Mahābhārata · Adhyāya 3.238
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.238.1
धृतराष्ट्रस्य तद्वाक्यं निशम्य शकुनिस्तदा ।
दुर्योधनमिदं काले कर्णेन सहितोऽब्रवीत् ॥ ३.२३८.१ ॥
Ao ouvir aquelas palavras de Dhṛtarāṣṭra, então Śakuni, junto com Karṇa, disse isto a Duryodhana no momento certo.
3.238.2
प्रव्राज्य पाण्डवान्वीरान्स्वेन वीर्येण भारत ।
भुङ्क्ष्वेमां पृथिवीमेको दिवि शम्बरहायथा ॥ ३.२३८.२ ॥
Ó Bhārata, tendo exilado os heróis Pāṇḍavas pelo teu próprio valor, desfruta sozinho desta terra, como Indra, matador de Śambara, no céu.
3.238.3
तवाद्यपृथिवी राजन्नखिला सागराम्बरा ।
सपर्वतवनाकारा सहस्थावरजङ्गमा ॥ ३.२३८.३ ॥
Ó rei, agora esta terra inteira, vestida pelos oceanos, com suas montanhas, florestas e minas, com seres móveis e imóveis, é tua.
3.238.4
प्राच्याश्च दाक्षिणात्याश्च पतीच्योदीच्यवासिनः ।
कृताः करप्रदाः सर्वे राजानस्ते नाराधिप ॥ ३.२३८.४ ॥
Ó senhor dos homens, todos aqueles reis que habitam o leste, o sul, o oeste e o norte foram tornados pagadores de tributo a ti.
3.238.5
या हि सा दीप्यमानेव पाण्डवान्भजते पुरा ।
साऽद्यलक्ष्मीस्त्वया राजन्नवाप्ता भ्रातृभिः सह ॥ ३.२३८.५ ॥
Essa mesma fortuna que outrora, brilhando como se fosse, se dirigia aos Pāṇḍavas — essa fortuna, ó rei, obtiveste hoje junto com teus irmãos.
3.238.6
इन्द्रप्रस्थगते यां तां दीप्यमानां युधिष्ठिरे ।
अपश्याम श्रियं राजन्सुचिरं शोककर्शिताः ॥ ३.२३८.६ ॥
Ó rei, aquela fortuna que foi para Indraprastha e brilhava em Yudhiṣṭhira — contemplamo-la por muito tempo, consumidos pela dor.
3.238.7
सा तु बुद्धिबलेनेयं राज्ञस्तस्मात्तथाविधात् ।
त्वयाक्षिप्ता महाबाहो दीप्यमानेव दृश्यते ॥ ३.२३८.७ ॥
Aquela opulência, arrebatada por ti, ó de braços poderosos, daquele rei de tal natureza, pela sua inteligência e força, ainda parece resplandecer.
3.238.8
तथैव तव राजेन्द्रराजानः परवीरहन् ।
शासनेऽधिष्ठिताः सर्वेकिं कुर्म इति वादिनः ॥ ३.२३८.८ ॥
Igualmente, ó senhor dos reis, matador de heróis inimigos, todos os reis sob o teu comando dizem: 'Que faremos?'
3.238.9
ते वयं पृथिवी राजन्निखिला सागराम्बरा ।
सपर्वतवना देवी सग्रामनगराकरा ॥ ३.२३८.९ ॥
Nós somos aqueles, ó rei: a terra inteira, vestida com os oceanos, a deusa com as suas montanhas e florestas, com as suas aldeias, cidades e minas.
3.238.10
नानावनोद्देशवती पत्तनैरुपशोभिता ।
नानाजनपदाकीर्णा स्फीतराष्ट्रा महाहला ॥ ३.२३८.१० ॥
Possuindo muitas regiões florestais, adornada de cidades, cheia de muitos países, com reinos prósperos e grande cultivo.
3.238.11
नन्द्यमानो द्विजै राजन्भासि नक्षत्रराडिव ।
पौरुषाद्दिवि देवेषु भ्राजसे रश्मिवानिव ॥ ३.२३८.११ ॥
Alegrado pelos duas vezes nascidos, ó rei, brilhas como o senhor das estrelas; pela tua valentia, no céu entre os deuses, resplandeces como o de raios.
3.238.12
रुद्रैरिव यमो राजा मरुद्भिरिव वासवः ।
कुरुभिस्त्वं वृतो राजन्भासि नक्षत्रराडिव ॥ ३.२३८.१२ ॥
Como Yama é cercado pelos Rudras e Vāsava pelos Maruts, assim, ó rei, cercado pelos Kurus, brilhas como o senhor das estrelas.
3.238.13
यैः स्म ते नाद्रियेताज्ञा न च ये शासने स्थिताः ।
पश्यामस्ताञ्श्रिया हीनान्पाण्डवान्वनवासिनः ॥ ३.२३८.१३ ॥
Vemos aqueles Pāṇḍavas, que não respeitavam teu comando nem se submetiam ao teu governo, privados de fortuna e vivendo na floresta.
