ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.240.1
धृतराष्ट्रं ततः सर्वेददृशुर्जनमेजय ।
दृष्ट्वा सुखमथो राज्ञः पृष्टा राज्ञा च भारत ॥ ३.२४०.१ ॥
ହେ ଜନମେଜୟ, ତା’ପରେ ସମସ୍ତେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ରାଜାଙ୍କ କୁଶଳ ଦେଖି ଓ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ପରେ, ହେ ଭାରତ।
3.240.2
ततस्तैर्विहितः पूर्वं संगवो नाम वल्लवः ।
समीपस्थास्तदा गावो धृतराष्ट्रे न्यवेदयत् ॥ ३.२४०.२ ॥
ତା’ପରେ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ନିଯୁକ୍ତ ସଙ୍ଗବ ନାମକ ଗୋପାଳ, ସେତେବେଳେ ନିକଟରେ ଥିବା ଗାଈମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଜଣାଇଲା।
3.240.3
अनन्तरं च राधेयः शकुनिश्च विशांपते ।
आहतुः पार्थिवश्रेष्ठं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ॥ ३.२४०.३ ॥
ତା’ପରେ ରାଧାପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶକୁନି, ହେ ପ୍ରଜାପତି, ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନାଧିପ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିଲେ।
3.240.4
रमणीयेषु देशेषु घोषाः संप्रति कौरव ।
स्मारणे समयः प्राप्तो वत्सानामपि चाङ्कनम् ॥ ३.२४०.४ ॥
ହେ କୌରବ, ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ଗୋଶାଳା ଅଛି। ସ୍ମରଣ ସମୟ ଆସିଛି, ବାଛୁରିମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରିବାର ସମୟ ମଧ୍ୟ।
3.240.5
मृगया चोचिता राजन्नस्मिन्काले सुतस्यते ।
दुर्योधनस्य गमनं त्वमनुज्ञातुमर्हसि ॥ ३.२४०.५ ॥
ହେ ରାଜନ, ଏହି ସମୟରେ ମୃଗୟା ଉଚିତ। ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଆପଣ ଅନୁମତି ଦେବା ଉଚିତ।
3.240.6
मृगया शोभना तात गवां हि समवेक्षणम् ।
विस्रम्भस्तु न गन्तव्यो वल्लवानामिति स्मरे ॥ ३.२४०.६ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ମୃଗୟା ଭଲ; ଗାଈମାନଙ୍କ ପରିଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟ ଭଲ। କିନ୍ତୁ ଗୋପାଳମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ବୋଲି ମୁଁ ସ୍ମରଣ କରେ।
3.240.7
ते तु तत्रनरव्याघ्राः समीप इति नः श्रुतम् ।
अतो नाभ्यनुजानामि गमनं तत्र वः स्वयम् ॥ ३.२४०.७ ॥
ସେମାନେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର ସେଠାରେ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ। ତେଣୁ ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ମୁଁ ନିଜେ ତୁମକୁ ଅନୁମତି ଦେଉନାହିଁ।
3.240.8
छद्मना निर्जितास्ते तु कर्शिताश्च महावने ।
तपोनित्याश्च राधेय समर्थाश्च महारथाः ॥ ३.२४०.८ ॥
ଛଳରେ ପରାଜିତ, ମହାବନରେ କୃଶ, ତପସ୍ୟାରେ ନିତ୍ୟ ରତ; ତଥାପି ହେ ରାଧେୟ, ସେମାନେ ସମର୍ଥ ମହାରଥୀ।
3.240.9
धर्मराजो न संक्रुद्ध्येद्भीमसेनस्त्वमर्षणः ।
यज्ञसेनस् दुहिता तेज एवतु केवलम् ॥ ३.२४०.९ ॥
ଧର୍ମରାଜ କ୍ରୋଧ କରିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଅସହିଷ୍ଣୁ ଭୀମସେନ ଏବଂ ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ କନ୍ୟା — ତାଙ୍କ ତେଜ କେବଳ (କ୍ରୋଧର କାରଣ ହେବ)।
3.240.10
यूयंचाप्यपराध्येयुर्दर्पमोहसमन्विताः ।
ततो विनिर्दहेयुस्ते तपसा हि समन्विताः ॥ ३.२४०.१० ॥
ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅହଂକାର ଓ ମୋହରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଅପରାଧ କରିପାର; ତେବେ ତପସ୍ୟାରେ ଯୁକ୍ତ ସେମାନେ ତୁମକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦଗ୍ଧ କରିଦେବେ।
3.240.11
अथवा सायुधावीरा मन्युनाऽभिपरिप्लुताः ।
सहिता बद्धनिस्त्रिशा दहेयुः शस्त्रतेजसा ॥ ३.२४०.११ ॥
ଅଥବା ଆୟୁଧଧାରୀ ବୀରମାନେ, କ୍ରୋଧରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ଖଡ୍ଗ ବାନ୍ଧି ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଅସ୍ତ୍ରର ତେଜରେ (ତୁମକୁ) ଦଗ୍ଧ କରିଦେବେ।
3.240.12
अथ यूयं बहुत्वात्तान्नारभध्वं कथंचन ।
अनार्यं परमं तत्स्यादशक्यं तच्च वै मतम् ॥ ३.२४०.१२ ॥
ଅତଏବ ସେମାନଙ୍କ ବହୁସଂଖ୍ୟା ହେତୁ ତୁମେମାନେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କରନାହିଁ; ତାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନାର୍ଯ୍ୟ ହେବ, ଏବଂ ତାହା ଅସାଧ୍ୟ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଗଣାଯାଏ।
3.240.13
उषितो हि महाबाहुरिन्द्रलोके धनंजयः ।
दिव्यान्यस्त्राण्यवाप्याथ ततः प्रत्यागतो वनं ॥ ३.२४०.१३ ॥
ମହାବାହୁ ଧନଞ୍ଜୟ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ବାସ କରି, ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇ, ତା'ପରେ ବନକୁ ଫେରିଲେ।
3.240.14
अकृतास्त्रेण पृथिवी जिता बीभत्सुना पुरा ।
किं पुनः सकृतास्त्रोऽद्य न हन्याद्वो महारथः ॥ ३.२४०.१४ ॥
ପୂର୍ବେ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା ବିନା ବୀଭତ୍ସୁ ପୃଥିବୀ ଜୟ କରିଥିଲେ; ଏବେ ଅସ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧ ସେ ମହାରଥୀ ତୁମକୁ ମାରିବେ ନାହିଁ କି?
3.240.15
अथवा मद्वचः श्रुत्वा तत्र यत्ता भविष्यथ ।
उद्विग्रवासा विस्रब्धा दुःखं तत्रगमिष्यथ ॥ ३.२४०.१५ ॥
ଅଥବା ମୋ କଥା ଶୁଣି ସେଠାରେ ସତର୍କ ରହିବ; ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୋଇ ବା ନିଶ୍ଚିନ୍ତରେ ବାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଦୁଃଖ ହିଁ ପାଇବ।
3.240.16
अथवा सैनिकाः केचिदपकुर्युर्युधिष्ठिरे ।
तदबुद्धिकृतंकर्म दोषमुत्पादयेच्च वः ॥ ३.२४०.१६ ॥
ଅଥବା କେତେକ ସୈନିକ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଅପକାର କରିପାରନ୍ତି; ଅବୁଦ୍ଧିରେ କୃତ ସେ କର୍ମ ତୁମ ପ୍ରତି ଦୋଷ ଆଣିପାରେ।
3.240.17
तस्मादन्ये नरा यान्तु स्मारणायाप्तकारिणः ।
न स्वयं तत्रगमनं रोचये तव भारत ॥ ३.२४०.१७ ॥
ତେଣୁ ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଲୋକମାନେ ସ୍ମରଣ କରାଇବାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ; ହେ ଭରତ, ତୁମେ ନିଜେ ସେଠାକୁ ଯିବା ମୋତେ ରୁଚେ ନାହିଁ।
3.240.18
धर्मज्ञः पाण्डवो ज्येष्ठः प्रतिज्ञातं च संसदि ।
तेन द्वादशवर्षाणि वस्तव्यानीति भारत ॥ ३.२४०.१८ ॥
ଧର୍ମଜ୍ଞ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡବ ସଭାରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି; ତେଣୁ, ହେ ଭରତ, ସେ ବାର ବର୍ଷ ବାସ କରିବେ।
3.240.19
अनुवृत्ताश्च रतं सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः ।
युधिष्ठिरस्तु कौन्तेयो न नः कोपं करिष्यति ॥ ३.२४०.१९ ॥
ଧର୍ମାଚାରୀ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଅନୁସରଣ କଲେ; କିନ୍ତୁ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଆମ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧ କରିବେ ନାହିଁ।
