مهابهاراتا · أدهيايا 3.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.250.1
चित्रसेनं समागम्य प्रहसन्नर्जुनस्तदा ।
इदं वचनमक्लीवमब्रवीत्परवीरहा ॥ ३.२५०.१ ॥
فاقترب أرجونا قاتل أبطال الأعداء من تشيترَسينا، وضحك، ثم قال هذه الكلمات الحازمة.
3.250.2
भ्रातृनर्हसि मे वीर मोक्तुं गन्धर्वसत्तम ।
अनर्हधर्षणा हीमे जीवमानेषु पाण्डुषु ॥ ३.२५०.२ ॥
أيها البطل، خير الغاندهارفا، ينبغي أن تطلق إخوتي؛ فما دام أبناء باندو أحياء، فإنهم لا يستحقون الإهانة.
3.250.3
एवमुक्तस्तु गन्धर्वः पाण्डवेन महात्मना ।
उवाच यत्कर्ण वयं मन्त्रयन्तो विनिर्गताः ॥ ३.२५०.३ ॥
ولما قال البانداوي العظيم هذا، قال الغاندهارفا: يا كارنا، لقد خرجنا وإنا نتشاور.
3.250.4
स्थितोराज्येच्युतान्स्थानाच्छ्रियाहीनांश्रियावृतः ।
द्रष्टास्मि निःसुखान्वीरान्सदारान्पाण्डवानिति ॥ ३.२५०.४ ॥
وأنا مقيم في المملكة، محاط بالحظ، سأرى البانداوا — أبطالاً سقطوا من مكانهم، محرومين من الحظ والسعادة، مع زوجاتهم.
3.250.5
तस्मिन्नुच्चार्यमाणे तु गन्धर्वेण वचस्तथा ।
भूमेर्विवरमन्वैच्छं प्रवेष्टुं व्रीडयाऽन्वितः ॥ ३.२५०.५ ॥
وبينما كان الغاندهارفا ينطق بتلك الكلمات، امتلأت خجلاً، فبحثت عن شق في الأرض لأدخل فيه.
3.250.6
युधिष्ठिरमथागम् गन्धर्वाः सह पाण्डवैः ।
अस्मद्दुर्मन्त्रितं तस्मै बद्धांश्चास्मान्न्यवेदयन् ॥ ३.२५०.६ ॥
ثم جاء الغاندهارفا مع البانداوا إلى يودهيشثيرا، وأخبروه بمؤامرتنا الخاطئة وبأننا قد قُيّدنا.
3.250.7
स्त्रीसमक्षमहं दीनो बद्धः शत्रुवशं गतः ।
युधिष्ठिरस्योपहृतः किंनु दुःखमतः परम् ॥ ३.२५०.७ ॥
أمام النساء، بائسًا مقيّدًا، وقد وقعتُ في قبضة الأعداء، أُحضرتُ إلى يودهيشthira. فأي حزن أعظم من هذا؟
3.250.8
ये मे निराकृता नित्यं रिपुर्येषामहं सदा ।
तैर्मोक्षितोऽहं दुर्बुद्धिर्दत्तं तैरेव जीवितम् ॥ ३.२५०.८ ॥
بأولئك الذين كنتُ دائمًا أحتقرهم، وكنتُ دائمًا عدوّهم، أُطلقتُ أنا، يا ذا العقل السقيم؛ فهم قد وهبوني الحياة.
3.250.9
प्राप्तः स्यां यद्यहं वीर वधं तस्मिन्महारणे ।
श्रेयस्तद्भविता मह्यं नैवंभूतस्य जीवितम् ॥ ३.२५०.९ ॥
أيها البطل، لو لقيتُ الموت في تلك الحرب العظيمة لكان ذلك خيرًا لي؛ فالحياة لمن هو في مثل هذه الحال ليست طيبة.
3.250.10
भवेद्यशः पृथिव्यां मे ख्यातं गन्धर्वतो वधात् ।
प्राप्ताश्च पुण्यलोकाः स्युर्महेन्द्रसदनेऽक्षयाः ॥ ३.२५०.१० ॥
بالقتل على يد الغاندهارفا لكان مجدي معروفًا على الأرض، ولنلتُ عوالم الفضيلة الخالدة في مسكن مهيندرا.