3.238.14
श्रूयते हि महाराजसरो द्वैतवनं प्रति ।
वसन्तः पाण्डवाः सार्धं ब्राह्मणैर्वनवासिभिः ॥ ३.२३८.१४ ॥
Ouve-se, grande rei, que há um lago em direção à floresta de Dvaita, onde os Pāṇḍavas vivem junto com brâmanes que habitam a floresta.
3.238.15
सप्रयाहि महाराज श्रिया परमया युतः ।
तापयन्पाण्डुपुत्रांस्त्वं रश्मिवानिव तेजसा ॥ ३.२३८.१५ ॥
Parte, grande rei, dotado de suprema fortuna; abrasando os filhos de Pāṇḍu com teu brilho, como o sol com seus raios.
3.238.16
स्तितोराज्येऽच्युतान्राज्याच्छियाहीनाञ्छ्रियावृतः ।
असमृद्धान्समृद्धार्थः पश्य पाण्डुसुतान्नृप ॥ ३.२३८.१६ ॥
Tu, estabelecido no reino, cercado de fortuna, rico em bens — contempla, ó rei, os filhos de Pāṇḍu, caídos do reino, privados de fortuna, sem prosperidade.
3.238.17
महाभिजनसंपन्नं भद्रे महति संस्थितम् ।
पाण्डवास्त्वाऽभिवीक्षन्तु ययातिमिव नाहुषां ॥ ३.२३८.१७ ॥
Dotado de grande linhagem, ó bondoso, estabelecido em grande posição — que os Pāṇḍavas te olhem, como se olhou para Yayāti, filho de Nahuṣa.
3.238.18
यां श्रियं सुहृदश्चैव दुर्हृदश्च विशांपते ।
पश्यन्ति पौरुषैर्दीप्तां सा समर्था भवत्युत ॥ ३.२३८.१८ ॥
Aquela fortuna resplandecente que amigos e inimigos contemplam pela valentia viril — ó senhor dos homens, essa fortuna realmente se torna capaz.
3.238.19
समस्थो विषमस्थान्हि दुर्हृदो योऽभिवीक्षते ।
जगतीस्थनिवाद्रिस्थः किमतः परमं सुखम् ॥ ३.२३८.१९ ॥
Quem, estando em terreno plano, contempla os inimigos que estão em terreno desigual — que felicidade maior há do que esta, quer habite na terra ou na montanha?
3.238.20
न पुत्रधनलाभेन न राज्येनापि विन्दति ।
प्रीतिं नृपतिशार्दूल याममित्राधदर्शनात् ॥ ३.२३८.२० ॥
Nem pela obtenção de filhos e riquezas, nem mesmo pelo reino, alguém encontra aquela alegria, ó tigre entre os reis, que vem de não ver o inimigo.
3.238.21
किंनु तस्य सुखं न स्यादाश्रमे यो धनंजयम् ।
अभिवीक्षेत सिद्धार्थो वल्कलाजिनवाससम् ॥ ३.२३८.२१ ॥
Não teria felicidade aquele que, tendo alcançado seu objetivo, contemplasse no eremitério Dhanaṃjaya, vestido de casca de árvore e pele de antílope?
3.238.22
सुवाससो हि ते भार्या वल्कलाजिनसंवृताम् ।
पश्यन्तु दुःखितां कृष्णां सा च निर्विद्यतां पुनः ॥ ३.२३८.२२ ॥
Que tuas esposas, bem vestidas, contemplem Kṛṣṇā, aflita e envolta em casca de árvore e pele de antílope; e que ela, por sua vez, sinta novamente cansaço.
3.238.23
विनिन्दतां तथाऽत्मानं जीवितं च धनच्युतम् ।
दाराणां ते श्रियं दृष्ट्वा दीप्तामद्य जनाधिपा ॥ ३.२३८.२३ ॥
E que elas, vendo hoje o esplendor radiante de tuas esposas, ó senhor dos homens, se censurem a si mesmas e à sua vida, despojada de riqueza, desta maneira.
3.238.24
न तथा हि सभामध्ये तस्या भवितुमर्हति ।
वैमनस्यं यथा दृष्ट्वा तव भार्याः स्वलंकृताः ॥ ३.२३८.२४ ॥
No meio da assembleia, ela não deveria estar tão abatida quanto ficou ao ver tuas esposas bem adornadas.
3.238.25
एवमुक्त्वा तु राजानं कर्णः शकुनिना सह ।
तूष्णीं बभूवतुरुभौ वाक्यान्ते जनमेजय ॥ ३.२३८.२५ ॥
Tendo falado assim ao rei, Karṇa e Śakuni calaram-se ambos juntos, ó Janamejaya, ao final de suas palavras.