மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.240.1
धृतराष्ट्रं ततः सर्वेददृशुर्जनमेजय ।
दृष्ट्वा सुखमथो राज्ञः पृष्टा राज्ञा च भारत ॥ ३.२४०.१ ॥
ஜனமேஜயா, அப்போது அனைவரும் திருதராஷ்டிரனைக் கண்டனர். மன்னரின் நலத்தைக் கண்டு, மன்னரால் வினவப்பட்டு, ஓ பாரதா.
3.240.2
ततस्तैर्विहितः पूर्वं संगवो नाम वल्लवः ।
समीपस्थास्तदा गावो धृतराष्ट्रे न्यवेदयत् ॥ ३.२४०.२ ॥
பின்னர் அவர்களால் முன்பு நியமிக்கப்பட்ட சங்கவன் என்ற இடையன், அப்போது அருகில் இருந்த பசுக்களைப் பற்றி திருதராஷ்டிரனுக்கு அறிவித்தான்.
3.240.3
अनन्तरं च राधेयः शकुनिश्च विशांपते ।
आहतुः पार्थिवश्रेष्ठं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ॥ ३.२४०.३ ॥
பின்னர் ராதையின் மகன் கர்ணனும் சகுனியும், ஓ மக்கள் தலைவரே, மன்னர்களில் சிறந்தவரும் மக்களின் தலைவருமான திருதராஷ்டிரனிடம் பேசினர்.
3.240.4
रमणीयेषु देशेषु घोषाः संप्रति कौरव ।
स्मारणे समयः प्राप्तो वत्सानामपि चाङ्कनम् ॥ ३.२४०.४ ॥
ஓ கௌரவா, இப்போது அழகிய இடங்களில் கோஷ்டங்கள் உள்ளன. நினைவுகூரும் காலம் வந்துவிட்டது; கன்றுகளுக்கு அடையாளமிடும் காலமும் வந்துவிட்டது.
3.240.5
मृगया चोचिता राजन्नस्मिन्काले सुतस्यते ।
दुर्योधनस्य गमनं त्वमनुज्ञातुमर्हसि ॥ ३.२४०.५ ॥
ஓ மன்னா, இந்தக் காலத்தில் வேட்டையாடுவது பொருத்தமானது. உன் மகன் துரியோதனன் செல்ல நீ அனுமதி அளிக்க வேண்டும்.
3.240.6
मृगया शोभना तात गवां हि समवेक्षणम् ।
विस्रम्भस्तु न गन्तव्यो वल्लवानामिति स्मरे ॥ ३.२४०.६ ॥
அன்பு மகனே, வேட்டை நல்லது; பசுக்களைப் பார்வையிடுவதும் நல்லது. ஆனால் இடையர்களை நம்பக்கூடாது என்று நான் நினைவுகூருகிறேன்.
3.240.7
ते तु तत्रनरव्याघ्राः समीप इति नः श्रुतम् ।
अतो नाभ्यनुजानामि गमनं तत्र वः स्वयम् ॥ ३.२४०.७ ॥
அவர்கள் நரவ்யாக்ரர்கள், அங்கே அருகில் இருக்கிறார்கள் என்று நாம் கேள்விப்பட்டோம். ஆகவே அங்கே உங்கள் செல்லுதலை நான் அனுமதிக்கவில்லை.
3.240.8
छद्मना निर्जितास्ते तु कर्शिताश्च महावने ।
तपोनित्याश्च राधेय समर्थाश्च महारथाः ॥ ३.२४०.८ ॥
வஞ்சனையால் தோற்கடிக்கப்பட்டவர்கள், மகாவனத்தில் மெலிந்தவர்கள், தவத்தில் நிலைத்தவர்கள்; ஆயினும், ராதேயா, அவர்கள் வலிமை மிக்க மகாரதர்கள்.
3.240.9
धर्मराजो न संक्रुद्ध्येद्भीमसेनस्त्वमर्षणः ।
यज्ञसेनस् दुहिता तेज एवतु केवलम् ॥ ३.२४०.९ ॥
தர்மராஜன் கோபம் கொள்ள மாட்டான்; ஆனால் பொறுக்காத பீமசேனனும், யஜ்ஞசேனனின் மகளும் — அவளுடைய தேஜஸ் மட்டுமே (கோபத்துக்குக் காரணமாகும்).
3.240.10
यूयंचाप्यपराध्येयुर्दर्पमोहसमन्विताः ।
ततो विनिर्दहेयुस्ते तपसा हि समन्विताः ॥ ३.२४०.१० ॥
நீங்களும் கர்வமும் மயக்கமும் கொண்டவர்களாய் குற்றம் இழைக்கக்கூடும்; அப்போது தவத்தால் நிரம்பிய அவர்கள் உங்களை எரித்து விடுவார்கள்.
