार्य शनैर्याति यादोभिर्विविधैर्वृतः ॥ ३.२३२.१२ ॥
நீரரசனான பகவான் வருணன், கொடிய பாசம் ஏந்தி, அவனைச் சுற்றிவளைத்து மெல்ல செல்கிறான், பலவகை நீர்வாழ் உயிரினங்களால் சூழப்பட்டவனாக.
3.232.13
पृष्ठतोविजयस्यापि याति रुद्रस्य पट्टसः ।
गदामुसलशक्त्याद्यैर्वृतः प्रहरणोत्तमैः ॥ ३.२३२.१३ ॥
விஜயனுக்கும் பின்னால் ருத்ரனின் பட்டசம் செல்கிறது; கதை, முசலம், சக்தி முதலிய சிறந்த ஆயுதங்களால் சூழப்பட்டு.
3.232.14
पट्टसं त्वन्वगाद्राजंश्छत्रं रौद्रं महाप्रभम् ।
कमण्डलुश्चाप्यनु तं महर्षिगणसेवितः ॥ ३.२३२.१४ ॥
அரசே, பட்டசத்தைப் பின்தொடர்ந்து கொடுமையானதும் மிகுந்த ஒளியுடையதுமான குடை செல்கிறது; அதன் பின்னால் மகரிஷிக் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்படும் கமண்டலுவும் செல்கிறது.
3.232.15
तस्य दक्षिणतो भाति दण्डो गच्छञ्श्रिया वृतः ।
भृग्वङ्गिरोभिः सहितो दैधतैश्चानुपूजितः ॥ ३.२३२.१५ ॥
அவரின் வலப்பக்கத்தில் தண்டம் செல்லும்போது ஒளியுடன் சூழப்பட்டு விளங்குகிறது; பிருகுவும் அங்கிரசும் சேர்ந்து, தைதர்களால் நன்கு பூஜிக்கப்பட்டு.
3.232.16
एषां तु पृष्ठतो रुद्रो विमले स्यन्दने स्थितः ।
याति संहर्षयन्सर्वांस्तेजसा त्रिदिवौकसः ॥ ३.२३२.१६ ॥
இவர்கள் அனைவருக்கும் பின்னால் தூய தேரில் நின்றுகொண்டு ருத்ரன் செல்கிறார்; தமது ஒளியால் சொர்க்கவாசிகள் அனைவரையும் மகிழ்வித்தபடி.
3.232.17
ऋषयश्चापि देवाश्च गन्धर्वा भुजगास्तथा ।
नद्यो ह्रदाःसमुद्राश्चतथैवाप्सरसां गणाः ॥ ३.२३२.१७ ॥
முனிவர்களும், தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், நாகர்களும்; அவ்வாறே நதிகளும், ஏரிகளும், கடல்களும், அப்சரஸ் கூட்டங்களும்.
3.232.18
नक्षत्राणि ग्रहाश्चैवदेवानां शिशवश्च ये ।
स्त्रियश्च विविधाकारा यान्ति रुद्रस्य पृष्ठतः ॥ ३.२३२.१८ ॥
நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும், தேவர்களின் குழந்தைகளும், பல வடிவங்கொண்ட பெண்களும் ருத்ரனுக்குப் பின்னால் செல்கின்றனர்.
3.232.19
सृजन्त्यः पुष्पवर्षाणि चारुरूपा वराङ्गनाः ।
पर्जन्यश्चाप्यनुययौ नमस्कृत्य पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.१९ ॥
அழகிய வடிவம் கொண்ட சிறந்த பெண்கள் மலர் மழை பொழிந்தபடி சென்றனர்; மேகமும் பினாகியை வணங்கி அவரைப் பின்தொடர்ந்தது.
3.232.20
छत्रं च पाण्डुरं सोमस्तस्य मूर्धन्यधारयत् ।
चामरे चापि वायुश्च गृहीत्वाऽग्निश्च धिष्ठितौ ॥ ३.२३२.२० ॥
சந்திரன் அவரது தலைக்கு மேல் வெண்குடையைப் பிடித்தான்; வாயுவும் அக்னியும் சாமரங்களை ஏந்தி நின்றனர்.
3.232.21
शक्रश्च पृष्ठतस्तस्य याति राजञ्छ्रिया वृतः ।
सहराजर्षिभिः सर्वैः स्तुवानो वृषकेतनम् ॥ ३.२३२.२१ ॥
அரசே, இந்திரனும் பெருஞ்செல்வத்தால் சூழப்பட்டு அவருக்குப் பின்னால் செல்கிறான்; அனைத்து அரசரிஷிகளுடனும் விருஷகேதனனைத் துதித்தபடி.
