മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.250.1
चित्रसेनं समागम्य प्रहसन्नर्जुनस्तदा ।
इदं वचनमक्लीवमब्रवीत्परवीरहा ॥ ३.२५०.१ ॥
ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന അർജുനൻ അപ്പോൾ ചിത്രസേനന്റെ അടുത്തെത്തി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഈ ദൃഢമായ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
3.250.2
भ्रातृनर्हसि मे वीर मोक्तुं गन्धर्वसत्तम ।
अनर्हधर्षणा हीमे जीवमानेषु पाण्डुषु ॥ ३.२५०.२ ॥
ധീരനായ ഗന്ധർവശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ സഹോദരന്മാരെ മോചിപ്പിക്കണം. പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ ജീവിച്ചിരിക്കെ ഇവർ അപമാനത്തിന് അർഹരല്ല.
3.250.3
एवमुक्तस्तु गन्धर्वः पाण्डवेन महात्मना ।
उवाच यत्कर्ण वयं मन्त्रयन्तो विनिर्गताः ॥ ३.२५०.३ ॥
മഹാത്മാവായ പാണ്ഡവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗന്ധർവൻ പറഞ്ഞു: ഹേ കർണാ, ഞങ്ങൾ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് പുറപ്പെട്ടതാണ്.
3.250.4
स्थितोराज्येच्युतान्स्थानाच्छ्रियाहीनांश्रियावृतः ।
द्रष्टास्मि निःसुखान्वीरान्सदारान्पाण्डवानिति ॥ ३.२५०.४ ॥
രാജ്യത്തിൽ സ്ഥിതനായി, സ്ഥാനഭ്രഷ്ടരായി, ഐശ്വര്യമില്ലാത്ത, സുഖമില്ലാത്ത വീരന്മാരായ പാണ്ഡവരെ ഭാര്യമാരോടുകൂടി ഞാൻ കാണും.
3.250.5
तस्मिन्नुच्चार्यमाणे तु गन्धर्वेण वचस्तथा ।
भूमेर्विवरमन्वैच्छं प्रवेष्टुं व्रीडयाऽन्वितः ॥ ३.२५०.५ ॥
ഗന്ധർവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ലജ്ജയാൽ നിറഞ്ഞ ഞാൻ ഭൂമിയിലെ വിള്ളൽ തേടി അതിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
3.250.6
युधिष्ठिरमथागम् गन्धर्वाः सह पाण्डवैः ।
अस्मद्दुर्मन्त्रितं तस्मै बद्धांश्चास्मान्न्यवेदयन् ॥ ३.२५०.६ ॥
അപ്പോൾ ഗന്ധർവന്മാർ പാണ്ഡവരോടൊപ്പം യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തെത്തി, ഞങ്ങളുടെ ദുരാലോചനയെക്കുറിച്ചും ബന്ധിതരായ ഞങ്ങളെക്കുറിച്ചും അറിയിച്ചു.
3.250.7
स्त्रीसमक्षमहं दीनो बद्धः शत्रुवशं गतः ।
युधिष्ठिरस्योपहृतः किंनु दुःखमतः परम् ॥ ३.२५०.७ ॥
സ്ത്രീകളുടെ മുന്നിൽ ദീനനായി, ബന്ധിതനായി, ശത്രുവശത്തായി ഞാൻ യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. ഇതിലധികം എന്ത് ദുഃഖമുണ്ട്?
3.250.8
ये मे निराकृता नित्यं रिपुर्येषामहं सदा ।
तैर्मोक्षितोऽहं दुर्बुद्धिर्दत्तं तैरेव जीवितम् ॥ ३.२५०.८ ॥
ഞാൻ എപ്പോഴും തിരസ്കരിച്ചവരും, ഞാൻ എപ്പോഴും ശത്രുവായിരുന്നവരും ആയവരാൽ ദുർബുദ്ധിയായ ഞാൻ മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അവർ തന്നെയാണ് എനിക്ക് ജീവൻ നൽകിയത്.
3.250.9
प्राप्तः स्यां यद्यहं वीर वधं तस्मिन्महारणे ।
श्रेयस्तद्भविता मह्यं नैवंभूतस्य जीवितम् ॥ ३.२५०.९ ॥
വീരാ, ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ വധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ അത് എനിക്ക് നന്മയാകുമായിരുന്നു; ഈ അവസ്ഥയിലുള്ള എനിക്ക് ജീവിതം നന്നല്ല.
