மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.250.1
चित्रसेनं समागम्य प्रहसन्नर्जुनस्तदा ।
इदं वचनमक्लीवमब्रवीत्परवीरहा ॥ ३.२५०.१ ॥
எதிரி வீரர்களைக் கொல்லும் அர்ஜுனன் அப்போது சித்திரசேனனை அணுகி சிரித்தபடி இந்த உறுதியான சொல்லைக் கூறினான்.
3.250.2
भ्रातृनर्हसि मे वीर मोक्तुं गन्धर्वसत्तम ।
अनर्हधर्षणा हीमे जीवमानेषु पाण्डुषु ॥ ३.२५०.२ ॥
வீரனே, கந்தர்வர்களில் சிறந்தவனே, என் சகோதரர்களை விடுவிக்க வேண்டும். பாண்டுவின் மக்கள் உயிருடன் இருக்கையில் இவர்கள் அவமதிப்புக்கு உரியவர்கள் அல்ல.
3.250.3
एवमुक्तस्तु गन्धर्वः पाण्डवेन महात्मना ।
उवाच यत्कर्ण वयं मन्त्रयन्तो विनिर्गताः ॥ ३.२५०.३ ॥
மகாத்மாவான பாண்டவன் இவ்வாறு கூறியதும் கந்தர்வன் சொன்னான்: ஓ கர்ணா, நாங்கள் ஆலோசித்தபடி புறப்பட்டோம்.
3.250.4
स्थितोराज्येच्युतान्स्थानाच्छ्रियाहीनांश्रियावृतः ।
द्रष्टास्मि निःसुखान्वीरान्सदारान्पाण्डवानिति ॥ ३.२५०.४ ॥
அரசில் நிலைத்து, இடத்திலிருந்து வீழ்ந்து, செல்வமிழந்த, மகிழ்ச்சியற்ற வீரர்களாகிய பாண்டவர்களை மனைவியருடன் நான் காண்பேன்.
3.250.5
तस्मिन्नुच्चार्यमाणे तु गन्धर्वेण वचस्तथा ।
भूमेर्विवरमन्वैच्छं प्रवेष्टुं व्रीडयाऽन्वितः ॥ ३.२५०.५ ॥
கந்தர்வன் இவ்வாறு சொற்களை உரைத்தபோது, வெட்கத்தால் நிரம்பி நான் பூமியின் பிளவைத் தேடி அதில் நுழைய விரும்பினேன்.
3.250.6
युधिष्ठिरमथागम् गन्धर्वाः सह पाण्डवैः ।
अस्मद्दुर्मन्त्रितं तस्मै बद्धांश्चास्मान्न्यवेदयन् ॥ ३.२५०.६ ॥
பின்னர் கந்தர்வர்கள் பாண்டவர்களுடன் யுதிட்டிரனிடம் சென்று, எங்கள் தீய ஆலோசனையையும், கட்டுண்டு கிடந்த எங்களையும் அறிவித்தனர்.
3.250.7
स्त्रीसमक्षमहं दीनो बद्धः शत्रुवशं गतः ।
युधिष्ठिरस्योपहृतः किंनु दुःखमतः परम् ॥ ३.२५०.७ ॥
பெண்களின் முன்னிலையில் நான் துயருற்றவனாய், கட்டுண்டு, எதிரிகளின் வசமாகி, யுதிஷ்டிரனிடம் கொண்டுவரப்பட்டேன். இதற்கு மேல் என்ன துயரம் இருக்கும்?
3.250.8
ये मे निराकृता नित्यं रिपुर्येषामहं सदा ।
तैर्मोक्षितोऽहं दुर्बुद्धिर्दत्तं तैरेव जीवितम् ॥ ३.२५०.८ ॥
நான் எப்போதும் இகழ்ந்தவர்களும், எப்போதும் எதிரியாக இருந்தவர்களும் ஆகியோரால், தீயவனாகிய நான் விடுவிக்கப்பட்டேன்; அவர்களே எனக்கு உயிர் கொடுத்தனர்.
3.250.9
प्राप्तः स्यां यद्यहं वीर वधं तस्मिन्महारणे ।
श्रेयस्तद्भविता मह्यं नैवंभूतस्य जीवितम् ॥ ३.२५०.९ ॥
வீரனே, அந்தப் பெரும் போரில் நான் கொல்லப்பட்டிருந்தால் அது எனக்கு நன்மையாக இருந்திருக்கும்; இத்தகைய நிலையில் உள்ள எனக்கு உயிர் வாழ்வது நன்றன்று.
