Mahābhārata · Adhyāya 3.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.24.1
ततस्तेषु प्रयातेषु कौन्तेयः सत्यसंगरः ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा भ्रातॄन्सर्वान्युधिष्ठिरः ॥ ३.२४.१ ॥
Cuando ellos partieron, Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, fiel a sus votos y alma de dharma, habló a todos sus hermanos.
3.24.2
द्वादशेमाः समाऽस्माभिर्वस्तव्यं निर्जने वने ।
समीक्षध्वं महारण्ये देशं बहुमृगद्विजम् ॥ ३.२४.२ ॥
Durante estos doce años debemos habitar este bosque desierto; buscad en esta gran espesura una región llena de ciervos y aves.
3.24.3
बहुपुष्पफलं रम्यं शिवं पुण्यजनोचितम् ।
यत्रेमा द्वादश समाः सुखं प्रतिवसेमहि ॥ ३.२४.३ ॥
Donde haya muchas flores y frutos, un lugar agradable, propicio y apto para gentes santas, allí podamos morar cómodamente estos doce años.
3.24.4
एवमुक्ते प्रत्युवाच धर्मराजं धनंजयः ।
गुरुवन्मानववरं मानयित्वा मनस्विनम् ॥ ३.२४.४ ॥
Así interpelado, Dhanaṃjaya respondió al rey del dharma, honrando a aquel mejor de los hombres, al sabio, como a un maestro.
3.24.5
भवानेव महर्षीणां वृद्धानां पर्युपासिता ।
अज्ञातं मानुषे लोके भवतो नास्ति किंचन ॥ ३.२४.५ ॥
Vos mismo habéis servido siempre a los grandes sabios y a los ancianos; nada en el mundo humano os es desconocido.
3.24.6
त्वया ह्युपासिता नित्यं ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
द्वैपायनप्रभृतयो नारदश्च महातपाः ॥ ३.२४.६ ॥
Siempre habéis servido a los brahmanes, maestros de los Vedas, encabezados por Dvaipāyana y otros, y a Nārada de gran austeridad.
3.24.7
यः सर्वलोकद्वाराणि नित्यं संचरते वशी ।
देवलोकाद्ब्रह्मलोकं गन्धर्वाप्सरसामपि ॥ ३.२४.७ ॥
Quien, dueño de sí, recorre siempre las puertas de todos los mundos, desde el mundo de los dioses hasta el mundo de Brahmā, e incluso hasta los mundos de los gandharvas y las apsarasas.
3.24.8
अनुभावांश्च जानासि ब्राह्मणानां न संशयः ।
प्रभावांश्चैव वेत्थ त्वं सर्वेषामेव पार्थिव ॥ ३.२४.८ ॥
Oh rey, sin duda conoces el poder y la gloria de los brahmanes, y en verdad conoces la influencia de todos.
3.24.9
त्वमेव राजञ्जानासि श्रेयःकारणमेव च ।
यत्रेच्छसि महाराज निवासं तत्र कुंर्महे ॥ ३.२४.९ ॥
Oh rey, tú solo conoces la causa del bien. Oh gran rey, donde desees morar, allí haremos nuestra morada.
3.24.10
इदं द्वैतवनं नाम सरः पुण्यजनोषितम् ।
बहुपुष्पफलं रम्यं नानाद्विजनिषेवितम् ॥ ३.२४.१० ॥
Este lago llamado bosque Dvaita, habitado por gente virtuosa, rico en flores y frutos, delicioso, frecuentado por muchas clases de aves.
3.24.11
अत्रेमा द्वादश समा विहरेमेति रोचये ।
यदि तेऽनुमतं राजन्किमन्यन्मन्यते भवान् ॥ ३.२४.११ ॥
Aquí, creo, debemos pasar estos doce años. Oh rey, si esto te parece bien, ¿qué otra cosa piensas?
3.24.12
ममाप्येतन्मतं पार्थ त्वया यत्समुदाहृतम् ।
गच्छामः पुण्यविख्यातं महद्द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४.१२ ॥
Oh hijo de Pṛthā, lo que tú has dicho es también mi parecer. Vayamos al gran lago del bosque Dvaita, renombrado por su santidad.
3.24.13
ततस्ते प्रययुः सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः ।
ब्राह्मणैर्बहुभिः सार्धं पुण्यं द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४.१३ ॥
Entonces todos los Pāṇḍavas, practicantes del dharma, partieron junto con numerosos brāhmaṇas hacia el sagrado lago del bosque de Dvaita.
3.24.14
ब्राह्मणाः साग्निहोत्राश्च तथैव च निरग्नयः ।
स्वाध्यायिनो भिक्षवश्च तथैव वनवासिनः ॥ ३.२४.१४ ॥
Los brāhmaṇas que mantienen los fuegos sagrados, así como los que no los mantienen, los recitadores de su Veda, los mendicantes y también los habitantes de los bosques (estaban con ellos).
3.24.15
बहवो ब्राह्मणास्तत्र परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
तपस्विनः सत्यशीलाः शतशः संशितव्रताः ॥ ३.२४.१५ ॥
Muchos brāhmaṇas allí rodearon a Yudhiṣṭhira: cientos de ascetas, de carácter veraz, firmes en sus votos.