3.232.22
गौरी विद्याऽथ गान्धारी केशिनी मित्रसाह्वया ।
सावित्र्या सह सर्वास्ताः पार्वत्या यान्ति पृष्ठतः ॥ ३.२३२.२२ ॥
கௌரி, வித்யா, காந்தாரி, கேசினி, மித்ரா என்ற பெயர்கொண்ட தேவியர் அனைவரும் சாவித்திரியுடன் பார்வதியின் பின்னால் செல்கின்றனர்.
3.232.23
तत्र विद्यागणाः सर्वेये केचित्कविभिः स्मृताः ।
तस्य कुर्वन्ति वचनं सेन्द्रा देवाश्चमूमुखे ॥ ३.२३२.२३ ॥
கவிஞர்களால் நினைவுகூரப்படும் அனைத்து வித்யாகணங்களும், இந்திரனுடன் தேவர்களும், படையின் முன்பகுதியில் அவரது கட்டளையை நிறைவேற்றுகின்றனர்.
3.232.24
गृहीत्वा तु पताकां वै यात्यग्रे राक्षसो ग्रहः ।
व्यापृतस्तु श्मशाने यो नित्यं रुद्रस् वै सखा।
पिङ्गलो नाम यक्षेन्द्रो लोकस्यानन्ददायकः ॥ ३.२३२.२४ ॥
கொடியை ஏந்திக்கொண்டு ராட்சஸ கிரகம் முன்னே செல்கிறது; சுடுகாட்டில் எப்போதும் ஈடுபட்டிருப்பவனும், ருத்திரனின் நண்பனும், உலகிற்கு இன்பம் அளிப்பவனுமான பிங்கலன் என்ற யக்ஷராஜன் அது.
3.232.25
एबिश्च सहितो देवस्तत्रयाति यथासुखम् ।
अग्रतः पृष्ठतस्चैवं न हि तस्य गतिर्ध्रुवा ॥ ३.२३२.२५ ॥
இவர்களுடன் கூடிய அந்தத் தேவன் அங்கே இன்பமாகச் செல்கிறார்; முன்னும் பின்னும் இவ்வாறு, அவருடைய செலவு நிலையானதல்ல.
3.232.26
रुद्रं सत्कर्मभिर्मर्त्याः पूजयन्तीह दैवतम् ।
शिवमित्येव यं प्राहुरीशं रुद्रं पिनाकिनम् ॥ ३.२३२.२६ ॥
இங்கே மனிதர்கள் நற்செயல்களால் அந்தத் தெய்வமான ருத்திரனை வணங்குகிறார்கள்; அவரையே சிவன் என்றும், ஈசன், ருத்திரன், பினாகி என்றும் அழைக்கிறார்கள்.
3.232.27
एवं सर्वे सुरगणास्तदा वै प्रीतमानसाः ।
भावैस्तु विविधाकारैः पूजयन्ति महेश्वरम् ॥ ३.२३२.२७ ॥
இவ்வாறு அப்போது தேவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ந்த மனத்துடன், பல்வேறு வடிவங்களிலான பக்தியுடன் மகேஸ்வரரை வணங்குகிறார்கள்.
3.232.28
कदेवसेनापतिस्त्वं देवसेनाभिरावृतः ।
अनुदच्छति देवेशं ब्रह्मण्यः कृत्तिकासुतः ॥ ३.२३२.२८ ॥
ஓ தேவசேனாபதியே, தேவசேனைகளால் சூழப்பட்டு, தேவர்களின் தலைவரைத் தொடர்ந்து செல்கிறாய் — பிராமணர்களை நேசிக்கும் கார்த்திகையின் மகனே.
3.232.29
अथाब्रवीन्महासेनं महादेवो बृहद्वचः ।
सप्तमं मारुतस्कन्धं रक्ष नित्यमतन्द्रितः ॥ ३.२३२.२९ ॥
அப்போது மகாதேவர் மகாசேனரிடம் ஆழ்ந்த சொற்களைக் கூறினார்: 'மருதர்களின் ஏழாவது கூட்டத்தை எப்போதும் சோர்வின்றிக் காத்திடு.'
3.232.30
सप्तमं मारुतस्कन्धं पालयिष्याम्यहं प्रभो ।
यदन्यदपि मे कार्यं देव तद्वद माचिरम् ॥ ३.२३२.३० ॥
ஓ இறைவா, மருதர்களின் ஏழாவது கூட்டத்தைக் காப்பேன். ஓ தேவா, எனக்கு வேறு ஏதேனும் பணி இருந்தால், தாமதமின்றிச் சொல்லுங்கள்.
3.232.31
कार्येष्वहं त्वया पुत्र संद्रष्टव्यः सदैव हि ।
दर्शनान्मम भक्त्या च श्रेयः परमवाप्स्यसि ॥ ३.२३२.३१ ॥
மகனே, செயல்களில் நீ எப்போதும் என்னைத் தரிசிக்க வேண்டும். என் தரிசனத்தாலும் பக்தியாலும் நீ உயர்ந்த நலனை அடைவாய்.