3.240.11
अथवा सायुधावीरा मन्युनाऽभिपरिप्लुताः ।
सहिता बद्धनिस्त्रिशा दहेयुः शस्त्रतेजसा ॥ ३.२४०.११ ॥
அல்லது ஆயுதம் ஏந்திய வீரர்கள், கோபத்தால் சூழப்பட்டு, வாள்களைக் கட்டிக்கொண்டு ஒன்றுசேர்ந்து, ஆயுதங்களின் தேஜஸால் உங்களை எரித்துவிடுவார்கள்.
3.240.12
अथ यूयं बहुत्वात्तान्नारभध्वं कथंचन ।
अनार्यं परमं तत्स्यादशक्यं तच्च वै मतम् ॥ ३.२४०.१२ ॥
ஆகவே அவர்களின் பெருந்திரளை நினைத்து எந்த வகையிலும் அவர்கள் மீது தாக்குதலைத் தொடங்காதீர்கள்; அது மிகவும் அநாரியமானது, அது இயலாததாகவும் கருதப்படுகிறது.
3.240.13
उषितो हि महाबाहुरिन्द्रलोके धनंजयः ।
दिव्यान्यस्त्राण्यवाप्याथ ततः प्रत्यागतो वनं ॥ ३.२४०.१३ ॥
மகாபாகுவான தனஞ்சயன் இந்திர லோகத்தில் வசித்து, தெய்வீக அஸ்திரங்களைப் பெற்று, பின்னர் வனத்திற்குத் திரும்பினான்.
3.240.14
अकृतास्त्रेण पृथिवी जिता बीभत्सुना पुरा ।
किं पुनः सकृतास्त्रोऽद्य न हन्याद्वो महारथः ॥ ३.२४०.१४ ॥
முன்பு அஸ்திரப் பயிற்சி இல்லாமலேயே பீபத்சு பூமியை வென்றான்; இப்போது அஸ்திரத்தில் தேர்ச்சி பெற்ற அந்த மகாரதன் உங்களைக் கொல்லமாட்டானா?
3.240.15
अथवा मद्वचः श्रुत्वा तत्र यत्ता भविष्यथ ।
उद्विग्रवासा विस्रब्धा दुःखं तत्रगमिष्यथ ॥ ३.२४०.१५ ॥
அல்லது என் சொல்லைக் கேட்டு அங்கே எச்சரிக்கையுடன் இருப்பீர்கள்; கவலையுடன் வசித்தாலும் நம்பிக்கையுடன் வசித்தாலும், அங்கே துன்பத்தையே அடைவீர்கள்.
3.240.16
अथवा सैनिकाः केचिदपकुर्युर्युधिष्ठिरे ।
तदबुद्धिकृतंकर्म दोषमुत्पादयेच्च वः ॥ ३.२४०.१६ ॥
அல்லது சில வீரர்கள் யுதிஷ்டிரனுக்குத் தீங்கு செய்யலாம்; அறிவின்மையால் செய்த அந்தச் செயல் உங்கள்மேல் குற்றத்தை உண்டாக்கலாம்.
3.240.17
तस्मादन्ये नरा यान्तु स्मारणायाप्तकारिणः ।
न स्वयं तत्रगमनं रोचये तव भारत ॥ ३.२४०.१७ ॥
ஆகையால் நம்பிக்கைக்குரிய வேறு மனிதர்கள் நினைவூட்டுவதற்காகச் செல்லட்டும்; பரதனின் வழித்தோன்றலே, நீ தானே அங்கு செல்வதை நான் விரும்பவில்லை.
3.240.18
धर्मज्ञः पाण्डवो ज्येष्ठः प्रतिज्ञातं च संसदि ।
तेन द्वादशवर्षाणि वस्तव्यानीति भारत ॥ ३.२४०.१८ ॥
தர்மம் அறிந்த மூத்த பாண்டவன் சபையில் சபதம் செய்திருக்கிறான்; ஆகையால், பரதனே, அவன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் வசிக்க வேண்டும்.
3.240.19
अनुवृत्ताश्च रतं सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः ।
युधिष्ठिरस्तु कौन्तेयो न नः कोपं करिष्यति ॥ ३.२४०.१९ ॥
தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் பாண்டவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் பின்பற்றினர்; ஆனால் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் நம்மீது கோபம் கொள்ள மாட்டான்.