3.250.11
यत्त्वद्य मे व्यवसितं तच्छृणुध्वं नरर्षभाः ।
इह प्रायमुपासिष्ये यूयं व्रजत वै गृहान्।
भ्रातरश्चैव मे सर्वे यान्त्वद्य स्वपुरं प्रति ॥ ३.२५०.११ ॥
اسمعوا ما عزمتُ عليه اليوم، أيها الثيران بين الرجال: ههنا سأدخل في صيام الموت. فارجعوا جميعًا إلى بيوتكم، وليرحل إخوتي جميعًا اليوم إلى مدينتهم.
3.250.12
कर्णप्रभृतयश्चैव सुहृदो बान्धवाश्च ये ।
दुःशासनं पुरस्कृत्य प्रयान्त्वद्य पुरं प्रति ॥ ३.२५०.१२ ॥
وليرحل اليوم كارنا وسائر الأصدقاء والأقارب، متقدّمين بدُحشاسانا، نحو المدينة.
3.250.13
न ह्यहं संप्रयास्यामि पुरं शत्रुनिराकृतः ।
शत्रुमानापहो भूत्वा सुहृदां मानकृत्तथा ॥ ३.२५०.१३ ॥
لن أعود إلى المدينة وقد هزمني أعدائي. لن أعود إلا بعد أن أصبح من ينزع شرف الأعداء ويمنح الأصدقاء شرفهم.
3.250.14
कामं रणशिरस्यद्य शत्रुभिर्वै विमानितः ।
स सुहृच्छोकदो जातः शत्रूणां हर्वर्धनः।
वारणाह्वयमासाद्य किं वक्ष्यामि जनाधिपम् ॥ ३.२५०.१४ ॥
لقد أُذللت اليوم حقًا في ساحة المعركة على يد أعدائي، وصرت من يجلب الحزن للأصدقاء ويزيد فرح الأعداء. فماذا أقول لسيد الناس إذا بلغت فاراناواتا؟
3.250.15
भीष्मद्रोणौ कृपद्रौणी विदुरः संजयस्तथा ।
बाह्लीकः सौमदत्तिश्च ये चान्ये वृद्धसंमताः ॥ ३.२५०.१५ ॥
بهيشما ودرونا، وكريبا وابن درونا، وفيدورا وسانجايا، وباهليكا وابن سوماداتا، وسائر من يُعتبرون من الشيوخ المحترمين.
3.250.16
ब्राह्मणाः श्रेणिमुख्याश्च तथोदासीनवृत्तयः ।
किं मां वक्ष्यंति किं चापि प्रतिवक्ष्यामि तानहं ॥ ३.२५०.१६ ॥
البراهمة وكبار النقابات وأهل السلوك المحايد، ماذا سيقولون لي، وبماذا أجيبهم أنا؟
3.250.17
रिपूणां शिरसि स्थित्वा तथा विक्रम्य चोरसि ।
आत्मदोषात्परिभ्रष्टः कथं वक्ष्यामि तानहम् ॥ ३.२५०.१७ ॥
وقد وقفتُ على رؤوس أعدائي وضربتُ صدورهم بشجاعة، لكنني سقطتُ بذنبي أنا، فكيف أخبرهم؟
3.250.18
दुर्विनीताः श्रियं प्राप्य विद्यामैश्वर्यमेव च ।
तिष्ठन्ति न चिरं भद्रे यथाऽहं मदगर्वितः ॥ ३.२५०.१८ ॥
أيتها الفاضلة، إن الأشرار المتعجرفين، وإن نالوا الثروة والعلم والسلطان، لا يثبتون طويلًا، كما لم أثبت أنا المزهوّ بسكر الكبرياء.
3.250.19
अहो वत यथेदं मे कष्टं दुश्चरितं कृतम् ।
स्वयं दुर्बुद्धिना मोहाद्येन प्राप्तोस्मि संशयम् ॥ ३.२५०.१९ ॥
آه! يا له من فعل سيئ مؤلم ارتكبته بنفسي بعقل أحمق وغفلة؛ فوقعت بسببه في هذه المحنة.
3.250.20
तस्मात्प्रायमुपासिष्ये न हिशक्ष्यामि जीवितुम् ।
चेतयानो हि को जीवेत्कृच्छ्राच्छत्रुभिरुद्धृतः ॥ ३.२५०.२० ॥
لذلك سأشرع في الصيام حتى الموت؛ لن أستطيع أن أعيش. فكّروا: من يريد أن يعيش، حتى لو أنقذه الأعداء من هذه المحنة؟
3.250.21
शत्रुभिश्चावहसितो मानी पौरुषवर्जितः ।
पाण्डवैर्विक्रमाढ्यैशच् सावमानमवेक्षितः ॥ ३.२५०.२१ ॥
سخر مني الأعداء؛ فأنا متكبر ومفتقر إلى الشجاعة، ونظر إليّ البانديافيون، الغنيّون بالبأس، بازدراء.
