மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.245
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.245.1
युधिष्ठिरवचः श्रुत्वा भीमसेनपुरोगमाः ।
प्रहृष्टवदनाः सर्वे समुत्तस्थुर्नरर्षभाः ॥ ३.२४५.१ ॥
யுதிஷ்டிரரின் சொற்களைக் கேட்ட பீமசேனன் தலைமையிலான அனைவரும் மகிழ்ச்சியான முகத்துடன் எழுந்தனர்; அவர்கள் மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள்.
3.245.2
अभेद्यानि ततः सर्वे समनह्यन्त भारत ।
जाम्बूनदविचित्राणि कवचानि महारथाः।
आयुधानि च दिव्यानि विविधानि समादधुः ॥ ३.२४५.२ ॥
பின்னர் பாரதா, அனைத்து மகாரதர்களும் ஜாம்பூநத பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, ஊடுருவ முடியாத கவசங்களை அணிந்தனர்; பல்வேறு தெய்வீக ஆயுதங்களையும் ஏந்தினர்.
3.245.3
ते दंशिता रथैः सर्वे ध्वजिनः सशरासनाः ।
पाण्डवाः प्रत्यदृश्यन्त ज्वलिता इवपावकाः ॥ ३.२४५.३ ॥
கவசம் அணிந்து, தேர்களில் ஏறி, கொடிகளும் வில்லுகளும் கொண்ட அந்த பாண்டவர்கள் அனைவரும் எரியும் நெருப்புகளைப் போல் தெரிந்தனர்.
3.245.4
तान्रथान्साधुसंपन्नान्संयुक्ताञ्जवनैर्हयैः ।
आस्थाय रथशार्दूलाः शीघ्रमेव ययुस्ततः ॥ ३.२४५.४ ॥
வேகமான குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட, நன்கு அமைக்கப்பட்ட அந்தத் தேர்களில் ஏறி, தேர்வீரர்களில் புலிகளான அவர்கள் உடனே புறப்பட்டனர்.
3.245.5
ततः कौरवसैन्यानां प्रादुरासीन्महास्वनः ।
प्रयातान्सहितान्दृष्ट्वा पाण्डुपुत्रान्महारथान् ॥ ३.२४५.५ ॥
பின்னர் கௌரவ படையில் ஒரு பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது; பாண்டுவின் மகன்களாகிய மகாரதர்கள் ஒன்றுகூடிப் புறப்படுவதைக் கண்டதால்.
3.245.6
जितकाशिनश्च स्वचरास्त्वरिताश्च महारथाः ।
क्षणेनैव वने तस्मिन्समाजग्मुरभीतवत् ॥ ३.२४५.६ ॥
வெற்றியில் நம்பிக்கை கொண்ட, சுறுசுறுப்பான, விரைந்து செல்லும் அந்த மகாரதர்கள் அந்தக் காட்டில் ஒரு நொடியில் அச்சமின்றி ஒன்றுகூடினர்.
3.245.7
न्यवर्तन्त ततः सर्वे गन्धर्वा जितकाशिनः ।
दृष्ट्वा रथगतान्वीरान्पाण्डवांश्चतुरो रणे ॥ ३.२४५.७ ॥
வெற்றி கருதிய அனைத்து கந்தர்வர்களும் அப்போது திரும்பினர்; போர்க்களத்தில் தேர்களில் நின்ற நான்கு பாண்டவ வீரர்களைக் கண்டதும்.
3.245.8
तांस्तु विभ्राजितान्दृष्ट्वा लोकपालानिवोद्यतान् ।
व्यूढानीका व्यतिष्ठन्त गन्धमादनवासिनः ॥ ३.२४५.८ ॥
லோகபாலர்களைப் போல் ஒளிர்ந்து எழுந்து நின்ற அவர்களைக் கண்ட கந்தமாதனவாசிகள் அணிவகுத்த படையுடன் நிலைத்து நின்றனர்.
3.245.9
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा धर्मपुत्रस्य धीमतः ।
क्रमेण मृदुना युद्धमुपक्रान्तं च भारत ॥ ३.२४५.९ ॥
பாரதா, அறிவுள்ள தருமபுத்திரரின் அரசரின் சொல்லைக் கேட்டு, மென்மையுடன் படிப்படியாக போர் தொடங்கப்பட்டது.
3.245.10
न तु गन्धर्वराजस्य सैनिका मन्दचेतसः ।
शक्यन्ते मृदुना श्रेयः प्रतिपादयितुं तदा ॥ ३.२४५.१० ॥
ஆனால் கந்தர்வராஜனின் வீரர்கள் மந்தபுத்தியுடையவர்கள்; அப்போது மென்மையால் நன்மையை அவர்களுக்கு விளக்க இயலவில்லை.