3.250.10
भवेद्यशः पृथिव्यां मे ख्यातं गन्धर्वतो वधात् ।
प्राप्ताश्च पुण्यलोकाः स्युर्महेन्द्रसदनेऽक्षयाः ॥ ३.२५०.१० ॥
ഗന്ധർവന്മാരാൽ വധിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ എന്റെ യശസ്സ് ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമാകുമായിരുന്നു; മഹേന്ദ്രന്റെ അക്ഷയമായ ഭവനത്തിൽ പുണ്യലോകങ്ങൾ എനിക്ക് ലഭിക്കുമായിരുന്നു.
3.250.11
यत्त्वद्य मे व्यवसितं तच्छृणुध्वं नरर्षभाः ।
इह प्रायमुपासिष्ये यूयं व्रजत वै गृहान्।
भ्रातरश्चैव मे सर्वे यान्त्वद्य स्वपुरं प्रति ॥ ३.२५०.११ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ നിശ്ചയിച്ചത് കേൾക്കുക, നരശ്രേഷ്ഠരേ. ഇവിടെ ഞാൻ പ്രായോപവേശം ചെയ്യും; നിങ്ങൾ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുവിൻ. എന്റെ സഹോദരന്മാരെല്ലാം ഇന്നുതന്നെ അവരുടെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
3.250.12
कर्णप्रभृतयश्चैव सुहृदो बान्धवाश्च ये ।
दुःशासनं पुरस्कृत्य प्रयान्त्वद्य पुरं प्रति ॥ ३.२५०.१२ ॥
കർണൻ തുടങ്ങിയവരും, സുഹൃത്തുക്കളും, ബന്ധുക്കളും ദുശ്ശാസനനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ഇന്നുതന്നെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
3.250.13
न ह्यहं संप्रयास्यामि पुरं शत्रुनिराकृतः ।
शत्रुमानापहो भूत्वा सुहृदां मानकृत्तथा ॥ ३.२५०.१३ ॥
ശത്രുക്കളാൽ പരാജിതനായ ഞാൻ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങുകയില്ല. ശത്രുക്കളുടെ മാനം അപഹരിച്ച്, സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് മാനം നൽകുന്നവനായ ശേഷമേ മടങ്ങൂ.
3.250.14
कामं रणशिरस्यद्य शत्रुभिर्वै विमानितः ।
स सुहृच्छोकदो जातः शत्रूणां हर्वर्धनः।
वारणाह्वयमासाद्य किं वक्ष्यामि जनाधिपम् ॥ ३.२५०.१४ ॥
ഇന്ന് യുദ്ധമുഖത്ത് ശത്രുക്കളാൽ തീർച്ചയായും അപമാനിതനായി, സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് ദുഃഖം നൽകുന്നവനും ശത്രുക്കളുടെ സന്തോഷം വർധിപ്പിക്കുന്നവനുമായി ഞാൻ മാറി. വാരണാവതത്തിലെത്തി ആ രാജാവിനോട് ഞാൻ എന്ത് പറയും?
3.250.15
भीष्मद्रोणौ कृपद्रौणी विदुरः संजयस्तथा ।
बाह्लीकः सौमदत्तिश्च ये चान्ये वृद्धसंमताः ॥ ३.२५०.१५ ॥
ഭീഷ്മരും ദ്രോണരും, കൃപരും ദ്രോണപുത്രനും, വിദുരരും സഞ്ജയനും, ബാഹ്ലീകനും സോമദത്തപുത്രനും, വൃദ്ധരായി ആദരിക്കപ്പെടുന്ന മറ്റുള്ളവരും.
3.250.16
ब्राह्मणाः श्रेणिमुख्याश्च तथोदासीनवृत्तयः ।
किं मां वक्ष्यंति किं चापि प्रतिवक्ष्यामि तानहं ॥ ३.२५०.१६ ॥
ബ്രാഹ്മണരും ശ്രേണികളുടെ പ്രമുഖരും നിഷ്പക്ഷമായ പെരുമാറ്റമുള്ളവരും — അവർ എന്നോട് എന്ത് പറയും, ഞാൻ അവർക്ക് എന്ത് മറുപടി നൽകും?
3.250.17
रिपूणां शिरसि स्थित्वा तथा विक्रम्य चोरसि ।
आत्मदोषात्परिभ्रष्टः कथं वक्ष्यामि तानहम् ॥ ३.२५०.१७ ॥
ശത്രുക്കളുടെ തലയിൽ നിന്ന്, അവരുടെ മാറിൽ പരാക്രമത്തോടെ പ്രഹരിച്ചിട്ടും, സ്വന്തം തെറ്റിനാൽ വീണുപോയ ഞാൻ അവരോട് എങ്ങനെ പറയും?