3.250.10
भवेद्यशः पृथिव्यां मे ख्यातं गन्धर्वतो वधात् ।
प्राप्ताश्च पुण्यलोकाः स्युर्महेन्द्रसदनेऽक्षयाः ॥ ३.२५०.१० ॥
கந்தர்வர்களால் கொல்லப்பட்டதால் என் புகழ் பூமியில் பரவியிருக்கும்; மகேந்திரனின் அழியாத இல்லத்தில் புண்ணிய உலகங்கள் எனக்குக் கிடைத்திருக்கும்.
3.250.11
यत्त्वद्य मे व्यवसितं तच्छृणुध्वं नरर्षभाः ।
इह प्रायमुपासिष्ये यूयं व्रजत वै गृहान्।
भ्रातरश्चैव मे सर्वे यान्त्वद्य स्वपुरं प्रति ॥ ३.२५०.११ ॥
இன்று நான் உறுதி செய்ததைக் கேளுங்கள், நரர்களில் காளைகளே. இங்கேயே பிராயோபவேசத்தை மேற்கொள்வேன்; நீங்கள் அனைவரும் உங்கள் வீடுகளுக்குச் செல்லுங்கள். என் சகோதரர்கள் அனைவரும் இன்றே தங்கள் நகருக்குச் செல்லட்டும்.
3.250.12
कर्णप्रभृतयश्चैव सुहृदो बान्धवाश्च ये ।
दुःशासनं पुरस्कृत्य प्रयान्त्वद्य पुरं प्रति ॥ ३.२५०.१२ ॥
கர்ணர் முதலானோரும், நண்பர்களும், உறவினர்களும் ஆகியோர் துச்சாசனனை முன்னிட்டுக்கொண்டு இன்றே நகரத்திற்குச் செல்லட்டும்.
3.250.13
न ह्यहं संप्रयास्यामि पुरं शत्रुनिराकृतः ।
शत्रुमानापहो भूत्वा सुहृदां मानकृत्तथा ॥ ३.२५०.१३ ॥
எதிரிகளால் தோற்கடிக்கப்பட்ட நான் நகருக்குத் திரும்பமாட்டேன். எதிரிகளின் மானத்தைப் பறித்து நண்பர்களுக்கு மானம் அளித்தவனாக ஆன பின்னரே திரும்புவேன்.
3.250.14
कामं रणशिरस्यद्य शत्रुभिर्वै विमानितः ।
स सुहृच्छोकदो जातः शत्रूणां हर्वर्धनः।
वारणाह्वयमासाद्य किं वक्ष्यामि जनाधिपम् ॥ ३.२५०.१४ ॥
இன்று போர்முனையில் எதிரிகளால் நிச்சயமாக அவமானப்படுத்தப்பட்டு, நண்பர்களுக்குத் துயரும் எதிரிகளுக்கு மகிழ்ச்சியும் தருபவனாக ஆகிவிட்டேன். வாரணாவதத்தை அடைந்து அந்த மன்னனிடம் நான் என்ன சொல்வேன்?
3.250.15
भीष्मद्रोणौ कृपद्रौणी विदुरः संजयस्तथा ।
बाह्लीकः सौमदत्तिश्च ये चान्ये वृद्धसंमताः ॥ ३.२५०.१५ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர், துரோணரின் மகன், விதுரர், சஞ்சயர், பாஹ்லீகர், சோமதத்தரின் மகன் மற்றும் மூத்தவர்களாக மதிக்கப்படும் பிறர்.
3.250.16
ब्राह्मणाः श्रेणिमुख्याश्च तथोदासीनवृत्तयः ।
किं मां वक्ष्यंति किं चापि प्रतिवक्ष्यामि तानहं ॥ ३.२५०.१६ ॥
அந்தணர்கள், குழுத் தலைவர்கள், நடுநிலையாக நடப்பவர்கள் — அவர்கள் என்னிடம் என்ன சொல்வார்கள், நான் அவர்களுக்கு என்ன பதில் சொல்வேன்?