3.250.22
एवं चिन्तापरिगतो दुःशासनमथाब्रवीत् ।
दुःशासन निबोधेदं वचनं मम भारत ॥ ३.२५०.२२ ॥
وهكذا، وقد أثقلته الهموم، قال لدُشاسانا: "اسمع يا دُشاسانا، يا سليل بهاراتا، كلامي هذا."
3.250.23
प्रतीच्छ त्वं मया दत्तमभिषेकं नृपो भव ।
प्रशाधि पृथिवीं स्फीतांकर्णसौबलपालिताम् ॥ ३.२५०.२३ ॥
اقبل التتويج الذي أمنحك إياه وكن ملكاً؛ احكم هذه الأرض المزدهرة التي يحميها كارنا وساوبالا.
3.250.24
भ्रातॄन्पालय विस्रब्धं मरुतो वृत्रहा यथा ।
बान्धवाश्चोपजीवन्तु देवा इव शतक्रतुम् ॥ ३.२५०.२४ ॥
احمِ إخوتك بثقة كما يحمي إندرا، قاتل فريترا، الماروتات؛ وليعتمد عليك أقاربك كما تعتمد الآلهة على إندرا صاحب المائة قربان.
3.250.25
ब्राह्मणेषु सदा वृत्तिं कुर्वीथाश्चाप्रमादतः ।
बन्धूनां सुहृदां चैव भवेथास्त्वं गतिः सदा ॥ ३.२५०.२५ ॥
اهتمَّ دائمًا بمعيشة البراهمة دون غفلة، وكن دائمًا ملجأ الأقارب والأصدقاء.
3.250.26
ज्ञातींश्चाप्यनुपश्येथा विष्णुर्देवगणान्यथा ।
गुरवः पालनीयास्ते गच्छ पालय मेदिनीम् ॥ ३.२५०.२६ ॥
كما يحمي فيشنو جموع الآلهة، فارعَ أقاربك؛ ويجب أن تحمي الكبار. اذهب واحمِ الأرض.
3.250.27
नन्दयन्सुहृदः सर्वाञ्शात्रवांश्चावभर्त्सयन् ।
कण्ठे चैनं परिष्वज्यगम्यतामित्युवाच ह ॥ ३.२५०.२७ ॥
فأسعد جميع أصدقائه وزجر أعداءه، ثم عانقه من عنقه وقال: «اذهب».
3.250.28
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दीनो दुशासनोऽब्रवीत् ।
अश्रुकण्ठः सुदुःखार्तः प्राञ्जलिः प्रणिपत्य च ॥ ३.२५०.२८ ॥
فلما سمع دُوشاسانا كلماته، وهو المنكسر، وقد اختنق صوته بالدموع، وأنهكه الحزن الشديد، تكلم ضامًّا كفيه ساجدًا.
3.250.29
सगद्गदमिदं वाक्यं भ्रातरं ज्येष्ठमात्मनः ।
कप्रसीदेत्यपतद्भूमौ दूयमानेन चेतसा ॥ ३.२५०.२९ ॥
بصوت يختنق بالعاطفة قال لأخيه الأكبر: «ارحم!» ثم سقط على الأرض والقلب يتعذب.
3.250.30
दुःखितः पादयोस्तस्य नेत्रजं जलमुत्सृजन् ।
उक्तवांश्च नरव्याघ्रो नैतदेवं भविष्यति ॥ ३.२५०.३० ॥
وهو حزين، يسكب الدموع عند قدميه، قال نمرُ الرجال: «لن يكون هذا هكذا».
3.250.31
विदीर्यत्सकला भूमिर्द्यौश्चापि शकलीभवेत् ।
रविरात्मप्रभां जह्यात्सोमः शीतांशुतां त्यजेत् ॥ ३.२५०.३१ ॥
لتنشقّ الأرض كلها، وتتحطّم السماء أشلاءً؛ وليَدَعِ الشمسُ ضياءَها، وليَتخلَّ القمرُ عن برودةِ أشعّته.