3.250.18
दुर्विनीताः श्रियं प्राप्य विद्यामैश्वर्यमेव च ।
तिष्ठन्ति न चिरं भद्रे यथाऽहं मदगर्वितः ॥ ३.२५०.१८ ॥
ഭദ്രേ, ദുർവിനീതർ സമ്പത്തും വിദ്യയും ഐശ്വര്യവും നേടിയാലും ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്നില്ല; അഹങ്കാരത്താൽ ഗർവിതനായ ഞാൻ നിലനിൽക്കാത്തതുപോലെ.
3.250.19
अहो वत यथेदं मे कष्टं दुश्चरितं कृतम् ।
स्वयं दुर्बुद्धिना मोहाद्येन प्राप्तोस्मि संशयम् ॥ ३.२५०.१९ ॥
അയ്യോ! ദുർബുദ്ധിയാൽ, മോഹത്താൽ ഞാൻ തന്നെ എത്ര കഠിനമായ ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്തു; അതിനാൽ ഈ സംശയത്തിൽ വീണിരിക്കുന്നു.
3.250.20
तस्मात्प्रायमुपासिष्ये न हिशक्ष्यामि जीवितुम् ।
चेतयानो हि को जीवेत्कृच्छ्राच्छत्रुभिरुद्धृतः ॥ ३.२५०.२० ॥
അതിനാൽ ഞാൻ പ്രായോപവേശം ചെയ്യും; എനിക്ക് ജീവിക്കാനാവില്ല. ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ, ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് ഈ കഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടാലും ആരാണ് ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുക?
3.250.21
शत्रुभिश्चावहसितो मानी पौरुषवर्जितः ।
पाण्डवैर्विक्रमाढ्यैशच् सावमानमवेक्षितः ॥ ३.२५०.२१ ॥
ശത്രുക്കളാൽ ഞാൻ പരിഹസിക്കപ്പെട്ടു; അഭിമാനിയും പൗരുഷമില്ലാത്തവനുമായ ഞാൻ, വിക്രമശാലികളായ പാണ്ഡവരാൽ അവമതിപ്പോടെ നോക്കപ്പെട്ടു.
3.250.22
एवं चिन्तापरिगतो दुःशासनमथाब्रवीत् ।
दुःशासन निबोधेदं वचनं मम भारत ॥ ३.२५०.२२ ॥
ഇങ്ങനെ ചിന്തയിൽ മുങ്ങിയവൻ ദുശ്ശാസനനോട് പറഞ്ഞു: "ഭാരതവംശജനായ ദുശ്ശാസനാ, എന്റെ ഈ വാക്ക് കേൾക്കൂ."
3.250.23
प्रतीच्छ त्वं मया दत्तमभिषेकं नृपो भव ।
प्रशाधि पृथिवीं स्फीतांकर्णसौबलपालिताम् ॥ ३.२५०.२३ ॥
ഞാൻ നൽകുന്ന അഭിഷേകം സ്വീകരിക്കൂ; രാജാവാകൂ. കർണ്ണനും സൗബലനും സംരക്ഷിക്കുന്ന ഈ സമൃദ്ധമായ ഭൂമിയെ ഭരിക്കൂ.
3.250.24
भ्रातॄन्पालय विस्रब्धं मरुतो वृत्रहा यथा ।
बान्धवाश्चोपजीवन्तु देवा इव शतक्रतुम् ॥ ३.२५०.२४ ॥
വൃത്രഹന്താവായ ഇന്ദ്രൻ മരുത്തുക്കളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ നിർഭയനായി സഹോദരന്മാരെ സംരക്ഷിക്കൂ; ദേവന്മാർ ശതക്രതുവായ ഇന്ദ്രനെ ആശ്രയിക്കുന്നതുപോലെ ബന്ധുക്കൾ നിന്നെ ആശ്രയിക്കട്ടെ.
3.250.25
ब्राह्मणेषु सदा वृत्तिं कुर्वीथाश्चाप्रमादतः ।
बन्धूनां सुहृदां चैव भवेथास्त्वं गतिः सदा ॥ ३.२५०.२५ ॥
ബ്രാഹ്മണർക്കു എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ ഉപജീവനം ഒരുക്കുക; ബന്ധുക്കൾക്കും സുഹൃത്തുകൾക്കും നീ എപ്പോഴും ആശ്രയമായിരിക്കുക.