3.250.17
रिपूणां शिरसि स्थित्वा तथा विक्रम्य चोरसि ।
आत्मदोषात्परिभ्रष्टः कथं वक्ष्यामि तानहम् ॥ ३.२५०.१७ ॥
எதிரிகளின் தலைமீது நின்றும், அவர்களின் மார்பில் தாக்கியும், சொந்தக் குற்றத்தால் வீழ்ந்தவனாகிய நான் அவர்களிடம் எப்படிச் சொல்வேன்?
3.250.18
दुर्विनीताः श्रियं प्राप्य विद्यामैश्वर्यमेव च ।
तिष्ठन्ति न चिरं भद्रे यथाऽहं मदगर्वितः ॥ ३.२५०.१८ ॥
நற்குணமுள்ளவளே, ஒழுக்கமற்றவர்கள் செல்வம், கல்வி, ஐசுவரியம் பெற்றாலும் நீண்ட காலம் நிலைப்பதில்லை; செருக்கால் பெருமிதம் கொண்ட நான் நிலைக்காததுபோல.
3.250.19
अहो वत यथेदं मे कष्टं दुश्चरितं कृतम् ।
स्वयं दुर्बुद्धिना मोहाद्येन प्राप्तोस्मि संशयम् ॥ ३.२५०.१९ ॥
ஐயோ! நானே மதியற்றவனாய், மயக்கத்தால் இப்படி ஒரு கொடிய தீச்செயலைச் செய்தேன்; அதனால் இந்த ஆபத்தில் வீழ்ந்தேன்.
3.250.20
तस्मात्प्रायमुपासिष्ये न हिशक्ष्यामि जीवितुम् ।
चेतयानो हि को जीवेत्कृच्छ्राच्छत्रुभिरुद्धृतः ॥ ३.२५०.२० ॥
ஆகவே நான் உண்ணாநோன்பு இருந்து உயிர் துறப்பேன்; என்னால் உயிர் வாழ இயலாது. சிந்தித்துப் பாருங்கள், பகைவர்களிடமிருந்து இத்துன்பத்திலிருந்து மீட்கப்பட்ட பின்னும் யார்தான் வாழ விரும்புவான்?
3.250.21
शत्रुभिश्चावहसितो मानी पौरुषवर्जितः ।
पाण्डवैर्विक्रमाढ्यैशच् सावमानमवेक्षितः ॥ ३.२५०.२१ ॥
பகைவர்களால் நான் ஏளனம் செய்யப்பட்டேன்; பெருமை கொண்ட, வீரமற்ற நான் வீரம் நிறைந்த பாண்டவர்களால் அவமதிப்புடன் நோக்கப்பட்டேன்.
3.250.22
एवं चिन्तापरिगतो दुःशासनमथाब्रवीत् ।
दुःशासन निबोधेदं वचनं मम भारत ॥ ३.२५०.२२ ॥
இவ்வாறு கவலையில் ஆழ்ந்தவன் துச்சாசனனிடம் கூறினான்: "பரத குலத்தவனே துச்சாசனா, என் இந்தச் சொல்லைக் கேள்."
3.250.23
प्रतीच्छ त्वं मया दत्तमभिषेकं नृपो भव ।
प्रशाधि पृथिवीं स्फीतांकर्णसौबलपालिताम् ॥ ३.२५०.२३ ॥
நான் கொடுக்கும் முடிசூட்டலை ஏற்றுக்கொள்; அரசனாகு. கர்ணனும் சௌபலனும் காக்கும் இந்தச் செழுமையான பூமியை ஆட்சி செய்.
3.250.24
भ्रातॄन्पालय विस्रब्धं मरुतो वृत्रहा यथा ।
बान्धवाश्चोपजीवन्तु देवा इव शतक्रतुम् ॥ ३.२५०.२४ ॥
விருத்திரனைக் கொன்ற இந்திரன் மருத்துகளைக் காப்பதுபோல, அச்சமின்றி உன் சகோதரர்களைக் காப்பாற்று; தேவர்கள் நூறு யாகங்கள் செய்த இந்திரனைச் சார்ந்திருப்பதுபோல, உறவினர்கள் உன்னைச் சார்ந்திருக்கட்டும்.