3.250.32
वायुः शैघ्र्यमथो जह्याद्धिमवांश्च हिमं त्यजेत् ।
शुष्येत्तोयं समुद्रेषु वह्निरप्युष्णतां त्यजेत् ॥ ३.२५०.३२ ॥
ليتخلَّ الريحُ عن سرعته، وليتركِ الهيمالايا ثلجَه؛ وليجفَّ الماءُ في البحار، وليتخلَّ النارُ هي أيضاً عن حرارتها.
3.250.33
न चाहं त्वदृते राजन्प्रशासेयं वसुंधराम् ।
पुनःपुनः प्रसीदेति वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ३.२५०.३३ ॥
«يا ملكُ، بدونك لا أحكمُ هذه الأرض». وكرّر مراراً هذه الكلماتِ: «كنْ راضياً».
3.250.34
शत्रूणां शोककृद्राजन्सुहृदां शोकनाशनः ।
त्वमेव नःकुलेराजा भविष्यसि शतं समाः ॥ ३.२५०.३४ ॥
يا ملكُ، أنتَ مُوقِعُ الحزنِ في الأعداء، ومُزيلُ أحزانِ الأصدقاء؛ وفي أسرتنا ستكونُ أنتَ وحدكَ الملكَ مئةَ عام.
3.250.35
एवमुक्त्वा स राजानं सुश्वरं प्ररुरोद ह ।
पादौ संस्पृश्य मानार्हौ भ्रातुर्ज्येष्ठस्य भारत ॥ ३.२५०.३५ ॥
وبعدما قال ذلك، بكى بصوتٍ عالٍ، ويا بهاراتا، لمسَ قدميْ أخيه الأكبر المستحقِّ للإكرام.
3.250.36
तथा तौ दुःखितौ दृष्ट्वा दुःशासनसुयोधनौ ।
अभिगम्य व्यथाविष्टः कर्णस्तौ प्रत्यभाषत ॥ ३.२५०.३६ ॥
فلمّا رأى دُشاسنا وسُيودهنا على هذا الحزن، اقترب منهما كَرْنا وقد غمرته الكرب، وخاطبهما.
3.250.37
विषीदथः किं कौरव्यौ बालिश्यात्प्राकृताविव ।
न शोकः शोचमानस्य विनिवर्तेत कर्हिचित् ॥ ३.२५०.३७ ॥
لماذا تحزنان أيها الكوروان كالرجال العاديين من الحماقة؟ إن حزن من يحزن لا يزول أبدا.
3.250.38
यदा च शोचतः शोकोव्यसनं नापकर्षति ।
सामर्थ्यं किं ततः शोके शोचमानौ प्रपश्यथः ॥ ३.२५०.३८ ॥
حين لا يزيل الحزن والبلاء من يحزن، فأي قدرة تريان في الحزن وأنتما تحزنان؟
3.250.39
धृतिं गृह्णीतं मा शत्रूञ्शोचन्तौ नन्दयिष्यथः ।
कर्तव्यं हि कृतं राजन्पाण्डवैस्तव मोक्षणम् ॥ ३.२५०.३९ ॥
تمسك بالثبات، ولا تحزن فتفرح أعداءك. أيها الملك، لقد أنجز البانداويون ما كان يجب فعله لتحريرك.
3.250.40
नित्यमेव प्रियं कार्यं राज्ञो विपयवासिभिः ।
पाल्यमानास्त्वया ते हि निवसन्ति गतज्वराः ॥ ३.२५०.४० ॥
ينبغي لسكان المملكة أن يفعلوا دائما ما يرضي الملك؛ فإنهم، محميين بك، يعيشون حقا دون قلق.
3.250.41
नार्हस्येवंगते मन्युं कर्तुं प्राकृतवत्स्वयम् ।
विषण्णास्तव सोदर्यास्त्वयि प्रायं समास्थिते ॥ ३.२५०.४१ ॥
في مثل هذا الحال لا ينبغي لك أن تستسلم أنت نفسك للغضب أو الحزن كالرجال العاديين؛ إخوتك منكسرون، لأنهم يعتمدون عليك أساسا.
3.250.42
तदलं दुःखितानेतान्कर्तुं सर्वान्नराधिप ।
उत्तिष्ठ व्रज भद्रं ते समाश्वासय सोदरान् ॥ ३.२५०.४२ ॥
فحسبك، أيها سيد الناس، أن تحزن هؤلاء جميعا. انهض واذهب، وليكن لك الخير، وطيب خاطر إخوتك.