3.232.32
इत्युक्त्वा विससर्जैनं परिष्यज्य महेश्वरः ।
स्कन्दं सहोमया प्रीतो ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ३.२३२.३२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி மகேஸ்வரன் அவனைத் தழுவி அனுப்பினார். உமையுடன் மகிழ்ந்த அவர் தேஜஸால் எரிவது போல் இருந்த ஸ்கந்தனை அனுப்பினார்.
3.232.33
विसर्जिते ततः स्कन्दे बभूवौत्पातिकं महत् ।
सहसैव महाराजदेवान्सर्वान्प्रमोहयत् ॥ ३.२३२.३३ ॥
ஸ்கந்தன் அனுப்பப்பட்டதும் அப்போது ஒரு பெரிய அபசகுனம் தோன்றியது. மகாராஜனே, அது அனைத்து தேவர்களையும் உடனே மயக்கியது.
3.232.34
जज्वाल स्वं सनक्षत्रं प्रमूढं भुवनं भृशम् ।
चचाल व्यनदच्चोर्वी तमोभूतं जगत्प्रभो ॥ ३.२३२.३४ ॥
நட்சத்திரங்களுடன் கூடிய உலகம் மிகவும் குழம்பி எரிந்தது. பூமி நடுங்கி முழங்கியது; பிரபுவே, உலகம் இருளாகியது.
3.232.35
ततस्तद्दारुणं दृष्ट्वा क्षुभितः शंकरस्तदा ।
उमा चैवमहाभाग देवाश्च समहर्षयः ॥ ३.२३२.३५ ॥
அப்போது அந்த பயங்கரத்தைக் கண்டு சங்கரர் அப்போது கலக்கமுற்றார்; மகாபாகனே, உமையும் தேவர்களும் மகரிஷிகளும் கலக்கமுற்றனர்.
3.232.36
ततस्तेषु प्रमूढेषु पर्वताम्बुदसन्निभम् ।
नानाप्रहरणं घोरमदृश्यत महद्बलम् ॥ ३.२३२.३६ ॥
அப்போது அவர்கள் அனைவரும் மயங்கியிருக்கையில் மலைகளும் மேகங்களும் போன்ற, பலவகை பயங்கர ஆயுதங்களுடன் கூடிய ஒரு பெரிய படை தோன்றியது.
3.232.37
तद्वै घोरमसङ्ख्येयं गर्जच्च विविधा गिरः ।
अभ्यद्रवद्रणए देवान्भगवन्तं च शंकरम् ॥ ३.२३२.३७ ॥
அந்த பயங்கரமான, எண்ணற்ற, முழங்கும் பல்வேறு குரல்கள் கொண்டவர்கள் போரில் தேவர்கள் மீதும் பகவான் சங்கரர் மீதும் பாய்ந்தனர்.
3.232.38
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु बाणजालान्यनेकशः ।
पर्वताश्च शतघ्न्यश्च प्रासासिपरिघा गदाः ॥ ३.२३२.३८ ॥
அவர்களால் படைகள் மீது பல முறை அம்பு வலைகளும், மலைகளும், சதக்னிகளும், ஈட்டிகளும், வாள்களும், உலக்கைகளும், கதைகளும் வீசப்பட்டன.
3.232.39
निपतद्भिश्च तैर्घोरैर्देवानीकं महायुधैः ।
क्षणेन व्यद्रवत्सर्वं विमुखं चाप्यदृश्यत ॥ ३.२३२.३९ ॥
அந்த பயங்கர பெரும் ஆயுதங்கள் விழுந்ததால் தேவர்களின் முழுப் படை ஒரு கணத்தில் சிதறி ஓடியது; முகம் திருப்பியதாகக் காணப்பட்டது.
3.232.40
निकृत्तयोधनागाश्वं कृत्तायुधमहारथम् ।
दानवैरर्दितं सैन्यं देवानां विमुखं बभौ ॥ ३.२३२.४० ॥
வீரர்களும், யானைகளும், குதிரைகளும் வெட்டுண்டு, ஆயுதங்கள் முறிந்து, மகாரதர்கள் சிதைந்து, தானவர்களால் வருந்தப்பட்ட தேவர்களின் படை முகம் திருப்பி இருந்தது.
3.232.41
असुरैर्वध्यमानं तत्पावकैरिव काननम् ।
अपतद्दग्धभूयिष्ठं महाद्रुमवनं तथा ॥ ३.२३२.४१ ॥
அசுரர்களால் வதைக்கப்பட்ட அந்தப் படை, தீக்களால் எரிந்த காட்டைப் போல விழுந்தது; பெரிய மரங்கள் நிறைந்த வனம் போல பெரும்பாலும் எரிந்துபோனது.
