ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.250.1
चित्रसेनं समागम्य प्रहसन्नर्जुनस्तदा ।
इदं वचनमक्लीवमब्रवीत्परवीरहा ॥ ३.२५०.१ ॥
ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಅರ್ಜುನನು ಆಗ ಚಿತ್ರಸೇನನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಗುತ್ತಾ ಈ ದೃಢವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.250.2
भ्रातृनर्हसि मे वीर मोक्तुं गन्धर्वसत्तम ।
अनर्हधर्षणा हीमे जीवमानेषु पाण्डुषु ॥ ३.२५०.२ ॥
ಓ ವೀರನೇ, ಗಂಧರ್ವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಸಹೋದರರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪಾಂಡುವಿನ ಮಕ್ಕಳು ಜೀವಂತರಿರುವಾಗ ಇವರು ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲ.
3.250.3
एवमुक्तस्तु गन्धर्वः पाण्डवेन महात्मना ।
उवाच यत्कर्ण वयं मन्त्रयन्तो विनिर्गताः ॥ ३.२५०.३ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಗಂಧರ್ವನು ಹೇಳಿದನು: ಓ ಕರ್ಣ, ನಾವು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಟಿದ್ದೆವು.
3.250.4
स्थितोराज्येच्युतान्स्थानाच्छ्रियाहीनांश्रियावृतः ।
द्रष्टास्मि निःसुखान्वीरान्सदारान्पाण्डवानिति ॥ ३.२५०.४ ॥
ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಜಾರಿ, ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದ, ಸುಖವಿಲ್ಲದ ವೀರರಾದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ.
3.250.5
तस्मिन्नुच्चार्यमाणे तु गन्धर्वेण वचस्तथा ।
भूमेर्विवरमन्वैच्छं प्रवेष्टुं व्रीडयाऽन्वितः ॥ ३.२५०.५ ॥
ಗಂಧರ್ವನು ಹೀಗೆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಬಿರುಕನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಯಸಿದೆನು.
3.250.6
युधिष्ठिरमथागम् गन्धर्वाः सह पाण्डवैः ।
अस्मद्दुर्मन्त्रितं तस्मै बद्धांश्चास्मान्न्यवेदयन् ॥ ३.२५०.६ ॥
ಆಗ ಗಂಧರ್ವರು ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ನಮ್ಮ ದುರಾಲೋಚನೆಯನ್ನೂ ಬಂಧಿತರಾದ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.
3.250.7
स्त्रीसमक्षमहं दीनो बद्धः शत्रुवशं गतः ।
युधिष्ठिरस्योपहृतः किंनु दुःखमतः परम् ॥ ३.२५०.७ ॥
ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ದೀನನಾಗಿ, ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ಶತ್ರುವಶನಾಗಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ತರಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ದುಃಖ ಏನಿದೆ?
3.250.8
ये मे निराकृता नित्यं रिपुर्येषामहं सदा ।
तैर्मोक्षितोऽहं दुर्बुद्धिर्दत्तं तैरेव जीवितम् ॥ ३.२५०.८ ॥
ನಾನು ಸದಾ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವರು, ನಾನು ಸದಾ ವೈರಿಯಾಗಿದ್ದವರು — ಅವರಿಂದಲೇ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಾದ ನಾನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಅವರೇ ನನಗೆ ಜೀವವನ್ನು ನೀಡಿದರು.
3.250.9
प्राप्तः स्यां यद्यहं वीर वधं तस्मिन्महारणे ।
श्रेयस्तद्भविता मह्यं नैवंभूतस्य जीवितम् ॥ ३.२५०.९ ॥
ವೀರನೇ, ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಅದು ನನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು; ಇಂಥ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ನನಗೆ ಬದುಕು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಲ್ಲ.
3.250.10
भवेद्यशः पृथिव्यां मे ख्यातं गन्धर्वतो वधात् ।
प्राप्ताश्च पुण्यलोकाः स्युर्महेन्द्रसदनेऽक्षयाः ॥ ३.२५०.१० ॥
ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ವಧೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಕೀರ್ತಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಮಹೇಂದ್ರನ ಅಕ್ಷಯ ಭವನದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ.
3.250.11
यत्त्वद्य मे व्यवसितं तच्छृणुध्वं नरर्षभाः ।
इह प्रायमुपासिष्ये यूयं व्रजत वै गृहान्।
भ्रातरश्चैव मे सर्वे यान्त्वद्य स्वपुरं प्रति ॥ ३.२५०.११ ॥
ಇಂದು ನಾನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ. ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರು ಇಂದೇ ತಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಡಲಿ.
