Mahābhārata · Adhyāya 3.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.24.1
ततस्तेषु प्रयातेषु कौन्तेयः सत्यसंगरः ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा भ्रातॄन्सर्वान्युधिष्ठिरः ॥ ३.२४.१ ॥
Quando eles partiram, Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, fiel aos seus votos e alma do dharma, falou a todos os irmãos.
3.24.2
द्वादशेमाः समाऽस्माभिर्वस्तव्यं निर्जने वने ।
समीक्षध्वं महारण्ये देशं बहुमृगद्विजम् ॥ ३.२४.२ ॥
Estes doze anos devemos habitar esta floresta deserta; procurai nesta grande selva uma região abundante em veados e aves.
3.24.3
बहुपुष्पफलं रम्यं शिवं पुण्यजनोचितम् ।
यत्रेमा द्वादश समाः सुखं प्रतिवसेमहि ॥ ३.२४.३ ॥
Onde houver muitas flores e frutos, um lugar agradável, auspicioso e apropriado para pessoas santas, ali possamos morar confortavelmente estes doze anos.
3.24.4
एवमुक्ते प्रत्युवाच धर्मराजं धनंजयः ।
गुरुवन्मानववरं मानयित्वा मनस्विनम् ॥ ३.२४.४ ॥
Assim interpelado, Dhanaṃjaya respondeu ao rei do dharma, honrando aquele melhor dos homens, o sábio, como a um mestre.
3.24.5
भवानेव महर्षीणां वृद्धानां पर्युपासिता ।
अज्ञातं मानुषे लोके भवतो नास्ति किंचन ॥ ३.२४.५ ॥
Vós mesmo tendes servido os grandes sábios e os anciãos; nada no mundo humano vos é desconhecido.
3.24.6
त्वया ह्युपासिता नित्यं ब्राह्मणा वेदपारगाः ।
द्वैपायनप्रभृतयो नारदश्च महातपाः ॥ ३.२४.६ ॥
Sempre servistes aos brâmanes, mestres dos Vedas, encabeçados por Dvaipāyana e outros, e a Nārada de grande austeridade.
3.24.7
यः सर्वलोकद्वाराणि नित्यं संचरते वशी ।
देवलोकाद्ब्रह्मलोकं गन्धर्वाप्सरसामपि ॥ ३.२४.७ ॥
Aquele que, senhor de si, percorre continuamente as portas de todos os mundos, do mundo dos deuses ao mundo de Brahmā, e até aos mundos dos gandharvas e das apsarases.
3.24.8
अनुभावांश्च जानासि ब्राह्मणानां न संशयः ।
प्रभावांश्चैव वेत्थ त्वं सर्वेषामेव पार्थिव ॥ ३.२४.८ ॥
Ó rei, sem dúvida conheces o poder e a glória dos brâmanes, e de facto conheces a influência de todos.
3.24.9
त्वमेव राजञ्जानासि श्रेयःकारणमेव च ।
यत्रेच्छसि महाराज निवासं तत्र कुंर्महे ॥ ३.२४.९ ॥
Ó rei, só tu conheces também a causa do bem. Ó grande rei, onde quiseres morar, aí faremos a nossa morada.
3.24.10
इदं द्वैतवनं नाम सरः पुण्यजनोषितम् ।
बहुपुष्पफलं रम्यं नानाद्विजनिषेवितम् ॥ ३.२४.१० ॥
Este lago chamado floresta de Dvaita, habitado por gente piedosa, abundante em flores e frutos, deleitoso, frequentado por muitas aves.
3.24.11
अत्रेमा द्वादश समा विहरेमेति रोचये ।
यदि तेऽनुमतं राजन्किमन्यन्मन्यते भवान् ॥ ३.२४.११ ॥
Aqui, penso eu, devemos passar estes doze anos. Ó rei, se isto te agrada, que mais pensas tu?
3.24.12
ममाप्येतन्मतं पार्थ त्वया यत्समुदाहृतम् ।
गच्छामः पुण्यविख्यातं महद्द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४.१२ ॥
Ó filho de Pṛthā, o que disseste é também a minha opinião. Vamos ao grande lago da floresta de Dvaita, renomado pela sua santidade.
3.24.13
ततस्ते प्रययुः सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः ।
ब्राह्मणैर्बहुभिः सार्धं पुण्यं द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४.१३ ॥
Então todos os Pāṇḍavas, praticantes do dharma, partiram junto com muitos brāhmaṇas para o lago sagrado da floresta de Dvaita.
3.24.14
ब्राह्मणाः साग्निहोत्राश्च तथैव च निरग्नयः ।
स्वाध्यायिनो भिक्षवश्च तथैव वनवासिनः ॥ ३.२४.१४ ॥
Os brāhmaṇas que mantêm os fogos sagrados, bem como os que não os mantêm, os recitadores do seu Veda, os mendicantes e também os habitantes da floresta (estavam com eles).
3.24.15
बहवो ब्राह्मणास्तत्र परिवव्रुर्युधिष्ठिरम् ।
तपस्विनः सत्यशीलाः शतशः संशितव्रताः ॥ ३.२४.१५ ॥
Muitos brāhmaṇas ali cercaram Yudhiṣṭhira — centenas de ascetas, de caráter veraz, firmes em seus votos.