3.232.42
ते विभिन्नशिरोदेहाः प्राद्रवन्तो दिवौकसः ।
न नाथमधिगच्छन्ति वध्यमाना महारणे ॥ ३.२३२.४२ ॥
தலைகளும் உடல்களும் சிதைந்த அந்த தேவர்கள் ஓடிக்கொண்டே, பெரும் போரில் வதைக்கப்பட்டு, ஒரு காவலனையும் காணவில்லை.
3.232.43
अथ तद्विद्रुतं सैन्यं दृष्ट्वा देवः पुरंदरः ।
आश्वासयन्नुवाचेदं बलभिद्दानवार्दितम् ॥ ३.२३२.४३ ॥
அப்போது ஓடிப்போகும் அந்தப் படையைக் கண்ட தேவராஜன் புரந்தரன், தானவர்களால் வருந்திய அவர்களை ஆறுதல்படுத்தி இவ்வாறு கூறினான்.
3.232.44
भयं त्यजत भद्रं व शूराः शस्त्राणि गृह्णत ।
कुरुध्वंविक्रमे बुद्धिं मा वः काचिद्व्यथा भवेत् ॥ ३.२३२.४४ ॥
வீரர்களே, அச்சத்தை விடுங்கள், உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; ஆயுதங்களை எடுங்கள். வீரத்தில் மனம் வையுங்கள்; உங்களுக்கு எந்த வேதனையும் வேண்டாம்.
3.232.45
जयतैनाम्सुदुर्वृत्तान्दानवान्घोरदर्शनान् ।
अभिद्रवत भद्रं वो मया सह महासुरान् ॥ ३.२३२.४५ ॥
இந்தக் கொடிய தோற்றமுடைய, மிகவும் தீய நடத்தையுள்ள தானவர்களை வெல்லுங்கள்; என்னுடன் சேர்ந்து இந்தப் பெரிய அசுரர்களை எதிர்த்துப் பாயுங்கள், உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
3.232.46
शक्रस् वचनं श्रुत्वा समाश्वस्ता दिवौकसः ।
दानवान्प्रत्ययुध्यन्त शक्रं कृत्वा व्यपाश्रयम् ॥ ३.२३२.४६ ॥
சக்கிரனின் சொற்களைக் கேட்ட விண்ணுலகவாசிகள் ஆறுதல் பெற்று, சக்கிரனையே புகலிடமாகக் கொண்டு தானவர்களுடன் போரிட்டனர்.
3.232.47
ततस्ते त्रिदशाः सर्वेमरुतश्च महाबलाः ।
प्रत्युद्ययुर्महाभागाः साध्याश्च वसुभिः सह ॥ ३.२३२.४७ ॥
அப்போது அனைத்து முப்பத்துமூவர் தேவர்களும், வலிமைமிக்க மருத்துகளும், மிகப் பாக்கியசாலிகளான சாத்தியர்களும் வசுக்களுடன் சேர்ந்து எதிர்கொண்டு முன்னேறினர்.
3.232.48
तैर्विसृष्टान्यनीकेषु क्रुद्धैः शस्त्राणि संयुगे ।
शराश्च दैत्यकायेषु पिबन्ति रुधिरं बहु ॥ ३.२३२.४८ ॥
சினந்த தேவர்களால் போரில் படைகள் மீது எய்யப்பட்ட ஆயுதங்களும் அம்புகளும் தைத்யர்களின் உடல்களில் மிகுதியான இரத்தத்தைக் குடித்தன.
3.232.49
तेषां देहान्विनिर्भिद्य शरास्ते निशितास्तदा ।
निपतन्तोऽभ्यदृश्यन्त नगेभ्य इव पन्नगाः ॥ ३.२३२.४९ ॥
அவர்களின் உடல்களைத் துளைத்து, கூர்மையான அம்புகள் அப்போது மலை யானைகளிலிருந்து விழும் பாம்புகளைப் போல விழுவதாகத் தோன்றின.
3.232.50
तानि दैत्यशरीराणि निर्भिन्नानिस्म सायकैः ।
अपतन्भूतलेराजंश्छिन्नाभ्राणीव सर्वशः ॥ ३.२३२.५० ॥
அரசே, அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அந்த அசுரர்களின் உடல்கள் வெட்டப்பட்ட மேகங்களைப் போல முழுவதுமாக நிலத்தில் விழுந்தன.
3.232.51
ततस्तद्दानवं सैन्यं सर्वैर्देवगणैर्युधि ।
त्रासितं विविधैर्बाणैः कृतंचैव पराङ्युखम् ॥ ३.२३२.५१ ॥
அப்போது போரில் அனைத்து தேவகணங்களாலும் பல்வேறு அம்புகளால் அச்சுறுத்தப்பட்டு அந்த தானவ சேனை புறமுதுகிட்டு ஓடியது.