3.250.12
कर्णप्रभृतयश्चैव सुहृदो बान्धवाश्च ये ।
दुःशासनं पुरस्कृत्य प्रयान्त्वद्य पुरं प्रति ॥ ३.२५०.१२ ॥
ಕರ್ಣ ಮೊದಲಾದವರು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು — ದುಃಶಾಸನನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇಂದೇ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಡಲಿ.
3.250.13
न ह्यहं संप्रयास्यामि पुरं शत्रुनिराकृतः ।
शत्रुमानापहो भूत्वा सुहृदां मानकृत्तथा ॥ ३.२५०.१३ ॥
ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾನು ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಶತ್ರುಗಳ ಮಾನವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ, ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಮಾನ ನೀಡುವವನಾದ ನಂತರವೇ ಹಿಂತಿರುಗುವೆನು.
3.250.14
कामं रणशिरस्यद्य शत्रुभिर्वै विमानितः ।
स सुहृच्छोकदो जातः शत्रूणां हर्वर्धनः।
वारणाह्वयमासाद्य किं वक्ष्यामि जनाधिपम् ॥ ३.२५०.१४ ॥
ಇಂದು ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವಮಾನಿತನಾಗಿ, ಮಿತ್ರರಿಗೆ ದುಃಖ ನೀಡುವವನೂ ಶತ್ರುಗಳ ಸಂತೋಷ ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ವಾರಣಾವತವನ್ನು ತಲುಪಿ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ನಾನು ಏನು ಹೇಳಲಿ?
3.250.15
भीष्मद्रोणौ कृपद्रौणी विदुरः संजयस्तथा ।
बाह्लीकः सौमदत्तिश्च ये चान्ये वृद्धसंमताः ॥ ३.२५०.१५ ॥
ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣಪುತ್ರ, ವಿದುರ ಮತ್ತು ಸಂಜಯ, ಬಾಹ್ಲೀಕ ಮತ್ತು ಸೋಮದತ್ತನ ಮಗ, ಹಿರಿಯರೆಂದು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವ ಇತರರು.
3.250.16
ब्राह्मणाः श्रेणिमुख्याश्च तथोदासीनवृत्तयः ।
किं मां वक्ष्यंति किं चापि प्रतिवक्ष्यामि तानहं ॥ ३.२५०.१६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಶ್ರೇಣಿಗಳ ಮುಖ್ಯರು ಮತ್ತು ತಟಸ್ಥ ನಡತೆಯುಳ್ಳವರು — ಅವರು ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳುವರು, ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಏನೆಂದು ಉತ್ತರಿಸುವೆನು?
3.250.17
रिपूणां शिरसि स्थित्वा तथा विक्रम्य चोरसि ।
आत्मदोषात्परिभ्रष्टः कथं वक्ष्यामि तानहम् ॥ ३.२५०.१७ ॥
ಶತ್ರುಗಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಅವರ ಎದೆಗೆ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಹೊಡೆದೂ, ತನ್ನದೇ ದೋಷದಿಂದ ಬಿದ್ದ ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ?
3.250.18
दुर्विनीताः श्रियं प्राप्य विद्यामैश्वर्यमेव च ।
तिष्ठन्ति न चिरं भद्रे यथाऽहं मदगर्वितः ॥ ३.२५०.१८ ॥
ಓ ಭದ್ರೆ, ದುರ್ವಿನೀತರು ಸಂಪತ್ತು, ವಿದ್ಯೆ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಮದದಿಂದ ಗರ್ವಿತನಾದ ನಾನು ನಿಲ್ಲದಂತೆ.
3.250.19
अहो वत यथेदं मे कष्टं दुश्चरितं कृतम् ।
स्वयं दुर्बुद्धिना मोहाद्येन प्राप्तोस्मि संशयम् ॥ ३.२५०.१९ ॥
ಅಯ್ಯೋ! ನಾನೇ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಮೋಹದಿಂದ ಎಂತಹ ಕಷ್ಟಕರ ದುಷ್ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ; ಅದರಿಂದಲೇ ಈ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದೇನೆ.
3.250.20
तस्मात्प्रायमुपासिष्ये न हिशक्ष्यामि जीवितुम् ।
चेतयानो हि को जीवेत्कृच्छ्राच्छत्रुभिरुद्धृतः ॥ ३.२५०.२० ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಬದುಕಲಾರೆ. ಯೋಚಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಈ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಯಾರು ಬದುಕಬಯಸುತ್ತಾರೆ?