3.250.26
ज्ञातींश्चाप्यनुपश्येथा विष्णुर्देवगणान्यथा ।
गुरवः पालनीयास्ते गच्छ पालय मेदिनीम् ॥ ३.२५०.२६ ॥
വിഷ്ണു ദേവഗണങ്ങളെ കാക്കുന്നതുപോലെ നീയും ബന്ധുക്കളെ ശ്രദ്ധിക്കുക; മുതിർന്നവരെ നീ സംരക്ഷിക്കണം. പോകുക, ഭൂമിയെ പാലിക്കുക.
3.250.27
नन्दयन्सुहृदः सर्वाञ्शात्रवांश्चावभर्त्सयन् ।
कण्ठे चैनं परिष्वज्यगम्यतामित्युवाच ह ॥ ३.२५०.२७ ॥
സുഹൃത്തുക്കളെ എല്ലാം സന്തോഷിപ്പിച്ചും ശത്രുക്കളെ ശാസിച്ചും, അവനെ കഴുത്തിൽ ആലിംഗനം ചെയ്ത് "പോകാം" എന്ന് പറഞ്ഞു.
3.250.28
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दीनो दुशासनोऽब्रवीत् ।
अश्रुकण्ठः सुदुःखार्तः प्राञ्जलिः प्रणिपत्य च ॥ ३.२५०.२८ ॥
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദീനനായ ദുശ്ശാസനൻ, കണ്ണുനീരാൽ കണ്ഠമിടറി, അതിദുഃഖാർത്തനായി, കൈകൂപ്പി വണങ്ങി സംസാരിച്ചു.
3.250.29
सगद्गदमिदं वाक्यं भ्रातरं ज्येष्ठमात्मनः ।
कप्रसीदेत्यपतद्भूमौ दूयमानेन चेतसा ॥ ३.२५०.२९ ॥
ഗദ്ഗദസ്വരത്തിൽ തന്റെ മൂത്ത സഹോദരനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "കൃപ ചെയ്യണേ!" എന്ന് പറഞ്ഞ് വേദനിച്ച മനസ്സോടെ നിലത്തു വീണു.
3.250.30
दुःखितः पादयोस्तस्य नेत्रजं जलमुत्सृजन् ।
उक्तवांश्च नरव्याघ्रो नैतदेवं भविष्यति ॥ ३.२५०.३० ॥
ദുഃഖിതനായി അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ കണ്ണുനീർ വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ട്, നരവ്യാഘ്രൻ "ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുകയില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞു.
3.250.31
विदीर्यत्सकला भूमिर्द्यौश्चापि शकलीभवेत् ।
रविरात्मप्रभां जह्यात्सोमः शीतांशुतां त्यजेत् ॥ ३.२५०.३१ ॥
ഭൂമി മുഴുവൻ പിളർന്നുപോകട്ടെ, ആകാശവും ശകലങ്ങളായി മാറട്ടെ; സൂര്യൻ തന്റെ പ്രഭ ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ, ചന്ദ്രൻ തന്റെ ശീതളത്വം ത്യജിക്കട്ടെ.
3.250.32
वायुः शैघ्र्यमथो जह्याद्धिमवांश्च हिमं त्यजेत् ।
शुष्येत्तोयं समुद्रेषु वह्निरप्युष्णतां त्यजेत् ॥ ३.२५०.३२ ॥
കാറ്റ് തന്റെ വേഗം ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ, ഹിമവാൻ മഞ്ഞ് ത്യജിക്കട്ടെ; സമുദ്രങ്ങളിലെ വെള്ളം വറ്റട്ടെ, അഗ്നിയും തന്റെ ചൂട് ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ.
3.250.33
न चाहं त्वदृते राजन्प्रशासेयं वसुंधराम् ।
पुनःपुनः प्रसीदेति वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ३.२५०.३३ ॥
രാജാവേ, നീയില്ലാതെ ഞാൻ ഈ ഭൂമി ഭരിക്കുകയില്ല. "പ്രസാദിക്കേണമേ" എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും അവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
3.250.34
शत्रूणां शोककृद्राजन्सुहृदां शोकनाशनः ।
त्वमेव नःकुलेराजा भविष्यसि शतं समाः ॥ ३.२५०.३४ ॥
രാജാവേ, നീ ശത്രുക്കൾക്ക് ദുഃഖം നൽകുന്നവനും സുഹൃത്തുക്കളുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്നവനുമാണ്. നമ്മുടെ കുലത്തിൽ നീതന്നെ നൂറു വർഷം രാജാവായിരിക്കും.