3.232.52
अथोत्क्रुष्टं तदा हृष्टैः सर्वैर्देवैरुदायुधैः ।
संहतानि च तूर्याणि प्रावाद्यन्त ह्यनेकशः ॥ ३.२३२.५२ ॥
அப்போது மகிழ்ந்த அனைத்து தேவர்களும் ஆயுதங்களை உயர்த்தி பெருங்குரல் எழுப்பினர்; பல இசைக்கருவிகளும் ஒருங்கே முழங்கின.
3.232.53
एवमन्योन्रसंयुक्तं युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
देवानां दानवानां च मांसशोणितकर्दमम् ॥ ३.२३२.५३ ॥
இவ்வாறு தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும் இடையிலான அந்த ஒருவரோடொருவர் கலந்த போர் மிகக் கொடியதாக இருந்தது; அது ஊனும் குருதியும் கலந்த சேறாக மாறியது.
3.232.54
अनयो देवलोकस्य सहसैवाभ्यदृश्यत ।
तथहि दानवा घोरा विनिघ्नन्ति दिवौकसः ॥ ३.२३२.५४ ॥
இவ்விரண்டின் காரணமாக தேவலோகம் திடீரென்று தோன்றியது; ஏனெனில் கொடிய தானவர்கள் விண்ணுலகவாசிகளைக் கொன்றுகொண்டிருந்தனர்.
3.232.55
ततस्तूर्यप्रणादाश्च भेरीणां च महास्वनाः ।
बभूवुर्दानवेन्द्राणां सिंहनादाश्च दारुणाः ॥ ३.२३२.५५ ॥
பின்னர் தானவத் தலைவர்களின் எக்காள ஒலிகளும் பேரிகைகளின் பெரும் முழக்கங்களும் கொடிய சிங்க கர்ஜனைகளும் எழுந்தன.
3.232.56
अथ दैत्यबलाद्घोरान्निष्पपात महाबलः ।
दानवो महिषो नाम प्रगृह्य विपुलं गिरिम् ॥ ३.२३२.५६ ॥
பின்னர் அசுரப் படையிலிருந்து மிகுந்த வலிமையுடைய தானவன் மகிஷன் என்பவன் பெரும் மலையைத் தூக்கிக்கொண்டு வெளியே பாய்ந்தான்.
3.232.57
ते तं धनैरिवादित्यं दृष्ट्वासंपरिवारितम् ।
तमुद्यतगिरिं राजन्व्यद्रवन्त दिवौकसः ॥ ३.२३२.५७ ॥
அரசே, மலையைத் தூக்கி நிற்கும் அவனைக் கண்டதும், மேகங்களால் சூழப்பட்ட சூரியனைப் போலத் தேவர்கள் சிதறி ஓடினர்.
3.232.58
अथाभिद्रुत्य महिषो देवांश्चिक्षेप तं गिरिम् ।
महाकायं महाराज सतोयमिव तोयदम् ॥ ३.२३२.५८ ॥
பின்னர் மகிஷன் தேவர்கள் மேல் பாய்ந்து, மகாராஜனே, நீர் நிறைந்த மேகம் போன்ற அந்தப் பெரிய மலையை வீசினான்.
3.232.59
पतता तेन गिरिणा देवसैन्यस् पार्थिव ।
भीमरूपेण निहतमयुतं प्रापतद्भुवि ॥ ३.२३२.५९ ॥
அரசே, அந்த பயங்கர வடிவமுடைய மலை விழுந்ததால் தேவசேனையின் பத்தாயிரம் வீரர்கள் கொல்லப்பட்டு பூமியில் விழுந்தனர்.
3.232.60
अथ तैर्दानवैः सार्धं महिषस्त्रासयन्सुरान् ।
अभ्यद्रवद्रणे तूर्णं सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ३.२३२.६० ॥
பின்னர் மகிஷன் அந்தத் தானவர்களுடன் சேர்ந்து தேவர்களை அச்சுறுத்திக்கொண்டு போர்க்களத்தில் விரைந்து அவர்கள் மேல் பாய்ந்தான், சிங்கம் சிறு மான்களின் மேல் பாய்வதுபோல்.
3.232.61
तमापतन्तं महिषं दृष्ट्वा सेन्द्रा दिवौकसः ।
व्यद्रवन्तरणे बीता विकीर्णायुधकेतनाः ॥ ३.२३२.६१ ॥
அவ்வாறு விரைந்து வரும் மஹிஷனைக் கண்டு இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் அஞ்சி போர்க்களத்தில் ஓடினர்; அவர்களின் ஆயுதங்களும் கொடிகளும் சிதறின.