3.250.25
ब्राह्मणेषु सदा वृत्तिं कुर्वीथाश्चाप्रमादतः ।
बन्धूनां सुहृदां चैव भवेथास्त्वं गतिः सदा ॥ ३.२५०.२५ ॥
அந்தணர்களுக்கு எப்போதும் கவனமாக வாழ்வாதாரம் அளித்திடுவாயாக; உறவினர்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் எப்போதும் நீயே புகலிடமாக இருப்பாயாக.
3.250.26
ज्ञातींश्चाप्यनुपश्येथा विष्णुर्देवगणान्यथा ।
गुरवः पालनीयास्ते गच्छ पालय मेदिनीम् ॥ ३.२५०.२६ ॥
விஷ்ணு தேவர்களைக் காப்பது போல நீயும் உறவினர்களைக் கவனிப்பாயாக; பெரியோர்களை நீ காக்க வேண்டும். செல், பூமியைக் காத்திடு.
3.250.27
नन्दयन्सुहृदः सर्वाञ्शात्रवांश्चावभर्त्सयन् ।
कण्ठे चैनं परिष्वज्यगम्यतामित्युवाच ह ॥ ३.२५०.२७ ॥
நண்பர்கள் அனைவரையும் மகிழ்வித்து, எதிரிகளை கடிந்துகொண்டு, அவனைக் கழுத்தோடு அணைத்து, "செல்லலாம்" என்று கூறினான்.
3.250.28
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दीनो दुशासनोऽब्रवीत् ।
अश्रुकण्ठः सुदुःखार्तः प्राञ्जलिः प्रणिपत्य च ॥ ३.२५०.२८ ॥
அவனுடைய அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, துன்புற்ற துச்சாசனன், கண்ணீர் தழுதழுத்த குரலில், கைகூப்பி வணங்கிப் பேசினான்.
3.250.29
सगद्गदमिदं वाक्यं भ्रातरं ज्येष्ठमात्मनः ।
कप्रसीदेत्यपतद्भूमौ दूयमानेन चेतसा ॥ ३.२५०.२९ ॥
நெஞ்சு நெகிழ்ந்த குரலில் தன் மூத்த சகோதரனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்: "தயவு செய்து அருள்வாய்!" என்று வருந்திய மனத்துடன் தரையில் விழுந்தான்.
3.250.30
दुःखितः पादयोस्तस्य नेत्रजं जलमुत्सृजन् ।
उक्तवांश्च नरव्याघ्रो नैतदेवं भविष्यति ॥ ३.२५०.३० ॥
துன்புற்றவனாய் அவனுடைய பாதங்களில் கண்ணீர் சிந்திக்கொண்டிருந்த நரவியாக்ரன், "இவ்வாறு நிகழாது" என்றான்.
3.250.31
विदीर्यत्सकला भूमिर्द्यौश्चापि शकलीभवेत् ।
रविरात्मप्रभां जह्यात्सोमः शीतांशुतां त्यजेत् ॥ ३.२५०.३१ ॥
முழு பூமியும் பிளந்துவிடட்டும், வானமும் துண்டுகளாகச் சிதறட்டும்; சூரியன் தன் ஒளியைக் கைவிடட்டும், சந்திரன் தன் குளிர்ச்சியைத் துறக்கட்டும்.
3.250.32
वायुः शैघ्र्यमथो जह्याद्धिमवांश्च हिमं त्यजेत् ।
शुष्येत्तोयं समुद्रेषु वह्निरप्युष्णतां त्यजेत् ॥ ३.२५०.३२ ॥
காற்று தன் வேகத்தைக் கைவிடட்டும், இமயமலை தன் பனியைத் துறக்கட்டும்; கடல்களின் நீர் வற்றட்டும், நெருப்பும் தன் வெப்பத்தைக் கைவிடட்டும்.
3.250.33
न चाहं त्वदृते राजन्प्रशासेयं वसुंधराम् ।
पुनःपुनः प्रसीदेति वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ३.२५०.३३ ॥
அரசே, உன்னைத் தவிர நான் இந்தப் பூமியை ஆளமாட்டேன். மீண்டும் மீண்டும் "மகிழ்ச்சி கொள்ளுங்கள்" என்று இவ்வாறு அவன் கூறினான்.