3.240.20
मृगयां चैव नो गन्तुमिच्छा संवर्धते भृशम् ।
स्मारणं तु चिकीर्षामो न तु पाण्डवदर्सनम् ॥ ३.२४०.२० ॥
ମୃଗୟାକୁ ଯିବାର ଇଚ୍ଛା ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟଧିକ ବଢ଼ୁଛି; ଆମେ କେବଳ ସ୍ମରଣ କରାଇବାକୁ ଚାହୁଁ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ନୁହେଁ।
3.240.21
न चानार्यसमाचारः कश्चित्तत्र भविष्यति ।
न च तत्र गमिष्यामो यत्र तेषां प्रतिश्रयः ॥ ३.२४०.२१ ॥
ସେଠାରେ କୌଣସି ଅନାର୍ଯ୍ୟ ଆଚରଣ ହେବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ସେଠାକୁ ଆମେ ଯିବୁ ନାହିଁ।
3.240.22
एवमुक्तः शकुनिना धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
दुर्योधनं सहामात्यमनुजज्ञे न कामतः ॥ ३.२४०.२२ ॥
ଶକୁନି ଏହିପରି କହିବାରୁ ଜନେଶ୍ୱର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ନୁହେଁ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ।
3.240.23
अनुज्ञातस्तु गान्धारिः कर्णेन सहितस्तदा ।
निर्ययौ भरतश्रेष्ठो बलेन महता वृतः ॥ ३.२४०.२३ ॥
ତା'ପରେ ଅନୁମତି ପାଇ ଗାନ୍ଧାରୀ-ପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହିତ, ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହା ସେନାଦ୍ୱାରା ଘେରି ଯାତ୍ରା କଲେ।
3.240.24
दुःशासनेन च तथा सौबलेन च धीमता ।
संवृतो भ्रातृभिश्चान्यैः स्त्रीभिश्चापि सहस्रशः ॥ ३.२४०.२४ ॥
ଦୁଃଶାସନ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୌବଳ (ଶକୁନି) ସହିତ, ଭାଇମାନଙ୍କ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଘେରି।
3.240.25
तं निर्यान्तं महाबाहुं द्रष्टुं द्वैतवनं सरः ।
पौराश्चानुययुः सर्वेसहदारा वनं च तत् ॥ ३.२४०.२५ ॥
ମହାବାହୁ ସେହି ରାଜା ଦ୍ୱୈତବନର ସରୋବର ଦେଖିବାକୁ ବାହାରିଲେ, ସମସ୍ତ ନଗରବାସୀ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ସେହି ବନ ଆଡ଼କୁ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ।
3.240.26
अष्टौ रथसहस्राणि त्रीणि नागायुतानि च ।
पत्तयो बहुसाहस्रा हयाश्च नवतिः शताः ॥ ३.२४०.२६ ॥
ଆଠ ହଜାର ରଥ, ତିରିଶ ହଜାର ହାତୀ, ଅନେକ ହଜାର ପଦାତିକ ଏବଂ ନବେ ଶହ ଘୋଡ଼ା।
3.240.27
शकटापणवेशाश्च वणिजो वन्दिनस्तथा ।
नराश्च मृगयाशीलाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.२४०.२७ ॥
ଗାଡ଼ିଆ ଲୋକ, ଦୋକାନୀ, ବେଶ୍ୟା, ବଣିକ, ବନ୍ଦୀ ଓ ମୃଗୟାପ୍ରିୟ ଲୋକ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର।
3.240.28
ततः प्रयाणे नृपतेः सुमहानभवत्स्वनः ।
प्रावृषीव महावायोरुत्थितस्य विशांपते ॥ ३.२४०.२८ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ପ୍ରଜାପତି, ବର୍ଷା ଋତୁରେ ଉଠିଥିବା ମହାବାୟୁ ପରି ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରସ୍ଥାନରେ ଅତି ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
3.240.29
गव्यूतिमात्रेन्यवसद्राजा दुर्योधनस्तदा ।
प्रयातो वाहनैः सर्वैस्ततो द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४०.२९ ॥
ସେତେବେଳେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଏକ ଗବ୍ୟୁତି ଦୂରରେ ରହିଲେ; ସମସ୍ତ ବାହନ ସହ ବାହାରି ତା'ପରେ ଦ୍ୱୈତବନର ସରୋବର ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।