3.232.62
ततःस महिषः क्रुद्धस्तूर्णं रुद्ररथं ययौ ।
अभिद्रुत्य च जग्राह रुद्रस् रथकूवरम् ॥ ३.२३२.६२ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற அந்த மஹிஷன் விரைவாக ருத்திரனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்; அதன் மீது பாய்ந்து ருத்திரனின் தேர்க்கொம்பைப் பற்றினான்.
3.232.63
यदा रुद्ररथं क्रुद्धो महिषः सहसा गतः ।
रेसतू रोदसी गाढं मुमुहुश् महर्षयः ॥ ३.२३२.६३ ॥
கோபமுற்ற மஹிஷன் திடீரென ருத்திரனின் தேரை அடைந்தபோது, வானமும் பூமியும் பெரும் ஒலியால் அதிர்ந்தன; மகாமுனிவர்கள் மயக்கமடைந்தனர்.
3.232.64
अनदंश्चमहाकाया दैत्या जलधरोपमाः ।
आसीच्चनिश्चितं तेषां जितमस्माभिरित्युत ॥ ३.२३२.६४ ॥
பெரும் உடலுடைய அசுரர்கள் மேகங்களைப் போல் முழங்கினர்; 'நாம் வென்றுவிட்டோம்' என்று அவர்களுக்குத் திட்டவட்டமான எண்ணம் இருந்தது.
3.232.65
तथाभूते तु भगवानाहूय गुहमात्मजम् ।
दौरात्म्यं पश्य पुतर् त्वं दानवस्य दुरात्मनः।
जहि शीघ्रं दुराचारं द्रष्टुमिच्छामि ते बलम् ॥ ३.२३२.६५ ॥
அத்தகைய நிலையில் பகவான் தன் மகன் குஹனை அழைத்து, 'மகனே, இந்தத் தீய தானவனின் கொடுமையைப் பார்; இந்தத் துராசாரனை விரைவில் கொல்; உன் வலிமையைக் காண விரும்புகிறேன்' என்றார்.
3.232.66
इत्युक्ताव भगवान्स्कन्दं परिपूज्य महेश्वरः ।
अयोजयन्निग्रहार्थं महिषस् गतायुषः।
सस्मार च तदा स्कन्दं मृत्युं तस्य दुरात्मनः ॥ ३.२३२.६६ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், மகேஸ்வரனாகிய பகவான் ஸ்கந்தனை வணங்கி, மஹிஷனை அடக்குவதற்காக அவனை ஏவினார்; அந்தத் தீயவனின் ஆயுள் முடிவுற்ற நிலையில் ஸ்கந்தனையும் அவனுக்கு வரவிருந்த மரணத்தையும் நினைத்தார்.
3.232.67
महिषोऽपि रथं दृष्ट्वा रौद्रं रुद्रस् चानदत् ।
देवान्संत्रासयंश्चापि दैत्यांस्चापिप्रहर्षयत् ॥ ३.२३२.६७ ॥
மகிஷனும் அந்த பயங்கரத் தேரைக் கண்டு ருத்திரனைப் போல் முழங்கினான்; தேவர்களை அச்சுறுத்தியும், தைத்தியர்களை மகிழ்வித்தும்.
3.232.68
ततस्तस्मिनभये घोरे देवानां समुपस्थिते ।
आजगाम महासेनः क्रोधात्सूर्य इव ज्वलन् ॥ ३.२३२.६८ ॥
அப்போது தேவர்களுக்குத் தோன்றிய அந்தப் பயங்கர அச்சத்தில், மகாசேனன் சினத்தால் சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தபடி வந்தான்.
3.232.69
लोहिताम्बरसंवीतो लोहितस्रग्विभूषणः ।
लोहिताश्वो महाबाहुर्हिरण्यकवचः प्रभुः ॥ ३.२३२.६९ ॥
சிவப்பு ஆடை அணிந்து, சிவப்பு மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, சிவப்புக் குதிரைகளையுடைய, பெரும்புயத்தன், பொன்கவசம் அணிந்த பிரபு.
3.232.70
रथमादित्यसंकाशमास्थितः कनकप्रभम् ।
तं दृष्ट्वा दैत्यसेना सा व्यद्रवत्सहसा रणे ॥ ३.२३२.७० ॥
சூரியனைப் போலவும் பொன்னிறப் பொலிவுடனும் உள்ள தேரில் ஏறியிருந்தவனைக் கண்டதும், அந்தத் தைத்திய சேனை போரில் திடீரென்று ஓடியது.
3.232.71
स चापि तां प्रज्वलितां महिषस् विदारिणीम् ।
मुमोच शक्तिं राजेनद्र महासेनो महाबलः ॥ ३.२३२.७१ ॥
ஓ மன்னர்களின் மன்னனே, அந்த மகாபலசாலியான மகாசேனனும் அந்த எரியும், மகிஷனைப் பிளக்கும் சக்தியை ஏவினான்.