3.240.20
मृगयां चैव नो गन्तुमिच्छा संवर्धते भृशम् ।
स्मारणं तु चिकीर्षामो न तु पाण्डवदर्सनम् ॥ ३.२४०.२० ॥
வேட்டைக்குச் செல்லும் ஆசை எங்களுக்கு மிகவும் பெருகுகிறது; நாங்கள் செய்ய விரும்புவது நினைவூட்டல் மட்டுமே, பாண்டவர்களைக் காண்பது அல்ல.
3.240.21
न चानार्यसमाचारः कश्चित्तत्र भविष्यति ।
न च तत्र गमिष्यामो यत्र तेषां प्रतिश्रयः ॥ ३.२४०.२१ ॥
அங்கே எவ்வித அநாகரிக நடத்தையும் நிகழாது; அவர்கள் தங்கியிருக்கும் இடத்திற்கு நாம் செல்லமாட்டோம்.
3.240.22
एवमुक्तः शकुनिना धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ।
दुर्योधनं सहामात्यमनुजज्ञे न कामतः ॥ ३.२४०.२२ ॥
சகுனி இவ்வாறு கூறியதும், மக்களின் தலைவனான திருதராஷ்டிரன் தன் விருப்பத்தாலல்ல, அமைச்சர்களுடன் கூடிய துரியோதனனுக்கு அனுமதி அளித்தான்.
3.240.23
अनुज्ञातस्तु गान्धारिः कर्णेन सहितस्तदा ।
निर्ययौ भरतश्रेष्ठो बलेन महता वृतः ॥ ३.२४०.२३ ॥
அப்போது அனுமதி பெற்ற காந்தாரியின் மகன், கர்ணனுடன் கூடி, பரதர்களில் சிறந்தவன் பெரும் படையால் சூழப்பட்டவனாகப் புறப்பட்டான்.
3.240.24
दुःशासनेन च तथा सौबलेन च धीमता ।
संवृतो भ्रातृभिश्चान्यैः स्त्रीभिश्चापि सहस्रशः ॥ ३.२४०.२४ ॥
துச்சாசனனாலும், அறிவுள்ள சௌபலனாலும் (சகுனியாலும்), சகோதரர்களாலும், மற்றவர்களாலும், ஆயிரக்கணக்கான பெண்களாலும் சூழப்பட்டவனாக.
3.240.25
तं निर्यान्तं महाबाहुं द्रष्टुं द्वैतवनं सरः ।
पौराश्चानुययुः सर्वेसहदारा वनं च तत् ॥ ३.२४०.२५ ॥
மகாபாகுவான அவர் துவைதவனத்தின் ஏரியைக் காணப் புறப்படுகையில், நகரவாசிகள் அனைவரும் தம் மனைவியருடன் அந்த வனத்தை நோக்கிப் பின்தொடர்ந்தனர்.
3.240.26
अष्टौ रथसहस्राणि त्रीणि नागायुतानि च ।
पत्तयो बहुसाहस्रा हयाश्च नवतिः शताः ॥ ३.२४०.२६ ॥
எட்டாயிரம் தேர்கள், மூன்று பதினாயிரம் யானைகள், பல ஆயிரம் காலாட்படையினர், மற்றும் தொண்ணூறு நூறு குதிரைகள்.
3.240.27
शकटापणवेशाश्च वणिजो वन्दिनस्तथा ।
नराश्च मृगयाशीलाः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ३.२४०.२७ ॥
வண்டிக்காரர்களும், கடைக்காரர்களும், பொதுமகளிரும், வணிகர்களும், புகழ்ப்பாடகர்களும், வேட்டையில் விருப்பமுடையவர்களுமான மனிதர்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் இருந்தனர்.
3.240.28
ततः प्रयाणे नृपतेः सुमहानभवत्स्वनः ।
प्रावृषीव महावायोरुत्थितस्य विशांपते ॥ ३.२४०.२८ ॥
அப்போது, மக்களின் தலைவனே, மழைக்காலத்தில் எழுந்த பெரும் காற்றைப் போல, அரசனின் புறப்பாட்டில் மிகப் பெரிய ஒலி எழுந்தது.
3.240.29
गव्यूतिमात्रेन्यवसद्राजा दुर्योधनस्तदा ।
प्रयातो वाहनैः सर्वैस्ततो द्वैतवनं सरः ॥ ३.२४०.२९ ॥
அப்போது அரசன் துரியோதனன் ஒரு கவ்யூதி தூரத்தில் தங்கினான்; அனைத்து வாகனங்களுடன் புறப்பட்டு, பின்னர் துவைதவனத்தின் ஏரியை நோக்கிச் சென்றான்.