3.245.11
ततस्तान्युधि दुर्धर्षान्सव्यसाची परंतपः ।
सान्त्वपूर्वमिदं वाक्यमुवाच खचरान्रणे ॥ ३.२४५.११ ॥
பின்னர் போரில் அசைக்க முடியாத அந்த வானில் செல்லும் கந்தர்வர்களிடம், எதிரிகளைச் சுடும் சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) சமாதானத்துடன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
3.245.12
नैतद्गन्धर्वराजस्य युक्तं कर्म जुगुप्सितम् ।
परदाराभिमर्शश्च मानुषैश्च समागमः ॥ ३.२४५.१२ ॥
கந்தர்வராஜனின் இந்தச் செயல் பொருத்தமற்றது, இழிவானது: பிறர் மனைவியைத் தொடுவதும் மனிதர்களுடன் இத்தகைய கூட்டுறவும்.
3.245.13
उत्सृजध्वं महावीर्यान्धृतराष्ट्रसुतानिमान् ।
दारांश्चैषां प्रमुञ्चध्वं धर्मराजस्य शासनात् ॥ ३.२४५.१३ ॥
மகாவீரியம் கொண்ட இந்த திருதராஷ்டிரனின் மகன்களை விடுங்கள்; தர்மராஜனின் கட்டளைப்படி இவர்களின் மனைவியரையும் விடுவியுங்கள்.
3.245.14
त एवमुक्ता गन्धर्वाः पाण्डवेन यशस्विना ।
उत्स्मयन्तस्तदा पार्थमिदं वचनमब्रुवन् ॥ ३.२४५.१४ ॥
புகழ்மிக்க பாண்டவன் இவ்வாறு சொன்னதும், கந்தர்வர்கள் சிரித்துக்கொண்டு பார்த்தனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.
3.245.15
एकस्यैव वयं तात कुर्याम वचनं भुवि ।
यस्य शासनमाज्ञाय चरामो विगतज्वराः ॥ ३.२४५.१५ ॥
அன்பனே, பூமியில் நாங்கள் ஒருவரின் கட்டளையையே நிறைவேற்றுகிறோம்; அவருடைய ஆணையை அறிந்து துயரமின்றி நாங்கள் திரிகிறோம்.
3.245.16
तेनैकेन रकयथादिष्टं तथा वर्ताम भारत ।
न शास्ता विद्यतेऽस्माकमन्यस्तस्मात्सुरेश्वरात् ॥ ३.२४५.१६ ॥
அந்த ஒருவரின் கட்டளைப்படியே நாங்கள் நடக்கிறோம், பரத வம்சத்தவனே; தேவர்களின் அந்த அதிபதியைத் தவிர எங்களுக்கு வேறு ஆளுநர் இல்லை.
3.245.17
एवमुक्तः स गन्धर्वैः कुन्तीपुत्रो धनंजयः ।
गन्धर्वान्पुनरेवैतान्वचनं प्रत्यभाषत ॥ ३.२४५.१७ ॥
கந்தர்வர்கள் இவ்வாறு சொல்லவே, குந்தியின் மகனான தனஞ்சயன் அந்த கந்தர்வர்களுக்கு மீண்டும் இந்த வார்த்தைகளைப் பதிலளித்தான்.
3.245.18
यदि साम्ना न मुञ्चध्वं गन्धर्वा धृतराष्ट्रजान् ।
मोक्षयिष्यामि विक्रम्य स्वयमेव सुयोधनम् ॥ ३.२४५.१८ ॥
கந்தர்வர்களே, சாமனீதியால் திருதராஷ்டிரனின் மகன்களை நீங்கள் விடவில்லையென்றால், நானே வலிமையால் சுயோதனனை மீட்பேன்.
3.245.19
एवमुक्त्वा ततः पार्थः सव्यसाची धनंजयः ।
ससर्ज निशितान्बाणान्खचरान्खचरान्प्रति ॥ ३.२४५.१९ ॥
இவ்வாறு கூறிய பிறகு, இடக்கையிலும் வில்லெடுக்கும் சவ்யசாசி தனஞ்சயன், பிருதையின் மகன், வானில் திரிவோரை நோக்கி கூரிய அம்புகளை எய்தான்.
3.245.20
तथैव शरवर्षेण गन्धर्वास्ते बलोत्काटाः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त पाण्डवाश्च दिवौकसः ॥ ३.२४५.२० ॥
அவ்வாறே அம்பு மழையுடன் அந்த வலிமைமிக்க கந்தர்வர்கள் பாண்டவர்களை நோக்கி முன்னேறினர்; பாண்டவர்களும் வானவர்களை நோக்கி முன்னேறினர்.
3.245.21
ततः सुतुमुलं युद्धं गन्धर्वाणां तरस्विनाम् ।
बभूव भीमवेगानां च भात ॥ ३.२४५.२१ ॥
பின்னர் வேகமிக்க கந்தர்வர்களுக்கும் பயங்கர வேகமுடைய வீரர்களுக்கும் இடையே மிகக் கடுமையான போர் நிகழ்ந்தது.