3.232.72
सा मुक्ताऽभ्यहरत्तस्य महिषस्य शिरो महत् ।
पपात भिन्ने शिरसि महिषस्त्यक्तजीवितः ॥ ३.२३२.७२ ॥
ஏவப்பட்ட அது மகிஷனின் பெரிய தலையைத் தாக்கியது; தலை பிளந்ததும், உயிர் நீத்த மகிஷன் விழுந்தான்.
3.232.73
पतता शिरसा तेन द्वारं षोडशयोजनम् ।
पर्वताभेन पिहितं तदाऽगम्यं ततोऽभवत्।
उत्तराः कुरवस्तेन गच्छन्त्यद्य यथासुम् ॥ ३.२३२.७३ ॥
விழுந்த அந்தத் தலையால் பதினாறு யோசனை அகலமுள்ள அந்த வாயில் மலை போலத் தடுக்கப்பட்டு, அன்று முதல் செல்ல முடியாததாயிற்று. அதன் வழியாக வடக்கு குருக்கள் இன்றும் சுகமாகச் செல்கின்றனர்.
3.232.74
क्षिप्ताक्षिप्ता तु सा शक्तिर्हत्वा शत्रून्सहस्रशः ।
स्कन्दहस्तमनुप्राप्ता दृश्यते देवदानवैः ॥ ३.२३२.७४ ॥
எறியப்பட்டு மீண்டும் திரும்பிய அந்த ஈட்டி ஆயிரக்கணக்கான எதிரிகளைக் கொன்று ஸ்கந்தனின் கையை வந்தடைந்ததை தேவர்களும் தானவர்களும் கண்டனர்.
3.232.75
प्रायः शरैर्विनिहता महासेनेन धीमता ।
शेषा दैत्यगणा घोरा भीतास्त्रस्ता दुरासदैः।
स्कन्दपारिषदैर्हत्वा भक्षिताश्च सहस्रशः ॥ ३.२३२.७५ ॥
பெரும்பாலானோர் அறிவுள்ள மகாசேனனின் அம்புகளால் கொல்லப்பட்டனர்; எஞ்சிய கொடிய தைத்திய கணங்கள் அஞ்சி நடுங்கின; வெல்ல முடியாத ஸ்கந்த பரிஷதர்கள் அவர்களைக் கொன்று ஆயிரக்கணக்கில் விழுங்கினர்.
3.232.76
दनवान्भक्षयन्तस्ते प्रपिबन्तश्च शोणितम् ।
क्षणान्निर्दानवं सर्वमकार्षुर्भृशहर्षिताः ॥ ३.२३२.७६ ॥
அவர்கள் தானவர்களைத் தின்று இரத்தத்தைக் குடித்து, மிகவும் மகிழ்ந்து, ஒரு கணத்தில் அனைத்தையும் தானவர் அற்றதாக்கினர்.
3.232.77
तमांसीवयथा सूर्यो वृक्षानग्निर्घनान्खगः ।
तथास्कन्दोऽजयच्छत्रून्स्वेन वीर्येण कीर्तिमान् ॥ ३.२३२.७७ ॥
சூரியன் இருளையும், நெருப்பு அடர்ந்த மரங்களையும், பறவை (கருடன்) பாம்புகளையும் வெல்வதுபோல, புகழ்பெற்ற ஸ்கந்தன் தன் சொந்த வீரியத்தால் எதிரிகளை வென்றான்.
3.232.78
संपूज्यमानस्त्रिदशैरभिवाद्य महेश्वरम् ।
शुशुभे कृतिकापुत्रः प्रकीरणांशुरिवांशुमान् ॥ ३.२३२.७८ ॥
தேவர்களால் வணங்கப்பட்டு, மகேஸ்வரனை வணங்கி, கிருத்திகையின் மகன் சிதறிய கதிர்களுடைய சூரியனைப் போல விளங்கினான்.
3.232.79
नष्टशत्रुर्यदा स्कन्दः प्रयातस्तु महेश्वरम् ।
तदाऽब्रवीन्महासेनं परिष्वज्य पुरंदरः ॥ ३.२३२.७९ ॥
எதிரிகள் அழிந்தபின் ஸ்கந்தன் மகேஸ்வரனிடம் சென்றபோது, புரந்தரன் (இந்திரன்) மஹாசேனனைத் தழுவி இவ்வாறு கூறினான்।
3.232.80
ब्रह्मदत्तवरः स्कन्द त्वयाऽयं महिषो हतः ।
हजय्यो युधि देवानां दानवः स महाबलः ॥ ३.२३२.८० ॥
ஸ்கந்தா! பிரம்மனின் வரம் பெற்ற இந்த மஹிஷன் என்ற தானவனை நீ கொன்றாய்; போரில் தேவர்களால் வெல்ல முடியாத மகாபலசாலி அவன்.
