Mahābhārata · Adhyāya 3.238
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.238.1
धृतराष्ट्रस्य तद्वाक्यं निशम्य शकुनिस्तदा ।
दुर्योधनमिदं काले कर्णेन सहितोऽब्रवीत् ॥ ३.२३८.१ ॥
Tras oír aquellas palabras de Dhṛtarāṣṭra, entonces Śakuni, junto con Karṇa, dijo esto a Duryodhana en el momento oportuno.
3.238.2
प्रव्राज्य पाण्डवान्वीरान्स्वेन वीर्येण भारत ।
भुङ्क्ष्वेमां पृथिवीमेको दिवि शम्बरहायथा ॥ ३.२३८.२ ॥
¡Oh Bhārata! Habiendo desterrado a los héroes Pāṇḍavas con tu propio valor, disfruta sola esta tierra, como Indra, matador de Śambara, en el cielo.
3.238.3
तवाद्यपृथिवी राजन्नखिला सागराम्बरा ।
सपर्वतवनाकारा सहस्थावरजङ्गमा ॥ ३.२३८.३ ॥
Oh rey, ahora esta tierra entera, vestida por los océanos, con sus montañas, bosques y minas, con seres móviles e inmóviles, es tuya.
3.238.4
प्राच्याश्च दाक्षिणात्याश्च पतीच्योदीच्यवासिनः ।
कृताः करप्रदाः सर्वे राजानस्ते नाराधिप ॥ ३.२३८.४ ॥
Oh señor de los hombres, todos aquellos reyes que habitan en el este, el sur, el oeste y el norte han sido hechos tributarios tuyos.
3.238.5
या हि सा दीप्यमानेव पाण्डवान्भजते पुरा ।
साऽद्यलक्ष्मीस्त्वया राजन्नवाप्ता भ्रातृभिः सह ॥ ३.२३८.५ ॥
Esa misma fortuna que antes, resplandeciente como si fuera, se asociaba con los Pāṇḍavas — esa fortuna, oh rey, la has obtenido hoy junto con tus hermanos.
3.238.6
इन्द्रप्रस्थगते यां तां दीप्यमानां युधिष्ठिरे ।
अपश्याम श्रियं राजन्सुचिरं शोककर्शिताः ॥ ३.२३८.६ ॥
Oh rey, aquella fortuna que fue a Indraprastha y resplandecía en Yudhiṣṭhira — la contemplamos durante mucho tiempo, consumidos por la pena.
3.238.7
सा तु बुद्धिबलेनेयं राज्ञस्तस्मात्तथाविधात् ।
त्वयाक्षिप्ता महाबाहो दीप्यमानेव दृश्यते ॥ ३.२३८.७ ॥
Aquella opulencia, arrebatada por ti, oh de brazos poderosos, a aquel rey de tal condición, por su inteligencia y fuerza, aún se ve como si brillara.
3.238.8
तथैव तव राजेन्द्रराजानः परवीरहन् ।
शासनेऽधिष्ठिताः सर्वेकिं कुर्म इति वादिनः ॥ ३.२३८.८ ॥
Asimismo, oh señor de reyes, matador de héroes enemigos, todos los reyes sometidos a tu mando dicen: '¿Qué haremos?'
3.238.9
ते वयं पृथिवी राजन्निखिला सागराम्बरा ।
सपर्वतवना देवी सग्रामनगराकरा ॥ ३.२३८.९ ॥
Nosotros somos ellos, oh rey: la tierra entera, vestida con los océanos, la diosa con sus montañas y bosques, con sus aldeas, ciudades y minas.
3.238.10
नानावनोद्देशवती पत्तनैरुपशोभिता ।
नानाजनपदाकीर्णा स्फीतराष्ट्रा महाहला ॥ ३.२३८.१० ॥
Que posee muchas regiones boscosas, adornada con ciudades, llena de numerosos países, con reinos prósperos y gran cultivo.
3.238.11
नन्द्यमानो द्विजै राजन्भासि नक्षत्रराडिव ।
पौरुषाद्दिवि देवेषु भ्राजसे रश्मिवानिव ॥ ३.२३८.११ ॥
Siendo alabado por los dvijas, oh rey, brillas como el señor de las estrellas; por tu valor, en el cielo entre los dioses, resplandeces como el de los rayos.
3.238.12
रुद्रैरिव यमो राजा मरुद्भिरिव वासवः ।
कुरुभिस्त्वं वृतो राजन्भासि नक्षत्रराडिव ॥ ३.२३८.१२ ॥
Como Yama está rodeado por los Rudras, y Vāsava por los Maruts, así, oh rey, rodeado por los Kurus, brillas como el señor de las estrellas.
3.238.13
यैः स्म ते नाद्रियेताज्ञा न च ये शासने स्थिताः ।
पश्यामस्ताञ्श्रिया हीनान्पाण्डवान्वनवासिनः ॥ ३.२३८.१३ ॥
Vemos a aquellos Pāṇḍavas, que no respetaban tu mandato ni se sometían a tu gobierno, privados de fortuna y viviendo en el bosque.
