महाभारत · अध्याय 3.245
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.245.1
युधिष्ठिरवचः श्रुत्वा भीमसेनपुरोगमाः ।
प्रहृष्टवदनाः सर्वे समुत्तस्थुर्नरर्षभाः ॥ ३.२४५.१ ॥
युधिष्ठिराचे वचन ऐकून भीमसेनाच्या नेतृत्वाखालील सर्व नरश्रेष्ठ आनंदित मुखाने उठले.
3.245.2
अभेद्यानि ततः सर्वे समनह्यन्त भारत ।
जाम्बूनदविचित्राणि कवचानि महारथाः।
आयुधानि च दिव्यानि विविधानि समादधुः ॥ ३.२४५.२ ॥
हे भारता, मग्गन महारथींनी जांबूनद सोन्याने विचित्र केलेली अभेद्य कवचे धारण केली आणि विविध दिव्य आयुधे घेतली.
3.245.3
ते दंशिता रथैः सर्वे ध्वजिनः सशरासनाः ।
पाण्डवाः प्रत्यदृश्यन्त ज्वलिता इवपावकाः ॥ ३.२४५.३ ॥
कवचधारी, रथांवर बसलेले, ध्वज व धनुष्य असलेले ते सर्व पांडव प्रज्वलित अग्नींसारखे दिसू लागले.
3.245.4
तान्रथान्साधुसंपन्नान्संयुक्ताञ्जवनैर्हयैः ।
आस्थाय रथशार्दूलाः शीघ्रमेव ययुस्ततः ॥ ३.२४५.४ ॥
वेगवान घोड्यांनी जुंपलेल्या त्या सुसज्ज रथांवर चढून रथशार्दूल लगेच निघाले.
3.245.5
ततः कौरवसैन्यानां प्रादुरासीन्महास्वनः ।
प्रयातान्सहितान्दृष्ट्वा पाण्डुपुत्रान्महारथान् ॥ ३.२४५.५ ॥
तेव्हा कौरव सैन्यात मोठा गोंधळ उठला; पांडुपुत्र महारथी एकत्र निघालेले पाहून.
3.245.6
जितकाशिनश्च स्वचरास्त्वरिताश्च महारथाः ।
क्षणेनैव वने तस्मिन्समाजग्मुरभीतवत् ॥ ३.२४५.६ ॥
विजयाची आशा बाळगणारे, चपळ आणि उतावीळ ते महारथी त्या अरण्यात क्षणार्धात निर्भयपणे एकत्र आले.
3.245.7
न्यवर्तन्त ततः सर्वे गन्धर्वा जितकाशिनः ।
दृष्ट्वा रथगतान्वीरान्पाण्डवांश्चतुरो रणे ॥ ३.२४५.७ ॥
तेव्हा जयाचा अभिमान बाळगणारे सर्व गंधर्व मागे फिरले; रणांगणात रथांवर उभे असलेले चार पांडववीर पाहून.
3.245.8
तांस्तु विभ्राजितान्दृष्ट्वा लोकपालानिवोद्यतान् ।
व्यूढानीका व्यतिष्ठन्त गन्धमादनवासिनः ॥ ३.२४५.८ ॥
लोकपालांप्रमाणे तेजस्वी व उभे असलेले त्यांना पाहून गंधमादनवासी व्यूहरचित सैन्यासह स्थिर उभे राहिले.
3.245.9
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा धर्मपुत्रस्य धीमतः ।
क्रमेण मृदुना युद्धमुपक्रान्तं च भारत ॥ ३.२४५.९ ॥
हे भारता, बुद्धिमान धर्मपुत्र राजाचे वचन ऐकून सौम्यपणे व क्रमाने युद्ध सुरू झाले.
3.245.10
न तु गन्धर्वराजस्य सैनिका मन्दचेतसः ।
शक्यन्ते मृदुना श्रेयः प्रतिपादयितुं तदा ॥ ३.२४५.१० ॥
पण गंधर्वराजाचे सैनिक मंदबुद्धी होते; तेव्हा सौम्यतेने त्यांना कल्याण पटवून देणे शक्य नव्हते.