3.250.21
शत्रुभिश्चावहसितो मानी पौरुषवर्जितः ।
पाण्डवैर्विक्रमाढ्यैशच् सावमानमवेक्षितः ॥ ३.२५०.२१ ॥
ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ನಾನು ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾದೆ; ಅಭಿಮಾನಿಯೂ ಪೌರುಷವಿಲ್ಲದವನೂ ಆದ ನಾನು, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಗಳಾದ ಪಾಂಡವರಿಂದ ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ನೋಡಲ್ಪಟ್ಟೆ.
3.250.22
एवं चिन्तापरिगतो दुःशासनमथाब्रवीत् ।
दुःशासन निबोधेदं वचनं मम भारत ॥ ३.२५०.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನು ದುಃಶಾಸನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಭರತವಂಶಜನೇ ದುಃಶಾಸನ, ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು."
3.250.23
प्रतीच्छ त्वं मया दत्तमभिषेकं नृपो भव ।
प्रशाधि पृथिवीं स्फीतांकर्णसौबलपालिताम् ॥ ३.२५०.२३ ॥
ನಾನು ನೀಡುವ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ರಾಜನಾಗು. ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಸೌಬಲರಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಈ ಸಮೃದ್ಧ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳು.
3.250.24
भ्रातॄन्पालय विस्रब्धं मरुतो वृत्रहा यथा ।
बान्धवाश्चोपजीवन्तु देवा इव शतक्रतुम् ॥ ३.२५०.२४ ॥
ವೃತ್ರಹಂತಕ ಇಂದ್ರನು ಮರುತ್ತುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಸಹೋದರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ದೇವತೆಗಳು ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದಂತೆ ಬಂಧುಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಲಿ.
3.250.25
ब्राह्मणेषु सदा वृत्तिं कुर्वीथाश्चाप्रमादतः ।
बन्धूनां सुहृदां चैव भवेथास्त्वं गतिः सदा ॥ ३.२५०.२५ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಪ್ರಮತ್ತನಾಗಿ ಜೀವನೋಪಾಯ ಒದಗಿಸು; ಬಂಧುಗಳಿಗೂ ಮಿತ್ರರಿಗೂ ನೀನೇ ಸದಾ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರು.
3.250.26
ज्ञातींश्चाप्यनुपश्येथा विष्णुर्देवगणान्यथा ।
गुरवः पालनीयास्ते गच्छ पालय मेदिनीम् ॥ ३.२५०.२६ ॥
ವಿಷ್ಣು ದೇವಗಣಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವಂತೆ ನೀನು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸು; ಹಿರಿಯರನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಹೋಗು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸು.
3.250.27
नन्दयन्सुहृदः सर्वाञ्शात्रवांश्चावभर्त्सयन् ।
कण्ठे चैनं परिष्वज्यगम्यतामित्युवाच ह ॥ ३.२५०.२७ ॥
ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಾ, ಅವನನ್ನು ಕೊರಳಿಗೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು "ಹೋಗು" ಎಂದನು.
3.250.28
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दीनो दुशासनोऽब्रवीत् ।
अश्रुकण्ठः सुदुःखार्तः प्राञ्जलिः प्रणिपत्य च ॥ ३.२५०.२८ ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೀನನಾದ ದುಃಶಾಸನನು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗಂಟಲು ಬಿಗಿದು, ಅತೀವ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.
3.250.29
सगद्गदमिदं वाक्यं भ्रातरं ज्येष्ठमात्मनः ।
कप्रसीदेत्यपतद्भूमौ दूयमानेन चेतसा ॥ ३.२५०.२९ ॥
ಗದ್ಗದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು: "ಕೃಪೆ ತೋರು!" ಎಂದು, ನೊಂದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
3.250.30
दुःखितः पादयोस्तस्य नेत्रजं जलमुत्सृजन् ।
उक्तवांश्च नरव्याघ्रो नैतदेवं भविष्यति ॥ ३.२५०.३० ॥
ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಅವನ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ನರವ್ಯಾಘ್ರನು "ಹೀಗೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದನು.
3.250.31
विदीर्यत्सकला भूमिर्द्यौश्चापि शकलीभवेत् ।
रविरात्मप्रभां जह्यात्सोमः शीतांशुतां त्यजेत् ॥ ३.२५०.३१ ॥
ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿರುಕು ಬಿಡಲಿ, ಆಕಾಶವೂ ತುಂಡಾಗಲಿ; ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ, ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಶೀತಲತೆಯನ್ನು ಬಿಡಲಿ.