3.24.16
ते यात्वा पाण्डवास्तत्रब्राह्मणैर्बहुभिः सह ।
पुण्यं द्वैतवनं रम्यं विविशुर्बरतर्षभाः ॥ ३.२४.१६ ॥
Habiendo llegado allí, los Pāṇḍavas, toros entre los Bharatas, entraron en el bosque de Dvaita, delicioso y sagrado, con numerosos brāhmaṇas.
3.24.17
तत्सालतालाम्रमधूकनीप-
कदम्बसर्जार्जुनकर्णिकारैः।
तपात्यये पुष्पधरैरुपेतं ।
महावनं राष्ट्रपतिर्ददर्श ॥ ३.२४.१७ ॥
Al final del calor, el rey contempló aquel gran bosque, adornado con árboles sāla, tāla, mango, madhūka, nīpa, kadamba, sarja, arjuna y karṇikāra que portaban flores.
3.24.18
महाद्रुमाणां शिखरेषु तस्थु-
र्मनोरमां वाचमुदीरयन्तः।
मयूरदात्यूहचकोरसङ्घा-
स्तस्मिन्वने बर्हिणकोकिलाश्च ॥ ३.२४.१८ ॥
En las copas de los grandes árboles se posaban bandadas de pavos reales, aves dātyūha y perdices chakora, emitiendo cantos deleitosos; y en aquel bosque había también pavos reales y cuclillos.
3.24.19
करेणुयूथैः सह यूथपानां ।
मदोत्कटानामचलप्रभाणाम्।
महान्ति यूथानि महाद्विपानां ।
तस्मिन्वने राष्ट्रपतिर्ददर्श ॥ ३.२४.१९ ॥
En aquel bosque el señor del reino vio manadas de elefantas junto a sus jefes de manada, furiosos de celo, y grandes manadas de poderosos elefantes que brillaban como montañas.
3.24.20
मनोरमां भोगवतीमुपेत्य ।
पूतात्मनां चीरजटाधराणाम्।
तस्मिन्वने धर्मभृतां निवासे ।
ददर्श सिद्धर्षिगणाननेकान् ॥ ३.२४.२० ॥
Tras llegar al encantador Bhogavatī, en aquel bosque morada de los puros de alma que visten cortezas y llevan cabellos enmarañados, vio muchas multitudes de sabios perfectos.
3.24.21
ततः स यानादवरुह्य राजा ।
सभ्रातृकः सजनः काननं तत्।
विवेश धर्मात्मवतां बरिष्ठ-
स्त्रिविष्टपं शक्र इवामितौजाः ॥ ३.२४.२१ ॥
Entonces el rey, descendiendo de su carro, entró en aquel bosque con sus hermanos y su séquito, el mejor de los de alma justa, como Indra de poder sin límites entra en el cielo.
3.24.22
तं सत्यसन्धं सहिताऽभिपेतु-
र्दिदृक्षवश्चारणसिद्धसङ्घाः।
वनौकसश्चापि नेरन्द्रसिंहं ।
मनस्विनं तं परिवार्य तस्थुः ॥ ३.२४.२२ ॥
Deseosos de ver a aquel león entre los reyes, fiel a su palabra, grupos de cantores celestiales y seres perfectos se reunieron y se acercaron a él, y también los moradores del bosque; rodeando a aquel de noble ánimo, se quedaron de pie.
3.24.23
स तत्रवृद्धानभिवाद्य सर्वान् ।
प्रत्यर्चितो राजवद्देववच्च।
विवेश सर्वैः सहितो द्विजाग्र्यैः ।
कृताञ्जलिर्धर्मभृतां वरिष्ठः ॥ ३.२४.२३ ॥
Allí saludó con reverencia a todos los ancianos, y fue honrado a su vez como un rey y como un dios; con los más excelsos brahmanes, con las manos juntas en reverencia, entró, el mejor de los defensores del dharma.
3.24.24
स पुण्यशीलः पितृवन्महात्मा ।
तपस्विभिर्मपरैरुपेत्य।
प्रत्यर्चितः पुष्पधरस्य मूले ।
महाद्रुमस्योपविवेश राजा ॥ ३.२४.२४ ॥
Aquel rey de virtud pura, grande de alma, semejante a un padre, se acercó a los ascetas y grandes sabios, fue honrado por ellos a su vez y se sentó al pie del gran árbol florido.
3.24.25
भीमश्च कृष्णा च धनंजयश्च ।
यमौ च ते चानुचरा नरेन्द्रम्।
विमुच्यवाहानवशाश्च सर्वे ।
तत्रोपतस्थुर्भरतप्रबर्हाः ॥ ३.२४.२५ ॥
Bhīma, Kṛṣṇā, Dhanaṃjaya, los dos gemelos y todos sus seguidores, tras soltar sus monturas y agotados, se presentaron allí ante el señor de los hombres; todos ellos, los mejores de los Bharatas.
3.24.26
लतावतानावनतः स पाण्डवै-
र्महाद्रुमः पञ्चभिरेव धन्विभिः।
बभौ निवासोपगतैर्महात्मभि-
र्महागिरिर्वारणयूथपैरिव ॥ ३.२४.२६ ॥
Aquel gran árbol, inclinado bajo el dosel de enredaderas, resplandeció con los cinco arqueros Pāṇḍavas —aquellos magnánimos que habían venido a morar allí—, como una gran montaña resplandece con los jefes de las manadas de elefantes.