3.250.34
शत्रूणां शोककृद्राजन्सुहृदां शोकनाशनः ।
त्वमेव नःकुलेराजा भविष्यसि शतं समाः ॥ ३.२५०.३४ ॥
அரசே, நீ எதிரிகளுக்குத் துயரம் தருபவன்; நண்பர்களின் துயரை நீக்குபவன். நம் குலத்தில் நீயே நூறு ஆண்டுகள் அரசனாக இருப்பாய்.
3.250.35
एवमुक्त्वा स राजानं सुश्वरं प्ररुरोद ह ।
पादौ संस्पृश्य मानार्हौ भ्रातुर्ज्येष्ठस्य भारत ॥ ३.२५०.३५ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு அவன் அரசனின் முன் உரக்கக் கதறி அழுதான். பாரதனே, மதிப்புக்குரிய தன் மூத்த சகோதரனின் பாதங்களைத் தொட்டான்.
3.250.36
तथा तौ दुःखितौ दृष्ट्वा दुःशासनसुयोधनौ ।
अभिगम्य व्यथाविष्टः कर्णस्तौ प्रत्यभाषत ॥ ३.२५०.३६ ॥
துச்சாசனனும் சுயோதனனும் துயருற்றிருப்பதைக் கண்டு, வருத்தத்தால் நிறைந்த கர்ணன் அவர்களை அணுகி இவ்வாறு பேசினான்.
3.250.37
विषीदथः किं कौरव्यौ बालिश्यात्प्राकृताविव ।
न शोकः शोचमानस्य विनिवर्तेत कर्हिचित् ॥ ३.२५०.३७ ॥
கௌரவர்களே, சாதாரண மனிதர்களைப் போல அறியாமையால் ஏன் துயருறுகிறீர்கள்? துயருறுபவனின் துயரம் எப்போதும் நீங்குவதில்லை.
3.250.38
यदा च शोचतः शोकोव्यसनं नापकर्षति ।
सामर्थ्यं किं ततः शोके शोचमानौ प्रपश्यथः ॥ ३.२५०.३८ ॥
துயருறுபவனின் துயரமும் இடரும் நீங்காதபோது, துயருறும் நீங்கள் இருவரும் அத்துயரில் என்ன வல்லமையைக் காண்கிறீர்கள்?
3.250.39
धृतिं गृह्णीतं मा शत्रूञ्शोचन्तौ नन्दयिष्यथः ।
कर्तव्यं हि कृतं राजन्पाण्डवैस्तव मोक्षणम् ॥ ३.२५०.३९ ॥
உறுதியைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்; துயருற்று எதிரிகளை மகிழ்விக்காதீர்கள். அரசே, உங்களை விடுவிக்கும் செயல் பாண்டவர்களால் செய்யப்பட வேண்டியது ஏற்கனவே செய்யப்பட்டுவிட்டது.
3.250.40
नित्यमेव प्रियं कार्यं राज्ञो विपयवासिभिः ।
पाल्यमानास्त्वया ते हि निवसन्ति गतज्वराः ॥ ३.२५०.४० ॥
நாட்டில் வாழும் மக்கள் எப்போதும் அரசனுக்கு விருப்பமானதையே செய்ய வேண்டும். உங்களால் காக்கப்பட்டு அவர்கள் துன்பமின்றி வாழ்கின்றனர்.
3.250.41
नार्हस्येवंगते मन्युं कर्तुं प्राकृतवत्स्वयम् ।
विषण्णास्तव सोदर्यास्त्वयि प्रायं समास्थिते ॥ ३.२५०.४१ ॥
இத்தகைய நிலையில் நீங்கள் சாதாரண மனிதர்களைப் போல துயருற்றுக் கோபம் கொள்ளத் தகுதியற்றவர். உங்கள் சகோதரர்கள் துயருற்றுள்ளனர்; அவர்கள் பெரும்பாலும் உங்களையே சார்ந்திருக்கின்றனர்.
3.250.42
तदलं दुःखितानेतान्कर्तुं सर्वान्नराधिप ।
उत्तिष्ठ व्रज भद्रं ते समाश्वासय सोदरान् ॥ ३.२५०.४२ ॥
ஆகவே, மனிதர்களின் தலைவரே, இவர்கள் அனைவரையும் துயருறச் செய்வது போதும். எழுந்திருங்கள், செல்லுங்கள்; உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; உங்கள் சகோதரர்களுக்கு ஆறுதல் கூறுங்கள்.