Mahābhārata · Adhyāya 3.251
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.251.1
राजन्नद्यावगच्छामि तवैव लघुसत्वताम् ।
अल्पत्वं च तथा बुद्धेः कार्याणामविवेकिताम् ॥ ३.२५१.१ ॥
Oh rey, ahora percibo tu propia falta de firmeza, la pequeñez de tu intelecto y tu falta de discernimiento en los asuntos.
3.251.2
किमत्र चित्रं धर्मज्ञ मोक्षितः पाण्डवैरसि ।
सद्यो वशं समापन्नः शत्रूणां शत्रुकर्शन ॥ ३.२५१.२ ॥
Oh conocedor del dharma, ¿qué hay de sorprendente en que los Pāṇḍavas te hayan liberado? Oh destructor de enemigos, de inmediato caíste bajo el poder de tus enemigos.
3.251.3
सेनाजीवैश्च कौरव्य तथा विषयवासिभिः ।
अज्ञातैर्यदि वा ज्ञातैः कर्तव्यं नृपतेः प्रियम् ॥ ३.२५१.३ ॥
Oh descendiente de los Kuru, los que viven del ejército y los habitantes del reino, sean desconocidos o conocidos, deben hacer lo que agrade al rey.
3.251.4
प्रायः प्रधानाः पुरुषाः क्षोभयित्वाऽरिवाहिनीम् ।
निगृह्यन्ते चयुद्धेषु मोक्ष्यन्ते च स्वसैनिकैः ॥ ३.२५१.४ ॥
Por lo común, los hombres principales, tras sembrar la confusión en el ejército enemigo, son apresados en las batallas y liberados por sus propios soldados.
3.251.5
सेनाजीवाश्च ये राज्ञां विषये सन्ति मानवाः ।
तैः संगम्य नृपार्थाय यतितव्यं यथातथम् ॥ ३.२५१.५ ॥
Los hombres del reino de los reyes que viven del ejército deben unirse a ellos y esforzarse debidamente por el bien del rey.
3.251.6
यद्येवं पाण्डवै राजन्भवद्विषयवासिभिः ।
यदृच्छया मोक्षितोऽसि कतत्रका परिदेवना ॥ ३.२५१.६ ॥
Oh rey, si los Pāṇḍavas y los habitantes de tu propio reino te han liberado solo por casualidad, entonces ¿de qué sirve el lamento?
3.251.7
न चैतत्साधु यद्राजन्पाण्डवास्त्वां नृपोत्तमम् ।
स्वसेनया संप्रयान्तं नानुयान्ति स्म पृष्ठतः ॥ ३.२५१.७ ॥
Oh rey, no es correcto que los Pāṇḍava no te siguieran por detrás, a ti, el mejor de los reyes, cuando partías con tu propio ejército.
3.251.8
शूराश्च बलवन्तश्च संयुगेष्वपलायिनः ।
भवतस्ते सभायां वै प्रेष्यतां पूर्वमागताः ॥ ३.२५१.८ ॥
Son héroes y poderosos, que no huyen en los combates; antes llegaron a la asamblea como tus servidores.
3.251.9
पाण्डवेयानि रत्नानि त्वमद्याप्युपभुञ्जसे ।
सत्वस्थान्पाण्डवान्पश्य न ते प्रायमुपाविशन् ॥ ३.२५१.९ ॥
Aún hoy disfrutas las joyas de los Pāṇḍava; mira a los firmes Pāṇḍava, que no se sentaron en ayuno hasta la muerte por ti.
3.251.10
तदलं ते महाबाहो विषादं कर्तुमीदृशम् ।
उत्तिष्ठ रराजन्भद्रं ते न चिन्तां कर्तुमर्हसि ॥ ३.२५१.१० ॥
Por tanto, oh de poderosos brazos, basta ya de tal desaliento; levántate, oh rey, que tengas buena fortuna; no debes preocuparte.
3.251.11
अवश्यमेव नृपते राज्ञो विषयवासिभिः ।
प्रियाण्याचरितव्यानि तत्र का परिदेवना ॥ ३.२५१.११ ॥
Oh señor de los hombres, quienes habitan el reino deben ciertamente hacer lo que agrada al rey; ¿qué lamento hay en ello?
3.251.12
मद्वाक्यमेतद्राजेन्द्र यद्येवं न करिष्यसि ।
स्थास्यामीह भवत्पादौ शुश्रूषन्नरिमर्दन ॥ ३.२५१.१२ ॥
Oh rey de reyes, si no haces estas palabras mías, oh aplastador de enemigos, me quedaré aquí sirviendo a tus pies.
3.251.13
नोत्सहे जीवितुमहं त्वद्विहीनो नरर्षभः ।
प्रायोपविष्टस्तु तथा राज्ञां हास्यो भविष्यसि ॥ ३.२५१.१३ ॥
No puedo vivir sin ti, toro entre los hombres. Si te sientas en ayuno hasta la muerte, serás objeto de burla de los reyes.
3.251.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
नैवोत्थातुं मनश्चक्रे स्वर्गाय कृतनिश्चयः ॥ ३.२५१.१४ ॥
Aunque Karṇa le habló así, el rey Duryodhana no se decidió a levantarse; había tomado su resolución para el cielo.