3.250.32
वायुः शैघ्र्यमथो जह्याद्धिमवांश्च हिमं त्यजेत् ।
शुष्येत्तोयं समुद्रेषु वह्निरप्युष्णतां त्यजेत् ॥ ३.२५०.३२ ॥
ಗಾಳಿ ತನ್ನ ವೇಗವನ್ನು ಬಿಡಲಿ, ಹಿಮವಂತ ತನ್ನ ಹಿಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ; ಸಮುದ್ರಗಳ ನೀರು ಒಣಗಲಿ, ಬೆಂಕಿಯೂ ತನ್ನ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಬಿಡಲಿ.
3.250.33
न चाहं त्वदृते राजन्प्रशासेयं वसुंधराम् ।
पुनःपुनः प्रसीदेति वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ३.२५०.३३ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವುದಿಲ್ಲ. "ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು" ಎಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಅವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.250.34
शत्रूणां शोककृद्राजन्सुहृदां शोकनाशनः ।
त्वमेव नःकुलेराजा भविष्यसि शतं समाः ॥ ३.२५०.३४ ॥
ರಾಜನೇ, ನೀನು ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ದುಃಖ ನೀಡುವವನು, ಮಿತ್ರರ ದುಃಖವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವವನು. ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ನೀನೇ ನೂರು ವರ್ಷ ರಾಜನಾಗಿರುವೆ.
3.250.35
एवमुक्त्वा स राजानं सुश्वरं प्ररुरोद ह ।
पादौ संस्पृश्य मानार्हौ भ्रातुर्ज्येष्ठस्य भारत ॥ ३.२५०.३५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ರಾಜನ ಮುಂದೆ ಜೋರಾಗಿ ಅತ್ತನು. ಭಾರತನೇ, ಗೌರವಾರ್ಹನಾದ ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.
3.250.36
तथा तौ दुःखितौ दृष्ट्वा दुःशासनसुयोधनौ ।
अभिगम्य व्यथाविष्टः कर्णस्तौ प्रत्यभाषत ॥ ३.२५०.३६ ॥
ಹೀಗೆ ದುಃಖಿತರಾದ ದುಃಶಾಸನ ಮತ್ತು ಸುಯೋಧನರನ್ನು ನೋಡಿ, ವ್ಯಥೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕರ್ಣನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.250.37
विषीदथः किं कौरव्यौ बालिश्यात्प्राकृताविव ।
न शोकः शोचमानस्य विनिवर्तेत कर्हिचित् ॥ ३.२५०.३७ ॥
ಕೌರವರೇ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಂತೆ ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ನೀವೇಕೆ ದುಃಖಿಸುತ್ತೀರಿ? ದುಃಖಿಸುವವನ ಶೋಕ ಎಂದಿಗೂ ನಿವೃತ್ತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
3.250.38
यदा च शोचतः शोकोव्यसनं नापकर्षति ।
सामर्थ्यं किं ततः शोके शोचमानौ प्रपश्यथः ॥ ३.२५०.३८ ॥
ದುಃಖಿಸುವವನ ಶೋಕ ಮತ್ತು ಸಂಕಟ ದೂರವಾಗದಿದ್ದಾಗ, ದುಃಖಿಸುತ್ತಿರುವ ನೀವಿಬ್ಬರು ಆ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೀರಿ?
3.250.39
धृतिं गृह्णीतं मा शत्रूञ्शोचन्तौ नन्दयिष्यथः ।
कर्तव्यं हि कृतं राजन्पाण्डवैस्तव मोक्षणम् ॥ ३.२५०.३९ ॥
ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಿ; ದುಃಖಿಸಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಡಿ. ಓ ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪಾಂಡವರು ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದಾರೆ.
3.250.40
नित्यमेव प्रियं कार्यं राज्ञो विपयवासिभिः ।
पाल्यमानास्त्वया ते हि निवसन्ति गतज्वराः ॥ ३.२५०.४० ॥
ರಾಜ್ಯದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಸದಾ ರಾಜನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು. ನಿಮ್ಮಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾದ ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಕಟವಿಲ್ಲದೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.250.41
नार्हस्येवंगते मन्युं कर्तुं प्राकृतवत्स्वयम् ।
विषण्णास्तव सोदर्यास्त्वयि प्रायं समास्थिते ॥ ३.२५०.४१ ॥
ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಾಮಾನ್ಯರಂತೆ ಸ್ವತಃ ದುಃಖ-ಕೋಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬಾರದು. ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರರು ವಿಷಾದದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದಾರೆ.
3.250.42
तदलं दुःखितानेतान्कर्तुं सर्वान्नराधिप ।
उत्तिष्ठ व्रज भद्रं ते समाश्वासय सोदरान् ॥ ३.२५०.४२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ದುಃಖಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಸಾಕು. ಏಳಿ, ಹೋಗಿ — ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ — ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ನೀಡಿ.