3.238.14
श्रूयते हि महाराजसरो द्वैतवनं प्रति ।
वसन्तः पाण्डवाः सार्धं ब्राह्मणैर्वनवासिभिः ॥ ३.२३८.१४ ॥
Se dice, gran rey, que hacia el bosque de Dvaita hay un lago, donde los Pāṇḍavas viven junto con brahmanes que habitan el bosque.
3.238.15
सप्रयाहि महाराज श्रिया परमया युतः ।
तापयन्पाण्डुपुत्रांस्त्वं रश्मिवानिव तेजसा ॥ ३.२३८.१५ ॥
Parte, gran rey, dotado de suprema fortuna; abrasando a los hijos de Pāṇḍu con tu brillo, como el sol con sus rayos.
3.238.16
स्तितोराज्येऽच्युतान्राज्याच्छियाहीनाञ्छ्रियावृतः ।
असमृद्धान्समृद्धार्थः पश्य पाण्डुसुतान्नृप ॥ ३.२३८.१६ ॥
Tú, establecido en el reino, rodeado de fortuna, próspero en riquezas, mira, oh rey, a los hijos de Pāṇḍu, caídos del reino, privados de fortuna, sin prosperidad.
3.238.17
महाभिजनसंपन्नं भद्रे महति संस्थितम् ।
पाण्डवास्त्वाऽभिवीक्षन्तु ययातिमिव नाहुषां ॥ ३.२३८.१७ ॥
Dotado de gran linaje, oh bondadoso, establecido en gran posición — que los Pāṇḍavas te miren, como a Yayāti, hijo de Nahuṣa.
3.238.18
यां श्रियं सुहृदश्चैव दुर्हृदश्च विशांपते ।
पश्यन्ति पौरुषैर्दीप्तां सा समर्था भवत्युत ॥ ३.२३८.१८ ॥
Aquella fortuna resplandeciente que amigos y enemigos contemplan mediante el valor viril — oh señor de los hombres, esa fortuna ciertamente se vuelve capaz.
3.238.19
समस्थो विषमस्थान्हि दुर्हृदो योऽभिवीक्षते ।
जगतीस्थनिवाद्रिस्थः किमतः परमं सुखम् ॥ ३.२३८.१९ ॥
Quien, estando en terreno llano, contempla a los enemigos que están en terreno desigual, ¿qué mayor felicidad hay que esta, ya sea que habite en la tierra o en la montaña?
3.238.20
न पुत्रधनलाभेन न राज्येनापि विन्दति ।
प्रीतिं नृपतिशार्दूल याममित्राधदर्शनात् ॥ ३.२३८.२० ॥
Ni con la adquisición de hijos y riquezas, ni siquiera con el reino, se halla aquella alegría, oh tigre entre los reyes, que proviene de no ver al enemigo.
3.238.21
किंनु तस्य सुखं न स्यादाश्रमे यो धनंजयम् ।
अभिवीक्षेत सिद्धार्थो वल्कलाजिनवाससम् ॥ ३.२३८.२१ ॥
¿Acaso no tendría felicidad aquel que, habiendo logrado su propósito, contemple en el ermitaño a Dhanaṃjaya, vestido con corteza y piel de antílope?
3.238.22
सुवाससो हि ते भार्या वल्कलाजिनसंवृताम् ।
पश्यन्तु दुःखितां कृष्णां सा च निर्विद्यतां पुनः ॥ ३.२३८.२२ ॥
Que tus esposas, bien vestidas, contemplen a Kṛṣṇā, afligida y envuelta en corteza y piel de antílope; y que ella vuelva a sentirse cansada.
3.238.23
विनिन्दतां तथाऽत्मानं जीवितं च धनच्युतम् ।
दाराणां ते श्रियं दृष्ट्वा दीप्तामद्य जनाधिपा ॥ ३.२३८.२३ ॥
Y que ellas, viendo hoy el resplandeciente esplendor de tus esposas, oh señor de los hombres, se reprochen a sí mismas y su vida, despojada de riqueza, de esta manera.
3.238.24
न तथा हि सभामध्ये तस्या भवितुमर्हति ।
वैमनस्यं यथा दृष्ट्वा तव भार्याः स्वलंकृताः ॥ ३.२३८.२४ ॥
En medio de la asamblea ella no debería estar tan abatida como lo estuvo al ver a tus esposas bien adornadas.
3.238.25
एवमुक्त्वा तु राजानं कर्णः शकुनिना सह ।
तूष्णीं बभूवतुरुभौ वाक्यान्ते जनमेजय ॥ ३.२३८.२५ ॥
Habiendo hablado así al rey, Karṇa y Śakuni guardaron ambos silencio juntos, oh Janamejaya, al final de sus palabras.