3.250.35
एवमुक्त्वा स राजानं सुश्वरं प्ररुरोद ह ।
पादौ संस्पृश्य मानार्हौ भ्रातुर्ज्येष्ठस्य भारत ॥ ३.२५०.३५ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം അവൻ രാജാവിന്റെ മുന്നിൽ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു. ഭാരതാ, ആദരണീയനായ തന്റെ ജ്യേഷ്ഠസഹോദരന്റെ പാദങ്ങൾ അവൻ സ്പർശിച്ചു.
3.250.36
तथा तौ दुःखितौ दृष्ट्वा दुःशासनसुयोधनौ ।
अभिगम्य व्यथाविष्टः कर्णस्तौ प्रत्यभाषत ॥ ३.२५०.३६ ॥
ദുഃഖിതരായ ദുഃശാസനനെയും സുയോധനനെയും കണ്ടപ്പോൾ, വ്യഥ നിറഞ്ഞ കർണ്ണൻ അവരുടെ അടുത്തെത്തി അവരോട് പറഞ്ഞു.
3.250.37
विषीदथः किं कौरव्यौ बालिश्यात्प्राकृताविव ।
न शोकः शोचमानस्य विनिवर्तेत कर्हिचित् ॥ ३.२५०.३७ ॥
കൗരവരേ, സാധാരണ മനുഷ്യരെപ്പോലെ അജ്ഞതകൊണ്ട് നിങ്ങൾ എന്തിനു ദുഃഖിക്കുന്നു? ദുഃഖിക്കുന്നവന്റെ ശോകം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല.
3.250.38
यदा च शोचतः शोकोव्यसनं नापकर्षति ।
सामर्थ्यं किं ततः शोके शोचमानौ प्रपश्यथः ॥ ३.२५०.३८ ॥
ദുഃഖിക്കുന്നവന്റെ ശോകവും വിപത്തും നീങ്ങാതിരിക്കുമ്പോൾ, ദുഃഖിക്കുന്ന നിങ്ങൾ ഇരുവരും ആ ശോകത്തിൽ എന്ത് ശക്തി കാണുന്നു?
3.250.39
धृतिं गृह्णीतं मा शत्रूञ्शोचन्तौ नन्दयिष्यथः ।
कर्तव्यं हि कृतं राजन्पाण्डवैस्तव मोक्षणम् ॥ ३.२५०.३९ ॥
ധൈര്യം കൈക്കൊള്ളുക; ദുഃഖിച്ച് ശത്രുക്കളെ സന്തോഷിപ്പിക്കരുത്. രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ മോചനത്തിനായി ചെയ്യേണ്ടത് പാണ്ഡവർ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു.
3.250.40
नित्यमेव प्रियं कार्यं राज्ञो विपयवासिभिः ।
पाल्यमानास्त्वया ते हि निवसन्ति गतज्वराः ॥ ३.२५०.४० ॥
രാജ്യത്തെ നിവാസികൾ എപ്പോഴും രാജാവിന് പ്രിയമായത് ചെയ്യണം. നിങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട അവർ ദുരിതമില്ലാതെ വസിക്കുന്നു.
3.250.41
नार्हस्येवंगते मन्युं कर्तुं प्राकृतवत्स्वयम् ।
विषण्णास्तव सोदर्यास्त्वयि प्रायं समास्थिते ॥ ३.२५०.४१ ॥
ഇങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥയിൽ സാധാരണ മനുഷ്യരെപ്പോലെ നിങ്ങൾ സ്വയം കോപിക്കുകയോ ദുഃഖിക്കുകയോ അരുത്. നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാർ വിഷാദിതരാണ്; അവർ മുഖ്യമായും നിങ്ങളെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്.
3.250.42
तदलं दुःखितानेतान्कर्तुं सर्वान्नराधिप ।
उत्तिष्ठ व्रज भद्रं ते समाश्वासय सोदरान् ॥ ३.२५०.४२ ॥
അതിനാൽ, നരാധിപാ, ഇവരെയെല്ലാം ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നത് മതി. എഴുന്നേൽക്കൂ, പോകൂ — നിങ്ങൾക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ — നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാർക്ക് ആശ്വാസം നൽകൂ.