3.24.16
ते यात्वा पाण्डवास्तत्रब्राह्मणैर्बहुभिः सह ।
पुण्यं द्वैतवनं रम्यं विविशुर्बरतर्षभाः ॥ ३.२४.१६ ॥
Tendo chegado lá, os Pāṇḍavas, touros entre os Bharatas, entraram na deliciosa e sagrada floresta de Dvaita com muitos brāhmaṇas.
3.24.17
तत्सालतालाम्रमधूकनीप-
कदम्बसर्जार्जुनकर्णिकारैः।
तपात्यये पुष्पधरैरुपेतं ।
महावनं राष्ट्रपतिर्ददर्श ॥ ३.२४.१७ ॥
No fim do calor, o rei viu aquela grande floresta, adornada com árvores sāla, tāla, mangueiras, madhūka, nīpa, kadamba, sarja, arjuna e karṇikāra que traziam flores.
3.24.18
महाद्रुमाणां शिखरेषु तस्थु-
र्मनोरमां वाचमुदीरयन्तः।
मयूरदात्यूहचकोरसङ्घा-
स्तस्मिन्वने बर्हिणकोकिलाश्च ॥ ३.२४.१८ ॥
Nos topos das grandes árvores estavam bandos de pavões, aves dātyūha e perdizes chakora, emitindo sons deliciosos; e naquela floresta havia também pavões e cuco.
3.24.19
करेणुयूथैः सह यूथपानां ।
मदोत्कटानामचलप्रभाणाम्।
महान्ति यूथानि महाद्विपानां ।
तस्मिन्वने राष्ट्रपतिर्ददर्श ॥ ३.२४.१९ ॥
Naquela floresta, o senhor do reino viu manadas de elefantas com seus líderes de manada, enfurecidos de cio, e grandes manadas de poderosos elefantes que brilhavam como montanhas.
3.24.20
मनोरमां भोगवतीमुपेत्य ।
पूतात्मनां चीरजटाधराणाम्।
तस्मिन्वने धर्मभृतां निवासे ।
ददर्श सिद्धर्षिगणाननेकान् ॥ ३.२४.२० ॥
Ao chegar à encantadora Bhogavatī, naquela floresta, morada dos puros de alma que vestem cascas de árvore e usam cabelos emaranhados, viu muitas multidões de sábios perfeitos.
3.24.21
ततः स यानादवरुह्य राजा ।
सभ्रातृकः सजनः काननं तत्।
विवेश धर्मात्मवतां बरिष्ठ-
स्त्रिविष्टपं शक्र इवामितौजाः ॥ ३.२४.२१ ॥
Então o rei, descendo de seu carro, entrou naquela floresta com seus irmãos e séquito, o melhor dos de alma justa, como Indra de poder ilimitado entra no céu.
3.24.22
तं सत्यसन्धं सहिताऽभिपेतु-
र्दिदृक्षवश्चारणसिद्धसङ्घाः।
वनौकसश्चापि नेरन्द्रसिंहं ।
मनस्विनं तं परिवार्य तस्थुः ॥ ३.२४.२२ ॥
Desejosos de ver aquele leão entre os reis, fiel à sua palavra, grupos de cantores celestiais e seres perfeitos se reuniram e se aproximaram dele, e também os habitantes da floresta; cercando aquele de elevado espírito, permaneceram de pé.
3.24.23
स तत्रवृद्धानभिवाद्य सर्वान् ।
प्रत्यर्चितो राजवद्देववच्च।
विवेश सर्वैः सहितो द्विजाग्र्यैः ।
कृताञ्जलिर्धर्मभृतां वरिष्ठः ॥ ३.२४.२३ ॥
Ali cumprimentou com reverência todos os anciãos e foi honrado em troca como um rei e como um deus; com os mais excelsos brâmanes, as mãos juntas em reverência, entrou, o melhor dos guardiões do dharma.
3.24.24
स पुण्यशीलः पितृवन्महात्मा ।
तपस्विभिर्मपरैरुपेत्य।
प्रत्यर्चितः पुष्पधरस्य मूले ।
महाद्रुमस्योपविवेश राजा ॥ ३.२४.२४ ॥
Aquele rei de conduta virtuosa, grande de alma, como um pai, aproximou-se dos ascetas e dos grandes sábios, foi por eles honrado em retorno e sentou-se ao pé da grande árvore florida.
3.24.25
भीमश्च कृष्णा च धनंजयश्च ।
यमौ च ते चानुचरा नरेन्द्रम्।
विमुच्यवाहानवशाश्च सर्वे ।
तत्रोपतस्थुर्भरतप्रबर्हाः ॥ ३.२४.२५ ॥
Bhīma, Kṛṣṇā, Dhanaṃjaya, os dois gêmeos e todos os seus seguidores, tendo soltado as montarias e exaustos, apresentaram-se ali diante do senhor dos homens — todos eles, os melhores dos Bharatas.
3.24.26
लतावतानावनतः स पाण्डवै-
र्महाद्रुमः पञ्चभिरेव धन्विभिः।
बभौ निवासोपगतैर्महात्मभि-
र्महागिरिर्वारणयूथपैरिव ॥ ३.२४.२६ ॥
Aquela grande árvore, curvada sob o dossel de trepadeiras, resplandeceu com os cinco arqueiros Pāṇḍavas — aqueles grandes de alma que tinham vindo morar ali —, como uma grande montanha resplandece com os chefes dos rebanhos de elefantes.