3.232.81
देवास्तृणसमा यस्य वबूवुर्जयतांवर ।
सोऽयं त्वया महाबाहो शमितो देवकण्टकः ॥ ३.२३२.८१ ॥
எவனுக்கு முன்னே தேவர்கள் புல்லைப் போல் ஆகிவிட்டார்களோ, வெற்றியாளர்களில் சிறந்தவனே! பெரும்புஜனே! தேவர்களின் முள்ளான அந்த அசுரன் உன்னால் அடக்கப்பட்டான்.
3.232.82
शतं महिषतुल्यानां दानवानां त्वय रणे ।
निहतंदेवशत्रूणां यैर्वयं पूर्वतापिताः ॥ ३.२३२.८२ ॥
எருமைகளைப் போன்ற நூறு தானவர்களை நீ போரில் கொன்றாய்; முன்பு எவர்கள் நம்மை வருத்தினார்களோ அந்த தேவ எதிரிகளை.
3.232.83
तावकैर्भक्षिताश्चान्ये दानवाः शतसङ्घशः ।
अजेयस्त्वं रणेऽरीणामुमापतिरिव प्रभुः ॥ ३.२३२.८३ ॥
உன் வீரர்களால் நூற்றுக்கணக்கில் பிற தானவர்களும் அழிக்கப்பட்டனர்; போரில் பகைவர்களுக்கு நீ உமாபதியைப் போல வெல்ல முடியாத தலைவன்.
3.232.84
एतत्ते प्रथमं देव ख्यातं कर्म भविष्यति ।
त्रिषु लोकेषु कीर्तिश्च तवाक्षय्या भविष्यति।
वशगाश्च भविष्यनति सुरास्तव महाभुज ॥ ३.२३२.८४ ॥
தேவனே! இதுவே உன்னுடைய முதல் புகழ்பெற்ற செயலாக விளங்கும்; மூன்று உலகங்களிலும் உன் புகழ் அழியாததாகும்; மகாபுஜனே! தேவர்கள் உன் வசத்தில் இருப்பார்கள்.
3.232.85
महासेनमेवमुक्त्वा निवृत्तः सह दैवतैः ।
अनुज्ञातो भगवता त्र्यम्बकेण शचीपतिः ॥ ३.२३२.८५ ॥
மகாசேனனிடம் இவ்வாறு கூறிவிட்டு, தேவர்களுடன் திரும்பினான். பகவான் த்ர்யம்பகனின் (சிவனின்) அனுமதி பெற்று சசீபதி (இந்திரன்) திரும்பினான்.
3.232.86
गतो भद्रवटंरुद्रो निवृत्ताश्च दिवौकसः ।
उक्ताश्च देवा रुद्रेण स्कन्दं पश्यत मामिव ॥ ३.२३२.८६ ॥
ருத்திரன் பத்ரவடத்திற்குச் சென்றான்; விண்ணுலகவாசிகள் திரும்பினர். ருத்திரன் தேவர்களிடம் கூறினான்: 'ஸ்கந்தனை என்னைப் போலவே காணுங்கள்.'
3.232.87
स हत्वा दानवगणान्पूज्यमानो महर्षिभिः ।
एकाह्नैवाजयत्सर्वं त्रैलोक्यं वह्निनन्दनः ॥ ३.२३२.८७ ॥
தானவர் கூட்டங்களைக் கொன்று, மகரிஷிகளால் போற்றப்பட்டு, அக்னியின் மகன் ஒரே நாளில் மூவுலகங்கள் அனைத்தையும் வென்றான்.
3.232.88
स्कन्दस् य इदं विप्रः पठेज्जन्म समाहितः ।
शृणुयाद्ब्राह्मणेभ्यो यः श्रावयेद्वाविचेतनम् ॥ ३.२३२.८८ ॥
ஸ்கந்தனின் இந்தப் பிறப்புக் கதையை ஒருமனதுடன் ஓதும் அந்தணன், அல்லது அந்தணர்களிடமிருந்து கேட்பவன், அல்லது அறிவற்றவனுக்குக் கேட்கச் செய்பவன்—
3.232.89
धनमायुर्यशो दीप्तिं पुत्राञ्शत्रुजयंतथा ।
सपुष्टिमिहसंप्राप्य स्कन्दसालोक्यमाप्नुयात् ॥ ३.२३२.८९ ॥
செல்வம், ஆயுள், புகழ், ஒளி, மக்கள், எதிரிகளை வெல்லுதல் மற்றும் செழிப்பு—இவ்வுலகில் இவற்றைப் பெற்று, அவன் ஸ்கந்தனின் உலகை அடைவான்.