3.245.11
ततस्तान्युधि दुर्धर्षान्सव्यसाची परंतपः ।
सान्त्वपूर्वमिदं वाक्यमुवाच खचरान्रणे ॥ ३.२४५.११ ॥
तेव्हा युद्धात अजेय त्या आकाशचारी गंधर्वांना, शत्रूंना तापविणारा सव्यसाची (अर्जुन) सांत्वनापूर्वक हे वचन म्हणाला.
3.245.12
नैतद्गन्धर्वराजस्य युक्तं कर्म जुगुप्सितम् ।
परदाराभिमर्शश्च मानुषैश्च समागमः ॥ ३.२४५.१२ ॥
गंधर्वराजाचे हे कृत्य योग्य नाही, निंदनीय आहे: परस्त्रीला स्पर्श करणे आणि मानवांशी असा संबंध.
3.245.13
उत्सृजध्वं महावीर्यान्धृतराष्ट्रसुतानिमान् ।
दारांश्चैषां प्रमुञ्चध्वं धर्मराजस्य शासनात् ॥ ३.२४५.१३ ॥
या महापराक्रमी धृतराष्ट्रपुत्रांना सोडा; धर्मराजाच्या आज्ञेने त्यांच्या स्त्रियांनाही मुक्त करा.
3.245.14
त एवमुक्ता गन्धर्वाः पाण्डवेन यशस्विना ।
उत्स्मयन्तस्तदा पार्थमिदं वचनमब्रुवन् ॥ ३.२४५.१४ ॥
यशस्वी पाण्डवाने असे सांगितल्यावर गंधर्व हसत पार्थास हे वचन बोलले.
3.245.15
एकस्यैव वयं तात कुर्याम वचनं भुवि ।
यस्य शासनमाज्ञाय चरामो विगतज्वराः ॥ ३.२४५.१५ ॥
हे तात, पृथ्वीवर आम्ही फक्त एकाचेच वचन पाळतो; त्याची आज्ञा जाणून आम्ही निश्चिंतपणे विहार करतो.
3.245.16
तेनैकेन रकयथादिष्टं तथा वर्ताम भारत ।
न शास्ता विद्यतेऽस्माकमन्यस्तस्मात्सुरेश्वरात् ॥ ३.२४५.१६ ॥
हे भारता, त्या एकाच्या आज्ञेप्रमाणेच आम्ही वागतो; त्या सुरेश्वरावाचून आम्हावर दुसरा कोणी शासक नाही.
3.245.17
एवमुक्तः स गन्धर्वैः कुन्तीपुत्रो धनंजयः ।
गन्धर्वान्पुनरेवैतान्वचनं प्रत्यभाषत ॥ ३.२४५.१७ ॥
गंधर्वांनी असे सांगितल्यावर कुंतीपुत्र धनंजयाने त्या गंधर्वांना पुन्हा हे वचन उत्तरादाखल सांगितले.
3.245.18
यदि साम्ना न मुञ्चध्वं गन्धर्वा धृतराष्ट्रजान् ।
मोक्षयिष्यामि विक्रम्य स्वयमेव सुयोधनम् ॥ ३.२४५.१८ ॥
हे गंधर्वांनो, सामनीतीने तुम्ही धृतराष्ट्रपुत्रांना सोडले नाहीत, तर मी स्वतः पराक्रमाने सुयोधनाला सोडवीन.
3.245.19
एवमुक्त्वा ततः पार्थः सव्यसाची धनंजयः ।
ससर्ज निशितान्बाणान्खचरान्खचरान्प्रति ॥ ३.२४५.१९ ॥
असे बोलून मग सव्यसाची धनंजय, पार्थ, आकाशचारी गंधर्वांच्या दिशेने तीक्ष्ण बाण सोडले.
3.245.20
तथैव शरवर्षेण गन्धर्वास्ते बलोत्काटाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त पाण्डवाश्च दिवौकसः ॥ ३.२४५.२० ॥
तसेच बाणांच्या वर्षावाने ते बलोत्कट गंधर्व पांडवांवर चालून आले; आणि पांडवही दिवौकसांवर चालून गेले.
3.245.21
ततः सुतुमुलं युद्धं गन्धर्वाणां तरस्विनाम् ।
बभूव भीमवेगानां च भात ॥ ३.२४५.२१ ॥
तेव्हा वेगवान गंधर्वांमध्ये आणि भयंकर वेगाच्या योद्ध्यांमध्ये अत्यंत भीषण युद्ध झाले.